‫فقط چندتا از دفتر خاطراتمه.
‫اینا چیزهایین که اشکم رو درمیارن.
‫ببخشید.
‫چقدر کوچیک بودی.
‫اینجا هنوز دقیقا هیچ اتفاقی نیفتاده، می دونی؟
‫آره.
‫خیلی برام سخته...
‫اینکه می دونی چی تو راهه؟
‫آره، اینکه می دونم چی تو راهه، و اینکه با خودِ...
‫قدیمیم همذات پنداری کنم.
‫می دونی، تا موقعی که برگشتم
‫و شروع کردم خوندنِ دفتر خاطرات ‫قدیمیم موضوع رو نفهمیدم
‫اون موقع بود که متوجه شدم...
‫در چه موقعیتی بودم، و، آره، غم انگیزه.
‫فقط... فقط خیلی سردرگم بودم.
‫واقعا خیلی... سردرگم بودم.
‫دارم سعی می کنم تاریخ رو پیدا کنم.
‫اصلا چه طوری این دفتر خاطرات رو داری؟
‫از 15سالگیم این دفتر خاطرات رو نگه داشتم.
‫3سال نگهش داشتم، و بعدش فکر کردم گمش کردم.
‫این هم از این.
‫"یک دوست جدید پیدا کردم."
‫وقتی به اوضاع نگاه می کنم، با خودم می گم،
‫الآن اینجائیم.
‫لطفا همگی به ایوان ریچل وود خوش آمد بگید.
‫شایعه ها می گن شما یه خانم مجرد هستید.
‫شایعه ها این رو می گن؟
‫تأیید می کنی یا انکار؟ ‫حواسمون به جایزه باشه یا نه؟
‫بیشتر از همه، از چی می ترسید؟
‫گمونم، از خودم. هراس از دست دادن کنترلم.
‫دیگه یادم نمیاد نترسیدن چه حسی داره.
‫دیگه هیچ وقت مثل سابق نمی شم.
‫امروز اینجا هستم که در مورد...
‫برایان وارنر...
‫همین طور اسمی که جهان با اون می شناسش، مریلین منسون ‫حرف بزنم.
‫چند سال بعد از پایان رابطه،
‫یه فعال اجتماعی شدم
‫برای قربانیان و بازماندگانِ
‫خشونت خانگی و تعرض جنسی مبارزه می کنم.
‫ایلما گور که یه هنرمند و فعاله،
‫از نزدیک باهام کار کرد تا
‫"ائتلاف قانون سیمرغ" رو بسازیم...
‫که یک گروه از بازماندگان و مدافعان هستش
‫که با همدیگه کار می کنن تا
‫قوانین رو تنظیم و تصویب کنن
‫در هر تعداد ایالتی که بتونیم.
‫اما هنوز خیلی می ترسم...
‫که به طور عمومی از برایان اسم ببرم.
‫می خوام ازش اسم ببرم. تنها کاری که می خوام بکنم همینه.
‫تعدادی پیام های تهدید گرفتم که
‫می گفتن دهنم رو ببندم، مردم آدرس خونه ام رو بلدن.
‫همین طور برایان خیلی واضح بهم گفت اگه چیزی بگم...
‫میاد سراغم.
‫یه بار بهم گفت که
‫کل خانواده ام رو از بالا تا پایین نابود می کنه،
‫و این کار رو از پدرم شروع می کنه.
‫من یه بچه دارم و این واقعا وحشتناکه.
‫اسم بردن از برایان بدونِ حمایت دیگران خیلی ریسک زیادیه.
‫این عکسیه که از من گرفته بود.
‫می تونی ببینی چقدر جوونم، مثلا...
‫فقط یه نوجوانم.
‫برایان اون موقع چند سالش بود؟
‫37.
‫این اون موقع ست که روز ولنتاین خالکوبی کردیم.
‫خیلی بچه ام، وقتی این عکس ها رو نگاه می کنم،
‫با خودم می گم: "اوه، خدای من! ‫تو یه پا بچه ای."
‫واقعا هم بچه ای.
‫بیا اینجا. قراره بریم توی اون خونه رو جارو بکشیم،
‫تا تار عنکبوت ها رو جمع کنیم.
‫- باشه، بریم. ‫- بریم.
‫هی، ایوان!
‫اون بازیه که همیشه بابا باهات می کنه رو یادته؟
‫- دوربین تعقیبت می کنه؟ ‫- اوهوم.
‫بریم.
‫بابا! آیرا! می خواد منو بگیره!
‫بچگی هام وضعیت خونه ام... خوب بود،
‫اما گمون کنم مقداری هم نیمه تاریک داشت.
‫ما در کری، ایالت کارولینای شمال زندگی می کردیم.
‫حومه شهر رالی.
‫شهر خیلی کوچیک و خوشگلی بود.
‫ما تو یه خانواده بازیگران
‫خیلی هنرمند به دنیا اومدیم،
‫و با هم دیگه کلی تئاتر بازی کردیم.
‫من مدیر "تئاتر در پارک" هستم.
‫و اونجا جاییه که آیرا و ایوان اساساً بزرگ شدن.
‫اونجا اتاق بازیشون بود.
‫من و ایوان از خیلی سنین کم شروع کردیم بازیگری.
‫من 9سالگیم کارت اتحادیه ام رو گرفتم.
‫فکر کنم ایوان هم 5-6 سالگیش گرفت.
‫- فقط بیایید خونه. زود باشید! ‫- نه، بابایی، نه!
‫اگه سعی کنید از اونجا بیایید بیرون، به خدا قسم،
‫اینجا رو همراه شما داخلش آتیش می زنم.
‫بیخیال بابا، آبجی.
‫همیشه این طوری می گ ‫اما تا حالا این کار رو نکرده.
‫چارلی، خودت می دونی این کار رو می کنه!
‫یکی از همین روزها این کار رو می کنه و من می ترسم!
‫چندش!
‫باورت می شه با صورتم این کار رو کردن؟
‫یادمه یه روزی داشتم از
‫سالن نمایش رد می شدم
‫و درهاش باز بود، ‫فکر کنم ایوان 7 سالش بود.
‫و تک و تنها ‫دم استیج نشسته بود
‫و داشت یه مونولوگ ‫از خودش میگفت.
‫داشت برای یه ‫سالن تئاتر خالی بازیگری میکرد.
‫و یادمه دم در وایسادم ‫و تماشاش کردم،
‫و اون موقع میدونستم...
‫برای اینکار به دنیا اومده.
‫برای بازیگری هم استعداد داشت ‫هم شور و شوق.
‫و فکر کنم بخاطر اینکه ما بازیگر بودیم
‫و از این پس زمینه اومده بودیم،
‫خیلی از قوۀ تخیل مون ‫استفاده میکردیم.
‫بیشتر روزها میرفتیم بیرون تو حیاط
‫برای خودمون تو ذهن مون ‫یه دنیایی میساختیم.
‫نگاه کنین. الان اینجا آبنباتم رو
‫تا... خب، جاشون رو روی ‫صندلی عوض میکنم.
‫یک، دو، سه.
‫رینگ، رینگ، رینگ، رینگ. الو؟
‫- نه! ‫- چیکار کرده؟
‫- چی میگن؟ ‫- چیکار کرده؟
‫اوه، امپراتور سلطنتی!
‫بله، من امپراتور سلطنتی هستم. ‫چه چیزی میخواین؟
‫پادشاه میخواد شما رو ببینه.
‫خیلی خب، ندیمه ها، من آماده ام.
‫بریزین!
‫سرده.
‫همیشه خوب و بد ‫قاتی هم بوده.
‫اوضاع داره عالی پیش میره، ‫و بهت خوش میگذره،
‫یا داری یه کاری میکنی،
‫و حس خوبی نسبت بهش داری،
‫و بعد یهویی ورق عوض میشه.
‫بس کن.
‫اگه تو و جک ‫حرف هاتون تموم شد
‫ما داریم میریم ساحل.
‫آره، میخواستم دربارۀ مصاحبه ات
‫تو "جاده ای به سوی ویلیویل" بدونم.
‫اوه، ممنون. خودم عاقل و بالغم.
‫خب، میخواستم بدونم... ‫- البته.
‫پس بیا تأکید کنیم که
‫تو میخواستی بدونی.
‫یه عالمه دعوا مرافه ‫و داد و بیداد بود،
‫یه عالمه تنش.
‫میخوام به همه نشون بدی
‫اتاقت چقدر تمیز و قشنگه.
‫خب، این میز ‫تمیز همشیگی منه.
‫خونۀ ما از نظر کسایی که میان تو
‫و کسانی که ‫به بو عادت ندارن بو میده.
‫بعدا این بخش رو ‫تو تدوین می بریم.
‫ما یه جورایی ‫ملاحظه همه رو میکردیم.
‫و همیشه انگار تهدید خشونت ‫اونجا وجود داشت.
‫یادمه یه بار
‫توی خونه مون به طرز بخصوصی ‫روز پر تنشی بود
‫که پدر مادرم دعوا میکردن ‫و سر همدیگه داد میزدن.
‫حتما 4 - 5 سالم بوده،
‫و من و برادرم یهو ‫گذاشتیم رفتیم.
‫آره، فقط بخاطر اینکه
‫از دعوا دور بشیم رفتیم بیرون.
‫و هنوزم از بیرونِ خونه صدای
‫داد و بیدادشون می اومد، و بعد...
‫متوجه شدیم ‫هیچکس دنبالمون نمیگرده،
‫متوجه شدیم ‫هیچکس خبر نداشت که رفتیم،
‫و یه جورایی به همدیگه نگاه کردیم،
‫و بعد وسط راه ورودی خانه نشستیم،
‫و همدیگه رو بغل کردیم ‫و شروع کردیم گریه کردن.
‫و من گفتم، میدونی،
‫"ما باید همیشه ‫مواظب همدیگه باشیم."
‫و قول دادم...
‫من همیشه پیشت میمونم...
‫ولی فقط خودمون تنها بودیم.
‫نه سالگیم، ‫ازدواج پدر و مادرم دیگه
‫واقعا شروع شد ‫به از هم پاشیدن.
‫وقتی میدیدم پدر و مادر ‫اونطوری دعوا میکنن...
‫بعضی وقت ها مداخله میکردم.
‫راستش یه بار سر جفت شون داد زدم
‫و التماس شون کردم بس کنن.
‫و بابام منو نشوند ‫و بهم گفت، میدونی،
‫"ما چون عاشق همدیگه ایم ‫دعوا میکنیم."
‫- و گفت: "اونایی که عاشق همدیگه ان اینکارو میکنن." ‫- "...اینکارو میکنن."
‫و من پیش خودم میگفتم: ‫"اوه، خدای من...
‫دارم بهشون اینکارو یاد میدم.
‫دارم بهش اینکارو یاد میدم...
‫که...
‫داد و بیداد و دعوا و...
‫کارهایی ان که آدم هایی که ‫عاشق همدیگه ان میکنن.
‫و اون موقع، با خودم گفتم: "نوچ."
‫نه. اینکارو نمیکنیم. ‫دیگه اینکارو نمیکنیم."
‫ما از کارولینای شمالی بیرون نرفتیم.
‫ما از کارولینای شمالی فرار کردیم.
‫من و مادرم یه هواپیما گرفتیم ‫و رفتیم لس آنجلس
‫با نفری شاید یه چمدون.
‫و دیگه هرگز برنگشتیم.
‫این وضعیت من و برادرم رو ‫کاملا از همدیگه جدا کرد.
‫پس بهترین دوستم ‫از من گرفته شد.
‫ایوان؟
‫ایوان.
‫میدونین، مامانم پرسید،
‫"میخوای با ما بیای ‫یا با بابات بمونی؟"
‫که واقعا توی اون سن موقعیت ‫خیلی سختیه که آدم توش باشه.
‫و فقط تصمیم گرفتم که ‫اگه اونا دارن میرن،
‫نمیخوام بابام تنها بمونه.
‫پس گفتم: "خب، ‫من با بابا میمونم"
‫چون فکر نمیکنم...
‫تنها گذاشتنش کار درسته باشه...
‫وقتی رفتیم،
‫میدونین، من یه روی ‫دیگۀ پدرم رو دیدم...
‫که منو به وحشت انداخت.
‫باهامون تماس های تلفنی
‫دیوانه واری میگرفت، ‫فکس میداد،
‫پس رابطه مون ‫خیلی شکراب شد،
‫و بعد از اون تا سالها
‫ازش دوری کردم...
‫تا اینکه 18 سالم شد.
‫مامان؟
‫وقتشه بریم مدرسه.
‫مامان؟
‫همون ساعت دیروزه...
‫و روز قبلش، ‫و روز قبل ترش.
‫من و مادرم خیلی صمیمی بودیم
‫چون بعد از اینکه باهمدیگه ‫اومدیم لس آنجلس،
‫فقط من و اون بودیم.
‫هیچ پولی نداشتیم.
‫داشتیم از صفر شروع میکردیم.
‫یه آپارتمان کوچیک ‫تو "ولی" داشتیم،
‫و با همدیگه یه اتاق داشتیم.
‫با همدیگه یه تختخواب داشتیم.
‫من...
‫خیلی اوقات احساس نامرئی بودن می کردم.
‫مامانم زندگی سختی رو میگذروند...
‫من فقط حس میکردم ‫باید در کنارش باشم.
‫و فقط یادمه اون دوران ‫خیلی سخت بود.
‫این چیه روی پیرهنت؟
‫اون هنرنمایی هنوزم ‫از نظرم باورنکردنیه
‫چون درحال تماشای ‫یه انسان هستی که
‫خیلی آسیب پذیره ‫و تمام دردهای باطنش رو...
‫به آدم نشون میده.
‫و وقتی داد میزنی کات،
‫ساکت شدن خیلی کار سختیه.
‫من با این ذهنیت بار اومدم
‫که آدم وظیفه داره فقط ادامه بده،
‫حتی وقتی حس ناراحتی میکنه.
‫و یادمه دلم نمیخواست ‫اینکارو بکنم،
‫ولی میدونستم که ‫شخصیت فیلم باید اینکارو بکنه،
‫پس مهم نبود که ایوان ‫دلش میخواست اینکارو بکنه یا نه.
‫مهمان بعدی مون ماه دیگه ‫تازه 18 سالش میشه،
‫ولی از همین الان ستاره شده، ‫و بخاطر فیلم "سیزده"
‫نامزد جایزۀ گلدن گلوب شده.
‫این شما، اینم ایوان ریچل وود.
‫وقتی 13 سالم بود ‫اون 41 سالش بود.
‫بهم میگفت خوشگلم...
‫و کاری کرد حرفش رو باور کنم.
‫گرچه که نقش این شخصیت های ‫خیلی باتجربه رو بازی میکردم،
‫ولی تو زندگی واقعیم، هنوز روحمم ‫خبر نداشت با خودم چند چندم.
‫حین بزرگ شدن، خیلی تو لاک خودم ‫و سرکوب شده بودم.
‫من واقعا هیچ آموزشی ‫برای زندگی ندیده بودم.
‫من تو خونه درس میخوندم و بخاطر همین ‫این تجربه رو در مدرسه از دست دادم.
‫خدا رو شکر. خیلی خب، من عادی ام. ‫من عادی ام. اشکال نداره.
‫دقیقا همینه... خیلی خب، عالیه.
‫نه تنها عادی ام، بلکه...
‫بهتر از عادی ام.
‫واقعا توی تاریکی بودم.
‫و واقعا نمیدونستم چطوری ‫با آدم ها حرف بزنم و گرم بگیرم.
‫و واقعا حس کردم برای ‫دنیای بزرگسالی آماده نیستم.
‫هیچ هویتی نداشتم...
‫ولی تو اون موقع از زندگیم
‫عاجزانه دلم میخواست دیده بشم.
‫و همینطور اون موقع ‫عجیب غریب بودنم رو مخفی کرده بودم.
‫میدونین، میدونستم که ‫عجیب غریبم،
‫ولی روحمم خبر نداشت چیکارش ‫کنم و چطور بهش رسیدگی کنم،
‫و احساس امنیت نمیکردم این قضیه رو ‫با پدر یا مادرم مطرح کنم.
‫فقط یادمه کاملا حس ‫سردرگمی میکردم،
‫دنبال یه مسیر برای رفتن بودم.
‫پس بهترین آدمی بودم که ‫یه نفر پیداش بشه
‫و بهم بگه: "با من بیا."
‫2006.
‫یکی از اون مهمونی های ‫هتل "شاتو مارمونت" معمول
‫توی پنت هاوس، درست همینطوری که ‫همیشه برگزار میکنن،
‫و همه چی... نسبتا عادی بود.
‫من یه جورایی بیرون یه گوشه ای ‫به دور از بقیه قایم شده بودم
‫چون که هنوز یه جورایی
‫از این وضعیت کلافه بودم.
‫اون موقع 18 سالم بود.
‫اصلا هنوز قانوناً مجاز نشده ‫بودم که نوشیدنی بخورم
‫یا برم نوشگاه.
‫و این یارو... دخترم رو میشناخت.
‫همون دختره از فیلم "سیزده."
‫پس توی بالکن نشسته بودم
‫و با دوست هام صحبت میکردم،
‫و از گوشۀ چشمم،
‫یه مرد بزرگ جثه که ‫یه کت طلایی براق تنش بود رو دیدم
‫با موی سیاه و ‫حلقه هایی توی انگشت هاش.
‫و از ما رد شد
‫و یه جورایی از روی شونه اش نگاهم کرد،
‫و بهم گفت، "نیفتی."
‫و منم گفتم، "نمی افتم."
‫و من و دوستم به همدیگه ‫نگاه کردیم
‫و به معنای واقعی گفتیم،
‫"این بدل مریلین منسون کیه؟"
‫به یه نحوی، باز اومد سمت ما
‫و خودش رو با نام ‫منسون معرفی کرد.
‫پس شروع کرد صحبت کردن راجع به ‫فیلمی که بازی کرده بودم، "سیزده"
‫میگفت: "طرفدار پروپاقرصتم. ‫عاشق کارهاتم."
‫و گفت...
‫"من یه پروژه دارم که ‫دارم روش کار میکنم"
‫که خیلی دوست دارم راجع بهش ‫باهات حرف بزنم، "صحنۀ خیالات،"
‫یه فیلم دربارۀ لوئیس کارول ‫و ضمیر ناخودآگاهش...
‫و منم گفتم: "اوه، چقدر بامزه ‫چون که خیلی ها
‫میگن که من اونا رو یاد ‫"آلیس و سرزمین عجایب" می اندازم.
‫پرسید: "میتونم یه راه تماس ‫باهات داشته باشم؟"
‫و منم گفت: "البته."
‫آدرس ایمیلم رو بهش دادم،
‫و اونم رفت و به دوستانم ‫یه نگاهی انداختم،
‫و گفتم: "اوه، گفت اسمش منسونه."
‫اون مریلین منسونه، مگه نه؟
‫و اونا هم گفتن: ‫"آره، خیلی عجیب بود."
‫خب، "مردی که در ‫شاتو باهاش آشنا شدم."
‫چیزی که راجع بهش جالبه اینه که ‫من قصد و غرض اینو نداشتم که
‫با اون رابطۀ عاشقانه برقرار کنم.
‫اولش، حتی اصلا جذبش نشدم،
‫دلیل عمده اش این بود که ‫شاید خیلی غیر محتمل به نظر میرسید.
‫فکری که هیچوقت ‫به ذهنم خطور نکرد.
‫حتی وقتی باهم حرف میزدیم، ‫فکر میکردم رفتارمون دوستانه ست.
‫هم من با کس دیگه ای بودم، ‫هم اون با کس دیگه بود،
‫و اختلاف سنی زیادی داشتیم.
‫و احتمالا باید اشاره کنم که ‫اون یه ستارۀ نمادین موسیقی راکه.
‫فقط یه جزئیات کوچیک.
‫من آنچنان طرفدار آهنگ هاش نبودم،
‫ولی از خودش و ‫اعتقاداتش خوشم می اومد.
‫اون آیینه رو جلوی صورت دیگران میگیره،
‫و دورو و احمق بودن شون رو ‫توی چشم شون فرو میکنه...
‫پسر، روز آدم رو خراب میکرد.
‫اولین برنامه ام ‫مدیسون اسکوئر گاردن سال 94 بود.
‫از اون موقع به بعد ‫طرفدار دو آتیشه تون هستم.
‫اون از دین کاتولیک خارج شده.
‫الان دیگه هیچ دین و ایمانی نداره، ‫و اینه که اذیتم میکنه.
‫خب، میدونی، چون کاتولیک ‫دین تو بوده،
‫و شاید قرار نبوده که ‫دین اونم بوده باشه.
‫- خیلی خب. ‫- متوجهی؟ میدونی، باید...
‫خیلی از افراد نخاله و تو سری خور
‫باهاش همذات پنداری میکردن.
‫تمام آدم هایی که حس میکردن ‫صداشون شنیده نمیشه،
‫و جامعه انداختتشون کنار ‫و بهشون از بالا نگاه میشه.
‫فکر کنم اون براشون در حکم یه ‫قهرمان و سخنگو دراومد.
برام خیلی انرژی بخشه
‫و مردم باید چشم هاشون ‫رو به روی این پیام هاش باز کنن.
‫اون نکته های خیلی خوب ‫و هم ذات پندارانه ای میگه
‫دربارۀ آرمان زدایی کردن ‫از جامعه و این چیزا میگه.
‫همه تون رو میبینم که ‫اون بیرون نشستین
‫نهایت تلاش تون رو ‫میکنین که زشت نباشین.
‫و دیگه توسط فاشیسم زیبایی
‫بهمون ستم نمیشه.
‫بعد از کشتار دبیرستان کلمباین، ‫به نظر می اومد که تمام تمرکز
‫روی این بود که بخاطر این تیراندازی ‫اتفاق افتاده بود
‫چون قاتل ها به آهنگ های ‫مریلین منسون گوش میدادن.
‫اگه میتونستی مستقیماً با
‫بچه های تو دبیرستان کلمباین یا ‫آدم های تو اون جامعه صحبت کنی،
‫اگه الان میتونستن صدات رو
‫بشنون چی بهشون میگفتی؟
‫یه کلمه هم باهاشون حرف نمیزدم.
‫به حرف هایی که اونا برای ‫گفتن دارم گوش میدم،
‫و این کاری بود که هیچکس نکرد.
‫"خیلی زود با همدیگه ‫دوستان خوبی شدیم،"
‫و مدام خصوصیات مشترک ‫بیشتر و بیشتری پیدا میکردیم.
‫تقریبا در حد ترسناک...
‫- درسته. ‫- علامت خطر.
‫وقتی با منسون آشنا شدم، ‫واقعا هیجان زده بودم،
‫و فکر میکردم، میدونین، ‫"پسر، خودشه،"
‫یه هنرمند باحال که ‫فکر میکنه من باهوشم،
‫و فکر میکنه من ‫حرفی برای گفتن دارم،"
‫و میدونین، "در من چیزی ‫میبینه که کس دیگه ای نمیبینه."
‫و این حس خوبی داشت.
‫میتونستم باهاش راجع به
‫هنر و موسیقی حرف بزنم
‫و فیلم هایی که راستش نمیتونستم ‫با هم سن های خودم
‫راجع بهش حرف بزنم، حرف بزنم.
‫و این قطعا باعث شد عزت نفس ‫و اعتماد به نفسم بره بالا.
‫و اشتباه کردم به برایان گفتم
‫که رابطه ام با جیمی کمی متزلزله.
‫وقتی ازش توصیه خواستم،
‫نمیدونستم که
‫ممکنه از عمد
‫سعی بکنه...
‫میدونین، اون فکر میکرد ‫منسون فقط یه دوسته.
‫فقط یه دوسته
‫که بهش پند و اندرز میده،
‫و راهنماییش میکنه، و ‫اینجور چیزا.
‫نمیدونستم سوءاستفاده کردن یعنی چی.
‫نمیدونستم گول زدن یعنی چی.
‫اون مطالعه کرده بود.
‫مطالعه کرده بود که چطور ‫سر دیگران رو شیره بماله.
‫اون یه شکارچیه. اون یه شکارچیه.
‫ماه ها اون رو گول زد
‫تا اینکه از خط قرمز رد شد.
‫و رفتم خونه اش
‫تا خداحافظی کنم
‫چون میخواستم برم ‫یه فیلم دیگه رو فیلمبرداری کنم.
‫پس قرار بود تا یه مدتی این ‫آخرین وقت گذرونی مون باشه.
‫یه شب معمولی بود.
‫تحت عنوان کار کردن ‫خیلی به خونه اش
‫رفت و آمد میکردم.
‫قرار بود روی فیلمنامۀ
‫"صحنۀ خیالات" کار کنیم.
‫که هیچ وقت ساخته نشد.
‫و این فیلمنامه هنوزم یه جورایی ‫نقطۀ اتکای همۀ این جریاناته،
‫میگفتیم: "اوه، میدونین، ‫باید باهمدیگه همکاری کنیم.
‫بعدش باید کمکم کنی ‫سکانس ها رو بنویسم."
‫پس کارهایی که معمولا ‫میکردیم رو کردیم:
‫نوشیدنی خوردیم، ‫وقت گذروندیم،
‫دربارۀ هنر و فیلم و ‫اینجور چیزها حرف زدیم.
‫من مثل یه نوجوان بودم که
‫داره تو یه اتاق با یه مرد 37 ساله ‫نوشیدنی میخوره.
‫کم کم وقتِ رفتنم شده بود،
‫و...
‫بعد از اینکه دستم رو گرفت
‫گفت: "دلم برات تنگ میشه."
‫و منم گفتم: ‫"منم دلم برات تنـ..."
‫و قبل اینکه بتونم ‫"تنگ" رو کامل کنم،
‫یهو... شروع کرد حرف زدن.
‫و راستش رو بگم ‫فکر کنم شوکه شده بودم.
‫واقعا نمیدونستم ‫چه عکس العملی نشون بدم.
‫فکر کنم همزمان در عین ‫ترسیدن، هیجان زده هم بودم
‫چون که... انگار ‫منو خدا بوسیده بود.
‫مگه میشه آدم بدش بیاد.
‫این مرد هرکس که دلش بخواد رو ‫میتونه داشته باشه و تو رو انتخاب کرده.
‫الان دیگه یه آدم ویژه ای.
‫و اگه میگفتم نه هم ‫بازم خیلی میترسیدم
‫که دیگه قرار نیست ‫باهم دوست باشیم.
‫پس گذاشتم اوضاع فراتر ‫از چیزی بره که کاش نرفته بود.
‫اون شب پیش هم نموندیم،
‫ولی اوضاع به شدت ‫پیشرفت کرد.
‫به خودمم اومدم ‫دیدم دستم رو گرفته.
‫و بعدش دیگه، تموم بود...
‫و خیلی حس عجیب و ‫ناخوشایندی داشتم،
‫و من حتی زیاد ‫جذبش نشده بودم.
‫همونطور اون موقع ‫اولین باری بود که...
‫البته بجز کارهایی که ‫جلوی دوربین کردم.
‫تو زندگی واقعیم،
‫قبل این قضیه فقط ‫با پسرهای نوجوان
‫دوستی میکردم.
‫پس بعد از این تعامل، ‫شروع کرد عشق ورزیدن بهم:
‫"اوه، خدای من، تو انگار
‫اولین چیزی هستی باعث شد ‫من موسیقی بسازم."
‫امروز قراره سکانس های ‫تو رو بنویسم.
‫دارم آلبوم جدیدم رو میخونم.
‫تو بهم الهام میدی، ‫دختر شیطون...
‫"اینقدر برام مهمی که ‫میخوام بهت لگد بزنم."
‫و... ای بابا.
‫این یکی ناجوره.
‫مربوط میشه به تیغ زنی ‫و داغ گذاشتن... میدونی؟
‫اون یه "ای" روی ‫پوستش خراشید.
‫و منم یه "اِم" روی ‫پوستم خراشیدم.
‫به عنوان نمادی از ‫مالکیت و وفاداری.
‫و پام رو ‫خراش دادم...
‫- اوهوم.
‫آره.
‫واقعا دلم میخواد ‫جای اون زخم رو پاک کنم.
‫پاک میکنی، آره.
‫- متأسفانه، فکر کنم اون مدرکه چون... ‫- آره. میدونم.
‫خب، شنیدم خیلی از...
‫شنیدم خیلی از دخترهای ‫دیگه هم اینکارو کردن، پس... آره.
‫- آره، این و سوگند خونی. ‫- خب، قرار بود...
‫آره، خوردن خون ‫قطعا یه مسئله ست.
‫خیلی ناجوره.
‫واقعا کم کم کل قضیۀ ‫فرقه داشت تو کتم میرفت،
‫فرقۀ مریلین منسون...
‫اون چیزیه که ‫بزرگ تر از همۀ ماست،
‫و پیامش ‫بزرگ تر از همۀ ماست،
‫خب، اولش بیشتر ‫در جامۀ این بود که
‫"من اینجام که بهت انگیزه بدم ‫و آزادت کنم."
‫میدونین، "من اینجام که ‫بهت نشون بدم دقیقا کی هستی."
‫اون همۀ چیزهایی که میخواستم
‫از بند رها کنم رو بهم نشون میداد... ‫و اینکه ازشون شرمسار نباشم.
‫اون فقط باز یه چیز دیگه بود که
‫مردم میگفتن غلط و خطرناکه.
‫اگه درواقع عالی باشه
‫و اونا الکی بخوان ‫منو بترسونن چی...
‫مثل کاری که دربارۀ ‫بقیۀ چیزها کردن.
‫اون یه هنرمند مبدل پوش بود
‫که همیشه توی ذهنم،
‫هرطوری میخواست زندگی میکرد،
‫براش مهم نبود ‫دیگران چی فکر میکنن.
‫به نظر خیلی باهوش میاد.
‫کارهایی که من میکنم ‫دوتا سطح دارن...
‫یه سطح هنرمدانه،
‫که هدفش اینه با آدم هایی که
‫ذهن باز دارن و از چیزهایی مثل ‫موسیقی لذت میبرن ارتباط برقرار کنه،
‫و یه سطح محرک که
‫هدفش اینه مردم رو ‫عصبانی کنه.
‫تو در کنسرتت صفحات ‫انجیل رو پاره کردی.
‫و پرچم آمریکا رو بجای ‫دستمال کاغذی استفاده کردی.
‫قضیۀ انجیل یا پرچم ‫این بود که بگه،
‫"هر چیزی به اندازه ای که توی ‫قلب آدم اعتبار داشته باشه، اعتبار داره."
‫و از مردم میخوام فکر کنن ‫به چه چیزهایی اعتقاد دارن.
‫میخوام روی چیزهایی که ‫بهشون آموزش داده شده فکر کنن،
‫که آیا خودشون ‫به این آموخته اعتقاد دارن،
‫یا بهشون گفته شده باید که
‫باید به اینا اعتقاد داشته باشن.
‫همۀ اینا آدم رو ‫به طمع می انداخت.
‫میدونین، آندروژین بود،
‫و فکر کردم: "عجب، ‫منم میخوام به اینجا برسم."
‫وقتی حس نامرئی بودن میکنین، ‫و فکر میکنین حالا یکی شما رو داره میبینه،
‫عزیزم، اوه، خدای من!
‫حس کردم: "اوه، بالاخره ‫یه نفر که منو درک میکنه"
‫و حس کردم اونم مثل خودمه.
‫ببین به ایوان چی دادم.
‫به نظرم واسه فیلمی سر صحنه بود...
‫و بهم زنگ زد و گفت،
‫"هی، می خوام یه چیزی بهت بگم."
‫یه جورایی عجیبه.
‫من یه جورایی دارم با مریلین منسون می گردم...
‫و واکنش اولیه ام بهش این بود،
‫"اختلاف سنی تون با هم زیاد نیست؟"
‫مامانم نگران بود.
‫به نظرم مامانم همون اول بوی خطر به مشامش خورد.
‫منو دعوت کرد تا با اون آشنا بشه.
‫به نظرم نوامبر اون سال بود،
‫و اون نیومد.
‫و خب اون گفت، "خب، اون بهم گفت،
‫داره برگه های طلاقش رو امضا می کنه"، می دونی؟
‫و من اونجا نشسته بودم ‫و توی دلم فکر می کردم،
‫"اون دروغ میگه. اون دروغگوئه."
‫ارتباطم با مامانم...
‫کاملا قطع شد.
‫اون فورا...
‫توی این مورد واکنش شدیدی نشون داد.
‫اون الکی وانمود می کرد دلسوزه ‫اینجوری که مثلا،
‫می دونی، "آدم های دور و برت رو باورم نمیشه...
‫که سعی دارن بازیت بدن و ازت استفاده کنن،
‫و من باید نجاتت بدم..."
‫دلسوزی الکی در قالب دغل کاری،
‫سعی داشت منو از دوست هام و خانواده ام جدا کنه.
‫مامانم مثل یه مدیر رفتار می کرد.
‫کنترل همه چی دستش بود، می دونی؟
‫اون بود که با مدیر برنامه ها صحبت کرد،
‫اون بود که ترتیب پول رو داد.
‫اون داشت واسم همه کار می کرد .
‫و منسون شروع کرد به بذر پاشی ‫در این مورد که، می دونی،
‫"شما خیلی گرفتار همدیگه شدین. ‫اون خیلی بهت وابسته ست."
‫یادمه منو می نشوند و می گفت،
‫"باید بری و با مدیر برنامه هات دیدار کنی...
‫و ازش بخوای که همه چی رو ببینی."
‫و من گفتم، "باشه." ‫اون گفت، "بهم اعتماد کن.
‫من می خوام باهات روراست باشم، ‫از چیزی که قراره ببینی خوشت نمیاد."
‫پس من رفتم و همین کار رو کردم.
‫از چیزی که دیدم خوشم نیومد.
‫و... به نظرم اینکه حق باهاش بود، ‫جاش رو توی دلم محکم تر کرد.
‫می دونی، و اون گفت،
‫"دیدی، بهت که گفتم. نمی تونی به...
‫نمی تونی به والدینت اعتماد کنی."
‫خیلی از کار های توهین آمیزی که کرد...
‫از اول در قالب عشق شروع می شدن،
‫و انگار که... اون این کار ها رو می کرد ‫چون من براش مهم بودم.
‫وانمود می کرد خیلی ‫به سلامتی من اهمیت میده،
‫و در واقع تاکتیکی بود...
‫که مجابم کنه با کس دیگه ای حرف نزنم،
‫و کسایی که واقعا بهم اهمیت می دادن،
‫مطمئن شد تمام تلاشش رو بکنه...
‫که اونا رو از زندگیم پاک کنه.
‫به نظرم اون همون اول ‫اطلاعات زیادی در موردم جمع کرده بود.
‫یکی دو ماه فقط دوست عادی بودیم.
‫ما فقط حرف می زدیم، ‫و اون در موردم اطلاعات کسب می کرد،
‫و در مورد خانواده ام اطلاعات کسب می کرد، ‫و در مورد ضعف ها و دغدغه هام اطلاعات کسب می کرد.
‫و بعد...
‫یه چیزی که رسما خیلی مهم بود، ‫زمانی بود که...
‫ایوان ریچل وود با یه...
‫عینک قلب شکل عکس انداخته بود ‫که روی پوستر...
‫فیلم لولیتای استنلی کوبریک بود.
‫من گفتم، "یه آهنگ در موردش می نویسم."
‫♪قلبم رو، قلبم رو نشکن♪
‫♪و من عینک قلب شکلت رو نمی شکنم♪
‫♪دختر کوچولو، دختر کوچولو، ‫باید چشم هات رو ببندی♪
‫♪اون رنگ آبی داره منو از خود بی خود می کنه♪
‫واسم سخته که بخوام ‫در مورد موزیک ویدئو صحبت کنم.
‫اون ۱۹ سالش بود.
‫می دونی... ما، می دونی...
‫من نمی خواستم این کار رو بکنه. ‫هیچ کس نمی خواست این کار رو بکنه.
‫ولی به نظرم اون حس می کرد ‫این عاشقانه ی حقیقیه.
‫خفن و هیجانی بود، ‫و اون خیلی خوشش اومد،
‫و واقعا دلش می خواست این کار رو بکنه.
‫بریم سراغ فیلم برداری ‫موزیک ویدئوی "عینک قلب شکل"...
‫چیزی نبود که فکرش رو می کردم.
‫کار هایی می کردیم که...
‫چیزی نبود که بهم گفته شد.
‫و یکی از کسایی که ‫سر صحنه بودن بهش گفت...
‫"اوه، خدای من. من دیشب ‫سر عجیب ترین صحنه ی فیلم برداری بودم."
‫و همین ویدئو بود.
‫و مجبورش می کرد کار هایی بکنه ‫که توی متن نبود،
‫من بازیگری حرفه ایم.
‫کل عمرم کارم این بوده.
‫تا امروز، تا حالا سر صحنه ای نبودم...
‫که اینقدر غیر حرفه ای بوده باشه.
‫هرج و مرج کامل بود،
‫و من احساس امنیت نمی کردم.
‫هیچ کس به من توجهی نمی کرد.
‫و اساسا جلوی دوربین بهم تعرض شد.
‫یکی دو روز بعد ‫اومد پیشم و در موردش صحبت کرد،
‫و می لرزید. ‫یه بند می لرزید.
‫تمام مدتی که داشت بهم می گفت...
‫همه چی مرتبه، می لرزید.
‫برایان خیلی شفاف گفت...
‫که چه جوری باید در مورد ویدئو ‫با مطبوعات صحبت کنم...
‫چه جوری باید به مردم بگم...
‫که ما چه دوران رمانتیکی داشتیم،
‫و هیچ کدوم از اینا حقیقت نداشت.
‫ولی من می ترسیدم کاری کنم...
‫که به نحوی موجب ناراحتی برایان بشه.
‫تصمیم گرفتم بیام ‫تعرض هایی که بهم شده بود رو بگم...
‫دقیقا روز بعد از انتخابات ۲۰۱۶ بود.
‫و بعد آماندا گوئن باهام تماس گرفت...
‫و ازم پرسید که حاضرم در مقابل کنگره...
‫واسه منشور حقوق بازماندگان تعرض...
‫شهادت بدم یا نه.
‫تجربه ام از خشونت خانگی این بود:
‫ذهن و جسمی سمی، و تعرض،
‫که آروم شروع شد، ‫ولی به مرور بالا گرفت،
‫من جمله تهدیداتی به مرگ،
‫و سمپاشی ذهنی و شستشوی مغزی شدید،
‫شناختن مردی که ادعا می کرد دوستم داره...
‫و به چیزی تعرض می کرد ‫که معتقد بود بدن ناآگاه منه.
‫بعد اینکه من شهادت دادم، ‫داستان خیلی از زنان دیگه رو شنیدم که...
‫توسط متعرض من بهشون تعرض شده بود...
‫چون اونا داستانم رو شنیدن ‫و می دونستن طرف دقیقا کیه...
‫چون این... همین بلا سر اونا هم اومده بود.
‫اونجا بود که فهمیدم من تنها کسی نبودم...
‫که این بلا سرش اومده.
‫زنان متعدد دیگه ای هم شروع کردن در اینترنت...
‫داستان شون رو به اشتراک گذاشتن،
‫و وقتی شروع به خوندن اونا کردم،
‫می دونستم که اونا دروغ نمیگن...
‫چون تقریبا کلمه به کلمه شون...
‫مثل داستان من بود.
‫مثل این بود که بفهمی ‫با یه قاتل سریالی در ارتباط بودی.
‫ما تصمیم گرفتیم با مدارک مون...
‫پیش گلوریا آلرد بریم،
‫و اون بهمون گفت از قانون مرور زمان...
‫گذشته،
‫که سه سال بود. ‫اون حداکثرش بود.
‫و اون واسه جرم جنایی بود،
‫و واسه یه جرم جزئی فقط یه سال بود.
‫ما وقت مون گذشته بود، ‫و هیچ کدوم از مدارک مون نمی تونست کمک مون کنه.
‫ما گفتیم، "گزینه هامون چیه؟"
‫و اون گفت، "خب، می تونین سعی کنین ‫قانون رو تغییر بدین.
‫می تونین سعی کنین قانون مرور زمان رو تغییر بدین."
‫و اینجوری قانون سیمرغ شروع شد.
‫من و ایلما گور نشستیم ‫و کتاب ها رو زیر و رو کردیم.
‫با سایر فعالینی که...
‫در حوزه ی مدافعه در برابر خشونت خانگی فعالیت داشتن...
‫و بازماندگان دیگه ای ‫از سایر جوامع تماس گرفتیم.
‫و یه ائتلاف راه انداختیم.
‫جالبه که هنوز روی برگه هام خط خطی می کنم.
‫حکم قرار منع موقت، ‫قلب و ستاره و این چیز ها روش کشیدم.
‫- اوه، صحیح! اینا همگی قانون های قدیمی هستن. ‫- آره.
‫خب، توی میشیگان نمی تونستی...
‫- بدون اجازه ی شوهرت مو هات رو کوتاه کنی. ‫- اوه، خدای من، آره!
‫ما کلش رو مرور کردیم،
‫و یه مشت قانون خشونت خانگی پیدا کردیم...
‫- که هنوزم صدق می کردن. ‫- که هنوزم صدق می کنن.
‫- حتی با وجود اینکه قانون فدرال اونا رو نقض می کنه، پس... ‫- آره.
‫توی میشیگان باید واسه کوتاه کردن مو ‫از شوهرت اجازه می گرفتی.
‫توی نیومکزیکو واسه زدن مو های بدن ‫باید اجازه می گرفتی.
‫ویلمینگتون. یعنی میگم، این مسخره ست.
‫- و بعد... ‫- من هرگز شوهر نمی کنم.
‫هرگز نمی تونم مو های بدنم رو بزنم.
‫ایوان باهام تماس گرفت و گفت،
‫"اوه، نه، به نظرم یه چیزی رو شروع کردم."
‫پس ما شروع به تحقیق کردیم ‫در مورد اینکه چطور قانون رو تغییر بدیم...
‫و مشخصا مشکل از قانون مرور زمان بود...
‫چون از لحاظ آماری واسه خیلی از قربانیان...
‫هفت تا ۱۰ سال طول می کشه ‫که حتی متوجه بشن...
‫قربانی تعرض شدن.
‫وقتی واسه نوشتن لایحه مصمم شدیم،
‫قانون مرور زمان واسه گزارش...
‫جرایم خشونت خانگی در کالیفرنیا...
‫فقط ۱ تا ۳ سال بود.
‫ما می خواستیم کلا ‫قانون مرور زمان رو حذف کنیم،
‫ولی حین کار کردن با قانون گذاران...
‫ما به عنوان مصالحه توافق کردیم...
‫که درخواست افزایش مدت زمان ‫قانون به مدت ۷ تا ۱۰ سال رو بدیم.
‫و روال دموکراسی همینه دیگه، می دونی؟
‫باید بتونی مصالحه کنی.
‫پس... لحظاتی بود که مجبور بودیم...
‫یه سری چیز ها رو قربانی کنیم ‫که لایحه رو زنده نگه داریم.
‫من قطعا خودم رو ‫به عنوان هنرمند و عمل گرا معرفی می کنم.
‫ایوان مدت زیادی با من دوست بود،
‫که ما با هم می پلکیدیم،
‫و هر بار که، می دونی، حرف می زدیم،
‫به طور کلی ارزش های یکسانی در مورد ‫عمل گرایی و هنر داشتیم.
‫قشنگ تمام اتفاقاتی که برامون افتاده بود رو ‫واسه همدیگه مطرح می کردیم،
‫و بعد متوجه شدیم ‫خیلی وجه اشتراک های زیادی داریم...
‫- نسبت به اون چیزی که اول فکر می کردیم. ‫- آره.
‫خود منم قربانیم، ‫ولی نه قربانی این شخص خاص.
‫و خب، حس خیلی مشابهی داره،
‫حتی با وجود اینکه موقعیت ها بسیار متفاوت هستن.
‫و به نظرم خشونت خانگی راستش...
‫خیلی از اون چیزی که فکر می کنیم رایج تره.
‫اگه بازمانده ی خشونت خانگی ‫یا هر نوع تعرضی باشی،
‫چه جوری میشه که کینه توز نشی؟
‫خیلی راحت میشه خشمگین شد،
‫و شخصی خشمگین شد،
‫و اغلب خود آدم هم همینجوری متعرض میشه.
‫مریلین منسون با نام...
‫برایان هیو وارنر در کانتون اوهایو متولد شد.
‫من متوجه شدم اون ‫توی مدرسه ی مسیحیش...
‫قربانی کلی قلدری و تعرض شده.
‫اون تک فرزند یه خانواده ی ‫به نظر نرمال آمریکایی بود.
‫ولی وقتی باهاشون بودم،
‫می شد بفهمی که شکاف بزرگی ‫توی خانواده اش بود.
‫پدرش کهنه سرباز جنگ ویتنام بود.
‫اون چیزی واسش مهم نبود ‫و اصلا نبود که بخواد چیزی براش مهم باشه.
‫و اگه من توجه اش رو می خواستم،
‫معمولا توسط یه کمربند دو لا شده بهم توجه می کرد...
‫تا وقتی با پشتم برخورد می کنه...
‫یه صدای بلندی بده.
‫و تا جایی که من فهمیدم،
‫مادرش درگیر بیماری روانی بود.
‫واسه اینکه مطمئن بشه ‫من بیشتر طرف اونو می گیرم،
‫مامانم تلاش می کرد متقاعدم کنه...
‫که من مریض تر از چیزی هستم که بودم،
‫تا بتونه منو خونه نگه داره و ازم مراقبت کنه.
‫والدینم مسابقه ی داد و بیداد خشونت باری داشتن...
‫چون بابام شک کرده بود ‫که مامانم بهش بی وفایی می کنه.
‫می دونی، اون اغلب حقیقت رو می پیچونه،
‫که واقعا سخته بفهمی ‫چی واقعیه و چی نیست.
‫ولی در ذهنم شکی ندارم...
‫که اون به شدت مورد تعرض واقع شده.
‫و نمی دونم چه اتفاقی افتاده...
‫ولی یه اتفاق عجیبی حتما افتاده.
‫و تا جایی که من می تونم بگم، ‫اون واقعا از زن ها متنفره.
‫با توجه به اینکه اون مظنون به بی وفایی بود،
‫خشم به ارث برده از پدرم فوران کرد،
‫و شیشه رو سمت صورتش پرت کردم،
‫و یه زخم روی لبش باز شد،
‫و بوی عطر ارزون قیمت ‫و خرده های شیشه پخش شد...
‫توی درگیری بعد از اون، کتکش زدم،
‫روش تف کردم، و سعی کردم خفه اش کنم.
‫اون هرگز تلافی نکرد.
‫فقط گریه کرد و من هرگز دلم به حالش نسوخت.
‫میلیون ها نفر دارن تو رو می بینن، بزن.
‫اوه، خیلی شبیه "قمه" بود.
‫این وسیله ی خوبی واسه بریدن نیست.
‫واسه بریدن زن ها خوبه. ولی واسه کیک نه.
‫خیلی ها مورد تعرض قرار می گیرن،
‫و همه شون نمیرن به بقیه تعرض کنن.
‫ولی بعضیا این کار رو می کنن.
‫ساکرامنتو، ۲۰۱۹
‫ما رو الان با فرقه ی گواهان خداوند اشتباه گرفتن.
‫معلوم شد اگه توی ساکرامنتو کت و شلوار بپوشی،
‫تو یکی ار اعضای گواهان خداوندی.
‫و اتوبوس اومد.
‫الان می خوایم بریم دنبال بازماندگان دیگه.
‫همگی به ساکرامنتو رفتیم...
‫و توی عمارت پارلمان پیش همه رفتیم.
‫هر لایحه ای که ...
‫مدت زمان قانون مرور زمان رو افزایش بده...
‫واسه بازماندگانی مثل ما واقعا مهمه.
‫همگی داستان های متفاوتی داریم...
‫و معتقدم همین باعث شده ‫همه مون اینجا دور هم جمع بشیم.
‫تمام دفتر ها رو رفتیم...
‫و داستان هامون رو گفتیم.
‫متعرض من دگر آزار بود.
‫و آگاهانه عمل می کرد.
‫منو تهدید می کرد، ازم اخاذی می کرد.
‫بعد اینکه بالاخره از شرش خلاص شدم،
‫یک تا ۳ سال،
‫که مدت زمان فعلی قانون مرور زمانه،
‫زمان کافی واسم نبود که احساس امنیت کنم.
‫سال ها طول کشید تا ‫به اتفاقی که افتاد فائق بیام....
‫تا به حد کافی احساس امنیت کنم...
‫و از متعرضم دوری کنم.
‫ممنون که داستانت رو بازگو کردی...
‫و ممنون که این کار رو می کنی.
‫- خواهش می کنم. ‫- واقعا مهمه.
‫امروز دارم باهاتون صحبت می کنم و هدفم...
‫تغییر قانون مرور زمان در کالیفرنیا...
‫از سه سال به ۱۰ ساله...
‫که اگه مدارک معیار های خاصی داشته باشن،
‫بشه طبق لایحه ای به نام ‫قانون سیمرغ مدت زمان تغییر کنه.
‫سناتور اسکینر و کمیته...
‫وقتی نوجوون بودم، با یه مردی آشنا شدم.
‫از خیلی جهات الگوم بود،
‫و حس کردم ارتباط خاصی بین مون برقراره،
‫و اصلا قصد نداشتم ‫ارتباط مون رمانتیک بشه.
‫وقتی نهایتا رمانتیک شد، ‫مطمئن نبودم چه جوری متوقفش کنم،
‫چون اون یه کاریزما و قدرت خاصی داشت،
‫و من فوری تسلیم دلبری هاش شدم.
‫اوایل مثل یه پرنسس باهام برخورد می کرد.
‫کمی بعد متوجه شدم...
‫هر چی بهم گفته دروغ بوده...
‫و بخشی از چیزی بوده ‫که فرآیند اغفال نامیده میشه.
‫مشکل اعتیاد به مواد ‫و نوشیدنیش رو از من مخفی کرده بود،
‫منو از دوستان نزدیک و خانواده ام...
‫یکی یکی جدا کرد، ‫اینجوری که هر بار باهاشون ارتباط برقرار می کردم...
‫انواع و اقسام خشونت ها رو بروز می داد.
‫اون به شدت حسود بود،
‫که اغلب باعث می شد ‫خونه مون رو داغون کنه،
‫منو توی یه اتاق حبس کنه، ‫و تهدیدم کنه.
‫وقتی فهمیدم توی موقعیت بدی گرفتار شدم،
‫حس می کردم کاملا به دام افتادم ‫و نگران جونم بودم.
‫اون منو از هم پاشید به وسیله ی گرسنگی دادن،
‫محروم کردن از خواب، ‫و تهدید به مرگ،
‫گاهی با سلاح های کشنده،
‫که باعث شد من حملات عصبی شدیدی رو تجربه کنم...
‫که نمی تونستم نفس بکشم و مدام می لرزیدم.
‫گاهی نمیذاشت بخوابم...
‫تا زمانی که از خودم ترس، درد، عذاب،
‫و تحقیر رو نشون می دادم، ‫که قدرت متوقف کردنش رو نداشتم.
‫در بعضی از این نوار ها... ‫که اونا رو فیلم می گرفت.
‫در برخی از این نوار ها، میشه شنید...
‫که منو تهدید به مرگ می کنه، ‫دوستانم رو تهدید می کنه،
‫یا تهدید می کنه ‫اعضای خانواده ام رو می کشه.
‫سال ها طول کشید...
‫چون خیلی می ترسیدم که به کسی چیزی بگم.
‫می دونم که این لایحه روی پرونده ی من تاثیری نداره،
‫ولی ازتون می خوام ‫به قانون سیمرغ رای مثبت بدین...
‫تا بستری رو واسه قربانیان خلق کنین...
‫که موقعیت های خطرناک شون رو ترک کنن،
‫کمکی که لازم دارن رو بگیرن،
‫و از شوک وارده برگردن ‫تا بتونن عدالت خواهی کنن.
‫بابت وقت تون و گوش دادن به صحبت هامون ممنونم.
‫- خیلی خب. خب حالا حضور و غیاب می کنیم. ‫- درخواست اینه، آیا موافقین...
‫بعد اینکه شهادتم رو دادم، ‫یه جورایی انگار از هوش رفتم.
‫اصلا روحم توی بدنم نبود،
‫و خب وقتی رای گیری انجام شد، من...
‫من متوجه نشدم. ‫هضمش نکردم.
‫و یادمه برگشتم و گفتم، "چی شد؟"
‫و اونا به سمت جلو خم شدن و گفتن،
‫"موافقت شد! با اجماع آرا موافقت شد."
‫و بعد اونجا بود که فهمیدم چی شده.
‫اولین باری بود که حس کردم ‫واقعا حرفم شنیده شد.
‫نه تنها مردم داستان مون رو شنیدن، ‫بلکه گفتن،
‫"بله، می فهمیم چی میگین، ‫و یه چیزی باید تغییر کنه. بله."
‫انجام این کار ها، گفتن داستان هامون....
‫به دفعات و کرات،
‫و مجبور شدن به مرور مداوم اون شوک روحی...
‫متاسفانه لایحه توی صحن علنی بازنویسی شد.
‫زمانی که لایحه به دست مجلس رسید،
‫قانون مرور زمان پیشنهاد شده...
‫از ۱۰ سال به ۳ تا ۵ سال کاهش داده شد.
‫این گیج کننده و سخت بود...
‫ولی به هر حال ما قانون مرور زمان رو افزایش دادیم،
‫و واقعا از این بابت خوشحال بودیم چون این کار...
‫تا حالا توی ایالت کالیفرنیا انجام نشده بود.
‫اگه ما نمی تونیم به عدالت برسیم، ‫حداقل باید مطمئن بشیم...
‫که این واسه هیچ کس دیگه ای رخ نده.
‫منسون باید مجازات بشه.
‫ولی من قرار نیست خیلی لذت ببرم.
‫بحث انتقام نیست، ‫یا مثلا، "اون هیولاست"،
‫و باید مجازات و نابود بشه.
‫اون الانش هم نابود شده.
‫می دونی، اون مرد دیگه آدم نیست.
‫اون مرده.
‫بچه که بودم، ضعیف بودم،
‫یه کرم، یه پیرو، و یه سایه ی کوچیک بودم...
‫سعی داشتم در دنیای لایتناهی نور جایی پیدا کنم.
‫نهایتا واسه اینکه اون جا رو پیدا کنم،
‫باید انسانیتم رو قربانی می کردم.
‫اون خیلی به ندرت در مورد دوران بچگیش،
‫و یا هر چیزی که با دردش مرتبط بود،
‫یا...
‫یا هر چیزی که ممکن بود ‫دوران حالش رو متاثر کنه صحبت می کرد.
‫کلاس نهم، یواش یواش بیشتر و بیشتر...
‫احساس انزوا، بی کسی، و کلافگی داشتم.
‫سر کلاس پشت میزم با یه چاقو جیبی می نشستم،
‫روی ساعدم خط و خش مینداختم.
‫به خودم قول دادم که سعی کنم...
‫ارتباط احساسیم...
‫با دنیا رو قطع کنم و به هیچ کس اعتماد نکنم.
‫راستش من نمی دونم برایان وارنر کیه.
‫به نظرم برایان وارنر خیلی وقت پیش مرد.
‫به نظرم اون کلی شخصیت های متفاوت داشت.
‫بالاخص، مریلین و منسون.
‫دو تا آدم کاملا متفاوت.
‫برایان خیلی پیداش نمیشه.
‫اون شب آخر در کانتون،
‫می دونستم برایان وارنر داره می میره.
‫داشت بهم فرصت تولد دوباره داده می شد.
‫مریلین منسون بهترین قهرمان داستانی...
‫واسه نویسنده ی کلافه ای مثل من بود.
‫اون شخصیتی بود که،
‫به خاطر بی اعتنایی به دنیای اطرافش،
‫و بیشتر خودش،
‫همه کار می کنه ‫که مردم رو گول بزنه تا ازش خوششون بیاد.
‫و بعد وقتی اعتمادشون رو جلب می کنه،
‫ازش استفاده می کنه تا اونا رو نابود کنه.
‫اون زمان من کتاب هایی در مورد فلسفه،
‫هیپنوتیزم، روان شناسی جنایی، ‫و روان شناسی جمعی می خوندم.
‫شوخی هامون به سرعت از حالت کنترل شده ‫به حالت فاسد و مخرب تبدیل شد.
‫در هر نمایش، اونو...
‫بی رحمانه تر کتک می زدم.
‫شرور، خسته و تهی شده بودیم.
‫آدم های مکانیکی دنیای "وست ورلد" روانی شدن.
‫داشتم تبدیل به هیولای بی رحم و بی احساسی می شدم...
‫که همیشه می خواستم باشم...
‫و خیلی مطمئن نبودم که ازش خوشم میاد.
‫ولی خیلی دیر شده بود.
‫همیشه می گفت هیتلر اولین راک استار بوده...
‫چون هیتلر مدرن بوده،
‫خوش صحبت بوده،
‫و بلد بوده چه جوری مردم رو فریب بده...
‫تا کاری رو که می خواسته بکنن.
‫و واسه همین به اون علاقه داشت.
‫فکر می کردم کل فریب کاری هاش برداشتی از...
‫از نازی ها و هیتلر بود ‫و این توی ذهنش می چرخید.
‫حالا اون رژ لب زده ‫و حالا اون راک استاره.
‫می دونی، و فکر می کردم ‫این برداشتی از نازیسم بود،
‫یا برداشتی از هیتلر بود.
‫اگه کلاه آلمانی سر می کنه ‫یا صلیب شکسته ی آلمانی میندازه گردنش،
‫به خاطر اینه که داره نشون میده ‫اون چقدر ضعیفه،
‫یا داره مسخره اش می کنه.
‫من یهودی متولد شدم. مادرم یهودیه.
‫و واسه این منو...
‫خیلی مسخره می کرد.
‫و بعد در کل دوران ارتباط مون،
‫چندین تتوی صلیب شکسته،
‫یه بار، اون سمت تختی که من می خوابیدم
‫روی دیوار اتاق مون نوشت،
‫"تمام یهودی ها رو بکشین."
‫اینجور چیز ها دیگه خنده دار نیستن، می دونی؟
‫کجا داری فقط...
‫ادا درمیاری،
‫و کجا واقعا نازی هستی؟
‫اون گرگی در لباس گرگه.
‫می تونه به خوبی مخفی بشه.
‫به نظرم همه مریلین منسون رو می دیدن،
‫و برایان وارنر رو نمی دیدن.
‫استیج تبدیل به زمینه ای شد...
‫واسه داستان های وحشیانه و خشنی که...
‫یه داستان کاملا آشنا ست.
‫به اون قدرت و بها دادن...
‫و خیلی به نفع شون نیست ‫که اونو زیر ذره بین ببرن.
‫من یه فیلمی ساختم. ‫مثل یه جور مهمونی توی خونه ام بود.
‫یه مهمونی واقعی بود ‫و تو داشتی فیلم برداری می کردی...
‫من گفتم، من گفتم یه دختری میاد،
‫و بعد احتمالا یه مشکلی پیش میاد،
‫و شما ها با قضیه همراه بشین.
‫و اون میاد میگه، ‫"می دونم تو اینجا زندگی می کنی"،
‫و من اینو... ‫این اثر هنری رو برات ساختم.
‫"قبولش می کنی؟" ‫و تو میگی،
‫"البته، چطوره بیای داخل؟"
‫و اونو می کشه... ‫جدی فکر کنم فقط ۱۸ سالش بود.
‫کمتر، بیشتر؟ نمی دونم.
‫کمتر؟ بهتره کمتر نباشه!
‫- وگرنه توی دردسر میفتی. ‫- نه، نه، نه. اون عکس یه جوون رو کشیده بود.
‫بعد به آرومی و در کمال اطمینان، ‫و خیلی با ظرافت،
‫اون مجبورش می کنه ‫که یه سری کار های خاصی بکنه.
‫نه، ولی خیلی ترسناک میشه...
‫اون دختره نهایتا دست و پاش بسته میشه ‫و گریه می کنه.
‫پخشش کردی؟
‫نه، چون وقتی به مدیر برنامه هام نشون دادم، ‫اون گفت،
‫"لطفا نسخه های اصلی رو قایم کن. ‫اگه کسی اینو ببینه،
‫میری زندان و دوران کاریت تموم میشه."
‫اسمش چیه؟
‫اسمش "گروپی" بود.
‫هرگز فکر نمی کردم ‫که این روز رو ببینم،
‫ولی مقامات به فکر...
‫متهم کردن برایان هستن.
‫دارن تحقیقات انجام میدن.
‫ممکنه زمان قانون مرور زمان پرونده ی من تموم شده باشه،
‫ولی می خوام تا جایی که می تونم کمک کنم...
‫گرچه من علنا اسمش رو نبردم،
‫ولی بازماندگانی بودن که سعی کردن باهام تماس بگیرن،
‫و در برخی موارد ‫اونا سعی دارن چیزی رو به اشتراک بذارن...
‫که به نظرم... مدرکه.
‫من نمی تونم مدارک شون رو مدیریت کنم...
‫چون به یکپارچگی پرونده لطمه وارد میشه،
‫ولی برنامه اینه هر چه زودتر...
‫همه چیز رو به پلیس تحویل بدیم.
‫ما شنیدیم که برایان فهمیده ‫مردم صداشون در اومده...
‫و خیلی از سازمان یافتن بازماندگان می ترسه.
‫الان باید کاری انجام بشه ‫چون مردم ترسیدن.
‫یه سری چیز ها دم در خونه هاشون میاد.
‫به نظرم باید جا به جایی انجام بدیم...
‫چون احساس راحتی نمی کنم ‫که این همه هارد درایو...
‫- از طرف مردم... توی خونه امه. ‫- آره.
‫خب، چون طبق آمار، ‫الان خطرناک ترین زمانه،
‫و می دونی، خودشیفته ها ‫همیشه سر و صدا شون به هوا میره...
‫درست قبل اینکه متوجه میشن الانه که...
‫شکست بخورن.
‫پس آره، باید همه چی رو جا به جا کنیم.
‫- گرفتیش؟ ‫- اوهوم.
‫میشه اسم چند تا از فایل هامون رو بخونم؟
‫"مصرف مواد"، "خون خواری"،
‫"قاچاق انسان"، "نازیسم"، "هک کردن"...
‫خیلی داغونه.
‫این لیستی از چیز های هشدار دهنده ست...
‫که باید در یه موقعیت احتمالی قاچاق انسان...
‫- دنبالش باشی. ‫- آها.
‫سلامت جسمی ضعیف، جراحات بدون علت،
‫نشونه های سوء تغذیه،
‫داغ شدگی و سوختگی، تتو.
‫لعنتی!
‫- خیلی خب. ‫- از این ها چیزی برات آشناست؟
‫آره، یه ذره
‫خب منو 8ماه توی دنیای خودش...
‫برای خودش داشت، و...
‫توی دنیاش...
‫اون خداست.
‫و توی تور، اون اولین باری بود...
‫که باهام رفتار خشونت آمیز داشت.
‫مشکل گلو داشت،
‫و خب یه دکتر برای گلوش...
‫ویکودین مایع تجویز کرده بود،
‫و تقریبا همه شیشه رو خورد.
‫من کم کم ترسیدم، چون اون داشت...
‫خیلی خشن می شد و چیز میز پرتاب می کرد.
‫ما رسیدیم دم در هتل، اتوبوس پارک کرد،
‫و منسون دستم رو گرفت...
‫و به زور منو کشید.
‫و جلوی همه،
‫دستم رو گرفت و منو....
‫داخل هتل کشید...
‫و کسی هیچ کاری نمی کرد.
‫و وارد شد، و فورا شروع کرد اتاق رو داغون کردن،
‫و همه چی رو می شکست و داد می زد،
‫و من با نگاهم به اعضای گروه می گفتم،
‫"شما منو اینجا تنها نمی ذارید."
‫می دونی، "باید کمکم کنید."
‫و یادمه اون داشت آهسته در رو می بست،
‫و من می گفتم، "نه، نه، نه.
‫نباید، نباید منو، نباید منو اینجا تنها بذارید."
‫و یه یارویی که فکر می کردم دوستمه.
‫اون موقع دیگه چند ماهی بود که توی تور بودیم.
‫اون سرش رو تکون داد و در رو بست.
‫و اونجا بود که فهمیدم در امان نیستم.
‫نمی تونم این جوری برم! لعنتی...
‫اون بارها ثابت کرده...
‫که این یه الگوی رفتاریه...
‫و بدتر می شه.
‫به نظرم اون خیلی دقیق انتخاب می کنه...
‫که این بلا رو سر چه کسی بیاره.
‫اون ها کسانی هستن که اون توی تور هاش...
‫یا توی شبکه های اجتماعی پیدا می کنه.
‫هواداران هستن.
‫دخترانی هستن که ‫توی وبسایت های مدلینگ پیدا می کنه،
‫و می گه، "هی، بیا توی این ویدئو حضور داشته باش."
‫و بعد بهشون تعرض می کنه، و هیچ کس اهمیت نمی ده.
‫و توقفش واقعا واجبه.
‫11سپتامبر 2020
‫آلبوم "ما هرج و مرج هستیم" مریلین منسون منتشر شد: ‫همین حالا به صورت اینترنتی تماشا کنید
‫مریلین منسون دیگه شوکه کننده نیست، اما ‫"ما هرج و مرج هستیم" ثابت می کنه اون قدرت پا برجاست.
‫مریلین منسون استادانه تأثیراتش را ‫در ما هرج و مرج هستیم گنجانده است: نقد
‫پس من شروع کردم...
‫به سلامت روانی خودم ‫و چیزی که می خواستم بگم فکر کردم.
‫بحث اینه که گاهی...
‫یه اتفاقاتی در گذشته افتادن...
‫باید فراموش کنی کی بودی،
‫به این فکر کن کی قراره باشی.
‫آهنگ "مردگان را تعقیب نکنید" از آلبوم جدید مریلین منسون، ‫ما هرج و مرج هستیم رو گوش بدید، فردا منتشر می شه.
‫اوه خدای من! آره.
‫مریلین منسون آلبوم جدیدش رو منتشر کرده پس بیاین ‫به خودمون یادآوری کنیم الگوی عزیزمون کیه.
‫ایوان ریچل وود تعرضی رو که زمان ارتباطش با ‫مریلین منسون تجربه کرده بازگو می کنه.
‫#من کنار ایوان می مانم
‫وود به طور فعال پیگیر پیگرد قانونی منسون شد. ‫دنبال خطر و هیجانه.
‫ایوان 18سالش بود، ‫مریلین 37سالش بود وقتی تعرض شروع شد.
‫اگه ایوان ریچل وود می خواد کسی رو ‫به جرمی متهم کنه، باید اسمش رو ببره.
‫باید اسمش رو ببره.
‫من یه نفرم در برابر...
‫یه سری افراد خیلی قدرتمند.
‫اینکه بخوای بری سراغ کسی که بهت تعرض کرده،
‫تاثیرات روحی روانی زیادی داره...
‫چون خیلی پول و زمان می بره،
‫و... دوباره به خودت آسیب می زنی.
‫و مورد هدف قرار می گیری.
‫تهمت و افترا.
‫چقدر راحت.
‫اون فقط پول و قدرت می خواد.
‫در بسیاری از موارد وقتی زنان...
‫داستان تعرض شون رو بازگو می کنن،
‫مردم خیلی زود سعی می کنن ‫داستانشون رو بی اعتبار جلوه بدن.
‫من آماده نیستم که این رو تجربه کنم...
‫و دوباره اون رویدادها برام مرور بشه ‫و با این آدم ها مواجه و بشم.
‫و می خوام زمانی این کار رو بکنم که...
‫که حاضرم.
‫پایان بخش اول
‫سازندگان فیلم با برایان وارنر و نمایندگان قانونی وی ‫تماس گرفتند تا حرف هایشان را بشنوند.
‫آن ها تصمیم گرفتند به اتهامات عنوان شده در فیلم ‫نسبت به وارنر واکنش نشان ندهند،
‫اما وکیل وی سابقا بیانیه ی زیر را منتشر کرده بود:
‫"آقای وارنر به شدت هر نوع ادعایی مبنی بر ‫تعرض به هر کسی را تکذیب می کند.
‫این ادعا های زننده علیه موکل بنده 3 وجه اشتراک دارند:
‫همگی دروغ هستن، بیش از یک دهه پیش اتفاق افتاده اند ‫و قسمتی از حمله ای هماهنگ شده توسط شرکا...
‫و همکاران سابق آقای وارنر هستند که جزئیات ‫پیش پا افتاده ی زندگی شخصی و ارتباطات رضائی وی را...
‫به داستان های وحشتناک جعلی تبدیل کرده اند.
‫پلیس تحقیقاتی در رابطه با ادعا های مطرح شده علیه برایان وارنر ‫شروع کرد، اما تا امروز اتهامی به وی وارد نشده است.
‫در تاریخ 2مارس 2022 وارنر از ایوان ریچل وود و ایلما گور ‫به خاطر تنش روانی و ادعاهای دیگر شکایت کرد،
‫و ادعا کرد اسناد و ایمیل ها دستکاری و جعل شده اند،
‫و دیگران مجبور به بیان اتهام هایی دروغ علیه وی شده اند.