‫به نظرم نماد «سپاه تاریکی» است
‫اوه، آره. نه، نشان تاوورایی چیزیه.
‫وایستا، اونجا همین کار رو کردن؟ ‫من اصلاً متوجه نشدم! کمکی ازم بر میاد؟
‫آره.
‫وای چقدر بدم میاد...درست روی نقشه.
‫از دیدن این نمادها نمی ‌ترسید؟
‫- من نترسیدم. فقط یه مقدار... ‫- من که نترسیدم، عصبانی شدم.
‫بعد اینکه شکست خوردیم و خودمون رو ‫مثل کودن ها نشون دادیم، اومدن اینجا.
‫تاوورا سعی داره ما رو دست بندازه.
‫می‌خواد بهمون یه پیغام برسونه، چون ما رو تهدید می ‌بینه.
‫نگرانِ ماست.
‫حالا، می‌ دونیم بزرگترین طرفدارمون رو داریم. ‫یعنی، اسم هممون رو می‌ دونه.
‫حرف زدنِ تاوورا با ما، ‫منو ناراحت نکرد.
‫نذاشتم روی مخم بره، فقط...
‫چیزهایی که لازم بود گفتم و دیگه همین.
‫این همه راه اومدی. اولین باری که ساحره رو دیدیم،
‫به نظر خیلی ترسیده بودی، اما ‫حالا که تاوورا سعی داشته بترسونتت،
‫و تو می گی: «چقدر نفرت ‌انگیزی!».
‫الآن مثل آهنی. فقط... خاطر جمعی.
‫سلحشورها، پادشاه شما رو به حضور طلبیده.
‫- خیلی خب. ‫- چی می‌ خواد بگه؟
‫من با غم و اندوهی سنگین در برابر شما ایستادم.
‫خیلی وقته که مردم سرزمین ابدی ‫از سکوت اساطیر رنج بردن.
‫و حالا، با ناکامی ما برای حفاظت از تاج آسمانی،
‫گویا اساطیر دوباره ما رو رها کردن.
‫حتی تا جایی پیش رفتن که ‫آخرین پیامشون به شما رو پاک کردن.
‫سلحشورها...
‫کاوش دیگه تمومه.
‫ظاهراً وقتش رسیده که به دنیای خودتون برگردید.
‫اگه سرزمین ابدی سقوط کنه...
‫شاید مردم دنیای خودتون بهتون احتیاج داشته باشن ‫که در مقابل تاوورا ازشون محافظت کنید.
‫نه.
‫ببخشید؟
‫سرورم، حالا نمی ‌تونیم پا پس بکشیم.
‫قهرمان راستین همین جا بین ماست، مطمئنم.
‫زبون باز کنید، سلحشورها!
‫برای پادشاه دلیل بیارید.
‫ما هنوزم می‌ تونیم سرزمین ابدی رو نجات بدیم. ‫یه رهبر حقیقی هرگز تسلیم نمی شه.
‫در تمام قصه‌ ها، قهرمان شکست می ‌خوره.
‫نحوه‌ ی غلبه کردن به شکستش ‫چیزیه که اون رو یه قهرمان می‌ کنه.
‫می‌دونم که بعد از ناکامی دیشب همگی شدیداً مصمم شدیم
‫برامون پله می شه که بیشتر هم موفق بشیم.
‫همه ‌ی ما 8 پالادین با همدیگه کار کردیم،
‫و گفتیم که هرگز تسلیم نمی ‌شیم. ‫قرار نیست تسلیم بشیم.
‫ما همگی می‌ جنگیم، تا ته خط...
‫تا مطمئن بشیم تاوورا رو شکست می ‌دیم ‫و سرزمین ابدی رو نجات می‌ دیم.
‫و تاجتون رو هم پس می‌ گیریم.
‫یه شکست نباید تعیین کننده باشه که منجر به تسلیم شدن بشه
‫فقط چون الآن مشکله، و واقعاً هم هست،
‫اگه همین طوری مسیرت رو رها کنی، ‫پس چیکار قراره بکنی؟
‫اگه اینجا شکست بخوریم، ‫توی خونه هم هیچ شانسی نداریم.
‫تنها خواسته‌ ی ما یه فرصت مجدده.
‫دنیاتون چقدر خوش ‌شانسه که شما رو داره.
‫و مطمئنم که مسیر قهرمانانه خودتون رو رو پیدا می ‌کنید
‫اما اساطیر حرفشون رو زدن.
‫می‌تونید برید.
‫متأسفم.
‫بیخیال دوستان! این...
‫نه.
‫صبر کنید!
‫سرورم، نگاه کنید!
‫پیغام اساطیر به سلحشورها. داره بر می ‌گرده!
‫چی نوشته؟
‫«جنگ در راه است و موعد نزدیک.
‫اوراکل شما رو برای آخرین نبردتون تمرین می ده.
‫اونی که موفق بشه، جایزه‌ ی اساطیر رو می ‌گیره،
‫کلیدِ «مسیر آسمانی»، قدرتمندترین شمشیر
‫ظاهراً اساطیر مأموریت جدیدی ‫براتون تعیین کردن، سلحشورها.
‫مأموریت جدید که قطعاً.
‫این فرصت شماست تا به همه ‌ی ما ثابت کنید...
‫که سزاوار هستید و روح قهرمانانِ واقعی رو درونتون دارید
‫حاضری که این سلحشورها رو برای نبرد حاضر کنی؟
‫بله، سرورم. مأیوستون نمی ‌کنیم.
‫سلحشورها، برگردید سربازخونه.
‫آماده تمرین بشید.
‫بریم.
‫عمو، می شه حرف بزنیم؟
‫خصوصی.
‫شما مرخصید.
‫دیشب، یه فکر آزار دهنده اومد سراغم
‫وقتی گنبد آسمانی فرو ریخت،
‫چرا سپاه تاریکی به اورا حمله نکرد؟
‫- زمان کافی نداشتن. ‫- یا شاید هم اصلاً نقشه ‌ی تاوورا این نبوده.
‫- ادامه بده. ‫- طبق گفته ‌ی اساطیر،
‫کسی که توی سرزمین ابدی متولد شده باشه ‫نمی ‌تونه سنگ پادشاهی رو برداره،
‫حتی جادوگر بزرگ تاوورا هم نمی‌ تونه.
‫- فقط سلحشورها. ‫- دقیقاً.
‫تاوورا منتظره که اون ها ‫سنگ پادشاهی رو به دست بیارن.
‫و بعدش، حمله می ‌کنه.
‫اما از کجا می ‌دونه که همین حالاش سنگ رو نداریم؟
‫- شاید، یه خائن بین ما هست. ‫- اما کی حاضره بهمون خیانت کنه؟
‫- شاید یه نگهبان؟ ‫- نه.
‫برادرانت؟
‫سدریک نه، محاله اون گنبد آسمانی رو خراب کرده باشه
‫امیت از پسش بر میاد، اما چرا؟
‫از دریوس بر میاد.
‫- حتی سلحشورها هم بهش شک کردن. ‫- مطمئنی؟
‫البته که نه. اما باید حواسمون جمع باشه.
‫سنگ پادشاهی نباید دست آدم های بد بیفته.
‫از این ملاقات هیچی به کسی نگو.
‫تو ذهنِ یه ملکه‌ی فوق‌العاده رو داری.
‫خیلی‌خب، خوب بود.
‫- کارتون حرف نداشت رفقا! ‫- آره!
‫- یه روز دیگه هم می‌مونیم، سلحشورها. ‫- خیلی خب.
‫رفقا، الان باید به خیلی چیزا فکر کنیم.
‫پس، توی طومار نوشته شده بود:
‫«اوراکل شما رو برای نبرد نهایی تمرین میده.»
‫همونقدر که مهیج به نظر میاد،
‫نمی‌تونیم شمشیر یا مشعل رو از دست بدیم...
‫چون این فرصت مجدد‌مونـه.
‫- یا عصا رو. ‫- پس، اگه فرصت مجددمون رو هم از دست بدیم،
‫فرصت سومی و چهارمی در کار نیست.
‫- این آخرین فرصتمونـه قبل اینکه کار از کار بگذره. ‫- راه رو باز کنید.
‫- سلام میلا. ‫- شرمنده.
‫غذا آوردی! به به!
‫براتون کمی جیره‌ی غذایی جمع‌آوری کردم.
‫- چی؟ ‫- وای چقدر خوب!
‫امروز به کل انرژی‌تون نیاز دارید، باور کنید.
‫- ایول! ‫- باید واسه همه کافی باشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- الان میریم؟
‫- راه میفتیم؟
‫- آره! ‫- باشه.
‫وارثان منتظرمون هستن.
‫باید اون شمشیر رو بدست بیاریم.
‫خواهش می‌کنم. میشه یه تیکه نون بدید؟
‫گفتی غذا؟
‫سپاه تاریکی روستای من رو غارت کرد.
‫چند روزه غذا نخوردم.
‫مشکلی نیست. هر چی می‌خوای بردار.
‫ممنونم، شما خیلی مهربونید. ‫ممنونم. متشکرم.
‫رفقا، این آدما به غذا نیاز دارن.
‫- بیا یه‌کم نون. ‫- اگه بازم غذا گیرمون اومد،
‫یه مقدارش رو برات میاریم.
‫ممنونم.
‫سلحشورها!
‫- بریم. ‫- راه بیفتیم پس.
‫امیدوارم یکی توقف کنه تا بهشون کمک کنه.
‫چرا شما بهشون غذا ندادید؟
‫الان کارای مهم‌تری هست، توشانی.
‫قابل درکـه، ولی چی مهم‌تر از...
‫آدماییـه که دارن از گرسنگی تلف میشن؟
‫خب، اگه عجله نکنیم، سپاه تاریکی...
‫کل این دنیا رو غارت می‌کنه.
‫آره، ولی اول باید به ‫آدمایی که نیازمندن کمک کنی.
‫شاهدخت آدلاین. ‫وارث گمشده‌ی سنکتوم.
‫تاوورا.
‫- تاج آسمانی دست توئـه. ‫- و تو هیچی دستت نیست.
‫خیلی ناتوانی.
‫می‌تونم این رو تغییر بدم.
‫فرال‌ها نیرویی هستن که ‫پشت حاکمان خوفناک هستن...
‫در دنیاهایی خیلی دورتر از سرزمین ابدی.
‫جادوگران، ملکه‌ها، ساحران، ‫همگی با قدرت‌های افسانه‌ای.
‫قدرتی فرا تر از تصور.
‫قدرتی که می‌تونه برای تو باشه...
‫اگه دلت بخواد.
‫من ناتوان نیستم.
‫سرورم؟
‫- می‌تونم توضیح بدم... ‫- نیاز به توضیح نیست.
‫تاوورا سعی کرد منو فریب بده، همونطور ‫که حدس می‌زنم تو رو فریب داده...
‫با قدرت جادوی ژرف.
‫نه، سرورم، شما متوجه نیستید...
‫تو رو مقصر نمی‌دونم، دریوس.
‫- جدی؟ ‫- همه چی رو درمورد فرال‌ها می‌دونم.
‫قرن‌هاست که اشتباه می‌کنیم.
‫اگه بتونیم قدرتشون رو تحت کنترل در بیاریم چی؟
‫تصور کن چطور می‌شیم.
‫می‌دونم تو تاج آسمانی رو به تاوورا دادی.
‫منم اگه جات بودم همین کار رو می‌کردم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫البته اگه خائن بودم!
‫- چرا؟ ‫- نه.
‫چرا اینطوری بهمون خیانت کردی؟
‫- اینطوری که به نظر میاد نیست. ‫- تاوورا پدرم رو کُشت!
‫- اینطوری که به نظر میاد نیست. ‫- دیگه کارت تمومه، دریوس.
‫کارم تمومه؟ «جادوی فراموشی».
‫سلحشورها، قراره یاد بگیرید ‫چطوری از گرز استفاده کنید.
‫نگهبان.
‫چه باحاله.
‫شما چهار تا با شمشیر شروع کنید.
‫بقیه‌تون با گرز شروع کنید.
‫بهتره عقب بریم.
‫آره! آره!
‫یوهو!
‫- تکون بخور. ‫- آره، توشانی!
‫آره!
‫خیلی‌خب، عالیه.
‫بفرما. خیلی بهتر شد.
‫به جلو.
‫خوبه.
‫- سندریک! ‫- خیلی‌خب.
‫چی...آدلاین...آدلاین کجا بودی؟
‫با پادشاه یه گپ خودمونی زدی؟
‫من...
‫نمی‌دونم.
‫خیلی خب.
‫سلحشورها!
‫با اینکه خیلی دلم می‌خواد ‫تمرین‌تون رو ادامه بدین،
‫وقتش رسیده مهارت جدیدتون ‫رو به آزمایش بذارید.
‫- آره لعنتی! ‫- ایول!
‫نه!
‫خیلی خب.
‫وای خدا!
‫وای... نه!
‫این از اون آزمایش و نبردهاست که دوست دارم!
‫اینی که اینجاست، ‫عیار قهرمان رو مشخص می‌کنه.
‫وقتشه تمرین‌هاتون رو به آزمایش بذاریم.
‫حلقه‌ی رون‌گارد توی ‫سرزمین ابدی یه «مناسک‌گذار»ـه.
‫نیرو، بصیرت، دقت.
‫باید به این مهارت‌ها مسلط باشید تا ‫خودتون رو توی حلقه رون‌گارد اثبات کنید.
‫آره!
‫باید هدف رو بدون واژگون کردنِ
‫تیرکی که زیرش هست بزنید.
‫- ای وای. ‫- اوه، باشه.
‫موفق باشید، سلحشورها.
‫فقط چهار نفر اول به مرحله بعدی میرن.
‫- کی اول می‌زنه؟ ‫- از پسش برمیای، شان.
‫ثابت نگهش دار.
‫عیبی نداره.
‫آخ! آره!
‫ادامه بده. از پسش برمیای.
‫زدیش!
‫ادامه بده! ادامه بده!
‫یکی دیگه.
‫باریکلا!
‫شان، پنج امتیاز داری. کیدن؟
‫یکی رو زدی. کیدن، یکی رو زدی.
‫همونم قبولـه، همونم قبولـه.
‫یکی دیگه، یکی دیگه. ‫زود باش، چیزی نمونده.
‫- آره! ‫- آره!
‫- عیبی نداره. ‫- سه امتیاز. دیوید؟
‫بزن بریم دیوید! ‫باریکلا پسر!
‫یکی دیگه موند!
‫یالا...
‫پنج امتیاز گرفتی.
‫کارت واقعاً خوب بود. توشانی.
‫زود باش توشانی! ‫یالا توشانی!
‫وای!
‫خیلی‌خب
‫عیبی نداره، عیبی نداره.
‫یه‌کم دیگه. از پسش برمیای. بالاتر!
‫- اون تیرک اصلاً تکون نخورد! ‫- سه امتیاز. سرین تو بیا.
‫باریکلا. آره، سرین!
‫- چیزی نمونده. ‫- آره، آفرین.
‫روی هدف تمرکز کن.
‫- کارت درسته! ‫- خورد به ساق پام.
‫- حالت خوبه؟ ‫- مشکلی نیست.
‫سه امتیاز. مایرا نوبت توئـه.
‫اون یکی مال دیویده، اون یکی ‫مال ایواست، اون یکی هم هولدن،
‫اونم مال شانـه، اونم کیدن، این یکی رو هم ‫می‌زنم به توشانی. کی از قلم افتاد؟
‫- خودت. ‫- سرین.
‫اونم مال سرین.
‫سعی کن مسلط باشی.
‫خب! حواست به ارتفاع باشه، ‫حواست به ارتفاع باشه!
‫- عیبی نداره. ‫- آره؛ مشکلی نیست.
‫این یکی مال من بود.
‫- بزن تو صورتم. ‫- مایرا، چهار امتیاز گرفتی. هولدن.
‫وقتی اینجایی خیلی دلهره‌اش بیشتره.
‫- آره همینطوره. ‫- تمرکز کن. این...
‫واو!
‫- وای خدا، داره می‌چرخونتش! ‫- این پسر دیوونه‌ست!
‫- خوبه. ‫- این یکی سخته.
‫- هولدن. ‫- خیلی اعصاب خرد کن بود.
‫پنج امتیاز گرفتی.
‫ایوا، واسه صعود به مرحله بعد، ‫باید حداقل چهار امتیاز بگیری.
‫اگه چهار امتیاز بگیره، باید یه بارم ‫مسابقه بدن تا یکیشون برنده بشه.
‫می‌دونم.
‫یالا. تمومش کنید دیگه، لطفاً.
‫- از پسش برمیای. ‫- من می‌ترسم. می‌ترسم. گُرخیدم.
‫- خب، این یکی. ‫- آره.
‫زود باش ایوا. دستت گرمـه.
‫آره، خودشه.
‫سه تا پشت سر هم. بی‌نظیره.
‫زود باش!
‫واسش مثل آب خوردنـه.
‫واو!
‫- همه‌ی شش تا رو زد! ‫- شش تا زدی!
‫از همه‌مون بهتر بودی.
‫چهار نفری که صعود می‌کنن، ‫ایوا با شش امتیاز.
‫هولدن، دیوید و شان با پنج امتیاز.
‫جونمی جون!
‫- آفرین. ‫- ممنون.
‫سلحشورها.
‫یه دفاع قوی برای هر نقشه‌ی ‫پیروزمندانه‌ی نبردی ضروریـه.
‫باید همیشه آماده‌ی حمله باشید. ‫نباید جا بزنید.
‫خیلی خب. بذارید من نشون بدم.
‫شاید یه موقعی فرا برسه که ‫ازتون بخوان از قلعه دفاع کنید.
‫باید آماده باشید. ‫اوراکل، ضعیف‌ترین حالت رو پیاده کن!
‫آتش!
‫چقدر خوب.
‫- خیلی خب. ‫- آفرین!
‫خب... ممنون.
‫هر کدوم‌تون هشت تا شلیک خواهید داشت. ‫هر شلیکی که به برج برخورد کنه...
‫امتیاز منفی براتون حساب میشه. فهمیدید؟
‫خیلی خب.
‫دو سلحشوری که کمترین خطا رو داشته باشن...
‫به مرحله نهایی صعود می‌کنن.
‫هرچی بلدید نشون‌مون بدید، سلحشورها.
‫این ترسناکه، خب؟
‫- ایوا، حاضری؟ ‫- آره.
‫آتش!
‫- از همه‌ی جهت‌ها پرتاب شد. ‫- آره.
‫- واقعاً سخته. واقعاً سخته. ‫- خیلی سخت بود آره.
‫ایوا، نتونستی جلوی سه پرتاب رو بگیری.
‫- شان، آماده‌ای؟ ‫- بله.
‫آتش!
‫اوه!
‫- هیچی، هیچ کدوم به دیوار نخورد. ‫- هیچ کدوم؟
‫بدون خطا بود.
‫شان، تو همه رو گرفتی.
‫آره، بزن بریم!
‫باریکلا. هولدن.
‫من به مرحله بعد صعود نمی‌کنم.
‫هولدن، نتونستی جلوی دو پرتاب رو بگیری.
‫ایوا، متأسفم، ولی تو دیگه صعود نمی‌کنی.
‫دیوید، نفر بعدی تویی.
‫خدای من، موفق شد.
‫خدایا! عالیه!
‫موفق شد. یا خدا!
‫موفق شد. وای خدا. اوه!
‫دیوید، فقط یه پرتاب رو از دست دادی. ‫به مرحله بعدی صعود می‌کنی.
‫جونمی جون!
‫دو سلحشور نهایی.
‫تا الان، مهارت‌های زنده موندن ‫در نبرد رو کاملاً یاد گرفتید.
‫ولی اینی که اینجاست کمکتون ‫می‌کنه جنگ‌ها رو پیروز بشید.
‫وای خدا...
‫من خیلی دلهره دارم.
‫شان، دیوید، هر کدوم پنج تا تیر دارید.
‫لطفاً، سر جاتون قرار بگیرید.
‫شان، دیوید...
‫هر وقت آماده بودید بزنید.
‫- حاضری؟ ‫- آره. بریم تو کارش.
‫بریم براش.
‫از پسش برمیاید.
‫آتش.
‫واو!
‫این دیگه چی بود!؟
‫اولین تیر رو زد وسط خال.
‫از پسش برمیای، شان.
‫این دیگه چه کوفتیـه؟
‫اون می‌تونه به تنهایی از پس تاوورا بر بیاد.
‫- وای... ‫- چی؟
‫- الان خیلی به دیوید افتخار می‌کنم. ‫- از پسش برمیای، شان.
‫شان، شان، هنوزم از پسش برمیای، خب؟ ‫تسلیم نشو.
‫به به.
‫آفرین.
‫ساکت ساکت ساکت.
‫واو! باریکلا! آفرین شان!
‫- خیلی هیجانیـه. ‫- آره.
‫این آخرین تیرتونـه. ‫حساب شده شلیکش کنید.
‫- موفق شدی! ‫- آفرین شان!
‫پایان خیلی قشنگی داشت.
‫نزدیک بود.
‫شان، دیوید...
‫کارتون عالی بود، هر دوتون.
‫دیوید...
‫در تمرین امروز جاه‌طلبی ‫زیادی از خودت نشون دادی.
‫چون تیرهای بیشتری ‫نزدیک به مرکز هدف زدی،
‫اساطیر با دادن این تعویذ به تو، مفتخرت می‌کنن.
‫- آفرین دیوید. ‫- باریکلا دیوید.
‫ممنونم؛ میلا.
‫آفرین.
‫- بهت افتخار می‌کنم. ‫- آره. کارت حرف نداشت.
‫حالا باید برگردید به نهرِ زیر قلعه.
‫اساطیر راهنمایی‌تون می‌کنن تا ‫به کلید بعدی ِمسیر آسمانی برسید.
‫دیوید، پیشگام باش و راه رو ‫به دوستان سلحشورت نشون بده.
‫- حتماً. ‫- توی معبد اساطیر می‌بینیم‌تون.
‫توی معبد اساطیر ما رو ملاقات می‌کنن، درسته؟
‫- خب، فکر می‌کنید کجا باید بریم؟ ‫- گفته بود زیر پل، بچه‌ها.
‫رفقا صبر کنید... نهر اونجاست.
‫چرا اون طرف رو نگاه نندازیم؟
‫خیلی‌خب، اگه کسی چیزی دید، صدا بزنه.
‫هنوز چیزی ندیدید؟
‫دیدمش.
‫- برو که رفتیم! ‫- آره!
‫این پیروزیـه. موفق شدیم.
‫برای سرزمین ابدی!
‫- بریم، دیوید. ‫- کارت حرف نداشت.
‫به نظرم تیم فوق العاده‌ای میشیم.
‫- آره! ‫- آماده‌اید؟
‫- آره. ‫- بله.
‫بریم.
‫- جلو برو. ‫- جلو برو.
‫خیلی خب.
‫- چی؟ ‫- اونا سه اساطیر هستن.
‫هر سه اساطیر.
‫تو... همونی نیستی که ‫بیرون قلعه گدایی می‌کردی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫وای خدا!
‫- من نونم رو بهش دادم. ‫- منم همینطور.
‫اسطوره کارو، شما برگشتید.
‫و حالا، جلوم زانو زدید.
‫بگو ببینم، از اولین باری که ‫همدیگه رو دیدیم، چی عوض شده؟
‫خواهش می‌کنم، ما رو ببخشید.
‫ما هویت واقعی‌تون رو نمی‌دونستیم.
‫با این حال، اعمال‌تون قشنگ ‫هویت شما رو نشون دادن.
‫فقط یه احمق از ظاهر قضاوت می‌کنه،
‫ولی یه حاکم عاقل درون رو می‌بینه.
‫شما به من رحم و شفقت نشون دادید، ‫حتی در وخیم‌ترین حالتم.
‫ولی دو نفر بین شما بودن که ‫قبل از همه پیشنهاد کمک دادن.
‫مایرا و توشانی،
‫بابت مهربونی‌تون، ‫با این تعویذها مفتخرتون می‌کنیم.
‫واو!
‫اوراکل.
‫چی؟
‫توشانی، لطفاً بیا جلو.
‫مایرا.
‫این یکی واسش سخت میشه.
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫مایرا.
‫و مایرا، تاجِ تو به اندازه‌ی تاج من زیباست.
‫ممنونم.
‫و حالا، چه کسی شمشیر آسمانی رو بدست آورد؟
‫- من. ‫- بیا جلو.
‫دیوید، تو خودت رو در ‫آزمون اساطیر اثبات کردی.
‫شمشیر آسمانی قدرت عظیمی داره،
‫ولی اونی که شمشیر رو در دست داره باید ‫بخشش رو بیشتر از قدرت دوست داشته باشه.
‫پادشاهان و ملکه‌های حقیقی از شمشیر ‫برای بدست آوردن قدرت استفاده نمی‌کنن،
‫بلکه برای حفاظت از بی‌گناهان.
‫اگر چه آزادن، ولی قلبشون در بندِ ضُعفاست،
‫گرسنه‌ها و طرد شده‌ها.
‫کی می‌تونه جلوی همچین ملکه‌ای رو بگیره؟
‫کی می‌تونه به همچین پادشاهی غلبه کنه؟
‫قلمرو پادشاهی‌شون تا سالها دووم میاره.
‫پدرِ من همچین پادشاهی بود.
‫من عهد کردم راهش رو ادامه بدم.
‫شمشیر یه کلید برای رسیدن به سنگ پادشاهیـه، ‫ولی آخریش نیست.
‫اوراکل، توی خورجینت، طومارِ ‫یافتن کلید نهایی رو پیدا می‌کنی.
‫ولی تاج آسمانی از دست رفته.
‫من و سلحشورها...
‫شکست خوردیم.
‫کی بهتون گفته که شکست خوردید؟
‫من گفتم؟ سولاس؟ تالما؟
‫هیچوقت سختی رو با شکست اشتباه نگیرید.
‫جنگ در راهه.
‫ولی قهرمان راستین توی تاریکی نمی‌لغزه.
‫برای کسی که چشم بصیرت داشته باشه، ‫سنگ پادشاهی بهش داده میشه.
‫حالا برید. کاوش رو ادامه بدید.
‫شاید تاج آسمانی رو از دست داده باشیم، ولی...
‫ولی کلیدهای مسیر آسمانی رو داریم.
‫- فقط یکی باقی مونده. ‫- بله، سرورم.
‫و باهمدیگه، تاج آسمانی رو پس می‌گیریم،
‫و سنگ پادشاهی رو پیدا می‌کنیم.
‫- بله. ‫- بله.
‫خیلی خب.
‫همگی در آتشگاه اساطیر منتظر ما بشید.
‫- خیلی برات خوشحالم. ‫- ممنون.
‫- مهربونی؟ خیلی باحاله. ‫- آره.
‫آره، اساطیر شخصاً بهتون هدیه دادن...
‫- من خیلی گیج شدم. ‫- که خیلی باحاله.
‫شما دو نفر هر دو اول غذاتون رو بهش دادید.
‫من فقط خیالم راحت شده بود ‫که حالش خوبه...
‫چون برام سوال بود که همگی کجا رفتن و با ‫خودم می‌گفتم کاش اون زن حالش خوب باشه.
‫اون کار رو به خاطر گرفتن یه تعویذ نکردم،
‫اون کار رو کردم چون واقعاً ناراحت شدم.
‫- واسه همین تعویذ رو گرفتی. ‫- همینه که واقعی‌ترش می‌کنه.
‫شرمنده، ولی... نمی‌دونم.
‫عذرخواهی نکن. چرا عذرخواهی می‌کنی؟
‫اون کار رو فقط از روی ‫مهربونی توی قلبتون کردید،
‫واسه همین اون تعویذ رو گرفتید. ‫پس، واسه هردوتون خوشحالم.
‫از اولش تا الان که تعویذ نداشتم و الان دارم،
‫نمی‌دونم، هنوز یه‌کم فرا واقعیـه، ولی...
‫اینجا یه جورایی یاد می‌گیری که قرار نیست...
‫توی تمام زمینه‌ها محشر باشی.
‫اولش خیلی دلسرد کننده بود؛ ‫چون درحالت عادی، من خیلی...
‫خیلی پر سر و صدا هستم، ولی حس می‌کنم...
‫جایگاهم رو اینجا پیدا کردم، ‫صندلی عقب و باهاش مشکلی ندارم.
‫بذار باهات روراست باشم. ‫تو هنوزم خیلی گوش خراشی.
‫یعنی، منظورم اینه که...
‫آره، تو... مثلاً...
‫وقتی وارد این قضیه شدم، ‫فکر می‌کردم قهرمان راستین...
‫باید...
‫اساساً تو همه چی خوب باشه.
‫واقعاً فکر نمی ‌کردم این جوری تیمی باشه.
‫اما واقعاً هست. قهرمان راستین ‫نمی ‌تونه به این عنوان برسه...
‫مگه اینکه همه رفقا و تیمش پشتش باشن،
‫کمکشون کنن، شخصیتشون رو بسازن،
‫بهترین خصلتشون رو بروز بدن،
‫و به نظرم حالا اینه که یه قهرمان حقیقی رو می ‌سازه.
‫آره.
‫سرورم.
‫سرورم! عصا.
‫چی؟
‫- آره، خودم اتاق رو گشتم. ‫- چی شده؟
‫از چیزی که بهم گفتی کاملاً مطمئنی؟
‫بله، اعلیحضرت.
‫عصا از دربار پادشاهی دزدیده شده.
‫نه توسط سپاه تاریکی، بلکه توسط یکی از افراد خودمون
‫هیچکدومتون اعتراف نمی ‌کنید؟
‫آدلاین؟
‫محافظ شخصیم عصا رو ‫توی اقامتگاهت پیدا کرده.
‫- نه. محاله! ‫- همین چند ساعت پیش...
‫سعی کردی تقصیر رو گردن بقیه بندازی،
‫و تمام مدت، توطئه می ‌کردی که به هممون خیانت کنی.
‫- آدلاین، بهمون بگو که این صحت نداره. ‫- تمام روز رفتارت عجیب بود.
‫- من برش نداشتم. ‫- سرورم،
‫من دیدم که دیشب قایمکی وارد اتاقِ بارگاه شدید.
‫نه، من...
‫داشتم خواب می ‌دیدم، و فقط لمسش کردم.
‫رویا دیدم. رویایی از سنکتوم.
‫دقیقاً همون طوره که تو گفتی.
‫کلیدها پیوندی عرفانی با حاکم بر حق دارن.
‫اوه، پس تصمیم گرفته شد؟ باید ملکه ‌ی همه‌مون بشی؟
‫- نه، من فقط منظورم اینه... ‫- بسه!
‫اعمالت واضح‌ تر از حرف هات هستن.
‫از این لحظه به بعد، از کاوش منع می شی.
‫- نگهبان ‌ها! ‫- عمو، نه!
‫خودم می رم.
‫دوست داشتید دنبالم بیایید. اما من بیگناهم.
‫اثباتش می ‌کنم.
‫شما حرفم رو باور می ‌کنید، مگه نه؟
‫- بله. ‫- آره، ما همگی حرفت رو باور می ‌کنیم.
‫پادشاه، چرا فرستادیدش رفت ‫درحالی که مطمئن نیستید؟
‫- فکر کنم براش پاپوش دوخته بودن. ‫- نه، به نظرم...
‫- نه، من حرف نمی ‌زنم. ‫- سلحشور دیوید.
‫- بله. ‫- من اون رو نگه می ‌دارم تا جاش امن باشه.
‫فقط...
‫تمام روز رفتارش عجیب بود،
‫اما من انتظار نداشتم همچین کاری کنه.
‫- محاله. ‫- اون فقط...
‫- مطمئن نیستم... ‫- چرا باورشون شده؟
‫دارم بهتون می گم، امکان نداره، با عقل جور در نمیاد.
‫- آره، اما... ‫- سلحشورها...
‫لطفاً همگی به اقامتگاهتون برگردید، ‫قبل اینکه این شب تاریک‌ تر بشه.
‫بریم.
‫- توی اتاقش بوده. ‫- نه. نه. اشتباهه.
‫- براش پاپوش دوختن. ‫- دروغه.
‫باشه، من یه کلمه می گم. «پاپوش».
‫ببینید، ممکنه دریوس باشه که براش پاپوش دوخته،
‫اما امکانش هم هست که دریوس هیچ کاری نکرده باشه.
‫و راستش رو گفته. واقعاً اون رو اونجا دیده.
‫- کاملاً صادقانه... ‫- آره.
‫- ...چون خودش هم بهش اعتراف کرد. ‫- آره، دقیقاً.
‫پس می ‌دونیم که دریوس دروغ نمی ‌گفته.
‫ممکنه یکی عصا رو توی اتاقش گذاشته.
‫یکی دیگه هم اونجا بوده، پس نمی‌ تونیم مطمئن باشیم.
‫من فقط می گم که بیشتر از ‫یه بار باهاش صحبت کردم،
‫قضاوت شخصیتم عالیه. به‌ علاوه، می‌ خوایید یه چیزی رو بدونید؟
‫می‌دونم همگی نظرتون اینه که ‫باید مدرک محکمی باشه. درسته.
‫این قطعاً درسته، اما ‫می‌ خوایید یه چیزی رو بدونید؟
‫من به غریزه و بینشم ‫اعتماد می ‌کنم و می گم نه...
‫من...واقعاً این رو باور ندارم.
‫اگه قرار باشه یه چیز رو تأیید کنیم،
‫فقط می‌ خواییم مطمئن بشیم ‫شمشیر و عصا جاشون امنه...
‫چون اگه هرکدومشون رو ‫از دست بدیم، دیگه کارمون ساخته ست
‫- آره. ‫- آره.
‫- درسته. ‫- فقط باید ذهنمون رو باز نگه داریم.
‫آره.
‫- شاهزاده سدریک. ‫- می‌ خوام پادشاه بشم.
‫مثل پدرم.
‫و وقتی روی تخت بشینم، تو در کنارم خواهی بود، دست راستم
‫ازم چی می ‌خوایید؟
‫باید از گنبد آسمانی رد بشم.
‫می‌ تونی کمکم کنی؟
‫قلعه ‌ی سنکتوم رو می‌ شناسم.
‫می ‌تونم توی تاریکی شب قایمکی برم ‫اونجا و در برابر تاوورا بایستم.
‫چرا؟ کاوش دیگه تقریباً کامل شده.
‫شاید اساطیر آینده‌ی دنیامون رو به ...این سلحشورها سپرده باشن، این
‫این بچه ‌ها، اما من نمی ‌تونم.
‫من برای مردمم می‌ جنگم و ‫تاج و تخت رو پس می ‌گیرم.
‫این تلاش و کاوشِ منه.
‫نجیب و شریف.
‫درست مثل پدرت.
‫جادوگر اورایی که گنبد آسمانی رو ساخته،
‫یه چیزی مثل در پشتی براش گذاشته.
‫اما بهت هشدار می دم.
‫نمی‌ تونم جادو یا امنیتش رو تضمین کنم.
‫خطرش رو می ‌پذیرم.
‫شاهزاده سدریک، یه چیز دیگه.
‫قدرت جادوگر تاوورا رو دست کم نگیر.
‫یه پادشاه واقعی سنکتوم، ‫به یه شمشیر نیرومند احتیاج داره.