‫اوه، لعنتی!
‫اون ها می گن که موسیقی به یاد موندنی نیست.
‫نمی تونم اون ملودی رو از ذهنم بیرون کنم.
‫خیلی ماهرانه ست.
‫واقعا به نظرت این طوره؟
‫اوه!
‫همش به نظرم زبان درگونه.
‫فکر نمی کردم کوته فکر باشی، عزیزم.
‫نه، می دونم. می دونم.
‫شاید حق با اونه.
‫- شاید حق با کیه؟ ‫- و ما اشتباه می کنیم.
‫هنوزم داریم درباره این حرف می زنیم؟
‫خب، نمی تونم بیخیال حرفی که زده بشم.
‫پس شاید، در این لحظه از زمان،
‫شاید داریم پیام اشتباهی رو منتقل می کنیم.
‫نمی دونم چه طوری می شه واضح تر گفتش...
‫بدون هیچ شک و تردیدی، خانم فریدان اشتباه می کنه.
‫باید بیخیالش بشی.
‫منو نگاه کن، دارم بهت صبحونه می دم.
‫دقیقا همون چیزی ام که گفتش.
‫- بله؟ ‫- صبر بخیر، عزیز.
‫- سلام. ‫- دلت برام تنگ شده بود؟
‫مم، از اون جایی که تا ساعت 3صبح ‫با هم صحبت می کردیم؟
‫می دونی، قراره کلی پول تلفنم بشه.
‫خب، بفرستش برای من.
‫چرا؟ تو هم نمی تونی هزینه اش رو پرداخت کنی که!
‫آره، درست می گی.
‫واقعا فقط 2روزه که از پیشت رفتم؟
‫2روز و 4تماس تلفنی گذشته.
‫- اوه، این رو ببین. ‫- چیه؟
‫اوه، هیچی! مضحکه، واقعا.
‫جولیا بهم گفت برای ماهر شدن توی
‫املت چرخوندن... ‫می تونی از لوبیا خشک استفاده کنی.
‫برای همین کل زمستون و بهار این کار رو کردم،
‫و حالا به نظر میاد که یه گلخونه ی کوچیک دارم.
‫خب، این به نظر میاد کنایه به چیزی باشه.
‫اینکه دارم شکوفا می شم؟
‫اینکه کال هستی.
‫- آیزاک. ‫- یه چیزی تو این مایع ها، هان؟
‫خیلی دلم می خواد یکی برات درست کنم، یه روزی.
‫اوه، واقعا؟ ‫می خوای که برام صبحانه درست کنی؟
‫لعنتی. فکر نمی کردم از این تیپ دخترها باشی.
‫مسخره بازی در نیار!
‫نیازی نیست صبحانه باشه.
‫و «یه روزی» نیازی نیست حالا حالاها باشه.
‫جدا از اون، جولیا می گه که ناهار خیلی خوبی هم هستن.
‫حرف نداره
‫- جودیث؟ ‫- منو تو با هم دوستیم، بلانش.
‫خب، بیشتر از رفیقیم.
‫تو... دیگه در نمی زنی.
‫بخشید. من ناراحتم. دفعه بعدی در می زنم.
‫- من کار دارم. ‫- اما من کل شب تو گالا نشسته بودم،
‫راجع به حرفت فکر می کردم، ‫و نمی تونم به راحتی بیخیال بشم.
‫احساس شوقی که باید می داشتم رو ازم دزدیدی...
‫دیرم شده. حالا چون دلم می خواد...
‫2تا کار رو انجام بدم،
‫ویرایش کتاب های داستانی ‫و ویرایش کتاب های آشپزی،
‫به جای اینکه فقط یه کاری که ‫ازم می خوای رو انجام بدم.
‫اوه، ام، شاید بعدا، جودیث.
‫و چرا؟ چون کارم رو خوب انجام می دم.
‫چقدر خنده داره واقعا...
‫زنی که کارش رو خوب انجام می ده
‫نمی تونه انتخاب کنه چه کاری رو انجام بده
‫وقتی که هدف کلا انتخابه؟
‫باید تنهایی این بحث رو ادامه بدی.
‫داری می ری؟
‫برنمی گردم.
‫همه چیز خوبه، اچ.اف؟
‫آره، آر.آم.
‫آی.ان.
‫همه چیز روبراهه.
‫عجب سفر قطاری بود به نیویورک ها، نه؟
‫مسیر پر از درخت و سرسبزی.
‫خارق العاده.
‫می دونی کل مدت تو قطار
‫داشتم به چی فکر می کردم؟
‫اینکه چقدر همه چیز سرسبز و با شکوهه؟
‫داشتم به شما 2نفر فکر می کردم.
‫توی گالا. آه، کل تیم.
‫داشتم فکر می کردم، کی می دونه چندین میلیون، اتفاق،
‫منحصر به فرد باید رخ می دادن
‫تا این شبکه ی تلویزیونی، بدون تماشاگر و کم طرفدار رو
‫تبدیل به یه چیز زیبا بکنه.
‫و حالا فقط باید عقب بایستم
‫و بذارم شماها کارهای ذاتیتون رو انجام بدید.
‫خب، متشکرم، هانتر.
‫آه، باید بریم به تمریناتمون برسیم، پس...
‫- می خوام تو رو از برنامه ‫«سرآشپز فرانسوی» بردارم، راس. ‫- چی؟
‫- آلیس، الان دیگه برنامه ی توئه. ‫- چی؟
‫اگه مطمئنی زاده شدی تا اینکه
‫سریال های مستند راجع به ‫سرویس های اجتمای درست کنی، راس،
‫من کی ام که بخوام جلوت رو بگیرم؟
‫و آلیس. آلیس بی نظیر،
‫چیزی رو که هیچ کدوممون نمی تونستیم ببینیم رو،
‫در دوران تاریکی متوجه اش بود.
‫جولیا دائم بهم می گفت، «به آلیس گوش کن».
‫خب، حالا می خوام این کار رو بکنم.
‫ازت ممنونم، هانتر.
‫یه زن دیگه هم استخدام می کنم که در کنارت کار کنه.
‫زنا ممکنه آینده ی این کار باشن، آلیس.
‫می خوام برنامه های بیشتری مثل ‫«سرآشپز فرانسوی» درست کنم.
‫خیلی خب.
‫حالا، نگفته بودی کار داشتی؟
‫آره. ‫آره، من...
‫ممنونم. ‫مرسی که بهم اطمینان داری.
‫ازم تشکر نکن. ‫برو و شگفت انگیز باش.
‫خیلی خب.
‫تو هم همینطور، راس.
‫هان؟
‫اه، جلسه مون تموم شده؟
‫بلند شو.
‫آره.
‫اگه می خواید بدونید کارتون تموم شده یا نه،
‫انگشتتون رو پشت قاشق بکشین ‫اونوقت باید یه ردی از کاستارد بجای بذاره.
‫که این نمی ذاره.
‫تقصیر من بود. ‫عجله داشتیم.
‫اه، سری بعدی کاستارد رو ‫بیشتر می ذاریم رو گاز بمونه
‫فیلم برداری که بود.
‫خیلی کمک می کنه ممنونم.
‫و خامه ای بودن این سس کاستارد
‫به خوبی با تلخ بودن
‫سوفله جور در میاد.
‫این شکلات های بالشتی هم...
‫این شکلات های بالشتکی هم... اوه.
‫آه، بنی، عزیزم، واقعا لازمه ‫انقدر نزدیک بیای؟
‫یه سسه دیگه فقط.
‫متأسفم.
‫مشکلی نیست.
‫تمرین برای همین چیزاست، درسته؟
‫حالت خوبه جول؟
‫نه، حواسم کاملا پرت شده.
‫فر. ‫توی فر رو چک کن.
‫اه، ام، اگر که مثل من، ‫از یه کسرول استفاده کرده باشین،
‫باید ۴۵ دقیقه بعد به فر سر بزنید.
‫ولی مراقب باشین... ‫سوفله ها خیلی لطیف ـن.
‫لعنتی!
‫یه لحظه بهم وقت بدین.
‫من باهاش حرف می زنم. ‫نه، من باید اینکارو بکنم.
‫خواهش می کنم.
‫خیلی خب. ‫ده دقیقه استراحت، همگی.
‫ده دقیقه.
‫نمی خواد چیزی بگی.
‫برمی گردم و معذرت خواهی می کنم.
‫جلسه ی طولانی ایه. ‫همه درک می کنن.
‫بنظرم برای امروز دیگه کافیه.
‫می تونیم بقیه اش رو ‫وقتی فیلم برداری می کردیم درست کنیم.
‫آره، ممنونم.
‫۲۵تا قسمت رفتیم. ‫یکی دیگه مونده.
‫آره.
‫و بنظرم همینقدر کافیه، ‫اینطور فکر نمی کنی؟
‫کافیه؟ ‫یعنی چی این حرف...
‫من نمی خوام همچین آدمی باشم، آلیس.
‫- می خوای بیخیال بشی؟ ‫- می خوام این قصه رو تمومش کنم.
‫بخاطر حرف بتی فریدان تو نیویورکه؟
‫چونکه راس همه اش رو برام تعریف کرد.
‫بعضی وقتا اوضاع پیچیده تر از
‫چیزی که ما درک می کنیم میشن.
‫نه، نه، اینطور نیست. ‫اون کاملا اشتباه می کنه.
‫برنامه ی «سرآشپز فرانسوی» ‫برای خیلیا معنا داره.
‫خب، می دونم برای تو به چه معناست، ‫آلیس، و من متأسفم.
‫اگر که می تونستم، ‫اینکارو می کردم.
‫نه، اون... ببین، ‫بیا امروزو استراحت کنیم، هان؟
‫لازم نیست الان تصمیمی بگیریم.
‫ما یه خانواده ایم، ‫همونطور که همیشه میگی.
‫این قضیه رو حل اش می کنیم، ‫و...
‫آلیس!
‫من کارم تمومه.
‫حقیقت داره؟
‫آره. ‫کاملا.
‫حالا، ‫اگر که منو ببخشین.
‫نمی تونم بگم که چقدر متأسفم.
‫کاملا مسئولیت یه ستاره بودن رو درک می کنم،
‫اینکه در مرکز توجه باشی.
‫بله، البته.
‫اگه کاری هست که بتونم بکنم ‫باری از دوشت برداشته بشه...
‫می دونی که بیشتر از یه شاگرد ‫بهت نگاه می کنم،
‫نه، الان دیگه همکاریم.
‫تو رو...
‫خب، ‫تو رو به عنوان دوست خودم می دونم.
‫و به عنوان یه دوست، می خوام بدونی ‫که چقدر تحسین می کنم
‫اینکه میری اون بیرون
‫و انقدر ساده و بی دردسر نشون میدی همه چیزو.
‫من تورو به عنوان...
‫استاد تویی، ‫و منم فقط یه شاگرد ساده ام.
‫خب، خیلی لطف داری ‫که همچین حرفی زدی.
‫خب، اینکه با انتخاب خودت بذاری بری،
‫درحالی که دنیا زیر پاته؟
‫خب، می تونم بگم واقعا شجاعانه ست.
‫براوو.
‫ایول، آل.
‫راس؟
‫خیلی بدم میاد وقتی بهم میگی آل.
‫«ما یه خانواده ایم». ‫همیشه این حرفو می زد.
‫ما یه خانواده ایم. ‫ما یه خانواده ایم.
‫و خیلی بنظر خوب میومد.
‫آخه، گولش رو می خوری، مگه نه؟
‫اوه، کاملا، آره.
‫آره، ‫ولی کار خانواده نیست.
‫خانواده نمی ذاره همینطوری بره
‫فقط چون یه نفر تصمیم میگیره تموم شده ست.
‫یه چیزی از شماها می خواست. ‫خیلی باهوشه.
‫نه. اون... خب، آره،
‫ولی فکر می کنم ‫واقعا از ته دل می گفتش.
‫و اینکه اون...
‫نمی دونم چرا حس می کردم ‫همچین چیزی ازش می خواستم.
‫خودم خانواده ی خیلی خوبی دارم.
‫نمی خواستی حس کنی که فقط یه کارمندی.
‫آره. ‫آره، دقیقا.
‫از اینکه بهم اهمیت می داد خوشم میومد،
‫که ممکنه اینطور هم بوده باشه.
‫فقط به چیزای دیگه بیشتر اهمیت میده.
‫خب، مثل همه، ‫دیگه.
‫مثلا تو، یه روزی، ‫وقتی که خودت رئیس باشی.
‫آره، گمونم همینطوره.
‫آره.
‫می خوام یه کسی بشم.
‫می خوام به مامانم نشون بدم. ‫می خوام به همه نشون بدم.
‫مهم نیست چقدر دلت بخواد،
‫نمی تونی بری همه ی تخم مرغ های خوشحالیت رو
‫توی یه سبد کاری بذاری، می تونی؟
‫بیا یه سر نیویورک.
‫بهرحال الان دیگه سرت خلوت تره.
‫واقعا؟
‫بعد این همه، ‫و کل مدت،
‫داشتی فکر می کردی، ‫«خب برای من چه نفعی داره؟»
‫آهان.
‫آره، معلومه.
‫هی، من باهوش و فریب دهنده ام، ‫درست مثل جولیا.
‫مم.
‫یه سر بیا نیویورک.
‫میشه بیام داخل؟
‫اوه، واقعا، پاول.
‫بعد از اتفاقات امروز، ‫گفتم پوسته تخم مرغ می خوریم.
‫اوه، خب، حالا دیگه داری ‫مازوخیست بازی در میاری.
‫پاول؟ ‫مم-همم؟
‫برنامه «سرآشپز فرانسوی» ‫ایده ی خودم بود.
‫همم؟
‫خودم به اون شبکه پیشنهادش دادم، نه برعکس.
‫و تو رو هم گول زدم که موافق بشی.
‫چی؟
‫میشه گفت
‫که ۶ ماهه اینو پیش خودم نگه داشتم،
‫ولی بعد از فیلم برداری فردا،
‫خدارو شکر، ‫که دیگه تموم میشه.
‫و بدترین قسمتشم اینه که، ‫راس و بقیه پسرا
‫انقدر بی احساس بودن وقتی که
‫خودم پیشنهاد دادم از جیب خودم ‫هزینه هاش رو پرداخت کنم.
‫که اونم باز پشت سرت انجام دادم.
‫چطوری؟
‫بیشترش پولایی بود که از کتاب گرفته بودم.
‫ولی وقتی که بابام اومد دیدنمون، ‫درست قبل اینکه بره،
‫از اون هم یکمی پول گرفتم.
‫- ازش خواستی اینکارو بکنه؟ ‫- آره.
‫غرور خودم و تو رو قورت دادم
‫و کاری که باید رو کردم.
‫امکان نداشت بذاری همچین کاری بکنم.
‫راستشو بخوای، پاول، انگاری ‫تسخیر شده بودم.
‫من، اه...
‫واقعا درک نمی کنم.
‫من طرفدار شماره یکت بودم.
‫- آره، می دونم. ‫- همیشه بودم.
‫آره، درست میگی.
‫من نمی دونم... ‫چی باید بگم
‫یا... یا کجا...
‫یا از کجا شروع کنم.
‫من گیج شدم، جولی.
‫اه، اون... خیلی گیج کننده ست
‫که تو همچین موقعیتی قرار بگیری.
‫خب، رفتارم خیلی افتضاح بوده.
‫و تو این مرحله از زندگی مون؟
‫بعد از تمام پچ پچ ها و تحقیرها توی سفارت،
‫من... فکر می کردم ‫اینجا در امانم.
‫اینکه دوباره ضربه بخورم، ‫تو خونه خودم، اونم توسط تو؟
‫اوه، پاول.
‫می خوام برم...
‫شبو توی... تو اتاقم بگذرونم.
‫اوه، خدا.
‫بالشتم رو یادم رفت.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫عجیبه ‫دلت برای چیزی تنگ بشه
‫که از اول هم هیچوقت نمی خواستیش.
‫همم. درسته. ‫البته که هست.
‫کاملا درک می کنم.
‫اون بخشی از زندگی مون بود.
‫درسته. و اون آدمی نیستش که
‫به این راحتی فراموشش کنی.
‫نه، کاملا همینطوره.
‫خب آخه، وقتی پیر بشیم هم، ‫بازم تو خاطرمون هست.
‫بازم صداش رو توی ذهنم می شنوم.
‫خوشحالم قبل از اینکه از هم بپاشه ‫تونستی خودت رو جدا کنی.
‫برعکسش خیلی بدتر می شد.
‫اوه، خیلی.
‫دلم برای اون غذاهای ‫از قبل آماده شده ای که می تونستم
‫ بیارم خونه ‫و بازی کنم تنگ میشه، ولی.
‫بهم آشپزی کردن یاد دادش.
‫و به تو هم آشپزی کردن یاد داده.
‫چقدر عجیبه واقعا؟
‫راسل... ‫هان؟
‫خیلی خوشمزه ست.
‫بزرگ ترین افتخارمون در ‫هرگز شکست نخوردن نیست،
‫بلکه هربار شکست می خوریم دوباره برخیزیم.
‫خیلی خب برگردین به سمت همگروهی تون.
‫تمرین های «اوچیکومی». با شماره سه.
‫یک، دو...
‫...سه.
‫پاول...
‫اونی که بتونه عصبانیتش رو ‫در لحظه سرکوب کنه...
‫می تونه جلوی روزهای ‫غم انگیز زیادی رو بگیره.
‫ده تا شیرجه به جلو!
‫بله، سنسی.
‫اوه، گفتنش به جودیث سخت بود،
‫ولی این بهتر شد.
‫دروغی دیگه در کار نیست.
‫بلاخره منو می بخشه.
‫خب، البته که همینطوره، ‫عزیزم.
‫به خوبی تمومش می کنیم.
‫اگه که بخوایم تمومش کنیم، خوبه که ‫با سوفله داستان رو تموم کنیم.
‫باورم نمیشه تموم شده.
‫وقتی که حالا راجع بهش فکر می کنم،
‫نه تنها نمی دونستم چیکار دارم می کنم
‫و اینکه چی داشتم به دنیا می دادم...
‫اوه، من که به شدت مخالفم.
‫...بیشتر از اون، ‫چیزیه که داشتم در داخل
‫زندگی شخصی خودم انجام میدادم بدتر هم بوده.
‫خدای من. اوه!
‫اوه، بیچاره پاول عزیزم.
‫پاول عزیزت قرار نبود بهت اجازه بده ‫برنامه رو انجام بدی.
‫بخاطر لزومت کار بهش دروغ گفتی.
‫چیزی عوض نشده.
‫کسی که باهاش ازدواج می کنی مهمه.
‫خودت اینو بهتر از هرکسی می دونی.
‫و من بخاطر اون مرد زندگی پر از ماجراجویی
‫و خوشبختی داشتم.
‫این یک سال سمی بود.
‫حس می کنم وزن خیلی زیادی روی سینه امه.
‫- واقعا؟ ‫- اوه، آره.
‫حس خوبی داره.
‫حس درستی داره.
‫همینطوری به خودت همینو بگو.
‫اوه، صبرکن، این. ‫باید پاک بشه...
‫بفرما داخل.
‫در زدم.
‫همه چیز درسته؟
‫بگیر بشین.
‫می دونم شاید زیاده روی کردم.
‫آخه فقط، ‫تو همیشه تشویقم می کردی
‫که به غریزه ام اعتماد کنم ‫همونطور که تو اینکارو می کنی.
‫من فقط...
‫دارم از الگوم پیروی می کنم.
‫اوه، خدای من. ‫اوه، خدای من.
‫- چی شده؟ ‫- جودیث.
‫آلفرد؟
‫نه، نه، ‫آلفرد نیست.
‫دارم بینایی ام رو از دست میدم.
‫اوه، دفعه اوله که بلند گفتمش.
‫اوه خدای من.
‫پیش بینی دکتر خیلی بده.
‫دکتر جیکوبز میگه خیلی سریع اتفاق می افته.
‫چطور می تونم بدون چشمام ادامه بدم؟
‫بدون چشمام کی ام من، ‫بدون دیدم؟
‫من کارم هستم، جودیث.
‫بخاطر خودمه که رابطه ام ‫با همسرم انقدر افتضاحه.
‫پسرم رو هم گند زدم.
‫کارم... وقتی که من...
‫وقتی که صفحات خام یک دستنویس رو می خونم...
‫بدون چشمام...
‫من... هیچی نیستم.
‫هیچکسی.
‫یقینا بلانش کناپف نیستم.
‫همونطور که می بینید، ‫این یک فر فوق امنیتی ـه.
‫اگه کسی بازش کنه، ‫به دادگاه نظامی اظهار میشه.
‫و منظورم تویی، مارتی.
‫و، حالا، یادتون باشه، ‫باید منتظر سوفله باشین.
‫سوفله منتظر شما نمی مونه.
‫و حالا، می خوام که
‫با یه چاقو تیز امتحانش کنم
‫تا مطمئن بشم آماده ست.
‫و اگر که تمیز بیرون بیاد،
‫خب، نیروانا در انتظارتون خواهد بود.
‫و اگه اینطور نباشه، ‫باید دوباره برگرده داخل.
‫و اون یعنی عالیه.
‫اوه، آفیت باشه، بنی.
‫و حالا بیاید، اینو از دورش باز کنیم...
‫...ببینیم این بچه بدون لباس چه شکلیه.
‫- آدم خنده داریه. ‫- آره.
‫- خیلی خنده داره. ‫- ...خیلی مراقب باشید وقتی...
‫...دارید بازش می کنید...
‫اوه، حالا، به این میگن یه سوفله.
‫یا من بعضی وقتا بهش میگم «هلفوس»
‫تا سربه سر همسرم بذارم.
‫همون «سوفله» ست ولی برعکس.
‫و حالا می خوام بذارمش روی میز،
‫به آرومی می برمش تا یه وقت خراب نشه.
‫و بهتون نشون میدم که چطوری سرو بشه.
‫حالا، باید بلافاصله ‫اگر که می تونید،
‫بلافاصله بعد از فر سرو کنیدش، ‫چون پف ـش بلافاصله می خوابه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- و بعضی آدما هم
‫سوفله رو با بستنی می خورن
‫- یا حتی خامه ی پفی. ‫- ممنون بابت همه کارهایی که برامون کردی.
‫- از اول تا اینجا. ‫- من می خوام که اون رو
‫- با کرم آنگلیز سرو کنم. ‫- همیشه قدردان خواهیم بود.
‫و گرچه می بایستی شیش تا سرو بکنم...
‫- باهات در تماس می مونیم. ‫- انقدر خوبه، چهار نفرم جواب نمیده.
‫بهترین راه برای انجامش
‫با گذاشتن دوتا قاشق بین اش و...
‫اوه، خدای من، ‫بنظر فوق العاده میاد.
‫و...
‫حالا بیاید بذاریمش تو بشقاب.
‫می تونید با اون...
‫کرم آنگلیز بخوریدش، و...
‫کره، شکر، تخم مرغ، شکلات.
‫واقعا همینه.
‫درواقع، ‫یه رازی هست که باید بهتون بگم.
‫تمام مدت سوفله شکلات درست کردن بلد بودین.
‫فقط باید خودتون رو مجبور به انجامش کنین.
‫و یه راز دیگه هم بهتون می گم...
‫اون کلید نه تنها به آشپزخونه،
‫بلکه زندگیه.
‫من جولیا چایلد هستم.
‫نوش جان.
‫و کات.
‫اوه!
‫اوه، کافیه، کافیه.
‫اوه، خجالت زده ام کردین.
‫واقعا میگم، ممنونم.
‫ممنونم.
‫خدای من.
‫امکان نداشت بتونم این کارها رو
‫بدون تمامی هنرمندها، رهبرا و سازنده های
‫فوق العاده ای که توی این اتاقن انجام بدم.
‫«نمی تونستم بدون شما انجامش بدم»
‫بنظر یه کلیشه میاد، ‫ولی...
‫ولی، لعنتی...
‫...کاملاً حقیقت داره.
‫راس؟ آلیس؟
‫صحبت کن! صحبت کن! ‫صحبت کن!
‫خیلی خب، باشه.
‫ام...
‫وای، خدایا.
‫چه سخته.
‫امروز روز سختی برای من...
‫برای همه ماست.
‫سخت تر از اونی که بخوام اعتراف کنم.
‫آلیس؟
‫اوه. ام، تا حالا نشده برای
‫همچین جمعیتی صحبت کنم.
‫و راستش، دوست داشتم یه موقعیت ‫شادتر باشه.
‫اه...
‫اه، عکس گروهی!
‫همه بیاید پشت پیشخوان.
‫آره! آره! ‫عالیه.
‫پاول! ‫پاول، افتخار میدی؟
‫اه، آره البته.
‫- جولیا، بیا اینجا. ‫- بله.
‫عالیه. ‫ممنونم.
‫همه اومدن؟ ‫همگی جمع شدن؟
‫آره.
‫بگید «سیب.»
‫سیب!
‫- هی! ‫- هی!
‫هیپ هیپ هورا!
‫خیلی خب.
‫نوش جان، پسرها.
‫- آدم که همینجوری از ست نمیره. ‫- نه.
‫نمیشه که.
‫صد در صد.
‫ولی دلم برای غذاها تنگ میشه.
‫غذاها؟
‫همین باکلاس ها آخر و عاقبتشون میرسه ‫به دیوونه خونه.
‫نه، این خانم خرگوشه ما خرپشت.
‫فکر کنم لاک پشت منظورته.
‫خب، مردها مطمئن و ثابت قدمی مثل ما
‫بدون شک برنده مسابقه هستن.
‫فکر کرده کیه این خانم، مریلین مونرو؟
‫منم راسم رو پس می گیرم.
‫هوم.
‫کل شب تو فکر این بودم
‫چطوری بتی فریدان رو زیر پاهام له کنم.
‫چقدر تو مهربونی.
‫راستش،
‫اگه اسلحه داشتم خیلی راحت تر میشد.
‫البته نمی خوام بکشمش.
‫فقط می خوام معیوبش کنم.
‫درست و حسابی.
‫هی بمال تا رنگ پاک بشه.
‫به سرگرم بودن عادت کرده بودم.
‫همین رو بگو.
‫- همه ش دیگه قراره بیکار باشیم. ‫- ترسناکه.
‫گمونم دوباره میشم مادربزرگی که
‫به نوشیدن اعتیاد داره.
‫باز خوشحالم که انجامش دادیم.
‫خوش بینیت اعصاب آدم رو خورد می کنه.
‫مگه نه؟
‫گمونم وقتم واسه عکاسی و نقاشی باز میشه.
‫ولی حس تهی بودن داره،
‫انگار بوم نقاشی هزار برابر کوچیکتر شده.
‫همین رو بگو.
‫وقتی اخراج شدم،
‫واقعاً فکر می کردم دیگه ظرفیتم تموم شده.
‫کاری که کردیم یه نعمت الهی بود.
‫اخراج شده بودی؟
‫نمی خوام درباره ش صحبت کنم.
‫خبر داشتی؟
‫از چی؟
‫از دروغ.
‫معلومه.
‫تو بهش گفتی از پسش برنمیاد.
‫دیگه چه چاره ای داشت؟
‫خب، نکته اینه که من در خدمتتم، سیمکا.
‫در دسترستم.
‫دیگه کلاً تموم شد یا تا وقتیه که ‫دوباره فیلمبرداری شروع بشه؟
‫اوه، دیگه از فیلمبرداری خبری نیست.
‫قسمت آخر «سرآشپز فرانسوی» رو ‫فیلمبرداری کردم.
‫به همین زودی شکست خورد؟
‫تصمیم خودم بود.
‫مشخص شد برنامه حواس من رو
‫از کار باارزشمون پرت میکرد.
‫اوه، جولیا، می دونی دوست ندارم بگم
‫من که گفته بودم.
‫یکی از بهترین خصوصیاتت همینه.
‫آخر هفته گذشته، ‫رفتم پاریس
‫که با دوستم توی رستوران گراند وفور ‫شام بخورم.
‫وای خدا، دلم واسه اونجا تنگ شده.
‫و موس شکلات. ‫اوه!
‫دویست سال گذشته و از ‫همیشه لذیذتره.
‫می دونی، این چیزهایی که مد میشن...
‫مثل فشن، تلویزیون...
‫سعی می کنی به چنگ بگیریشون، ‫ولی از دستت میرن.
‫مثل باد توی دستت.
‫چیزی که مهم باشه می مونه.
‫اوه، آره، موافقم.
‫ولی خیلی گرونه.
‫هوم. ‫گراند وفور.
‫خونه رو فروختی؟
‫نیازی نیست. ‫حق التالیف کتاب رو گرفتم.
‫امسال فروش خیلی خوبی داشتیم.
‫آره، صد در صد.
‫- واسه منم جا هست؟ ‫- اوه.
‫اوه، پاول.
‫دلم نمی خواد ازت دور باشم.
‫منم همینطور.
‫بفرمایید.
‫مزاحم شدم؟
‫نه.
‫جودیث، هیچوقت نباید
‫کار اون روز رو انجام میدادم...
‫من چشمت میشم.
‫چی؟
‫چشمت میشم.
‫برات می خونم.
‫نه.
‫- نیازی نیست کسی بدونه. ‫- نه.
‫مسئولیتش با تو نیست.
‫چطوری می خوای کار خودت و من رو ‫انجام بدی؟
‫لیست من طولانی و زیاده.
‫براش وقت پیدا می کنم.
‫این نعمت منه، بلانش.
‫هر چقدر تشکر کنم کافی نیست.
‫امشب زود میری؟
‫اوه، مامان و بابای ماریان دارن میان
‫با بچه وقت بگذرونن.
‫باید واسه شام برسم. ‫شما؟
‫اه، واسه سمفونی بلیط دارم.
‫«شب بارتوک.»
‫امان از کارهایی که برای عشق انجام میدیم، نه؟
‫اه، یه چیز دیگه...
‫اه، با آلیس صحبتش رو کردم.
‫شما دوتا تیم خوبی هستید.
‫دیگه با این وضع تنها تیم من هم هستید.
‫برت می گردونم به برنامه «مطالعه،» راس.
‫و ازتون انتظار برنامه های آموزشی ‫خانم پسند بیشتری هم دارم.
‫به زودی. یعنی عاجل.
‫ببینیم می تونیم از صفر شروع کنیم یا نه.
‫مستندهام چی؟
‫اه...
‫همین روزها استعفا میدم، هانتر.
‫همه ما یه روزی می میریم.
‫هیچ کاری از دست من برای هیچکدوم ‫از اینها برنمیاد.
‫تو برام پول دربیار، راس،
‫منم می ذارم هر چی خواستی بسازی.
‫حتی اگه اپرا خواستی.
‫اپرا نه.
‫ببین، من... متاسفم.
‫نزدیک بود اون خانم تغییرمون بده، نه؟
‫اه.
‫تره فرنگی سیب زمینی.
‫اوه.
‫هوم. ‫اوه، عالیه.
‫هوم.
‫چه سایه زیبا و ظریفی زدی.
‫خب، ترفند کشیدن گلابی اینه که ‫نورش رو درست دربیاری.
‫گلابی کشیدن خیلی سخته، جولیا.
‫- هوم؟ ‫- سزان کل زندگیش درگیر گلابی بود.
‫هوم.
‫اوه. هوم.
‫باورم نمیشه.
‫کی فکرش رو می کرد؟
‫بچه بودی فقط به بهونه
‫اسباب بازی های شیمی بنجل می تونستم ‫بکشونمت تو آشپزخونه.
‫مراقب باش.
‫خیلی داغه.
‫هوم، انگار منتقل شدم به یه اغذیه فروشی
‫توی لفت بنک.
‫هوم.
‫به نظرت یه مقدار شوره؟
‫یه مقدار؟ ‫نه.
‫آره، موافقم.
‫خب، ام، الان که به نظر میاد
‫وقت داری،
‫شاید بتونی نامزدیت با آیزاک رو ببری ‫به مرحله بعد.
‫ها!
‫می دونستم!
‫کی می خواستی بگی؟
‫از کجا می دونستی؟
‫مامان و بابای آیزاک چیزی گفتن؟
‫من مادرتم، از اینجا می دونم.
‫اوه، یه جاش رو خوب نشستی.
‫هوم؟ ‫اوه.
‫نکبت قایم شده بود.
‫کی این وقت شب زنگ میزنه؟
‫الو؟
‫جولیا، خیلی دیر وقته؟
‫خب، واسه من نه.
‫ولی اونجا نیمه شبه، سیمکا.
‫همه چی مرتبه؟
‫جولیا، یه خوابی دیدم.
‫خواب دیده.
‫دستش درد نکنه ما رو در جریان گذاشت.
‫داشتیم تو آشپزخونه م آشپزی می کردیم.
‫داشتیم تاس کباب می پختیم، ‫تو لوبیاها رو سوزوندی.
‫که اینطور. ممنون که درباره لوبیا بهم ‫هشدار دادی.
‫واسه لوبیا زنگ نزدم.
‫زنگ زدم بگم باید بیای اینجا.
‫باید دوباره با هم آشپزی کنیم.
‫چند وقت از زمانی که تو فرانسه زندگی کردی ‫می گذره، هوم؟
‫اوه، خیلی وقته.
‫اوه.
‫می خواد بریم فرانسه.
‫دیگه برنامه آشپزی نداری.
‫برنامه نداری.
‫بیا اینجا، با هم آشپزی می کنیم،
‫میریم پیاده روی، ‫میریم سوپرمارکت،
‫روی باغچه کار می کنیم.
‫هر چقدر که لازم باشه.
‫اوه، سیمکا، ‫عالی به نظر میاد.
‫باید به پاول بگم.
‫تا کی؟
‫خب، گمونم تا ابد.
‫صبح زنگ میزنم به آژانس مسافرتی، ‫سیمکا،
‫و امشب رویای پرونس رو می بینم.
‫نمی خوای بریم.
‫فرانسه زیباست، ‫ولی نمی خوام از چیزی که داری فرار می کنی
‫فرار کنم.
‫نه. ‫من...
‫دروغگویی من ماجرا رو خراب کرده، پاول.
‫با میل شدیدم بهش که جلوی ‫چشمم رو گرفته.
‫تو که توی خدمات سیاسی کار می کردی،
‫دیگه جون به لب شدی و دست کشیدی.
‫با شرایط خودت کارت رو ول کردی،
‫منم دارم همین کار رو می کنم.
‫ممنون که ماجرا رو اینجوری به خاطر داری.
‫جولی...
‫به من دروغ گفتی چون فکر می کردی
‫اگه کل حقیقت رو بگی، ‫جواب نه میدم.
‫خب، الان که کل ماجرا رو فهمیدم،
‫و میگم باشه.
‫به عنوان شریک واقعیت، باشه.
‫با بتی فریدان توی ذهنم چیکار کنم؟
‫نمی دونم.
‫دفعه بعدی، میزها رو جابجا کن.
‫جفتمون فکر می کردیم کارمون خیلی مهمه...
‫این برنامه آشپزی کوچولو...
‫اینقدری مهمه که می تونه دنیا رو ‫تغییر بده،
‫اینقدری مهمه که مجبور شدیم از ‫ساختنش دست بکشیم.
‫ولی دیوونگیه.
‫ما به شیوه خودمون توی جنگ جهانی ‫دوم جنگیدیم.
‫می دونیم چی مهمه.
‫و جالبی این برنامه اینه که مهم نیست.
‫نه به اون صورت.
‫نه دنیا رو نجات میده نه نابودش می کنه.
‫بذار بتی فریدان فاجعه انگاری کنه.
‫و شاید اصلاً درست بگه، ‫یه جوری برای بعضی ها.
‫این برنامه برای اون آدم ها نیست.
‫برنامه برای ما و کساییه که می سازنش
‫و کساییه که...
‫بیشتر از اونی که فکر می کردیم تماشاش می کنن، ‫ولی برای تموم مردم نیست.
‫چرا باید به یکی قدرت این رو بدیم
‫که برنامه رو از این آدم ها بگیره؟
‫اگه هر منتقدی می تونست هر هنرمندی ‫رو ساکت کنه،
‫پس دنیا چقدر راکد میشد؟
‫پس بیا اینقدر به خودمون ننازیم
‫که یادمون بره این برنامه درباره چیه، ‫درباره شادیه...
‫شادی همراهی با تو نیم ساعت در هفته.
‫و این برنامه بچه ما بود.
‫من که قبلاً بهشون نه گفتم.
‫هوم. ‫دلشون رو شکستی.
‫اگه دلشون رو به حالت اول برگردونی ‫خوب میشن.
‫جول، ‫تو پنجاه سالته.
‫- پنجاه و یک. ‫- هوم.
‫من ده سال ازت بزرگترم.
‫بیشتر کسایی که می شناسیم دارن ‫کسب و کارشون رو جمع می کنن.
‫ولی تو پیشنهاد گرفتی که برگردی فرانسه
‫و یه کتاب آشپزی دیگه بنویسی
‫و یه فصل دیگه از برنامه رو بسازی.
‫بیا به همه شون جواب مثبت بدیم،
‫تا می تونیم به همه چی بله بدیم.
‫بیا یه روز با بله گفتن بمیریم.
‫به این میگن یه زندگی با ثمر.
‫می دونی، جالب بود که از بین این همه روز ‫امروز پیدات شد.
‫من و تیلی همین امروز صبح داشتیم ‫درباره ت صحبت می کردیم.
‫هنوز من رو نبخشیده که گذاشتم بری.
‫روی مبل می خوابم...
‫و عاشقشم.
‫اه، این چیه؟
‫قرارداد امضا شده م برای فصل دومه.
‫اگه کشتی هنوز شروع به حرکت نکرده،
‫گمونم من قول و قرار گذاشتم.
‫تو صفحه دوم یه اصلاحیه انجام دادم.
‫باید استرس بگیرم؟
‫خب، می خوام یه مدت برم فرانسه...
‫ذهنم رو خالی کنم، ‫یه کم تحقیق کنم.
‫البته کارمون می تونه اینجا شروع شه،
‫ولی قبل فیلمبرداری مجدد یه مقدار ‫زمان می خوام.
‫اوه، فرانسه خوب به نظر میاد.
‫تیلی فقط سفر به فلوریدا رو دوست داره.
‫خیلی... خیالم راحت شد. ‫اه...
‫مجله لایف دیروز بابت یه مقاله ‫تماس گرفت.
‫پیچوندمشون، نمی دونستم چی باید بگم.
‫وای خدا، مجله لایف؟ ‫یا خدا!
‫اه، یه هفته چشم آبی قدیمی، ‫هفته بعدی چشم آبی جدید.
‫اوه، از دست تو، هانتر.
‫آره، دو نفری که بهترین صدا رو توی آمریکا دارن.
‫می ترکونه.
‫چه جور هم!
‫هانتر، یه لحظه وقت داری؟
‫آلبرت ناراحته.
‫خب که چی؟
‫نه، نه. اه! چی شده باز؟
‫چیزی نیست. خودم حلش می کنم.
‫جولیا.
‫اوه، نه، آلیس. نرو.
‫ماجرا به تو هم مربوط می شه.
‫ببخش که دارم این طوری می ‎ترسونمت...
‫درست کسی که دنبالشم.
‫اوه پسر، خبرها زود می پیچن.
‫خب، تو مثل پارمزان تلویزیون عمومی هستی.
‫- اوه؟ ‫- پنیر بزرگ.
‫اوه، صحیح. جالب بود.
‫خب، اخبار تو رو هم شنیدم.
‫- مستند. ‫- عه؟ شنیدی؟
‫داری می ری سر یه شغل بهتر؟
‫شغل بهتر که نه.
‫بیرون رفتن به این راحتی نیست.
‫من صد در صد پارمزان نیستم.
‫بیشتر پنیر کرفت سینگلم.
‫خب، تبریک می گم.
‫می دونم پشت این همه تلاش و زحمتت
‫برنامه «سرآشپز فرانسوی»
‫- چیزی نبود که واقعاً می خواستی. ‫- اوه، دست بردار!
‫اما یه ترکیب تمام و عیار بودی،
‫همچنین یه رفیق خوب.
‫و با اینکه مثل قبل نمی شه،
‫من همیشه قدردان بصیرت
‫و رفاقتت می مونم.
‫من همین پایین راهرو هستم.
‫هر بار بیای، من رو می بینی.
‫رو حرفت حساب می کنم.
‫منتظر پروژه بعدیت هستم.
‫خودم هم همین طور.
‫نگاهش می کنم.
‫مرسی
‫اصلاً انتظارش رو نداشتم.
‫فقط گفت سر عقل اومده
‫و طاقت خداحافظی با ما رو نداشته.
‫منظورت با خانواده شه؟
‫آره، دقیقاً.
‫پس چی شد می گفتی آدم نباید برای خوشحالی ‫روی کارش، حساب باز کنه؟
‫خب، این رو وقتی گفتم که سر کار خوشحال نبودم.
‫برای خوشحالی به کارم تکیه نمی کنم.
‫اما امروز بهش اجازه میدم خوشحالم کنه.
‫برنامه خودمه، آیزاک.
‫- موضوع مهمیه. ‫- همین طوره.
‫و وقتی اومدی باید جشن بگیریمش.
‫یه اغذیه فروشی عالی رو تو مرکز شهر پیدا کردم.
‫انگار جولیا منو رو نوشته.
‫عالیه. اما نمی تونم یه مدتی بیام دیدنت.
‫آه، می تونم منتظر بمونم.
‫فقط نمی خوام امیدوار بشی.
‫زندگی من حداقل 1سال دیگه همین جاست.
‫نمی شه امروزی باشیم، ‫همه چی رو با هم داشته باشیم؟
‫دیگه قانونی نیست که، نه؟
‫می دونم. فقط گمون نمی کنم به این آسونی ها باشه.
‫من ازت دورم.
‫یه همسر همیشگی نمی خوای؟
‫اما اگه با یکی دیگه آشنا بشم چی، اون هم وقتی
‫سرنوشت اینه با تو ازدواج کنم؟
‫پس چیکار کنم؟
‫آیزاک.
‫من... باید برم.
‫برنامه حالاست که شروع بشه.
‫آخرین قسمت این فصله.
‫آه، سوفله شکلات.
‫آره، محشره.
‫شب خوش، آلیس.
‫و 1/4سفیده تخم مرغ رو بر می دارید
‫و درست و حسابی توی ترکیب شکلات قاطیش می کنید.
‫به افتخار ساخت چیزهای بهتر و بزرگتر.
‫- و وقتی سفیده خوب زده شد... ‫- اما بیشتر به افتخار جولیا.
‫یه درخشش دوست داشتنی و خامه ای گیرتون میاد.
‫درست کردنش توی یه کاسه مسی قدیمی
‫همیشه روش مورد علاقه من می مونه.
‫و نرمش خوبی هم هست.
‫و بعدش می رسیم به قاطی کردنشون.
‫حالا اینجا نوبت مهم ترین بخشه.
‫بخش سختش رو تموم کردید و
‫این تیکه های مخمل و زیبای سفیده رو شکل دادید،
‫و حالا، از یه کاردک لاستیکی استفاده می کنیم...
‫- به افتخار ما.
‫پروژه بعدیت چیه، زینبرگ؟
‫جز «سرآشپز فرانسوی؟»
‫دفاعیه از پایان نامه ام،
‫تلاش بیشتر برای زندگی فرزندم.
‫- می دونی، همون همیشگی. ‫- گفتنش از انجامش راحت تره.
‫- تو چی؟ ‫- اوه، من تازه دارم شروع می کنم.
‫و حالا، این شد سوفله.
‫می دونم الآن توی اتاق های پذیرایی کل مردم کشوری،
‫اما بودنت تو اتاق پذیرایی خودم رو بیشتر از همه دوست دارم
‫اوه، پاولسکی. ‫منم بودنت توی اتاق پذیراییم رو دوست دارم.
‫به افتخار 1سال دیگه.
‫26دستور پخت دیگه. وای خدا!
‫و یه راز دیگه هم بهتون می گم...
‫کلیدش همینه، نه تنها توی آشپزخونه،
‫بلکه توی زندگی.
‫من جولیا چایلد هستم.
‫نوش جان.