‫می ‌مونی؟
‫بر می گردم.
‫[ لندن ]
‫خونواده ات بی ربط هستن!
‫الآن چی گفتی؟
‫به این مأموریت بی ربط هستن.
‫الآن می ریم به اوریجن.
‫از برنامه عقبیم.
‫پدرت می تونه شفیره رو بیاره اینجا.
‫3روز دیگه بر می گردم.
‫برای ساختن ماشین باید طراحی نیوتن رو تبدیل کنم
‫یه طراحی نیازمند ترجمه
‫از زبان آنتیایی به ریاضیات آدمیزاده
‫از آنتیایی به اجزای متشکله آدمیزاده
‫قطعاتی که به طور معمول توسط ‫نوکرهای آنتیایی مونتاژ می شن.
‫آدمیزاد به اون اندازه کارآمد نیست.
‫اون ها سئوال می پرسن. نیازهایی دارن.
‫که به هیچ کدومش علاقه ای ندارم.
‫به خاطر همین اون منو پیش تو فرستاده.
‫اجازه ی رفتن نداری.
‫دیگه هیچ وقت اون حرف رو به من نزن، خب؟
‫دست از سر خونواده من بردار.
‫اگه مجبور بشم ازشون بگذرم، کار بی کار.
‫روابط تو بار اضافی ان.
‫خب خانواده تو احتمالا بابت رفتارت سپاسگزار بودن.
‫ما یه توافق کردیم.
‫3روز دیگه.
‫واو!
‫زخم های کهنه مثل خربزه های کهنه باز می شن.
‫پیش شما هم این رو می گن؟
‫نه.
‫آره اینجا هم چنین چیزی نمی گن.
‫اما حقیقته.
‫جناب فارادی، امکان داره شما رو معرفی کنم به تیمتون
‫اوه این خیلی خفته، این
‫شما فقط کاری که بخوام رو انجام می دید
‫هر موقع که بخوام. همین.
‫طراحی نیوتن رو نشونم بدین. همین الآن!
‫ما جوازهای ثبت اختراع رو در یه پایگاه ‫داده متمرکز دیجیتالی کرده ایم
‫من اصلشون رو می خوام.
‫خب، همه لوازم اصلی جناب نیوتن
‫توی یه فضای تحقیقاتی نگهداری می شد ‫که دیگه ازش استفاده نمی کنیم.
‫طبق دستور خانم فلاد
‫بزن بریم.
‫یه آزمایشگاه پیشرفته رو براتون تدارک دیدیم
‫در طبقه سوم ساختمون اصلی.
‫هر چیزی که نیاز داشته باشید رو می تونیم براتون بیاریم
‫شرمنده. وقتی اون رو بشناسید آدم خفنیه.
‫داشتم فکر می کردم که بتونیم
‫یه دستگاه رادیوگرافی گامای صنعتی تهیه کنیم
‫هیچ چیز با تابش فرکانس بالا نباید وارد این فضا بشه.
‫اشعه ایکس قدغن!
‫کاملا درست می گی.
‫نباید چیزی می گفتم. نباید
‫من یه شرکت ساختم.
‫ازم دزدیدنش.
‫تو باید برش گردونی.
‫[ این قسمت: خیالبافی مونیج ]
‫بسیار خب. این واقعا ستودنیه.
‫ما کجاییم؟ کنترل عملیات؟
‫قبل از بازسازی،
‫ایستگاه برق کل محوطه دانشگاه بود.
‫سیمراه به انبار هنوز از اینجا گذر می کنه.
‫مرسی.
‫2سال اخیر رو در برزخ زیرزمین گذروندم.
‫شرمنده، این تنها جاییه که می تونیم ‫نهایت استفاده رو از اطلاعات ببریم اینجاست.
‫شرمنده نباش.
‫برزخ جاییه که بهترین چشم انداز رو به دست میاری
‫عذر می خوام؟
‫2مسئله.
‫ازمون خواستید که یه منشأ نوردهی براتون بسازیم
‫اما نمی‌ تونیم تأیید کنیم که یه منشأ نوردهیه،
‫چون به هر کدوم ما یه وظیفه جداگونه دادید
‫بدون اینکه هدف رو معلوم کنید.
‫منظورم اینه
‫اون چه طوری روی طراحی نهایی اعمال می شه؟
‫ما همه ویدئو رو دیدیم
‫می شه مکعب رو ببینیم؟
‫ظرفیتش محدوده. یه نمونه اولیه بود.
‫که اگه محدود نبود به هیچ کدومتون احتیاج نداشتم
‫البته. یه چیز دیگه.
‫ازمون خواستی که
‫یک سوراخ 9متری رو حفر کنیم وسط
‫می دونم چی خواستم! چرا هنوز اینجایی؟
‫نیاز به دینامیت داریم. برای بتن زیرش.
‫فکر می کنی نمی دونستم که به دینامیت احتیاج دارید؟
‫نه.
‫به هر حال تیم باید علتش رو بدونه.
‫داریم یه سوراخ کف زمین حفر می کنیم؟
‫مایع در عمق 9متری
‫راکتورهای آب سنگین رو متعادل می کنه.
‫این وظیفه توئه.
‫وظیفه منم اینه که اطلاعات رو پس و پیش کنم
‫تا بتونم درک کنم که چه چیزی بسازم.سوراخ رو بترکون
‫[ لس آلاموس ]
‫- بابا. کی این کار رو کرده؟ ‫- جوزی!
‫کی چیکار کرده؟
‫لوازم خونه امون رو جمع کرده عین کتابخونه کنگره
‫یه دستیار داشتم.
‫اوضاع آزمایشگاه چه طوره؟
‫هنوز نرفتم.
‫بسیارخب.
‫دخترم کجاست؟
‫مداد شمعی رو دنبال کن.
‫سلام مولی مالز.
‫من نمیخواستم وسایلم رو جمع کنم.
‫میدونی منم اینو واست نمیخواستم.
‫میخواستم حس کنی ریشه دار شدی.
‫مثل یه درخت؟
‫آره مثل یه درخت.
‫شغل بابابزرگ ما رو همیشه ‫اینور اونور کشوند.
‫من خوشم نمیومد.
‫ولی این مهمه مولی.
‫ربطی به لارو داره؟
‫آره، آره. داره.
‫اون نامزدته؟
‫نه.
‫نه نیست.
‫میدونم پورشا اینجاست
‫خیلی دوستت دارم.
‫- منم دوستت دارم. ‫- اوه خدای من.
‫و دوستات اینجان.
‫ولی میدونی چیه؟
‫اونا واسه ما یه آپارتمان بزرگ نزدیک پارک گرفتن
‫که یه عالمه بچه اونجاست.
‫باید اندازه اتاقت رو ببینی.
‫من نیازی به اتاق بزرگتر ندارم.
‫واو. عجب دختر سرسختی هستی.
‫خودتم همینطور.
‫برگردین وگرنه من میام سر میزنم، خب؟
‫ممنون بابت حضورت واسه تمام چیزایی که مهم بودن.
‫چی؟ منم که فقط مهم هستم.
‫دوستت دارم.
‫بسیارخب.
‫لندن، ما داریم میایم.
‫خداحافظ.
‫عذر میخوام. دستشویی ها قفلن.
‫آره.
‫گزارش میگه که امروز صبح
‫ساعت 9:57 از دستشویی استفاده کردی.
‫جوز، بیا اینو گوش کن.
‫میشه ازتون بخوام تکرار کنید؟
‫نه، نه، نه، نباید
‫خیلی عذر میخوام. خانم ها
‫- خانم ها؟ ‫- شما خانم هستین.
‫چرا شماها فردا رو استراحت نمیکنین؟
‫که به وکیلم زنگ بزنم؟
‫نه، میدونی تا ما بتونیم یه بازبینی روی
‫ایده های حساسمون داشته باشیم
‫ولی من میگم الان
‫وقت یه استراحت نیست، نه؟
‫نیاز نیست.
‫وقتی کار شبکه توری تموم بشه ‫اونا رو به 5 گروه تقسم میکنم
‫با شیفت های خواب 11 دقیقه ای نوبتی.
‫میخوای شیفت خواب 11 دقیقه ای داشته باشیم؟
‫این مقدار واسه جلوگیری از روان پریشی کافیه.
‫- لعنتی. ‫- نه، اینجا نمیخوابیم.
‫اینا کارگرای کارناوال نیستن
‫اینا آدمن. باید برن خونه.
‫- خونه گمراه کننده است. ‫- بسیارخب، کافیه.
‫آدمیزاد دریچه باریکی از علایق داره.
‫ما... نیازهایی داریم.
‫و اونا باید تغذیه کنن و برن دستشویی.
‫و اگه اون نیازها برآورده نشن
‫ازمون به دادگاه شکایت میکنن.
‫باشه.
‫من چرخه‌های خواب با ریتم کامل ‫شبانه‌روزی رو ثبت میکنم.
‫عالیه. ممنونم.
‫قربان؟ ما تموم شدیم.
‫پوشش بیرونی درست شد.
‫عجب تله خرچنگ خوشکلی.
‫وقتی دستگاه رو بسازیم
‫این قفس از تداخل
‫میدان های الکترومغناطیسی محافظت میکنه.
‫پس مثل یه سپره؟
‫این چه کوفتیه؟
‫یه جور تداخل.
‫خب آفرین. باریکلا به همگی.
‫خوبه. آره.
‫همگی کارتون خوب بود.
‫ما رو مسدود کرد.
‫فکر میکنم تصادفیه
‫تصادفی نیست. اون یه
‫قفس فارادی ساخت.
‫درستش کن.
‫هی همگی میتونید برید خونه ‫و توی تخت های خودتون بخوابید.
‫چه مرگت شده؟
‫طراحی غیرمعقوله.
‫چطوری غیرمعقوله؟
‫هیچکدوم از بخش های دیاگرامی به هم نمیخورن.
‫مثل ساختن یه پازل بدون دونستن تصویر نهاییه.
‫نمیدونم قراره چه شکلی باشه.
‫و معادله نیاز به تریتیوم ‫به عنوان منبع انرژی داره.
‫نیوتن در سال 1986 اونو به اندازه کافی داشت.
‫ولی اون میدونست که
‫نیمه عمرش تنها 12.7 ساله.
‫پس اون اندوخته بدون استفاده است؟
‫بسیارخب. بسیارخب.
‫به یه تاریخ اشاره نکردی؟
‫تمام همنوعان من تا 2.4 سال دیگه میمیرن.
‫همنوعان تو سال 2030 میمیرن.
‫- میدونم. ‫- این اوجشه.
‫آخرین مرحله.
‫یا نمیتونم اینو درک کنم که
‫واسه درکش آماده نیستم
‫چرا اون
‫واسه اینکه بی معنی باشه، نیوتن
‫باید دیوونه میشده.
‫بین سازمانی شده؟
‫باید دامنه رو کوچیک نگه میداشتیم.
‫آره ولی ویدئو کوچیک نیست.
‫بیش از 80 میلیون بازدید داشته.
‫همه میخوان بدونن که اون کیه.
‫با گفتن این حرف که اون یه ‫هکر زیرزمینیه که شبکه برق لندن رو
‫هک کرده، یکم زمان خریدیم.
‫یه مدت اینجوری میمونه
‫ولی مدیر ازم میخواد که اونجا حضور داشته باشم.
‫فارادی عطسه هم بکنه ثبت میشه.
‫ولی اگه تو بیای اینجا، اف بی آی هم میخواد بیاد
‫و بعدش آژانس امنیت ملی، و بعدش ‫سازمان علوم و نوآوری.
‫و خیلی زود توی اینترنت پخش میشه.
‫- اسپنسر، بنظر میاد... ‫- خوبم، خوبم.
‫- خوبم، مطمئن باش. ‫- بسیارخب.
‫ولی اگه این یکی درست پیش نره، ‫نمیتونم بهت کمک کنم.
‫متوجه شدم.
‫داری از آب واسه غلظت تریتیوم نمونه برداری میکنی؟
‫آره، نیمه عمرش اینجا کوتاهه.
‫خب، بهتره یه مقدار پیدا کنی
‫اگه میخوای به اندازه کافی
‫آب سنگین رو واسه همجوشی داشته باشی.
‫دیگه به ندرت چیز کافی روی این سنگ وجود داره.
‫دونات میخوای؟
‫- من هیچوقت اسم همجوشی نیاوردم. ‫- نیوردی؟
‫فقط به ذهنم رسید چون که
‫یه سوسوزن جذاب اونجا درست کردین.
‫طراحی خودمه.
‫ولی نباید درست کار کنه.
‫میزان تریتیوم محیطی آب
‫به سختی 2.3 قسمت در هر 10 به توان 18 است.
‫انتظار بیشتر از اینو داشتی؟
‫اونجا مواد پرتوزا پیدا نمیکنی، ‫فقط آب زیرزمینی استاندارده.
‫آیا تا به حال نباید توانایی های منطقی
‫و محاسباتی شما ضعیف میشد؟
‫شاید منم تازه دارم میرسم به نیمه عمرم، مردک.
‫چرا تو رو نفرستادن به یکی از اون ‫جاهای مخصوص آدمای پیر؟
‫اگه نصف چیزی که درمورد ‫نیمه عمر میدونم رو میدونستی
‫نیازی نداشتی اون سوال رو بپرسی
‫و ضمنا لعنت بهت.
‫میتونی فکر کنی حافظه بنیادی دارم.
‫- وات. ‫- چی؟
‫- وات اسممه. ‫- نمیدونم.
‫نه، نه، نه. اسم من وات ـه.
‫و-ا-ت، مثل برق توی مدار.
‫و تو باید اون آدم عجیب و غریب جادویی باشی ‫که همه درموردش پچ پچ میکنن.
‫همونی که بالاخره
‫رازهای درونی دهمین طراحی رو آشکار کرد.
‫خب وو دی وو.
‫وو دی وو.
‫قبلا توی کنتاکی سرش دعوا میکردیم، ‫با جناب ن.
‫کنتاکی؟
‫تو زیر نظر توماس نیوتن کار کردی؟
‫اوه، خب حالا جالب شدم؟
‫آره با اون مرد کار کردم.
‫اون سورپرایزکننده ترین ذهن رو داشت.
‫لذت بود. علم بود.
‫نمیتونم درک کنم که چرا اون
‫نمیتونم طراحیش رو بخونم.
‫به زور میتونم نصف چیزایی که روش ‫کارمیکرده رو متوجه بشم.
‫و این قبل از خراب شدن مدار مغزم بود.
‫واسه من نباید اعمال بشه.
‫زندگی در سایه یه نابغه سخته،
‫اما تو مرد لحظه یا قرن هستی.
‫خودت یه فکری واسش میکنی.
‫منظورم اینه چاره ای هم نداری.
‫سلام مولی جون.
‫سلام مولی مالز.
‫خب؟ نظرت چیه؟
‫انگار الان توی یه تبلیغ قهوه زندگی میکنیم.
‫اوه واقعا؟ تبلیغ یه قهوه خوبه؟
‫یه مقدار از این کاساو چطوره، دختر؟
‫هووم.
‫- شاید خوشت بیاد، هووم؟ ‫- به نظر چندش میاد.
‫سلام، برگشتی؟ چون به مشکل خوردیم.
‫وایسا! تکون نخور!
‫اگه دور و بر پاهات سیم هست
‫آروم پاتو ازشون بیرون بکش ‫و بعدش کسی تکون نخوره.
‫من جاستین فالز هستم، مدیر پروژه شما.
‫و هرچیزی که بهتون گفتن
‫هنوز سر سوزنی ازش نیست.
‫سه تا لگوی کوچیکی که میخواستم رو داره.
‫میدونی
‫قطعات لگو اونقدر دقیق ساخته شدن
‫که حتی جدیداش
‫با قدیمی هاش که توی دهه 50 ساخته شدن ‫همخونی دارن.
‫دهه 50 یا 1900؟
‫خونه قدیمی مون رو دوست داشتم
‫و محله قدیمی مون رو.
‫میدونی دوتاشون رو دوست داشته باشی ‫مولی جون.
‫یه لگوی جدید با قدیمی ها هم همخونی داره، هووم؟
‫نمیدونم از موی سیاهت خوشم میاد یا نه.
‫موی خاکستری قدیمیت رو رنگ کردی؟
‫بابابزرگ؟
‫بابابزرگ، چی
‫اگه نمیتونی مثل آدم رانندگی کنی
‫تن لشت رو از خیابون جمع کن.
‫تا بچه ها و پیرمردا بتونن توی امنیت قدم بزنن.
‫آره! دارم مشتم رو سمت تو تکون میدم!
‫بسیارخب، بیدارش کن و بفرستش خونه
‫و میشه این تخت‌هاتون رو از اینجا ببرین، لطفا؟
‫چرا میزها این شکلی ان؟
‫اوه، مجبورمون کرد از شر تمام صندلی ها خلاص شیم.
‫- آها. ‫- نه، باحاله.
‫30 ساعته که دست از کار نکشیده.
‫خب، از کی باید یه صندلی بخوام؟
‫از خودم متنفرم. اون باورنکردنیه.
‫هی، هی، با ملت مثل دیوونه ها رفتار میکنی.
‫اینجا آسیب می بیننن
‫و تو مسئولش هستی.
‫هی.
‫با توام.
‫هی.
‫طراحی نیوتن جواب نمیده.
‫خب، تو راهش میندازی.
‫منظورم اینه، واسه همین اینجایی دیگه.
‫دارم بهت میگم، نمیتونم.
‫- این به تریتیوم نیاز داره؟ ‫- آره.
‫غلظتش توی آب خیلی کمه.
‫- میزانی که ما نیاز داریم... ‫- ناپایداره.
‫و کمیاب.
‫پس یه طراحی بلااستفاده داریم ‫و منبع سوخت هم نداریم.
‫باید یه چیزی رو جا انداخته باشم.
‫باید یه چیزی رو
‫ندیده باشم.
‫اوکی، خیلی خب.
‫مدارهای خودتو میسوزونی
‫و این همه چیزو خطرناک تر میکنه.
‫بعلاوه، باید دوش بگیری.
‫واقعا بو میدی.
‫واقعا نمیخوای اسمشو بهم بدی؟
‫به نظرت ما داریم توی واشنگتن پست چه غلطی میکنیم؟
‫درک میکنم هچ. میدونی که درک میکنم.
‫میدونم درک میکنی.
‫ببین، چندوقته همدیگه رو میشناسیم؟
‫از سال دوم دانشگاه، وزلین.
‫ضمنا، موی بلوند بهت میاد.
‫خب، احساست از برگشتن به این کار چیه؟
‫هیجان زده هستم که برگشتم به اوریجن
‫شرکتی که خونواده ام چند ده ساله ادارش میکردن.
‫هیجان دارم که قدم بعدیمون رو برداریم، که
‫میتونی اون قدم های بعدی رو تایید کنی؟
‫به اون نمایش چراغ ها توی لندن مربوط میشه؟
‫یه جور منبع انرژی؟
‫میتونم تایید کنم که تو هنوز
‫بیشتر از هرکسی میپری وسط حرف آدم.
‫هرچند، اینو معمولا وقتی انجام میدی ‫که کافئین خونت بالاست.
‫واقعا؟
‫میدونی، اگه من
‫یه آدم بدبین نبودم، بهم برمیخورد، هچ.
‫کدوم چیز بهت برخورد؟
‫خب، این که داری
‫گفتگومون رو ضبط میکنی.
‫باهات تماس میگیرم.
‫هی ایدی، چه غلطی میکنی؟
‫واقعا؟ توی دفترم شنود گذاشتی؟
‫- تو توی دفترم شنود گذاشتی؟ ‫- هووم.
‫میدونستم عضو سازمان انرژی نیستی، ‫عضو سازمان سیا هستی.
‫باریکلا.
‫اینجایی تا مطمئن بشی که من ‫وسایل دفتر رو نمیبرم خونه؟
‫نه، اینجام تا به خواهرت اطلاع بدم که
‫با کی توافق کرده.
‫فارادی واقعا چیه. ‫میدونم نمیخواستی بهش بگی.
‫با ملاحظه و حساسیت بهش
‫ملاحظه؟ درمورد چیزی که توی انباره؟
‫یا منظورت قرار و مداریه که بابات با ما داشت.
‫چون بیخیال، شماها باید میدونستین
‫که موعد پرداخت بدهی باباتون ‫بالاخره میرسه، درسته؟
‫ولی میدونی چیزی رو که متوجه نمیشم، هچ.
‫اینه که چرا واست مهم نیست ‫که اون یه آدمیزاد نیست.
‫اون چیز توی انبار رو میگم.
‫منظورم اینه، میتونی هرچقدر میخوای ‫نقش ناجی رو بازی کنی
‫ولی اون یه آدمیزاد نیست.
‫توماس نیوتن خیرخواه نبود.
‫45 سال پیش نیومد اینجا که کادو بیاره.
‫اون اومد اینجا با یه دستور
‫- دستور قتل عام. ‫- مزخرفه.
‫قتل عام در حوزه های موسیقی
‫یا فیلم های خودسازی چیه؟
‫از اون کوفتی که من دیدم خبر نداری.
‫من مدرک دارم. و حالا اون یه همدست داره.
‫خب، وقتی این ریسک رو بکنه ‫که سروکله اش پیدا بشه
‫من برش میگردونم توی زندان.
‫- این چیز خوبیه. ‫- و فارادی؟
‫چه بلایی سر اون میاد؟
‫نمیدونم.
‫ولی هرچیزی که اون میسازه
‫به درد این دنیا نمیخوره.
‫پس چرا گذاشتی که اونو بسازه؟
‫شرمنده. این سوال نشون میده ‫که شما قوه تشخیص خوب و بد دارین.
‫هی وای، باباتون میدونست چطوری با ما کار کنه.
‫سر تعظیم فرود آورد.
‫چون جور دیگه‌ای جواب نمیده.
‫ولی حالا درک میکنم که چرا
‫اون شرکت رو سپرد دست خواهرت.
‫اوه و اینم بگم که
‫ما از این به بعد تمام دکمه هایی که میزنید
‫و همچنین ورود و خروج شما رو
‫از ساختمون ثبت میکنیم.
‫و چیزی که درمورد کار و آینده‌ی فارادی ‫بهتون گفتم
‫نباید با خانم فالز در میون بذارید.
‫حتی نمیدونم توی تیم آدمیزادها باشه.
‫تو هستی؟
‫میدونی، مطمئن نیستم که بدونی ‫واسه کی کار میکنی، هچ،
‫ولی از الان به بعد، باید بدونی که
‫واسه من کار میکنی.
‫میدونی، سیب زمینی سرخ کرده ‫سبزی حساب نمیشه، بابا.
‫سیب زمینی سرخ کرده شیرینن.
‫هووم.
‫شاید نیوتن ازم میخواسته که
‫با استفاده از پارامترهای گرانش آنتیایی ‫محاسبه کنم.
‫موقع شام بحث کار نکن لطفا. ‫خاموشش کن.
‫اون کامپیوتر نیست، مامان. ‫یه لارو ـه.
‫میخوام اولین روز
‫توی مدرسه لندن به بقیه بگم که اسم من شفیره است.
‫میدونی، مدرسه جدیدت یه زمین فوتبال ارغوانی داره.
‫- محض اطلاعات. ‫- بسیارخب.
‫گرانش آنتیایی به معنای
‫تفاوت 0.0032 درصدی در مقدار پایه تریتیومه.
‫از تریتیوم استفاده میکنی؟
‫آره.
‫خب خانم خانما، تو 6 دونه لوبیا میخوری.
‫- من 3 تا لوبیا میخورم. ‫- 4 تا.
‫باشه ولی نمیدونم واسه چی اینو ازم میخوای.
‫چون اگه بلندتر از این بشم همش میخوای گریه کنی.
‫چرا شفیره از کتابچه راهنما استفاده نمیکنه؟
‫دستورالعمل‌ها دقیق گفته شدن.
‫میخوام از روش خودم برم.
‫- به کی کمک میکنه؟ ‫- هی.
‫همینجوری عالی هستی عزیزم. ‫به اون گوش نده، خب؟
‫- ده دقیقه بحث نکن. ‫- اون شکست میخوره.
‫توی بازی کردن نمیشه شکست خورد. ‫همیشه حال میده.
‫دستورالعمل دقیقا جلوشه.
‫دستورالعمل‌ها طراحی شدن تا به دقت دنبال بشن.
‫نمیتونید همینجوری دیدگاه خودتونو تحمیل کنید.
‫نمیتونید واسه خودتون تصمیم بگیرید.
‫هرج و مرج میشه، غیرمسئولانه و احمقانه است.
‫خفه شو، لارو!
‫اینجوری با دخترم صحبت نکن!
‫مولی عزیزم برگرد!
‫دیگه یه کلمه ازت نشنوم.
‫واسم مهم نیست اهل کجایی. برو بیرون!
‫اون چه کوفتی بود؟
‫گمونم یه قشقرق راه انداخت.
‫هنوز اینجایی.
‫باید یکم به ذهنم استراحت میدادم.
‫فکر میکردم کارمندای اوریجن ‫به ساعت خوابشون اهمیت میدن.
‫نگاهت شبیه نگاه اونه.
‫- نیوتن؟ ‫- توی آزمایشگاه کنتاکی
‫عادت داشت تا لب آب قدم بزنه
‫هروقت که به طراحی نهایی یه محصول نزدیک میشد.
‫و بعدش
‫همیشه درست میشد.
‫اون... درستش میکرد.
‫مینوشی؟
‫تجربه من توی تغییر خلق و خو
‫ناامید کننده بوده.
‫و داغ. و پرسروصدا.
‫خب، من اونکارو میکنم.
‫میتونی همراهم بیای.
‫زود باش پسر شگفت انگیز. ‫گمونم بتونم کمکت کنم.
‫کجا میریم؟
‫تو یه نوکری، مگه نه؟
‫چی؟
‫اوه نه. اشتباه شد.
‫بحران های وجودی خیلی خام هستن.
‫از کجا میدونی که من دچار بحران وجودی شدم؟
‫چون به نظر میاد هرلحظه قراره گریه کنی.
‫آه، کلاه خوشکلیه.
‫بهت گفتم.
‫نیوتن رو میشناختم.
‫اون بهم گفت که چیه.
‫واسه همین میدونم که تو چی هستی.
‫- آدم فضایی. ‫- اون بهت
‫خطری تهدیدت نمیکنه.
‫هرگز نمیگم.
‫هر بار که میخوام برم، از خواب بیدار میشه.
‫یه ظالم فسقلیه.
‫اوهوم.
‫کی میدونه که اون حالا به دلیل احساس گناه
‫توجه تورو جلب کرده.
‫و نه یه احساس گناه عادی
‫که والدین مجرد شاغل دچارش میشن
‫مثل احساس من توی هرشب زندگی تو.
‫معلومه که دنی رو حس میکنی.
‫آره. مساله همینه.
‫فکر میکردم اینجوری میشم ولی اونو حس نکردم.
‫اینجا نشستم
‫و علیرغم اینکه دخترم از اینجا متنفره
‫و یه فضایی گستاخ همینجور سر همه داد زد،
‫و اوضاع امروز آزمایشگاه هم حسابی داغون بود،
‫و هیچ راه کوفتی پیش رومون نداریم
‫اوه جوزی، خواهش میکنم. ‫مواظب حرف زدنت باش.
‫ببخشید.
‫علیرغم تمام اینا
‫تک تک لحظاتش رو دوست داشتم.
‫چطور جرات میکنی؟
‫اون تحقیقاتت بعد از حادثه است.
‫از لس آلاموس آوردمش.
‫چرا؟
‫تریتیوم شدنی نیست.
‫به چیزی که توشه نیاز پیدا میکنی.
‫هیچوقت به سرانجام اون چیزی که اون توئه نرسیدم.
‫شاید برسی.
‫همیشه شکست میخوری تا وقتی که نخوری.
‫میدونم، میدونم.
‫احساس شکست میکنی.
‫ولی من یه چیزی رو در مورد ‫آنتیا میدونم که تو نمیدونی.
‫یا میدونی.
‫فقط نمیتونی اونو کاملاً ‫از ضمیر نیمه خودآگاهت بیرون بکشی.
‫همیشه متخصصین و نوکرها نبودن.
‫نظام طبقاتی.
‫خب گوش کن، داستان از این قراره، آماده ای؟
‫دوتا سنگ توی فضا شناورن.
‫هرکدوم مسیر خودشونو میرن. وقتی
‫بنگ! احتمالش چقدره؟
‫42.6 درصد.
‫اصلا اهل بامزگی نیستی.
‫من بامزه ام.
‫خب، خب، برو به ارتفاع 30 هزار پایی.
‫زمین و آنتیا، درنظر گرفته شدن، مقدر شدن.
‫توسط خدایان سر راه هم قرار گرفتن.
‫یه داستان عاشقانه است.
‫فرضیه‌ی برخورد بزرگ. اسمشو شنیدی؟
‫وقتی دوتا نوسیاره به هم برخورد کنن
‫مسیر تکاملی هر دو رو تحت تاثیر قرار میده.
‫یه ضربه ناقص، وگرنه هیچ کدوممون اینجا نبودیم.
‫اول.
‫زمین یه کم از آنتیا رو جذب کرد.
‫به خاطر همین هسته زمین به طور نامتناسبی بزرگه.
‫و دوم، چون این یه داستان عاشقانه است.
‫آنتیا با داشتن یه تکه از زمین دور شد.
‫حالا بعضی از آنتیایی ها
‫توی اون بخش زمینی خودشون کشت انجام دادن
‫و در عین ناباوری، یه دسته جدید به وجود اومد.
‫اون ها تبدیل شدن به متخصصین.
‫و باقی جمعیت، خب
‫تبدیل به تو شدن. بامزه است، درسته؟
‫نه، اصلا بامزه نیست.
‫شوخی می کنی؟
‫این یه شوخی در کیهانی ترین مقیاسه.
‫متخصصین نیمه خدایان هستن
‫چون آدمیزاد درونیشون رو رها کردن.
‫نیوتن 30سال پیش از ارتفاع 30هزار پایی دید
‫اگه می خوای اون طراحی رو رمزگشایی کنی، باید تو هم همین کار رو کنی
‫چون اون دید که این فقط یه بازی بزرگ رولت روسی است
‫یه گلوله بذار. بچرخون. ماشه رو بچکون.
‫بازی بزرگ رولت روسی چیه؟
‫آدمیزاد درونت رو رها کن.
‫بدون اینکه تو رو بکشه.
‫اوه لعنتی!
‫واو!
‫اگه نمی دونستم که از کتابچه راهنمای ‫فرازمینی IKEA استفاده کردی،
‫تحت تأثیر قرار می گرفتم.
‫تو از کجا این رو می دونستی؟
‫چیزهای چرندی می بینی، نه؟
‫نه.
‫صدات به نظر دفاعی میاد.
‫سئوالی که می دونم می پرسی رو بپرس.
‫اگه تواناییش رو نداشتم، نیوتن منو احضار نمی کرد.
‫اما معلومه که تواناییش رو ندارم، ‫پس چرا اون منو احضار کرده؟
‫فقط اینکه دیگه نمی دونی چی هستی.
‫برای جناب نیوتن هم چندان خوشایند نبود.
‫وقتی خاطرات با چسبیدن احساسات بهشون شروع به اومدن کردن
‫خاطرات
‫و بچه ها خوابیدن
‫- کافیه! ‫- نه.
‫یه علتی داره که توی این بدن انسانی هستی.
‫زود باش. تاپ، تاپ. می شنوی؟
‫یه قلب اون توئه، آدم حلبی.
‫عمل کن، واکنش نشون بده.
‫بجنب، آگاه شو. ‫در لحظه باش.
‫هیچ کس هیچ وقت نمی تونه اونی باشه که قبلا بوده. ‫ح-ا-ل-ا.
‫نصفه شبه و بچه هاشون تو وان حموم هستن.
‫خوی وحشیت رو کنترل کن،
‫دستای زمینی بدقواره و وحشیت رو بهش نزن!
‫اوووه!
‫خشم.
‫- چرا؟ ‫- چی چرا؟
‫نیوتن، انسان ها. چرا بهم نگفت؟
‫اما گفت. روز اول، سیاره زمین
‫ "انسان ها. باید بذاری ویروس داخل بشه. دوباره."
‫اون گفت، "دوباره."
‫اونقدر نوکر بودی که نشنیدیش.
‫- خفه شو! ‫- خوبه.
‫- دیگه چی عصبانیت می کنه؟ ‫- مأموریت.
‫توی مأموریت شکست می خوری.
‫چون این خاطرات مزخرفی که تو داری
‫خونواده ات رو رها کردی.
‫حالا معلومه که نیتوتن روی نوکر اشتباهی قمار کرده
‫و داره کم کم این توی فکرت میاد ‫که هیچ وقت دیگه اون ها رو نمی بینی.
‫این پایین توی این سیاره چرند داری شکست می خوری
‫و بچه هات اون بالا دارن جون می دن.
‫این پایین شکست می خوری. شکست برای چی؟
‫شاید... شاید حالاش ه مرده باشن.
‫شاید اون ها رو رها کردی تا پلاسیده بشن و بمیرن
‫تا تو بتونی به اون سمت کهکشان پرواز کنی
‫تا همه چیز رو به گند بکشی.
‫این رو حس کن.
‫اوه ایول.
‫زود باش، این رو نگاه کن. ‫بجنب، این رو ببین.
‫چی شده؟
‫بس کن!
‫کافیه!
‫- اسباب بازی ها. ‫- کافیه!
‫بس کن! بس کن!
‫اوه دوست دارم
‫- نه، نه، نه! ‫- این خوبه.
‫تو واقعی نیستی.
‫فقط اگه تو واقعی باشی.
‫تو چقدر واقعی هستی؟
‫کلاه قشنگیه
‫30هزار پایی.
‫از 30 هزارپایی چی دیدی؟
‫30هزار پایی.
‫به اندازه کافی لفتش دادی.
‫مراقب باش.
‫هووم.
‫چه طوری درستش کردی؟
‫نکردم. اون قفس رو شکوند.
‫واقعا؟ چی شد؟
‫وقتی نمایشگرها برگشتن، خسارت ها رو زده بود.
‫داشت با خودش حرف می زد.
‫اون حلش کرد.
‫- چی رو حل کرد؟ ‫- طراحی رو.
‫می دونه چه طوری بسازش.
‫قربان، من فکر می کنم شاید داره عقلش رو از دست می ده
‫چه بلایی سرت اومد؟
‫فهمیدمش.
‫کی این طوری ناکارت کرده؟
‫سرم رو می کوبیدم به دیوار.
‫صبر کن، الآن داری شوخی می کنی؟
‫تو کی هستی؟
‫نمی دونم!
‫اما طراحی رو متوجه شدم.
‫که چه طوری بسازمش.
‫می دونم. الآن به نظرت چه طوری میاد.
‫چندین قدم هست، اما می تونیم شروع کنیم.
‫آره، هنوز مشکل سوخت داریم.
‫تریتیوم جواب نمی ده.
‫شاید بتونم یه توهم دیگه‌ای رو درون ذهنم ایجاد کنم.
‫خب منم دیشب داشتم سرم رو
‫به یه دیوار آجری می کوبیدم.
‫این چیه؟
‫فکر می کنم
‫این علت اینه که تو رو فرستادن منو پیدا کنی.
‫بعد از اون حادثه من
‫در حال تحقیق راجع به یه منبع ‫سوخت جایگزین و پایدارتر بودم.
‫یه معادله نوشتم که از هیدروژن-بور
‫به جای تریتیوم استفاده کنم.
‫ولی باید راهی برای ساده کردن این معادله پیدا کنیم.
‫کاری که من هرگز انجام ندادم،
‫چون هیچ کامپیوتری نمی تونه از پسش بر بیاد.
‫بنابراین اساساً
‫تنها چیزی که من نتونستم حل کنم
‫تقریباً تنها امید ماست.
‫تمام این ها رو از هیچی تصور کردی.
‫آره.
‫تو بی نظیری.
‫چی؟
‫تأثیرگذاره.
‫ازش خوشم میاد.
‫قبل از شروع
‫می دونستی که قراره چه چیزی بسازی؟
‫نه راستش.
‫همین جوری شروع کردم و بعدش فهمیدم.
‫صورتت چی شده؟
‫اوه افتادم. چیزی نیست.
‫از اونجا که من میام
‫وقتی به اولین چرخه بلوغت برسی
‫بسته به مهارت هایی که
‫تا اون زمان نشون دادی،
‫یا متخصص می شی یا نوکر.
‫و بعد از اون، یه نوکر
‫نباید احساساتش رو درنظر بگیره.
‫برای هر چیزی یه جوابی هست.
‫خیلی 2تاییه.
‫تو برعکس
‫دوتایی هستی.
‫پتانسیل همه چیز رو داری.
‫متأسفم، شفیره.
‫مرسی