‫خیلی‌ خب، یه راه دیگه رو امتحان می ‌کنیم
‫- من می‌ خوام حرف بزنم ‫- راحت باش
‫آره خب، نمی‌ تونم
‫چون ذهنم درگیره، می ‌دونی
‫ببین، من می ‌خوام حرف بزنم
‫می ‌خوام حرف بزنم. وای!
‫می ‌خوام حرفت رو باور کنم که می ‌تونی کمکم کنی
‫اما 1هفته ‌ی دیگه باید شب ‌های طولانی رو تحمل کنم
‫و می ‌تونم احساسش کنم
‫من زیر این فشار له می شم،
‫پس اجازه بده کمکت کنم
‫بگو چی از این می‌ خوای؟
‫می‌ خوام یه پلیس خوب باشم
‫می‌ خوام کارهای خوب کنم
‫خب؟
‫می ‌خوام عادی باشم
‫گشت «دلتا»، می ‌تونید یه نگاهی...
‫به گزارش ایجاد مزاحمت جوون ‌ها...
‫در خیابون «پارک» بندازید لطفاً؟
‫کسی نیست درخواست آخر رو بررسی کنه لطفاً؟
‫یارو به نظر لباس پوشیده ‫حداقل نیم‌ تنه‌ی بالاش پوشیده‌ ست
‫کسی نیست تماسی که با علامت ‫آی‌.آر‌.آی.‌آر معلوم شده رو جواب بده؟
‫هیچ کس نیست، دلتا؟
پاسخ فوری
‫متأسفانه باید بگم بازم ‫آدرس خیابان «استرلینگ»، آپارتمان 24ب هستش
‫وای، تمامش رو که خوردی!
‫این‌ همه غذا رو کجا ذخیره می ‌کنی؟ ‫توی لپ‌ های سنجابیت؟
‫دوباز هم باره سوسیس و پوره سیب ‌زمینی؟
‫- آره، اون دوست داره ‫- دیشب خورد
‫دیشب لوبیا خوردم، امشب نخود
‫امشب نخود
‫آخرش شبیه سوسیس می شه
‫- نخیر، نمی شم! ‫- چرا، می شی
‫- هی! ‫- گرفتش
‫- نزدیک بود ‫- گرفتش
‫گرفتمش
‫مربوط به کاره
‫بخور
‫درب طبقه ‌ی بالا؟
‫- عذر می خوام ‫- اشکالی نداره
‫غول وقتی دنبال «جک» می‌ گشت گفت:
‫"کجایی پیدات کنم بخورمت"
‫کی این رو برات خریده؟
‫مادر‌بزرگ
‫- ازش خوشت میاد؟ ‫- بدک نیست
‫اما به پای «پیکسار» نمی ‌رسه، نه؟
‫نه
‫حوصله ‌سربره!
‫- محض رضای خدا بخونش ‫- وای، چرته!
‫می‌ دونم، اما خوشم میاد که بخونیش
‫- خیلی‌ خب. کجا بودیم؟ ‫- اون تیکه که می ‌گفت کجایی بخورمت
‫کجایی بخورمت. خیلی ‌خب
‫- خب گوش کن ‫- بله؟
‫غول داره دنبال جک می ‌دوئه ‫و می‌ خواد بزنه کله‌ ش رو بترکونه
‫داره می گه: "کجایی؟ می‌ زنم نفله‌ات می‌ کنم مرتیکه"
‫خب راستش رو بخوای، جک یه کم بزدل بود
‫در می ره
‫از لوبیای سحرآمیز چنان فوری میاد پایین ‫که دست هاش ساییده می شه و می‌ سوزه
‫خب؟ مثل وقتیه که توی مدرسه از یه طناب میای پایین
[شب اول]
‫تو هیچ کنترلی روش نداری!
‫مدام واق واق می ‌کنه!
‫نمی‌ تونم صدای تلویزیون رو بشنوم!
‫توی اتاق ‌خواب صداش میاد، توی نشیمن میاد ‫هر شب همینه!
‫به خدا یکی از همین روزها این سگ رو می ‌گیرم و...
‫روی کل زمین کثیف ‌کاری کرده
‫وقتی داشتم شام می ‌خوردم، ‫نزدیک بود طعم اون رو هم بچشم
‫- شام؟ فکر می ‌کنی کی هستی؟ ‫- خیلی ‌خب. گوش کن. گوش کن
‫- «ترور»، آروم باش رفیق ‫- اون تهدیدم کرد
‫من کسی رو تهدید نکردم ‫اون سگ... من می ‌خوام شام بخورم!
‫ازش شکایت می ‌کنم
‫هیچ کس شکایت نمی ‌کنه، فهمیدید؟
‫- اون عوضیه! ‫- من عوضی نیستم. خدای من!
‫تمام روز پشت کامپیوترش بیکار می ‌شینه و نق می ‌زنه!
‫- نخیرم! ‫- حالا چه این کار رو بکنه، چه نکنه
‫خدا می ‌دونه الآن داره به چی نگاه می ‌کنه
‫- من بیکار نمی ‌شینم نق بزنم ‫- دستت رو بیار پایین، باشه؟
‫هیچ وقت هم که لباس درست‌ حسابی نمی‌ پوشه
‫فقط بلده بیکار بشینه نق بزنه
‫«مری»، صدات رو بیار پایین ‫و اون سگ رو ببر توی آپارتمان
‫تا ننداختمش پایین
‫- تمام روز ولش می‌ کنه اینجا ‫- می ‌دونم. می ‌دونم چیکار می‌ کنه
‫چون دیشب برام تعریف کردی، مگه نه؟ ‫3بار هم هفته‌ ی پیش گفتی
‫- من دیگه طاقتش رو ندارم... ‫- چرا داری باهام این کار رو می ‌کنی؟
‫- چی؟ نمی‌ دونم چی رو می گی ‫- جواب سئوالم رو بده، ترور
‫چون 5دقیقه‌ ست شیفتم شروع شده ‫و باز سر از اینجا درآوردم
‫- اما خرابکاری کرده! ‫- خیال می ‌کنی از این کار لذت می‌ برم؟
‫- نه ‫- خدا پدرت رو بیامرزه!
‫بیخیال رفیق
‫ببین، اون سگ از اون زن منطقی ‌تره، خب؟
‫اما تو، تو تقریباً آدم نرمالی هستی
‫واقعاً دارم زجر می‌ کشم، رفیق
‫- می ‌فهمی؟ ‫- اما خرابکاری کرده!
‫درسته. اگه یه بار دیگه این کار رو بکنی دخلت رو میارم
‫می ‌فهمی چی می گم؟
‫باشه؟ خیلی ‌خب، باریکلا
‫حالا برو تو ‫برو تو، ترور. باریکلا پسر خوب
‫من اومدم اینجا درست بشم. خب؟
‫و هردومون می ‌دونیم درست نشدم
‫اگه به خودت اهمیت بدی ‫و از خودت حمایت کنی
‫و از همه مهمتر، با خودت مهربون باشی
‫خیلی کمک می‌کنه
‫می‌دونم. ولی الان حس می‌کنم ‫که انگار داری پیاده‌ام می‌کنی
‫و گازشو می‌گیری میری
‫- من بهت ابزار لازم رو دادم ‫- واقعاً؟
‫منظوری نداشتم ‫آره، می‌دونم دادی
‫دادی. مرسی
‫ولی نمیشه همش با این وضع ‫برم خونه پیششون
‫خیلی داغونم ‫این شغل نابودم کرده
‫هرشب تُف روی صورتم ‫و خون روی کفش‌هامه
‫هیچوقت هم تمومی نداره
‫- کارت کار خیلی مهمیه ‫- همم. واقعاً؟
‫من که فکر نمی‌کنم مهم باشه ‫بنظرم وقت‌تلف‌کنیه
‫تازه وقت‌تلف‌کردن هم از این مهمتره
‫ولی باید روی کارهای خوبت تمرکز کنی
‫آخرین باری که کار خوبی کردم رو یادم نمیاد
‫فکر نکنم این حرفت درست باشه
‫درسته
‫- بله؟ ‫- دیدیش؟
‫- کی رو؟ ‫- «کیسی»
‫- رفیق، من سر کارم ‫- باید باهاش حرف بزنم
‫- با کی؟ ‫- خودت خبرمرگت چه...
‫کاری کردی مجبور بشم ‫جلوی «لکسی»مون فحش بدم
‫بهش سلام برسون
‫خودت بعد از اینکه کیسیِ ‫مرکزشهر رو پیدا کردی، بهش سلام کن
‫نه رفیق، نمی‌تونم این کارو بکنم
‫- اوه، بیخیال رفیق. واسم ردیفش کن ‫- من کسی رو واست جور نمی‌کنم
‫ولی من باید باهاش حرف بزنم
‫من سر کارم، «کارل» ‫فکر می‌کردم به این فهم و شعور رسیدی
‫که وقتی سر کارم، بیخیالش بشیم؟
‫از فهم و شعور خبری نیست ‫من فقط کیسی رو می‌خوام
‫- چی شده؟ ‫- ربطی به تو نداره
‫نه، وقتی بهم میگی پیداش کنم ‫یعنی به من مربوط میشه
‫اون معتاده. چرا می‌خوایش؟
‫- اون بهم بدهکاره ‫- پس حالا شرخر شدم؟
‫وای، چرا داری بیخودی شلوغش می‌کنی؟
‫فقط کمکم کن، رفیق
‫نه، بیخودی شلوغش نکردم
‫ولی رابطه‌ی بین ما اینجوری نیست، درسته؟ ‫رابطه‌ی بین ما...
‫خدای من. یعنی فقط آسمون ریسمون بافیدی
‫کیسی رو پیدا کن
‫برو گم شو، کارل ‫خدای من
‫اون نباید اینو نگاه کنه، کارل ‫توش کشت و کشتار داره
‫- من مشکلی ندارم ‫- کشت و کشتار واقعی نیست که
‫درسته. چند بار آخه؟ ‫اون سنش خیلی کمه
‫برو دندون‌هات رو مسواک بزن
‫هی، بیا بغلم
‫- من باید برم بیرون، عزیزم ‫- چرا امشب؟
‫چون بدبخت‌ها استراحت ندارن
‫تو یکی که باید اینو خوب بدونی
‫- اوهوم ‫- اوهوم
‫نباید اونو نگاه کنی ‫توش کشت و کشتار داره
‫برو دیگه کله‌پوک
‫- دوستت دارم ‫- منم دوستت دارم، پس مراقب باش
‫- سیگار رو بده من ‫- من سیگار ندارم
‫سیگار رو بده من
‫- من دیگه سیگار نمی‌کشم، رفیق ‫- خفه شو، «مارکو»
‫خیلی‌خب، جیب‌هات رو خالی کن
‫وای رفیق ‫واقعاً انتظارشو نداشتم، می‌دونی؟
‫واقعاً انتظارشو نداشتم
‫خب، نذار دستم رو جایی که نباید بکنم
‫- انگار بدتم نمیاد ‫- همش همین بود؟
‫- صدای جیرینگ‌جیرینگ ازت میاد، رفیق ‫- ای بابا
‫- خیلی‌خب، سیگار کو؟ ‫- سیگار ندارم
‫- چرا حرفمو باور نمی‌کنی؟ ‫- چون تو دروغگویی، کارت اینه
‫- تو روحش ‫- ولی یه چیزو بهت بگم
‫- این پول رو از کجا آوردی؟ ‫- یارانمه
‫این پول رو از کجا آوردی؟
‫اینکه می‌پرسی و بعدش منو می‌زنی
‫- باعث نمیشه بهت بگم ‫- هی
‫میشه منو نزنی؟!
‫ای بابا. بردارش، مارکو
‫کیسی رو می‌شناسی؟
‫کیسی مرکزشهر؟
‫اون کجاست؟
‫- احتمالاً مرکز شهر ‫- یعنی خدا شاهده می‌زنمت، رفیق
‫خیلی‌خب. این چه کاریه؟
‫- دور و بر مغازه‌ها می‌خوابه ‫- خب، کدوم مغازه‌ها؟
‫- مغازه‌های خالی ‫- اونا همشون خالی‌ان، دقیق بگو کدومش
‫مغازه‌های مرکز شهر، رفیق
‫- سوار شو ‫- هی داداش
‫فقط پلیس و خبرکش‌ها جلو می‌شینن
‫راستشو بخوای اگه جلو بشینم ‫می‌زنن دمار از روزگارم در میارن
‫برو عقب بشین. فرقی نداره
‫لعنتی. هی. پس دوچرخه‌ام چی میشه؟
‫ای وای
‫چی؟
‫چه نیازی به این کار بود؟ وای خدا
‫- پس تو مواد نمی‌فروشی، مارکو؟ ‫- فکر کن بیام به تو بگم
‫- پس از کجا صد پوند آوردی؟ ‫- من کلی چیز بلدم، رفیق
‫نه پسر. هیچی بلد نیستی ‫تو بی‌خاصیتی ولی صد پوند داری
‫- برای یه یارویی یه لطفی کردم ‫- کدوم یارو؟ چه لطفی؟
‫بازم داری کاراگاه‌بازی درمیاری، رفیق؟
‫- بین خودمون باشه، خب؟ ‫- باشه
‫- «اسناید نایج» رو می‌شناسی؟ ‫- نه
‫خب، واسش یکم جنس نگه داشتم
‫جنس؟
‫لباس‌های فِیک بود ‫چیز زیاد سنگینی نبود
‫فقط لباس ورزشی و این چیزا ‫ولی کپی‌های خوبی بودن
‫می‌گیری چی میگم؟ ‫لباس‌های شیکی بود
‫اگه بخوای یکی برات میارم ‫لباس ورزشی‌های خوبی بود
‫شیک‌پوش میشی، رفیق
‫می‌خوای با زندگیت چیکار کنی، مارکو؟
‫یعنی باید یجور برنامه‌ای داشته باشی دیگه؟
‫الان به اون مرحله رسیدیم ‫جوری باهام حرف می‌زنی که انگار بابامی؟
‫تو که بابا نداری
‫- بی‌فایده‌ست، مگه نه؟ ‫- چی؟
‫- بحث سر تو رو میگم. بی‌ادبی نمی‌کنم ‫- وای خدای من. داری بی‌ادبی می‌کنی
‫جدی میگم، رفیق
‫تو نمونه‌ی بارز یه آدم بی‌ادب هستی ‫همه اینو میگن
‫همه؟
‫آره رفیق ‫تو اینجا به همه بی‌ادبی می‌کنی
‫- ما همه ازت متنفریم ‫- ما؟
‫البته من نه‌ها
‫زیاد به خودت نگیر ‫همینجوری دارم میگم
‫زندگیت بی‌فایده‌ست
‫- من بچه دارم ‫- تو یه بچه داری؟
‫آره رفیق
‫- برو گم شو بابا. چند سالته؟ ‫- 18 سال
‫وای... بهت می‌خوره 40 باشی
‫درسته. باز بی‌ادبی رو شروع کردی
‫اون پیش مامانش زندگی می‌کنه ‫بچه‌م پیش مامانش زندگی می‌کنه
‫- زیاد می‌بینیش؟ ‫- نه
‫- چرا؟ ‫- اون خیلی عوضیه
‫- بچه‌ات رو میگی؟ ‫- مامانش رو میگم، مرتیکه
‫بهتره بچه‌ات رو ببینی
‫- وقت ندارم ‫- مگه چه کار دیگه‌ای داری، مرتیکه‌ی تنبل؟
‫هی، تو بچه داری؟
‫- آره، یه دختر دارم ‫- می‌بینیش؟
‫- آره، با من زندگی می‌کنه ‫- زنت هم هست؟
‫آره
‫- من اینجوری روانی میشم ‫- چی؟ با زنت زندگی کنی؟
‫- با هرکس زندگی کنم ‫- فکر نکنم بخواد نگران باشی، رفیق
‫بدم نمیاد خونه‌ای داشته باشم ‫که یه باغچه داشته باشه
‫تا زنم و بچه‌ام بتونن ‫یه وقتایی پیشم بمونن
‫بابام وقتی بچه بودیم ‫هیچوقت پیش ما بچه‌ها زندگی نمی‌کرد، پس...
‫خوب میشه مثل یه خانواده باشیم ‫می‌گیری چی میگم؟
‫شاید حتی باهم کنار ساحل بریم پیاده‌روی
‫- مارکو؟ ‫- چیه؟
‫راستش زیاد نگران این قضیه نیستم
‫ولی بی‌ادبی
‫همونجا بمون
‫کیسی
‫بیا بیرون
‫بیا بچه‌جون
‫بیا بیرون ‫وگرنه سگ رو می‌فرستم داخل
‫تو سگ نداری
‫واق‌واق
‫هیچ حکمی واسه من صادر نشده
‫نه، هیشکی جز من تو رو نمی‌خواد
‫آفرین دختر خوب. خوبه
‫- اون وادارم کرد بیارمش، کیسی ‫- ای بی‌شرف
‫وایستا. خب. سیگارهای توی جیبت رو خالی کن
‫می‌خوام یه زن منو بگرده
‫خیلی‌خب ‫پیاده شو. پولت رو بده
‫- چی؟ ‫- بهت پسش میدم
‫لعنتی، اون هیچوقت پول نمیده
‫آفرین پسر. اینو می‌خوای؟
‫جیب‌هات رو خالی کن
‫- چقدر؟ ‫- چقدره؟
‫- 30تا ‫- قبوله
‫- خفه شو ‫- 30تا؟ باورم نمیشه
‫بفرما
‫- تموم شد؟ ‫- نه
‫چیه؟
‫کیسی، با کسی دعوا کردی؟
‫- نه. چی شنیدی؟ ‫- قایم شدی
‫- چرا نمیری مسافرخونه؟ ‫- اونجا اعصابم بهم می‌ریزه
‫از کیسه زباله که بهتره
‫آخه تو چی می‌دونی؟
‫همونجا بمون
‫بگو چه خبر شده ‫شاید بتونم حلش کنم
‫هیچ خبری نشده
‫هر کاری که کردی ‫به کمکم احتیاج داری
‫اشتباه گرفتی
‫- کجا میری؟ ‫- باید چندتا جا برم، چندتا آدم ببینم
‫- مراقب باش ‫- برو گم شو، کله‌پوک
‫هی، شنیدم «کارل سوئینی» داره دنبالش می‌گرده
‫می‌بینمت مارکو
‫- پول‌خرد نداری؟ ‫- چرا رفیق. دارم
‫- بدجور روی اعصابی، رفیق ‫- جان؟
‫گفتم می‌بینمت
‫اگر گشتی هست لطفاً خودشو ‫به یک تصادف شدید...
‫در جاده‌ی «مین‌لکس» برسونه لطفاً
‫واحدهای دلتا، لطفاً در جریان باشین ‫که در صحنه‌ی تصادف جاده‌ای...
‫دو شخص با جراحت شدید داریم
‫که الان با آمبولانس دارن ‫به بیمارستان «رویال» بُرده میشن
‫[دو تماس ازدست‌رفته از کارل]
‫باز هم در مورد تصادف توی جاده‌ی مین‌لکس...
‫گشت‌ها باید در کمک به جمع‌کردنِ ‫اعضای بدن کمک کنن، دلتا
‫کسی هست در این زمینه کمک کنه لطفاً؟
‫پیداش کردم
‫- سلام ‫- می‌تونی حرف بزنی؟
‫آره، همینجوری نشستم
‫- خوبی؟ ‫- «تیلی» هنوز بیداره
‫- چرا؟ ‫- همش دارم بهت میگم
‫اخیراً به محض اینکه میری ‫از تختش میاد پایین
‫و میاد روی تخت ما
‫- وقتی شب‌ها سر کاری نمی‌خوابه ‫- معذرت می‌خوام
‫بنظرت بهتره راجع به ‫روان‌درمانیت حرف بزنیم؟
‫آهان. آره
‫جلساتت این هفته تموم میشن ‫و توی این فکر بودم که شاید ما...
‫میشه بگی بازم جلسه بذاره؟
‫شاید بهتره جفتمون بریم؟
‫ببین. دیگه جلسه‌ی بیشتر نمی‌ذارن
‫شاید بتونیم جلسه‌ی خصوصی بریم
‫می‌تونه واسه جفتمون خوب باشه
‫نه. نه
‫عزیزم، فکر نکنم مشکل از من باشه
‫می‌دونی، فقط اونجا می‌شینم و حرف می‌زنم
‫حس می‌کنم هم دارم وقت اونو می‌گیرم ‫و هم وقت خودمو
‫پس بیا با من حرف بزن
‫توی چند ماه گذشته همش غیبت می‌زنه
‫دستم رو نمی‌گیری
‫دلتا 47
‫وقتی می‌خوام بکشمت عقب ‫دستمو نمی‌گیری
‫- و خسته شدم از بس تلاش کردم ‫- بله. بفرمایید
‫میشه لطفاً برام یه نگاهی ‫به گزارش یه مرگ ناگهانی بندازی؟
‫«کیت»، من باید برم ‫معذرت می‌خوام، باشه؟
‫- خانم «رابینسون» ‫- درسته. شمایی؟ یا اون داخله؟
‫وای نه، اینجاست ‫اون داخل. توی اتاق نشیمن
‫دیگه نیازی به این نیست، عزیزم
‫حداقل توی خونه‌ی خودتی، نه عزیزم؟
‫اجازه هست؟
‫فقط یدونه... مرسی
‫زیاد طولش نمیدم
‫آلفا 147 ‫بله، تأییده
‫خانم مُسن فوت‌شده
‫چیز مشکوکی نیست ‫ولی باید دکتر بیاد
‫- نیروی بیشتر لازم داری؟ ‫- نه
‫خوبه، چون نیرویی نداریم
‫از کجا بدونم چند اینچ میشه؟
‫مگه مدرسه نرفتی؟
‫تابحال یه بسته‌ی پودر لباسشویی بزرگ دیدی؟
‫نه، از اون خیلی بزرگ‌هاش
‫آره، اندازه سه‌تای اوناست
‫تابحال اینقدر مواد به عمرت ندیدی، رفیق
‫نه، شوخی نمی‌کنم
‫- هی، سیگار اضافه داری، رفیق؟ ‫- نه شرمنده
‫- الان نه، مارکو ‫- اوضاع چطوره؟
‫سرم شلوغه، رفیق
‫کیسی الان پیش پلیسه بود ‫اون ولش کرد بره
‫چی؟ بیخیال ‫چه کاریه؟ الان اون کجاست؟
‫نمی‌دونم رفیق ‫هی، نمیای دنبالم؟
‫برو بابا مرتیکه
‫- مامان‌بزرگت مریض بود؟ ‫- مشکل قلبی داشت
‫- چند ساله رفیق؟ ‫- 16 سال
‫مامانم داره از سر کار میاد
‫ببخشید. اگه بخوای ‫می‌تونیم بعداً این کارو بکنیم؟
‫می‌تونم وقتی مامانت اومد ‫باهاش حرف بزنم
‫ولی خیلی کار باید انجام بدیم
‫- مشکلی نیست ‫- مطمئنی؟
‫آره
‫بابت این اتفاق متأسفم
‫اجازه هست؟
‫- چیه؟ ‫- چرا جوابم رو نمیدی؟
‫گفتم که خبرمرگم سر کارم
‫حوصله ندارم که تو دو دقیقه ‫به دو دقیقه زنگ بزنی و ناله کنی
‫خب یه کاری کن حوصله‌ات ‫سر جاش بیاد، عوضی
‫باشه؟ فوراً خودتو جمع‌وجور کن
‫- کیسی کجاست؟ ‫- نمی‌دونم
‫نمی‌دونی چیه؟ می‌دونی
‫- نمی‌دونم خبرمرگم ‫- می‌دونی خبرمرگت
‫می‌دونم می‌دونی ‫چون بهم گفتن که می‌دونی، رفیق
‫مارکو
‫تو پیداش کردی و ولش کردی بره ‫چرا بهم دروغ میگی؟
‫هان؟ اونم بعد از این همه سال؟ ‫خیال می‌کردم ما باهم رفیقیم
‫بعد از اون همه زحمتی که واست کشیدم ‫من بهت همینجوری پول دادم، رفیق
‫- همینجوری پول ندادی ‫- چرا این حرفو می‌زنی؟
‫ببین، نمیگم باهام خوب نبودی، خب؟
‫فقط میگم منم به نوبه‌ی خودم لطف کردم ‫من اهل این کارا نیستم، رفیق
‫پایه‌ی چک‌کردن شماره پلاک هستم
‫ولی سگ جایزه‌بگیر نیستم
‫گرفتن یه معتاد چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫بنظر میاد به مشکل خوردی
‫ببین، دست از سرش بردار، کارل ‫وای، اون سنی نداره
‫ناامیدم کردی، پسر
‫قضیه اینه که نمی‌تونم بفهمم مشکل چیه
‫- منظورم مشکل بین ماست ‫- کارل، مشکلی نیست
‫اون قضیه‌ی روحی‌روانیه؟
‫ببین، نمی‌خوام این حرفو بزنم ‫ولی می‌گیری چی میگم؟
‫چون ما باهم دوستیم ‫ولی مجبورم کردی این حرفو بزنم
‫کدوم حرف؟
‫تو چاره‌ای نداری
‫کیسی رو برام بیار ‫ایندفعه دیگه بهونه نیار
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- آره، آره، شنیدم
‫خب پس. برو پیداش کن ‫تا قضیه رو فیصله بدیم، باشه؟
‫- شرمنده. چی می‌گفتیم؟ ‫- تو خوبی؟
‫آره، آره خوبم. مرسی که پرسیدی
‫من می‌خوام پلیس بشم
‫پس حال مامان‌بزرگت خوب نبود؟
‫آره، اون سرطان داشت، می‌دونی؟ ‫قولنج هم کرده بود
‫یک هفته‌ای هست که حالش خوب نبود
‫همش خوابیده بود
‫واسه‌همین می‌خواستم ‫از طرف مامانم واسش سوپ بیارم
‫- همینه؟ ‫- آره
‫- اون سوپ دوست داشت؟ ‫- آره
‫- آره، سوپ موردعلاقه‌ای داشت؟ ‫- سوپ نخود و گوشت
‫می‌دونی، من عاشق سوپ نخود و گوشتم
‫بیخیال پسر
‫بس کن دیگه. هی
‫اگه زودتر می‌اومدم ‫می‌تونستم کمکش کنم
‫نه، اون دیگه از دست رفته بود، رفیق
‫تقصیر تو نیست
‫مردم پیر میشن و بعدش می‌میرن
‫تقصیر هیچکس نیست
‫پس خودتو خالی کن، خب؟
‫چون زندگی مزخرفه
‫و ضرری نداره که هر از گاهی ‫واسش گریه کنی
‫درست میگم؟
‫زیاد جلو نرفتی، درسته عزیزم؟
‫هان؟
‫- دکتر ساترلند ‫- سلام دکتر
‫اون اینجاست
‫اینه؟
‫خب آره
‫سن؟
‫81 سال
‫چند وقتیه که اینجاست
‫می‌دونم چه حسی داره
‫شب شلوغیه
‫سوپ نخود و گوشته
‫فکر می‌کنی این کار درسته؟
‫خب، فکر کنم خونگی باشه
‫خودت گفتی دکتر ‫شب شلوغیه
‫کیسی رو ندیدی؟
‫رفتم گشتم. اون کجاست؟ ‫اینجا که نیست
‫- سلام رفیق ‫- بله. چیکار داری، آقای پرمشغله؟
‫- کیسی رو می‌شناسی؟ ‫- پیغام بذار
‫ببین، اون وضعش داغونه
‫کیسی رو ندیدی؟ ‫شما کیسی رو ندیدی؟
‫باید بهم زنگ بزنی ‫کار فوری دارم
‫در مورد کیسی‌ـه، خب؟ ‫اون کجاست؟
‫یالا رفیق، بردار
‫بردار... لعنتی
‫سلام، خوبی؟
‫- خوبی؟ ‫- آره خوبم
‫مرگ ناگهانی چطوره؟
‫مُرده رفته دیگه
‫- «ریچل» یه مرگ ناگهانی لازم داره ‫- آره
‫آره، هممون بهش نیاز داریم
‫- منظورم برای آموزششه ‫- نه رفیق، آره فهمیدم. آره...
‫- مامانت چطوره؟ ‫- آره، فعلاً که دووم آورده
‫- ای بابا ‫- آره
‫ببین رفیق، من بهتره برم
‫- آره، منم همینطور ‫- با اجازه
‫- مراقب خودت باش ‫- باشه. برو به سلامت رفیق
‫بعداً می‌بینمت
‫بله؟ چیه؟
‫دنبال کیسی می‌گردی رفیق؟ ‫چقدر می‌ارزه؟
‫ده پوند، خب؟ ‫ده پوند بهت میدم
‫چرا دنبالشی؟
‫چون...
‫- مستقیم میاریش، آره؟ ‫- آره
‫آره، باشه
‫خیلی‌خب، اون اینجا توی جاده‌ی «اگی»ـه
‫تازه رفته توی کباب‌فروشی «خان»
‫- چی؟ الان؟ ‫- دارم نگاهش می‌کنم رفیق
‫- مطمئنی؟ ‫- آره رفیق، همین‌الان
‫- الان داری نگاهش می‌کنی؟ ‫- داره یه دونر تُند سفارش میده، رفیق
‫باشه. پنج دقیقه دیگه میام
‫اون یکم عجیبه، نه؟
‫«کریس»؟
‫با آدمای بدتر از این کار کردم
‫ازش خوشت میاد؟
‫مهم نیست من ازش خوشم بیاد یا نه
‫اون خیلی بی‌ادبه
‫باهات بدرفتاری کرده؟
‫محل‌نکردن میشه بدرفتاری؟
‫چون اگه آره که کرده
‫اون فقط ساکته
‫داستان‌هایی راجع بهش شنیدم
‫- از کی؟ ‫- بچه‌های پاسگاه
‫پلیس‌ها از پیرزن‌ها هم بدترن
‫راسته؟
‫بخشی از این شغل ‫اینه با آدمایی کار کنی...
‫که اگه توی زندگی واقعی ‫می‌دیدیشون، باهاشون دوست نمی‌شدی
‫- زندگی واقعی؟ ‫- منظورم اون بیرونه
‫ببین، می‌دونم یه سری‌ها باهاش بد هستن
‫ولی اون قبلاً پلیس معرکه‌ای بود
‫گروهبان خوبی هم بود
‫پس چی شد؟
‫قضیه پیچیده‌ست
‫چقدر می‌تونه پیچیده باشه؟
‫تو خیلی وقت نیست اینجایی، نه؟
‫محض رضای خدا. کیسی!
‫- دنبال دردسر نیستیم ‫- شرمنده رفیق
‫کیسی
‫- بیا اینجا ‫- باشه
‫- ببین، لازم نیست منو بگیری ‫- چرا اتفاقاً لازمه
‫خوب رفتار کن ‫مرسی «اسپنس»
‫من خر نمیشم
‫کی حرف از خر شدن زد؟
‫پس داری منو کجا می‌بری؟
‫می‌برمت بازجویی
‫تو داری واسه کارل سوئینی کار می‌کنی، نه؟
‫تو چی راجع به کارل سوئینی می‌دونی؟
‫می‌دونم آدم احمقیه ‫و می‌خواد منو نفله کنه
‫داری منو پیش اون می‌بری؟
‫- هیچکس قرار نیست تو رو نفله کنه ‫- مطمئنی؟
‫اگه من اونجا باشم می‌خواد باهات چیکار کنه؟
‫اوه، از روی نعشت رد میشه میاد سراغم
‫من یه پلیسم ‫هیچ اتفاقی نمی‌افته
‫تو چند وقته منو می‌شناسی؟
‫نه، بگو دیگه، چند وقته؟
‫- حدود چهار سال؟ ‫- درسته
‫همیشه انصاف رو در حقت رعایت کردم؟
‫- نه ‫- ای بابا
‫همه میگن اون یه پلیس داره ‫باید فکرشو می‌کردم که اون پلیسه تویی
‫چرا باید فکرشو می‌کردی که منم؟
‫چون تو دیوونه‌ای دیگه، مگه نه؟
‫تو خل‌وچل هستی
‫نخیر، نیستم
‫همیشه قیافه‌ات جوریه ‫که انگار می‌خوای بزنی زیر گریه
‫- نخیرم ‫- چرا
‫اون دفعه که «جامبو» از ‫پارکینگ طبقاتی پرید، گریه کردی
‫- نخیرم ‫- چرا. همه دیدنت
‫اون اصلاً نمرده بود
‫- فقط پاش شکست ‫- من اونی نیستم که فکر می‌کنی
‫اوه، تو اصلاً نمی‌دونی ‫که من چه فکری راجع بهت می‌کنم
‫آره. من نهایت سعیم رو می‌کنم
‫تو واسه یه موادفروش کار می‌کنی
‫عذاب وجدان نداشته باش
‫باید کاری که لازمه رو انجام بدی
‫ولی اون می‌زنه نفله‌م می‌کنه
‫دهنم سرویسه
‫چرا انقدر از دستت عصبانیه؟
‫چون موادش رو دزدیدم
‫خب پس پولش رو بده
‫نه، من تمام موادش رو دزدیدم
‫چیکار کردی؟
‫خب چقدر بوده؟
‫اینقدر
‫وای تو روحش!
‫با اون همه مواد می‌خواستی چیکار کنی؟
‫من توی کافه «ویلو» بودم و اونم ‫نئشه کرده بود، واسه‌همین دزدیدمش!
‫درست بهش فکر نکردم
‫خب، باید درست فکر می‌کردی
‫من یه معتادم. زیاد در زمینه‌ی ‫درست فکرکردن تبحر ندارم
‫خب، مواد رو بهش پس بده
‫- نمی‌تونم ‫- چرا؟
‫چون ازم دزدیدنش
‫ای بابا! کی دزدیده؟!
‫نمی‌دونم! توی حال خودم نبودم
‫حالا هم اون منو می‌کشه ‫چون نمی‌تونم جنسش رو بهش پس بدم!
‫ببین، اگه من باشم ‫اون کاری به کارت نداره
‫برو بابا. ما که در موردش حرف زدیم!
‫وای، دخلم اومده!
‫- مواد؟ ‫- آره
‫واقعاً گند زدی
‫ببخشید!
‫نکن رفیق. حق نداری این کارو بکنی ‫نکن...
‫تو به هیچ دردی نمی‌خوری
‫دخلت اومده، رفیق!
‫می‌شنوی چی میگم؟!
‫دخلت اومده!
‫اونا دنبالمون نکردن
‫دیوونه شدی؟
‫چکش؟
‫رفیق، بخدا نمی‌دونستم دستشه
‫برو گم شو، کارل
‫چرا بهم نگفتی قضیه چیه؟
‫بهت گفتم که بهم بدهکاره ‫واقعاً هم بهم بدهکاره
‫دیگه چی رو می‌خوای بدونی؟
‫اصلاً انتظارشو نداشتم!
‫من این کاره نیستم، رفیق ‫کار من این نیست
‫من اون جنس رو لازم دارم، رفیق
‫همه‌ش از دستم رفته و دهنم سرویسه!
‫می‌فهمی چی میگم؟ ‫چون نمی‌تونم بدهکاری‌هام رو بدم
‫این چه ربطی به من داره؟
‫ربط داره دیگه، اسکل!
‫لعنتی
‫ممنون
‫خب، جایی داری بری؟
‫منو برگردون به شهر
‫نه، نمی‌تونی برگردی شهر، کیسی! ‫فهمیدی؟
‫اون میره توی شهر دنبالت می‌گرده
‫جایی داری بری که دور باشه؟
‫خاله «کیتی»ـم توی لیدز زندگی می‌کنه
‫ولی من پولی چیزی ندارم
‫ببین...
‫اون پولی که امشب بهت دادم چی شد؟
‫- خرجش کردم ‫- به همین زودی؟
‫هزینه‌های مصرفیم بالاست
‫خدای من
‫لیورپول واسه قایم‌شدن ‫جای خیلی کوچیکیه، نه؟
‫واقعاً دردسری
‫خب تقصیر من که نیست
‫پس تقصیر کیه؟ «مارگارت تاچر»؟
‫این...
‫- متأسفم ‫- آره می‌دونم
‫تف...
‫خب، این واسه خریدن بلیط کافیه
‫برو به خیابون «لایم» ‫آخرین قطار یک ساعت دیگه راه می‌افته
‫میشه یه پولی بدی ساندویچ بخرم؟
‫چی؟ تو یه معتادی ‫معتاد که غذا نمی‌خوره
‫توروخدا. دارم از گشنگی می‌میرم
‫می‌دونم اسکلم کردی
‫- مرسی ‫- من اسکل نیستم
‫می‌دونم
‫دارم جدی میگم، مرسی
‫خب، بیا بیرون
‫ممنون
‫کیسی
‫امم...
‫ببین...
‫به خودت اهمیت بده
‫از خودت حمایت کن
‫و با خودت مهربون باش...
‫نخند. دارم...
‫- چیه؟ ‫- چیه؟
‫ببین، یکی اینو چند روز پیش بهم گفت
‫نخند خبرمرگت... ‫خب، هر کاری دلت می‌خواد بکن، به من چه
‫ببین، یک کلمه هم در این مورد ‫به کسی چیزی نمیگی. باشه؟
‫داری چرت و پرت میگی...
‫توام بهتره باهام بیای
‫می‌دونی که کارل دست‌بردار نیست
‫می‌خواد چیکار کنم؟ من یه پلیسم
‫واقعاً؟
‫لعنتی
‫[12 تماس ازدست‌رفته از کارل]
‫ای بابا
‫دلتا رومئو 47؟
‫دلتا رومئو 47
‫بگو
‫یه مورد نیاز به پاسخ فوری داره
‫با عرض شرمندگی ‫بازم خیابون استرلینگ، آپارتمان 24ب هستش
‫- خدای من ‫- صدای داد و فریاد میاد
‫و گزارش رؤیت چاقو داده شده
‫من تازه می‌خواستم برم، دلتا
‫شرمنده رفیق ‫نیاز به پاسخ فوری داره
‫خدای من
‫دست از سرم بردار!
‫اون میگه می‌خواد «تریکسی» رو بکشه!
‫چاقو داره!
‫تو چاقو رو دیدی؟
‫اون فقط یه سگ کوچولوئه!
‫- اون چاقو دستش بود، مری؟ ‫- می‌خواد بکشدش
‫چاقو دستشه؟!
‫برو تو. برو توی واحدت. همینجا بمون
‫وای
‫ترور؟
‫یالا رفیق. دیگه خسته شدم
‫میشه درو باز کنی؟
‫برگرد توی واحدت! ‫شوخی نمی‌کنم، مری!
‫خدای من
‫ترور!
‫ای بابا، کارل! ‫خفه خون بگیر!
‫- اون گفت می‌خواد تریکسی رو بکشه! ‫- خدای من
‫اگه یه بار دیگه بیای بیرون ‫شب رو توی بازداشتگاه می‌مونی
‫همونجا بمون!
‫خب. ترور
‫کیه؟
‫ای بابا! می‌دونی کیه دیگه!
‫درو باز کن، مرتیکه‌ی آزاری!
‫اگه درو باز نکنی، خود می‌شکونمش
‫بعدش از روی نعش خودت رد میشم
‫تا سه می‌شمرم ‫یک، دو...
‫خیلی‌خب
‫دارم قفلش رو باز می‌کنم...
‫ای تو روحت! چاقو داری؟!
‫سگه کجاست؟!
‫اون... اون زنه... زنه گفت که...
‫گفت اون چاقو داره
‫کجاست؟
‫باید این گندکاری رو جمعش کنی، باشه؟
‫چشم
‫شرمنده. اون باهام درگیر شد ‫منم مجبور شدم بخوابونمش زمین
‫پس چرا بازداشتش نکردی؟
‫اگه بهش حمله کرده باشه ‫باید بازداشت بشه، مگه نه؟
‫اون باهات درگیر نشده
‫رفیق، خودت دیدی که چجوری...
‫نه، ما چیزی ندیدیم
‫ما دیگه برمی‌گردیم پاسگاه ‫که آماده بشیم بریم خونه، باشه؟
‫اوه... خب می‌دونی، اون درگیر شد
‫این وضعش خرابه
‫- کی از شما نظر خواست؟ ‫- تو باید افسر پلیس باشی
‫واقعاً؟
‫بیخیال رفیق
‫باید خودتو جمع و جور کنی، رفیق
‫لعنت به من
‫دنده‌هات رو شکوندی؟
‫نه
‫روی سطل آشغال فرود اومدم
‫همم
‫ای بابا، حالا می‌خوام چیکار کنم؟
‫ببخشید واست دردسر درست کردم
‫انقدر معذرت‌خواهی نکن
‫- چیزی نمیگم ‫- خب، هرچی دلت خواست می‌تونی بگی
‫فقط معذرت‌خواهی نکن
‫اگه دستگیرم نکنی ‫منم نمیگم که منو زدی
‫نباید می‌زدمت
‫اون زنه گفت من چاقو دارم
‫خودم بهش گفته بودم چاقو دارم
‫گمون کنم چاقو داشتم
‫ولی چاقوی آشپزخونه بود
‫الان چطوری؟
‫کریس؟
‫هنوزم پیش میاد
‫هنوز هست
‫همم...
‫چی هنوز هست؟
‫سعی کن بگی
‫تو نذاشتی حرفمو بزنم
‫اصلاً نذاشتی حرفمو بزنم
‫من حق اظهار نظر ندارم؟
‫- هر حرفی وقت و جای خودشو داره ‫- واقعاً؟
‫حرفت اینه؟
‫می‌خوای بیکار بشه؟
‫اون نباید توی این شغل باشه، «فیل» ‫وضعش رو ببین
‫اون خیلی تحت فشاره
‫اینکه تو بخوای بهش گیر بدی ‫یا اتهامات بی‌اساس...
‫بی‌اساس؟
‫ما دیدیم یارو روی زمین افتاده بود ‫و صورتشو گرفته بود
‫تو حتی گفتی زیاده‌روی کرده
‫- من می‌دونم چی دارم میگم ‫- مگه من نمی‌دونم؟
‫نه
‫اگه با همکارت مشکلی داری
‫هروقت برگشتی پاسگاه پیگیری کن
‫تو باید بهم یاد بدی که چجوری ‫کارم رو درست انجام بدم
‫- دارم یاد میدم دیگه ‫- نه
‫فیل، واقعاً اینطور نیست
‫بیا رفیق
‫خیلی‌خب، بعداً می‌بینمت، باشه؟ برو
‫«آدام»!
‫آدام، صبرکن رفیق
‫خیلی‌خب، گوش کن ‫روز معرکه‌ای داشته باشی، باشه؟
‫پسر خوبی باش. باشه؟
‫خیلی‌خب، برو
‫بعداً می‌بینمت پسرم
‫می‌بینمت رفیق
‫خداحافظ. خیلی ممنون
‫- سلام ‫- سلام
‫چرا عصر بهم پیام میدی؟
‫معذرت می‌خوام
‫فقط...
‫فقط می‌خواستم گپ بزنم
‫پس وقتی کریس جلو روم نشسته ‫یهویی بهم پیام میدی؟
‫درست فکر نکردم
‫یکم اعصابم بهم ریخته بود و...
‫گفتم شاید توام بخوای حرف بزنی
‫نمی‌دونم
‫من داشتم با شوهر و دخترم شام می‌خوردم...
‫می‌دونم توام به اندازه‌ی من اعصابت خرده
‫من عاشق شوهرم هستم، «ری»
‫آقای «کارسن»؟
‫صورتحساب برای شما، قربان
‫باشه
‫سلام مامان
‫سلام
‫قهرمان پلیس من اومد
‫حالت چطوره؟
‫دیر کردی
‫خب، شب شلوغی بود
‫خوابیدی؟
‫اونی که باید نگران خواب باشه، تویی
‫تو باید بری خونه بخوابی
‫هر روز صبح بلند می شی میای اینجا
‫کیت و تیلی دلشون می‌خواد قبل از مدرسه ببیننت
‫خب، می‌ دونن کجا هستم
‫خیال می‌ کنن دلت نمی ‌خواد بری خونه
‫اون ها دیروز اومدن
‫کیت برام اون گل‌ های زیبا رو خرید
‫آهان
‫صورتت داغونه
‫کاش یه مقدار درست ‌حسابی می‌ خوابیدی
‫خب، هر وقت تو بخوابی، منم می ‌خوابم
‫می‌ ترسم بیدار نشم
‫تو هنوز نمردی
‫می‌ خوام نهایت استفاده رو از اینجا ببرم ‫به قدر کافی که از آدم پول می ‌گیرن
‫شبت چه طور بود؟
‫بد نبود
‫می ‌دونی، مثل همیشه بود
‫می‌دونی چیه؟ اتفاقاً یه کار خوب کردم
‫مگه نباید کار خوب بکنی؟
‫آره به نظرم
‫خب چیکار کردی؟
‫کار خوب رو می گم
‫یه کار برای کسی کردم که معمولاً آدم مهمی نیست
‫همه مهم هستن
‫نه مامان، واقعاً این طور نیست
‫خب چی شد که این آدم این بار مهم شد؟
‫خب، توی یه چاله‌ ای افتاده بود و من از چاله درآوردمش
‫همم
‫ممکنه محض تنوع هم شده یه تفاوتی ایجاد کنه
‫هی، خوبی؟
‫خوبی؟
‫خوبم
‫- می ‌خوای ببندمش؟ ‫- نه
‫نه
‫یه مقدار سرده
‫خوبه
‫از این نسیم خوشم میاد
‫باشه
‫هی، هنوزم از این ها می‌ خوای؟
‫[استعمال دخانیات مرگبار است] ‫[همین حالا ترک کنید]
‫شاید توی دردسر بیفتی
‫همه منو دردسر صدا می ‌کنن
‫تو نگران خودت باش!
‫همه باید «پِری» صدات کنن
‫و باید نگران تو باشم
‫چون تو نگران خودت نیستی
‫یادته برای بابا سیگار رول می ‌کردم؟
‫یادت میاد، مامان؟
‫نه
‫یادته وقتی پلاستیک تنباکوش رو انداختم؟
‫یادته
‫بیخیال، باید یادت باشه
‫یادم نیست
‫اگه هم یادم بود...
‫اگه یادم بود می ‌گفتم یادمه
‫اما یادم نیست
‫باشه
‫چون می ‌دونم چه آسیبی به آدم می ‌زنه
‫زندگی با یه هیولا رو می گم
‫اما تو هیولا نیستی، کریس
‫چون پدرت اونجوری بود
‫و تو این طوری هستی
‫مطمئنی؟
‫آره
‫شاید بهتر باشه با همسرت ‫در مورد هراس هات صحبت کنی؟
‫چه نتیجه‌ای می ده؟
‫خب، اون دلش می‌ خواد صحبت کنیم
‫دلش می‌ خواد که ما یه خانوا...
‫من نمی ‌تونم این رو نشونشون بدم، می شه؟
‫من خیلی دوستشون دارم
‫خیال می‌ کنی خیلی زرنگی!
‫چون حس ناجی ‌بودن برای کیسی بهت دست داده
‫خب، اشتباه بدی کردی، رفیق
‫یه اشتباه دیگه در مجموعه‌ ی طویلِ اشتباهاتت
‫اما این یکی از همشون بدتره
‫و این یکی برات گرون تموم می شه، رفیق
‫نه، من هنوز اینجام
‫نمی‌ خوای مواد بخری؟
‫کوکائین
‫یه عالمه
‫به ارزش 10هزار تا
‫بله که جدی می گم
‫والا
‫امروز
‫نه. اول پول بده چون تو آشغالی ‫و منم بهت اعتماد ندارم
‫خودم میام پیشت
‫خب