‫وقتی 7ساله بودم، اون مُرد.
‫و من تو پرورشگاه زندگی می کردم.
‫بازی رو انجام دادم...
‫واقعاً فکر می کنی رفقای کالوم اون کار رو کردن؟
‫به نظر میاد کاریه که اون ها می کنن.
‫برای روزی که توش هستیم.
‫از کِی تا حالا رو یه نیمکت که جلوی خونه ات است
‫می نویسن «تولدت مبارک!» آنا؟
‫داره همون چیزی رو می گه که
‫همه وقتی می خوان بگن«حواسم بهت هست.» می گه.
‫خبری از گریس نشده؟
‫آه، اون حالش خوبه مامان.
‫وقتی خودش بخواد میاد.
‫فقط باید یه کم تنها باشه.
‫آره، اما کجاست؟ تو پیام چیزی نگفته...
‫تو پیام گفته: «چند روزی این دور و برا نیستم.
‫گوشیم خاموشه.»
‫چرا باید همچین کاری بکنه؟ گوشیش رو خاموش کرده.
‫هی، بیا تو!
‫من سیرم.
‫و؟
‫پسری که امروز تولدشه چی؟
‫خیلی خب، می رم دوش بگیرم.
‫این خوبه؟
‫آره، خیلی خوبه.
‫خب، شاید باید این رو بهش بگی.
‫این ها چیه؟
‫برای «عمه اِی» است
‫بعد از مرگش بابا دادش به من.
‫فقط دارم هرچیزی که می تونم رو کنار هم می ذارم
‫تا ببینم گزینه هامون چی هاست.
‫چه گزینه هایی؟
‫من می خوام از اینجا بریم.
‫از این خونه.
‫- کجا؟ ‫- نمی دونم.
‫اما قول می دم قبل از این که با تو حرف نزدم
‫هیچ تصمیم در مورد نقل مکانمون نگیرم، باشه؟
‫مرسی بابت صبحونه.
‫و کادوها.
‫خواهش می کنم عزیزم.
‫می خوای اینگرید ‫رو به مهمونی باربکیوت دعوت کنی؟
‫آره. تو الین رو دعوت کردی؟
‫آره، اونم میاد.
‫- چی گرفته برات؟ ‫- نمی دونم.
‫اما گفت امروز صبح می خواست بره شهر.
‫- گفتی 16سالشه؟ ‫- آره.
‫انتخاب های زیادی داری.
‫به چیزهای فانتری یا علی تخیلی علاقه داره؟
‫رمان های کارتونی چه طور؟
‫آه، من...
‫آه. ببخشید.
‫آه، آه.
‫آه، واقعاً متأسفم.
‫بعداً برمی گردم.
‫- مشکلی نیست. ‫- خیلی متشکرم ازتون.
‫- خواهش می کنم. ‫- ممنون. خدانگهدار.
‫خب بالآخره تامی برگشته یا نه؟
‫بیخیال تامی شو!
‫فقط که اون تو این شهر نیست.
‫پیمانکارهای ارزون قیمت تر دیگه ای توی لیستم دارم
‫که می تونیم ازشون استفاده کنیم.
‫ای خدا، فرانک، از دست تو و لیستت.
‫بذار حدس بزنم، هیچ کس حاضر نیست
‫به این زودی جای تامی رو بگیره؟
‫عیبی نداره فرانک.
‫خودم ترتیبش رو می دم، ‫فقط قبلش باید با فین حرف بزنم.
‫می دونی دیشب کجا بود؟
‫خونه بود. چرا می پرسی؟
‫می خوام با فین مشورت کنم.
‫خب این طرف ها نمی تونی پیداش کنی.
‫وقتی داشت اطراف ساختمون ‫رو تمیز می کرد، دوباره زخم برداشت.
‫رفته دکتر.
‫دخترت جنی برگشته اونجا کار کنه، مگه نه؟
‫آستانه تحمل دردت بالاست.
‫نه. از درون دارم درد می کشم.
‫اگه از من بپرسی، این روزها یه عالمه چیز هست ‫که می شه در موردشون حرف زد.
‫همش رو بریز تو اون فضای کوچیک و تنگ
‫- و به زندگیت ادامه بده. ‫- هوم.
‫پس از کسی که احساساتش ‫رو قایم می کنه خوشت میاد؟
‫فکر کردم از مادرم می ترسی.
‫شاید نباید می ترسیدم.
‫شاید اون از من می ترسه.
‫کار اشتباهیه که بخوای همچین فکری کنی.
‫آره.
‫خب، چقدر باید تقدیم کنم؟
‫شنیدم برای درمان باید پول بدیم.
‫می تونی بیرون پول رو واریز کنی.
‫اوه پس پول نقد رو قبول ندارن.
‫- هرچی می شنوی رو باور نکن. ‫- آه.
‫در هر صورت، بعداً می بینمت؟
‫اما نمی دونم کِی.
‫فکر کنم مهمونی باربکیوی کالوم؟
‫آه. آره. یه قرارِ ملاقاته.
‫نه نیست. آه...
‫- اما میام اونجا. ‫- آره.
‫منم میام اونجا.
‫- خیلی خب. ‫- جنی!
‫چه خبر شده؟
‫نمی دونم.
‫- حرفم رو گوش نمیدی. ‫- دارم گوش میدم.
‫- جنی! ‫- مایکل؟
‫چطور تونستی همچین کاری رو باهام بکنی؟
‫- خیلی خب، برو عقب رفیق. ‫- فین! چیزی نیست. چیزی نیست.
‫مایکل چی شده؟ ‫داری چی کار می کنی؟
‫دختر منه! ‫نل دختر منه، مگه نه؟
‫اه، مایکل...
‫تو نمی تونی...!
‫چطور فکر کردی می تونی ‫از این ماجرا قسر در بری؟
‫هان؟ واسه این که از خانوادۀ اهرن هستی؟
‫قانون شامل حال شما نمیشه؟
‫- چی شده؟ ‫- از اون بپرس.
‫از اون دزد که برات کار می کنه بپرس!
‫بدون این که به من بگه ‫بچه مون رو به دنیا آورد.
‫- مایکل، مایکل، لطفاً... ‫- به من دست نزن جن!
‫جنی، بیا دفتر من. همین حالا.
‫- پس اون... ‫- شوهر سابقم بود.
‫آره.
‫- کوین، می تونم توضیح بدم. ‫- جن، متأسفم، ولی...
‫تموم شد.
‫خودت این کارو با خودت کردی.
‫تقصیر خودته.
‫حتماً کار یکی از تو خونواده س.
‫شما تنها کسایی بودین که قضیه رو بهتون گفتم.
‫آره، ولی فقط به ما نگفتی.
‫تو به فرانک گفتی. ‫ولی نمی خوام بگم که
‫فرانک چیزی گفته، ولی فین پیش فرانک می مونه.
‫مامان...
‫من همین الآن کارم رو از دست دادم.
‫مایکل می تونه ازم شکایت کنه،
‫حتی می تونه نل رو ازم بگیره! خدایا!
‫همچین کاری نمی کنه. ‫بی خیال.
‫از کجا می دونی؟! ‫از کجا می دونی؟
‫فقط می خوای قضیه رو به فین ربط بدی.
‫فین... سعی کرد ازم محافظت کنه.
‫فکر کرد مایکل می خواد بهم صدمه بزنه.
‫صبر کن. فین اونجا بود؟
‫- تو درمانگاه؟ ‫- البته که اونجا بود.
‫فقط آشوب به پا کردن براش کافی نبود.
‫می خواست خودش شاهد قضیه باشه.
‫- مثل کاری که تو کافه کرد. ‫- اصلاً می فهمی چی میگی؟
‫اصلاً منطقی به نظر نمیاد.
‫چرا باید همچین کاری بکنه؟ ‫اصلاً چرا باید هیچ کدوم از این کارا رو بکنه؟
‫تو فکر می کنی فین می خواد سربه سرمون بذاره.
‫چرا؟!
‫- چرا؟! ‫- به خاطر پول، می دونی؟
‫فکر می کنه بهش پول میدیم.
‫چه پولی؟
‫ارثی وجود نداشت
‫و بیمه خیلی وقته که تموم شده.
‫- حداقل تو یه سهمی بردی آنا. ‫- شروع نکن جنی.
‫بچه ت واسه خودش به دنیا نیومد که.
‫- چی گفتی؟ ‫- بس کنین.
‫اون دقیقاً همینو می خواد.
‫که به جون هم بیفتیم.
‫چند تا اتفاق دیگه باید بیفته که
‫بفهمین اینا تصادفی نیست؟
‫کار فینه. همه ش کار فینه. ‫باید کار اون باشه.
‫حالا بیشتر از هر وقت دیگه ‫باید درکنار هم باشیم.
‫اونو بیرون از خانواده نگه می داریم.
‫هیچی بهش نمیدیم. ‫هیچی هم بهش نمیگیم.
‫تا وقتی این کارا رو بکنیم، ‫نمی تونه کاری بهمون داشته باشه.
‫ممنون مری. ‫خیلی خیلی ممنون.
‫کس دیگه ای هست ‫که امروز بخواد باهامون صحبت کنه؟
‫- بفرمایید. ‫- ممنون. سلام.
‫من الین هستم.
‫- سلام الین. ‫- سلام.
‫و من...
‫یه مو قرمزم.
‫ببخشید.
‫من...
‫من یه معتادم و الآن...
‫شش سال
‫و دو ماه و دوازده روزه که ترک کردم.
‫ببخشید. من...
‫آلرژی دارم. ‫ببخشید.
‫اه، امروز...
‫امروز تولد پسر بزرگمه.
‫و اونو برادرش از وقتی که خیلی کوچیک بودن
‫با من زندگی نمی کردن.
‫و من می خوام این زمانای ‫از دست رفته رو جبران کنم.
‫البته اگه امکان پذیر باشه.
‫هنوز براش کادو نخریدم.
‫و دلیلش این نیست که عادت نداشتم
‫براش کادو بخرم.
‫می دونین، مثلاً خیلی خسته بودم...
‫یا فراموش کردم یا برام مهم نبود.
‫می ترسم کادوی اشتباهی بخرم براش.
‫چون اگه اشتباه بخرم، دارم تأیید می کنم که
‫اونو نمی شناسم.
‫که قبلاً از دستش داده بودم.
‫و این که من...
‫ببخشید.
‫یه دلیل این که فکر می کنم امروز چقدر سخته
‫اینه که یادم می ندازه که...
‫تقریباً تولد دیگه ای نداشته.
‫وقتی بچه بود
‫نزدیک بود بمیره.
‫تو یه آتیش سوزی.
‫آتیش سوزی ای که همیشه فکر می کردم تقصیر منه.
‫ولی نبود.
‫و مدت ها با احساس گناه زندگی کردم،
‫و منو از بچه هام دور کرد.
‫و وقتی که فهمیدم،
‫کار من نبود، ‫و خیلی دیر بود که بخوام درباره ش کاری کنم.
‫و چالش من اینه.
‫که ببخشم و بی خیال بشم،
‫که هر روز بهتر باشم
‫و مهم تر از همه، هوشیار باشم.
‫ممنون.
‫ممنون الین.
‫ممنون که حرفات رو باهامون درمیون گذاشتی.
‫کس دیگه ای هست که بخواد باهامون صحبت کنه؟
‫الین.
‫لطفاً تنهام بذار.
‫ببین، من نمی دونستم تو هم اونجا خواهی بود.
‫و هرچیزی که اونجا شنیدی...
‫پیش خودم می مونه.
‫راستش خودم می دونم دوستی چطوریه.
‫یه جلسۀ دیگه پیدا می کنم.
‫اگه امروز جلسۀ دیگه ای باشه، اونو میرم.
‫حس می کنم بهش نیاز دارم.
‫یه دونه تو «بالا» هست.
‫تو ظهر.
‫- چند وقته که...؟ ‫- هوشیارم؟
‫آره.
‫چند ساله.
‫خیلی خب.
‫مشکلی برات دررابطه با کالوم پیس نمیاد.
‫هر کاری هم که بکنی،
‫اون پسرته.
‫و می خواد تو زندگیش باشی.
‫از کجا می دونی؟
‫راستش کالوم تنها کس تو این دور و براس
‫که فکر می کنم می شناسمش.
‫اون بچۀ عالی ایه.
‫خیلی مسائل رو پشت سر گذاشته.
‫یعنی، پدرش، پدربزرگش رو کُشت.
‫حتماً تو رو هم به هم ریخته.
‫فکر کنم نباید باهاش ‫دربارۀ این موضوع صحبت کنی.
‫خب، اون داشت درباره ش باهام حرف می زد.
‫دربارۀ این که دنیس الآن بابای من شده.
‫خیلی خب. من باید برم.
‫می خوای واسه کالوم کادو بخری، درسته؟
‫خب اگه راهنمایی می خوای،
‫یه چیزی می دونم که حسابی شوکه ش می کنه.
‫خیلی خب، نمی خوام حدس دیگه ای بزنی
‫که فکر کنی شاید دوست داشتم یا...
‫چی باعث میشه بهت افتخار کنم.
‫من به همینی که هستی افتخار می کنم.
‫فقط یه چیزی هست.
‫چی؟
‫وارد مسائل خانوادگی نشو.
‫مسائل خانوادۀ اهرن.
‫چرا؟
‫احتمال وقوع همچین چیزی خیلی زیاده.
‫خانوادۀ اهرن می تونن یه راهی ‫برای کشوندن تو به ماجراهاشون داشته باشن.
‫فقط ازت می خوام که...
‫کاری رو که خودت می خوای بکنی.
‫پای تو هم به ماجرایی کشونده شد؟
‫- سلام رفیق. ‫- سلام.
‫چی شده؟
‫- سلام خفن. ‫- اون کیه؟
‫اصلاً میشه گورتو گم کنی اندی؟
‫فکر نکنم دلت بخواد با من اینجوری حرف بزنی.
‫مگه این که همه ش مزخرف باشه.
‫این که آزارت به یه مورچه هم نمی رسه.
‫پس کدومشه؟
‫- هان؟ کدومش؟ ‫- هی، کالوم!
‫مشکلیه؟
‫اندی، بیا بریم.
‫کارمون هنوز تموم نشده، فهمیدی؟
‫تولدت مبارک رفیق.
‫خیلی هم جدید نیست، ولی...
‫حداقل دفعۀ بعدی که دوستات رو دیدی،
‫یه چیزی داری که نشونشون بدی، مگه نه؟
‫کجا میری؟ ‫فکر کردم قراره بریم ساحل.
‫اندی دیلون اومد.
‫ولی فین ترسوندش و رفت.
‫سلام اینگرید.
‫سلام فین.
‫بیشتر فکر کردی دربارۀ، می دونی...
‫پدرامون؟ ‫چطور می تونیم اطلاعات بیشتری به دست بیاریم
‫اه، بذار الآن درباره ش حرف نزنیم.
‫امروز تولدته.
‫برو یه کم با دوستات خوش بگذرون.
‫من جات بودم همین کار رو می کنم. برو.
‫بعداً تو مهمونیِ باربکیو می بینمتون.
‫سلام گریس.
‫کجایی؟
‫دابلین؟
‫چقدر دیگه اونجا می مونی؟
‫مهمونی نمیای؟
‫خیلی خب. خداحافظ.
‫گریس بود؟
‫بهش زنگ نزن مامان. ‫حسش رو نداره.
‫حالش خوبه، فقط... ‫امشب نمیاد.
‫-اه، کجاس؟ گفت؟ ‫- دابلین.
‫- آلانا اونجا یه آپارتمان داره. ‫- آلانا؟
‫ولی امروز صبح دیدمش و چیزی نگفت.
‫فکر نمی کردم بتونم بیشتر از اون چیزی که
‫الآن ازش متنفرم، متنفر بشم.
‫می دونم چه حسی داره.
‫اه، بیا داخل.
‫انگار داری مریض میشی؟
‫نمی دونم.
‫فقط... ‫فقط آلرژی دارم.
‫سلام آنا.
‫کالوم اینجاس؟
‫نه. رفته ساحل.
‫می خواستم کادوش رو بهش بدم پس...
‫حتماً میدمش بهش.
‫سلام!
‫درست به موقع!
‫سلام بچه ها.
‫پسری که تولدشه! ‫بیا اینجا!
‫امیدوارم خوشت بیاد
‫اه، خدای من. ‫یه دوربین!
‫شگفت انگیزه. ‫خیلی ازت ممنونم.
‫- خب، انگار یکی خوشحاله. ‫- از کجا می دونستی؟!
‫به حس خودم اعتماد کردم.
‫درسته. من باید برم. ‫بعداً می بینمت الین؟
‫آره، میام. ‫نگران نباش.
‫مامان.
‫میشه صحبت کنیم؟
‫یه کم عجله دارم آنا. ‫چی شده؟
‫داشتم فکر می کردم یه جا تو شهر کرایه کنم.
‫- واسه فعلاً. ‫- چی؟
‫چرا؟ این دیوونگیه.
‫اینجا کل خونه واسه توئه.
‫- دقیقاً واسه من نیست. ‫- گوش کن.
‫فکر کنم اصلاً نمی دونی
‫حتی اجاره های اینجا چنده.
‫از سرت بیرونش کن آنا.
‫ببین، واسه مایکل چند تا پیغام گذاشتم.
‫و اگه به تلفن خونه زنگ زد،
‫بهش بگو که می خوام ببینمش، خیلی خب؟ ‫خداحافظ.
‫متأسفم ول. خیلی دیر شده.
‫دارم بچه ها رو واسه ‫کار دیگه ای آماده می کنم.
‫تامی، می خوام مطمئن بشم که
‫با داشتن اطلاعات کامل ‫داری این کار رو می کنی.
‫فکر می کنی کسی داره زیر گوشم چیزی می خونه؟
‫همچین فکری درسته؟
‫از هر جایی که شنیده باشمش، ‫باعث نمیشه اشتباه باشه
‫مگه نه؟
‫نمیشه اونجوری پول خرج کنی
‫- و دستمزدها رو ندی. ‫- هوم.
‫دخترت کیرا قراره بچه دار بشه، مگه نه؟
‫آره، درحال حاضر داره با ما زندگی می کنه.
‫خودش و پاول.
‫شوهر احمق سقف سازش.
‫چرا می پرسی؟
‫امیدوار بودم واسه یه خواستگاریِ نانجیبانه ‫اقدام کنی.
‫فرانک با این قضیه مشکلی نداره؟
‫خب، مجبوره که مشکلی نداشته باشه. مگه نه؟
‫فردا اول صبح.
‫تو می دونستی؟
‫وقتی که کار از کار گذشته بود.
‫هیچ کدوممون نمی دونستیم ‫اون چه برنامه ای داره مایکل.
‫اگه می دونستی باهاش ‫حرف می زدیم که این کارو نکنه.
‫- مایکل، کی بهت گفت؟ ‫- نمی دونم.
‫- مایکل. ‫- نمی دونم!
‫اینو برام پست کردن.
‫هنوز نامه رو داری؟
‫تو به فین گفتی که پدر بچۀ جنی کیه؟
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫ول. دوباره برگشتی.
‫نگفتی که گریس
‫تو آپارتمانت توی دابلین مونده بود.
‫نمی خواست که کسی بدونه.
‫من کی باشم که بخوام دخالت کنم؟
‫تامی ههیر فردا برمی گرده سر ساختمون.
‫یکی از واحدها رو برای دستمزدش
‫میدیم به دخترش.
‫مشکلی نیست.
‫و درضمن، آلانا؟
‫تصمیم تو بود که دستمزد تامی رو دیر بدی
‫تا بذاره بره.
‫حالا می خوام تو به فین بگی که
‫اینجا دیگه کاری براش وجود نداره.
‫نه، نه. من همچین کاری نمی کنم.
‫آره، این کارو می کنی فرانک. ‫کار داشتن باعث میشه موندنش آسونتر بشه.
‫و منم همچین چیزی رو نمی خوام!
‫خب، خیلی بد شد.
‫اون خیلی واسه این کار مناسبه.
‫تو این زمینه پسرِ باباشه.
‫انگار خودش بهش یاد داده ‫که چطور باید کار رو انجام بده.
‫خب، اون یادش نداده. ‫اونا هیچ وقت همدیگه رو ندیدن.
‫واقعاً؟ ‫خب، این...
‫این چی؟
‫به گفتۀ فین اونا چندین بار
‫طی سال ها همدیگه رو دیدن.
‫وقتی که دنیس می اومد انگلیس.
‫فین میگه خیلی دوست داشت دربارۀ زندگی
‫تو خانوادۀ اهرن بشنوه.
‫فقط یکی دوبار بود.
‫خب، این قضیه چیزی رو تغییر نمیده.
‫می بینی، حقیقت اینه که...
‫می بینی، این تنها خونواده ایه که برام مونده.
‫پس مادرت چی؟
‫وقتی من هفت سالم بود اون مُرد.
‫و من تو پرورشگاه زندگی می کردم.
‫ول.
‫اینو بخور. زود باش.
‫مشکلی نیست، می تونی باهاش رانندگی کنی.
‫چی شده؟ مشکل چیه؟
‫فکر کنم اون می دونه.
‫اه، خدای من.
‫فکر کنم می دونه. ‫فکر کنم دنیس بهش گفته.
‫فین به فرانک و آلانا گفته ‫که اونا همدیگه رو می دیدن.
‫این خیلی چیزا رو توجیه می کنه.
‫آره.
‫هیس. هی.
‫سلام.
‫ببین، می دونم که انتظار نداشتی
‫تا بعد منو ببینی ولی...
‫فکر کردم ممکنه از اینا خوشت بیاد.
‫چند تا دونات.
‫اه...
‫همه چی مرتبه؟
‫اخراج شدم.
‫چرا؟
‫خب، خودت که اونجا بودی.
‫چه فکری می کنی؟
‫بیشتر یه مشکل خونوادگی بود.
‫بیشتر از یه تنبیه کوچیک نبود.
‫یه سوتفاهمِ...
‫قبلی وجود داشت.
‫شامل چند تا اسحله.
‫خب پس.
‫بهتره شغلت رو پس بگیری.
‫یا یه شغل دیگه.
‫نمی تونی با یه بچه بی کار باشی.
‫نه.
‫فکر کنم قانون تو ایرلند فرق کنه.
‫هی، خنده دار نیست جنی.
‫داشتن بچه ای که نتونی تأمینش کنی خنده دار نیست.
‫حتی با بهترین نیات.
‫این بچه س که بیشتر ضرر می بینه.
‫- فین... ‫- نه، گوش کن!
‫خیلی غیرمسئولانه س که
‫بچه ای داشته باشی که نتونی تأمینش کنی.
‫ازت می خوام که بری فین.
‫متأسفم.
‫بیا بریم قهوه یا چیزی بخوریم.
‫برو، همین حالا.
‫خداحافظ فین.
‫سلام فین.
‫مایکل اینجا چی کار می کنه؟
‫من ازش خواستم که بیاد
‫تو چی کار کردی؟
‫خودت گفتی.
‫ممکنه تو دردسر بزرگی افتاده باشی.
‫پس هرچه زودتر درستش کنی بهتره.
‫ممنون که دعوتم کردی ول.
‫من دعوتت نکردم.
‫فرانک، وظیفۀ درست کردن استیک ها با توئه.
‫خیلی خب، درست مثل سابق.
‫می دونی، قبلاً تقریباً ‫هر هفته این کارو می کردیم.
‫دخترها مثل دیوونه ها این ور و اون ور می دویدن.
‫افسوس که گریس اینجا نیست.
‫آخه اون از همه دیوونه تر بود.
‫اوقات خوبی بود.
‫حرفت رو قبول دارم.
‫فکر کنم این اوقاتی ‫که میگی خیلی هم قدیمی نشدن.
‫موافقی؟
‫میرم بنزین بیارم.
‫فقط منم که فکر می کنم این چیزا آزاردهنده س؟
‫اونا شادن، فقط همین مهمه، مگه نه؟
‫چرا همه تون با این قضیه مشکل دارین؟
‫چی؟
‫مطمئنم فقط حس می کنی عجیب غریبه که
‫عموت با زن سابق بابات ازدواج کرده باشه.
‫کتی، گریس نباید اینو بهت می گفت.
‫خب گریس خیلی کارها رو نباید انجام می داد.
‫خیلی خب، میرم یه نوشیدنی دیگه بخورم.
‫هیچ وقت نمی خواستی بهم بگی؟
‫دقیق بهش فکر نکرده بودم مایکل.
‫هیچ برنامه ای نداشتم.
‫باشه؟ فقط می دونستم که می خواستم...
‫که نیاز داشتم...
‫به اون.
‫متوجه میشی؟
‫آره، ولی اون فقط واسه تو نیست.
‫اون بچۀ منم هست.
‫می دونی چیه؟ کار هرکی که بود، ‫خوشحالم که اون کارت رو برا فرستاد.
‫چون اگه نمی فرستاد...
‫ممکن بود هیچ وقت نفهمم.
‫یا مثلاً چند سال بعد می فهمیدم، ‫وقتی که اون خیلی بزرگ شده بود.
‫و این...
‫این منصفانه نبود.
‫هیچ وقت نمی بخشیدمت جنی.
‫الآن می تونی منو ببخشی؟
‫می دونی، از وقتی که با مادرت صحبت کردم...
‫- داشتم فکر می کردم. ‫- مایکل، خواهش می کنم.
‫فقط پای وکیل رو وسط نکش، باشه؟
‫همین جوری تو شرایط بدی هستم.
‫این...
‫این اون چیزی نیست که بهش فکر کردم.
‫ببین، می خواستم...
‫ما اینو با هم می خواستیم.
‫شاید هنوزم بتونیم با هم انجامش بدیم.
‫چیزی رو ثابت نمی کنه.
‫به علاوه، تا اینجا نیومده بود
‫نمی تونست چیزی دربارۀ جنی بشنوه، پس...
‫پس؟ پس زنگ زده به یه دوست تو انگلیس
‫و ازش خواسته که از اونجا یه کارت بفرسته.
‫همۀ ما دوستانی تو انگلیس داریم ول.
‫همۀ آدمای اینجا دارن.
‫دقیقاً داری به چی فکر می کنی؟
‫می خواد ازت اخاذی کنه که بهش پول بدی؟
‫خب، داره از راه اشتباهی اخاذی می کنه.
‫اول باید تهدید کنی و بعد کاراتو بکنی.
‫با عقل جور درنمیاد.
‫مگه این که...
‫مگه این که چی؟
‫مگه این که فقط بخواد به همه تون صدمه بزنه.
‫این ته بازیشه.
‫ولی چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫به احتمال زیاد، خودش تنها نیست.
‫کار یه نفر نیست.
‫ول، اه...
‫نمی دونم چقدر در جریان باشی،
‫ولی شما خونوادۀ خیلی محبوبی تو شهر نیستین.
‫دنیس یه راهی برای کنار اومدن با مردم داشت.
‫یه راهی که متوجه تمام مزایا نشن، ‫اگه تو می خوای.
‫ولی حالا اون رفته.
‫یعنی میگی من مقصرم؟
‫چون گرم و صمیمی نیستم؟
‫چون مردمی رو که نمی شناسم مهمون نمی کنم؟
‫تو کافه هایی که نمیرم؟
‫چون با مردمی که دیگه برام سودی ندارن
‫بدرفتاری نمی کنم؟
‫چون با هرکی رفیق نمیشم...
‫یا خدا ول! ‫فقط پای منو به این قضیه نکش.
‫می دونستم اصلاً نباید ‫دربارۀ فین چیزی می پرسیدم.
‫ولی پرسیدم. ‫چون تو ازم خواستی.
‫به خاطر گریس، به خاطر بقیه، ولی دیگه تمومه.
‫همین کارا از دستم برمی اومد.
‫- متأسفم. ‫- خب، منم متأسفم.
‫متدسفم که فکر کردم وفاداریت بیشتر از
‫ارتباطت با دخترم شده.
‫اه. ببخشید.
‫اه، چیزی نیست.
‫- خبری از گریس شده؟ ‫- نه.
‫پیداش میشه. ‫فقط امشب نه.
‫مطمئنم که حال گریس خوبه.
‫اگه دربارۀ پسرت بپرسی؟
‫فکر کنم شاید مریض باشه. ‫باید بریم.
‫به نظر حالش خوب میاد کتی.
‫جو؟
‫البته، باشه. بریم.
‫بعداً می بینمت آنا.
‫خیلی خب. خداحافظ.
‫نوشابه می خوری؟
‫نه، نمی خوام. ممنون.
‫خیلی دوست داشتنیه.
‫فرانک بهم گفت که
‫- قبلاً این کار همیشگیتون بود. ‫- اوهوم.
‫کاش منم می تونستم باشم و ببینم.
‫بهت 20 هزار دلار میدم.
‫کیو باید واسه گرفتن این پول بُکُشم؟
‫فقط باید بری.
‫چی، از مهمونی؟
‫پول رو می خوای یا نه؟
‫میشه یه چک بنویسی؟
‫مشکلی نیست.
‫واسه جنیفر اهرن بنویسش.
‫ببخشید؟
‫اگه چک رو واسه جنی بنویسی،
‫من به انگلیس برمی گردم.
‫اون به کمک نیاز داره ول.
‫اون یه بچه داره.
‫و به تازگی کارش رو از دست داده.
‫سربه سر من نذار، قسم می خورم...
‫منو از خونواده می ندازی بیرون؟
‫خیلی برای اون کار دیره.
‫من همیشه بیرون بودم.
‫از بیرون داخل رو نگاه می کردم.
‫درسته؟
‫- اینگرید. ‫- سلام.
‫- خوشگل شدی. ‫- ممنون. تو هم همین طور الین.
‫- ممنون. ‫- کالوم خیلی از دوربینش خوشش اومده.
‫خب، نمی خواستم مانعِ
‫استعدادش باشم.
‫حالا که حرفش شد، یه چیزایی دربارۀ اون دوره.
‫و می دونی، یکی از دوستای خوبم ‫اونجا تدریس می کنه.
‫و فکر کنم چند تا عکس و چیزای دیگه اون توئه.
‫- فکر کنم خوشت بیاد. ‫- از چی خوشش بیاد؟
‫فقط مسائل مربوط به دانشگاهه.
‫یه دوره که فکر کنم کالوم ‫باید درنظر داشته باشدش.
‫و این دوره کجاس؟
‫اِن سی اِی دی. تو دابلین.
‫می دونم اِن سی اِی دی کجاس.
‫از «دی» توی اسمش مشخصه.
‫چیه؟
‫«دی» واسه طراحیه.
‫دانشگاه ملیِ هنر و طراحی.
‫درسته.
‫ولی خوبیش اینه که من یه دخترعمو دارم
‫که همون نزدیکی ها زندگی می کنه
‫یه اتاق اضافی داره.
‫اتاق دو تخته.
‫اه، اون خط قرمزت بود،
‫و من ازش رد شدم. ‫مگه نه؟
‫عالیه.
‫بهتره برم. ‫باید یه کاری انجام بدم.
‫ببخشید.
‫می دونی دلم می خواد چی کار کنم؟
‫گم شی؟
‫بزنم یه چیزی رو بترکونم.
‫امیدوارم خوشش بیاد.
‫آنا براش یه کیک درست کرده.
‫خب، می تونیم هر دو تا کیک رو بیاریم.
‫الین، این جوری نمی تونی از پس آنا بربیای.
‫همین الآنشم به نقطۀ شکست نزدیکه.
‫اگه فکر می کنی من می تونم ‫کنترلش کنم، اشتباه می کنی.
‫می ترسه که بخوای پسره رو ازش دور کنی.
‫حالا که بهش قضیه نگاه می کنم، ‫می فهمم چرا همچین فکری می کنه.
‫فکر کنم می تونه کیک اضافی باشه.
‫ممنون.
‫این چی بود؟
‫خدای من، حس خوبی داشت.
‫اشکالی نداره اگه منم امتحان کنم؟
‫فقط مراقب باش فین. ‫باید...
‫نه، مشکلی نداره.
‫شلیک خوبی بود!
‫ایول داداش.
‫عالی بود خواهر.
‫کالوم به اسلحه علاقه ای نداره؟
‫- هوم؟ ‫- یا مثل الین از اون دسته آدمای خلاقه؟
‫کالوم! می خوای امتحان کنی؟
‫بیا.
‫- الین. ‫- نه، نه.
‫- چطور کار می کنه؟ ‫- بهت یاد میدم.
‫اینجوری وایسا.
‫- می بینی؟ ‫- نه، نه. داری چه غلطی می کنی؟
‫- با دقت نشونه می گیری، کالوم. بالا بگیرش. ‫- کالوم، نزن.
‫- نشونه بگیر... ‫- داری چه غلطی می کنی؟
‫حالا ماشه رو بکش.
‫خدای من!
‫خیلی خب، خیلی خب، بیا دیگه تمومش کنیم.
‫- آنا، بی خیال. ‫- نه، جیکوب هم باید امتحان کنه.
‫چیزی نیست مامان.
‫زود باش، همۀ اهرن ها شلیک می کنن.
‫نه، اون یه اهرن نیست.
‫البته که هست. ‫جفتشون هستن.
‫نه، نیستن. ‫روری نبود.
‫من نیستم. پس اونا هم نیستن.
‫اه، خیلی خب. اه...
‫فکر کردی این ظاهر خوبیه جلو پسرها، مگه نه؟
‫به به. حتماً دلت براش تنگ شده بود.
‫خیلی خب، زود باشین. ‫بیاین همه بریم داخل.
‫- خیلی خب؟ ‫- نه. هنوز تموم نشده.
‫- آنا! ‫- خدای من!
‫آنا! آنا!
‫فکر کنم دیگه کافیه، مگه نه؟
‫آره؟
‫اون کیک من نیست.
‫حالت خوبه الین؟
‫می دونی، لازم نیست خودت ‫رو واسه نوشیدنی اذیت کنی.
‫می دونی، معتادها دوست دارن به یاد بیارن
‫که دقیقاً چند وقته
‫که پاک شدن.
‫اون وقت تو چی گفتی؟ ‫«چند سالیه.»
‫تقریباً
‫خیلی خب.
‫- این کیکسگیجه! ‫- دوباره بگو.
‫نه، بس کن. ‫این بیسکوئیت کیک شکلاتیه.
‫مامان منم قبلاً برام درست می کرد.
‫تو هم یه تیکه می خوای؟
‫اه! کاش می تونستم.
‫نمی تونم با این دماغ گرفته م ‫طعم چیزی رو حس کنم.
‫اوه، جنی.
‫هوم.
‫کیک بیسکوئیتی می خوری؟ ‫کیک بیسکوئیتی شکلاتی؟
‫حتماً.
‫گپ کوتاهت با مامان رو شنیدم.
‫می تونیم پول رو تقسیم کنیم.
‫تویی؟
‫پشت تمام این ماجراهایی که اتفاق می افته؟
‫تو کارت رو برای مایکل فرستادی؟
‫نه.
‫خب، معلوم بود همینو میگی، مگه نه؟
‫اگر هم کار تو بود.
‫اگه می خوای بهم اعتماد کنی جنی.
‫باید اون قدم رو برداری.
‫قدم دور شدن از مادرت.
‫نوبت منه.
‫دنیس و آلانا؟
‫کسای دیگه ای هم بودن؟
‫مربوط به گذشته س.
‫و تو و مایکل؟
‫اینم مربوط به گذشته س؟
‫بی خیال.
‫از فین خوشم نمیاد.
‫چرا؟
‫تو همیشه کسی بودی که واسه خودش فکر می کرد.
‫ولی الان باعث شده ‫تو به چیزی که اون می خواد فکر کنی.
‫نه این کارو نمی کنه.
‫اون معتقده که بابا دنیس رو نکُشته.
‫مثل من.
‫کالوم، می دونم که می خوای حقیقت رو بدونی.
‫ولی تو... ‫ولی تا حالا به این فکر کردی که
‫حقیقت همون چیزیه که بهت گفته شده؟
‫فقط ذهنت رو به روی این فکر نبند.
‫اه، من ذهنم بسته س، مگه نه؟
‫- کالوم، خواهش می کنم... ‫- نه، گم شو، اینگرید!
‫گم شو!
‫- داری جدی میگی؟ ‫- برو!
‫موضوع چیه؟
‫به خاطر کالومه؟
‫آره، تقصیر اون نیست.
‫پس تقصیر کیه؟
‫چیه؟
‫اینگرید فکر می کنه فین داره
‫مخ کالوم رو با فکرای خودش پر می کنه.
‫چه فکرایی؟
‫مثل فکر این که پدرش دنیس رو نکُشته.
‫من تازگی رفته بودم جلسه.
‫جلسۀ معتادان ناشناخته.
‫و اون یهو ظاهر شد.
‫تو جلسه چی شد؟
‫اون می دونه من واسه آتیش سوزی سرزنش شدم.
‫خدای من، الین!
‫اگه به پسرها بگه چی؟
‫می دونم! انتظار نداشتم اونجوری ظاهر بشه.
‫وقتی فهمیدم اونجاس که دیگه خیلی دیر شده بود.
‫باید ترتیبش رو بدیم.
‫همه چیز به نوبت.
‫پسرها امشب پیش تو می مونن.
‫نمی خوام اون آشغال
‫بقیۀ امروز عصر رو نزدیکشون باشه.
‫می تونی الآن بری؟
‫آره ولی... ‫آنا بهم اجازه نمیده.
‫نه. آنا رو بسپر به من.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫خوبم... خوبم. ‫فکر کنم من...
‫باید اعترف کنم که این یه... من...
‫خوبم.
‫حالا دیگه خوابیده. بالأخره.
‫داری چی می خوری؟
‫یه مدتی میشد، نه؟
‫ممنون.
‫جو؟ میشه بذاریش کنار؟
‫«حمل اسلحۀ گرم... ‫آسیب بدنیِ قبلی.»
‫لعنتی.
‫ببخشید. باید از این پرینت بگیرم.
‫ول، بهم زنگ بزن. از انگلیس خبری شنیدم. ‫مهمه.
‫ول؟
‫به خانوادۀ اهرن از
‫خانوادۀ خودت بیشتر اهمیت میدی جو؟
‫- جو! ‫- کتی، نمی تونم.
‫از اون در بیرون نرو. جو!
‫جو!
‫لعنتی!
‫همیشه گندکاری هاش رو تمیز می کنی.
‫اگه مجبور به این کار نباشم خوبه.
‫اون مادرشون نیست.
‫هست.
‫تو هم هستی.
‫هرچه زودتر اینو قبول کنی، واسه همه بهتره.
‫- اون مادرشون نیست. ‫- گوش کن.
‫مشکل ما الین نیست.
‫فعلاً نه.
‫فکر کنم نباید اجازه بدی ‫فین با پسرها وقت بگذرونه.
‫فین، فین، فین، فین، فین...
‫داره کالوم رو تشویق می کنه ‫که باور کنه روری بی گناه بود.
‫روری بی گناه بود. ‫این حقیقته.
‫فکر می کنی پسرها باید حقیقت رو بدونن؟
‫فین می دونه که الین واسه آتیش سوزی سرزنش شد.
‫حالا اگه اینو به پسرها بگه،
‫هیچ وقت حرفایی که بزنیم رو باور نمی کنن.
‫اه، بی خیال.
‫بیا، بیا. ‫بیا بریم که بخوابی.
‫می تونی بخوابی و صبح بهتر میشی.
‫واسه تنوع یه کم آرامش ‫و سکوت داشته باشه، هوم؟
‫الین واسه امشب پسرها رو برد پیش خودش.
‫چی؟
‫چرا گذاشتی این کارو بکنه؟
‫- خدای من! ‫- آنا...
‫می خوام همین الآن برگردن اینجا.
‫- آنا، خواهش می کنم، آنا. ‫- فقط گوشیت رو بده بهم.
‫- فقط همین حالا گوشیت رو بده بهم. ‫- خیلی خب، خیلی خب.
‫نه...
‫بردار.
‫بردار، بردار، بردار، بردار!
‫مامان!
‫کالوم، حالت خوبه؟
‫حالت خوبه؟ ‫خیلی خب.
‫خیلی خب. برادر...
‫اه، نه. جو نه.
‫وقتی هفت سالم بودم اون مُرد.
‫و من تو پرورشگاه زندگی می کردم.
‫بازی رو انجام دادم...
‫واقعاً فکر می کنی دوستای کالوم ‫اون کار رو کردن؟
‫به نظر میاد کاریه که اونا می کنن.
‫واسه روزی که توش هستیم.
‫از کِی تا حالا رو یه نیمکت که جلوی خونه ته
‫می نویسن «تولدت مبارک!» آنا؟
‫داره همون چیزی رو میگه که
‫همه وقتی می خوان بگن«حواسم بهت هست.» میگه.
‫خبری از گریس نشده؟
‫اه، اون حالش خوبه مامان.
‫وقتی خودش بخواد میاد.
‫فقط باید یه کم تنها باشه.
‫آره، ولی کجاس؟ ‫تو پیام چیزی نگفته...
‫تو پیام گفته: «چند روزی این دور و برا نیستم.
‫گوشیم خاموشه.»
‫چرا باید همچین کاری بکنه؟ ‫گوشیش رو خاموش کرده.
‫هی، بیا داخل.
‫من سیرم.
‫و؟
‫پسری که امروز تولدشه چی؟
‫خیلی خب، میرم دوش بگیرم.
‫این خوبه؟
‫آره، خیلی خوبه.
‫خب، شاید باید اینو بهش بگی.
‫اینا چیه؟
‫واسه «عمه اِی»ـه.
‫بعد از مرگش بابا دادش به من.
‫فقط دارم هرچیزی که می تونم ‫رو کنار هم می ذارم
‫تا ببینم گزینه هامون چیاس.
‫چه گزینه هایی؟
‫من می خوام از اینجا بریم.
‫از این خونه.
‫- کجا؟ ‫- نمی دونم.
‫ولی قول میدم قبل از این که با تو صحبت نکردم
‫هیچ تصمیم دربارۀ نقل مکانمون نگیرم، باشه؟
‫ممنون بابت صبحونه.
‫و کادوها.
‫خواهش می کنم عزیزم.
‫می خوای اینگرید ‫رو به مهمونی باربکیوت دعوت کنی؟
‫آره. تو الین رو دعوت کردی؟
‫آره، اونم میاد.
‫- چی گرفته برات؟ ‫- نمی دونم.
‫ولی گفت امروز صبح می خواست بره شهر.
‫- گفتی شونزده سالشه؟ ‫- آره.
‫انتخاب های زیادی داری.
‫به چیزای فانتری یا علی تخیلی علاقه داره؟
‫رمان های کارتونی چطور؟
‫اه، من...
‫اه. ببخشید.
‫اه، اه.
‫اه، واقعاً متأسفم.
‫بعداً برمی گردم.
‫- مشکلی نیست. ‫- خیلی ممنونم ازتون.
‫- خواهش می کنم. ‫- ممنون. خداحافظ.
‫خب بالأخره تامی برگشته یا نه؟
‫بی خیال تامی شو.
‫فقط که اون تو این شهر نیست.
‫پیمانکارهای ارزون قیمت تر دیگه ای ‫توی لیستم دارم
‫که می تونیم ازشون استفاده کنیم.
‫ای خدا، فرانک، از دست تو و لیستت.
‫بذار حدس بزنم، هیشکی حاضر نیست
‫به این زودی جای تامی رو بگیره؟
‫اشکالی نداره فرانک.
‫خودم ترتیبش رو میدم، ‫فقط قبلش باید با فین صحبت کنم.
‫می دونی دیشب کجا بود؟
‫خونه بود. چرا می پرسی؟
‫می خوام با فین مشورت کنم.
‫خب این دور و برا نمی تونی پیداش کنی.
‫وقتی داشت اطراف ساختمون ‫رو تمیز می کرد، دوباره زخم برداشت.
‫رفته دکتر.
‫دخترت جنی برگشته اونجا کار کنه، مگه نه؟
‫آستانۀ تحمل دردت بالاس.
‫نه. از درون دارم درد می کشم.
‫اگه از من بپرسی، این روزا کلی چیزها هست ‫که میشه درباره شون صحبت کرد.
‫همه ش رو بریز تو اون فضای کوچیک و تنگ
‫- و به زندگیت ادامه بده. ‫- هوم.
‫پس از کسی که احساساتش ‫رو مخفی می کنه خوشت میاد؟
‫فکر کردم از مادرم می ترسی.
‫شاید نباید می ترسیدم.
‫شاید اون از من می ترسه.
‫کار اشتباهیه که بخوای همچین فکری کنی.
‫آره.
‫خب، چقدر باید تقدیم کنم؟
‫شنیدم برای درمان باید پول بدیم.
‫می تونی بیرون پول رو واریز کنی.
‫اوه پس پول نقد رو قبول ندارن.
‫- هرچی می شنوی رو باور نکن. ‫- اه.
‫به هرحال، بعداً می بینمت؟
‫ولی نمی دونم کِی.
‫فکر کنم مهمونیِ باربکیوی کالوم؟
‫اه. آره. یه قرارِ ملاقاته.
‫نه نیست. اه...
‫- ولی میام اونجا. ‫- آره.
‫منم میام اونجا.
‫- خیلی خب. ‫- جنی!
‫چه خبر شده؟
‫نمی دونم.
‫- حرفم رو گوش نمیدی. ‫- دارم گوش میدم.
‫- جنی! ‫- مایکل؟
‫چطور تونستی همچین کاری رو باهام بکنی؟
‫- خیلی خب، برو عقب رفیق. ‫- فین! چیزی نیست. چیزی نیست.
‫مایکل چی شده؟ ‫داری چی کار می کنی؟
‫دختر منه! ‫نل دختر منه، مگه نه؟
‫اه، مایکل...
‫تو نمی تونی...!
‫چطور فکر کردی می تونی ‫از این ماجرا قسر در بری؟
‫هان؟ واسه این که از خانوادۀ اهرن هستی؟
‫قانون شامل حال شما نمیشه؟
‫- چی شده؟ ‫- از اون بپرس.
‫از اون دزد که برات کار می کنه بپرس!
‫بدون این که به من بگه ‫بچه مون رو به دنیا آورد.
‫- مایکل، مایکل، لطفاً... ‫- به من دست نزن جن!
‫جنی، بیا دفتر من. همین حالا.
‫- پس اون... ‫- شوهر سابقم بود.
‫آره.
‫- کوین، می تونم توضیح بدم. ‫- جن، متأسفم، ولی...
‫تموم شد.
‫خودت این کارو با خودت کردی.
‫تقصیر خودته.
‫حتماً کار یکی از تو خونواده س.
‫شما تنها کسایی بودین که قضیه رو بهتون گفتم.
‫آره، ولی فقط به ما نگفتی.
‫تو به فرانک گفتی. ‫ولی نمی خوام بگم که
‫فرانک چیزی گفته، ولی فین پیش فرانک می مونه.
‫مامان...
‫من همین الآن کارم رو از دست دادم.
‫مایکل می تونه ازم شکایت کنه،
‫حتی می تونه نل رو ازم بگیره! خدایا!
‫همچین کاری نمی کنه. ‫بی خیال.
‫از کجا می دونی؟! ‫از کجا می دونی؟
‫فقط می خوای قضیه رو به فین ربط بدی.
‫فین... سعی کرد ازم محافظت کنه.
‫فکر کرد مایکل می خواد بهم صدمه بزنه.
‫صبر کن. فین اونجا بود؟
‫- تو درمانگاه؟ ‫- البته که اونجا بود.
‫فقط آشوب به پا کردن براش کافی نبود.
‫می خواست خودش شاهد قضیه باشه.
‫- مثل کاری که تو کافه کرد. ‫- اصلاً می فهمی چی میگی؟
‫اصلاً منطقی به نظر نمیاد.
‫چرا باید همچین کاری بکنه؟ ‫اصلاً چرا باید هیچ کدوم از این کارا رو بکنه؟
‫تو فکر می کنی فین می خواد سربه سرمون بذاره.
‫چرا؟!
‫- چرا؟! ‫- به خاطر پول، می دونی؟
‫فکر می کنه بهش پول میدیم.
‫چه پولی؟
‫ارثی وجود نداشت
‫و بیمه خیلی وقته که تموم شده.
‫- حداقل تو یه سهمی بردی آنا. ‫- شروع نکن جنی.
‫بچه ت واسه خودش به دنیا نیومد که.
‫- چی گفتی؟ ‫- بس کنین.
‫اون دقیقاً همینو می خواد.
‫که به جون هم بیفتیم.
‫چند تا اتفاق دیگه باید بیفته که
‫بفهمین اینا تصادفی نیست؟
‫کار فینه. همه ش کار فینه. ‫باید کار اون باشه.
‫حالا بیشتر از هر وقت دیگه ‫باید درکنار هم باشیم.
‫اونو بیرون از خانواده نگه می داریم.
‫هیچی بهش نمیدیم. ‫هیچی هم بهش نمیگیم.
‫تا وقتی این کارا رو بکنیم، ‫نمی تونه کاری بهمون داشته باشه.
‫ممنون مری. ‫خیلی خیلی ممنون.
‫کس دیگه ای هست ‫که امروز بخواد باهامون صحبت کنه؟
‫- بفرمایید. ‫- ممنون. سلام.
‫من الین هستم.
‫- سلام الین. ‫- سلام.
‫و من...
‫یه مو قرمزم.
‫ببخشید.
‫من...
‫من یه معتادم و الآن...
‫شش سال
‫و دو ماه و دوازده روزه که ترک کردم.
‫ببخشید. من...
‫آلرژی دارم. ‫ببخشید.
‫اه، امروز...
‫امروز تولد پسر بزرگمه.
‫و اونو برادرش از وقتی که خیلی کوچیک بودن
‫با من زندگی نمی کردن.
‫و من می خوام این زمانای ‫از دست رفته رو جبران کنم.
‫البته اگه امکان پذیر باشه.
‫هنوز براش کادو نخریدم.
‫و دلیلش این نیست که عادت نداشتم
‫براش کادو بخرم.
‫می دونین، مثلاً خیلی خسته بودم...
‫یا فراموش کردم یا برام مهم نبود.
‫می ترسم کادوی اشتباهی بخرم براش.
‫چون اگه اشتباه بخرم، دارم تأیید می کنم که
‫اونو نمی شناسم.
‫که قبلاً از دستش داده بودم.
‫و این که من...
‫ببخشید.
‫یه دلیل این که فکر می کنم امروز چقدر سخته
‫اینه که یادم می ندازه که...
‫تقریباً تولد دیگه ای نداشته.
‫وقتی بچه بود
‫نزدیک بود بمیره.
‫تو یه آتیش سوزی.
‫آتیش سوزی ای که همیشه فکر می کردم تقصیر منه.
‫ولی نبود.
‫و مدت ها با احساس گناه زندگی کردم،
‫و منو از بچه هام دور کرد.
‫و وقتی که فهمیدم،
‫کار من نبود، ‫و خیلی دیر بود که بخوام درباره ش کاری کنم.
‫و چالش من اینه.
‫که ببخشم و بی خیال بشم،
‫که هر روز بهتر باشم
‫و مهم تر از همه، هوشیار باشم.
‫ممنون.
‫ممنون الین.
‫ممنون که حرفات رو باهامون درمیون گذاشتی.
‫کس دیگه ای هست که بخواد باهامون صحبت کنه؟
‫الین.
‫لطفاً تنهام بذار.
‫ببین، من نمی دونستم تو هم اونجا خواهی بود.
‫و هرچیزی که اونجا شنیدی...
‫پیش خودم می مونه.
‫راستش خودم می دونم دوستی چطوریه.
‫یه جلسۀ دیگه پیدا می کنم.
‫اگه امروز جلسۀ دیگه ای باشه، اونو میرم.
‫حس می کنم بهش نیاز دارم.
‫یه دونه تو «بالا» هست.
‫تو ظهر.
‫- چند وقته که...؟ ‫- هوشیارم؟
‫آره.
‫چند ساله.
‫خیلی خب.
‫مشکلی برات دررابطه با کالوم پیس نمیاد.
‫هر کاری هم که بکنی،
‫اون پسرته.
‫و می خواد تو زندگیش باشی.
‫از کجا می دونی؟
‫راستش کالوم تنها کس تو این دور و براس
‫که فکر می کنم می شناسمش.
‫اون بچۀ عالی ایه.
‫خیلی مسائل رو پشت سر گذاشته.
‫یعنی، پدرش، پدربزرگش رو کُشت.
‫حتماً تو رو هم به هم ریخته.
‫فکر کنم نباید باهاش ‫دربارۀ این موضوع صحبت کنی.
‫خب، اون داشت درباره ش باهام حرف می زد.
‫دربارۀ این که دنیس الآن بابای من شده.
‫خیلی خب. من باید برم.
‫می خوای واسه کالوم کادو بخری، درسته؟
‫خب اگه راهنمایی می خوای،
‫یه چیزی می دونم که حسابی شوکه ش می کنه.
‫خیلی خب، نمی خوام حدس دیگه ای بزنی
‫که فکر کنی شاید دوست داشتم یا...
‫چی باعث میشه بهت افتخار کنم.
‫من به همینی که هستی افتخار می کنم.
‫فقط یه چیزی هست.
‫چی؟
‫وارد مسائل خانوادگی نشو.
‫مسائل خانوادۀ اهرن.
‫چرا؟
‫احتمال وقوع همچین چیزی خیلی زیاده.
‫خانوادۀ اهرن می تونن یه راهی ‫برای کشوندن تو به ماجراهاشون داشته باشن.
‫فقط ازت می خوام که...
‫کاری رو که خودت می خوای بکنی.
‫پای تو هم به ماجرایی کشونده شد؟
‫- سلام رفیق. ‫- سلام.
‫چی شده؟
‫- سلام خفن. ‫- اون کیه؟
‫اصلاً میشه گورتو گم کنی اندی؟
‫فکر نکنم دلت بخواد با من اینجوری حرف بزنی.
‫مگه این که همه ش مزخرف باشه.
‫این که آزارت به یه مورچه هم نمی رسه.
‫پس کدومشه؟
‫- هان؟ کدومش؟ ‫- هی، کالوم!
‫مشکلیه؟
‫اندی، بیا بریم.
‫کارمون هنوز تموم نشده، فهمیدی؟
‫تولدت مبارک رفیق.
‫خیلی هم جدید نیست، ولی...
‫حداقل دفعۀ بعدی که دوستات رو دیدی،
‫یه چیزی داری که نشونشون بدی، مگه نه؟
‫کجا میری؟ ‫فکر کردم قراره بریم ساحل.
‫اندی دیلون اومد.
‫ولی فین ترسوندش و رفت.
‫سلام اینگرید.
‫سلام فین.
‫بیشتر فکر کردی دربارۀ، می دونی...
‫پدرامون؟ ‫چطور می تونیم اطلاعات بیشتری به دست بیاریم
‫اه، بذار الآن درباره ش حرف نزنیم.
‫امروز تولدته.
‫برو یه کم با دوستات خوش بگذرون.
‫من جات بودم همین کار رو می کنم. برو.
‫بعداً تو مهمونیِ باربکیو می بینمتون.
‫سلام گریس.
‫کجایی؟
‫دابلین؟
‫چقدر دیگه اونجا می مونی؟
‫مهمونی نمیای؟
‫خیلی خب. خداحافظ.
‫گریس بود؟
‫بهش زنگ نزن مامان. ‫حسش رو نداره.
‫حالش خوبه، فقط... ‫امشب نمیاد.
‫-اه، کجاس؟ گفت؟ ‫- دابلین.
‫- آلانا اونجا یه آپارتمان داره. ‫- آلانا؟
‫ولی امروز صبح دیدمش و چیزی نگفت.
‫فکر نمی کردم بتونم بیشتر از اون چیزی که
‫الآن ازش متنفرم، متنفر بشم.
‫می دونم چه حسی داره.
‫اه، بیا داخل.
‫انگار داری مریض میشی؟
‫نمی دونم.
‫فقط... ‫فقط آلرژی دارم.
‫سلام آنا.
‫کالوم اینجاس؟
‫نه. رفته ساحل.
‫می خواستم کادوش رو بهش بدم پس...
‫حتماً میدمش بهش.
‫سلام!
‫درست به موقع!
‫سلام بچه ها.
‫پسری که تولدشه! ‫بیا اینجا!
‫تولدت مبارک!
‫امیدوارم خوشت بیاد
‫اه، خدای من. ‫یه دوربین!
‫شگفت انگیزه. ‫خیلی ازت ممنونم.
‫- خب، انگار یکی خوشحاله. ‫- از کجا می دونستی؟!
‫به حس خودم اعتماد کردم.
‫درسته. من باید برم. ‫بعداً می بینمت الین؟
‫آره، میام. ‫نگران نباش.
‫مامان.
‫میشه صحبت کنیم؟
‫یه کم عجله دارم آنا. ‫چی شده؟
‫داشتم فکر می کردم یه جا تو شهر کرایه کنم.
‫- واسه فعلاً. ‫- چی؟
‫چرا؟ این دیوونگیه.
‫اینجا کل خونه واسه توئه.
‫- دقیقاً واسه من نیست. ‫- گوش کن.
‫فکر کنم اصلاً نمی دونی
‫حتی اجاره های اینجا چنده.
‫از سرت بیرونش کن آنا.
‫ببین، واسه مایکل چند تا پیغام گذاشتم.
‫و اگه به تلفن خونه زنگ زد،
‫بهش بگو که می خوام ببینمش، خیلی خب؟ ‫خداحافظ.
‫متأسفم ول. خیلی دیر شده.
‫دارم بچه ها رو واسه ‫کار دیگه ای آماده می کنم.
‫تامی، می خوام مطمئن بشم که
‫با داشتن اطلاعات کامل ‫داری این کار رو می کنی.
‫فکر می کنی کسی داره زیر گوشم چیزی می خونه؟
‫همچین فکری درسته؟
‫از هر جایی که شنیده باشمش، ‫باعث نمیشه اشتباه باشه
‫مگه نه؟
‫نمیشه اونجوری پول خرج کنی
‫- و دستمزدها رو ندی. ‫- هوم.
‫دخترت کیرا قراره بچه دار بشه، مگه نه؟
‫آره، درحال حاضر داره با ما زندگی می کنه.
‫خودش و پاول.
‫شوهر احمق سقف سازش.
‫چرا می پرسی؟
‫امیدوار بودم واسه یه خواستگاریِ نانجیبانه ‫اقدام کنی.
‫فرانک با این قضیه مشکلی نداره؟
‫خب، مجبوره که مشکلی نداشته باشه. مگه نه؟
‫فردا اول صبح.
‫تو می دونستی؟
‫وقتی که کار از کار گذشته بود.
‫هیچ کدوممون نمی دونستیم ‫اون چه برنامه ای داره مایکل.
‫اگه می دونستی باهاش ‫حرف می زدیم که این کارو نکنه.
‫- مایکل، کی بهت گفت؟ ‫- نمی دونم.
‫- مایکل. ‫- نمی دونم!
‫اینو برام پست کردن.
‫هنوز نامه رو داری؟
‫تو به فین گفتی که پدر بچۀ جنی کیه؟
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫ول. دوباره برگشتی.
‫نگفتی که گریس
‫تو آپارتمانت توی دابلین مونده بود.
‫نمی خواست که کسی بدونه.
‫من کی باشم که بخوام دخالت کنم؟
‫تامی ههیر فردا برمی گرده سر ساختمون.
‫یکی از واحدها رو برای دستمزدش
‫میدیم به دخترش.
‫مشکلی نیست.
‫و درضمن، آلانا؟
‫تصمیم تو بود که دستمزد تامی رو دیر بدی
‫تا بذاره بره.
‫حالا می خوام تو به فین بگی که
‫اینجا دیگه کاری براش وجود نداره.
‫نه، نه. من همچین کاری نمی کنم.
‫آره، این کارو می کنی فرانک. ‫کار داشتن باعث میشه موندنش آسونتر بشه.
‫و منم همچین چیزی رو نمی خوام!
‫خب، خیلی بد شد.
‫اون خیلی واسه این کار مناسبه.
‫تو این زمینه پسرِ باباشه.
‫انگار خودش بهش یاد داده ‫که چطور باید کار رو انجام بده.
‫خب، اون یادش نداده. ‫اونا هیچ وقت همدیگه رو ندیدن.
‫واقعاً؟ ‫خب، این...
‫این چی؟
‫به گفتۀ فین اونا چندین بار
‫طی سال ها همدیگه رو دیدن.
‫وقتی که دنیس می اومد انگلیس.
‫فین میگه خیلی دوست داشت دربارۀ زندگی
‫تو خانوادۀ اهرن بشنوه.
‫فقط یکی دوبار بود.
‫خب، این قضیه چیزی رو تغییر نمیده.
‫می بینی، حقیقت اینه که...
‫می بینی، این تنها خونواده ایه که برام مونده.
‫پس مادرت چی؟
‫وقتی من هفت سالم بود اون مُرد.
‫و من تو پرورشگاه زندگی می کردم.
‫ول.
‫اینو بخور. زود باش.
‫مشکلی نیست، می تونی باهاش رانندگی کنی.
‫چی شده؟ مشکل چیه؟
‫فکر کنم اون می دونه.
‫اه، خدای من.
‫فکر کنم می دونه. ‫فکر کنم دنیس بهش گفته.
‫فین به فرانک و آلانا گفته ‫که اونا همدیگه رو می دیدن.
‫این خیلی چیزا رو توجیه می کنه.
‫آره.
‫هیس. هی.
‫سلام.
‫ببین، می دونم که انتظار نداشتی
‫تا بعد منو ببینی ولی...
‫فکر کردم ممکنه از اینا خوشت بیاد.
‫چند تا دونات.
‫اه...
‫همه چی مرتبه؟
‫اخراج شدم.
‫چرا؟
‫خب، خودت که اونجا بودی.
‫چه فکری می کنی؟
‫بیشتر یه مشکل خونوادگی بود.
‫بیشتر از یه تنبیه کوچیک نبود.
‫یه سوتفاهمِ...
‫قبلی وجود داشت.
‫شامل چند تا اسحله.
‫خب پس.
‫بهتره شغلت رو پس بگیری.
‫یا یه شغل دیگه.
‫نمی تونی با یه بچه بی کار باشی.
‫نه.
‫فکر کنم قانون تو ایرلند فرق کنه.
‫هی، خنده دار نیست جنی.
‫داشتن بچه ای که نتونی تأمینش کنی خنده دار نیست.
‫حتی با بهترین نیات.
‫این بچه س که بیشتر ضرر می بینه.
‫- فین... ‫- نه، گوش کن!
‫خیلی غیرمسئولانه س که
‫بچه ای داشته باشی که نتونی تأمینش کنی.
‫ازت می خوام که بری فین.
‫متأسفم.
‫بیا بریم قهوه یا چیزی بخوریم.
‫برو، همین حالا.
‫خداحافظ فین.
‫سلام فین.
‫مایکل اینجا چی کار می کنه؟
‫من ازش خواستم که بیاد
‫تو چی کار کردی؟
‫خودت گفتی.
‫ممکنه تو دردسر بزرگی افتاده باشی.
‫پس هرچه زودتر درستش کنی بهتره.
‫ممنون که دعوتم کردی ول.
‫من دعوتت نکردم.
‫فرانک، وظیفۀ درست کردن استیک ها با توئه.
‫خیلی خب، درست مثل سابق.
‫می دونی، قبلاً تقریباً ‫هر هفته این کارو می کردیم.
‫دخترها مثل دیوونه ها این ور و اون ور می دویدن.
‫افسوس که گریس اینجا نیست.
‫آخه اون از همه دیوونه تر بود.
‫اوقات خوبی بود.
‫حرفت رو قبول دارم.
‫فکر کنم این اوقاتی ‫که میگی خیلی هم قدیمی نشدن.
‫موافقی؟
‫ممنون.
‫میرم بنزین بیارم.
‫فقط منم که فکر می کنم این چیزا آزاردهنده س؟
‫اونا شادن، فقط همین مهمه، مگه نه؟
‫چرا همه تون با این قضیه مشکل دارین؟
‫چی؟
‫مطمئنم فقط حس می کنی عجیب غریبه که
‫عموت با زن سابق بابات ازدواج کرده باشه.
‫کتی، گریس نباید اینو بهت می گفت.
‫خب گریس خیلی کارها رو نباید انجام می داد.
‫خیلی خب، میرم یه نوشیدنی دیگه بخورم.
‫هیچ وقت نمی خواستی بهم بگی؟
‫دقیق بهش فکر نکرده بودم مایکل.
‫هیچ برنامه ای نداشتم.
‫باشه؟ فقط می دونستم که می خواستم...
‫که نیاز داشتم...
‫به اون.
‫متوجه میشی؟
‫آره، ولی اون فقط واسه تو نیست.
‫اون بچۀ منم هست.
‫می دونی چیه؟ کار هرکی که بود، ‫خوشحالم که اون کارت رو برا فرستاد.
‫چون اگه نمی فرستاد...
‫ممکن بود هیچ وقت نفهمم.
‫یا مثلاً چند سال بعد می فهمیدم، ‫وقتی که اون خیلی بزرگ شده بود.
‫و این...
‫این منصفانه نبود.
‫هیچ وقت نمی بخشیدمت جنی.
‫الآن می تونی منو ببخشی؟
‫می دونی، از وقتی که با مادرت صحبت کردم...
‫- داشتم فکر می کردم. ‫- مایکل، خواهش می کنم.
‫فقط پای وکیل رو وسط نکش، باشه؟
‫همین جوری تو شرایط بدی هستم.
‫این...
‫این اون چیزی نیست که بهش فکر کردم.
‫ببین، می خواستم...
‫ما اینو با هم می خواستیم.
‫شاید هنوزم بتونیم با هم انجامش بدیم.
‫چیزی رو ثابت نمی کنه.
‫به علاوه، تا اینجا نیومده بود
‫نمی تونست چیزی دربارۀ جنی بشنوه، پس...
‫پس؟ پس زنگ زده به یه دوست تو انگلیس
‫و ازش خواسته که از اونجا یه کارت بفرسته.
‫همۀ ما دوستانی تو انگلیس داریم ول.
‫همۀ آدمای اینجا دارن.
‫دقیقاً داری به چی فکر می کنی؟
‫می خواد ازت اخاذی کنه که بهش پول بدی؟
‫خب، داره از راه اشتباهی اخاذی می کنه.
‫اول باید تهدید کنی و بعد کاراتو بکنی.
‫با عقل جور درنمیاد.
‫مگه این که...
‫مگه این که چی؟
‫مگه این که فقط بخواد به همه تون صدمه بزنه.
‫این ته بازیشه.
‫ولی چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫به احتمال زیاد، خودش تنها نیست.
‫کار یه نفر نیست.
‫ول، اه...
‫نمی دونم چقدر در جریان باشی،
‫ولی شما خونوادۀ خیلی محبوبی تو شهر نیستین.
‫دنیس یه راهی برای کنار اومدن با مردم داشت.
‫یه راهی که متوجه تمام مزایا نشن، ‫اگه تو می خوای.
‫ولی حالا اون رفته.
‫یعنی میگی من مقصرم؟
‫چون گرم و صمیمی نیستم؟
‫چون مردمی رو که نمی شناسم مهمون نمی کنم؟
‫تو کافه هایی که نمیرم؟
‫چون با مردمی که دیگه برام سودی ندارن
‫بدرفتاری نمی کنم؟
‫چون با هرکی رفیق نمیشم...
‫یا خدا ول! ‫فقط پای منو به این قضیه نکش.
‫می دونستم اصلاً نباید ‫دربارۀ فین چیزی می پرسیدم.
‫ولی پرسیدم. ‫چون تو ازم خواستی.
‫به خاطر گریس، به خاطر بقیه، ولی دیگه تمومه.
‫همین کارا از دستم برمی اومد.
‫- متأسفم. ‫- خب، منم متأسفم.
‫متدسفم که فکر کردم وفاداریت بیشتر از
‫ارتباطت با دخترم شده.
‫اه. ببخشید.
‫اه، چیزی نیست.
‫- خبری از گریس شده؟ ‫- نه.
‫پیداش میشه. ‫فقط امشب نه.
‫مطمئنم که حال گریس خوبه.
‫اگه دربارۀ پسرت بپرسی؟
‫فکر کنم شاید مریض باشه. ‫باید بریم.
‫به نظر حالش خوب میاد کتی.
‫جو؟
‫البته، باشه. بریم.
‫بعداً می بینمت آنا.
‫خیلی خب. خداحافظ.
‫نوشابه می خوری؟
‫نه، نمی خوام. ممنون.
‫خیلی دوست داشتنیه.
‫فرانک بهم گفت که
‫- قبلاً این کار همیشگیتون بود. ‫- اوهوم.
‫کاش منم می تونستم باشم و ببینم.
‫بهت 20 هزار دلار میدم.
‫کیو باید واسه گرفتن این پول بُکُشم؟
‫فقط باید بری.
‫چی، از مهمونی؟
‫پول رو می خوای یا نه؟
‫میشه یه چک بنویسی؟
‫مشکلی نیست.
‫واسه جنیفر اهرن بنویسش.
‫ببخشید؟
‫اگه چک رو واسه جنی بنویسی،
‫من به انگلیس برمی گردم.
‫اون به کمک نیاز داره ول.
‫اون یه بچه داره.
‫و به تازگی کارش رو از دست داده.
‫سربه سر من نذار، قسم می خورم...
‫منو از خونواده می ندازی بیرون؟
‫خیلی برای اون کار دیره.
‫من همیشه بیرون بودم.
‫از بیرون داخل رو نگاه می کردم.
‫درسته؟
‫- اینگرید. ‫- سلام.
‫- خوشگل شدی. ‫- ممنون. تو هم همین طور الین.
‫- ممنون. ‫- کالوم خیلی از دوربینش خوشش اومده.
‫خب، نمی خواستم مانعِ
‫استعدادش باشم.
‫حالا که حرفش شد، یه چیزایی دربارۀ اون دوره.
‫و می دونی، یکی از دوستای خوبم ‫اونجا تدریس می کنه.
‫و فکر کنم چند تا عکس و چیزای دیگه اون توئه.
‫- فکر کنم خوشت بیاد. ‫- از چی خوشش بیاد؟
‫فقط مسائل مربوط به دانشگاهه.
‫یه دوره که فکر کنم کالوم ‫باید درنظر داشته باشدش.
‫و این دوره کجاس؟
‫اِن سی اِی دی. تو دابلین.
‫می دونم اِن سی اِی دی کجاس.
‫از «دی» توی اسمش مشخصه.
‫چیه؟
‫«دی» واسه طراحیه.
‫دانشگاه ملیِ هنر و طراحی.
‫درسته.
‫ولی خوبیش اینه که من یه دخترعمو دارم
‫که همون نزدیکی ها زندگی می کنه
‫یه اتاق اضافی داره.
‫اتاق دو تخته.
‫اه، اون خط قرمزت بود،
‫و من ازش رد شدم. ‫مگه نه؟
‫عالیه.
‫بهتره برم. ‫باید یه کاری انجام بدم.
‫ببخشید.
‫می دونی دلم می خواد چی کار کنم؟
‫گم شی؟
‫بزنم یه چیزی رو بترکونم.
‫امیدوارم خوشش بیاد.
‫آنا براش یه کیک درست کرده.
‫خب، می تونیم هر دو تا کیک رو بیاریم.
‫الین، این جوری نمی تونی از پس آنا بربیای.
‫همین الآنشم به نقطۀ شکست نزدیکه.
‫اگه فکر می کنی من می تونم ‫کنترلش کنم، اشتباه می کنی.
‫می ترسه که بخوای پسره رو ازش دور کنی.
‫حالا که بهش قضیه نگاه می کنم، ‫می فهمم چرا همچین فکری می کنه.
‫فکر کنم می تونه کیک اضافی باشه.
‫ممنون.
‫این چی بود؟
‫خدای من، حس خوبی داشت.
‫اشکالی نداره اگه منم امتحان کنم؟
‫فقط مراقب باش فین. ‫باید...
‫نه، مشکلی نداره.
‫شلیک خوبی بود!
‫ایول داداش.
‫عالی بود خواهر.
‫کالوم به اسلحه علاقه ای نداره؟
‫- هوم؟ ‫- یا مثل الین از اون دسته آدمای خلاقه؟
‫کالوم! می خوای امتحان کنی؟
‫بیا.
‫- الین. ‫- نه، نه.
‫- چطور کار می کنه؟ ‫- بهت یاد میدم.
‫اینجوری وایسا.
‫- می بینی؟ ‫- نه، نه. داری چه غلطی می کنی؟
‫- با دقت نشونه می گیری، کالوم. بالا بگیرش. ‫- کالوم، نزن.
‫- نشونه بگیر... ‫- داری چه غلطی می کنی؟
‫حالا ماشه رو بکش.
‫خدای من!
‫خیلی خب، خیلی خب، بیا دیگه تمومش کنیم.
‫- آنا، بی خیال. ‫- نه، جیکوب هم باید امتحان کنه.
‫چیزی نیست مامان.
‫زود باش، همۀ اهرن ها شلیک می کنن.
‫نه، اون یه اهرن نیست.
‫البته که هست. ‫جفتشون هستن.
‫نه، نیستن. ‫روری نبود.
‫من نیستم. پس اونا هم نیستن.
‫اه، خیلی خب. اه...
‫فکر کردی این ظاهر خوبیه جلو پسرها، مگه نه؟
‫به به. حتماً دلت براش تنگ شده بود.
‫خیلی خب، زود باشین. ‫بیاین همه بریم داخل.
‫- خیلی خب؟ ‫- نه. هنوز تموم نشده.
‫- آنا! ‫- خدای من!
‫آنا! آنا!
‫فکر کنم دیگه کافیه، مگه نه؟
‫آره؟
‫اون کیک من نیست.
‫حالت خوبه الین؟
‫می دونی، لازم نیست خودت ‫رو واسه نوشیدنی اذیت کنی.
‫می دونی، معتادها دوست دارن به یاد بیارن
‫که دقیقاً چند وقته
‫که پاک شدن.
‫اون وقت تو چی گفتی؟ ‫«چند سالیه.»
‫تقریباً
‫خیلی خب.
‫- این کیکسگیجه! ‫- دوباره بگو.
‫نه، بس کن. ‫این بیسکوئیت کیک شکلاتیه.
‫مامان منم قبلاً برام درست می کرد.
‫تو هم یه تیکه می خوای؟
‫اه! کاش می تونستم.
‫نمی تونم با این دماغ گرفته م ‫طعم چیزی رو حس کنم.
‫اوه، جنی.
‫هوم.
‫کیک بیسکوئیتی می خوری؟ ‫کیک بیسکوئیتی شکلاتی؟
‫حتماً.
‫گپ کوتاهت با مامان رو شنیدم.
‫می تونیم پول رو تقسیم کنیم.
‫تویی؟
‫پشت تمام این ماجراهایی که اتفاق می افته؟
‫تو کارت رو برای مایکل فرستادی؟
‫نه.
‫خب، معلوم بود همینو میگی، مگه نه؟
‫اگر هم کار تو بود.
‫اگه می خوای بهم اعتماد کنی جنی.
‫باید اون قدم رو برداری.
‫قدم دور شدن از مادرت.
‫نوبت منه.
‫دنیس و آلانا؟
‫کسای دیگه ای هم بودن؟
‫مربوط به گذشته س.
‫و تو و مایکل؟
‫اینم مربوط به گذشته س؟
‫فکر کنم.
‫بی خیال.
‫از فین خوشم نمیاد.
‫چرا؟
‫تو همیشه کسی بودی که برای خودش فکر می کرد.
‫اما حالا باعث شده تو به چیزی که اون می خواد فکر کنی.
‫نه! این کار رو نمی کنه
‫اون معتقده که بابا دنیس رو نکشته.
‫مثل من.
‫کالوم، می دونم که می خوای واقعیت رو بدونی.
‫اما تو... ‫اما تا حالا به این فکر کردی که
‫واقعیت همون چیزیه که بهت گفته شده؟
‫فقط ذهنت رو به روی این فکر نبند.
‫آه، من ذهنم بسته س، مگه نه؟
‫- کالوم، خواهش می کنم... ‫- نه، گمشو، اینگرید!
‫گمشو!
‫- داری جدی می گی؟ ‫- برو!
‫هی!
‫هی، اینگرید.
‫جریان چیه؟
‫به خاطر کالومه؟
‫آره، تقصیر اون نیست.
‫پس تقصیر کیه؟
‫چیه؟
‫اینگرید فکر می کنه فین داره
‫مخ کالوم رو با فکرهای خودش پر می کنه.
‫چه فکرهایی؟
‫مثل فکر این که پدرش دنیس رو نکشته.
‫من تازگی رفته بودم جلسه.
‫جلسه معتادان ناشناخته.
‫و اون یهو ظاهر شد.
‫تو جلسه چی شد؟
‫اون می دونه من برای آتیش سوزی سرزنش شدم.
‫خدای من، الین!
‫اگه به پسرها بگه چی؟
‫می دونم! انتظار نداشتم اونجوری ظاهر بشه.
‫وقتی فهمیدم اونجاست، که دیگه خیلی دیر شده بود.
‫باید ترتیبش رو بدیم.
‫همه چیز به نوبت.
‫پسرها امشب پیش تو می مونن.
‫نمی خوام اون آشغال
‫بقیه امروز عصر رو نزدیکشون باشه.
‫می تونی الآن بری؟
‫آره اما... آنا بهم اجازه نمی ده.
‫نه. آنا رو بسپر به من.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫خوبم... خوبم. گمونم من...
‫باید اعترف کنم که این یه... من...
‫خوبم.
‫حالا دیگه خوابیده. بالأخره.
‫داری چی می خوری؟
‫یه مدتی میشد، نه؟
‫ممنون.
‫بیا، بشین.
‫جو؟ می شه بذاریش کنار؟
‫«حمل اسلحه گرم... صدمه بدنی قبلی.»
‫لعنتی!
‫عذر می خوام، باید از این پرینت بگیرم.
‫ول، بهم زنگ بزن. از انگلیس خبری شنیدم. مهمه.
‫ول؟
‫به خانواده اهرن از
‫خانواده خودت بیشتر اهمیت می دی جو؟
‫- جو! ‫- کتی، نمی تونم.
‫از اون در بیرون نرو. جو!
‫جو!
‫لعنتی!
‫همیشه گندکاری هاش رو تمیز می کنی.
‫اگه مجبور به این کار نباشم خوبه.
‫اون مادرشون نیست.
‫هست.
‫تو هم هستی.
‫هر چه زودتر این رو قبول کنی، برای همه بهتره.
‫- اون مادرشون نیست. ‫- گوش کن.
‫مشکل ما الین نیست.
‫فعلاً نه.
‫به نظرم نباید اجازه بدی فین با پسرها وقت بگذرونه.
‫فین، فین، فین، فین، فین...
‫داره کالوم رو تشویق می کنه ‫که باور کنه روری بیگناه بود.
‫روری بیگناه بود. این واقعیته.
‫فکر می کنی پسرها باید واقعیت رو بدونن؟
‫فین می دونه که الین برای آتیش سوزی سرزنش شد.
‫حالا اگه این رو به پسرها بگه،
‫هیچ وقت حرف هایی که بزنیم رو باور نمی کنن.
‫آه، بی خیال.
‫بیا، بیا. بیا بریم که بخوابی.
‫می تونی بخوابی و صبح بهتر می شی.
‫برای تنوع یه کم آرامش و سکوت داشته باشه، هوم؟
‫الین برای امشب پسرها رو برد پیش خودش.
‫چی؟
‫چرا گذاشتی این کار رو بکنه؟
‫- خدای من! ‫- آنا...
‫می خوام همین حالا برگردن اینجا.
‫- آنا، خواهش می کنم، آنا. ‫- فقط گوشیت رو بده بهم.
‫- فقط همین حالا گوشیت رو بده بهم. ‫- خیلی خب، خیلی خب.
‫نه...
‫بردار.
‫بردار، بردار، بردار، بردار!
‫مامان!
‫کالوم، حالت خوبه؟
‫حالت خوبه؟ خیلی خب.
‫خیلی خب. برادر...
‫آه، نه. جو نه!