‫اگر می شد تو یه دنیای خیالی ‫یه قهرمان واقعی باشی، چی؟
‫خیال بخش کلیدی زندگی منه.
‫می تونید با دشمن ها مبارزه کنید.
‫- و می تونید قهرمان باشید... ‫- من می تونم تبدیل
‫- به هر چیزی که می خواستم بشم... ‫- واقعا خیال رو دوست دارم...
‫خیلی فانتزی رو دوست دارم... تخیالات من
‫از خود دنیا هم بزرگ تره.
‫تمام زندگیم داشتم برای این حاضر می شدم
‫البته فقط تو رویام.
‫هزاران نفر از شما آرزو کرددن که این ‫رویا... واقعی باشه.
!وای خدای من.
‫تا بتونید سفر ماجراجویانه ی خودتون رو تجربه کنید
‫تا در دنیای قلعه ها و تاج و تخت ها و ‫موجودات دیگه زندگی کنید.
‫برای 8 نفر از نوجوانان ماجراجو، ‫این رویا قراره به واقعیت تبدیل بشه.
‫بچه ها، بچه ها!
‫ولی این یه نمایش معمولی نیست،
‫چون کاوش یه حقیقت معمولی نیست.
‫تاریکی... داره میاد.
‫برو!
‫این نوجوانان واقعی قدم در مسیر ‫سفر قهرمان شدنشون گذاشتن.
‫خیلی خب، زود باش، بریم. بیا.
‫در این مسیر چالش های زیادی هست که نیاز به قدرت
‫شخصیت، و نبوغ داره.
‫امتحان من الآن شروع می شه.
‫اون ها این دنیای واقعی رو تغییر می دن...
‫این چیه؟
‫ و همین، اون ها رو تغییر می ده.
‫اما کدام یکی از اون ها ‫در نهایت قهرمان واقعی می شه؟
‫کی پادشاهی رو نجات می ده و ‫اهریمن رو از این سرزمین دور می کنه؟
‫این ماجراجوییه واقعی
‫دیوید، سرین، توشانی، هولدن، ‫کیدن، ایوا، مایرا، و شان.
‫این...
‫این کاوشه.
‫8نوجوان واقعی وارد دنیای خیالی شدن...
‫این ماجراجویی واقعی اون هاست.
‫پادشاهی سنکتوم
‫برای سنکتوم!
‫عقب نشینی!
‫قهرمان ها رو بفرستید.
‫شما توسط اساطیر به اینجا احضار شدین
‫تا از "سرزمین ابدی" در مقابل ‫نیروهای تاریکی محافظت کنید.
‫عالیجناب، من...
‫- شما رو برمی گردونم. ‫- نه.
‫من سنکتوم رو سرافکنده کردم.
‫اما سرزمین ابدی همچنان می تونه نجات پیدا کنه.
‫- اون... ‫- تاج آسمانی.
‫افسانه ها، واقعیت دارن؟
‫واقعی می شن.
‫این رو به فرزندم برسون.
‫من شما رو تنها نمی ذارم سرورم!
‫کافیه. همین الآن برو!
‫دزد.
‫درود بر... پادشاه سنکتوم.
‫سنکتوم دیگه برای شماست.
‫نه تا زمانی که وارثان سنکتوم رو نابود نکردیم.
‫پیداشون کنید.
‫و اون ها رو برام بیارید.
‫پادشاهی اورا
‫دیگه تموم شد.
‫سنکتوم باخت.
‫پدر.
‫- آرامش خودتون رو حفظ کنید، شاهزاده سدریک. ‫- بهم نگو چه طور باید سوگواری کنم.
‫ما از این مطمئن نیستیم که پدر شما مُرده.
‫اگر سنکتوم شکست خورده...
‫پس برادرم هم شکست خورده.
‫پس دیگه چه امیدی می تونیم داشته باشیم؟
‫خیلی خب، همه اینجان؟
‫بچه ها، فکر می کنید بعدش باید کجا بریم؟
‫- انگار وسط ناکجا آبادیم. ‫- قلبم، بدجوری داره می زنه.
‫اسب! اوه، اوه، اوه.
!وای خدای من ‫وای خدای من!
‫- وای! ‫- عجب!
‫اون کی بود؟
‫- کجا رفت؟ زود باش، برو. ‫- آره.
‫بریم دنبالش. آره. بریم دنبالش.
‫چه طوری می تونیم مخفی بشیم؟
‫تاوورا داره پیشروی می کنه، و تمام ‫امپراطوری های سر راهش رو داره نابود می کنه.
‫حاضرید؟
‫می تونیم رون گارد رو برگردونیم.
‫سربازانمون رو به اورا بیاریم.
‫آره. به نیروی اون های برای دفاع کردن از ‫مرزهامون نیاز داری.
‫عقب نشینی؟ ‫نه! حالا زمان مبارزه ست!
‫گارد اوران از من دستور می گیرن پادشاهشون.
‫هم من هم تو می دونیم که بهای محافظت کردن از مرزهامون چیه
‫تا همین جاش تاوورا برای پیدا کردن تو ‫سرزمین ما رو سوزونده.
‫خب پادشاه اورا پیشنهاد می کنن چیکار کنیم؟
‫عالیجناب، اجازه هست؟ می دونم که قبلا هم گفتم،
‫توورا و سپاه تاریکی اش فقط ‫با گوشت و خون مبارزه نمی کنن...
‫در کنارش قدرتی رو به همراه دارن که از ‫قلمرو ناشناخته ست. این رو می دونم.
‫ما هم باید همین طور باهاشون مبارزه کنیم.
‫داری می گی یه ارتش از جادوگران بفرستیم؟
‫طلسم های تو نتونست پادشاهی پدرم رو نجات بده.
‫جادوی ژرف عالیجناب.
‫وایستا!
‫ژرف؟ نمی شه به کمک اهریمن با اهریمن مبارزه کرد دریوس
‫متأسفانه باید بگم که فقط اساطیر می تونن ‫چیزی که ما نیاز داریم رو فراهم کنن.
‫اساطیر؟ پس نقشه ی تو اینه؟
‫- مداخله آسمانی؟ ‫- عالیجناب!
‫- عالی جناب! اعلیحضرت. ‫- تو کی هستی؟
‫یه سرباز پیاده در رون گارد. ‫من پیامی دارم از پادشاه مگنوس.
‫برادرم...
‫ایشون...
‫شکست خوردن...
‫اعلیحضرت.
‫تمام سنکتوم سقوط کرده.
‫- می دونم این درگذشت چقدر... ‫- تو هیچی از این درد نمی فهمی.
‫گفتی پیامی
‫- از پدرمون داری؟ ‫- من رو فرستاد تا این رو به شما برسونم.
‫تاج آسمانی.
‫افسانه ها حقیقت دارن.
‫از روزی حرف می زنن که اساطیر از یک ‫قلمرو دیگه، قهرمانانی رو احضار می کنن
‫- تا تاج آسمانی رو بازگردونن. ‫- بله، بله، بله. بعد از سقوط سنکتوم،
‫زمانی... زمانی که یک اهریمن بزرگ ‫سرزمین ابدی رو تهدید می کنه.
‫و تمام سرزمین های دیگه.
‫طبق چیزی که پادشاه مگنوس گفتن، ‫اونا تو راهن.
‫پادشاهی سنکتوم می تونه بازگردانی بشه.
‫فوق العاده ست!
‫ایست!
‫خودتون رو معرفی کنید.
‫ما از اینجا نیستیم، ‫ولی ما رو به اینجا احضار کردن.
‫و فکر کنم اومدین اینجا که کمک تون کنیم.
‫دنبال مون بیایید.
‫قهرمانانی از یک قلمرو دیگه؟
‫حتما شوخی ات گرفته.
‫پدرمون مرده!
‫قلمرو ما نابود شده!
‫تاوورا اثبات کرده که هیچی جلوش رو نمی گیره ‫و باور می کنی که
‫- یه تاج قدیمی خالی می تونه ما رو نجات بده؟ ‫- نه.
‫ولی به اساطیر ایمان دارم. ‫اونا از یک قهرمان واقعی حرف می زدن.
‫قهرمان واقعی؟
‫کسی که اثبات می کنه می تونه ‫از قدرت اساطیر استفاده کنه.
‫دانش تو برای کسی با موقعیت اجتماعی ات ‫واقعا تحسین برانگیزه.
‫میلا.
‫اسم من میلاست.
‫واقعا این حرفا رو باور می کنی؟
‫اعلیحضرت، ‫ما هشت نفری که بی اجازه وارد شدن رو گرفتیم.
‫اونا از سرزمین ابدی نیستن.
‫اومدن.
‫می دونستم.
‫در تالار تخت پادشاهی با اونا حرف می زنم.
‫چقدر آدم.
‫وقت تلف کردنه.
‫ببین، تو هیچ وقت به ‫پیشگویی اساطیر ایمان نداشتی.
‫ترجیح میدم بمیرم بجای این که ‫با یه امید پوچ زندگی کنم.
‫پدرمون باور داشت.
‫آرزویی که قبل از مرگش داشت ‫این بود که تاج آسمانی رو برامون بفرسته.
‫حتما باید برات یه معنی ای داشته باشه.
‫ببین، اگر اون قهرمان راستین ‫به سرزمین ابدی اومده،
‫- در اون صورت مطمئن میشم که پادشاهی ما برمی گرده. ‫- زمانی که ببینم باور می کنم.
‫ما وارثان سنکتومیم. ‫باید به همون صورت کار کنیم.
‫حس می کنم یه ایده ای دارم ‫از اینکه چطوری خودمون رو معرفی کنم،
‫- مثلا، کاری کنی بفهمن برای چی اینجاییم. ‫- اوه باشه.
‫شاید بهتر باشه تو جلو بری چون...
‫- خیلی خب. ‫- ... باید خودمون رو معرفی کنیم.
‫- می تونم تلاش کنم و معرفی مون کنم. ‫- آره.
‫- ما هم پشتت هستیم. ‫- تو جلو برو مرد.
‫- خیلی خب. ‫- ما هوات رو داریم.
‫- بهت باور داریم! ‫- ممنون.
‫وای.
‫می خوای به من بگی
‫که اینا قهرمان هایی هستن که ‫اساطیر احضار کردن؟
‫بچه؟
‫غریبه ها، بیایین نزدیک تر.
‫باشه.
‫همین اندازه کافیه.
‫من پادشاه سایلس از امپراطوری اوورا هستم.
‫بهم بگین، برای چی به اینجا اومدین؟
‫اعلیحضرت، ما رو اساطیر احضار کردن
‫که از سرزمین ابدی در مقابل ‫نیروهای تاریکی محافظت کنیم.
‫و ممکنه که الان به ما ایمان نداشته باشین،
‫ولی ما هر طور که لازم باشه ‫خودمون رو به شما اثبات می کنیم.
‫داری میگی که اساطیر شما رو احضار کردن؟
‫- بله اعلیحضرت. ‫- درسته.
‫- همه ی ما یه پیام رو دریافت کردیم.
‫همه تون؟
‫- بله. ‫- بله.
‫جالبه.
‫من شاهزاده آدلاین هستم، ‫وارث پادشاهی سنکتوم.
‫بهم گفتن که شما رو به اینجا فرستادن ‫تا بتونم پادشاهی خودم رو
‫از تاوورای جادوگر پس بگیرم.
‫- پادشاهی تو؟ ‫- پادشاهی تو؟
‫این ها برادران من هستن، امیت...
‫- و سدریک. ‫- بله.
‫این ها هم وارثان پادشاهی هستن.
‫برادرم درست میگه. ‫بنظر نمیاد که بتونید کاری بکنید.
‫لباس هایی که به تن کردین، ‫خیلی عجیبه.
‫وقتی داشتین به اینجا می اومدین... ‫جایی افتادین رو زمین؟
‫بنظر میاد لباس تون پاره شده.
‫نشون دهنده ی درک از فشنه.
‫تو... تویی که لباس سیاه و سفید به تن کردی،
‫- چند سالته؟ ده، یازده؟ ‫- من 16 سالمه.
‫- عملا میان سال. ‫- اونا دیگه بچه نیستن دریوس.
‫ولی واقعا می تونید تاوورا رو فتح کنید؟
‫بهم بگین... ‫درباره ی تاج آسمانی چی می دونید؟
‫ما هیچی نمی دونیم اعلیحضرت، ‫ولی امکانش هست که بهمون بگین؟
‫نه.
‫خیلی متقاعد کننده نیستن، مگه نه؟
‫اسم های شما چیه؟
‫- من مایرا هستم. ‫- و شما؟
‫- توشانی. ‫- شما؟
‫هولدن.
‫- و شما؟ ‫- کیدن.
‫آیوا.
‫- شان. ‫- دیوید.
‫سرین.
‫شما از کدوم پادشاهی اومدین؟
‫- آمریکا. ‫- آمریکا.
‫تو اونجا جزو قدرت هایی؟
‫- نه. ‫- نه.
‫- شاید تو... ‫- نه.
‫- هیچ کدوم شما خاص نیست؟ ‫- نه.
‫شماها از جادو... چی می دونید؟
‫- یه چنتا حقه کوچیک. ‫- حقه کوچیک؟
‫آره. فقط همین.
‫مسلما.
‫خب، می خوام... می خوام بدونید که ‫وضعیت ما
‫چقدر وخیمه. ‫به قلمرو ما حمله شده.
‫توسط کی بهشون حلمه شده؟
‫- تاوورا. ‫- سپاه تاریکی.
‫اون پادشاهی ما رو نابود کرد، ‫پدرمون رو کشت.
‫ما قول میدیم که هر کاری از دست مون برمیاد ‫برای محافظت از شما مقابل تاوورا
‫و هر اهریمن دیگه که باهاش بیاد انجام بدیم.
‫اون جا، تاوورا و سپاه تاریکی اش ‫قدم به قدم دارن پیشروی می کنن،
‫و به سمت این پادشاهی دارن میام، و این... ‫تهدیدی هست که باید باهاش روبه رو بشیم.
‫هنوز نمی دونم که شایستگی لازم رو دارن یا نه.
‫- می ذاریم اساطیر این تصمیم رو بگیرن. ‫- اساطیر؟
‫اساطیر هزاران ساله که پدیدار نشدن.
‫آره، ولی اگر افسانه ها حقیقت داشته باشن...
‫و اگر این افراد جوان به اینجا فرستاده شدن ‫تا تاج آسمانی رو برگردونن...
‫امروز ممکنه که همه چی تغییر کنه.
‫فقط یه راه برای مطمئن شدن وجود داره. ‫سرباز، با من.
‫- این قدر خوبه که نمی تونه واقعی باشه؟ ‫- فقط ایمان داشته باش.
‫زمان برای کاوش فرا رسیده!
‫من تمام شما رو با اسامی تون به اینجا ‫فرا خوندم چرا که درون شما
‫پاکی حقیقی سرزمین ابدی درون شماست.
‫این کاوش شماست.
‫زمان برای بازگردانی تاج آسمانی رسیده.
‫تاج متعلق به سنکتومه.
‫این تنها باید کاوش ما باشه.
‫بله. تاج متعلق به سنکتوم بود، ‫ولی پادشاهان بی خرد سنکتوم اون رو به ازای
‫جواهرات پادشاهی رها کردن و ‫تقدیم ثروتمندان و لذت اونا کردن.
‫از چهار گوهر پاک جدا شد، ‫سنگ پادشاهی قدرتش رو از دست داد.
‫و اجداد شما پیمان مقدس بین سرزمین ابدی ‫و اساطیر رو شکستن،
‫و به همین دلیل، کسانی که زاده ی این سرزمین ‫باشن نمی تونن سنگ ها رو برگردونن.
‫فقط شماهایی که زاده ی این سرزمین نیستین ‫می تونید پیمان مقدس
‫بین سرزمین ابدی و اساطیر رو بازگردانی کنید.
‫شما باید چهار گوهر پاکی رو پیدا کنید و اونا رو ‫به تاج آسمانی برگردونید.
‫من همیشه به شما نظارت دارم،
‫با طلسم، پاداش تلاش هاتون رو می دم.
‫این ها بسیار حیاتی هستن، ‫چرا که تنها یک نفر بین شما
‫نام قهرمان راستین رو خواهد گرفت، ‫و لایقه که سنگ پادشاهی رو بازیابی کنه.
‫اگر در این کاوش شکست بخورید،
‫تعادل ظریف بین دنیا های ما ‫برای همیشه ازبین خواهد رفت.
‫سلطنت تاریکی تاوورا ‫از این سرزمین وارد تمام سرزمین های دیگه میشه.
‫آینده ی ما...
‫برای شما و ما، به شما بستگی داره.
‫در میان شما، ‫رهبر این کاوش ایستاده...
‫یه رویاپرداز...
‫یه پیشگو، ‫دارنده ی توانایی های ارزشمند.
‫میلا...
‫تو باید اوراکل باشی.
‫بیا جلو.
‫نزدیک تر.
‫و حالا...
‫کاوش شروع میشه.
‫خب، آینده ی سرزمین ابدی ‫در دستان شماست
‫- قهرمانان جوان. ‫- خب بیایین خیلی سریع نتیجه نگیریم.
‫هیچ کدوم شما فعلا اثبات نکردین که ‫لایق عنوان قهرمان هستین.
‫ما اسم شما رو می ذاریم سلحشورها.
‫هر چقدر هم که شجاع باشید، ‫اول باید ارزش خودتون رو اثبات کنید.
‫جادوگر برادرم رو به خاطر شک و ‫تردیدش باید ببخشید.
‫تا زمانی که این کاوش تموم بشه...
‫شما مهمانان افتخاری اورا هستین.
‫دریوس، من هم تو هم اوراکل رو مسئول می دونم
‫تا این افراد برای سفری که پیش رو دارن ‫آماده باشن.
‫خب، سلحشورها...
‫اجازه هست؟
‫خیلی عجیبه.
‫سلحشورها، همینجا بمونید. ‫ما بررسی می کنیم که اتاق هاتون آماده هست یا نه.
‫بنظر میاد که زیادی... ‫نگران باشن؟
‫- آره. بهمون اعتماد ندارن. ‫- آره.
‫خیلی شک و تردید دارن.
‫این طوری بودن که ‫یه سری نوجوون می خوان به ما کمک کنن
‫- امپراطوری مون رو پس بگیریم؟ ‫- ما رو دست کم گرفتن.
‫برای همینم هست که شک و تردید دارن، درسته؟
‫یه جادوگر اهریمنی اومده و ‫ما هم که همه غریبه ایم، برای همین...
‫بچه ها، خیلی کار داریم.
‫ما همه با هم کار می کنیم، ‫و مطمئنن خودمون رو اثبات می کنیم.
‫باید برای هر چیزی که جلومون ایستاده ‫کاملا آماده باشیم.
‫وای خدای من.
‫بسیار خب. این ها میشن اتاق های شما.
‫وای.
‫- فوق العاده ست. ‫- من برای هر کدوم از شما
‫سلاح لایق یه سلحشور رو فراهم کردم. ‫برین. اسلحه ی خودتون رو انتخاب کنید.
‫برین. بله.
‫فوق العاده ست.
‫زمانی که سلحشورها آماده شدن، ‫اونا رو به اتاق من بیار لطفا.
‫وای!
‫- وای خدا. ‫- دریوس برای تو چی گذاشته؟
‫فکر کنم لباس.
‫- خیلی قشنگه. ‫- خیلی باحالن.
‫- خیلی ذوق دارم که اینا رو بپوشم. ‫- من می خوام زره تن کنم.
‫منتظر چی هستین؟ ‫لباس هاتون رو بپوشید!
‫- قراره اینو بپوشیم؟ ‫- آره، فکر کنم باید بپوشیم.
‫خوبه. ‫همه مون
‫- یه طورایی ترسناک شدیم. ‫- آره.
‫- برای هر کسی فرق داره لباسش. ‫- ولی خفنن.
‫- دیـ.... دیوید از اینجا میره. ‫- چی؟
‫- از اینجا دستت رد میشده. ‫- منظورت چیه که رد میشه؟
‫- مایرا. ‫- آره.
‫- همینه؟ ‫- آره.
‫- چه حسی داره؟ ‫- خوب.
‫- اسم تو چیه؟ ‫- میلا.
‫میلا.
‫وقتی که انتخاب شدی ‫شگفت زده شدی؟
‫- منم می خواستم بپرسم. ‫- انتظار داشتی که به عنوان اوراکل انتخاب بشی یا...
‫نه، من... من نمی دونستم که ‫منتخب میشم.
‫می دونی این حالا یعنی چی؟
‫- یعنی اوراکل یعنی چی؟ ‫- فکر کنم قراره با همدیگه بفهمیم.
‫خیلی خب.
‫- خیلی خب. ‫- بریم؟
‫آره، بریم. ‫بریم سراغش.
‫هیجان زده ام که درباره ی جادو یاد بگیرم. ‫می خوام جادو رو یاد بگیرم.
‫- من می خوام یاد بگیرم چطوری شمشیر دستم بگیرم. ‫- از این طرف.
‫همینجا وایسین.
‫دریوس؟
‫- اوه. ‫- چقدر خفن.
‫میگی به چیزی دست نزنیم یا...
‫خب، من که بهتون نمیگم دست نزنید.
‫- این کتاب ها جادوئن؟ ‫- می خوام یه کتاب رو باز کنم.
‫- فوق العاده ست. ‫- واقعا امیدوارم که نگاه نکنه.
‫اوه. اینا رو ببین، جمجمه.
‫آره، یه طومار هست که میگه ‫فانوس سلاطین.
‫ولی به زبانیه که ‫نمی تونم بخونم.
‫اوه. پس اینجایین جوانان.
‫شما همیشه
‫وارد محل زندگی خصوصی یه نفر میشین؟
‫خب...
‫همه چیز در سرزمین ابدی اون طور ‫که بنظر میاد نیست.
‫تو.
‫- من؟ ‫- بله، تو سلحشور.
‫درباره ی جادو چی میدونی؟
‫یه چیز قدرتمنده که، ‫اگر به دستان اشتباهی بیفته،
‫ممکنه اتفاقات خیلی بدی بیفته.
‫و این رو هم می دونم که ‫خیلی ها به جادو اعتقادی ندارن.
‫جادوی سرزمین ابدی همه جا هست. ‫حالا، سلحشورها...
‫- چی؟ ‫- چی بود؟
‫راه رو باز کنید. دریوس، ‫این یکی دیگه از حمله های تاووراست؟
‫نه. اعلیحضرت، ‫این... این حمله نیست.
‫- و تو اینو از کجا می دونی؟ ‫- پیامی از اساطیر به ما رسیده.
‫اولین نگهبان گوهر رسید.
‫این صدا رو می شناسم.
‫- جادوگر فورتتیر. ‫- آره. گوهر شجاعت دست اونه.
‫اون کی هست؟ ‫تو خبر افتادیم؟
‫یک زن خیانتکار، شرور و انتقام جوئه. ‫معلومه که نگهبان گوهره!
‫- نگهبان گوهر دیگه چیه؟ ‫- موجوداتی مخوف و حیله گر
‫که از گوهر پاکی محافظت می کنن
‫تا زمانی که قهرمان راستین از راه برسه ‫و سعی کنه اون رو بدست بیاره.
‫سلحشورها...
‫این اولین کاوش شماست.
‫برای پیدا کردن سنگ پادشاهی و ‫بازیابی تاج آسمانی،
‫اول باید چهار گوهر پاکی رو بدست بیارین...
‫که با گوهر شجاعت شروع میشه.
‫بیایید.
‫نزدیک من بمونید.
‫موجودات زیادی در این جنگل هست، ‫و نمی تونم هیچ کدوم شما رو از دست بدم.
‫فوق العاده ست.
‫- حالت خوبه؟ ‫- ببخشید. خیلی ترسناکه.
‫همه چی خوبه.
‫- وای خدا. ‫- خودشه.
‫- خیلی خب. ‫- حالت خوبه؟
‫- خودشه. خودشه. ‫- این نور اونه؟
‫باشه.
‫مهم نیست.
‫اساطیر ما رو فرستادن.
‫آه، شما برای گوهر شجاعت اومدین.
‫اوه.
‫اوه، میلا.
‫- تو چطور... ‫- ترس های زیادی پشت چهره ی شجاعت پنهان کردی
‫و شما...
‫آیا اون قدر شجاعت دارین که ‫گوهر من رو بدست بیارین؟
‫آره.
‫- آره. ‫- معلومه که داریم.
‫برای بدست آوردن گوهر شجاعت، ‫اول باید از آزمونم سربلند بیرون بیایین.
‫به جادوتون اعتماد کنید که راه تون رو روشن ‫می کنه تا کاوش شما یک روز دیگه ادامه داشته باشه.
‫باید به درون عمیق ترین تاریکی های جنگل برین
‫پیدا کردن سنگ، گفتنش از انجام دادنش ‫خیلی سخت تره.
‫این سنگ محل بعدی ای که ‫باید برین رو مشخص می کنه.
‫جرات داشته باشین، ‫ترس دشمن شماست.
‫و لحظه ای که فکر می کنید ‫که به پایان رسیدین،
‫یه قدم آخر هست. ‫پنجه های زیر پاتون رو بدست بیارین،
‫ولی قبل از اون باید ‫از نوچه های من رد بشین.
‫و شما اگر شکست بخورید، ‫و می دونم که این طور میشه...
‫کاوش شما به پایان می رسه!
‫می دونی درباره ی چی حرف می زد؟
‫میگه باید به اعماق تاریک جنگل بریم
‫- که گوهر رو پیدا کنیم، ‫- بچه ها، ما باید این کار رو بکنیم.
‫- دنبالش برو ‫- بریم سراغش.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫- آروم باشید. ‫- شجاع باشید.
‫- اون نورهای جلوتر رو می بینی؟ ‫- آره.
‫- کسی چیزی می بینه؟ ‫- من یه نور جلوتر می بینم.
‫- وای خدا. ‫- وای خدا. چقدر ترسناکه.
‫اگر شماها چیزی دیدین، ‫بقیه رو صدا کنید.
‫باشه، البته نمی دونم ‫دنبال چی هستیم.
‫یه سری سنگ.
‫می بینی اش؟
‫- آره. باید اونا رو بررسی کنیم، درسته؟ ‫- فکر کنم...
‫وایسا ببینم، اینجان؟
‫فکر نمی کنم چیزی اونجا باشه.
‫هیچی اینجا نیست.
‫- جرات دارم دستم رو بکنم توش؟ ‫- شاید.
‫زیر درخت ها رو نگاه کنید.
‫فکر کنم باید بریم تو.
‫خیلی خب. من یه سنگ پیدا کردم.
‫عالیه.
‫باید دستت رو کامل ببری پایین.
‫- اینجا گفته، برکه ی نور. ‫- منم یکی پیدا کردم. منم یکی پیدا کردم.
‫من هیچی حس نمی کنم.
‫- برای تو چی گفته؟ ‫- برکه ی نور.
‫منم همین طور. خیلی خب. زود باش! بریم!
‫برو که رفتیم.
‫یکی پیدا کردم. برکه ی نور.
‫- شان. ‫- بله؟
‫- منم یکی پیدا کردم. ‫- خیلی خب بریم.
‫- برکه ی نور. ‫- انگار که یه پیامیه برای همه مون.
‫آره.
‫برکه ی نور.
‫- من اینی که اینجاست رو گرفتم. ‫- خیلی خب. فقط طناب رو بگیر.
‫- بکشش بیاد. ‫- بکش، بکش. سریع، سریع.
‫بازش کن.
‫بچه ها، من نقشه دارم، من نقشه دارم.
‫نشون میده که ما از اینجا شروع کردیم ‫تو برکه ی نور.
‫و بعد یه راهی هست که تا ‫نقطه ی ایکسی که اینجا مشخص کرده میره.
‫بریم سراغش! از پسش برمیاییم. بریم!
‫قلبم داره می زنه.
‫اوه.
‫لعنتی.
‫یه چیزی تهش هست.
‫یه نقشه ست. ‫باید از روی پل رد بشیم.
‫- خیلی خب، از پل رد می شیم... ‫- آماده ای؟
‫- آره. بریم. ‫- خیلی خب.
‫گوهر کجاست؟
‫هیچی نمی تونم پیدا کنم.
‫- بچه ها! ‫- کیدن.
‫- اوه تو هم یکی پیدا کردی. ‫- آره.
‫- آفرین کیدن! ‫- عالی بود کیدن.
‫- این آخری بود. ‫- عالیه.
‫دنبال چی می گردیم؟
‫گفت که نقشه ما رو مستقیم ‫به سمت پنجه می بره، درسته؟
‫- آره. ‫- مطمئنی؟
‫آره.
‫- یه نوری هست. ‫- اوه، اونجاست.
‫عالیه.
‫- وای خدا ‫- اوه. حشره هم هست.
‫اوه. ‫نه اصلا.
‫مرد، من اصلا از حشره خوشم نمیاد. ‫اینو می تونم بگم.
‫نه.
‫بچه ها، باید بریم.
‫- اوه! ‫- اوه، اون دیگه چیه؟
‫خب، اون چیزی که دنبالش می گردیم چه شکلیه؟
‫پنجه.
‫- اوه! عقرب! ‫- وای خدا!
‫- مواظب باشید، مواظب... ‫- حواست رو جمع کن.
‫وای خدا! اینجا عقرب هست.
‫وای خدا، این صدا! چی؟
‫یه قلابه؟
‫وای خدا. ‫پیداش کردم. این پنجه ست.
‫کارت حرف نداشت!
‫برش داش. برش دار.
‫شما... از آزمونم پیروز اومدید بیرون.
‫البته، باید بدونید...
‫خوفناک ترین نگهبان گوهر هنوز نیومده.
‫عالی بود. مرسی بچه ها.
‫- اوه! ‫- عالیه، آره!
‫- حال بهم زنه. ‫-این رو ببین. وای خدا!
‫- حسش کن. خیلی... ‫- لزج؟
‫- گنده رو لزجه. ‫- اییی.
‫- بچه ها. ‫- انجامش دادید؟
‫آره.
‫- گوهر رو به دست آوردید؟ ‫- آره.
‫- پیداش کردیم. ‫- می تونم ببینمش؟
‫آره. حتما.
‫کارتون خوب بود. بذار ببینم.
‫- بیا. یه جای امن بذارش. ‫- حتما.
‫همه رو سربلند کردید.
‫نه، این رو برد خودم حساب نمی کنم. ‫این طور حساب می کنم... که همه کمک کردن.
‫چون این رو به تنهایی پیدا نمی کردم.
‫- همه داشتن به هم کمک می کردن. ‫- دقیقا.
‫ما... همه به یه چیزی رسیدیم. ‫- هممون برای دست آوردن این کار کردیم.
‫بچه ها، ما اولین چالشمون رو ‫اینجا برنده شدیم. بی نطیر نیست؟
‫آره. ما تونستیم.
‫این اولین قدم ما برای نجات سرزمین ابدیه.
‫- فکر کنم بتونیم این کار رو بکنیم. ‫- آره.
‫- انجامش می دیم. ‫- انجامش می دیم.
‫اعلیحضرت،
‫این سلحشوران جسور با جادوگر فورتیتر مواجه شدن
‫تا گوهر جسارت رو بگیرن.
‫اما فقط یک نفر از اون ها تونست گوهر رو بگیره.
‫سلحشور دیوید، به خاطر جسارت شما،
‫سلاطین این طلسم رو به شما می دن.
‫اوراکل سخن گفت. یک قهرمان نامگذاری شد.
‫گوهر شجاعت رو برامون بیار.
‫- سلحشور دیوید. ‫- بله، اعلیحضرت؟
‫در این کاوش چی یاد گرفتی؟
‫وقتی داشتم وارد... کاوش می شدم ‫می ترسیدم که به قدر کافی خوب نباشم...
‫و نمی تونم همه پتانسیلم رو نشون بدم. اما حالا،
‫به لطف هم تیمی هام و خانواده ام، می دونم که کافی هستم.
‫و در پیروزی بخشنده ای. این ویژگی تحسین برانگیزیه.
‫- بسیار بهت افتخار می کنم، سلحشور دیوید. ‫- ممنون، اعلیحضرت.
‫گوهر رو در تاج قرار بده.
‫شجاعت تو این گوهر پاکی رو برگردوند.
‫به امید آن که، کسی که تاج رو بر سر می ذاره ‫این شجاعت رو در قلب داشته باشه...
‫- حالا و برای همیشه. ‫- حالا و برای همیشه.
‫سلحشورها، امروز یک قدم به قدرت ‫سنگ پادشاهی نزدیک شدیم.
‫از صمیم قلب امیدوارم یکی از شماها اون چیز مورد نیاز
‫برای قهرمان راستین شدن رو داشته باشه.
‫تقدیر و آینده امون بهش بستگی داره.
‫شماها درک می کنید که چه چیزهایی در خطره؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫شما مدت طولانی سفر کردید و سخت جنگیدید. ‫به استراحتگاهتون برگردید.
‫مرسی.
‫اساطیر واقعا به چیزهای ‫خیلی عجیبی اعتماد کردن.
‫بچه ها، اولین طلسم رو گرفتیم.
‫خب، یه گام به برد نزدیک شدیم.
‫- سنگ پادشاهی. ‫- آره.
‫هولدن خیلی بهمون کمک کرد.
‫اولی رو پیدا کرد، و این طوری بود که ‫باید دستتون رو بکنید داخل آب.
‫منم این طوری بودم که ‫ایی، یه جورهایی حال بهم زنه. اما...
‫ دستم رو بردم پایین. و می دونی، ‫باعث شد هممون شروع کنیم.
‫وقتی که سنگ رو پیدا کردم، یه بخشی از من بود که،
‫می دونی، من... می تونم برم.
‫- یعنی، راحت می تونم برم. اما... ‫- اوهوم.
‫مسئله این نیست.
‫این ماجراجویی، این... این کاوش ‫راجع به یکی از ماها نیست.
‫مسئله همه ی ماهاییم، و به همدیگه کمک کردنمون.
‫فکر کنم ما 8نفر احتمالا بهترین ترکیب
‫از آدم ها برای این کار هستیم، ‫برای اینکه با همدیگه خوب کار می کنیم.
‫برای همین انتخاب شدیم.
‫خب، برای سرزمین ابدی؟
‫- آره. حاضری؟ ‫- حاضر؟
‫- خیلی خب. ‫- 3...
‫3، 2، 1. برای سرزمین ابدی!
‫- جادوگر تاوورا، ما... ‫- وقت با ارزشم روهدر دادید.
‫برای چی هنوز نتونستید وارثان سنکتوم رو برام بیارید؟
‫افراد من سراسر خرابه های سنکتوم ‫و ماروود رو بررسی کردن.
‫- هیچ کسی رو پیدا نکردن. ‫- باقی قلمرو چه طور؟
‫دارویا، اورا، آستیر. ‫هر جایی ممکنه مخفی شده باشن.
‫همه باور دارن که اون ها در آتش ‫قلعه ی سنکتوم ازبین رفتن.
‫قبلا هم دیدیم که دشمنان ما ‫از خاکستر دوباره بر می خیزن. مگه نه؟
‫ما سنکتوم رو خواستید. به دستش آوردید.
‫من زندگی پادشاهشون رو گرفتم!
‫حتی کوچک ترین شانسی که ممکنه وارثان سنکتوم زنده باشن
‫- برای سلطنت من تهدیده! ‫- متوجه هستی؟
‫آدم های ضعیف!
‫خودم پیداشون می کنم.
‫به چهار گوشه!
‫برید!