.از قصد نشانه گرفتم تا صورتت خراشیده بشه
.همانقدر کافی بود
!تیرهای سمی من دومی ندارن
.موتا، بس کن
!باشه
.من از قدرت تو با خبرم.تند باش برو
!باشه
،جوانک ها رو پیدا میکنم و با پیکان های سمی اونا رو میکشم
...و از تبر استفاده میکنم
!تا سه تا سر رو ببرم
میبرم میبرم میبرم
میبرم
چین باستان
،آن‌گاه که معلوم شد عصر حکومت قدیسین به سر آمده
.حرص و آز انسان‌ها سر بر آورد
و طوفانی از جنگ‌های خونین که پانصد سال به طول انجامید .سرتاسر چین را در کام خود فرو برد
بیش از صد ایالت، یکی پس از دیگری ویران شد و .تنها هفت ایالت باقی ماند
.و حال، نسیم تاریخ عظیمی از ایالت شین در غرب دور برمی‌خیزد
این حکایت پرآشوب پسرکی‌ست گمنام !و شاهی جوان که دوران جنگ را به سر آوردند
در آسمانی پرستاره که زودتر از همیشه از نظر پنهان شد
ملاقات‌های بی‌شمار و پی در پی
.مرا در خود فرو برده
.این رویا نابودشدنی نیست
در این وحشت کهنه‌ی نهفته در قلبم
و لرزشی که از بی‌تابی بر جانم افتاده
.حقیقتی نهفته که اشک باران را نیز بند می‌آورد
،هیچ کسی را یارای ربودنش نیست
.غروری که در سرزمینمان خانه کرده
بی‌شک روزی به آرزوی خوش‌اقبالانه‌ام .جامه‌ی حقیقت خواهم پوشاند
،کاستی‌هایمان را فراموش نمی‌کنیم
.این صحنه پیوسته برپاست
رویایی که در قلب شکست‌ناپذیرم دارم .همچون خطی ممتد و بی‌انتها در تکاپوست
.از همان نخست می‌دانستم پایانی نیست
.عزمم را جزم کردم و حال زمان برداشتن نخستین گام فرا رسیده
.زمانش همین حالاست
شاه و شمشیر
.یه کمی استراحت میکنیم
شین تمام بدنت خراشیده شده
جدی؟
.آره، خیلی
.دستت رو بده
چکار میکنی؟
.وایسا! میخوام این زخم که از همه بزرگتره رو باندپیچی کنم
.خوبم.نمیخوام
.چرا، داری
اگه زخمت چرک کنه و دستت قطع بشه اونوقت چکار میکنی؟
!خفه شو، ولم کن
چه مرگت شده؟
!من "کاریو تِن"هستم
آخه این شد جواب سوالم؟
اصلا بگو تو چرا هنوزم دنبال ما میای؟
!عمرا اگه دست خالی از پیش شما برم
.شاید در محل قرار یه چیز با ارزش پیدا بشه
.شین، خوبی؟رنگت پریده
!خفه! جر و بحث کردن با تو منو خسته میکنه
چی؟
این چه رفتاری نصبت به کسیـه که نگرانت هست؟
.راه بیفتید
.باشه
!قدرت پای مردمان کوهستان رو نشانت میدم
.شین، جا نمونی
!شین
...هنوز تازه ست
چ چ چ چکار کنیم؟
نکنه بانداژ رو جای اشتباهی گذاشتم؟
.نه.ضربان قلبش ثابته
احتمالا فقط خیلی خسته شده و بدنش دیگه نتوانسته .فشار بیشتر از این رو تحمل کنه
...من که سرزنشش نمیکنم
،در عرض یک شب دوستش رو از دست داده و انتقامش رو گرفته
.و بدون استراحت تمام این راه رو آمده
...شین
.باید بریم
!اما هنوز نمیتونیم
!باید بزاریم یه مدت دیگه استراحت کنه
.نمیتونیم.وقتش رو نداریم
چی؟
شین رو همینطوری ول میکنی؟
فکر کنم گفتم"که فقط یه شمشیر هست، اگه بشکنه "دور میندازمش
پس هر کاری برای راحتی خودت میکنی ها؟
!چرت نگو
!فکر میکردم بهتر از اینا باشی
"میگم"اِی سِی
فقط میتوانیم روی شوبونکون حساب کنیم؟
.درسته
.اما اون و افرادش در دهکده کوکوچی پیداشون نشد
فکر نمیکنی مُرده باشه؟
تنها کاری که از دست ما ساخته ست اینه .که دعا کنیم اینطور نباشه
شمشیر پر دردسریه مگه نه؟
.خیلی
!ابله
چه مرگته عوضی؟
آخه چه جور آدمی میزاره که شاه دوشش بگیره بی شعور؟
دوشم گرفت؟ کی؟
وقتی بیهوش بودی تمام راه رو در حالی که .تو رو به دوش میکشید، میدوید
!یه روز و شب تمام
چی...گفتی؟
.بریم
!باید یه کم بیشتر استراحت کنی
تمام مدت بیدار نشسته بودی،مگه نه؟
.استراحت به اندازه کافی داشتم
!هی
.ازت نخواستم که منو به دوش بگیری اما بخاطر همان الان سر حالم
.حالا نوبت من ـه
!بپر بالا و بگو که کدوم طرفی بریم
!تا چشم بهم بزنی میبینی که به مقصد رسیدیم
!نمیپذیرم
تو خیلی چندشی
چیه؟
!نخند
تو خیلی ضایعی
.عجله کنید
یا ترجیح میدی که دوباره به دوش بگیرمت؟
.خفه شو
عوضی، چقدر دیگه میخوای بخندی؟
میگم "اِی سِی" چقدر دیگه مانده که به محل قرار برسیم؟
.یه کمی جلوتره
،فکر نکنید خسته شدم
اما میگم کی به اونجا میرسیم؟
مگه نگفتی که یه کمی جلوتره؟
!سه روز پشت سر هم هست که داریم میدویم
.میگم نگو گم شدیم که پاک دیوونه میشم
میگم غیر ممکنه کسی که در کاخ سلطنتی بزرگ شده باشه
!بدون داشتن هیچ راهنمایی بتوانه راهش رو در کوهستان پیدا کنه
!درسته
!هیچ به ما محل نمیزاره
!گم شدی عوضی، وایسا
عوضی
خودت یه دفعه وایسادی، مگه چکار میتوانستم بکنم؟
.خیلی درد میکنه مخ ملنگ
چش شده؟
"هی "اِی سِی
سی...اینجاست؟
.آره، اینجا محل قرار با شوبونکون هست
!موفق شدیم
!عجب ساختمان تمیزی
چهارصد سال پیش برای حاکم اون زمان "دوکه مو"به .عنوان مکان ییلاق درست شده بوده
...کسی اینجا نیست
.زود رسیدیم
!یه عالمه غذا اینجاست
!انگار میتوانیم هر غذایی که بخوایم درست کنیم
!مهارتم رو بهتون نشان میدم
.شوبونکون باید از پیش اینا رو آماده کرده باشه
میتونی آشپزی کنی؟
!منو دست کم نگیر
!وقتی دست پختم رو بخوری مغزت سوت میکشه
.باید اتاق هایی هم آماده شده باشه
.هر جا خواستید استراحت کنید
یه شمشیر...ها؟
...شو
!شین، اینجا رو داشته باش
یه چیز خوشمزه درست میکنم که انگشتهات !رو باهاش بخوری
اما اینجا برای یه ییلاق تابستانی که 400 سال !پیش درست شده خیلی تمیز به نظر میاد
!آب! آب! آب
!غذا آمادست
!این دیگه چیه؟ خیلی خوشمزه ست
"تِن"
خودت همه اینا رو درست کردی؟
!پسر، خیلی واردی
...آره
شما دو تا چه مرگتون شده؟
هیچی نخوردید.گرسنه نیستین؟
!خره، تو رو نگاه کردیم پاک اشتهامون رو از دست دادیم
..."میگم "اِی سِی
...گفتی اینجا مال چهارصد سال پیشه
.اما چیزهایی به قدمت 400 سال نباید اینطوری تمیز مانده باشن
فکر میکنم یه نفر با دقت ازش نگه داری کرده
.تا به این شکل باقی بمانه
حاکم 400 سال پیش، "دوکه مو" حاکم فرزانه ای بود .که کمتر مثلش رو میشه دید
پادشاهی بود که زیردست هاش رو به یک اندازه و .بدون قید و شرط دوست داشت
.حتی به برده های کشورهای دشمن هم احترام میگذاشته
.و گفته میشه که زیر نظر یکی از اونا تعلیم دیده
یک روز یکی از اسب های جنگی اش توسط مردم کوهستان
.کشته میشه و خورده میشه
اسب جنگی؟
!وحشتناکه
تِن"، اون آدم ها فامیل تو نیستن؟"
پس تمام مردمان کوهستان رو کشت؟
.نه، بهشون نوشیدنی داد
.یک نوشیدنی خیلی خوب که با گوشت اسب خیلی مزه خوبی میده
چی؟ جدی؟
چرا اینکارو کرد؟
.بخاطر اینکه "دوکه مو"بود
مردم رو دوست داشت و هیچ تبعیضی بین مردم .شین و مردم کوهستان قائل نمیشد
.اما این دیدار برای شین خیلی خوب تمام شد
.با اینکارش مردم کوهستان رو خیلی تحت تاثیر قرار داد
...مردم کوهستان
.ایالت شین در غربی ترین قسمت چین قرار میگیره
در غرب اونجا کوهستان های بزرگ وجود داره که .مردمانی درش زندگی میکنن
اونجا جاییـه که مردمان کوهستان زندگی میکنند و .برای بیگانه ها جایی دور از دست رس هست
.پادشاه و رهبر مردم کوهستان با همدیگه پیمان بستن
زمانی که هزاران نفر بخاطر گسترش منطقه جون خودشان رو فدا میکردند
.شاه "مو" هزاران کیلومتر زمین رو به شین متصل کرد
!پسر
اما شاه "مو" تنها کسی بود که دوستی با اونها رو بدون .هیچ قید و شرطی عزیز میدونست
.بعد از مرگ شاه، اتحاد اونها با شین قطع شد
.و همنشینی با مردمان کوهستان متوقف شد
،اینجا برای میزبانی کردن مردم کوهستان ساخته شد
.اما بعد از مرگ شاه به فراموشی سپرده شد
اما کی از اینجا مراقب میکرده؟
.مردمان کوهستان
.حتی بعد از گذشت 400 سال اونها شاه "مو"رو فراموش نکردن
.به اینجا که خاطرات شاه رو در بر داره با احترام برخورد میکنن
.در زمانهایی که از کوهستان پائین میان از این مکان محافظت میکنند
...برای مدت 400 سال
!چه داستان قشنگی
!پسر، خیلی روم اثر گذاشت
!پسر
!منم اسمم رو در تاریخ مثل همین پادشاه ثبت میکنم
!منم تبدیل به مَردی میشم که برای چهارصد سال در موردش حرف میزنن
!بشین بابا
باید وقتی کسی تحت تاثیر چیزی قرار گرفته بری گند بزنی تو حالش؟
.اما باید خوشحال باشی
اگه اینجا بمونی میتوانی فک و فامیلت رو ببینی، نه؟
.فکر کنم
فک و فامیل؟
.چرت نگو
.تا اونجایی که یادم میاد روی زمین های صاف زندگی کردم
.غیر ممکنه که من رو الان جزوی از خودشان به حساب بیارن
.و حتی اگه دهکده اونها رو پیدا کنم شاید الان دیگه اونجا نباشن
.خره
!عیب نداره
تا میتوانم از "اِی سِی" پول میگیرم
!و بقیه عمرم رو به خوبی و خوشی زندگی میکنم
.بهتره که شوبونکون زودتر پیداش بشه
.رویای من به آمدن اون وابسته ست
.اگه پیداش نشه اونوقت برای همیشه اینجا گیر میفتیم
سه تایی اینجا با هم؟
غیر ممکنه ، مغز خر خوردم؟
!پول، همه چیز پوله
!پول از همه چیز مهمتره
چکار میکنی؟
!پیداش کردم
اما میگم...این موتا چه جور آدمیه؟
.شنیدم جنگجوییـه که از یه جایی دورتر از ایالت چو در جنوب آمده
.وقتی ارتش شین به "چو" حمله کرد، موتا به ما کمک کرد
به نظر میاد که روش جنگیدن موتا توجهشون رو جلب کرد .و اونا هم موتا رو با خودشون به شین آوردن
یعنی اینقدر قویه؟
کی میدونه؟
اما همه اش یه چیزهایی میشنوم از اینکه قدرت موتا از .یه آدم عادی بیشتره و از همین حرف ها
!شین
این یارو کیه؟
.خفه شو
تو بودی،مگه نه؟
.تو بودی که آدمکش رو کشتی
خب که چی؟
.مرگ آسونی نصیبت نمیکنم
.خودت رو آماده کن
این بابا چشه؟
...هیچ قوی به نظر نمیاد
.بدنش کوچک هست و شمشیری هم نداره
اما از همه مهمتر اینکه فشاری رو که از طرف اون .آدمکش حس میکردم از این بابا حس نمیکنم
برای یک لحظه یه احساس عجیبی رو حس کردم .اما احتمالا فقط فکر و خیال بوده
.این یارو ضعیفه
درکت میکنم که از این عصبانی هستی که دوستت .رو کشتم اما بهتره بیخیال بشی
.پیری، نمیتوانی منو شکست بدی
.شما آدمهای اهل شین هیچی نمیدونید
.و از همه هم خنگ تر هستین
چی؟
.اول اینکه "شیکیو"دوست من نیست
.و اینکه کشتن تو برای موتا خیلی ساده ست
...برای مثال، اینطوری
چی شد؟
برای بهم بافتن قلب از هم گسیخته‌ام
(به تکه‌های رویایم خیره مانده‌ام (دیگر از اشک خبری نیست
مهتابی که در برابر چشم‌هایم می‌بینم
این سوگند را در قلبم باز می‌تاباند
از خاطرات اشک‌بارم روی بر نمی‌گردانم
.یا از گذشته‌ای که در آن دوش به دوش هم می‌خندیدیم
آوای روح
آوای تو
.بی‌شک اندوه به قدرت بدل خواهد شد
من اشکی نمی‌ریزم
ترسی به دل راه نمی‌دهم
!باز نمی‌ایستم
.می‌دانم اگر بلندتر بپرم، از آسمان‌ها نیز گذر خواهم کرد
آوای من
آری
آوای روح