‫آنچه گذشت...
‫بیا. ‫اول آرزو کن، بعد پرتش کن.
‫- اون دیگه چیه؟ ‫- نزدیک صحنه پیداش کردم.
‫مثل کارایی میمونه که بچه ها انجام میدن.
‫کیف رو بنداز، وگرنه می میری!
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟!
‫فرار کنین!
‫اگه این قتل به کارتل مربوط بشه...
‫مسئله خیلی بزرگتر از چیزیه که تصور می کردیم.
‫به نظرم این ماجرا یه ارتباطی به دیتریک داره.
‫مهندس نقشه کش گفته بود که اطراف یه کلبه پَرت و دور دست...
‫یه آدم رو دیده که با مشخصات رونالد مطابقت داره.
‫با زنی بوده...
‫که به نظر خیلی شبیه اسکارلته.
‫اون...؟
‫دیتریکه.
‫داشتن جاسوسیت رو میکردن.
‫- ولش کن! ‫- خوشگله، این ایده ی خوبی نیست.
‫خب، چرا تعقیبم می کردین؟
‫چون که پلیسن.
‫به به، چقد جالب.
‫تفنگ رو بذار زمین، میریم رَد کارمون.
‫چرا تعقیبم می کردین؟
‫علت خاصی نداشت، داشتیم با هم خوش می گذروندیم.
‫بیاین این ماجرا رو فراموش کنیم، ‫بیاین بندازیمش گردن نوشیدنی.
‫باشه؟
‫نظرت چیه خودت تفنگت رو بیاری پایین؟
‫بیار پایین دیگه. ‫قرار نیست کسی چیزیش بشه.
‫دیدی؟ خیلی سخت نبود.
‫حالا دیگه برین، شب خوبی داشته باشین.
‫برین! ‫شنیدین که چی گفت.
‫ممنون که بهم امانت دادیش.
‫این دیگه چه کاری بود؟
‫اونا داشتن تعقیبمون میکردن!
‫الاغ، اینجا دوربین هست.
‫اینجا جای کشتن...
‫پلیسا نیست.
‫
‫سلام بابا.
‫دیشب چطور بود؟
‫نپرس. باور کن که بهتره نپرسی.
‫باشه.مثل اینکه خیلی نوشیدنی نخوردین.
‫- چیزی شده؟ ‫- این دیگه چیه؟
‫گمون کنم برای پرستار بچه اته.
‫بین کوسنای مبلت پیداش کردم.
‫می دونم اون قیافه یعنی چی.
‫بابا، باید برم یه جایی.
‫منو ببین. ‫بعدا می بینمت دیگه؟
‫بهت گفته بودم ‫که می خوام یه چیزی رو بهت نشون بدم.
‫باشه، حتما.
‫سلام.
‫تو جونمون رو نجات دادی، ‫می خواستم ازت تشکر کنم.
‫اصلا از اول هم نباید به اونجا می رفتین.
‫چرا کمکمون میکنی؟
‫اینش به خودم ربط داره.
‫ممنونم.
‫اونا تا زمانی که پیداتون نکنن، آروم نمی شینن.
‫می دونم.
‫سلام مکس.
‫کسی...سلام.
‫چی شده؟
‫ببخشید بی خبر اومدم...
‫اما یه چیزی رو توی خونم فراموش کردی.
‫وای خدا.
‫چقد دنبالش گشتم.
‫واقعا دمت گرم.
‫این جاکلیدی رو کجا پیدا کردی؟ خیلی جالبه.
‫یکی از بچه های مدرسه مدش کرده.
‫آره، خیلی هامون از اینا داریم.
‫فقط...یعنی مجردم.
‫- عجب. ‫- آره...
‫می دونم، ابلهانه است.
‫بفرما.
‫مهمون داریم؟
‫کسی، ایشون تریسی هستن، نامزد مامانم.
‫تریسی، ایشون ‫همون خانمی هستن که پرستاری بچه شون رو می کنم، کسی دوئل.
‫اسم من تی لاکه.
‫کسی، می خوای بیای داخل؟
‫می خواستم یه اسموتی درست کنم.
‫من راستش باید برم جایی.
‫قراره چندتا از دوستامو ببینم.
‫کسی، ممنون که جاکلیدیم رو برگردوندی.
‫واقعا ممنونم.
‫خواهش میکنم.
‫مطمئنی نمی خوای بیای تو ‫و یه اسموتی بخوریم؟
‫- باشه برای بعد. ‫- باشه.
‫روز خوش.
‫همچنین.
‫منظورت چیه که نمی تونی پیداش کنی؟
‫نمی دونم. همیشه میذاشتمش توی یه بشقاب کوچیکی ‫که کنار تختمه...
‫اما الان اونجا نیست.
‫شاید یه جای دیگه ای از اتاقت گذاشته باشیش.
‫آره، دقیقا.
‫من هنوزخیلی خوب دنبالش نگشتم.
‫ذهنم خیلی درگیر بوده.
‫توی خونه هاروی از دستت نیوفتاده؟
‫شاید.
‫چون اونجوری که کسی نگاهش میکرد...
‫معلوم بود که یه چیزی میدونه.
‫یه چیزی دربارش میدونه.
‫مکس، گفته بودی کسی آدم خوبیه، درسته؟
‫شاید بتونه کمکمون کنه.
‫دیگه برای این کار خیلی دیر شده.
‫خودمونیم و خودمون.
‫پس خودمون یه راهی پیدا می کنیم.
‫با هم.
‫مثل دیدن ارواح میمونه.
‫وحشتناکه.
‫موندم که از ماجرای ریک اطلاع داشته یا نه. ‫(ولف لگارسکی - من می دونم چی به مصلحت حیوان شماست.)
‫تو و جری مثل هم فکر می کنین.
‫قبل از این که بره، ‫نشونیش رو دراورد.
‫امروز صبح باهاش صحبت کردم. ‫اشاره ای به این مسئله نکرد.
‫خب احتمالا ذهنش مشغول چیزای دیگه ایه.
‫می خوام یه بسته کمکی واسش بفرستم.
‫به خدا اگه دوباره...
‫بخاطر تموم شدن ضمانت نامه ماشینم تماس گرفته باشن، قاتی...
‫دفتر دوئل و هویت، دنیس هستم.
‫سماور باز قاتی کرده.
‫- عالیه. ‫- سلام.
‫از این طرفا؟
‫آره، میز جری دیگه برای منه.
‫شوخی میکنم.
‫می تونم ازت استفاده کنم.
‫میرم یه چیزی از دفترم بردارم...
‫بعدش می تونیم بریم ناهار بخوریم.
‫باشه، من از ناهار خوردن خوشم میاد.
‫خوبی؟
‫آسوده از سردرد به وجود اومده از سرمستی دیشب، خوبم.
‫دیشب، شب باحالی بود.
‫باید چیکار می کردم؟
‫خیلی کارا کردی.
‫تفنگت رو به طرف سر کسی نشونه رفتی.
‫به دیتریک گفتی من پلیسم.
‫اوهوم. اگه دیتریک متوجه میشد که من چیکاره ام...
‫امکان داشت اتفاق خیلی بدتری بیفته.
‫فقط نمیخوام بلایی سرت بیاد.
‫باید از هم فاصله بگیریم.
‫منظورم این نبود.
‫نمی خوام مثل دیشب سر دوراهی قرار بگیرم.
‫این به ضرر جفتمونه.
‫ای بی همه چیز.
‫مکسی، انگار یکی یه رازی داره که بهمون نگفته.
‫عزیزم.
‫باید با هم صحبت کنیم.
‫بهش گفتی.
‫چطور تونستی؟
‫قول داده بودی.
‫تی لاک می خواد این ماجرا رو به پلیسا بگه.
‫از تلفن عمومی استفاده می کنم.
‫کاملا ناشناس.
‫تلفن عمومی؟
‫تریسی، الان که سال 1987 نیست، خب؟
‫فکر نمی کنم فکرخوبی باشه.
‫مکس، لطفا ادامه نده.
‫لطفا فقط بهش بگو ‫که چی پیدا کرده بودی.
‫مشکلی نیست. ‫اگه احساس می کنی حرف زدن...
‫با پلیسا آسون تره، ‫برو سراغ اونا.
‫باشه.
‫خیله خب، باشه. ‫یه کیف مواد پیدا کردم.
‫چیز دیگه ای هم بود؟ ‫مثلا پول؟
‫آره، یکم...
‫اما هزینه ی دندون مامان کردم.
‫باشه.
‫الان کجان؟
‫جنسا رو میگم.
‫خونه دوستم.
‫باید اونا رو خیلی زود بیاری اینجا.
‫هر چه بیشتر دستتون باشن، ‫بیشتر به خطر میفتین.
‫نگران نباش.
‫من همه چیزو راست و ریس می کنم.
‫عزیزم، همه چی روبه راه میشه، قول میدم.
‫برادرم خیلی آدم بی فکریه، ‫از اوناییه که توی لحظه تصمیم میگیرن. البته این حرف حق مطلب رو ادا نمی کنه ها.
‫وقتی بچه بودیم...
‫با لگو دژ درست می کردیم...
‫اما اگه یه قطعه اش درست نبود...
‫یا جا نمی خورد، ‫همشو خراب می کرد.
‫زحمت هایی که در طی چندین روز ‫کشیده بودیم رو بخاطر بی عیب نبودنش، از بین میبرد.
‫از اون طرف، من...
‫مشکل رو شناسایی و بدون...
‫خراب کردن همه چیز، درستش می کردم.
‫اما آیا یه بارم به حرفم گوش کرد؟
‫نه.
‫این دیگه چیه؟ ‫چیکار کردی؟
‫- تخم مرغ نیمرو؟ ‫- چی توش ریختی؟
‫سس خردل.
‫ببین، منظورم همینه.
‫شما مردا تلاش می کنین ‫همه چیزو تغییر بدین وازبین ببرین.
‫تو این تخم مرغای خردلی رو نابود کردی.
‫جگ هم که می خواد همه چیزو به آتیش بکشه.
‫- بچگونه است. ‫- اما خوشمزه ست، درسته؟
‫- منظورم این نیست. ‫- اعتراف کن که خوشمزه است.
‫باشه، آره، خوشمزه است.
‫خب، دیتریک رو قراره چیکار کنیم؟
‫دوست زیبا و ریشوی من...
‫یه فکری دارم ‫که به نظرم ممکنه ازش خوشت بیاد.
‫خب...
‫اومدیم بیرون.
‫آره، اومدیم بیرون.
‫بالاخره، درست میگم؟
‫آره.
‫خب، درباره ی چی می خواستی ازم نظر بخوای؟
‫اوه، آره. پرستارم.
‫خیله خب.
‫توقع اینو نداشتم. بگو.
‫این دسته کلید نزدیک جنازه ی هاروی پیدا شد.
‫مکس، پرستار بچه ام، هم یکی مثل همینو داره.
‫بهش می خوره اتفاقی باشه، نه؟
‫آره، به تنهایی کاملا اتفاقیه.
‫اما می دونم ‫که مکس داره یه دروغی میگه.
‫از اون موقعیتاست ‫که حس می کنم یه مشکلی هست.
‫به جنی گفتی؟
‫- الان زمانش نیست. ‫- چرا؟
‫می ترسی در خونه پرستار بچه ات رو بشکونه...
‫- و اون رو به گلوله ببنده؟ ‫- دقیقا از همین می ترسم.
‫جنی جدیدا یه کوچولو عوض شده.
‫ببین، همونطور که می دونی...
‫لیندور جدید قرار نیست بیخیال جستجو به دنبال رونالد بشه.
‫آدرسی از برادر لگارسکی پیدا کرده ام.
‫می خوام برم یه سری بهش بزنم.
‫باشه. هر کاری می خوای، بکن.
‫فقط من رو درگیر نکن.
‫کسی جدید چی؟
‫نه. کسی تغییری نکرده.
‫همون قدیمیه است.
‫امکان نداره.
‫یه چیزی بگو که نمی دونم دیگه.
‫نوبت توئه که اعتراف کنی.
‫عجب.
‫اعتراف کنم؟
‫این واسه ناهار...یه مقدار زیادی عمیقه.
‫آره، درسته.
‫همه بارهایی که ازم خواستی باهات بیام بیرون، ‫باید بهت جواب مثبت می دادم.
‫ولی ندادی.
‫تا الان.
‫البته اگه تو مشکلی نداری.
‫فازم اینطوریه دیگه.
‫عالیه.
‫معلومه که عالیه.
‫این به معنای واقعی کلمه بدترین نقشه تاریخه.
‫گفت...گفت کلا ناشناسه.
‫مکس، تو حالت از تی لاک به هم می خوره.
‫چرا فکر می کنی می تونی بهش اعتماد کنی؟
‫بهش اعتماد ندارم، خب؟
‫ولی اگه به حرفش گوش نکنم...
‫مجبورم می کنه برم پیش پلیس.
‫و راه حل این مسئله هم اینه...
‫که دو ساک پر از مواد و پول بهش بدیم؟
‫به نظر من که درست نیست.
‫خب، از پول چیزی نگفتم...
‫فقط از جنسا و تصادف بهش گفتم.
‫ما چی؟
‫چیزی نپرسید، ‫من هم چیزی نگفتم.
‫مجبور نبودی این کار رو بکنی.
‫همه امون با هم درگیر این قضیه ایم. ‫باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫آره. همه امون.
‫هوات رو داریم.
‫ای خدا. فقط...می خوام همه اش تموم شه.
‫باشه.
‫پس جنسا رو به تی لاک می دیم.
‫اونطوری پول پیش خودمون می مونه.
‫(می دونم با اون پلیسه یه سر و سری داری، ‫دیدمتون. از این به بعد، نوکرمی.)
‫سلام.
‫سلام مکس.
‫سلام خانم دی.
‫می شه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫باشه، حتما.
‫برام سوال پیش اومده بود که...
‫چیزی از افسر پلیسی ‫که توی جنگل مرده، شنیدی یا نه.
‫آره.
‫آره، اخبار قضیه اش رو گفت.
‫- چطور؟ ‫- سر صحنه جرم یه جاکلیدی پیدا کردن...
‫که دقیقا مثل جاکلیدی توئه.
‫عجیبه.
‫آره، عجیبه.
‫خب، جاکلیدی من که دست خودمه...
‫مکس، اگه اونجا بودی، ‫اگه چیزی می دونی...
‫می تونی بهم بگی.
‫واقعا فکر می کنین یه نقشی توی این قضیه داشته ام؟
‫نداشته ام،
‫روزتون خوش.
‫مکس...
‫نوچه یکی دیگه بودن کار سختیه؟
‫آخه این فراتر از یه شغل عادیه.
‫یه رابطه پیچیده و عجیب و غریبه.
‫باید بهش وفادار بمونی...
‫از اون طرف هم همیشه وحشت زده ای؟
‫اَه. خیلی سنگین و پیچیده است.
‫اصلا نمی دونم از چی حرف می زنی.
‫رابطه ات با دیتریک چطوریه؟
‫چرا از خودش نمی پرسی؟
‫چون مشخصه که خیلی خوب باهام راه میاد.
‫اون از اون مرداییه ‫که از زَنا متنفرن.
‫حالا اگه سوال بپرسن که دیگه بدتر.
‫منظوری داری؟
‫می خوام بدونم ‫که حاضری واسه دیتریک جون بدی یا نه.
‫یعنی از اون مردای سرسختی...
‫که همه چیزشون رو پای گروه خلافکاریشون می ذارن؟
‫همچنان نمی فهمم چی می خوای.
‫جدا؟
‫چون...بهت نمی خوره از اون گاوچرونای احمق باشی.
‫کلا کسی هست ‫که حاضر باشی براش جون بدی؟
‫اوه.
‫آهان، معلوم شد. آره.
‫یکی هست. ‫ولی رئیست نیست.
‫چه جالب.
‫از جونم چی می خوای؟
‫می خوام بدونم ‫دیتریک با جنسا و پولامون چیکار کرده؟
‫دست ما نیست.
‫بهت گفته بودم که این رو می گه.
‫ای خدا. خیلی حیف شد.
‫خیلی بانمکی.
‫واقعا فکر می کردم باهوش هم باشی.
‫قدت چقدره؟
‫تراویس؟
‫بستنی؟ ‫یه چیز سنگین تر؟
‫شاید جفتش؟
‫آره.
‫خب؟
‫وقتی گفت بهتره «از هم فاصله بگیریم»...
‫یه بخشی از وجودم می دونه که احتمالا حق با اونه، ولی...
‫ولی ازش خوشت میاد...
‫و هنوز بهش نگفتی که ازش خوشت میاد.
‫نمی دونم چمه.
‫تو قبلا ضربه خوردی.
‫عزیزانت رو از دست دادی.
‫من متخصص روابط عاشقانه نیستم...
‫ولی منطقیه ‫که چرا می خوای از دلت محافظت کنی.
‫به نظرم باید بفهمی ‫که ارزش خطر کردن داره یا نه.
‫باهاش حرف بزن.
‫لیندور چی؟
‫اون ارزش خطر کردن داره؟
‫چطوری فهمیدی؟
‫دنیس.
‫جواب همیشه دنیسه.
‫آهان.
‫آره، یه لحظه با هم ارتباط برقرار کردیم و...
‫حس می کردم ‫که داره جلوی خودش رو می گیره...
‫ولی...بهش فشار نیاوردم.
‫ببین، تفاوت ما همینه.
‫من نمی تونم جلوی خودم ‫رو بگیرم که به طرف فشار نیارم.
‫جدا؟
‫راستی، چیز دیگه ای از هاروی دستگیرت شد؟
‫تاب من رو از پرونده کنار گذاشته.
‫اون جاکلیدی که سر صحنه جرم پیدا کردیم...
‫ذهنم رو مشغول کرده.
‫برای شناسایی آثار انگشت بررسیش کردیم.
‫چیزی پیدا نکردیم ‫که با اثر انگشت افراد سابقه دار، همخونی داشته باشه.
‫چطور؟
‫پرستار بچه ام، مکس، ‫دقیقا یه همچون جاکلیدی ای داره.
‫- عجیبه. ‫- آره.
‫با این وجود، ‫حتی اگه اونی که ما رو به گلوله بسته بود، هاروی بوده باشه...
‫فکر نمی کنم پرستار بچه ات اون رو به قتل رسونده باشه.
‫آره، ازش سوال هم کردم...
‫گفت چیزی نمی دونه.
‫امتحان کن.
‫واقعا رفیق نابابی هستی.
‫این کار رفقای نابابه.
‫چه ساک بزرگی.
‫آره.
‫احتمالا می شه باهاش کلی پول درآورد، درسته؟
‫تی لاک داره ‫بخاطر محافظت از تو، جونش رو به خطر میندازه.
‫بعدا ازم تشکر می کنی.
‫همه چیز درست می شه.
‫سلام.
‫دیشب کجا رفتی؟
‫منظورت چیه؟
‫فکر می کردی خوابم، ولی بیدار شدی...
‫و از اتاق رفتی بیرون.
‫بقیه شبا کجا می رن؟
‫می خوام بدونم که تو کجا رفتی؟
‫ازم بازجویی نکن.
‫بازجویی نمی کنم.
‫دارم یه سوال ساده می پرسم.
‫دستشویی بودم.
‫خیلی طول کشید.
‫رفته بودم یه نگاهی به ونوس بندازم.
‫بعد از این که رفتی دستشویی یا قبلش؟
‫بعدش.
‫حالا دیگه واسه دیدن سیارات دوردست هم باید از شما اجازه بگیرم؟
‫نه، فقط نمی دونستم اخترشناسی.
‫رونالد، تو خیلی چیزا رو نمی دونی.
‫فکر می کردم همه چیز رو بهم می گی.
‫واسه این همه چیز رو بهت نمی گم که...
‫رونالد؟ اسکارلت؟
‫باید دنبالم بیاین.
‫ولی هنوز کارم...
‫اشکالی نداره. ‫بعدا درستش می کنیم.
‫سلام دوست من.
‫به مزرعه هولی ولف خوش اومدی.
‫چه کمکی برات از دستم برمیاد؟
‫چیکار می کنی؟
‫بعدا توضیح می دم. ‫فقط ساکت باش، اسکارلت.
‫- چی؟ ‫- برین تو.
‫یکی اومده اینجا، نه؟
‫جیکتون درنیاد.
‫کمک!
‫آگاتا!
‫یا خدا!
‫امکان نداره من تنها طرفدار کتابتون باشم...
‫که اینطوری سر زده میاد اینجا.
‫نه، ولی اکثرشون یه سگ مشکل دار هم با خودشون میارن...
‫ولی تا جایی که من می بینم... ‫که خیلی هم از سگا سر درمیارم...
‫این جیم شما هیچ مشکلی نداره.
‫گربه ها.
‫چی؟
‫نامزدم گربه داره.
‫تازه تصمیم گرفتیم با هم زندگی کنیم...
‫و این جیم هم همه جورابام رو بلعیده...
‫تا نشونم بده که سرخورده است.
‫اومدی اینجا تا بپرسی...
‫که چطوری باید این قضیه رو درست کنی؟
‫آره، البته اگه اشکالی نداره.
‫گفتی چیکاره ای؟
‫تو کار درست کردن سقفم.
‫ببخشید، ولی این آخرین هشداریه که بهش داده می شه.
‫مارک سقف ساز، درسته؟
‫درسته.
‫مارک، چرا دلیل واقعی به اینجا اومدنت رو بهم نمی گی؟
‫همین الان گفتم که.
‫جیم، ساکت باش.
‫دلیلی برای آشفتگی وجود نداره.
‫بشین.
‫سگا تنها حیوونایی نیستن ‫که می تونم تحلیلشون کنم.
‫شاید اسمت مارک باشه...
‫ولی سقف ساز نیستی...
‫و قطعا هم نامزد نداری.
‫بخاطر برادرم اومدی، درسته؟
‫سلام.
‫تحویل چطور پیش رفت؟
‫مامانم آدم احمقیه که به تی لاک اعتماد می کنه.
‫آره، می فهمم چی می گی.
‫ولی در بدترین حالت ‫مچش رو با جنسا می گیرن.
‫مکس...
‫دیگه چی شده؟
‫هیچی.
‫بیا بریم. واسه کار دیرت می شه ها.
‫تراویس؟
‫آه!
‫باید باهات روراست باشم.
‫فکر نمی کردم قضیه اینطوری پیش بره.
‫می تونی بهم بگی آدم خوشبین و خوش قلب و ساده دل یا هر چی...
‫ولی واقعا فکر می کردم دیتریک...
‫مثل دخترای چاق توی مهمونی ها باشه.
‫که قراره...که قراره با بدجنسی حالش رو بگیریم.
‫شماها دیوانه این.
‫باشه. خوش گذشت.
‫دانو؟
‫فکر کنم دیوونه اش کردیم.
‫دیگه نخند!
‫گوش کن، اگه فکر می کنی من برای دیتریک مهمم...
‫یعنی از این دوستمون...
‫وایسا، ببخشید، اسمت چی بود؟
‫دانو.
‫یعنی از دانوی چاقالو هم احمق تری، خب؟
‫می دونستم بدجنسی.
‫«گرچن، انقدر طفره نرو.»
‫خودت دیدیش دیگه. خیلی خنده داره.
‫- بهتره برین سراغ اسمایلی. ‫- اسمایلی دیگه کیه؟
‫برادرزاده دیتریکه.
‫توی کافه کار می کنه.
‫مثل بچه دیتریک می مونه.
‫خیله خب، برو سر اصل مطلب.
‫اون ماه هاست که دست کجی می کنه...
‫و اگه دست اون و سم بزرگ توی کاسه بوده باشه...
‫و با هم سرتون کلاه گذاشته باشن، غافلگیر نمی شم...
‫اگه اینطوری بوده باشه، ‫روح دیتریک هم از این قضیه خبر نداره.
‫حاضر نیست جونش رو واسه دیتریک بده.
‫لطفا یه آدرسی ازش بهم بده.
‫اوه.
‫خوبی؟
‫بگو چیکار دارین.
‫با اون نوچه ات کار داریم، استون.
‫حکم دستگیریش رو داریم.
‫به چه جرمی؟
‫خالی کردن خودش؟
‫بابت تفنگ کشیدن روی یه مامور قانون.
‫کجاست؟
‫اگه درست یادم باشه...
‫اسمایلی یه چند باری زده بودت.
‫می خوای اون رو هم بگیری؟
‫اگه درست یادم باشه، ‫اول خودم زدمش.
‫همیشه اعتقاد داشته ام ‫که دعوا باید عادلانه باشه.
‫استون تفنگ کشیده بود.
‫مطمئنم که اول رفیقت تفنگ کشیده بود.
‫کسی دوئل؟
‫بگو کجاست.
‫ندیدمش.
‫استون کجاست؟
‫ببین چی می گم...
‫اگه دیدمش، ‫خودم میارمش پاسگاه.
‫اگه قبلش خودت رو دستگیر نکنم.
‫خیله خب، بگو دیگه. ‫چرا اومدیم اینجا؟
‫اون مزرعه ای که وقتی بچه بودی ‫توش اسب سواری می کردیم رو یادته؟
‫آره.
‫حس می کنم یه عمر پیش بود.
‫اون موقع آه در بساط نداشتم...
‫ولی آقای کولمن می ذاشت مجانی سواری کنیم.
‫فکر نمایش سوارکاری سیاهپوستا هم همونجا به ذهنم رسید...
‫حالا دیگه آدمای بیشتری می دونن ‫که گاوچرون سیاهپوست هم داریم.
‫مگه امثال ما همیشه وجود نداشته ان؟
‫وجود داشتن به کل با دیده شدن فرق می کنه.
‫ولی همیشه دلم می خواست ‫خودم یه مزرعه داشته باشم.
‫توی فکرشم که اینجا رو بخرم.
‫نظرت چیه؟
‫چی؟
‫می تونی کای رو بیاری اینجا...
‫تا اسب سواری یاد بگیره.
‫یه روزی هم بچه های کای میان اینجا.
‫واقعا نظرت چیه؟
‫به تاییدیه ات نیاز دارم.
‫به نظرم فوق العاده می شه. فوق العاده.
‫سلام اسمایلی.
‫چه خبرا، داداش؟
‫به به، تی لاک. ‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم.
‫می شه یکم تنهایی با هم صحبت کنیم؟
‫باشه. برو.
‫خب، کنجکاویم رو جلب کردی.
‫این رو از کدوم گوری گیر آوردی؟
‫این رو ولش کن.
‫خیلی بیشتر از اینا دارم.
‫پسر، از ما جنس می دزدی؟
‫من...من چیزی ندزدیدم.
‫رئیسم دخلت رو میاره.
‫باشه بابا.
‫می تونم برات بیارمش...
‫تو هم می تونی به رئیست پسش بدی...
‫یا...ببین چی می گم.
‫ببین چی می گم.
‫می تونیم خودمون بفروشیمش.
‫دیگه کی از این قضیه خبر داره؟
‫به خدا هیچکس.
‫فقط بهش فکر کن.
‫یکم قهوه می خوای؟
‫یا چای؟ ‫چای خانمم حرف نداره.
‫نه، ممنون.
‫رد کردنش بی ادبیه ها.
‫شوهرم رو ببخش.
‫وقتی پای برادرش میاد وسط، ممکنه حساس بشه.
‫بله عزیزم، ‫ولی اون بهم دروغ گفته.
‫بیا بهش فرصت بدیم ‫که توضیح بده، باشه؟
‫من یه مارشال ایالتی هستم.
‫دنبال رونالد پرگمن می گردم. می شناسینش؟
‫معلومه. همکار خلافکاری های برادرام.
‫برادرت چیزی از رونالد بهت گفته بود؟
‫در مورد این که با هم چیکار می کردن؟
‫این سوال جدیه؟
‫من فقط دارم کارم رو می کنم.
‫البته مگه این که چیزی برای پنهان کردن داشته باشین.
‫اینطوریه؟
‫چیزی رو پنهان می کنین؟
‫شرمگینیم.
‫اشکالی نداره.
‫شوهرم از کارای ریک اطلاع نداشت...
‫اما می دونست که آدم در هم شکسته ایه.
‫احساس میکنه باید به برادرش کمک میکرد.
‫کمکش میکرد؟
‫ببخشید...مگه چه کاری از دستت ساخته بود؟
‫می تونستم درستش کنم...
‫فکر کنم...
‫فکر کنم یه خرده قهوه بخورم.
‫عالیه.
‫تی لاک، باشه، پایه ام.
‫فردا بیا پیشم.
‫درباره جزئیاتش صحبت میکنیم.
‫همه چیز مرتبه؟
‫همه چی عالیه.
‫ببخشید بهت دروغ گفتم.
‫دروغگویی بعضی وقتا از حالت های ضروری این کاره.
‫به نظرم دیگه عادت کردم، ‫کنار گذاشتنش کار مشکلیه.
‫همه عادتا رو میشه ترک کرد.
‫البته با تمرین و آموزش مناسب.
‫شاگرد باهوشی هستی، نه؟
‫آهای!
‫تشنه ای؟
‫دلم یکم شیر میخواد.
‫تاریخ انقضای این پفک پنج سال پیش به پایان رسیده.
‫مردم چجوری اینطوری زندگی میکنن؟
‫یه چیزی پیدا کردم.
‫اون دیگه چیه؟
‫باید عینک بگیرم ها.
‫برای ماست.
‫دیگه از این ابله نمیشه ‫پرسید که از کجا گیرش اورده، خیلی دیر شده.
‫احتیاجی نیست.
‫جنسامون از اول دست دیتریک بودن.
‫اون هاروی رو کشته ‫و مستقیما بهم دروغ گفته.
‫از آدمای دروغگو بیزارم.
‫موقعشه به این یارو ‫نشون بدیم که رئیس اصلی کیه.
‫اَه. الان موقعش نیست.
‫آبجی، شوخیت گرفته؟
‫درو، چمدونات رو ببند.
‫میریم مونتانا.
‫یه قهوه بیرون بر. ‫همونطور که خواسته بودین، با خامه و شکر.
‫ممنون.
‫می خواین تا صبح کار کنین؟
‫آره. ‫یه همچین چیزی.
‫تو...دوست مکسی، درسته؟
‫- آره. ‫- من کسی دوئلم.
‫اون پرستار پسرمه.
‫آره. آره.
‫مدام ازش تعریف میکنه.
‫امیدوارم چیزای خوبی بگه.
‫فقط این که قراره با هم ‫گروه موسیقی راک خیلی موفقی رو ایجاد کنن.
‫آره. آره. ‫قراره بترکونن.
‫حواستون باشه که سرد نشه.
‫اوهوم.
‫- از قهوه تون لذت ببرین. ‫- حتما.
‫تو دیوونه ای.
‫زنده ای.
‫مگه بهت پیام نداده بودم که دیگه مزاحمم نشی؟
‫لعنتی، از صبح دارم دنبالت میگردم!
‫- یا خدا. صدمه دیدی. ‫- چیزی نیست.
‫می دونستم یه مشکلی پیش اومده. چی شده؟
‫- بدتر از اینا رو هم پشت سر گذاشتم. ‫- چی شده؟
‫جنی، چیزی نیست!
‫خودتم می دونی...
‫که قرار نیست بهت بگم.
‫موفق شدم.
‫الان دیگه عضوی از افراد اژدها شدم.
‫- یعنی کارتل؟ ‫- آره.
‫دیگه برای پخش جنساشون ‫به یکی احتیاج دارن که مورد اعتمادشون باشه.
‫فقط به همین علت زندم.
‫باشه.
‫میرم واست یخ بیارم.
‫ممنون که وقتت رو در اختیارم گذاشتی.
‫ببخشید که شروع خوبی نداشتیم.
‫اما خوب جمعش کردی.
‫محتاط باش.
‫تشخیص پیچای این جاده توی تاریکی مشکله.
‫طوریم نمیشه.
‫بازم ممنون.
‫جیم، سگ خوبی باش.
‫«می تونستم درستش کنم.»
‫به نظرت منظورش از این حرف چی بود؟
‫هیچی؟
‫واقعا؟
‫فکر نمی کنی ‫این دوتا برادر دوقلو با هم یه نقشه ای کشیده باشن؟
‫هیچ رازی نداره؟
‫آره، فک کنم حق با توئه.
‫اما بازم...
‫کمکم...کن...
‫یا خدا.
‫این چه کاریه؟
‫چرا انقد لفتش دادی؟
‫چی...ماجرا چیه؟
‫- کسی اینجاست؟ ‫- نه بابا. فقط خودمم.
‫- بیا بریم یه چرخی بزنیم. ‫- دیتریک.
‫بیخیال شو بابا. روز...
‫روز سختی داشتم، خب؟
‫یادم نمیاد چیزی پرسیده باشم.
‫استون، زود باش.
‫بیا بریم.
‫میخوایم بریم پیش اسمایلی...
‫تا حرف نگفته ای بینمون باقی نمونده باشه.