‫بلیک پسر خوبی بود، ‫خیلی زود فوت کرد.
‫چی شد؟
‫کار جان وین بود.
‫می خوام اینو آویزون کنی.
‫می خوام همه ببینن ‫که چه موجودی توی این خونه زندگی میکنه.
‫ما قراره دشمنی ها رو کنار بذاریم، ‫چون اگه این کارو نکنیم...
‫همه چیزو از دست میدیم.
‫مثل دختر کوچولوها ‫برای خودت نقشه کشیدی؟
‫می خوای مزرعه رو صاحب بشی؟
‫فقط صبر کن و ببین ‫بعد از مردن بابا چی میشه.
‫جان وین، ‫خیلی ترسوندی منو.
‫هورست ‫روی اون زمین چیکار میکرد؟
‫بازار نفت ‫20 سال پیش رونق گرفت...
‫و در ادامه همه چیو آلوده کرد.
‫اونا به یه جایی احتیاج داشتن ‫که مواد زائدشون رو دفع کنن.
‫و هورست هم ‫با جون و دل اینجا رو در اختیارشون قرار داد.
‫باید یه نمونه خاک بردارم.
‫بیاین از اینجا بریم.
‫خودشونن.
‫رفیقمون که ‫توی فریزر بود. استیو...
‫مثل اینکه پدر بچه خواهر مریه.
‫ما دنبال اسکارلت لایندکر می گردیم.
‫نیمه شب با نامزد...
‫و دخترش رفت.
‫نامزد اسکارلت اینه، درسته؟
‫تا زمانی که بازداشت نشه، احساس امنیت نمیکنم.
‫چه احساسی نسبت به تفنگ ها داری؟
‫همون لحظه ای که آرتور رو دیدم...
‫شناختمش.
‫الان بریم اردو؟ ‫با این کامیون؟
‫یه جاییو ‫بلدم که هیچکس مزاحممون نمیشه.
‫آرتور، چیکار می کنی؟
‫یه آهو رو خاک می کنم.
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫خب، ‫همچین تصادفاتی عادی ان.
‫شاید آهوئه به یه جایی رفته بود ‫که نباید می رفت.
‫شاید سرنوشتش این بود که بمیره.
‫تنها مرد؟
‫میشه بیای نزدیک تر ‫تا بتونم ببینمت؟
‫باید برم مامانمو مطلع کنم.
‫نه.
‫به نظرم این راز باید بین خودمون بمونه.
‫چرا باید راز باشه؟
‫خب، ‫بیا اینجا تا نشونت بدم.
‫بیا دیگه.
‫وقتی یه چیزی می میره...
‫مسئولیت ما اینه ‫که مطمئن بشیم به بهشت میره...
‫و قسمتی از اون مسئولیت ‫اینه که به هیچ وجه به هیچکس نگیم...
‫که کجا خاک شده.
‫چون نمی خوایم ‫یه آدم بد یا یه حیوون...
‫بیاد و بیرونش بیاره.
‫چرا یه چیزی ‫باید بیرونش بیاره؟
‫اگه این راز ‫رو بین خودمون نگه داریم، هیچکس بیرونش نمیاره.
‫نظرت چیه واسش دعا کنی؟
‫دعا کن.
‫دعا کن، ‫چیزی نیست.
‫باید چشماتو ببندی...
‫وگرنه دعات ‫مستجاب نمیشه.
‫و اگه از آرتور و ‫مادرم محافظت کنی...
‫قول میدم که ماجرای این آهوی بدبخت...
‫که تصادف خیلی بدی ‫براش اتفاق افتاده رو به کسی نگم...
‫تا بتونه از شر حیوونای بد ‫حفظ بشه.
‫آمین.
‫چیکار می کنی؟
‫این یه نشونه.
‫برای اینکه ‫اون در امان باشه.
‫یادت باشه، ‫این راز بین خودمونه، درسته؟
‫به جون خودت قسم می خوری؟
‫به جون خودم قسم.
‫
‫چه غلطی می کنین؟
‫همه مون درگیریم.
‫نه. نه، نه، نه. ‫بدوئین و برگردین پیش ماشینا...
‫و من جلوشونو می گیرم.
‫اگه ما رو با هم ببینن، همه مون می میریم. برین!
‫اَه!
‫گیل؟ ‫چه خبرا؟
‫هورست.
‫نکنه سر راه اومدن به مراسم خاک سپاری، گم شدی؟
‫گیل، ‫دروغ گفتن بهت نمیاد.
‫هیچ موقع نمی اومد.
‫بیا بالا، سوار شو. ‫بیا بریم یه دوری بزنیم.
‫به یاد قدیما.
‫اگه سوار نشم، چی؟
‫نظرت چیه سوار شی و بریم؟
‫جان وین و رند کجان؟
‫پیاده گشت میزنن.
‫بیا دیگه.
‫احساس کردی احتیاج داری بدون اجازه به اینجا بیای...
‫و به چندتا بشکه از مواد چسبنده مسموم زُل بزنی؟
‫می خواستم ‫ببینم نشتی دارن یا نه.
‫خب، ‫فرض کن بعضیاشون دارن...
‫و بعضیاشون ندارن.
‫به تو هیچ ارتباطی نداره.
‫مگه این که ‫بازم وجدانت جوونه زده باشه.
‫شاید زده باشه.
‫همونطور که گفتم، ‫این زمین منه...
‫و می تونم هر غلطی دلم می خواد باهاش بکنم.
‫و دارم در حق این کشور لطف می کنم.
‫تنهایی اومدی اینجا؟
‫اهمیتی نداره.
‫به زودی اینو می فهمیم.
‫بلیک اون بلا رو سر رزی نیاورده بودها.
‫چی داری میگی؟
‫کار جان وین و رند بود.
‫اونا زدنش.
‫یه جوری صحنه سازی کردن ‫که انگار کار بلیک بوده.
‫می خواستن ‫بلیک از سر راهشون کنار بره...
‫تا جان وین ‫بتونه مزرعه رو مالک بشه .
‫این که اصلا معقول نیست.
‫اتفاقیه که افتاده.
‫یکی توی مزرعه است.
‫ماجرا چیه؟
‫احساس می کنم ‫یه مسئله ای پیش اومده.
‫ازت می خوام قوی باشی.
‫اگه ‫از اونا بترسی...
‫یعنی اونا بردن.
‫بابایی ‫اینطوری کنترلمون میکنه...
‫همه شون همینطوری اجازه نمیدن به دفاع از حق خودمون...
‫حتی فکر کنیم.
‫هیچ دلیلی وجود نداره که بترسی.
‫نمی خوای ‫از دست مردا آزاد بشی؟
‫وقتی این ماجراها تموم بشن، ‫فقط خودم و خودت می مونیم.
‫نه، ‫این آخر کاره.
‫انقد اینو نگو.
‫هر شب روی تخت می خوابم...
‫و به سقف زُل میزنم.
‫و یه لکه سیاهی هست، مثل یه سایه است...
‫اما در اصل سیاه تره.
‫و قبلا شاید انقد بود.
‫و هر شب بزرگ تر میشه...
‫و قراره از اون سقف جدا شه...
‫و منو ببلعه.
‫مامان، الان حوصله این حرفا رو ندارم. ‫بیخیال، اون واقعی نیست.
‫واقعیه.
‫دیدم ‫که یه عنکبوت رو خورد...
‫و قراره هر چیزی که ‫توی این خونه هست رو بخوره.
‫نمی تونی جلوشو بگیری.
‫شاین، ‫اون همه چیزو می بلعه.
‫من یه راهکاری ‫برای این قضیه پیدا می کنم.
‫یه راهی که شامل جان وین، ‫رند یا حتی بابایی هم نشه.
‫دیگه از دختر خوب بودن خسته شدم،
‫از این که یه گوشه وایسم ‫و فقط شاهد این باشم که اونا همه چیزو مدیریت کنن، خسته شدم.
‫ما می تونیم ‫بهتر از اونا این کارا رو بکنیم.
‫تو رو هم می کشن.
‫نه اگه ‫اول خودم اونا رو بکشم.
‫داستانمون یادته؟
‫کجا بودی؟
‫تقصیر منه.
‫بیدار شدم ‫تا مطمئن شم آتیش خاموشه...
‫و فیبی هم ‫بیدار شد و اومد بیرون.
‫نمی خواستیم هم تو رو بیدار کنم.
‫صداتون زدم.
‫خب، ‫فیبی، بهش بگو.
‫رفتیم ‫توی جنگل قدم بزنیم.
‫این وقت شب؟
‫به نظرم شب، آرامش بخشه.
‫پر از رمز و رازه.
‫مگه نه، فیبی؟
‫یه ستاره دنباله دار دیدیم ‫و یه جغد هم بود.
‫ترسیده بودم که یه بلایی سرت اومده باشه.
‫جاش پیش من امن بود.
‫ببخشید.
‫باید بهت می گفتیم.
‫بیاین بریم.
‫آه!
‫عوضی کوچولو، کجایی؟
‫اَه!
‫آنتن بده دیگه!
‫ایول، جیگر!
‫آره!
‫ایول!
‫کسی؟ یا خدا.
‫بیدار شو. کسی.
‫خوبی؟
‫- بیا، بذار کمکت کنم بلند شی. ‫- نه.
‫- بلند شو. ‫- وایسا.
‫بلند شو.
‫فکر کردم مردی.
‫آره، ‫منم همینطور.
‫رند با ماشینش زد بهم.
‫بابام کجاست؟
‫نیومد خونه.
‫با هورست رفت.
‫و فکر کنم ‫جنی هم پیش اونا باشه.
‫باید پیداشون کنیم.
‫خیله خب، بیا بریم.
‫بلند شو.
‫باید ببینم رند اونجاست یا نه.
‫دیشب سعی کرد منو بکشه.
‫ولی بهش شلیک کردم ‫و از جاده خارج شد.
‫کجاست؟
‫رفته.
‫یعنی هنوز زنده است.
‫اول اون رو یه کاریش می کنیم...
‫بعدش میریم گیل و جنی رو پیدا کنیم.
‫رند دیشب برنگشت خونه.
‫شاین، ‫باید کلانتر رو خبر کنیم.
‫خب، ‫جنی هویت و گیل رو توی مزرعه گرفتن.
‫باید ‫خودمون این مسئله رو درست کنیم.
‫شاین، چطوری؟ ‫چطوری؟
‫یه کاری می کنیم ‫ضد همدیگه شن.
‫بابایی می دونه.
‫فقط نمی خواد کاری که می کردن...
‫روبپذیره.
‫لعنتی!
‫بذارین بیام بیرون!
‫آه!
‫چقد سر و صدا می کنی...
‫خوبه حالا صبحونه نخوردی.
‫پسرام باید ازت درس بگیرن.
‫هورست، بذار برم.
‫بیا اول یکم صبحونه بخوریم.
‫گشنه نیستم، ولی ممنون.
‫صبحونه مهم ترین وعده غذایی روزه.
‫بیا بریم.
‫به حرفش گوش کن.
‫گفتم گشنه نیستم.
‫شنیدم چی گفتی.
‫راه بیفت.
‫بهم دست نزن!
‫آنتن داری؟
‫شماره ناشناسه.
‫الو؟
‫سلام، ‫شما اسکارلت لایندکری؟
‫بله، درسته.
‫چه کمکی براتون از دستم برمیاد؟
‫خانم لایندکر، ‫اسم من مارک لیندوره.
‫مامور اداره مارشال های آمریکام.
‫قطع کن.
‫ببخشید، می شه...حرفتون رو تکرار کنین؟
‫صداتون خوب نمیاد.
‫آخرین بار کی...
‫با خواهرتون، مری، صحبت کردین؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫خب، ‫راه ساده ای برای گفتن این حرف وجود نداره...
‫ولی خواهرتون گم شده.
‫ما به دلیلی فکر می کنیم ‫که شاید جونش خیلی در خطر باشه.
‫دوست داریم ‫بیایم اونجا و چندتا سوال ازتون بپرسیم.
‫خانم لایندکر؟
‫کی بود؟
‫هیچکس.
‫فیبی.
‫لطفا کفشات رو دربیار.
‫بچه ها این تو انواع و اقسام کود ‫و خاک رو پیدا می کنن.
‫به نظر میاد همین الان هم...
‫هر جور چیز ناجوری توی این خونه پیدا می شه.
‫خب، ‫متاسفم که همچین حسی نسبت به خونه ام داری.
‫سعی می کنیم ‫مهمون نوازی درست و حسابی ای نشونت بدیم.
‫من از مهمون نوازی شما خوشم نمیاد.
‫می خوام همین الان از اینجا برم.
‫خب، ‫می تونیم در این مورد حرف بزنیم.
‫بفرما.
‫بشین.
‫خواهش می کنم.
‫مارگارت! قهوه!
‫برای دو نفر!
‫فکر کنم ‫باید به یه درک متقابلی برسیم.
‫یه جواب نهایی به این سوالم بده.
‫تو چی می خوای؟
‫می خوام تقاص کاری که ‫این خانواده کرده رو پس بدین.
‫بلیک، آنجلا، رزی...
‫و بقیه کسایی که ‫به فنا دادین.
‫من جسد توی بشکه رو دیدم.
‫می دونم باز هم هست.
‫به نظرم ‫داری قضایا رو یکم بزرگ می کنی.
‫چطور؟
‫ببین، این زمین منه...
‫و روی زمین خودم، ‫می تونم هر کاری دلم خواست، بکنم.
‫و این شامل گذاشتن تو...
‫توی یه بشکه...
‫و بستن درش هم می شه.
‫و به هر مامور قانونی که ‫فکر می کنی قراره بیاد نجاتت بده...
‫هم می گم که ندیدمت.
‫این کشور، جای بزرگیه.
‫ملت همیشه خدا میان اینجا و گم می شن.
‫ممنون، عزیزم.
‫اینجا چه خبره؟
‫شاین، ‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫برو بیرون.
‫من فقط باید ‫تنهایی با خانم هویت صحبت کنم.
‫نخیر، اینطور نیست. ‫اون با من میاد.
‫نکنه می خوای بهم شلیک کنی؟
‫- شاین... ‫- بفرما.
‫اگه می خوای ‫اینطوری مشکلات رو حل کنی، به همه امون شلیک کن.
‫شاین، ‫ازت می خوام بس کنی.
‫بابایی، ‫تو صرفا می ترسی، نه؟
‫چون تعداد ما از شما بیشتره.
‫بلند شو. می ریم.
‫هورست، یه لحظه به حرفم گوش کن...
‫اوه!
‫بریم!
‫جنی، آروم.
‫هنوز زنده است. ‫ممکنه هر جایی باشه.
‫وایسا، اونجا رو.
‫اون خونه رنده.
‫بیا بریم.
‫خیله خب، ‫چی رو از دست دادم؟
‫داریم سعی می کنیم ‫رد آنتن گوشی اسکارلت رو بزنیم. هنوز چیزی پیدا نکردیم.
‫خب، ‫شاید خاموشش کرده.
‫نه، ‫احتمالا از محدوده خارجه.
‫وقتی باهاش تماس گرفتیم ‫هم آنتن ضعیف بود.
‫اَه.
‫سوییچ نوشیدنی گندمی رو انداختم.
‫آره، ‫اسم ماشینم رو نوشیدنی گندمی گذاشته ام.
‫نخندین. ‫کی قهوه می خواد؟
‫- من، لطفا. ‫- من میل ندارم، مرسی دنیس.
‫مرد بزرگ، الان چی؟
‫اون همه راه تا مغازه غذاهای سالم رفتم...
‫- تا برات... ‫- اینجا رو، آنتنش رو گیر آوردیم.
‫دنیس، ‫ناچارم اون قهوه رو بعدا بخورم.
‫- من به تاب زنگ می زنم. ‫- نه.
‫خیله خب، ‫نگو که جدا توی این فکری...
‫که تنهایی ‫این کار رو بکنی.
‫رونالد می تونه ‫با اسکارلت باشه.
‫آژیرها ‫می ترسوننش.
‫درخواست می دم ‫که نیروی پشتیبانی به اون ناحیه بفرستن...
‫ولی رونالد ‫نباید بفهمه که دارم می رم سراغش.
‫من باهات میام.
‫نه. ‫غیر ممکنه.
‫می تونم کمکت کنم. ‫اگه رونالد دوباره فرار کنه...
‫می خوای کمکم کنی؟ ‫پس همینجا بمون.
‫بعلاوه، ‫اگه بلایی سرت بیاد...
‫نمی تونم با خودم کنار بیام.
‫من اون رو می شناسم.
‫مهم نیست امروز چی بشه...
‫دردی که حس می کنی، ‫هیچوقت از بین نمی ره.
‫قضیه اون تماس چی بود؟
‫باید همین الان بریم.
‫تا وقتی که ‫باهام حرف نزدی، هیچ جا نمی ریم.
‫اون تماس؟
‫پلیس بود...یا اداره مارشال یا یه همچین چیزی.
‫- نمی دونم... ‫- پلیس؟
‫چرا پلیس بهت زنگ زده؟
‫بخاطر مری.
‫اون گم شده...
‫و من هم نزدیک ترین عضو زنده خانواده اشم و فقط...
‫خیله خب، ‫مطمئنم حالش خوبه.
‫باید همین الان ‫به خونه مری بریم.
‫ولی اگه پلیس ها ‫دارن دنبالش می گردن...
‫فکر نمی کنی ‫قبلا خونه رو بررسی کرده باشن؟
‫امکان نداره ‫مری اونجا باشه.
‫عاشقمی؟
‫بله.
‫حاضری هر کاری برام بکنی ‫و حتی جونت هم بدی؟
‫البته.
‫حاضری یه ‫سوزن به چشمت بزنی؟
‫حاضرم ‫کارهای بدتری هم بکنم.
‫پس ‫باید به خونه مری بریم.
‫اونجا یه چیزی هست ‫که نباید پیدا کنن.
‫سیسیل، ‫قراره چیکار کنیم؟
‫بچه های احمقم ‫دارن از جناح خارجی بهم حمله می کنن.
‫نمی تونی اینجا نگه اش داری.
‫واقعا داری چیکار می کنی؟
‫دارم سعی می کنم ‫کار درست رو انجام بدم!
‫تو داری سعی می کنی گناهانت رو ‫مدفون نگه داری...
‫ولی اونا دارن روی همدیگه جمع می شن...
‫و بوی گندشون ‫واقعا داره اینجا رو بر می داره.
‫شای، ‫ما به کمکت نیازی نداریم.
‫بابا، ما باید...
‫از شر جنی و گیل خلاص شیم.
‫می دونی ‫نظر من چیه؟
‫جان وین، ‫به نظرم نظر توی احمق مهم نیست.
‫اون بلیک رو کشته.
‫سرش رو با یه بیل ‫خرد کردی، مگه نه؟
‫- خفه شو بابا. ‫- تو یه بزدلی.
‫آهای! آهای!
‫حق با خواهرته.
‫کارت تمومه.
‫دیگه قرار نیست ‫اینجا رو اداره کنی.
‫این الان یعنی چی؟
‫یعنی ‫مزرعه به هیچ وجه...
‫بهت نمی رسه.
‫الان اگه پلیسا به زور...
‫وارد اینجا نشن ‫و همه چیز رو نبرن، یعنی شانس آوردیم.
‫هنوز هم ‫می تونیم این مسئله رو حل کنیم.
‫نمی تونین ‫با کشتن بقیه، خودتون رو از این وضعیت خلاص کنین.
‫- خفه شو! ‫- مگه نظر تو رو خواستم؟
‫- نه، نخواستم. ‫- این که نظر من نیست.
‫حقیقته.
‫نمی تونیم این کار رو بکنیم.
‫حق با خواهرته.
‫جان وین، بیا اینجا.
‫بیا اینجا.
‫چی دارین می گین؟
‫برو. سریع. ‫بعدا حرف می زنیم.
‫چشم، آقا.
‫خب، دخترک...
‫فکر می کنی ‫آماده ای مزرعه رو اداره کنی؟
‫بله بابایی. آماده ام.
‫خوبه.
‫یه کاری برات دارم.
‫بیا ببینیم ‫جربزه اش رو داری یا نه.
‫گفتی برای چی به اینجا اومدیم؟
‫یه همکار قدیمی ‫که داره یه لطف خیلی الزامی در حقمون می کنه.
‫آرتور، ‫من به همین هم راضی ام.
‫پگ، ‫واقعا نجاتمون دادی.
‫عزیزم، ‫مشکلی نیست.
‫یه پنکیک هلندی توی فر گذاشته ام...
‫و تلویزیون هم ‫داره «مردی از رودخانه برفی» می ده.
‫اوه.
‫عزیزم، ‫«مردی از رودخانه برفی» دوست داری؟
‫اصلا نمی دونم چی هست.
‫الان نمی دونی، ‫باهاش آشنا می شی.
‫قراره یه چند ساعتی ‫پیش پگ بمونی.
‫باشه، عزیزم؟
‫شما کجا می رین؟
‫خب، ‫آرتور و من...
‫باید به یه مسئله ای رسیدگی کنیم.
‫از اون مسائل کسل کننده آدم بزرگ ها.
‫تو دختر خوبی باش و پگ رو اذیت نکن...
‫و به زودی میایم دنبالت، باشه؟
‫باشه.
‫- خیله خب. ‫- خداحافظ.
‫بیا بریم.
‫تو و پگ قراره ‫امروز حسابی به خودتون برسین.
‫به به، ‫سلام به گل رز مونتانا.
‫از این ورا.
‫بیا توی نور.
‫می خوام قبل از رفتن به هزارتو، برای آخرین بار...
‫یه چیز خوشگل ببینم.
‫رزی.
‫بزن دیگه.
‫در حقم ‫لطف می کنی.
‫رزی، ‫می دونم فکر می کنی بهت حس خوبی می ده...
‫ولی بهت قول می دم ‫که اینطور نیست.
‫اون باید ‫تقاص کاری که کرده رو پس بده.
‫کارش تمومه.
‫رزی.
‫رزی، ‫کارش تمومه.
‫سلام مامان.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫بیا بریم.
‫کجا می ریم؟
‫می خوای از اینجا بری؟
‫اینطوری ‫می تونی بری.
‫تو قرار نیست بذاری برم.
‫جان وین، غیر اینه؟
‫بیا دیگه.
‫باید به زودی به یه جاده فرعی برسی.
‫خب، ‫چقدر باهاش فاصله دارم؟
‫10 دقیقه؟
‫گویا ‫جاده به کوهستان منتهی می شه.
‫به نظرم ‫باید همین الان اون نیروی پشتیبان رو خبر کنی.
‫هنوز نه. ‫اول می خوام ببینم با چی روبروئیم.
‫باید از عقلمون استفاده کنیم.
‫دوباره رد آنتنشون رو بزن.
‫یه چیزی بگو.
‫جری، ‫چی شده؟
‫دارن به شهر می رن.
‫چی؟ ‫کجا می رن؟
‫مطمئن نیستم،
‫ولی انگار دارن ‫به سمت خونه مری می رن.
‫قهوه ات یادت نره.
‫شای.
‫خیلی متاسفم.
‫چیکار می کنی؟
‫اوه...
‫ازت خواستن چیکار کنی؟
‫استیو پدر فیبی بود.
‫بهش اعتماد داشتم.
‫البته تا یه زمانی.
‫اون تمایلات خاصی داشت.
‫تمایلات کثیف.
‫تمایلات بد.
‫تحمل شنیدن این حرفا رو ندارم.
‫خودت می خواستی ‫حقیقت رو بدونی.
‫من خیلی جوون بودم، ‫عقلم در همین حد بود.
‫می خواستم ترکش کنم، ولی...
‫بعدش فیبی رو باردار شدم...
‫و موندم.
‫اون بزرگ ترین اشتباه عمرم بود.
‫ولی درستش کردم.
‫چطوری درستش کردی؟
‫یه پیچ گوشتی ‫توی جمجمه اش چپوندم.
‫ببخشید.
‫این کاریه که کرده ام.
‫خودت می خواستی ‫حقیقت رو بدونی.
‫حقیقت هم اینه.
‫بعدش توی پلاستیک پیچیدمش ‫و به خواهرم زنگ زدم...
‫و یه داستان ‫از خودم درآوردم.
‫خواهرم ‫کل زندگیم بخاطر قضیه استیو تهدیدم کرده.
‫مری اون آدمی که ‫تو فکر می کنی، نیست.
‫یه زورگوئه.
‫اونوقت تو فکر می کردی ‫صرفا یه بازاریاب تلفنی ساده است.
‫ظاهر آدما می تونه گول زننده باشه.
‫در مورد چی حرف می زنی؟
‫هر چی دلت بخواد ‫می تونی بهم بگی.
‫رونالد.
‫عصبانی ای؟
‫نه.
‫فقط نمی دونم چی بگم.
‫چرا حقیقت رو بهم نمی گی؟
‫چه حقیقتی؟
‫آدم نباید رازی رو ‫از عشقش مخفی کنه.
‫باید ‫اصلش رو نشونش بده.
‫من اصل خودم رو نشونت دادم.
‫تو هم ‫اصلت رو نشونم بده.
‫اسکارلت، ‫نمی دونم ازم چی می خوای.
‫من می دونم ‫تو کی هستی.
‫می دونم ‫چیکار کردی.
‫و با این حال، ‫باز هم مثل قبل عاشقتم.
‫اون از تو بیرون اومده.
‫و داره پخش می شه.
‫هیچی اونجا نیست.
‫دیگه نباید اون قرصا رو مصرف کنی.
‫من هیچ قرصی مصرف نمی کنم.
‫همه چیز رو کاملا واضح می بینم...
‫و اون تویی.
‫تو سرطان این خونه ای.
‫از اینجا برو.
‫برو.
‫شای، ‫تو مثل اونا نیستی.
‫چرا، هستم.
‫حالا تا سر و کله جان وین و رند...
‫پیدا نشده، برو بیرون.
‫- همین الان تفنگ رو بنداز! ‫- بندازش!
‫- همین الان! ‫- چیزی نیست.
‫- کاریش نداشته باشین. ‫- شای، بندازش!
‫تفنگ رو بنداز!
‫باشه. ‫نمی خوام بکشمش.
‫راست می گه.
‫خیله خب، ‫دارین اشتباه بزرگی می کنین.
‫می تونین بهم اعتماد کنین.
‫اعتماد؟ ‫اگه جرات داری باز هم از اعتماد حرف بزن.
‫اگه می خوای ‫جنی رو نجات بدی، باید بهم اعتماد کنی.
‫اون کجاست؟
‫پیش جان وینه. ‫می تونم ببرمت پیشش.
‫واقعا حاضری ‫جونش رو به خطر بندازی تا این رو بفهمی؟
‫چرا داری این کار رو می کنی؟
‫تو همچین آدمی نیستی.
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫خفه شو!
‫بلیک رفت.
‫تو موندی، زحمت کشیدی...
‫ولی مهم نبود، نه؟
‫همچنان توی صف به ارث بردن اینجا، ‫نفر دوم بودی.
‫تو درک نمی کنی!
‫نمی دونی ‫داری از چی حرف می زنی.
‫بلیک بی گناه بود.
‫تو به رزی دارو دادی، ‫به رند گفتی کتکش بزنه...
‫فقط چون می خواستی ‫مزرعه به خودت برسه.
‫این تجارت خانوادگی ماست.
‫تو بلیک رو کشتی.
‫برادر خودت رو کشتی.
‫این رو بگو.
‫من برادرم رو کشتم.
‫بگو!
‫من برادرم رو کشتم!
‫آه!
‫اَه.
‫اوه.
‫خوبی؟
‫این تقصیر توئه!
‫جان وین، ‫دیگه تمومه.
‫آهای!
‫از روش بلند شو!
‫اون نیاز داشت ‫من آدم بده باشه!
‫این کار رو ‫بخاطر خانواده کردم!
‫آه!
‫الان دیگه ‫تو آدم بده ای.
‫شاین.
‫بهتره برین.
‫شاین، ‫پدرت تو رو می کشه.
‫نه، نمی کشه.
‫من تنها کسی ام ‫که براش باقی مونده.
‫مزرعه کاملا برای خودته.
‫بهتره برین.
‫من می خوام ‫یکم پیشش بمونم.
‫بیا از اینجا بریم.
‫یه نفر دیگه هم مونده ‫که باید باهاش تسویه حساب کنیم.
‫اینجا امنه؟
‫فکر می کنی پلیسا اینجان؟
‫نمی دونم.
‫اول مطمئن میشیم ‫که پلیسی تو کار نیست...
‫بعدش میریم ‫کارمونو می کنیم و میایم بیرون.
‫می دونم ‫جنازه دقیقا کجاست.
‫هرگز هیچکس بویی نمیبره ‫که اینجا بودیم.
‫رونالد، ‫من به تو احتیاج دارم.
‫ما به هم احتیاج داریم.
‫تو اینو متوجه میشی، درسته؟
‫الان دیگه ‫همه چیزو خیلی روشن تر می فهمم.
‫این عشقه؟
‫عشق تموم شدنیه.
‫به نظرم چیزی که ‫بین ماست، حتی از اون هم پایدار تره.
‫نمی دونم ‫چه اسمی روش بذارم...
‫و شاید ‫یکی از اون چیزاست...
‫که اسم نداره.
‫خانما، ‫بازم همدیگه رو دیدیم.
‫باید از سر راه برین کنار.
‫خودمون ‫به بقیه مسائل رسیدگی می کنیم.
‫شما دخترا باید همون زمانی ‫که بهتون گفته بودم، از اینجا می رفتین.
‫وقتی به این شهر اومدین،
‫آدمای خوب زیادی مردن.
‫فقط اونایی که ‫امیدوار بودی بمیرن، نمردن. درسته؟
‫چه بانمک.
‫- از اینجا برین، باشه؟ ‫- نه، صحبتم تموم نشده.
‫قبلا می شد...
‫یه زن سیاهپوست رو محو و نابود کرد...
‫و هیچکس هم ‫سراغش رو نمی گرفت.
‫همچون دنیایی...
‫شما رو به همچین...
‫آدمایی تبدیل کرده.
‫بهتون هشدار میدم...اگه با یکیمون درگیر بشین...
‫بقیه مون دست به کار میشیم...
‫و شما رو به زانو درمیاریم.
‫قراره به تموم دنیا بگم ‫که شما دقیقا چه موجوداتی هستین.
‫وایسا، ‫بد متوجه شدی.
‫دهنتو ببند.
‫من جونتو نجات دادم.
‫باید...باید ازم تشکر کنی.
‫من یکی از آدم خوبام.
‫بگو چرا احتیاج داشتم ‫یکی جونمو نجات بده.
‫بیا بریم.
‫می خوای تاریخ ازت ‫به عنوان یکی از آدم خوبا یاد کنه؟
‫ادامه بده.
‫کلانتر واگی ‫بهم دستور داده بود که بکشمت.
‫قرار نبود ‫از اون شب جون سالم به در ببری.
‫سوار ماشین کوفتی شو.
‫دیگه اینجا کاری نداریم.
‫باید به حرفم گوش می کردی و حسابشو میرسیدی.
‫زود باش!
‫درسته.
‫کارت تمومه.
‫واگی.
‫باید به حرفم گوش می کردی و حسابشو میرسیدی.
‫عجله کن!
‫کلانتر تاب تو راهه.
‫- همشو ضبط کردی؟ ‫- آره.
‫کارشون تمومه.
‫دخلشون رو آوردیم.
‫مری؟
‫باید بهت اخطار می دادم.
‫خواهرم عروسک جمع میکنه.
‫شاید احتیاج به دیده شدن داره...
‫تا به خودش گوشزد کنه وجود داره.
‫وقتی تنها زندگی می کنی، ‫سخته که بدونی چی واقعیه و چی نیست.
‫هیچکس نسبت به ‫کارات عکس العمل نشون نمیده.
‫فکر نمی کنم ‫به این دلیل عروسک جمع کنه.
‫شاید اولش اینطور نبوده باشه. ‫عروسکا باید به حرف آدم گوش بدن.
‫نمی تونن جواب بدن.
‫می تونی دستاشون ‫رو جدا کنی، اونا هم جیغ نمی کشن.
‫مطمئنم ‫اون این کارو کرده.
‫بچه که بودم، یه عروسک سرباز داشتم.
‫هر موقع وادارش می کردم ‫یه کارکثیف بکنه...
‫یه کاری که مادرم خوشش نمیومد...
‫اونو توی جعبه اش میذاشت و درشو قفل می کرد.
‫اسمش ‫رو جعبه پسر بد گذاشته بود.
‫یه بار ‫دستا و پاهاشو جدا کردم.
‫فقط بهم زُل زده بود.
‫اینجا نیست.
‫شاید جا به جاش کرده.
‫- امکان داره جای دیگه ای باشه؟ ‫- نه، همینجا بود.
‫جا به جاش نکرده.
‫حتما پیداش کردن.
‫کارم تمومه. ‫بالاخره دارم به خاطرش تو تله میفتم.
‫اصلا از اول چرا داشتن...
‫دنبال مری می گشتن؟
‫آروم باش.
‫صدایی شنیدی؟
‫تو اینجا چه غلطی می کنی؟
‫من احتیاج دارم این ماجرا رو به پایان برسونم.
‫برو خونه.
‫نمی تونم.
‫دنبالم بیا، ‫فاصله ات رو هم حفظ کن.
‫رونالد پرگمن!