‫ما رو در امان نگه دار. ازمون محافظت کن.
‫هنوز حاضر نیستی؟
‫چی شده؟
‫هیچی. فقط...
‫مهمونی‌.
‫لندن، منو یاد روزهای قدیم می اندازه.
‫مایکل دیگه نمی‌ تونه بهت آسیب برسونه.
‫امشب خودت باش.
‫زود باش. دیرمون می شه.
‫من نمیام. بدون من برو.
‫کورا رفیقمونه. خیلی ناراحت می شه.
‫زود باش! باید لباسـت‌ رو عوض کنی.
‫چارلز حالاست که برسه.
‫می ‌تونم این ها رو ببرم برای بزها؟
‫حالا نه. حالا داریم جشن می ‌گیریم.
‫برای مادرت مهمونی گرفتیم.
‫این ها برای مهمون‌ هاست.
‫پس من چی‌ هستم؟
‫زیاده‌ روی کردم؟
‫عالیه.
‫من چی؟
‫خیلی زحمت کشیدی. ازت سپاسگزارم.
‫کاش خونه‌ی سیمپسون ‌ها بودیم.
‫گمون نکنم از چیزی که پام کردم، خوششون می اومد.
‫پس خوشحالم که اینجاییم.
‫اینجوری بهتره.
‫واقعاً؟
‫برات هدیه آوردم.
‫بازش کن.
‫خب، این...
‫خیلی هدیه ی زیادیه.
‫امیدوارم همین ‌طور باشه.
‫بندازش.
‫لوک، من...
‫- می اندازم. حتماً. اما بعداً. ‫- فکر کردم شاید بخوای امشب بندازیش.
‫مناسب یقه‌ ی لباسش نیست.
‫برام یه جای امن نگهش دار.
‫واقعاً نمی دونم چه‌ جوری ازت تشکر کنم.
‫اومدن.
‫لباس بهتر نداشتی؟ من در رو باز می ‌کنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫لطفاً بفرمائید تو، همگی.
‫عصر بخیر. براتون نوشیدنی ‫و پرتغال از «هارودز» آوردیم.
‫مرسی
‫لطفاً بفرمایید تو
‫- کورا. ‫- استلا، چقدر از دیدنت خوشحالم.
‫- تولدت مبارک. ‫- مرسی.
‫لطفاً، از خودت پذیرایی کن.
‫خاکسپاری مایکل همدیگه‌رو دیدیم. لوک گرت هستم.
‫درسته. درباره کارتون خوندم.
‫چارلز امبروس، نماینده‌ی پارلمان. خب، خودش کجاست؟
‫ایناهاش.
‫چارلز. مرسی که اومدی.
‫باعث افتخارمه.
‫- حالا جای نوشیدنی ‌رو نشونم بده. ‫- اونجاست.
‫بچه‌ ها.
‫سلام، ویل.
‫- حالت چطوره؟ ‫- کورا.
‫ویل. یه چیزی بگو.
‫کورا خوشگل نشده؟
‫قطعاً به نظر...تمیز میای.
‫لطفاً ازش دلخور نشو.
‫نه، اصلاً.
‫کی فکر می ‌کرد همچین گنجی
‫زیر اون همه گل دفن شده؟
‫- می‌ تونم پیانوت رو امتحان کنم؟ ‫- معلومه که می‌ تونی.
‫جو به نظر خیلی بهتر میاد.
‫دکتر گرت، من یه معذرت خواهی به شما بدهکارم.
‫وقتی همدیگه ‌رو دیدیم بی نزاکتی کردم، ‫و عذر می ‌خوام.
‫شما به دخترم کمک کردید.
‫- نباید عصبانی می‌ شدم. ‫- حرفش رو نزنید.
‫من و کورا، هیچ صدمه ای ندیدیم، نه؟
‫شب قبلـش کورا رو هیپنوتیزم کردم.
‫- به خواست خودش، البته. ‫- درسته.
‫برام قابل تصور نیست کاری که نخوای رو انجام بدی.
‫باید برای استلا یه نوشیدنی ببرم.
‫- مرسی، جان. ‫- انگار قراره فقط آب بخوری.
‫گمونم می‌ خواست تو رو تحت تأثیر قرار بده.
‫خب، جواب داد. اون خیلی با استعداده.
‫کورا می گه تو یه نابغه‌ای.
‫واقعاً هستی؟
‫اینجور می ‌گن.
‫پیشرفت اخیرم توی جراحی خیلی سر و صدا کرده.
‫بگو ببینم، هیچ علاقه‌ای به علم پزشکی داری؟
‫دل و روده‌ ی آدم هارو مثل مرغ می‌ ریزن بیرون.
‫آینده همینه.
‫دکتر گرت، با اینکه خودم‌ رو آدم ‫با ایمانِ روشن فکری می دونم...
‫شما باور رو به مدرک مستند ارجح می دونید.
‫به این سادگی نیست.
‫نیست؟
‫فکر کنم افعی اسکس روی شما هم تأثیر گذاشته.
‫تصورش کن، حتی همین حالا داره توی مرداب می ‌خزه.
‫شاید یه نوشیدنی بخورم.
‫حتماً. خیلی دوست دارم ببینم چه شکلی می شه.
‫دوستان بیشتری اومدن. ببخشید.
‫نه، مرسی. رمز عبور؟
‫هارولد لعنتی...
‫خیلی از دیدنت خوشحالم!
‫خوشحالم از دیدنت. بفرما تو!
‫باورم نمی شه اومدی.
‫دختر متولده کجاست؟
‫دیدی! گفتم بهت یه مهمونی ‫آبرومندانه برات راه میندازم.
‫- اسپنسر، سلام. ‫- تولدت مبارک.
‫ممنون.
‫تولدت مبارک!
‫- مارتا، زیبا شدی. ‫- تو هم همینطور.
‫باید بریم سروقت امبروس.
‫باید توی آشپزخونه باشه.
‫اشکال نداره برم؟
‫کورا به پیدا کردن افعی‌ـش نزدیک شده؟
‫خب، شاهد بودم که نصف اسکس‌رو ‫دنبال استخون دایناسور گشت.
‫نه.
‫چارلز امبروس؟
‫جورج اسپنسر.
‫فرصت کردین نامه‌ش رو بخونین؟
‫البته. از دیدنت خوشحالم.
‫چطوری متقاعدش کردی ‫به جنبش‌ـت بپیونده؟
‫شاید فهمیدن حقیقت براش کافی بود.
‫خونه‌های مخروبه، زندگی کردن ‫خانواده‌های 5 نفره توی یه اتاق.
‫فکر می‌کردم این یه مهمونیـه.
‫میدونی ایشون کمونیست ‫دو آتیشه‌ست؟
‫من همچین نظری ندارم.
‫من دارم.
‫ولی از نوع فریبنده‌ش.
‫تاحالا «رتکلیف» رفتین، جناب؟ ‫اوضاع رو از نزدیک دیدین؟
‫نرفتم.
‫ولی «کمیسیون سلطنتی» رو دیدم ‫پیشنهادات «دیلک‌»رو خوندم.
‫- که تاثیرات خیلی کمی داشتن. ‫- حتماً همین‌طور بوده.
‫چطوره بذارین مارتا نشونتون بده؟
‫می‌تونه تاثیر وضعیت خونه ‫روی سلامت آدم‌هارو نشونتون بده.
‫مارتا حالا دیگه دکتر شده، ها؟
‫معلومه که نه. خیلی خوب میشه ‫اگه بهشون بپیوندی.
‫دوست دارم شمارو به مرد جوونی ‫که زندگیـش‌رو نجات دادم، معرفی کنم.
‫عالیـه. همگی باهم میریم.
‫پدر؟
‫افعی گریسی‌رو به خاطر گناه‌هاش گرفت؟
‫و الان دیگه کاری از دستمون برنمیاد.
‫اگه منم گناه‌کار باشم چی؟
‫با ویل حرف بزن.
‫طلب بخشش کن.
‫پدر؟
‫ویل؟
‫من‌رو ببخش.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چیکار کردی؟
‫هیچی. ‫فقط باید با ویل حرف بزنم.
‫خب، میتونی با من حرف بزنی.
‫اون کجاست؟
‫تا اونجایی که من میدونم ‫داره با اهریمن همراهی میکنه
‫اگه گناه کردی، ‫افعی میاد سراغـت.
‫سلام، میای بیرون؟
‫کلکسیونـت رو دیدم.
‫خیلی از اینا پیدا کردم. ‫اینا بهترین‌هاشون هستن.
‫جفتمون توی پیدا کردن زیبایی‌هایی که از ‫چشم دیگران پنهانه‌ استعداد داریم، فرانکی.
‫- تو سخنران عمومی هستی، یه چیزی بگو. ‫- حتماً.
‫آره، قطعاً.
‫قراره شادی کنیم؟
‫- معلومه که می‌رقصیم! ‫- آره!
‫پاتریک. ویلیام.
‫باشه، خب. ‫شروع شد.
‫زودباش، لوله‌ش کن.
‫آره!
‫ویل؟
‫کسی خونه‌ست؟
‫آب میخوای؟ خنکـه
‫اسم سنگ آکوامارین از آب دریا اومده.
‫یه سنگی‌ـه که موج‌هارو آروم می‌کنه ‫و ملوان‌هارو در امان نگه میداره.
‫فکر می‌کنم رنگ من آبی‌ـه.
‫بیمارستان من آزمایش‌های ‫بیماری‌های تنفسی‌ می‌گیره.
‫تو خیلی داری شجاعت نشون میدی، ‫ولی بیماری جدی‌ای داری.
‫استلا؟
‫فکر کنم خودتم میدونی.
‫باید به محض اینکه تونستی ‫بیای لندن.
‫بدون وقت قبلی ویزیتـت می‌کنم.
‫خوبـه.
‫- گرت؟ ‫- زندگی‌رو باید زندگی کرد.
‫گرت؟
‫خیلی قشنگـه.
‫واقعاً؟
‫پدر؟
‫همچین چیزی‌رو توی لندن نمی‌بینی.
‫بهش میگن «درخشش شبانه».
‫چی باعث به وجود اومدنش میشه؟
‫بعضی‌ها میگن رطوبت. ‫بعضی‌ها میگن خاکستر آتشفشان «کراکاتوآ».
‫انگار کل دنیا آبی رنگـه.
‫مواظب همدیگه هستین دیگه، نه؟
‫شب بخیر، چارلز.
‫فرانکی خوابیده.
‫اینارو بذار برای فردا.
‫می‌خوام همین الان قالشـو بکنم.
‫کتِ جو.
‫چی؟
‫خب، لازمش میشه.
‫همین الان؟
‫خودم هم می‌خوام یه هوایی بخورم. ‫می‌خوام یه خرده راه برم.
‫پنجره رو نبند.
‫می‌چّایی.
‫می‌دونستم بعد اون ماجرا ‫دیگه خوابش نمی‌بره.
‫دیدی قیافۀ استلا رو؟
‫خب، من که جا نخوردم.
‫آخه هر روز اسم یارو رو می‌شنوم. ‫هر روزِ خدا.
‫یکشنبه‌ها که دوبار.
‫آفرین.
‫پس یعنی کورا چی توش می‌بینه؟ ‫چه آینده‌ای می‌تونن داشته باشن؟
‫اون براش مثل یه عتیقه‌ست.
‫می‌خواد بذارتش تو یه شیشۀ کوچولو ‫و اسم اعضاش رو به لاتین روش بزنه.
‫اعضاش؟
‫پس باید شیشۀ خیلی کوچیکی باشه. ‫با میکروسکوپ...
‫خدایا، کم کم دارم حس می‌کنم ‫اصلاً زن جماعت رو نمی‌فهمم.
‫بذار ببینیم.
‫کی هستی؟
‫ضایعات آوردم.
‫برای بُزها.
‫رفیق.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چرا خوابیدی رو زمین؟
‫واقعاً؟
‫بوی مرگ میده.
‫همین جاست.
‫داره متلاشیم می‌کنه.
‫قلبم رو.
‫آب سیاه شده.
‫ولی نگاه، آسمون آبیـه.
‫کل جهان.
‫زنده‌ست.
‫و من هم
‫جزئی از این جهانم.
‫لوک رفت. ‫دیدم داشت می‌رفت سمت راه آهن.
‫تو نخوابیدی؟
‫تا صبح داشتم راه می‌رفتم.
‫گند بزرگی بالا آوردم.
‫یه نامه برات اومده.
‫کی فرستاده؟
‫دوست جدیدم، سالی.
‫باید امبروس رو براش تعریف کنم. ‫کلی کار داریم.
‫یعنی می‌خوای برگردی لندن؟
‫به محض اینکه اجازه بدی.
‫نائومی، صبحانه حاضره!
‫نائومی. نائومی!
‫نائومی!
‫فرانکی؟
‫تو دیشب رفته بودی پیاده‌روی؟
‫بعد مهمونی رفتی لب ساحل؟
‫بیدار شدم و دیدم آسمون روشنـه. ‫فکر کردم صبح شده.
‫نباید شب‌ها تنهایی بری بیرون. ‫اگه چیزیت میشد، چی؟
‫تنها نبودم. کراکنل هم بود.
‫خب چی شد؟
‫هیچی.
‫محو تماشای آسمون بودیم.
‫داشت جزر و مد اتفاق میفتاد، ‫و بعدش فوت کرد.
‫چی گفتی؟
‫فوت کرد.
‫پس چطوری میگی هیچی نشد؟
‫یکم بعد هوا سرد شد، ‫واسه همین برگشتم تو اتاقم.
‫کار بدی کردم؟
‫امان از دست تو، فرانکی.
‫واسه چی بهم نگفتی؟
‫چطوری می‌گفتم؟ تو که اونجا نبودی.
‫نائومی!
‫خدا رحم کنه.
‫ویل؟
‫باز خواب بد دیدی؟
‫باید باهات صحبت کنم.
‫دیشب تو مهمونی...
‫در رو باز کنید! باز کنید!
‫بعداً حرف میزنیم، باشه؟
‫شیطان راه افتاده تو آلدوینتر.
‫- چی؟ ‫- افعی باز شبیخون زده.
‫جسد کراکنل رو لب ساحل پیدا کردم.
‫- به نظرت به خاطر حمله عصبی مرده؟ ‫- نه بابا، گردنش شکسته.
‫حتماً کار افعی بوده.
‫خونسردی خودتون رو حفظ کنید. آروم باشید.
‫بهت اخطار دادم. دائم بهت می‌ گفتم که ‫جونمون تو خطره، اما تو گوش نمی‌ دادی.
‫کسی نائومی من رو ندیده؟
‫خونه نیست، دیشب هم تو اتاقش نخوابیده.
‫ربوده شده. حتماً ربوده شده.
‫گفتم آروم بگیرید.
‫- آخرین بار کجا دیدیش؟ ‫- سر شام.
‫منم بعدش تو کلیسا دیدمش ‫که دنبال تو می ‌گشت.
‫- شروع نکن، متیو. ‫- کجا رفته بودی؟
‫- خواهش می ‌کنم. رفیقمون فوت کرده. ‫- رفیق؟ کدوم رفیق؟ رفیق من که نبوده.
‫اون وقت این افعی کوفتی چی می شه؟
‫- آره. ‫- افعی ای در کار نیست!
‫اما اون اینجا بوده، ‫دقیقاً همین جایی که تو وایستادی.
‫- آره. ‫- اون جذب گناهانمون می شه.
‫- داره ازشون تغذیه می ‌کنه. ‫- متیو.
‫اول گریسی، الآن هم این مردک کافر.
‫روز حساب در انتظارمونه.
‫باید چشم ‌هامون رو به روی گناهانمون ‫باز کنیم و طلب آمرزش کنیم.
‫کورا. صبر کن کورا.
‫- جسد معاینه شده؟ ‫- برو عقب!
‫- دکتر گرت هنوز اینجاست؟ ‫- نه.
‫حتماً زمین خورده. سرش ضرب دیده.
‫آخه تو چه می دونی؟
‫خب با چشم های خودتون ببینید. ‫یه حادثه ‌ای براش پیش اومده.
‫اون موقع که گریسی رو پیدا کردیم تو هم اونجا بودی
‫نشستی کنارش،
‫- درست مثل حالا ‫- هنری.
‫- خب که چی؟ ‫- باید به کتاب آسمانیمون نگاه کنیم.
‫شیطانِ افعی یه زن رو وسوسه کرد.
‫یه زن میوه ممنوعه و فریب شیطان رو خورد.
‫آره. آره.
‫نه. نه.
‫داری کلام خداوند رو انکار می ‌کنی، پدر؟
‫من از کلام خدا برای اهداف شخصیم استفاده نمی ‌کنم.
‫شما دیشب کجا بودی، خانم سی‌بورن؟
‫خونه بودم، پیش رفیق هام. جشن تولدم بود.
‫پس ضیافت به پا کرده بودید، ‫در حالی که شیطان مشغول به کار بود.
‫آره! آره!
‫نه، ویل هم اونجا بود.
‫- تو هم پیشش بودی؟ ‫- بهشون بگو دیگه.
‫ببینید، این موضوع هیچ ارتباطی با ‫خانم سی ‌بورن نداره. این که معلومه.
‫- اما من پسرش رو تو مرداب دیدم. ‫- جونا.
‫پسرم تا صبح پیش من بود.
‫- ویل. ‫- دیدی؟ داره دروغ می گه!
‫- دروغگو! جادوگر! ‫- صبر کنید. وایسید!
‫تو افعی رو با خودت آوردی اینجا.
‫و این مرد رو هم طلسم کردی.
‫بس کن. کافیه دیگه!
‫کار خودته. تو و اون بچۀ کند ذهنت...
‫شرم کن!
‫کورا. کورا، از اینجا برو.
‫نخیر! من جایی نمی رم!
‫- گمشو! ‫- رو گردنش جای چیه؟
‫اون علامتگذاری شده. خود شیطانه. ‫این علامت شیطانه!
‫کافیه دیگه! تمومش کنید!
‫برو.
‫کراکنل رو ببرید کلیسا. اونجا بهش رسیدگی می‌ کنم.
‫- من که بهش دست نمی‌ زنم. ‫- آره منم همین طور.
‫کورا!
‫کورا وایستا!
‫کورا!
‫- تو حق نداری به من دستور بدی برم! ‫- اون ها قاطی کرده بودن.
‫- ترسیدن. ‫- تو اجازه دادی بهم تهمت بزنن.
‫- هیچی بهشون نگفتی. ‫- من کشیشِ این مردمم.
‫یعنی نمی‌ تونی هم دوست من باشی، ‫هم نماینده خیر؟
‫موقعی که تو پیشمی، نمی ‌تونم درست فکر کنم.
‫- گیج می شم. ‫- نه.
‫نمی ذارم نادونی یا ضعفت رو بندازی گردنِ من.
‫عشق، ضعف نیست.
‫داری چیکار می‌کنی؟ کجا می ری؟
‫داریم بر می‌ گردیم لندن.
‫- به خاطر کراکنل؟ ‫- نه.
‫- به خاطر مار افعی؟ ‫- نه.
‫لطفاً برو پایین به مارتا کمک کن.
‫در خونه‌ هاتون رو قفل کنید! و دعا کنید!
‫بِکشید!
‫بیاریدش تو ساحل، پسرها!
‫- بیاریدش تو ساحل! !1،2،3 -
‫خداوند نگهدارتون باشه.
‫3،2،1. بکشید.
‫دارن چیکار می ‌کنن؟
‫دیگه نمی رن دریا.
‫- به خاطر افعی؟ ‫- افعی و کوفت!
‫داری چیکار می ‌کنی؟
‫از روستامون در مقابل گناه مواظبت می ‌کنم.
‫گناهان شما.
‫اون هیچ گناهی نکرده. ‫اگرم کسی گناهی کرده باشه، اون آدم تویی.
‫مدام مردم رو می ‌ترسونی و تهدیدشون می‌ کنی!
‫خواهش می‌ کنم، تو فقط فرانکی رو ببر.
‫داریم می ریم دیگه. کافی نیست؟
‫امیدوارم خداوند به حسابتون برسه!