‫لارس! یه کروکودیل کوفتی پشتته!
‫اگه خلبان باشی و توی یه کوه سقوط کنی
‫یا وسط اقیانوس، هیچ وقت با ‫یه کروکودیل ور نمی ری.
‫اگه رفتید سراغش و چیز جدیدی کشف کردید،
‫خواهشا به من هم بگید.
‫همسرم خود کشی کرده.
‫حالا من و دخترم باید با تصمیمش کنار بیاییم.
‫برای چی متأسفی؟
‫به خاطر ازدواج کردن با پدرم؟
‫کاری که کردی، برای همه پلیس ها شرم آورده.
‫بعید به نظر می رسه کسی بخواد ‫به لورن صدمه بزنه.
‫صدمه ندیده.
‫به سلاخی کشیده شده.
‫بین آماندا و لورن داستانی بوده؟
‫حکمی براش صادر شده بود ‫که وحشی بودن جرمش رو نشون می داد.
‫گاهی وقت ها اونقدر معلوم نیست ‫چرا یه نفر یه کاری رو انجام می ده.
‫گاهی وقت ها خودشون می دونن!
‫اما تا دم مرگ هم چیزی نمی گن.
‫- سلام، لو. ‫- جوآن.
‫- خیلی وقته ندیدمت. ‫- آره.
‫379روز.
‫برات شیر گرفتم، گفتم شاید دلت چایی بخواد.
‫چایی حاضره.
‫آره.
‫- بگو ببینم، ون کمپینگت چطوره؟ ‫- خوبه.
‫من، ام...
‫دربی که بودم یه خرده ترازش به مشکل خورده بود.
‫اما یه نفر رو توی بروم پیدا کردم، ‫و برام درستش کرد، دیگه...
‫آره.
‫آنیتا و جورجی چطورن؟
‫حالشون خوبه. آره.
‫آره، فردا تولد جورجیه.
‫- همه فکر و ذکرش شده اون. ‫- چند سالش می شه.
‫اون، ام، اون... 17سالشه.
‫- ببخشید، خیلی کودنم، من... ‫- اوه، نمی خواد. چیزی نیست.
‫مطمئن نبودم واقعا برمی گردی یا نه.
‫آره، منم همین طور، اما من...
‫می دونی، خونه ست دیگه، برای همین...
‫- قصد موندن داری؟ ‫- آره.
‫آره، دارم.
‫خب، ام...
‫بیا وسایلت رو بیاریم، باشه؟
‫نه.
‫فارل.
‫چرا اون هنوز اینجاست؟
‫یه لیوان آب بدم نمیاد.
‫خیلی از شهر دوری.
‫راه طولانی ایه.
‫فقط گردشگرهای خیلی پیگیر میان اینجا.
‫آره، منم پیگیرم.
‫بدون اینکه اسمت رو بدونم، پیدات کردم.
‫خلبان استیو بهت می گه توئیست.
‫و تو هم آماندا فارل هستی.
‫اینجا خیلی جالبه.
‫آره.
‫تو هر 1متر مربع اینجا ‫اونقدر هیجان و شگفتی هست که
‫از همه سازه های انسان بیشتره.
‫چرا داشتی اطراف هواپیمای لارس ‫سر و گوش آب می دادی؟
‫منظورت هواپیمای خودمه.
‫لارس ازم اجاره کرده بودش.
‫پس شاید بتونی بهم بگی چرا داشتش
‫بیشتر از پروازهای مد نظرش سوخت می گرفت.
‫به خاطر تفریح. آخر هفته ها بره بچرخه.
‫نه. همه آخر هفته ها رو با بچه هاش بود، ‫خیلی هم روش تأکید داشت.
‫حتما از قصد بوده.
‫خیلی آدم منظمی بود. ‫حساب کتاب هاش بی عیب و نقص بودن.
‫به مدارکش دسترسی داری؟
‫فکر کنم شب ها یه شغل دیگه هم داشته.
‫و چی؟ اون باعث شد بمیره؟
‫پسر، ازم پرسیدی چیزی رو فهمیدم یا نه.
‫این چیزیه که گیرم اومده.
‫تو خیلی بیشتر از اتفاق هایی که ‫تو فرودگاه می افته خبر داری مگه نه؟
‫متأسفانه نه.
‫کار من... اینجاست.
‫دلت می خواد ببینیش؟
‫چه طور بدونم اگه برم اون تو، قراره بیرون بیام؟
‫این یه دعوته، دستور نیست.
‫انتخابش با خودته.
‫این همون چیزیه که فکر می کنم؟
‫- آه. ‫- بیخیال.
‫انقدر نگران نباش. مطمئنم خیلی قشنگه.
‫آه، خب، دفعه اوله جین گذاشته ‫خودم یکیش رو تزئین کنم، پس...
‫می دونی، ممکنه آخرین بار باشه، ‫اگه فکر کنی یه کم مسخره ست.
‫افتخار می دی؟
‫اوه، بروک، خیلی بی نظیره. ‫خیلی خوشحال می شه. بیخیال، خیلی...
‫آره.
‫آنیتا بهم گفت که چقدر می شه،
‫اما اصلا یادم نیستش پس لطفا...
‫اوه، خب، می تونی بعدا پولش رو بدی. نصف قیمته.
‫25تا خوبه...
‫برای اینکه فارل بهم گیر نده.
‫می دونی، از اون موقع تا الآن نیومده.
‫نمی تونم کادو قبول کنم.
‫و تو هم باید بابتش پول کامل رو بگیری.
‫حتما خیلی طول کشیده، نه؟
‫درسته که جوآن برگشته؟
‫فکر می کردم برای همیشه رفته بود.
‫ممنون که درستش کردی.
‫بی صبرانه منتظرم تا، ‫ببینم چه طعمی داره.
‫آره. البته.
‫مرسی.
‫مار سیاه شکم قرمزه.
‫مار سیاه شکم قرمز.
‫به شدت سمی ـه.
‫الان قراره پوست هم بندازه.
‫سمبل بهبودی و دوباره متولد شدن.
‫و همچنین حفاظت.
‫خب، اینا رو پرورش می دی؟ ‫ قانونیه؟
‫آره. اگه مدرک اختصاصی داشته باشی.
‫درخواست برای سم خیلی بالا ـه.
‫چیه، نکنه خودت می دوشیشون.
‫چقدر سؤال داری.
‫ها ها.
‫کوبرا قهوه ای.
‫الاپیدای سودکیس.
‫بزرگ ترین مار سمی مون.
‫اگه نیشت بزنه چی میشه؟
‫خب...
‫انقدر روم می مونه و بدنمو می جوه تا بلاخره
‫بیشتر از هر مار دیگه ای تو دنیا ‫سم واردم کنه.
‫سم بیشتر جون نجات میده تا بگیره.
‫یه داروی معالجه ای چند هدفیه.
‫همچنین، خون مریض های ‫اتاق عمل رو منجمد می کنه.
‫تو تحقیقات سرطانی ‫سلول های رو تومور می کشه.
‫پس می خوای بگی آدم خوبی هستی؟ ‫پیامی که می خوای برسونی همینه؟
‫همون چیزی که خودت میگی.
‫با کی داشتی حرف می زدی؟
‫می دونی الان کجا وایسادی؟
‫گورت رو از اینجا گم کن ‫وگرنه می اندازمت هلفدونی.
‫دیشب یه نفر رو دیوارم حرف نوشته.
‫تو آدرسم رو دادی بهشون؟
‫نمی دونم راجع به چی داری حرف می زنی.
‫ببین، اگه می خوای از شهر برم بیرون، ‫جرأت به خرج بده و یه کاری بکن.
‫چندتا بچه نفرست کاراتو برات بکنن، باشه؟
‫چی نوشتن؟
‫چی شده، خودت نمی تونی بهم بگی؟ ‫می خوای خودم حدس بزنم؟
‫نوشته بود «مردم آزار؟»؟ ‫نه، احتمالا نوشتن «کودک آزار» نه؟
‫«عنکبوت سنگی»؟ ‫«بچه دوست»؟ کدومش؟
‫باورنکردنیه.
‫می دونی که اگه واقعیت داشت، ‫من اینجا نمی بودم.
‫می دونم تو یه دستی توش داشتی.
‫نه، اگه داشتم، خودت می فهمیدی.
‫تموم شد؟
‫چونکه، ام...
‫خانواده ام خونه منتظرمن.
‫تو چطور؟
‫نوبت منه که سؤال بپرسم.
‫چرا تو و همکارت وارد سوله من شدین؟
‫می خواستم ببینم چی داخلشه.
‫چرا حالا اون سوله؟
‫دارم مرگ پارک جونگ مین رو بررسی می کنم.
‫آدرس اون سوله توی ‫اتاق مطالعه ش مخفی شده بود.
‫چرا تو افتتاحیه دلاگوا بودی؟
‫همم.
‫بهم اعتماد نداری.
‫منم به تو اعتماد ندارم.
‫ولی الان، دوتا چیز ازت می خوام.
‫می خوام بدونم لارس چی کارا می کرده.
‫و همچنین می خوام بدونم ‫پارک چی کارا می کرده.
‫حالا هیچ دلیلی نداری که...
‫این اطلاعات رو به من بدی، پس...
‫در عوضش بهت یه چیزی میدم.
‫- سم میدی. ‫- یه دوز خیلی کم.
‫من ۲۰ ساله که مریض نشدم.
‫اینا بدنم رو قوی نگه میدارن.
‫من همون قهوه و سرما خوردگی رو ‫ادامه می دم، مرسی.
‫هرطور راحتی.
‫آرا!
‫فکر کنم بهتره با پدربزرگ ‫و مادربزرگت بری سئول.
‫ولی منم خیلی زود میام پیشت.
‫نه.
‫ازت درخواست نکردم.
‫گفتم نه!
‫بلیت ـت رو آوردم. ‫همه چیز آماده شده.
‫حالا، می تونی خودت وسایلت رو انتخاب کنی، ‫یا من برات انتخاب می کنم چیا ببری.
‫نمی تونی یهو اینکارو بکنی.
‫تو ۱۶ سالته. می تونم.
‫برام پاپوش درست کردی. ‫چرا باهام راجع بهش حرف نمی زنی؟
‫چیزی نیست که بخوام راجع بهش حرف بزنم. ‫دارم سعی می کنم ازت محافظت کنم.
‫پس مجبورم نکن برم.
‫ماشین رسید. ‫با مامانت خداحافظی کن.
‫متأسفم. ‫مامان بزرگ، مامان بزرگ، من نمیام.
‫آرا، تصمیمش گرفته شده.
‫این بهترین کاره.
‫نمی تونم مامانم رو اینجا تنها بذارم.
‫سلامت برسین خونه.
‫سفر به سلامت.
‫رفتارای آرا جلوه ی خوبی برات ندارن.
‫هی، کل.
‫سلام. الان وقت خوبیه؟
‫آره. البته.
‫بابت این قضیه تغییر نام و اینا متأسفم.
‫حق با تو بود. ‫باید اول با تو حرف می زدم.
‫ام، آره.
‫نه، منظورم اینه...
‫بیخیال بیا فراموشش کنیم.
‫الان دستت بنده؟
‫نه، فقط... هیچی نیست. ‫خوشحالم حرف بزنم.
‫تد، می فهمم وقتی حواست پرته.
‫از صدات می شه فهمید.
‫راستش، من یه... من... من...
‫باورت نمیشه. ‫دارم کار می کنم.
‫- کار می کنی؟ ‫- ام، یه چیز...
‫موقته. من فقط، ام...
‫دارم توی یه تحقیق خصوصی کمک می کنم.
‫طرف همه ی پولو نقد میده.
‫واقعا؟
‫آره، چیه؟
‫هیچی، فقط فکر کرم ‫از اینجور چیزا متنفری.
‫طمع کاری، یا آشغالای مردم رو گشتن.
‫نه، همچین چیزی نیست.
‫من... دارم به یه خانواده که ‫تو دردسر افتادن کمک می کنم.
‫حس می کنم می تونم کمک شون کنم.
‫باشه، پس، امروز کی کارت ‫با این خانواده ی دیگه...
‫تموم میشه؟
‫منظورم این نبود.
‫ببین، کلی،
‫خودت می دونی که منظورم این نبود.
‫میشه بعدا بهت زنگ بزنم؟ ببخشید.
‫- من فقط، ام، شاید امشب. ‫- خیلی خب.
‫خوب میشه.
‫می تونی لیلی خوابیدش بعد بهم زنگ بزنی؟
‫خیلی وقته که نبودی، تد.
‫خیلی خب.
‫دوست دارم. خداحافظ.
‫اول شما.
‫یه شب بابارو با اولیویا دیدم.
‫کجا؟ اینجا؟
‫آورده بودش اینجا؟
‫نه. توی یه ماشینی.
‫ماشین بابا، یه شب.
‫و حدودا چه تایمی بودش؟
‫نمی دونم... ‫یک، شایدم دو صبح؟
‫ام، چارلی و من تا
‫یه هتل دنبالشون رفتیم.
‫عکس گرفتیم.
‫می تونیم ببینیم شون؟
‫اونم تو قضیه دخیله. مطمئنم.
‫این عکسا چیزی رو نشون نمی ده
‫چی؟ می خواستی داخل هتل هم بریم باهاشون؟
‫اصلا نباید می رفتین توی خیابونا.
‫دوباره، من کسی ام که تو دردسر می افته.
‫کارتون با من تمومه؟
‫باید به خودم یادآوری کنم ‫که این خیلی براش سخت بوده.
‫خیلی وقته که از دستم عصبانیه.
‫دلش نمی خواست بیاد اینجا.
‫میگی که یانگ مین ‫وقت بیشتری رو تو محل کار می گذرونده؟
‫که یعنی...
‫وقت بیشتر با اویلیویا.
‫این حس رو هیچوقت نداشتی که شاید اونا...
‫اونا هم تو ماجرا دخیل بودن؟
‫باید می داشتم.
‫منو همسرم سعی داشتیم ‫رابطه مون رو باهم درست کنیم.
‫اینکه دوباره شروع کنیم بعد از...
‫یه اتفاق مشابه تو سئول.
‫یه زن دوم؟
‫گفتی اولیویا اومده بود یه سری ‫سخت افزار رو ببره.
‫دفتر یانگ مین؟
‫اشکالی نداره اگه ما یه نگاهی بندازیم؟
‫تعجب می کنم پلیسا ‫هارد درایو هارو نمی خواستن.
‫پیداشون نکردن.
‫ولی اولیویا کرد؟
‫آره.
‫اونا جزو اموال شرکت بودن.
‫اینجا پیداشون کرده بود.
‫همم.
‫معذرت می خوام.
‫یالا.
‫چیه؟
‫فکر می کنی نمی تونم؟
‫می تونی؟
‫البته که می تونم.
‫اه.
‫لعنتی.
‫یه آدرس دیگه.
‫قضیه داره جالب میشه.
‫ام.
‫من آماندا فارل هستم، کاراگاه خصوصی.
‫می دونین چیکار کنین دیگه.
‫درحالی که تو مشغول دزدکی وارد شدن بودی،
‫من شام آوردم برامون.
‫برای تو اونه که توش حیوون مرده ست.
‫چیزی که می خواستی رو تونستی پیدا کنی؟
‫یا فقط می خواستی به خودت یه خالکوبی بدی؟
‫کارم با سوزن خیلی خوب نیست.
‫به وسایلم دست نزن، کانکافی.
‫بخور.
‫قبل از اینکه سرد بشه و ‫از همینم حال بهم زن تر بشه.
‫خب منطق می گه که...
‫کسی که اون آدرس اولیه رو ‫تو جعبه پازل گذاشته
‫دومیه رو هم گذاشته.
‫ولی نمی تونه پارک باشه چون مرده.
‫اینجوری می مونه برامون همسرش، ‫دختر، و اون زن دومه،
‫که همه شون به اتاق مطالعه ش دسترسی داشتن.
‫بیا...
‫یه لحظه برگردیم عقب.
‫آدرس اولی می خورد به یه سوله ‫پر از یخچال خالی.
‫اطلاعات زیادی بهمون نمیده.
‫آره، که بخاطر ما خالی شون کردن.
‫شاید.
‫می دونم صاحب ش کیه.
‫واقعا؟
‫از کی؟
‫از اونجا که توی افتتاحیه دلاگوا بوده.
‫اسمش توییست ـه.
‫چی راجع بهش می دونی؟
‫از مار خیلی خوشش میاد.
‫با سم های مارهاش می خواد دنیا رو نجات بده.
‫خب، اگه حق با تو باشه...
‫و دلاگوا به اون سوله مرتبط باشه، ‫اولیویا هم تو قاب می مونه.
‫من روی یون سان شرط می بندم.
‫و از شرطبندی هم، ‫منظورم با پولای تو ـه.
‫نه، من که فکر می کنم ‫به هیچ عنوان نمیشه به حس هات اعتماد کرد.
‫شاید برای همینه یون سان استخدامت کرده.
‫یه نگاه به خالکوبی هات کرد و گفت،
‫«این دختره هیچوقت مچ منو نمی گیره.»
‫آره. بعدشم بوی گند عرق ـت ‫به دماغش خورد و با خودش فکر کرد،
‫«اونم نمی تونه.»
‫بیا فردا صبح اون نظریه رو امتحان کنیم.
‫هواپیمای لارس مال توییست ـه.
‫بهت گفتم که بهم مرتبطن.
‫همم.
‫سلام. با کلی تماس گرفتین.
‫نوبت تو ـه، عزیزم.
‫برای مامانی پیام بذارین، لطفا.
‫سلام، کل، منم.
‫ببخشید که...
‫زودتر بهت زنگ نزدم، من...
‫می خواستم این شغل رو توضیح بدم، ولی...
‫شاید چیز مهمی نیست.
‫چیزی که مهمه اینه که...
‫فکر می کنم...
‫کاری که دارم اینجا می کنم...
‫نمی دونم، شاید داره بهم کمک می کنه...
‫دیدم بازتر بشه یا چیزی.
‫تو، ام، میگی که خیلی وقته رفتم از پیشتون.
‫ولی...
‫ازت می خوام بدونی که دارم ‫به سمت جلو پیش میرم.
‫خیلی خب.
‫اگر که بتونی...
‫فقط...
‫فقط طاقت بیاری.
‫فردا هم دوباره بهت زنگ میزنم.
‫دوست دارم. خداحافظ.
‫یه آدرس دیگه، یه سوله دیگه.
‫خب، حداقل میشه گفت تناقض ندارن.
‫ولی دوربین ندارن.
‫توییست همه جا دوربین گذاشته بود.
‫همم.
‫آره، عجله کن!
‫- آره، درسته. ‫- ممنونم.
‫همون موتوره.
‫همونی که تو مزرعه افتاده بود دنبالمون.
‫همم. احتمالا همون یارو ـه.
‫خیلی خب، پس بیا شروع کنیم. ‫روز طولانی ای بوده
‫تو بگو.
‫شیر، زنش و دختره.
‫خط افتاد میشه زن دومش.
‫صبح بخیر، روی.
‫نیروی کمکی آوردی ‫برای چیزی که مثلا گفتی یه صحبت کوچیکه.
‫فکر کنم به این حرکت می گن پاپوش درست کردن.
‫جرمی. نیتان.
‫خوبه یه بار هم بیرون از ‫جلسات هیئت مدیره می بینمتون.
‫مم-همم.
‫اگه سؤالی چیزی دارین، ‫الان وقتشه.
‫خب، فکر می کنم ما همه ‫یه سؤال داریم، اولیویا.
‫بین تو و پارک چه خبر بوده؟
‫شایعه ای که بگه من و جونگ مین ‫چیزی بغیر از
‫یه رابطه ی حرفه ای داشتیم غلطه.
‫و از اونجایی هم که
‫دیگه نیست از خودش دفاع کنه ‫خیلی مضحکه.
‫پس یعنی زن دومش نبودی؟
‫قلب کوفتی اش رو نشکوندی، ‫و نصف شب ننداختیش تو آب،
‫و این شرکت رو به خطر ننداختی؟
‫چیزی که تو شنیدی ‫عصبانیت های یه بچه ی ناراحته.
‫ولی اگه می خوای بطور عمومی زندگی ‫حرفه ایم رو بشکافی، راحت باش.
‫کس دیگه ای هم دلش می خواد بگه؟
‫ما جونگ مین رو از دست دادیم،
‫ولی همه چیزایی که اون می دونست رو، ‫منم می دونم.
‫کمک می کنم افتتاحیه طبق برنامه پیش بره ‫ولی دیگه نباید از پشت خنجر زدنی باشه.
‫پلیس لپ تاپ پارک رو برگردوندن.
‫چیزی هم پیدا کردن؟
‫تو هاردش نوشیدنی ریخته شده بود.
‫مشخص نیست تصادفش از روی خماریش بوده
‫یا عمدا اینکارو کرده.
‫بهرحال، پرپر شده.
‫به بخش آی تی گفتی نگاه بهش بندازن؟
‫آره. گفتن داشته فایل دانلود می کرده.
‫چیزی راجع بهش می دونی؟
‫هیچی. چه فایل هایی؟
‫با آی پی شرکت؟
‫اوه، شک دارم واقعا.
‫ببین، اولیویا، می خوام بدونم ‫چی داشته می دزدیده
‫و به کی می فروختتش.
‫اگه پارک داشته قوانینی رو زیر پا می ذاشته، ‫بدون اینکه من بدونم انجامش میداده.
‫اگر که می خوای پیگیری ش کنم، ‫خب بهم بگو.
‫ولی اگه دوباره ‫باهام اینطوری حرف بزنی، می ذارم میرم.
‫فکر کنم جفتمون بدونیم ‫چه معنی ای برای این شرکت داره.
‫و همچین برای تو.
‫خانم دگراندی؟
‫تعقیبم می کردین؟
‫از چه حدی به بعد بررسی کردن ‫میشه همون یواشکی کسی رو پاییدن؟
‫نه، فقط گفتم شاید بهتره ‫یه جای خلوت همو ببینیم.
‫فرصتی میشه که تو هم ‫بخش خودت رو از داستان تعریف کنی.
‫هیچی ندارم بهت بگم.
‫پس قضیه تو و پارک لزوما یه چیز کاری نبوده.
‫چیزی که تو مراسم ختم ‫جانگ مین شنیدی حقیقت نداره.
‫خب، دخترش که فکر می کنه داره.
‫خب، پس باید از خودش راجع بهش بپرسی.
‫پرسیدم...
‫حالا، اگه یه توضیح دیگه ای هم داری، ‫تعریف کن...
‫- از کجا آوردیشون؟ ‫- آرا. اون...
‫توی ماشین دیدتت، ‫تا هتل تعقیب تون کردش.
‫داشتیم کار می کردیم.
‫ساعت دو نصف شب؟
‫آره، کار فورس داشتیم.
‫یعنی هر چهار دفعه ی بعدی هم که تو ماه
‫قبل از ناپدید شدنش رفتین اونجا، ‫همین قضیه بود؟
‫با هتل یدور چک کردم.
‫باشه.
‫باهم نامزد کرده بودیم.
‫این قضیه مال چند وقته؟
‫مگه اهمیتی داره؟
‫خب، کی شروعش کرد؟
‫اوه، چقدر بی تربیت.
‫چی می خوای؟
‫تعداد دفعات بیرون رفتن؟ غذا چی می خوردیم؟
‫می خوای برات جدول بکشم؟
‫پارک می خواست بخاطر تو ‫از خانواده ـش جدا بشه؟
‫نه، هرگز.
‫من سعی داشتم از اسم و رسم ‫طرف محافظت کنم، باشه؟
‫آهان.
‫میشه بیشتر از این کشش ندیم؟
‫اگه همین رو می خوای، آره.
‫آره، همینطوره.
‫عصر بخیر، عزیز.
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫- خوبم. ‫- خیلی خب، پس...
‫یدونه از اینا چند؟
‫۶۰ دلار از اون مدل هاش هم داریم.
‫همگی دست دوم. ولی با وضعیت مناسب.
‫همم
‫ام...
‫با چیز چی... ‫با هارد درایو چطورین؟
‫مم. تیم؟
‫کیه؟
‫تیم.
‫- بیا اینجا. ‫- چیه؟
‫مشتری اومده.
‫- سلام، رفیق. ‫- بهش بگو چی می خواین.
‫هاردم به مشکل خرده.
‫می دونین؟ رمزگذاری شده، ‫خیلی دردسر داره.
‫من...
‫شرکتی که توش کار می کنم بهم دادتش.
‫ولی کلی چیزای شخصی توش گذاشتم و...
‫ولی هرکاری می کنم نمی تونم ‫برشون دارم، می دونی؟
‫نمی تونم برش گردونم پیش اونا چون ‫از لحاظ تکنیکی، اموال شرکت حساب میشه.
‫نظرت چیه؟
‫یکی دیگه؟ آره، خیلی راحتن.
‫ولی گرون میشه ها.
‫مشکلی نداره؟
‫بیا.
‫ممنونم.
‫هی!
‫می خوام باهات حرف بزنم.
‫حرفی که زدی، ‫از چیزی که فکر می کنی هم شجاعانه تره.
‫اون چیزا رو جلوی مامانت بگی، ‫با اینکه می ٔدونی بهش آسیب می زنن.
‫شاید قصدم همین بوده.
‫خب، پس حرفم رو پس می گیرم. ‫دیگه ازت تعریف نمی کنم.
‫چرا داری باهام حرف می زنی؟
‫عکسا رو دادم بهت، ‫بهت گفتم چی دیدم.
‫خب، قصد نداشتم باهات حرف بزنم.
‫دفترم همین بغله. ‫تو قلمروی منی.
‫بنظر میاد شرایط بین ‫مادر و پدرت از خیلی قبل تر از
‫اینکه بیان اینجا بد بوده.
‫بهت گفته؟
‫آره.
‫انتظار داشت چی بشه؟
‫اینکه یهویی فراموشش کنه؟
‫اون یه مرده.
‫منظورت چیه؟
‫- گفتی که بهت گفته. ‫- آره.
‫راجع به زن دومش تو سئول.
‫دفعه ی اولی نبود که بهش خیانت می کرد.
‫کار مامانم بود.
‫اون بود. اونه که یه نامزدی داشت.
‫فکر می کردن که من نمی دونستم، ‫ولی دعواهاشون رو می شنیدم...
‫هرشب تا وقتی از اونجا رفتیم، ‫بعدش دیگه
‫همه اش سکوت بود.
‫تو این خانواده اینکارو می کنیم.
‫بهمدیگه آسیب می زنیم ‫بعدش دیگه راجع بهش حرف نمی زنیم.
‫الان داری راجع بهش حرف می زنی.
‫آره.
‫ولی چیز دیگه ای نمیشه راجع بهش گفت.
‫هی، میشه بس کنی، لطفا؟
‫هی، بازم از اینا دارین؟
‫غذای پرنده نااهلی.
‫نه، نداریم، ‫ولی می تونیم سفارش بدیم
‫دم خونه تون تحویل بگیرین، ‫اگه می خواین.
‫آره، عالی میشه.
‫خوبه. چقدر می خواین؟
‫چهارتا دیگه برام بنویس.
‫پنج تا.
‫- یا خدا. ‫- پنج تاش کن.
‫خدای من. حتما کلی پرنده داری.
‫هیچ ایده ای نداری.
‫آدرستون رو فقط اینجا بنویسین. ‫و بعدش دیگه تمومه.
‫پلاک ندارم، ‫ولی آخرین خونه تو جاده سایپرس میشه.
‫- گفتی سایپرس؟ ‫- آره.
‫درسته... درسته، ام...
‫گفتی چقدره پولشون؟
‫ام...
‫۹۶ دلار برای اونا.
‫می تونم اینارو براتون ببرم تو ماشین.
‫- نه، نه. خودم می برم. ‫- اشکالی نداره.
‫- وقت دارم. ‫- خودم می برمش. مرسی.
‫- وایسا، یه لحظه وایـ... ‫- بیا، گفتی صد دلار؟
‫- ام... ‫- بقیه اش مال خودت.
‫- اینه؟ ‫- آره، همون بندازشون عقب.
‫خیلی خب.
‫من بازش می کنم. باشه؟
‫مرسی.
‫- تمومه. ‫- مم-همم.
‫- اوه! سلام، رفیق. ‫- خدای من!
‫این روزا در میزنن جواب نمیدی؟
‫من که هیچی نشنیدم.
‫یه غذا بهم بدهکاری.
‫چیز جدیدی از یون سان نفهمیدی؟
‫آره، فقط اینکه دروغ گفته.
‫طبق گفته ی آرا،
‫اونی که همسر دوم داشته ‫تو سئول مادره بوده، نه پدره.
‫عجب. بخش مهمی رو نگفته بوده.
‫بازم دروغ حساب میشه.
‫حتما خانوادگی دروغگو ـن.
‫چونکه اولیویا به خیانتی که هیچوقت ‫مرتکبش نشده بود اعتراف کرد.
‫بیخیال بابا، معلومه باهم ارتباط داشتن.
‫زده بود زیرش ‫تا وقتی با هتل بهش فشار آوردم.
‫بنا به دلیلی، ‫یه چیزی باعث شد بترسه.
‫باعث شد داستانش رو عوض کنه.
‫آخه چرا بخواد اعتبار جفتشون رو به باد بده؟
‫به همون دلیلی که به یون سان می گفت ‫هاردهای پارک رو می برده دفتر.
‫ولی واقعا می بردتش اینجا.
‫خب، این خیلی خفنه.
‫همینطوره. تنها دلیلی که بخوای اون ‫هاردهارو همچین جاهایی ببری
‫اینه که نخوای آدمایی که براشون کار می کنی ‫ببینی توشون چیا ریختی.
‫شاید یه سری فیلم از خودشون می گرفتن.
‫شک دارم.
‫قبل از اینکه دلاگوا حالشو بگیره،
‫برای یه شرکتی به اسم ‫«گرین تاید» کار می کرده،
‫که بزرگ ترین رقیبشون حساب میشده.
‫داشته رازهای شرکت شون رو می فروخته.
‫شاید.
‫شاید پارک هم توش نقش داشته.
‫شاید از قضیه بو برده.
‫بهرحال، یه چیزی روی اون هاردها هستش ‫که اون داره مخفی شون می کنه.
‫خیلی خب، کلکسیون سوله های ‫در حال افزایشمون رو چی میگی؟
‫و یون سان؟
‫اه، من که رو اولیویا شرط می بندم.
‫اوه، درسته. پس...
‫وقتی تو حس ششم ات کار بیافته، ‫بهش میگی تجربه،
‫ولی وقتی من داشته باشم، ‫اسمشو می ذاری سادگی.
‫ردیفه.
‫می تونم یکی از اونا بردارم؟
‫نه.
‫لازمش نداری، رفیق.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫آرا.
‫چیه؟
‫می دونم برات سخت بوده.
‫برای هر جفتمون.
‫مرسی که پیشم موندی.
‫بخاطر تو اینجا نموندم.
‫سلام.
‫اوه، کیک رو آوردی.
‫سلام عزیزم.
‫ممنونم.
‫وای، نه!
‫- چیه؟! ‫- اوه، متأسفم، عزیزم.
‫آب شده؟
‫اون... خیلی عالیه.
‫خیلی بدجنسی.
‫- خیلی باحال شده بابا. عاشقشم. ‫- آره.
‫می دونی چی باحال نیست؟
‫خراب کردن خونه مردم.
‫جورج؟
‫واسه ی چی داری لبخند می زنی؟ ‫هی. منو ببین.
‫اون یارو رو برات تعریف کردم ‫تا ازت محافظت کنم، باشه؟
‫نه که با رفیقات بری خونه اش.
‫- آره، خیلی خب. ‫- قضیه جدیه. جورج، خیلی جدیه.
‫- باشه؟ ‫- مم-همم.
‫اون عوضی ارزش نداره بخوای بخاطرش ‫پرونده دار شی، باشه؟
‫آره؟ خیلی خب.
‫- عزیزم. جوآن اومده. ‫- سلام عزیزم.
‫- سلام. ‫- وای خدا.
‫خیلی خوشگلی.
‫تولدت مبارک.
‫ممنون.
‫یه چیزی هست که می خواستم بهت بدم.
‫عه! لازم نبود همچین کاری بکنی.
‫ممنون.
‫وای!
‫خیلی عتیقه ـست.
‫بده کمک کنم بندازیش گردنت.
‫مال لورن بود.
‫چیزی نیست. من حالم خوبه.
‫نمی خوام یه دفعه بزنم زیر گریه. ‫فقط...
‫می خواستم...
‫یه سِری از وسایلش رو رد کنم و...
‫اگه بود خیلی خوشحال می شد دست تو باشه.
‫خیلی لطف داری.
‫خیلی باملاحظه ای.
‫بندازش گردنت.
‫بیا.
‫وای. وای.
‫- ممنونم. ‫- خیلی قشنگه.
‫خوب تربیتش کردی، لو. ‫بچۀ خیلی خوبیه.
‫وای!
‫کل زحمتش با آنیتاست. ‫من فقط هر از گاهی نقش پدر عصبانی بازی می کنم
‫چرت نگو.
‫- این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- لیموناد ـه.
‫بی دلیل که نیومدی توی زندگی هاشون.
‫خیلی خب، برای من خیلی احساساتی نشو. خب؟
‫اینجوری نمی تونم سخنرانیم رو بکنم. خب؟
‫برو گمشو.
‫- عه. ‫- خوبی؟
‫هوم...
‫گوش کنید!
‫خب.
‫دختری که تولدشه، ‫یه درخواست ویژه داده.
‫یه سخنرانی از طرف پدر و مادر دوستدارش.
‫قول میدم طولانی نباشه.
‫معلومه که نیست. ‫خب، در مورد جورجی چی میگی، ها؟
‫ببخشید. می دونم تولد منه ‫ولی می خواستم امروز...
‫از یکی دیگه تقدیر کنم.
‫می خوام از مردی تشکر کنم که...
‫تقریباً کل زندگیم، ‫از ۷ سالگیم هوام رو داشته.
‫که تقریباً میشه کل زندگیم.
‫برای همین اینو گرفتم.
‫چی؟ خیلی خب. باشه.
‫[فرم تقاضا برای فرزندخواندگی]
‫خب، این به سبک خودم ‫برگه های فرزندخواندگی ـه.
‫آخی.
‫آهای! یوهو!
‫تو همیشه بابام بودی ‫ولی می خواستم رسماً ازت بخوام...
‫قبل از اینکه ۱۸ سالَم بشه.
‫خیلی خب، اشک منو جلوی همۀ رفقات در آوردی.
‫خیلی ممنون!
‫آروم.
‫بیاید یه نوشیدنی بخوریم.
‫به افتخار دختر خوشگلمون...
‫جورجی.
‫تولدت مبارک.
‫- کیک خوب بود. ‫- جدی؟
‫خب.
‫ببین.
‫اونی که توی خونۀ قدیمیِ سالت ‫زندگی می کنه رو چیکار می کنی؟
‫نمی رم روی درِ اصلیِ خونه اش ‫اسپری بکشم.
‫می دونی چیه؟ ‫شانس آورده به اسپری بسنده کردم.
‫خیلی خب. نگو. اینا رو بهم نگو، رفیق. ‫من پلیسم! یادت رفته؟
‫نمی خوام تو و جورجی و رفقاتون رو ‫بکِشونم اداره پلیس.
‫ازت می خوام دست از سرش برداری.
‫جداً داری ازش طرفداری می کنی؟
‫دارم به خاطر خودت میگم.
‫منم به اندازۀ تو ‫دلم می خواد شرش کم بشه، رفیق.
‫ولی تا وقتی دلیلی نداشته باشم...
‫ممنون از این کارِ قشنگت.
‫ولی تا وقتی ندونم کدوم خری هستی ‫نمی تونم قبولش کنم.
‫عالیه. منطقیه.
‫پس شروع کن به حرف زدن.
‫چی؟ الان؟
‫منو به چی متهم کردند.
‫به هیچ وجه همچین کاری نکردم.
‫یه کم مجاب کننده تر صحبت کنی بد نیست!
‫اسم قربانی کلیر بود.
‫و همون روزی که یه مرد دیگه دزدیدش، ‫من آخرین نفری بودم...
‫که باهاش دیده شدم.
‫مَردی که کارهای وحشتناکی کرده.
‫ولش کرد تا بمیره.
‫چند سالش بود؟
‫۱۳
‫اون موقع کارآگاه بودم.
‫نمی تونستم روی اون پرونده کار کنم.
‫با منافعم در تعارض بود.
‫فهمیده بودم.
‫تک تک قدم های مسیر، ‫فهمیده بودم چی به چیه.
‫و بدجوری افتادم دنبال یارو.
‫به گمونم یه عده رو عصبانی کردم. ‫چون...
‫تا به خودم اومدم دیدم مظنون شدم.
‫کلیر...
‫چیز خاصی یادش نمی اومد.
‫ضربۀ روحیِ بدی خورده بود.
‫پس نمی تونستن منو از لیست مظنونین خط بزنن.
‫دستگیر شدم،
‫متهم شدم، بدونِ وثیقه!
‫مستقیم فرستاده شدم زندان.
‫بعد از هشت ماه، آزادم کردن.
‫به خاطر کمبود مدارک.
‫خیلی هم تبرئه حساب نمیشه.
‫نه.
‫حساب نمیشه.
‫پس برای همین اومدی اینجا.
‫اکثر آدما میان اینجا ‫تا از یه چیزی قایم بشن.
‫تو هم همینطور؟
‫اومدم اینجا که دیگه لازم نباشه ‫با مشکلاتِ کسی کنار بیام.
‫به تو هم توصیه می کنم.
‫تو خانواده داری.
‫آره.
‫بچه ها خیلی اوضاع رو عوض می کنن.
‫انبه ها رو نگه می دارم.
‫این زهرِماری ها به کُشتن می دنت.
‫اگه زیادی بخوری، مغزت رو از کار میندازن.
‫از سلیقۀ انتخابِ نوشیدنیِ تو که کمتر سمیـه.
‫اگه این زبون رو نداشتی چیکار می کردی؟
‫یه نوشیدنیه، همین! ‫نوشیدنی.
‫چند روز پیش یه یارو رو دیدم ‫که تفریحی مار پرورش میده.
‫نه بابا! چقدر عجیب.
‫نامگذاریِ شغل گرایی ـه.
‫این یه فرضیه ـست که اسم و فامیلِ آدم ‫روی کاری که توی زندگی می کنه تأثیر میذاره.
‫اون یارو ماریه، کارهای عجیب می کنه ‫و اسمش توییست ـه. ‫(توییست = عجیب)
‫داری اونو میگی؟
‫اینجا خیلی چیزها می شنوم.
‫می گن اون یارو توئیست، ‫همه جا یه نفوذی داره.
‫و همه موافقن که بهتره باهاش در نیفتاد.
‫یارو خطرناکه!
‫آره، اما منم خطرناکم.
‫[واحد جرم شناسی]
‫حتماً بقیه خانواده پارک هستن.
‫آره به نظرم.
‫رئیس؟
‫نه، نه. برو رد کارِت!
‫خودت تنهایی یه چیزی پیدا کردی؟
‫- باریکلا! ‫- تازه وارد، از اینجا ببرش.
‫بسپارش به من.
‫دارم می رم.
‫5دقیقه.
‫بیشتر از این نمی خوام.
‫- حرفی ندارم بهت بگم. ‫- می دونم.
‫هر چی بگی، بین خودمون می مونه.
‫اوضاع تغییر کرده.
‫یه چیزی پیدا کردی که نشون می ده آدمکشی بوده.
‫کار کروکدیل نبوده.
‫پارک قبل از اینکه بیفته توی آب، مُرده بوده.
‫قتل بوده!
‫- اوهوم. ‫- دیگه چی گفت؟
‫هوم...
‫هیچی.
‫چرا؟ چون نمی خواسته به من بگی؟
‫چون اون حرفه ایه. خب؟
‫همه چی رو به خودت نگیر!
‫باورم نمی شه واقعاً یه نفر اون رو کشته!
‫- صبر کن. باید جواب بدم. ‫- خداییش؟
‫سلام. من اینجام.
‫- تد! بیخیال! ‫- وایستا!
‫- هوم... ‫- هوی!
‫الو؟
‫این موفقیت خیلی بزرگیه. چیکار می کنی؟
‫کِلی؟
‫خیلی خب، راه ساده ای برای انجام دادنش نیست.
‫پس مستقیم می رم سر اصل مطلب.
‫می خوام خونه رو بفروشم.
‫اما توی حساب پول هست. من یه قرون هم برنداشتم.
‫ببین، مشکل این نیست.
‫مردم فکر می کنن هنوز اینجا زندگی می کنی، تد.
‫اتفاقی افتاده؟
‫اتفاق ها تمومی ندارن.
‫هر بار می رم بیرون، مردم زل می زنن.
‫لیلی هم حس می کنه. اون... کابوس می بینه.
‫ای خدا!
‫چرا بهم نگفتی؟
‫چون کاریش نمی تونی بکنی.
‫کِلی... اونجا خونه ماست.
‫خب، باید جابجا بشیم.
‫خب، این مدت جای دیگه دنبال کار می گشتم ‫و گمونم یه چیزی پیدا کردم.
‫- لازم نیست این کار رو بکنی. ‫- توی «پرت» است
‫اونجا اون طرف دیگه کشوره.
‫می گی اینکه رفتی اونجا زندگی می کنی...
‫برات خوبه؟
‫خب، همون جا بمون. ‫ببین آخرش ختم به خیر می شه یا نه.
‫قرارمون این نبود.
‫قرارمون رو به هم می زنم.
‫پس منم باهاتون میام. باشه؟
‫با همدیگه از نو شروع می کنیم.
‫نه، نمی خوام این کار رو بکنی، خب؟ ‫نمی خوام بیای.
‫کِلی. بیخیال!
‫ببین...
‫دوستت دارم. اما باید این کار رو بکنم.
‫هم برای لیلی، هم برای خودم.
‫همچین کاری نمی کنیم.
‫این گفتگو رو حضوری با هم می کنیم.
‫تد، من تصمیمم رو گرفتم.
‫کِلی، سوار یه هواپیما می شم...
‫و...
‫امشب میام می بینمت.
‫لطفاً این کار رو نکن.
‫الو؟
‫- ای خدا! ‫- چی شده؟
‫خیلی خب...
‫ای خدا!
‫- بله؟ ‫- چی شد یهویی، تد؟
‫یه پرونده قتل روی دستمونه، ‫اون وقت یه دفعه ای می ذاری می ری؟
‫حالا نمی تونم حرف بزنم.
‫چرا عجیب حرف می زنی!؟
‫دارم می رم سیدنی.
‫- امشب می رم. ‫- صبر کن ببینم. سیدنی؟
‫عه. تا کی؟
‫نمی دونم.
‫نمی دونم. فقط...
‫در نبود من به غازها غذا بده.
‫- می دی؟ باید برم. ‫- صبر کن، یه لحظه وایستا!
‫1دقیقه وایستا! 1دقیقه وایستا!
‫خدایا! صبر کن!
‫چه دلیلی می تونم داشته باشم...
‫هیچ وقت دلیلی نیاز نداشتی، آماندا.
‫پرونده پارک، از حالا به بعد یه پرونده جناییه.
‫اون و فارل توی تمام شهر ‫داشتن راجع به پرونده تحقیق می کردن.
‫ممکنه یه چیزی پیدا کرده باشن.
‫اون پوله برای چی بود؟
‫پولِ پس پرداخت برای قتل جونگ مین؟
‫یا پولِ پیش پرداخت برای تد؟
‫کسی که بهش حمله کرده رو پیدا کن، ‫قاتل پارک رو پیدا کن!