‫ چرا حالا اینجایی؟
‫ این فقط یه راز دیگه است که پدرمون از ما پنهان کرده
‫ تو واقعا فکر می کنی همچین کاری ازش بر میاد؟
‫ سربه سرم نذار، قسم می خورم...
‫ گوشی رو روم قطع می کنی، آره؟
‫ برای این کار دیره.
‫ من همیشه طرف تو بودم.
‫ از بیرون هوات رو داشتم.
‫ سخت نگیر، خب؟
‫ الآن کار احمقانه ای نکن.
‫ نمی خواستیم همه چیز رو از دست بدی.
‫ - خفه شو! فقط دهنت رو ببند! ‫ - اون کشتش!
‫پسرهای خوب
‫ در هر صورت، منو از دست می دید.
‫ این جوری، کمتر از دست می دید.
‫ بعدش باید به خاطرشون اینجا باشید.
‫ روری خواست که خاکسترش رو اینجا
‫که هر روز با پسرهاش می اومد، پخش کنن.
‫تا آخرش.
‫روری سخت جنگید.
‫خوش شانس بودیم که تا زمانی که پیشمون بود داشتیمش.
‫روری مرد خوبی بود.
‫بر خلاف چیزی که مردم ممکنه...
‫عاشق پسرهاش بود.
‫هر کاری که کرد، به خاطر اون ها بود.
‫باید بذارید این اتفاق بیفته.
‫نه، نه، نمی تونیم همین جوری...
‫آنا، من محاکمه ای انجام نمی دم.
‫آرزو می کنم...
‫آرزو می کنم کاش می تونستم عدالت رو در حقش انجام بدم.
‫یه کار بی نظیر انجام دادی.
‫ کاری که اینجا می کنیم
‫ به صلاح این خونوادست.
‫ کسی از ما حق تصمیم گیری در این مورد رو نخواست
‫ولی واقعیت این نیست.
‫تو مزرعه می بینمتون.
‫به ابر روی اسم روری
‫برای همیشه توی چشمان پسرانش وجود داره.
‫و هیچ کاری نیست... ‫که بتونم در موردش انجام بدم.
‫نمی تونیم دروغ هایی که مجبور بودیم بگیم رو ‫به حالت قبل برگردونیم، دخترها.
‫همینه که هست.
‫اما کاری که می تونیم انجام بدیم ‫اینه که، قول بدیم از این به بعد
‫به همدیگه واقعیت رو بگیم.
‫فقط واقعیت.
‫اوه! اوه!
‫اون توی لباس دایناسوریش خیلی بامزه شده، ‫نمی دونم...
‫اوه، این رو براش خریدم.
‫سنگ شوره. ببینید چقدر نرمه.
‫به رفیقت بگو بخوابه، گریس.
‫کل شب کنار اون تخته و نگاهش می کنه.
‫نیازی ندارم کسی بهم بگه چیکار کنم، جو.
‫گمشو!
‫گریس، می تونی شروع کنی بشقاب ها رو بیاری؟
‫می خوام یه نوشیدنی گوجه ای درست کنم.
‫خدای من، فکر کردم هرگز نخوای.
‫آب گوجه فرنگی رو نگه دار.
‫- گریس ‫- آره. دارم میام.
‫برای کمک چیکار کنم؟
‫کتی حالش خوبه.
‫هیچ چیزی نیست که یه خواب شب کامل درستش نکنه.
‫قرار نیست یه خرده از تعطیلات مدرسه ات رو با پدرت بگذرونی؟
‫خب، چند ماه دیگه میاد خونه، برای همین...
‫راستش پیش مرید راحتم.
‫به علاوه، خوشگذرونی اینجاست، نه توی دانمارک.
‫خب، ناگفته نمونه کالوم هم اینجاست.
‫درسته، آره.
‫- سلام ‫- سلام
‫سلام
‫نمی تونم نگران نباشم.
‫که فشار روانی همه چیز به آنا می رسه.
‫که اون حرف بزنه.
‫می شه فقط یه مقدار بهش زمان و مکان بدی؟
‫خیلی چیزها رو پشت سر گذاشته.
‫من باملاحظه بودم.
‫ماهی 1بار باهاش ملاقات کردم.
‫اما با فوت روری، الآن اوضاع فرق کرده، ول.
‫مثل حالا فقط برای تعطیلات مدرسه نخواهد بود.
‫بهت اعتماد دارم که به آنا کمک کنی که این رو متوجه بشه
‫گریس عزیزم، تو...
‫شاید بهتر باشه برای هدیه های نوآه زیاد سخت نگیری.
‫چرا؟ اون پسرخونده ی منه.
‫نه، می دونم، و تو یه مادرخونده ی بی نظیری.
‫فقط کتی ممکنه فکر کنه...
‫نمی تونم براشون خوشحال باشم؟
‫نمی تونم دست و دل باز باشم؟
‫نه، باید این طور باشه که، "گریس وسواسی شده.
‫گریس داره زیاده روی می کنه."
‫نه، من حرفم این نیست.
‫یه جورهایی هست، مامان.
‫همیشه حواست به منه.
‫هر چیزی که می گم یا ‫هر کاری که می کنم رو تحلیل می کنی.
‫اصلا می دونی چه حسی داره؟
‫حتی دلت نمی خواد من کافه جدیدم رو افتتاح کنم.
‫فکر می کنی همه این ها زیادیه.
‫خیلی ریسکیه، خیلی زوده.
‫نه، تو تقریبا 1سال پیش داشتی می رفتی توی دریا، گریس.
‫و متأسفم که این حرف رو می زنم، اما من نگرانم.
‫اوه عزیزم...
‫چطور میتونم اینکارو بکنم، مامان؟
‫دیگه هیچوقت نمی بینمش.
‫زندگی بدون اون چه شکلی میشه؟
‫میدونم. الان غیرممکنه.
‫تمام لباس هاش هنوز اینجاست. ‫منظورم اینه، من هنوز...
‫هنوز بوی اونو میدم.
‫ولی اون... هرگز...
‫یه نفر که هروز باهاش هستی.
‫فکر نمیکردم اینقدر درد داشته باشه.
‫بیا اینجا، بیا اینجا. به من گوش کن.
‫حالا به من گوش کن.
‫هر روز یه پات رو میذاری جلوی اون یکی پات.
‫بعضی روزا قدم میزنی. ‫یه روزای دیگه پات میلغزه.
‫و اونجاست که ما وارد میشیم، خونواده ات.
‫بلندت میکنیم و توی روزایی که
‫نمیتونی راه بری کنارت هستیم.
‫گوش کن...
‫پسرا اون توانی که بهش نیاز داری رو بهت میدن.
‫همگی باید کنار هم باشیم، آنا.
‫همدیگه رو دودستی میچسبیم ‫و از این شرایط عبور میکنیم.
‫خونواده تنها چیزیه که درنهایت اهمیت داره.
‫آروم باش.
‫ میدونم تو اونو نکشتی.
‫ میدونم که چنین کاری نمیکنی.
‫ بگو که حق با منه. خواهش میکنم، بابا.
‫ اگه صدامو میشنوی، دستمو فشار بده.
‫فهمیدم یه مقداریش رو واسه دریا نگه داشتی...
‫زود باش
‫از زمان تشییع همینجور داره توی سرم میچرخه.
‫میدونی فشار دادن دستت
‫میتونسته هر معنایی داشته باشه، کالوم.
‫خب؟ احتمالا اون موقع حتی نمیتونسته ‫صدات رو بشنوه.
‫و میدونی، اون...
‫اون حسابی بهت توپید، یادته؟
‫نه
‫نه، یه چیز دیگه بود.
‫مثل چی؟
‫میخوای یه چیزیو بدونی؟
‫حس میکنم میخواد بهم بگه.
‫امیدوار بودم زودتر بگه.
‫خب، منم یه چیزی باید بهت بگم.
‫یه شغل پیدا کردم.
‫توی انیس بعنوان مسئول طراحی گرافیک
‫توی یه شرکت داروسازی.
‫آفرین
‫معنیش اینه که توی انیس زندگی میکنی؟
‫خب، راستش داشتم ‫خونه های این اطراف رو نگاه میکردم
‫از نظر تو که اوکیه؟
‫آره
‫به آنا گفتی؟
‫هنوز نه
‫خب بهتره امروز نگی.
‫آره
‫تو نمیدونی دیگه چی رو بهم نگفته؟
‫نه
‫خب، یه عالمه سالاد واسه همه هست.
‫فرانک، میشه گوشت رو برش بدی؟
‫- آره ‫- و ببین، لطفا
‫همگی واسه استفاده از اتاق آفتابگیر راحت باشید.
‫اوه، دارم از گرسنگی میمیرم.
‫گوش کن.
‫میشه لطفا سعی کنی یه چیزی بخوری؟
‫شاید وقتی کالوم برگرده ‫بتونی چندکلمه صحبت کنی.
‫ممکنه خودش باشه.
‫شاید کلیداشو فراموش کرده.
‫اوه، جای کسیه.
‫خانم اهرن؟
‫سلام. من فین هستم.
‫فین؟
‫اهرن
‫فین اهرن.
‫پسر دنیس.
‫ببین
‫اسم دنیس اهرن بعنوان پدر نوشته شده.
‫از منچستره.
‫یه نفر به اسم فرانک واسم نامه نوشتو
‫گفت که اون مُرده.
‫آره
‫متاسفم. ببین. من میرم. فکر کردم زنگ بزنم...
‫نه، نه، نه، نه
‫ببخشید...
‫فقط باید دخترا رو هم در جریان بذارم.
‫دخترا؟
‫خواهرات
‫خواهش میکنم، کیفت رو بذار زمین. ‫بشین، بشین.
‫منظورم اینه، به نظرم بهتره که قبل از معرفی شما
‫به خونواده اطلاع بدم که شما اینجایین.
‫بشین
‫پس من یه سورپرایز بزرگم.
‫یا شوک زندگیشون.
‫دنیس نزدیک به یک ساله که فوت کرده. ‫متاسفم، ولی...
‫تو الان واسه چی اومدی اینجا؟
‫نمیدونم
‫فقط به ذهنم خطور کرد
‫که سوار هواپیما بشم
‫و مردی که پدرم بوده رو بشناسم.
‫کسی که ممکنه شبیهش باشم.
‫تو اینجا بمون. ‫من 5 دقیقه دیگه برمیگردم.
‫خب فکر کردم کار شایسته ایه.
‫و به این فکر نکردی که شایسته تر این باشه که
‫منو از وجودش مطلع کنی؟
‫و بعدش باهاش ارتباط بگیری؟
‫فکرشم نمیکردم که سر و کله اش پیدا بشه.
‫آخه ماه ها قبل بود.
‫اون نمیتونه زیر سقف من بمونه، شرمنده ام.
‫این زیاده رویه.
‫بسیارخب، بسیارخب، ببین...
‫میتونه پیش من و آلانا بمونه.
‫ببین، من واقعا متاسفم، ول.
‫یه یادداشت فرستادم، وظیفه ام رو انجام دادم، ‫بیشتر از این درموردش فکر نکردم.
‫خدای من، فرانک. یادداشت دیگه ای هم هست ‫که نیاز باشه ازش مطلع باشم؟
‫بازم راز مگویی هست؟
‫- باید یه شوخی باشه. ‫- کاش.
‫اوه بیخیال. یه فرصت طلبه که داره ‫شانسش رو امتحان میکنه.
‫نه، یه گواهی تولد داره.
‫و چطوریه که تو میدونستی و کس دیگه ای خبر نداشت؟
‫بابا افتخار میکرد که یه پسر داره، مگه نه؟
‫نمیتونست بهت نگه.
‫و تو خبر نداشتی؟
‫- به هیچ وجه خبر نداشتی؟ ‫- نـه.
‫- هیچی ‫- چی میخواد؟
‫خب، ظاهرا میخواد درمورد پدرش بدونه.
‫یه صداهایی شنیدم.
‫فهمیدم که درمورد منه.
‫من جنی هستم.
‫خواهرت نیستم.
‫پدرامون فرق دارن.
‫آنا و گریس.
‫سلام
‫از کجا بدونیم تو همونی هستی که ادعا میکنی؟
‫گمونم نمیشه مطمئن شد.
‫فقط اینکه دلیلی واسه دروغ ندارم.
‫که میدونیم داری.
‫گریس...
‫من دروغ نمیگم.
‫ولی خوشحالم که شمارو دیدم.
‫همه تون رو
‫واسه دیدن بابام دیر رسیدم، پس...
‫گور پدرش، خب...
‫مزاحمتون نمیشم.
‫واقعا میگم. متاسفم، فقط...
‫- فقط... ‫- میخواستی خونواده ات رو ببینی.
‫گمونم شما سزاوار بزرگترین عذرخواهی هستی.
‫- چرا مامان؟ ‫- خب...
‫شما تازه متوجه شدین یه برادر دارین که ‫اونو نمیشناختین و...
‫و مادرتون تازه متوجه شد که شوهرش
‫بهش وفادار نبوده.
‫خب، زندگیمو ادامه میدم.
‫چرا نمیمونی و باهامون غذا نمیخوری، فین؟
‫فرانک. من واست نامه نوشتم.
‫به خونواده خوش اومدی فین.
‫و نظرت درمورد یه مقدار سبزی...
‫آره، من...
‫یه جا اینجا هست.
‫ممنونم.
‫میتونم یه نوشیدنی واست بیارم؟
‫- اه آره، من یه نوشابه میخورم. ‫- بسیارخب، باشه.
‫چکاره ی من میشه؟
‫آم...
‫دایی ناتنی ناتنی؟
‫واو
‫با قسمت سختش شروع کرده.
‫شاید اونطوری دوست داره.
‫هووم
‫مطمئنم یه عالمه سوال داری.
‫میشه اول غذامون رو تموم کنیم؟
‫میخوای سلام کنی؟
‫این خونواده همگی دیوونه ان.
‫قراره امروز در اینجا
‫زندگی روری رو جشن بگیریم.
‫ولی به لطف پدر مرحوم عزیزم
‫من چنین اجازه ای نمیدم
‫چون امروز
‫حواس همگی سمت برادری رفته ‫که اصلا نمیدونستم دارم.
‫کاش میتونستم بیشتر از اینا ازت استقبال کنم، فین
‫ولی میبینی که، واسه من...
‫این فقط یه راز دیگه است که پدرمون ‫ازمون مخفی کرد.
‫عجب سخنرانی ای بود.
‫ممنونم.
‫منظورت از "رازها" چی بود؟
‫ببخشید؟
‫درمورد چی حرف میزنی؟
‫یه ته چهره از دنیس رو داره، مگه نه؟
‫هرچیزی که امروز گفتم رو فراموش کن.
‫ببخشید که سرزنشت کردم.
‫درمورد شوهرت متاسفم.
‫اون کسی بود که...
‫خب توی یه شهر یه چیزایی متوجه شدم.
‫از هفته گذشته این دور و بر بودم.
‫روری یه تومور مغزی داشت.
‫اون اواخر زیادی از کوره در میرفت.
‫پدرم باهاش مشکلی داشت یا نه؟
‫پدرم...
‫نمیدونم دیگه چی صداش کنم.
‫پس باید دنیس صداش کنم.
‫دنیس خوبه.
‫کالوم
‫آره، خب. یه عالمه حواس پرتی.
‫هووم
‫خب، فردا اگه بخوای میتونم بیام.
‫کمکت کنم.
‫- به اندازه کافی مشغله داری. ‫- نه، واقعا میگم، من...
‫دوست دارم با پسرخونده ام یکم وقت بگذرونم.
‫و از این دیوونه خونه ببرمش بیرون.
‫فرصت خوابیدن رو سفت بچسب، کتی.
‫به دردت میخوره.
‫اون چیزی که واسه قولنج ‫واست فرستادم رو امتحان کردی؟
‫آره، بدرد خورد.
‫از اون موقع مشکلی نداشتم.
‫حالت خوبه؟
‫چرا همه همینو ازم میپرسن؟
‫مگه باید مشکلی داشته باشم؟
‫عموزاده هستن یا چی؟
‫با همه نتونستم آشنا بشم.
‫نسبتی با تو ندارن.
‫بسیارخب
‫کتی بهترین دوستمه و...
‫جو یه دوست قدیمیه.
‫خب... تا الان چه چیزایی تونستی
‫درمورد پدرت بفهمی؟
‫واسه همین اومدی اینجا، مگه نه؟
‫یه جزئیات
‫هنوز یه دید کامل دستم نیومده.
‫آره
‫موفق باشی.
‫تو کسی بودی که مرگش واست از همه سخت تر بود.
‫چی شنیدی؟
‫که چطوری رفتی توی دریا...
‫توی بیمارستان.
‫مامان بهت گفت؟
‫- اون حق نداشت که... ‫- لعنتی، من...
‫- من... ‫- فقط نزدیک من نیا.
‫باشه؟ من کاری با تو ندارم.
‫هیچ کاری
‫هر روز با این از خواب بیدار میشی؟
‫تو و گریس تقریبا همسن هستین.
‫پس مادرت و بابا باید همزمان ‫تورو به دنیا آورده باشن.
‫کم و بیش
‫خب، مادرم بابام رو دید.
‫عجب شخصیتی بوده.
‫خب، بابا همینطوری بود.
‫تو اگه بودی نمیخواستی؟
‫شاید میخواستم.
‫ولی این...
‫میدونی، به مرور زمان و گذر سالها،
‫یه چیز بزرگ و بزرگتر میشه.
‫و حالا خیلی دیر شده.
‫میشه بپرسم...
‫چرا نصف شب بالای یه صخره ایستاده بود؟
‫خب، بابا همین طور بود.
‫خب تو کجا زندگی میکردی؟
‫بیشتر توی منچستر.
‫اخیرا یه دوره کارگری توی عربستان گذروندم.
‫پیشنهادش نمیکنم.
‫شما دخترا شرایط خوبی داشتین.
‫یه برنامه صفحه گسترده جدید پیدا کردم
‫بقیه رو میذاره توی جیبش.
‫گمونم نیاز به عوض کردن داشته باشه.
‫به جنی بگو. ‫اون سهمیه ش واسه پرستاری رایگان بچه رو
‫واسه یه روز دیگه مصرف کرده.
‫- یا من میتونم انجامش بدم ‫- جنی رو صدا بزن
‫باید قبول مسئولیت کنه
‫و چیزای مزخرف رو هم مثل چیزای خوب بپذیره!
‫امروز روز مزخرفی داشتی و من متاسفم.
‫نمیدونم کمکی میکنه یا نه.
‫نمیخوام تو واسم متاسف باشی.
‫من اینو نگفتم.
‫یا منظورم نبود.
‫ولی میدونم که اون کمکی نمیکنه.
‫منو دست میندازی؟
‫واقعا؟
‫خب...
‫دیگه چی میتونم بهتون نشون بدم؟
‫به چی داری نگاه میکنی جیکوب؟
‫قبلش کالوم داشت بهم ‫یه تعداد خونه رو نشون میداد
‫که شما میدیدین.
‫خونه ها؟
‫و هیچوقت فکر نکردی اول به من بگی؟
‫چی؟ الان حساب نمیشم؟ ‫فقط تو و پسرا مهمین؟
‫- چی شده؟ ‫- تقصیر منه.
‫میدونستی الین داره از اینجا میره؟
‫یه شغل پیدا کرده.
‫میدونستم درخواست فرستاده.
‫حداقل میتونستی به من بگی.
‫وقتی شغلش قطعی نبود نیازی ندیدم بگم.
‫به اندازه کافی مشکل داشتی.
‫واقعا تقصیر منه.
‫من به مامان گفتم که امروز چیزی نگه.
‫مامان؟
‫یا الین، یا مامان، یا هرچی.
‫باید مراقب حرفایی که میزنیم باشیم
‫اینکه کی رو چی صدا میزنیم... ‫غیرممکنه.
‫آره
‫غیرممکنه.
‫ازم خواستن بیام دنبالت.
‫آنا داخل کارت داره.
‫- فهمیدم. ممنون اینگرید. ‫- خواهش میکنم.
‫خب، مامان مجرد استراحت نداره
‫بهتره برم
‫راستش... حسابی مشغول حرف زدن ‫درمورد بابا بودیم
‫نشد درمورد مامانت بپرسم.
‫اونم تنها بود، درسته؟
‫آره
‫ولی با کسی آشنا شد؟
‫نه
‫فوت کرد
‫فین
‫تو با ما میای
‫متاسفم
‫اخیرا بود؟
‫هفت ساله بودم
‫- سلام ‫- سلام
‫- الین، درسته؟ ‫- آره
‫- مامان جیکوب و کالوم ‫- آره
‫متاسفم، من فقط...
‫سعی میکنم همه رو توی ذهنم شفاف کنم.
‫حالا تو شفافی.
‫آره. تو با روری ازدواج کرده بودی.
‫تو پدرمو کشتی.
‫خب...
‫داری میری فین؟
‫این طرفا زیاد میمونی؟
‫نمیدونم
‫یه مقدار طول میکشه تا بتونم
‫تمام خونواده رو بشناسم، واسه همین...
‫زود می بینمتون.
‫ممنون بابت غذا
‫یه عالمه سوال داره.
‫خب، حق داره.
‫فکر نمیکنی یکم عجیبه؟
‫اوه آره. بیشتر از عجیبه.
‫انگار که میدونست امروز همه اینجان.
‫انگار ما رو میپایید.
‫کسی نباید بدونه، مرید.
‫فقط تو و من.
‫باید سالها قبل به دخترا درموردش میگفتی.
‫فکر نمیکردم مجبور باشم بگم.
‫میدونم زود اومدم. جیکوب بیداره؟
‫اونو واسه چی میخوای؟
‫میبرمش خونه ها رو ببینه
‫به این آسونی نیست.
‫باید اول با من هماهنگ کنی.
‫نه بایدی نیست. دیگه نه.
‫خب قبلا مدنظر داشتمش
‫چون روری هم بودش.
‫ولی حالا روری فوت کرده، آنا.
‫و من حق دارم هرموقع که میخوام ‫پسرام رو ببینم.
‫جیکوب! من اینجام عشقم.
‫گفتی سه خوابه است؟
‫عالیه. عالیه.
‫منظورم اینه، اگه بقیه اش هم به خوبی این باشه
‫میخرمش.
‫نظرت چیه جیکوب؟
‫- دوسش دارم ‫- واقعا؟
‫آره
‫آره منم همینطور
‫سرت چطوره؟
‫سرم رو فراموش کن.
‫میدونی الین اومد جیکوب رو برد؟
‫- اون حق داشت... ‫- نگو
‫مامان، من قیم پسرام.
‫و میخوام باهاشون برگردم به سنگاپور.
‫تصمیمش با تو نیست آنا، و خودتم میدونی.
‫اجاره من واسه آپارتمان داره زیاد میشه.
‫تا قرون آخر پولی که از ‫بیمه بابا گرفتم رو دارم خرج میکنم.
‫اگه الان برگردم، میتونم یه شغل گیر بیارم.
‫میتونم پسرا رو ببرم به مدرسه قدیمیشون.
‫نمیتونی برگردی، آنا
‫روری فوت کرده.
‫دیگه چیزی اینجا نداریم که بمونیم.
‫حتی اگه پسرا میخواستن که برگردن
‫الین باهات مبارزه میکرد.
‫خواهش میکنم... فقط دسترسی
‫و حضانت رو متمدنانه بین خودتون نگه دارید.
‫نمیخوای که کارشو به دادگاه بکشونی.
‫نمیتونم همش اینکارو انجام بدم، مامان.
‫نمیتونم.
‫میخوام بهم کمک کنی.
‫اون بهت گوش میده. باهاش صحبت کن.
‫بهش بگو میتونه هروقت خواست ‫بیاد به دیدن بچه ها.
‫- بهش بگو... ‫- آنا، لطفا بس کن.
‫الین حق داره با پسراش وقت بگذرونه.
‫متاسفم. میدونم واست سخته
‫ولی باید باهاش کنار بیای.
‫چه آتویی ازت داره؟
‫سالها پدرم رو دور کرد.
‫شوهرم آخرین ماه های باارزشش رو ‫در حالی میگذرونه
‫که همه فکر می کنن...
‫دیگه نمیتونم اینکارو بکنم مامان.
‫اگه مجبور بشم، حقیقت رو میگم.
‫آنا، تو باید طولانی مدت و حسابی
‫درمورد عواقبش فکر کنی.
‫تمام فکر و ذکرم همینه مامان.
‫تمام فکر و ذکر تک تکمون همینه.
‫- این چیه؟ ‫- هورلینگ
‫بابام یادم داد.
‫یه ورزش ایرلندیه.
‫از دستم شاکیه.
‫کالوم همیشه از دست همه شاکیه.
‫اون حس رو یادمه.
‫کالوم تا وقتی که باهاش روراست باشی طوریش نیست.
‫فکر میکنه الان بقیه باهاش روراست نیستن؟
‫نمیخواد باور کنه که بابامون ‫بابابزرگمون رو کشته.
‫دلیل خوبی داره.
‫چون گمونم اون پدر ما بود.
‫خب، من اونو نمیشناختم ولی...
‫خیلی درمورد پدرت متاسفم.
‫منم درمورد پدر تو متاسفم.
‫و تو اونو هم نمیشناختی.
‫درموردشون بهم بگو
‫یه جای خوب انتخاب کردی؟
‫این واقعا مال من میشه.
‫و البته بانک.
‫کسی نمیتونه اونو از زیر پام بفروشه.
‫یه کارآفرین دنبال قلب دنیس.
‫چی میخوای آلانا؟
‫- میخوام واست آرزوی موفقیت کنم. ‫- آرزوت رو کردی. ممنون.
‫ضمنا میخواستم اینارو بهت بدم ‫اگه که بگیریشون.
‫اشینگ مک ماهن؟
‫4 تا تابلوی اصلی.
‫گمونم خیلی به اینجا میان.
‫این خیلی زیاده، نمیتونم قبولشون کنم.
‫خواهش میکنم گریس، فقط دارم سعی میکنم ‫اوضاع رو درست کنم.
‫میتونیم با هم خوب باشیم.
‫قدم های کوچیکیه.
‫- یه آمریکانوی معمولی ‫- 3.87
‫سلام مجدد
‫سلام
‫آلانا داشت این اطراف رو بهم نشون میداد ‫ولی گمش کردم...
‫گمونم یکم وقت آزاد دارم.
‫میخوای یه قهوه ای چیزی بنوشیم؟
‫اوه گوش کن، من متاسفم.
‫گمونم باید تنهات بذارم.
‫- ولی یه وقت دیگه، حتما ‫- باشه
‫الان همه جور کار سرش ریخته.
‫هر تصمیمی گرفتی بهم بگو.
‫تصمیم درمورد چی؟
‫این تابلوهای اشینگ مک ماهن رو بهم پیشنهاد داده.
‫که نگهشون دارم.
‫خب، من برشون میگردونم.
‫اوه، اگه بخوام نگهشون دارم، نگهشون میدارم مامان
‫نه، اون داره سعی میکنه تورو بخره، گریس.
‫که از من انتقام بگیره.
‫این احتمال نیست که آلانا ‫بخواد واسم آرزوی موفقیت کنه؟
‫واسه کافه ام آرزوی موفقیت کنه؟
‫بله درواقع، احتمال نداره.
‫پس اونم امکان نداره منو باور داشته باشه.
‫من تورو باور دارم.
‫نه، مامان، تو به اون ورژنی ‫از من که میخوای باور داری.
‫تو حباب کوچولوی خودتو داری و ‫خدا نکنه ازش بیرون برم.
‫چرا باید به یه غریبه درمورد
‫گذشته ی من بگی؟
‫اصلا واسم مهم نیست که یه برادر گمشده باشه.
‫هیچ ارتباطی به من نداره.
‫من یه کلمه درمورد تو به فین نگفتم.
‫نه، اگه اون اینو بهت گفته، دروغ میگه.
‫پس گویا وارد خونواده ی درستی شده.
‫- گریس... ‫- نه مامان
‫فقط میخوام قلب و روحم رو بذارم توی این کافه.
‫باید احترام بذاری به استقلال من
‫و حریم خصوصی من.
‫میتونی اینکارو کنی؟
‫آره
‫ممنونم
‫- عاشقتم ‫- منم عاشقتم
‫حالا برو، یه عالمه کار دارم.
‫خب؟ تمام روز اینجا بودم.
‫اینجا بهت نیاز دارم.
‫- بسیارخب ‫- میخوام اینجا باشی.
‫آره آره. منتها باید برم.
‫میخوای برم اونجا بشینم، آره؟
‫- جو ‫- نه، باید برم سر کار، کتی، خب؟
‫سعی میکنم زود بیام ولی باید برم.
‫- سلام گریس ‫- سلام جو
‫همه چیز مرتبه؟
‫یکم تنش هست.
‫میگذره.
‫ببین میتونی کاری کنی استراحت کنه.
‫توام بنظر خسته میای.
‫آسون نیست.
‫الان هیچی آسون نمیاد.
‫من متخصص "آسون نیست" هستم، یادته؟
‫برو. من مواظب کتی هستم.
‫اوه
‫بیا، بذار من بهش غذا بدم.
‫اینجا نشستم.
‫باشه، اوکی
‫سلام، نوآه. سلام.
‫چته؟
‫ششش
‫اوه، گرسنه ای
‫فقط گرسنه ای
‫- کتی، خیلی داغه ‫- چی؟
‫بطری دیگه ای نداری؟
‫نه
‫قرار بود بهش شیر بدم.
‫ولی زیاد نمیخوره.
‫بسیارخب، میذارمش توی کالسکه
‫و خوراکی های بیشتری درست میکنم.
‫و بعدش میریم یه پیاده روی خوب و طولانی.
‫گمونم از من متنفره.
‫معلومه که ازت متنفر نیست.
‫تو فقط خسته ای
‫حالا برو یه دوش بگیر
‫زود باش
‫میدونم. میدونم
‫اوه ممنونم.
‫خب چه مدته با فرانک هستی؟
‫از مراسم تشییع بابات.
‫واسه نجات کسب و کار سرمایه گذاشتم.
‫پس بابای من توی مشکل بود؟
‫میشه اینجور گفت.
‫شبی که فوت کرد، یه جشن خونوادگی بود.
‫پایان ازدواجش با ول رو اعلام کرد.
‫اون مشکلی باهاش نداشت؟
‫گفت که مشکلی نداره.
‫ولی ول خشمگین بود.
‫فکر نمی کنم اون بخاطر گفتن این حرف به همه
‫که ول داره بخاطر کسی اونو ترک میکنه ‫ازش تشکر کنه.
‫اهرن ها دوست دارن کاراشون رو قایم کنن.
‫به هرحال مشکلات شهر کوچیکه.
‫مطمئنم هیچکدومش واست جالب نیست.
‫جنی
‫نمیخوام برگردی.
‫اما بقیه کارکنان هم باید در نظر گرفته بشن.
‫بیمارانت
‫من... دزدی نکردم، کوین.
‫قرض گرفتن بود.
‫قرض گرفتن بدون اجازه یعنی دزدی.
‫من بعنوان یه دکتر بهت اعتماد دارم.
‫ولی دیگه بعنوان یه شخص بهت اعتماد نمیکنم.
‫امیدوارم آخرین باری که صحبت کردیم ‫شفاف سازی کرده باشم.
‫تو یه قدم اشتباه برداشتی.
‫اگه اعتبار این کلینیک رو
‫به کمترین میزان تهدید کنی
‫من شخصاً با لگد میندازمتون بیرون.
‫همدیگه رو درک میکنیم؟
‫بسیار خب
‫وقتی گفتم دارم بر می گردم،
‫نزدیک بود که کوین غش کنه.
‫خوبه که کینه به دل نمی گیره.
‫خوشبختانه اون ها یه جا توی مهد کودک برای نل دارن
‫باید هزینه یه ماه رو از قبل پرداخت کنم.
‫و پولشو ندارم.
‫جنی تو حقوق زایمان میگرفتی، ‫اون همه پول کجا رفت؟
‫خرج شد، خب؟
‫حقوق زایمان به سختی نیازهای اولیه رو پوشش می ده
‫نوزاد کلی هزینه داره.
‫خب، شاید اگه اجازه بدی مایکل...
‫حرفشم نزن.
‫این رو نگو. فکرش هم نکن.
‫داخل پول نقد دارم.
‫اما آخرین باریه که بهت پول می دم جنیفر اهرن.
‫باید یاد بگیری از هزینه هات کم کنی.
‫می دونی چیه؟
‫می رم پیش فرانک.
‫و شرط می بندم نیازی به شنیدن سخنرانی هم ندارم.
‫فسقلی، چی شده؟
‫پوشکت کردم.
‫این ژاکت. خیلی خب
‫بسیار خب، حالا...
‫اوه، فرانک خونه است؟
‫هنوز نه
‫و سلام
‫آره، عذر می خوام، سلام.
‫خب چه خبر؟
‫هیچی
‫مسائل خانوادگی. پول.
‫آه
‫ریشه ی شرارت
‫اوف
‫واقعا این حرف رو زدی؟
‫آره زدم.
‫خب، دیگه این رو نگو.
‫باشه
‫خب... پول برای چی؟
‫دکترها به ندرت پیش میاد کمبود پول داشته باشن.
‫بدهی دارم.
‫باید پرداختشون کنم.
‫از جمله به مامان.
‫پدرتون چیزی براتتون نذاشت؟
‫پدر توئه، فین.
‫نه پدر من.
‫اون حواسش به دخترهای خونیش بود.
‫به نظر انصاف نمیاد.
‫و اگه ول نمی تونه این رو ببینه
‫پس اونم چندان منصف نیست.
‫می دونی چیه؟ حق با توئه.
‫انصاف نیست.
‫فقط یه کم کمک می خوام.
‫آخر دنیا که نشده.
‫عجب روحیه ای.
‫موفق باشی.
‫هی!
‫آه
‫متشکرم
‫- واقعا، ممنونم ‫- برای شام می مونی؟
‫می دونی، باید بطری رو تموم کنیم.
‫تو هم بخوری بد نیست.
‫حتما
‫آخی!
‫نه، نه، نه
‫از حالا احساسی شدیم، نه؟
‫هنوز که حتی نخوردیم.
‫اوه محض رضای خدا، ‫عجب سرخوش های باهوشی هستید.
‫بسیار خب، این یکی چه طوره؟
‫دوران سختی بوده، اما ما زنان قدرتمندی هستیم
‫چیه؟
‫جیکوب، چی شده؟
‫یه چیزی شنیدم.
‫احتمالا گریسه، می دونی
‫بعضی وقت ها خوابش نمی بره.
‫گمون نمی کنم.
‫و نمی تونم مامان رو بیدار کنم.
‫بسیار خب
‫- فقط همین جا بمون، خب؟ ‫- نه
‫باید بیام ازت مراقبت کنم.
‫اوه، پسر مهربون.
‫اینجا بمون
‫کسی رو بیدار نکن، باشه؟
‫اوه...
‫جیکوب
‫خدای من!
‫چیزی نیست، من فقط...
‫یادم رفت درها رو قفل کنم.
‫زود باش. برو توی رختخواب.
‫باشه؟
‫آنا
‫آنا، آنا، بیدار شو.
‫بیدار شو! خواهش می کنم. زود باش
‫باید بریم دنبال جنی و گریس. بجنب.
‫پاشو
‫چی شده؟
‫نمی دونم چی شده
‫حالش خوبه؟
‫مامان! مامان.
‫[دروغگو]