‫بیا اینجا، لوس.
‫هی، هی! ‫لوسی، بیا اینجا. بیا اینجا.
‫مراقبش باش. بیا اینجا.
‫- هی، اینجا یه ملک شخصیه، رفیق. ‫- من...
‫من جود هستم. ‫من پرستار جدید خانواده یورک هستم.
‫فقط داشتم راه می رفتم.
‫پرستار؟
‫آره.
‫هی، یه سئوال فوری...
‫اصلا برای اون 2نفر، کار کردن چه طوریه؟
‫- اوه، تازه شروع کردم. ‫- هی...
‫اما اون ها یه جورایی عجیب هستن، نه؟
‫- می دونی؟ ‫- از نظر من که عادی هستن.
‫تا حالا دیدی شب ها بیرون برن؟
‫به اون انبار؟
‫احتمالا بهتره برگردم.
‫از آشناییت خوشبختم.
‫صبح بخیر.
‫کجا بودی؟
‫اوه، فقط رفته بودم بیرون قدم بزنم.
‫اوه، یه مرده رو دیدم که یه سگ گنده داشت.
‫بایرون.
‫آره، به نفعته نزدیکش آفتابی نشی.
‫در واقع، از همه همسایه ها دوری کن.
‫مردم فضولن.
‫باشه.
‫یه لیوان قهوه می خوای؟
‫اوه، نه، مرسی.
‫اوه، بیخیال بابا.
‫من قهوه های خوبی دم می کنم.
‫باشه.
‫خب، آیرین بهم گفت
‫داری دنبال پدرت می گردی.
‫خب، این مسئله خیلی مهمیه.
‫عجیبه که حافظه آدم چه طور می تونه ‫از دست بره و برگرده؟
‫اونم حافظه یه مرد جوون مثل خودت.
‫اوه، خوبه، هر دوتون بیدارید.
‫برای امروز برنامه چیدم.
‫اوه، مطمئنم که چیدی.
‫قراره بریم کتابخونه.
‫یکی از دانش آموزهای سابقم اونجا کار می کنه.
‫مارین، دختر خیلی دوست داشتنی ایه.
‫قراره اول سوابق عمومی رو بهمون نشون بده.
‫مطمئن نیستم پدرم سابقه ای داشته باشه یا نه.
‫اوه، همه بالآخره یه سابقه ای دارن.
‫برید و حاضر شید.
‫باشه. آره.
‫- برم وسایلم رو بردارم. ‫- خیلی خب. مرسی.
‫قربونت.
‫با این عکس، سرچ با عکس رو امتحان کردید؟
‫نه،
‫- امتحان نکردیم. ‫- خیلی خب.
‫چند دقیقه بهم وقت بدید.
‫- مرسی، مارین. ‫- اوه،
‫شما امر بفرمائید، خانم یورک.
‫بهتون گفتم.
‫من یه کم می رم بیرون.
‫اوه، نمی خوای ببینی چی پیدا می کنه؟
‫به نظر میاد شما 2نفر خودتون از پسش بر می آیید.
‫فکر نمی کنم زیاد از من خوشش بیاد.
‫اوه، اون با همه بد اخلاقه.
‫خب، این یارو که استخدامش کرده، یه کم مشکوکه.
‫برای شروع بگم، مثلا می گه هیچی یادش نمیاد.
‫منظورتون اینه که یادش نمیاد ‫شما دلتون می خواد کارها رو چه طوری انجام بده؟
‫نه. نه، منظورم اینه که می گه یادش نمیاد
‫از کجا اومده، چه طور به اینجا رسیده.
‫و بعدش هم توی دستشوئی طبقه پایین
‫که اون استفاده می کنه... ‫یه چاقوی خونی پیدا کردم.
‫فقط یه چاقوی آشپزخانه کوچولو بود، ‫اما با این وجود...
‫پس فکر می کنید ممکنه به یکی آسیب رسونده باشه؟
‫خب، نمی دونم.
‫منظورم اینه، فکر می کنم ‫شاید به خودش آسیب رسونده باشه.
‫خب، اونجا توی اون
‫- کیسه چی دارید، آقای یورک؟ ‫- آره.
‫اثر انگشتش روی اون هست.
‫شاید یه کم دی.اِن.اِی بردارید؟ ‫دارم بهتون می گم، نمی دونم
‫- درباره این یارو چی پیدا می کنید. ‫- آقای یورک.
‫نمی تونم بدون دلیل اثر انگشت یا دی.اِن.اِی کسی رو
‫جستجو کنم.
‫دلیل؟ خب، اصلا هنوز اون چیز عجیبی رو
‫- که توی سینک پیدا کردم رو بهتون نگفتم. ‫- توی سینک؟
‫آره، آره. یه جور چیز فلزی براق...
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫شاید مدار بندی بود؟
‫ببینید، آیرین بهم گفت که ‫شما یه سری مشکلات پیدا کردید.
‫باشه؟
‫خیلی خب، یه جورایی ‫به نظر میاد ناراحت شدین.
‫- آیرین چی بهت گفته؟ ‫- این چه طوره؟ این چ طوره
‫به یکی از افرادم می گم که شما رو برسونه خونه.
‫اوه، بیخیال، تام. لا...
‫نیازی نیست ازم پرستاری کنی. ‫من که خرفت نیستم.
‫بذار بهت بگم چیه، اگه توی خواب کشته شدیم،
‫تقصیر توئه.
‫اوه، اینجائید.
‫باورتون بشه یا نه، با عکس یه تطابق پیدا کردم.
‫از سایت «فرانت ورت کلرین»ئه.
‫ژوئن 2005.
‫اوه، این رو نگاه کن، جود.
‫اسم پدرت توی روزنامه محلی اومده.
‫خب...
‫یه جورایی.
‫چطور ممکنه آدم بخاطر اینکه ‫جای خوابیدن نداره دستگیر بشه؟
‫خب، آدم میتونه ‫به دلایل زیادی دستگیر بشه.
‫اوه، اینجائی.
‫فکر کردم دیگه ‫ما رو یادت رفته.
‫معلومه که نرفته.
‫میخوای یه چیز ببینی؟
‫اون بابای جوده.
‫اینکه عکس بازداشته.
‫«متهم ادعا میکند ‫از بیماری فراموشی رنج میبرد.»
‫خب، پس گمونم ارثیه.
‫بریم؟
‫موندم پدرم هنوز هم ‫این اطرافه یا نه.
‫خب، قطعا امکانش هست.
‫میدونید، شاید امروز بعد از ظهر، ‫بتونم چندتا...
‫گفتی امروز بعد از ظهر،
‫پشت خونه یه عالمه ‫چوب هست
‫که باید خرد بشه.
‫شاید جود بتونه ‫برامون ترتیبش رو بده
‫از اونجایی واسه جفتمون کار میکنه.
‫آخه واقعا توی تابستون ‫چوب هیزم میخوایم؟
‫نه، اشکال نداره. ‫مشکلی نیست.
‫کار کردن دوست دارم.
‫- کار کردن دوست داره. ‫- ذهن آدم رو آروم میکنه.
‫سعی کن یه کم بخوابی.
‫تمام شب بیدار بودم.
‫باید استراحت کنی.
‫روز بزرگی پیشِ رو داریم.
‫هی.
‫هوم؟
‫ببخشید نتونستم بهت بگم.
‫خیلی اسرار هست.
‫خیلی قوانین هست.
‫ورود همه به اینجا ممنوعه.
‫الان دیگه میفهمم.
‫- شروع کنیم؟ ‫- بله.
‫خب، تونی،
‫از آمریکا خوشت اومده؟
‫بوی عجیبی میده.
‫فقط بوی جزر و مده.
‫یا بوی پالایشگاه ‫وقتی باد از اونور میاد.
‫حتما همه ش میری نیویورک.
‫من؟ نه راستش.
‫هرچی میخوام اینجاست.
‫اینجا رو داشته باشید.
‫من مدت زمان زیادی رو ‫اینجا گذروندم.
‫متوجهم.
‫این چیه؟
‫کامپیوتره.
‫از اون کامپیوترها نیست که ‫بهش عادت داری.
‫خیلی قدیمیه ولی قدرتمنده.
‫هم میتونه هدایت کنه. ‫مکان یابی کنه.
‫کارهای دیگه هم میکنه. ‫اون کارت همراهته؟
‫بله.
‫شاید یه دقیقه طول بکشه.
‫خب نظرت چیه؟
‫از آخرین بار ‫پیشرفت های خیلی بزرگ شده.
‫نه! ‫بهش دست نزن!
‫به شبکۀ ارتباطی وصله.
‫یه سامانۀ موروثیه.
‫- داره دنبال یه سیگنال میگرده. ‫- سیگنال چی؟
‫شما از ماهیگیری خوشتون میاد؟
‫امروز ماهی های اسنپر
‫سریع به قلاب گیر میکنن.
‫خیلی خب، برو که رفتیم.
‫اینا چی ان؟
‫شماره سریال.
‫برای چی؟
‫خیلی خب.
‫یه جایی اینجا.
‫تمام این منطقه؟
‫- نه، غیرممکنه. ‫- این...
‫- اینطوری نمیتونم کار کنم. ‫- نمیدونم
‫چی بهت بگم. ‫سیگنال دستگاهه.
‫میتونم منطقۀ جستجوتون رو ‫کم کنم،
‫- ولی... ‫- ولی چی؟
‫منم باید همراهتون بیام.
‫تا چندتا از دکل های ‫قدیمی رو چک کنم.
‫نقشه این نبود.
‫ببینید، بذارید... ‫بذارید بهتون یاد بدم چطوری انجامش میدم.
‫متوجه نمیشم. ‫دنبال چی میگردیم؟
‫فقط داریم میریم ‫یه چیز رو برداریم.
‫ماشین مون اینه.
‫ما رو ناشناس نگه میداره.
‫و...
‫شخصی سازی شده.
‫حالا، بهت یاد میدم
‫همۀ اینا چطوری کار میکنن،
‫ولی اول باید ‫قسم انگشتی بخوری
‫که به احدی چیزی نمیگی.
‫باشه؟
‫باشه.
‫اوه، راستی، ‫تو دیگه الان کارآموزم هستی،
‫پس اطراف رو نگاه کن، ‫ولی فعلا به هیچی دست نزن.
‫- گوش کن... ‫- اون هیچی
‫- از کاری که میکنیم نمیدونه، مگه نه؟ ‫- نه.
‫خیلی سنش کمه.
‫واقعا فکر میکنی ‫ایدۀ خوبیه؟
‫حتی یه کلمه هم بهش نگو، نیک.
‫باشه؟
‫هی...
‫واقعا خوشحالم که میبینمت.
‫آره.
‫واقعا ممنونم که گذاشتی ‫دیشب اینجا بمونم.
‫شوخیت گرفته؟ ‫خیلی از دیدنت خوشحال شدم.
‫نزدیکِ... چقدر... ‫چند وقته همدیگه رو ندیدیم؟
‫- تقریبا ده سال. ‫- و تو
‫خیلی باهوش بودی که ‫از این شهر رفتی.
‫فقط...
‫فکر نمیکنم چیزی بود که ‫انتظارش رو داشتم.
‫اصلا نمیدونستم که ‫ممکنه همزمان
‫هم حوصلۀ آدم سر بره ‫و هم استرس داشته باشه.
‫و سردردهای شدیدی ‫هم میگرفتم.
‫طوری که انگار یکی ‫داره به پیشونیم
‫- با چکش میخ میکوبه. ‫- خدایا.
‫باید یه شب دیگه بمونی. ‫یه استراحت نیاز داری، دختر.
‫آره، خب...
‫- بجنب. ‫- آره گمونم.
‫من نمیتونم اینطوری ادامه بدم.
‫فکر کردم اینکار ‫خسته اش میکنه.
‫به نظر که خسته نمیاد.
‫نه، از کار کردن ‫خوشش میاد.
‫به ذهنش آرامش میده.
‫از وقتی رفتیم کتابخونه ‫تو خُلقت سرجاش نیست.
‫آره، خب،
‫شاید بخاطر اینکه رفتی به ‫رئیس پلیس گفتی من خرفت شدم.
‫داری از چی حرف میزنی؟
‫خودت خوب میدونی.
‫امروز صبح رفته بودم دیدنش.
‫اون روز اینطوری ‫از شرش خلاص شدی؟
‫بهش گفتی من ‫من یه خرفت نفهم کودن هستم؟
‫«اوه، اون بعضی وقت ها قاتی میکنه.» ‫اینطوری بهش گفتی؟
‫فقط همینطوری میرفت.
‫اوه، جلل الخالق.
‫همه چی رو سر من خراب کردی.
‫- مثل این میمونه که این یارو رو به من ترجیح دادی. ‫- من اون رو
‫به تو ترجیح ندادم. ‫این حرف مسخره ست.
‫اون مایکل نیست.
‫و هیچوقت هم قرار نیست باشه. ‫هیچوقت.
‫فکر میکنی خودم نمیدونم؟
‫ببین، من میخوام ‫به اون مرد جوان کمک کنم
‫چون که کارِ درست همینه.
‫و متأسفم، ‫ولی من بیخیال اون نمیشم
‫چون تو احساس تهدید شدن میکنی.
‫خیلی خب، من دیگه...
‫میرم یه کم رانندگی کنم.
‫منتظرم نمون.
‫جود؟ بیا تو.
‫وقت استراحته.
‫باشه.
‫- وقعا خوشمزه ست. ‫- ممنون.
‫دوست دارم توش یه کم ‫کرفس خردشده هم بریزم.
‫مادرم بهم یاد داده.
‫چرا این قدر ‫پنهان کاری میکنی، جود؟
‫نمیدونم منظورتون چیه.
‫فکر کنم میدونی.
‫حرفی نمونده بگم...
‫که قبلا نگفته باشم. من...
‫ولی تو که هیچی نگفتی.
‫خیلی ممنون بابت ساندویچ.
‫و بابت تک تک کارهایی که ‫برام کردین ممنون.
‫ولی اگه از شرایط ‫راضی نیستین،
‫میتونم برم.
‫من ازت نمیخوام که بری، جود.
‫فقط میخوام با همدیگه ‫صادق باشیم.
‫میخوام بهت اعتماد کنم.
‫- شاندرا. ‫- سلام، خانم یورک.
‫ببخشید مزاحمتون شدم، ‫ولی میشه یه دقیقه بیام تو؟
‫واقعا از اینکه اون روز دوباره ‫باهاتون برخورد کردم لذت بردم.
‫یه جورایی حس کردم ‫یه نشونه از طرف کائناته.
‫خیلی لطف داری.
‫فقط یه کم وقت اضافه داشتم،
‫و میخواستم ‫یه سری به سیدی بزنم.
‫نه، جدی میگم.
‫واقعا حس میکنم ‫یه پیغام بود، میدونید؟
‫«به پتانسیلی که داری ‫ایمان داشته باش، شاندرا.»
‫و هیچی نشده تغییراتی هم ‫ایجاد کردم.
‫دارم کارم رو میبرم تو ‫حوزه کارهای مستقل.
‫میدونین، میخوام به مشتری هایی ‫که خوشم میاد خدمات بدم.
‫میدونین، آدم های خوب.
‫خب، تا حالا فکر کردین
‫یکی رو استخدام کنین که ‫تو کارهای خونه کمک کنه؟
‫میدونین، مثل خرید کردن؟ ‫حقوقم منصفانه ست،
‫- و... ‫- ببخشید. سلام،
‫خانم یورک. میتونم برای شما ‫و مهمون تون بازم چای بیارم؟
‫اوه، شاندرا، ایشون جوده.
‫- سلام. ‫- عمرا باورت بشه،
‫ولی ما تازه این ‫سرایدار رو استخدام کردیم.
‫واقعا عجیب نیست؟
‫واقعا عجیبه.
‫من هیچی نیاز ندارم. ‫خیلی ممنون.
‫- احتمالا بهتره برگردم سرکارم. ‫- هومم.
‫ممنون، جود.
‫خب،
‫اگه یکی از دوست هاتون
‫به دست یاری نیاز داشتن،
‫من تو همین شهر ‫زندگی میکنم،
‫و الان دیگه کارت هم دارم، پس... آره.
‫خب، قبل از اینکه برم
‫میتونم از دستشوئی تون استفاده کنم؟ ‫فقط...
‫فکر کنم خیلی چای خوردم.
‫- اوه، البته. ‫- خیلی خب.
‫- اونجاست. ‫- خیلی خب، ممنون.
‫خب، از دیدنتون خوشحال شدم.
‫بله.
‫بچۀ احمق آشغال.
‫ولمون کن بابا.
‫- باید اینو بلد باشی دیگه، بجنب. ‫- هیس.
‫نه.
‫داریم میریم نیویورک رو ببینیم؟
‫نه، متأسفم. میخوایم ‫اون سمتی بریم.
‫هی، اونجایی هم که میریم ‫خیلی دیدنیه.
‫یه ماجراجویی حسابی میکنی.
‫بله.
‫تاحالا دورتر از 80 کیلومتر
‫از خونه ام نرفتم.
‫خب، حس میکنم
‫در آینده خیلی بیشتر ‫مسافرت بدی.
‫چرا؟
‫لازمۀ مأموریت هامونه.
‫من واقعا دلم میخواد بخوابم. ‫میشه حداقل
‫یه لحظه ساکت باشین؟
‫- ممنون. ‫- خواهش، استلا.
‫هی،
‫میتونی یه نوشابه رژیمی ‫بهم بدی؟
‫اون پشت یه سردکن هست.
‫اون یکی.
‫ممنون.
‫باید لاغر
‫و آب زیرکاه و ‫سرشار از کافئین بمونیم.
‫- بیخیال. ‫- میدونی چی میگم؟
‫جود؟
‫میتونی تلفن رو جواب بدی؟
‫الو؟
‫منزل یورکه؟
‫- بله. ‫- آقای یورک هستن؟
‫- نه، اینجا نیستن.
‫خیلی خب.
‫دیل هستم از شرکت ‫«گروگذاری دی انداِچ».
‫زنگ زدم دربارۀ سکه های ‫طلایی که بهم نشون دادی حرف بزنم.
‫یه آدم دارم که ‫خیلی طلبه ست.
‫فکر کنم آقای یورک ‫باید باهاش حرف بزنه.
‫وایسا، شما پسرشی؟
‫- بله. ‫- خب، بذار شمارۀ این یارو رو بهت بدم، باشه؟
‫شماره دوازده بغله.
‫لازم نیست اعلام کنی، فرانک.
‫من بازی نمیکنم.
‫عادته دیگه.
‫خب، کاروبار چطوره؟
‫خارق العاده ست.
‫مشخصه دیگه.
‫جای ردیفی اینجا داری، رفیق. ‫هیچوقت نبند.
‫نه تا وقتی بمیرم.
‫بعدش احتمالا ‫اینجا رو تبدیل میکنن
‫به یه کافی شاپ سوسولی ‫که باریستا داره.
‫یا یه اسباب بازی فروشی.
‫دنیا داره به کجا میره؟
‫اوه، ببخشید، فرانک.
‫به نظر میاد یه مشتری دارم.
‫مغازه داره پر میشه.
‫- اولین بارته میای؟ ‫- آره.
‫خب، یه کارت اعتباری،
‫یا یه کارت شناسایی میخوام، ولی... ‫این خوبه؟
‫آره، خوب به نظر میاد.
‫الو؟
‫- کسی پشت خطه؟ ‫- گابریل؟
‫فکر کنم شماره رو ‫اشتباه گرفتی.
‫دربارۀ سکه ها چی میدونی؟
‫مال توئن؟
‫اگه دزدیده شده ان، ‫ربطی به من نداره.
‫فقط میخوام ببینمشون.
‫جود؟ ‫- الان کجایی؟
‫من باید برم.
‫صبر کن. بادا که خواست خدا انجام شود.
‫جود؟
‫اوه. کی زنگ زده بود؟
‫کسی جواب نداد.
‫احتمالا یه بازاریاب تلفنی بوده.
‫من امشب زودتر ‫میرم استراحت کنم.
‫اوه، و این برای توئه.
‫تو داری برامون ‫خیلی کار میکنی، جود، و...
‫لایق پاداش گرفتن هستی.
‫ممنون.
‫- خب، شب بخیر. ‫- ظرف ها رو هم
‫- میشورم. ‫- اوه، البته، البته.
‫اوه، و...
‫و هروقت برای حرف زدن آماده بودی، ‫من...
‫همینجام.
‫شب بخیر.
‫هی، ‫چی برات بیارم؟
‫من گم شدم.
‫نوشابه دلت میخواد یا دلستر؟
‫بذار دلستر بیارم.
‫ولی من...
‫باید این آدرس رو پیدا کنم.
‫بلدی چطوری میشه ‫رفت اینجا؟
‫گوشی نداری؟
‫نه، گوشیم رو گم کردم.
‫خیلی خب، ‫یه لحظه وایسا.
‫میدونی، ‫داشتم بهش فکر میکردم.
‫زیاد دلم نمیخواد ‫عروسی بزرگی داشته باشم.
‫چرا اینقدر پول حروم کنیم، ‫میدونی؟
‫وایسا ببینم، ولی فکر میکردم ‫فعلا نامزد نداری.
‫ندارم. ‫فقط دارم پیش پیش فکر میکنم.
‫درسته.
‫اون اینجا چیکار میکنه؟
‫کی؟ اون پسره ‫با اون کاپشن زشتش؟
‫اون پرستار پدربزرگم ایناست.
‫الان برمیگردم.
‫فکر نمیکردم ‫طرفدار کارایوکی باشی.
‫هی، ببین، ببخشید که دیروز ‫باهات بی ادبانه برخورد کردم.
‫پدربزرگم اینا نگفتن کسی رو ‫استخدام کردن، پس...
‫اشکال نداره. ‫اشکال نداره.
‫هی، میخوای... ‫میخوای با من و دوستم
‫یه نوشیدنی بزنی؟
‫نوشیدنی زدن یعنی چی؟
‫یه نوشیدنی از طرف همسایه ات.
‫اون برای چیه؟
‫اوه، فقط خواستم ‫همسایه وار باشم.
‫کارت خوبه؟
‫توی بیلیارد یا ‫نوشیدنی خوردن؟
‫راستش، توی جفتش افتضاحم.
‫عالیه. بلدی نُه گوی ‫بازی کنی؟
‫آره.
‫فکر کنم.
‫تو بازی رو شروع کن. ‫من سنم بالاست.
‫خیلی خب.
‫خب زنت از خونه ‫انداختت بیرون یا...
‫بذار فقط بگم خودم ‫خودم رو انداختم بیرون.
‫تو چطور؟ ‫کارزارت چطور پیش میره؟
‫اون امضاها رو گرفتی؟
‫نه. از نامزدی کنار رفتم.
‫به همین زودی؟
‫آره. ادعا کردن توی ‫استشادنامه ام
‫امضای یکی دیگه رو ‫جعل کردم.
‫کرده بودی؟
‫آره. فقط یه دونه رو.
‫مال تو رو.
‫بیخیال، یه جور ‫ادا درنیار انگار نمیدونی.
‫تو همونی هستی که ‫شکایت کردی.
‫نه، من نکردم.
‫ولی خوشحالم ‫یه نفر شکایت کرده.
‫خب، ببین، متأسفم، باشه؟
‫فقط عصبانی بودم که اونطوری ‫دست رد زدی به سینه ام.
‫ولی آخه در هر صورت هم ‫برنده نمیشدم، میدونی.
‫مصاف خیلی خصمانه ای ‫بود برای من.
‫بازی خوبی بود.
‫هی، یه دور دیگه بریم؟
‫نه، دیگه باید برم.
‫ای بابا، نرو.
‫بیا یه دور دیگه بریم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫از زمان مدرسۀ راهنمایی دوستمه.
‫خیلی وقت بود ‫نمیدیدمش.
‫هی، فکر کردم داری ‫میری شیکاگو.
‫پس چرا موندی؟
‫بخاطر این نموندی که ‫حواست به من باشه، نه؟
‫به نظر میاد مشکوک شدی.
‫چطور؟ باید باشم؟
‫خیلی خب، برگشتیم.
‫هی، بیا برای آهنگ بعدی
‫سرپا وایسیم، باشه؟
‫اساتید کارایوکی ‫روندا و جری رو اینجا داریم
‫فقط بذارید موسیقی ‫فرا بگیرتتون.
‫آقایون.
‫خب، چند وقته ازدواج کردی؟
‫هفت سال.
‫جنین بود میگفت ‫بیشتر انگار 70 ساله.
‫هنوزم عاشقشی؟
‫البته. عاشقشم. آره.
‫بیشتر روزها.
‫به خدا راستش رو میگم.
‫هیچ مردی بیشتر از من
‫عاشق زنش نیست.
‫کلی مصیبت پشت سر گذاشتیم.
‫هنوزم مثل روز اولی که ‫باهاش ازدواج کردم عاشقشم.
‫خدایا، الان اشک منو ‫درمیاری، فرانک.
‫مسئله اینه که
‫بعضی وقت ها مطمئن نیستم ‫این دوست داشتن دوطرفه باشه.
‫و این واقعا...
‫حالم رو بد میکنه.
‫منم انتخابِ اول جنین نبودم.
‫با یه نفر دیگه نامزد بود.
‫یه شیمیدان از محل کارش.
‫طرف مریض شد و مُرد.
‫آره.
‫پس برای این با من ازدواج کرد ‫تا خودش رو تسلی بده.
‫اوه، بیخیال بابا.
‫تو... تو جذاب هستی.
‫واقعا؟
‫اوه، تو...
‫ای بیشرف.
‫گور باباش. ‫بریم یه کم بیلیارد بازی کنیم.
‫- بجنب. ‫- چرا که نه؟
‫هی، اون...
‫- هوم؟ ‫- کی اول شروع کنه؟
‫هیچی یادم نمیاد.
‫رندی، بازم ‫به حساب اون نوشیدنی بیار.
‫فرانکلین؟
‫فرانکلین؟!
‫جود؟
‫خیلی خب
‫اوه، گندش بزنن.
‫بجنب. گندش بزنن.
‫بجنب!
‫احتمالا میتونم رانندگی کنم.
‫نه، نه. ‫خیلی خسته ای. نه.
‫خب...
‫کاملا حق با توئه، آره.
‫درسته.
‫هی، فرانکلین... ‫میخوام یه اعترافی بکنم.
‫آخه من که ‫کشیش نیستم، پس...
‫نه، باید اینو بگم، باشه؟
‫باید بگم.
‫تو رو دست کم گرفتم.
‫خب، من از قبل از اینکه ‫تو به دنیا بیای بیلیارد بازی میکردم.
‫نه، بیلیارد رو نمیگم. ‫بیلیارد رو نمیگم.
‫دیدمش.
‫دیشب.
‫در انبار باز بود.
‫موضوع خیلی معرکه ای ‫واسه شروع گفتگوئه،
‫هر کوفتی که هست.
‫فقط یه پناهگاه بمب
‫از دوران جنگ سرده.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫قبلا تاحالا ندیدم ‫یه پناهگاه بمب اون شکلی باشه.
‫نه.
‫آخه، ببین...
‫- واقعا دهنم باز مونده بود. ‫- میدونی چیه؟
‫من دیگه پیاده میرم خونه. ‫تنها.
‫نه، بیخیال.
‫رفیق، دیگه دیدمش.
‫نمیتونم از حافظه ام پاکش کنم.
‫دقیقا چی رو دیدی؟
‫نمیدونم، ولی میخوام بدونم.
‫ببین، اصلا چطوری تونستی بسازیش؟
‫کی گفته من ساختمش؟
‫پس ساختۀ دست انسان نیست؟
‫- نه، من که اینو نگفتم. ‫- یه جورایی گفتی.
‫فقط میخوای منو گیج کنی.
‫ساختن همچین چیزی ‫ابزار و
‫آلیاژ های فلزی میخواد
‫و اونا رو نمیشه دقیقا ‫توی «هوم دیپوت» خرید.
‫میدونی چیه؟ ‫شاید وقتشه که
‫زنگ بزنم پلیس و بهشون بگم
‫ورود غیرمجاز کردی.
‫خیلی خب، باشه، باشه.
‫منم بهشون میگم ‫توی حیاط پشتیت
‫- سفینه فضایی داری. ‫- سفینه نیست.
‫پس بهم نشون بده چیه.
‫مرسی، بچه ها. شب خوش.
‫عجب اجرایی! فوق العاده بود.
‫مشکله بشه شکستش داد، اما نفر بعدی کیه؟
‫کی میاد؟ زود باشید. هی، یکی اومد.
‫خیلی خب. بیایید. همگی تا میاد بالا
‫روی استیج تشویقش کنیم.
‫خیلی خب، چه خبر، مرد؟ اسمت چیه؟
‫جود.
‫خیلی خب، خیلی خب. باید فکرش رو می کردم.
‫فکر می کنم می دونم ‫چه آهنگی می خواد بخونه، دوستان
‫بذار حدس بزنم: «هی جود»؟
‫چی؟
‫همین آهنگ رو می خوای بخونی، رفیق؟
‫اوه، نه، نه، نه، نه، من...
‫شما این آهنگ رو بلد نیستید. من با این آهنگ بزرگ شدم.
‫فقط من می خونم.
‫خیلی خب. خیلی هیجان انگیزه.
‫ایول!
‫خیلی خب. عجب... عجب چیزی بود
‫خوبه. ممنون، رفیق. ‫خیلی خب.
‫به نظر میاد ‫وقت خوبی برای استراحت باشه،
‫مگه نه؟
‫پس یه استراحت کنید. یه ربع دیگه بر می گردیم.
‫- اون موقع می بینمتون. ‫- هی!
‫همه دارن منو نگاه می کنن.
‫واقعا کار احمقانه ای کردم.
‫نه، آهنگ زیبایی بود.
‫عجیب غریب بود، اما خیلی دل و جرأت می خواد.
‫جریان پدرت رو می دونم.
‫بابت اتفاقی که براش افتاد، خیلی متأسفم.
‫خیلی نوشیدنی خوردی.
‫نه، من بدون پدربزرگ شدم.
‫اون موقع اوضاع فرق داشت،
‫اما... مشکله.
‫آره، مشکله.
‫می دونی، تنها چیزی که ‫داشتم، یه دونه دوربین پولاروید بود.
‫می دونی چیه، ‫بذار برم کتی رو پیدا کنم.
‫همین جا بمون، ‫ما تا خونه می رسونیمت.
‫بفرما.
‫می خوای ببینی چه طوری کار می کنه، مگه نه؟
‫آره.
‫صبر کن. فقط دندون روی جیگر بذار.
‫بفرما.
‫اوه، خدای من!
‫عجب چیزیه!
‫ترسیدی؟
‫به قیافه ات می خوره ترسیده باشی.
‫از چی بترسم؟
‫حاضری؟
‫البته.
‫- منو ببر تا ماه. ‫- ماه؟
‫ماه برای آماتورهاست.
‫بیا اینجا. اینجا وایسا.
‫- چی، اینجا؟ ‫- توی دایره.
‫فقط...
‫هنوز نشده؟
‫فقط...
‫نه، خودش خود به خود کارش رو می کنه.
‫و بعدش...
‫صدای زمزمه میاد و چراغ هاش روشن می شه.
‫چیزی رو یادم رفته؟
‫منو سرکار گذاشتی.
‫نه، فقط یه ثانیه
‫حرفت رو باور کردم.
‫نه، این...
‫یه اشتباهی پیش اومده.
‫تاحالا این طوری نشده بود.
‫فرانک، مردک پیر روانی!
‫هی، اما بامزه ای. ‫بامزه ای.
‫باشه، باید بهت اعتراف کنم، ‫آدم بامزه ای هستی.
‫- واقعا خوب منو اسکل کردی! ‫- بایرون، شوخی نمی کنم.
‫دیگه خندیدیم. بس کن دیگه، می دونی؟
‫تو بُردی، باشه؟ بُردی!
‫هی، بعدا می بینمت، مرد فضایی.
‫گندش بزنن!
‫می دونستم مسخره بازیه.
‫می دونستم!
‫می دونستم.
‫اوضاع در چه حاله؟
‫امسال مایکل چوب کاج رو برنده می شه؟
‫فکر نمی کنم.
‫و یه مسئلۀ کوچیک جدید داریم. اون...
‫می گه بعضی بچه ها تو گروهش، مسخره اش می کنن.
‫- چیش رو مسخره می کنن؟ ‫- نمی دونم!
‫فکر کردم وقتی فرار کرد اینجا به تو بگه.
‫اینجا فرار نکرده.
‫مایکل!
‫هی، رفیق. داری ما رو نگران می کنی.
‫اون تک و تنها فرار نمی کنه.
‫مایکل!
‫مایکل، خواهش می کنم یه چیزی بگو.
‫- من می رم ماشین بیارم. ‫- نه، به پلیس زنگ می زنم.
‫آیرین...
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫نمی تونی این کار رو بکنی. منو ترسوندی!
‫هی، داری کجا می ری؟
‫هی، وایستا. وایستا!
‫ایست، پلیس!