‫
‫جنی، اگه همینطور پیگیرشون باشی، ‫می کشنت.
‫باید گندی رو که زدی، جمع کنیم.
‫اسکارلت کجاست؟
‫نمیدونم.
‫نه! نه!
‫به افرادم سپردم ‫دنبال اسکارلت و فیبی بگردن.
‫گفتن بالاخره ناچار میشن ‫دوباره ظاهر بشن.
‫آره. حتما همینطوره. ‫خبری شد بهم بگو.
‫براساس آخرین تحقیق من، ‫هنوزم حرف، حرفِ باباست.
‫می تونیم باهاش مقابله کنیم. ‫نه.
‫راست میگی. کار از حرف زدن گذشته.
‫بابا داره پیر میشه... ‫تصمیم های نامطمئنی میگیره.
‫می خوای به زور بابا رو برکنار کنی؟
‫مگه راه دیگه ای هم داریم؟ ‫باید از سمت من باشه.
‫فقط می خوام بهم بگی ‫که ریئس کارتل بولرا کیه.
‫مشخص شد که آلیشا وکیله،
‫و بعد از اون جستجو، ‫یه سر پیش کلانتر رفته.
‫به احتمال خیلی زیاد ‫ اونم درآخر می میره.
‫مثل همون پیشخدمتِ توی سیاتل.
‫این دومین باریه که حرفشو پیش کشیدی.
‫چیزی می خوای بهم بگی؟
‫سلام. می تونم کمکت کنم رفیق؟
‫واقعا امیدوارم بتونی.
‫اومدم ویر بولر رو ببینم.
‫حالش چطوره؟
‫بیهوشه. ‫حالش خوب میشه.
‫الان فقط باید استراحت کنه.
‫اگه اجازه بدید.
‫راستش میخوام زمانی که به هوش میاد، ‫اینجا باشم.
‫به نظرم ایده ی خوبی نیست.
‫نه، مشکلی نیست. ‫میخوام کنارش بمونم.
‫من احساساتتونو ‫ درک می کنم، خانوم هویت.
‫اسم منو از کجا می دونید؟
‫شهر کوچیکیه.
‫من دوست دارم بدونم ‫که کی ازمون مراقبت میکنه.
‫خوبه.
‫در هر صورت همینجا می مونم.
‫خب...
‫پس میذارم با هم تنها باشید.
‫خانوم، هیچکس نباید توی این اتاق باشه.
‫مشکلی نیست.
‫با اون یکی پرستار صحبت کردم.
‫امشب من تنها پرستار بخشم.
‫بالاخره اومدی.
‫تموم شب منتظر بودم.
‫جلو می شینم.
‫همه چی ردیفه؟
‫منظورت چیه؟
‫مگه نرفتی استوارت رو ببینی؟
‫به خاطر قضیه های اقتصادی؟
‫میدونی که برنامه ای به نام زوم اختراع شده؟
‫جگ، داری پرحرفی میکنی.
‫دقیقا مثل موقع هایی که تو بچگیت...
‫یه بیسکوئیت دیگه می خواستی.
‫خودت جوابشو می دونی.
‫بیسکوئیتت رو بخواه.
‫هردومون خوب می دونیم ‫که کی مواد رو دستکاری کرده، خب؟
‫خب؟
‫چرا این کارو کردی؟
‫برای پول؟
‫همیشه به خاطر پوله.
‫باشه، عالی شد.
‫چیز دیگه ای هم هست که بخوای ‫دربارش صحبت کنیم؟
‫من و رن فکر می کنیم که باید ‫تو کارای نظارتی...
‫یه قدم بری عقب.
‫تو و رن. خب.
‫ما درباره ی بعضی از تصمیماتی که گرفتی،
‫- نگرانیم. ‫- تصمیمات منو زیر سوال نبر...
‫بچه ی بی ادب ننر.
‫باید کنار بکشی.
‫خدای من.
‫واقعا اون بهت گفته این کارو انجام بدی؟
‫نه. اون نگفته، پدر.
‫تصمیم جفتمون بود.
‫مثل همون تصمیم مهاجرت به مونتانا؟
‫یه مقدارچایی برام دم کن، پسرم.
‫بعدش خواهرت رو پیدا کن.
‫باید از اعتراضاتتون پرده برداری کنید...
‫دخترم کجاست؟
‫اینجا تو مسئولی؟
‫فکر می کنم باشی.
‫با دخترم چیکار کردی؟
‫خب. ازت می خوام وایستی.
‫لطفا؟
‫پدر، کاریو که میگه، بکن.
‫به حرف پسرت گوش کن.
‫پسر من ابلهه.
‫خب، هر سه تامون...
‫می خوایم بریم یه چرخی بزنیم.
‫تاب حالش خوب میشه دیگه؟
‫امیدوارم.
‫من برگشتنی، هنوز بیهوش بود.
‫حالش خوب میشه. ‫اولین باری نیست که گلوله خورده.
‫چیز دیگه ای آزارت میکنه؟
‫یه مرد عجیب و غریبی تو اتاق ویر بود.
‫عجیب یعنی چه طوری؟
‫گفت پرستاره، اما نبود.
‫به نظرت امکان داره به کارتل ارتباط داشته باشه؟
‫جهت احتیاط برای اتاقش نگهبان گذاشتم.
‫زیرکانه بود.
‫خیلی خب، بیا رو مشکل فعلی تمرکز کنیم.
‫ریچارد کجاست؟
‫نه، هنوز باورم نمیشه ‫که به یه پلیس شلیک کرده باشه.
‫این اون کسی نیست ‫که فکر می کردم می شناسم.
‫خب، عزاداری روی همه مون ‫تاثیرات غیرقابل انتظاری داره.
‫ریچارد فکر می کنه پلیس ناامیدش کرده.
‫پس باید قبل از این که به کس دیگه ای ‫آسیب بزنه، پیداش کنیم.
‫یا قبل از این که یکی از معاونام ‫بخواد تلافی کنه.
‫خب، پس اول میره سراغ دوست میسون،
‫بعدش دیتریک و بعد تاب.
‫معلومه که داره با نقشه جلو میره.
‫دیر یا زود میره دم خونه ی بولرا.
‫ممکنه الانش هم همون جا باشه.
‫فقط یه راه برای فهمیدنش هست.
‫ماشین ترویسه.
‫خیلی هم مخفیانه نیومدیم اینجا.
‫ماشین استقبال کجاست؟
‫ببین.
‫اصلا از این صحنه خوشم نمیاد.
‫این هم جزو علت های احتمالی ‫حساب میشه؟
‫باید ببینیم.
‫خالیه.
‫پلیس!
‫کسی اینجا نیست؟
‫ما بالاییم!
‫چی شده؟
‫یه مرد تفنگ به دست اومد اینجا.
‫تمرکزتون باید روی اون دست مجرما باشه.
‫آره. می شناسیمش.
‫عالیه.
‫استون رو پیدا کرد ‫و بهمون دستنبد زد.
‫تو حالت خوبه؟
‫الو.
‫این مرده پدرم و برادرم رو برده.
‫کجا برده؟
‫برده بستنی بخورن. من از کجا بدونم؟
‫فکر کنم من بدونم.
‫- بریم! ‫- صبر کنید!
‫نمی خواین ما رو باز کنین؟
‫ترجیح میدم دستاتون بسته باشه.
‫هر بار که چشم ازتون برمیدارم، ‫یه جسد رو دستم میذارین.
‫پیاده شو.
‫برو اون طرف و در سمتشو باز کن.
‫اگه فرار کنی، بهش شلیک می کنم.
‫کجا می بریمون؟
‫زندگی پسرم، همینجا به پایان رسید.
‫زندگی شما هم همینجا به پایان میرسه.
‫بهم بگو چرا دارم تلاش می کنم ‫ مانع این کاربشم؟
‫بولرا وحشین.
‫ریچارد به من و کل این شهر ‫لطف بزرگی میکنه.
‫تو همچنین آدمی نیستی.
‫من همچنین آدمی نیستم.
‫اصلا نمی خوام اینجوری فکر کنم.
‫هر چی باشه، باید جلوی اینا رو بگیریم.
‫بولرا باید نابود بشن.
‫شاید تو و ترویس راهش رو پیدا کنید.
‫دیگه چندان مطمئن نیستم ‫که جفتمون تو یه تیم باشیم.
‫پس یه کاری کن. ‫باهاش صحبت کن.
‫الان تنها چیزی که ‫ می تونم بابتش امیدوار باشم،
‫اینه که از این آشوب زنده بیاد بیرون.
‫اسمش چی بود؟
‫پسرتو میگم.
‫میسون.
‫یقین دارم میسون آدم ضعیفی بوده؟
‫کسایی که مواد مصرف میکنن، ضعیفن.
‫میسون ضعیف نبود.
‫اما خودش تصمیم گرفت مواد مصرف کنه.
‫کسی وادارش نکرد.
‫اما من درک می کنم... ‫که دنبال مقصر می گردی.
‫می دونم.
‫می دونم پسر ضعیف داشتن ‫چه احساسی داره.
‫ما پدرا فقط تا یه اندازه ای از دستمون برمیاد.
‫تصمیم خودش بوده.
‫گوش کن، ما پول داریم.
‫می دونم پسرتو برنمی گردونه...
‫اما...
‫اگه بری و بذاری بریم...
‫برات جبران میشه.
‫پول؟
‫تو این مرحله دیگه چی می مونه؟
‫حالا یه انتخاب داری.
‫انتخاب عاقلانه ای کن.
‫انتخاب.
‫این انتخاب چطوره؟
‫اول کدومتون رو...
‫بکشم؟
‫تو رو...
‫یا پسرت رو؟
‫به راه رفتن ادامه بدین.
‫چی؟
‫تو این فکرم که الان این کار رو بکنیم.
‫چه کاری؟
‫من مال خودم رو برملا می کنم، تو هم ‫مال خودت رو. رازمون رو مبادله می کنیم.
‫- نمی دونم از چی حرف می زنی. ‫- باشه، اول خودم میگم.
‫با اون مو طلاییه ‫خیلی حس و حال رد و بدل می کنید.
‫بام نمی فهمم چی میگی.
‫من می دونم تو پلیسی، استون.
‫استون، اسم احمقانه و مردونه ایه.
‫از این متنفرم که به نظرم جذاب میومد.
‫من باید... ‫باید چی کار کنم؟
‫یه نفر دیگه رو جلوت بکشم...
‫تا وفاداریم رو ثابت کنم، یا چی؟
‫درسته، مثل آقای باب ‫که یه چاقو تو گلوش بود.
‫اون فقط برات زمان خرید.
‫مدام از خودم می پرسم... ‫خب... خب اگه پلیس بود...
‫پس چرا من دستگیر نشدم؟
‫اینجوریام نیست که چیزی ندیده باشه.
‫نه، تو خیلی چیزا دیدی.
‫مدام با خودم یکی به دو می کردم.
‫بعد که در مورد اون دختره پرسیدی.
‫دوباره همه ش تو ذهنم جرقه خورد.
‫کیت گارزا.
‫من در موردش تحقیق کردم.
‫اون فقط نامزد پدرم نبود.
‫اون جاسوس بود.
‫پدر من فهمید و اون ناپدید شد.
‫حالا می خوای بدونی که چی به سرش اومد.
‫مگه نه...
‫ترویس؟
‫خب، رن... ‫اگه همه ی اینا رو می دونی...
‫چرا هنوز دارم نفس می کشم؟
‫سوال اصلی همینه، نه؟
‫حالا دیگه به روش من پیش میریم.
‫چه روشی؟
‫خیلی خب، وایستین.
‫همونجا.
‫ببین، من متاسفم.
‫خب؟
‫هردومون واقعا متاسفیم.
‫زانو بزنید.
‫با هر دوتونم.
‫الان خودت نیستی.
‫تو هیچی نمی دونی.
‫من می دونم که تو قاتل نیستی.
‫- مگه نه؟ ‫- قبلا نبودم.
‫اما شما من رو به قاتل تبدیل کردین.
‫ماشینش اونجاست.
‫این...
‫به خاطر میسونه.
‫خواهش می کنم. ببین. ‫تا آخر عمرت...
‫از این کار پشیمون میشی.
‫حداقل می دونم کاری کردم...
‫که جلوی مرگ یه بچه ی دیگه رو بگیرم.
‫پس فقط پسرم رو بکش.
‫اون مسئول مرگ پسرته.
‫اون مسئول همه چیه.
‫مگه نه، جگت؟
‫چی... چی کار می کنی؟
‫دارم بلند میشم تا بتونم برم.
‫و فراموش کنم که اصلا دیدمت.
‫- برگرد زانو بزن. ‫- فکر نکنم.
‫هیچ کاری نمی کنی.
‫- پدر؟ ‫- شلیک می کنم.
‫واقعا می کنم!
‫پدر!
‫اسلحه رو بنداز!
‫همین حالا، ریچارد!
‫متاسفم.
‫من... حالا دیگه میرم میسون رو ببینم.
‫ریچارد... نکن!
‫ریچارد، ریچارد، من رو ببین.
‫به مونا فکر کن.
‫مونا به کمکت احتیاج داره.
‫زنم رو وارد این ماجرا نکن.
‫زنم بی گناهه.
‫ریچارد.
‫موادی که میسون مصرف کرد، ‫مال اون بوده.
‫نه.
‫نه... امکان نداره.
‫چرا، داره. و نیاز داره ببخشیش.
‫نه. نه.
‫خیلی خب، ریچارد. ‫من رو ببین.
‫دخترت بهت نیاز داره.
‫خواهش می کنم.
‫ریچارد.
‫یه دختر به پدرش احتیاج داره.
‫من می دونم، چون پدر خودم رو ‫از دست دادم.
‫پس این کار رو با هیدن نکن.
‫این کار رو نکن. می شنوی چی میگم؟
‫خواهش می کنم.
‫اسلحه رو بیار پایین.
‫آره، نبض داره. آمبولانس خبر کن.
‫برادرم کجاست؟
‫تو آی سی یوئه.
‫مدت زیادی ازش محافظت کردیم ‫تا آمبولانس برسه.
‫- قابلی نداشت. ‫- باید بابت انجام وظیفه، ازت تشکر کنم؟
‫کی می خوای بفهمی که اینجا تو هلنا...
‫جایی نداری؟
‫نکنه فیلمِ «نیمروز»ـه؟
‫الان باید کلاه سیاه سرم بذارم؟
‫برادرت به خاطر کاری که خانواده ت....
‫داره توی این شهر می کنه، ‫ تیر خورده.
‫می تونستم بذارم تو کثافت خونریزی کنه.
‫شاید باید همین کار رو می کردم. ‫بکش عقب.
‫پدرم چی؟
‫- کمکی از من برنمیاد. ‫- اشکالی نداره.
‫به ترویس میگم بهش رسیدگی کنه.
‫- چی گفتی؟ ‫- ترویس.
‫رفیقت.
‫می دونم قبلا پلیس بود.
‫اما حالا واسه من کار می کنه.
‫خیلی کمک حاله.
‫استعدادای زیادی داره.
‫فکر کنم خودت می دونی، نه؟
‫نمی دونم از چی حرف می زنی.
‫هر از گاهی باید در مورد دوستمون باب ‫ازش سوال کنی.
‫چون دیدم که ترویس به خاطر این که ‫ مخفی بمونه، بهش چاقو زد.
‫وای! من زیاد غافلگیر نمیشم.
‫اما اون مورد واقعا غافلگیرم کرد.
‫فقط امیدوارم بلایی سر پدرت نیاد.
‫بیرون دنیای خطرناکیه.
‫سلام.
‫فکر ریچارد از سرم بیرون نمیره.
‫چی به سر خودش و خانواده ش میاد؟
‫آره... فقط خوشحالم که بدتر از این نشد.
‫خب، به لطف تو و جنی بود.
‫امروز کارتون خوب بود.
‫می تونی اعتراف کنی.
‫آره. اینطور حس نمی کنم.
‫اخیرا سخته به چیزای خوب فکر کنم.
‫تا حال در مورد روز اولی که ‫برای پدرت کار کردم، چیزی گفتم؟
‫نه.
‫خب، خیلی مضطرب بودم، ‫چون واقعا به اون کار احتیاج داشتم...
‫و نمی خواستم گند بزنم.
‫به هر حال بهم گفت برم یه فنجون قهوه بیارم.
‫منم براش آوردم.
‫و درست همونجوری که دوست داره، درست کردم.
‫با کمی خامه و شکر.
‫درسته.
‫رفتم بهش بدم،
‫که یه دفعه کلش رو ریختم روی پاش.
‫وای، نه.
‫آره، با خودم گفتم روز اول...
‫و روز آخرمه.
‫اما می دونی پدرت چی کار کرد؟
‫اون به شوخی گرفت.
‫ازم معذرت خواهی کرد...
‫که دقیق اشاره نکرده ‫که دوست داره تو فنجون بخوره.
‫دیگه یه جور شوخی همیشگی شد.
‫با کمی شکر و قهوه و البته تو فنجون.
‫تو فنجون، تو فنجون.
‫واقعا دلم براش تنگ شده.
‫می دونی، مردن رونالد...
‫فکر کردم تاثیری داشته باشه.
‫اما اصلا فرقی نکرد.
‫پدرم همچنان نیست...
‫و اسکارلت همچنان ‫با یه دختر معصوم اون بیرونه.
‫تو چه جور دنیایی داریم زندگی می کنیم؟
‫اشکالی نداره در مورد احساساتت ‫ حرف بزنی، عزیزم.
‫به این کار نیاز داری.
‫آره، در مورد مشاوره ی سوگواری که گفتی...
‫فکر کردم.
‫به نظرم فکر خوبیه.
‫افراد دیگه ای هم هستن...
‫که تجربه ی تو رو داشتن.
‫آره، ممنونم.
‫عزیزم؟
‫چی به سرت اومده؟
‫تو... تو رفتی بدوئی.
‫منم یه پیاده روی طولانی کردم.
‫بعدا توضیح میدم...
‫چی رو توضیح میدی؟
‫جگ با یه تیر تو سینه ش، بیمارستانه.
‫اما خوشحالم که می بینم حالت خوبه، پدر.
‫عزیزم، چی داره میگه؟
‫آره، اگه بتونی همه مون رو درجریان بذاری...
‫خوشحال میشم بدونم چی شده.
‫باشه، می خوای اول در مورد چی حرف بزنیم؟
‫هزینه ی غیرقابل انکار کسب و کار...
‫یا حذف کردن من توسط خانواده م؟
‫بابت اشتباهات خودت، ‫جگ رو مقصر ندون.
‫من جفتتون رو مقصر می دونم.
‫مثل خائنا پشت سرم نقشه کشیدین.
‫آره.
‫می دونی، قبل از این حادثه ی کوچولو...
‫جذاب ترین مکالمه رو ‫با داداش کوچیکه ت داشتیم.
‫میشه همگی یه لحظه دست نگه دارین،
‫و بگین موضوع حرفاتون چیه؟
‫رینو می تونه همه چی رو بهت بگه.
‫چون این هم مثل تموم فکرای جگت،
‫ریشه تو سر اون داره.
‫می دونی، مادرت هم دقیقا ‫همین مشکل رو داشت.
‫حرف اون رو نزن.
‫یعنی فکر تو نبوده؟
‫پدر.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫تنها چیزی که باید بدونی، ‫اینه که دوره ی من هنوز به پایان نرسیده.
‫داریم در مورد پسرت حرف می زنیم.
‫نمی تونی به این حقیقت اعتراف کنی،
‫که به خاطر این بوده که با مرگ موش، ‫مواد خودت رو دستکاری کردی؟
‫دستکاری کردنِ سم با سم! ‫عجب فکر وحشیانه ایه!
‫قداستت رو بذار کنار ‫و این سوال رو جواب بده.
‫وقتی غصب کردنِ ‫کسب و کار من رو تصور کردی،
‫می خواستی قبل از خلاص شدن ‫از شر برادر کوچیک و بیچاره ت،
‫تا کی فریبش بدی؟
‫چیه رینو؟ نفر دوم بودن، ‫هرگز تو سرنوشت تو نبوده.
‫از لحظه ای که جگت به دنیا اومد،
‫فقط سر راهت بود.
‫- من دیگه اینجا کاری ندارم! ‫- من دارم!
‫واقعا فکر کردی می تونی از من بهتر باشی؟
‫می دونم که می تونم.
‫مامان، میشه 25 سنت بهم بدی؟
‫ایشالا دفعه ی بعد، عزیزم.
‫3 تا. ممنون.
‫شماره ی 12.
‫بیا بریم.
‫زود باش.
‫خدای من. چه قدر دست و پا چلفتیم.
‫واقعا متاسفم.
‫اشکالی نداره. بیا بریم فیبی.
‫حداقل بذارید یه میلک شیک دیگه ‫ براتون بگیرم.
‫واقعا نیازی نیست... ‫یه جورایی عجله داریم.
‫خب، پس چطوره برسونمتون؟
‫کجا تشریف می برین؟
‫میریم خونه.
‫واقعا؟
‫خونه تون کجاست؟
‫خب، خوشحال میشم ‫ هر جا که می خواین برین، برسونمتون.
‫فقط باید اول غذام رو بگیرم.
‫مطمئنم که با شکم خالی...
‫خیلی بدقلق میشم.
‫نیازی نیست.
‫ممنون.
‫جگ بولر؟ تو همین سالنه؟ ‫شوخی می کنی.
‫وضعیتش خیلی از تو بدتره.
‫حال ریچارد چطوره؟
‫تو مرد خوبی هستی.
‫ریچارد بهت تیراندازی کرده، ‫اون وقت حالش رو می پرسی؟
‫خب، ریچارد هم مرد خوبیه.
‫یا بود. لعنتی دیگه هیچی نمی دونم.
‫حالا بهم میگی که واقعا چرا اومدی اینجا؟
‫یه نگاه خاصی تو چشماته.
‫ترویس غیبش زده.
‫اتاق هتلش رو تحویل داده،
‫گوشیش هم مستقیم رو پیغامگیر میره.
‫خب اولین بارش نیست.
‫قبلا هم واسه پیدا کردنش ‫به مشکل خوردیم.
‫این بار فرق داره.
‫رن می دونه که اون پلیسه.
‫بهم گفت دیگه طرف ما نیست.
‫به طور واضح و مستقیم در موردش قپی اومد.
‫اون مدت زیادی مامور مخفی بوده.
‫هنوز نتونسته یه پرونده بسازه؟
‫یا تو کارش افتضاحه یا هم مجرمه.
‫یا هم موضوع یه چیز دیگه ست.
‫بذار حدس بزنم، ‫چیزی که تو می دونی و من نمی دونم.
‫خب، هر چی که هست جنی، ‫باید بیخیالش بشی.
‫نه، فکر نکنم بتونم.
‫پس بیشتر سعی کن.
‫اگه نیاز باشه بندازیش زندان، چی؟
‫باید آمادگی هر چیزی رو داشته باشی، جنی.
‫فقط هم در رابطه با ترویس نه.
‫بقیه هم همینطور فکر می کنن.
‫اداره ی بخش می خواد ‫این مدتی که زمین گیرم،
‫- یه نفر رو کلانتر جایگزین کنه، ‫- من خودم الان کلانتر جایگزینم.
‫فقط یه نفر رو می خوان...
‫که تجربه ی مدیریت اداره رو ‫ داشته باشه.
‫نگران نباش، مطمئن میشم که طرف...
‫کسی باشه که کمکت کنه.
‫من به هیچ کمکی احتیاج ندارم.
‫چرا، داری.
‫خیلی خب، باشه.
‫اما فقط به طور موقت.
‫امکان نداره بذارم اینجوری کنار بکشی.
‫قول.
‫راستی.
‫نگهبان دم در برای چیه؟
‫قبل تر که اومده بودم، یه نفر اینجا بود...
‫- که نباید می بود. ‫- به نظرت از طرف بولرا بوده؟
‫ممکنه.
‫شاید هم از طرف سازمان تبهکاری بوده.
‫ضمانت آزادی جگ.
‫میگن باید یکی از اعضای خانواده ‫امضاش کنه.
‫- الان؟ ‫- آره. الان.
‫کنار پرچمای کوچولو رو امضا کن.
‫می دونی،
‫هنوز بهم نگفتی ‫که دقیقا چی شده.
‫جگت از حد خودش خارج شد،
‫که براش عواقب داشت.
‫نسل جوون هر چه قدر هم ‫که حساس و گمراه باشن،
‫قراره راه ما رو ادامه بدن.
‫همینه دیگه. ‫قراره اینجوری باشه.
‫خب، بچه های من آمادگیش رو ندارن.
‫این هر روز بیشتر بهم ثابت میشه.
‫کسی که آمادگی نداره، تویی.
‫پسر، فکر کردم تو درک می کنی.
‫فکر کردم طرف منی.
‫هستم.
‫خوبه.
‫پس نیازی نیست بهت یادآوری کنم...
‫که بدون من هیچی نمی شدی.
‫مراقب باش، عزیزم.
‫عشقم هم مثل مشاوره ی خردمندانه م،
‫حد و حدود داره.
‫عزیزم، من رو تهدید نکن.
‫الان هم مشاوره ی خردمندانه ت رو نمی خوام.
‫خودم می دونم.
‫اما گوش کن.
‫کنار بکش.
‫یا هم می تونی تا نفس آخرت...
‫با بچه هات بجنگی.
‫یا پیروز میشی یا نمیشی.
‫مامان، امشب کجا می خوابیم؟
‫هنوز نمی دونم، عزیزم.
‫با همدیگه...
‫یه فکری می کنیم.
‫الان میایم بیرون.
‫گفتم کسی داخله.
‫یه چیزی رو بهم بگو، اسکارلت.
‫دلت برای رونالد تنگ شده؟
‫چون به زودی به دیدارش میری.
‫اسکارلت.
‫می دونیم که از چیزایی که مال تو نبود،
‫کپی گرفتی.
‫باید بهم بگی کجاست.
‫وگرنه فیبی رو هم می کشم.
‫پدرم به تازگی فوت کرده.
‫اون کشته شد.
‫در واقع به قتل رسید.
‫و....
‫می دونم نباید اینطور فکر کنم...
‫اما به خاطر من این اتفاق افتاد.
‫متاسفم، نمی تونم...
‫مجبور نیستی باهامون درمیون بذاری.
‫مخصوصا، تو روز اولت.
‫مشکلی نیست. خودم می خوام.
‫پس ادامه بده.
‫عجله نکن.
‫هر بار که به نبود پدرم فکر می کنم...
‫خیلی اذیت میشم...
‫در حدی که نمی دونستم که آیا می تونم...
‫تو خونه ای که توش زندگی می کردیم، ‫بمونم یا نه.
‫بعدش تصمیم گرفتم...
‫که از خونه م و شغلم فرار نکنم.
‫مردی که پدرم رو کشته، نرفته.
‫هرگز نمیره.
‫راستش رو بخواید،
‫یه بخش از من می خواد...
‫که اون بمونه.
‫گاهی اوقات یادآوریِ درد، ‫احساس امنیت بیشتری میده.
‫نمی دونم حرفم معنایی داره یا نه...
‫اما این بهم یادآوری می کنه ‫که همیشه هشیار باشم.
‫آره.
‫کی می تونیم ببینیمش؟
‫بعد از رن.
‫اول خانواده.
‫گلای قشنگیه.
‫منم باید یه چیزی میاوردم.
‫تو هیچ وقت از جگ خوشت نیومد.
‫می دونم.
‫درسته که ازش خوشم نمیومد.
‫اما من دست راست رنم.
‫حالا که جگ صدمه دیده، اون ناراحته.
‫باید تظاهر کنم که منم حسی دارم.
‫شاید دفعه ی بعد گلدون سرخس آوردم.
‫شاید بهتره کاری نکنی.
‫البته فعلا.
‫خیلی چیزا هست که باید ‫ باهاش دست و پنجه نرم کنیم.
‫منظورت استون یا همون ترویسِ پلیسه؟
‫دقیقا.
‫نمی دونم چرا رن ‫هنوز ازم نخواسته بکشمش.
‫شاید نقشه ای داره.
‫منتظر دستورات بعدی می مونم.
‫آره.
‫نگاهش کن.
‫هنوز هم بعد 4 ساعت جراحی، ‫خوش قیافه ای.
‫شنیدم که یکی از پرستارا ‫داشت در مورد موهای مسخره ت حرف می زد.
‫پس می خوام باهات یه قراری بذارم.
‫تو بهتر شو،
‫منم روغن ریشی که دیوونشی رو...
‫برات میارم.
‫فقط ازم نخواه بمالم صورتت، ‫چون یه جوریه.
‫فقط...
‫مطمئن شو که اصل باشه.
‫واقعا؟
‫اولین کاری که بعد از ‫به هوش اومدن می کنی، دعواست؟
‫نه.
‫دعوا بسه.
‫موافقم.
‫بابا کجاست؟
‫خونه.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫بهت نگفت؟
‫خانوم هویت.
‫باید ترویس رو از کار برکنار کنیم. ‫اون تخلف کرده.
‫چندین هفته اس دارم بهت میگم.
‫بولرا می دونن که اون پلیسه.
‫خانوم هویت، آیا با معنی خسارت موازی،
‫آشنایی داری؟
‫شما دیگه باید بدونی
‫که چه موقع سرمایه...
‫دیگه سرمایه نیست...
‫و به ضرر آگاهانه تبدیل میشه.
‫یعنی میگی می خوای ترویس رو برکنار کنی؟
‫دارم میگم ترویس راهشو انتخاب کرده.
‫و ما مجبور نیستیم که تابعش باشیم.
‫جدی که نمیگی؟ ‫نمی تونیم که یکی از خودمون رو رها کنیم.
‫تصمیم گیری انجام شده.
‫و کاری از دست من ساخته نیست.
‫پس خودم یه کاری میکنم.
‫اکیدا نصیحت میکنم ‫که این کارو نکنی، خانوم هویت.
‫سلام؟
‫شما؟
‫من اطلاعاتی که می خوای رو دارم.
‫اسکارلت؟
‫درباره دخترا و قاچاق کردنشون.
‫درباره آدمایی که رونالد و لگارسکی ها...
‫باهاشون کار میکردن. من...
‫مامان. گرسنمه.
‫باشه عزیزم، زودی یه چیزی می گیریم.
‫مامان داره با تلفن صحبت میکنه، خب؟
‫خدای من، اسکارلت. ‫هنوز فیبی پیشته؟
‫معلومه که پیشمه. اون دخترمه.
‫می خوام یه معامله کنم.
‫اطلاعات درقبال زندگی بهتر برای من و فیبی.
‫اینطوری که نمیشه.
‫اگه تو بخوای، میشه.
‫نمی تونی فرار کنی.
‫ولف درباره معامله اش ‫ با موسسه جنایت کارا بهمون گفت.
‫اگه فرار کنی، هر جا باشی پیدات می کنن.
‫مکزیک، کانادا.
‫شاید یه سال زمان ببره. ‫شایدم بیشتر.
‫اما ارزش فیبی از این زندگی ‫بیشتر از این چیزاست.
‫- منو نترسون. ‫- باید بترسی.
‫تو و رونالد آدمای بی گناهی رو کشتین.
‫با قربانی بودن خیلی فاصله داری.
‫حواست به حرف زدنت باشه.
‫می تونم بیام سراغتا.
‫منتظرم.
‫تو عشق زندگی منو...
‫کشتی.
‫برگردم عقب، بازم میکشم.
‫فیبی رو تحویل بده.
‫این تنها انتخاب خوبِ پیش روته.
‫من می تونم ازش مواظبت کنم، اسکارلت.
‫اسکارلت؟
‫دیگه نباید اینطوری با هم دیدار کنیم.
‫من برای خداحافظی اومدم، جنی.
‫خداحافظی؟ ترویس، رن می دونه ‫که تو پلیسی.
‫باید همین الان از این کار بیاریمت بیرون.
‫نه.
‫دیگه به این راحتیا نیست.
‫اگه به خاطر اینه که باب رو کشتی،
‫یه فکری واسش می کنیم.
‫قضیه باب نیست.
‫رن نیست.
‫من و تو نیستیم.
‫قضیه کیت گارزاست.
‫آره، می خوام به خاطر اون ‫کارو به پایان برسونم.
‫ناچارم.
‫چون فقط برای همین اینجام.
‫من هنوزم پلیسم. می تونم مانعت شم.
‫بهم شلیک نمیکنی.
‫تو عاشقمی.
‫همیشه ته دلت می دونستی ‫که باید ولم کنی.
‫آماده ای؟
‫آره فکر کنم.
‫عالیه.
‫جگ از دیدنت خوشحال میشه.
‫می بینیم.
‫حق با تو بود.
‫من ضعیف شدم.
‫شاید موقعشه که کنار بکشم.
‫و کار رو به بقیه واگذار کنم.
‫می دونی، برای یه مرد دشواره ‫که اقرار کنه...
‫که دیگه قدرت قبل رو نداره.
‫متاسفم که بهت سخت گرفتم، رینو.
‫بهت گیر میدم که چرا شبیه مادرتی،
‫درصورتی که درحقیقت بیشتر به خودم شبیهی.
‫از همه نظر.
‫مقاومی.
‫لجبازی.
‫سنگ دلی.
‫همیشه می دونستم ‫وظایف به تو میرسه.
‫فقط باید خودم با چشمای می دیدم.
‫تو کارای موثر زیادی انجام دادی، رینو.
‫و من دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، پدر.
‫حالا بریم پسرتو ببینیم.
‫مامان.
‫کجا اومدیم؟
‫تو برنامه ات رو ببین، عزیزم.
‫