‫خب می ‌دونم افسر گلیسون
‫دیشب اظهارات شما رو گرفت
‫اما معمولاً بعد یه شب خوابیدن جزئیات کوچیک به ذهن آدم بر می ‌گردن
‫البته زیاد نخوابیدم.
‫می شه بپرسم،
‫قبل اینکه حمله کنه، کاری کردید که عصبانی بشه؟
‫نه.
‫نه، اصلاً وقت انجام کاری رو نداشتم.
‫و اون...
‫یک راست اومد سمتم.
‫می‌ دونید، این موضوع به نظر من عجیبه!
‫آخه یه دزد معمولی میاد و می ره.
‫هر چقدر برخوردشون با کسی که ممکنه بشناسنتش
‫کمتر باشه، براش بهتره.
‫اما این آدم از فرصت استفاده کرده و به شما حمله کرد،
‫در حالی که می‌ تونسته فرار کنه.
‫منظور؟
‫منظورم اینه انگار طرف با شما مشکل شخصی داشته
‫منظورتون چیه؟
‫محض کنجکاوی می ‌پرسم.
‫شجاعت به خرج دادید که تو دعوا دخالت کردید
‫حتماً اعتماد به نفس داشتید که می ‌تونید طرف رو از پا در بیارید
‫اوه، راستش،
‫فقط تو فکر حفاظت از ول بودم.
‫ناخودآگاه بود.
‫و اون ساعت مشغول چه کاری بودید؟
‫رفتم یه کاری رو حل کنم.
‫قضیه شخصی بود.
‫فهمیدم که نوه ا‌تون کالوم گذشته ‌ی پر از مشکلی داره.
‫درگیر خشونت و این حرف ها بوده.
‫نه.
‫اون موقع خونه نبود،
‫پیش مادر اصلیش بود.
‫- و مادرش می ‌تونه تأیید کنه؟ ‫- بله.
‫گوش کن، استراتژیت واقعاً اینه؟
‫می‌ خوای اعضای خانواده ا‌م رو یکی یکی
‫سئوال پیچ کنی، اون هم وقتی باید بری بیرون
‫دنبال مقصر واقعی بگردی.
‫فکر کنم مادرم باید استراحت کنه.
‫می شه بعداً حرف رو تموم کنیم؟
‫البته.
‫احتمالش هست که این آدم برگرده.
‫چرا همچین فکری می ‌کنید؟
‫خب، ما که نمی‌دونم قصدش چی بوده.
‫اما فعلاً در و پنجره رو قفل ،کنید، زنگ هشدار رو فعال کنید
‫شاید هم از یه فامیل مذکرتون بخوایید چند شبی رو اینجا بمونه؟
‫من می ‌تونم بمونم.
‫البته اگه شما مشکلی ندارید.
‫عالی می شه.
‫مرسی.
‫باهاتون در تماس هستم.
‫امیدوارم گشنه‌ باشی.
‫به کالوم سخت گذشته.
‫سر جریان بابا و این حرف ها.
‫خیلی حالش گرفته‌ ست.
‫برای هردوتون سخته.
‫همین که بفهمه نمی‌ دونستی داری چیزی می‌ نوشی،
‫مجبور می شه عذرخواهی کنه.
‫کالوم؟
‫کالوم، کالوم، وایستا!
‫فقط... وایسا.
‫کجا می ری؟
‫به تو چه!
‫معلومه که از دستم عصبانی هستی.
‫به نظرت گند زدم.
‫من بهت اعتماد کردم! هردومون اعتماد کردیم!
‫و بعدش همه چی رو خراب کردی
‫و سعی کردی آبروی فین رو هم ببری.
‫هیچی برات اهمیتی نداره!
‫بچه‌های خودت.
‫جیکوب! کافیه!
‫- جیکوب... ‫- اشتباهی نکرده!
‫دست از سرش بردار!
‫کافیه! بسه! جیکوب!
‫کالوم!
‫خوبی؟
‫یالا، پاشید بریم تو!
‫راستش کارت خوب بود.
‫خوب می شه؟
‫مثل سگ درد داره!
‫یه مسکن بهت می دم.
‫این مشکل شخصی
‫که فین به اورورک گفت چی بود؟
‫بهش گفتم مامان فکر می‌ کنه ‫نوشیدنی الین رو دستکاری کرده
‫و خواست تکلیف رو معلوم کنه.
‫خدا رو شکر گفتی، چون اگه نمی ‌اومد...
‫مطمئنی خوبی؟
‫آره.
‫مشکلی نداری فین اینجا بمونه؟
‫خب، بیزارم از اینکه اعتراف کنم
‫اما وقتی می ‌دونم طرف ممکنه دوباره برگرده،
‫حداقل یکی هست که مواظبمون باشه کمک می ‌کنه بهتر بخوابم
‫پاشو، مامان،
‫- بخواب. ‫- نه!
‫باید ته توی ماجرا رو در بیارم.
‫برای خواب وقت هست.
‫من باید برم دنبال پسرها.
‫مشکلی پیش نمیاد؟
‫نه.
‫بیا اینجا.
‫- دوستت دارم. ‫- منم.
‫باید یه راهی پیدا کنیم.
‫واسه چی؟
‫واسه‌ش جبران کنیم.
‫شام خانوادگی چطوره؟
‫- فردا؟ ‫- آره.
‫فکر خوبیه.
‫جیکوب، خیلی برام ارزش داره ‫که بهم باور داری.
‫دیگه نوشیدنی نمی‌خوری.
‫می‌دونم.
‫ولی...
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون...
‫ما رو دوست داری.
‫کاری نمی‌کنی اذیت بشیم.
‫ای جان.
‫نمی‌دونی شنیدنش چقدر خوشحالم می‌کنه.
‫ولی اگه چیزی...
‫یا کسی رو دیدی که اون شب به ‫نوشیدنیم دست بزنه،
‫فقط بدون که می‌تونی بهم بگی.
‫صبح بخیر.
‫بخیره واقعاً؟
‫خب، به اندازه کافی خیره.
‫بعد اینکه دیشب قبل خواب
‫دو لیتر بستنی خوردیم؟
‫می‌دونی، وقتی هنوز حاضر نیستی
‫و یکی همه چی رو پشت سر می‌ذاره سخته.
‫- ولی به وقتش... ‫- مشکلم این نیست.
‫پس...
‫چی شده؟
‫شرایطش بحرانیه.
‫به این پسره فین اعتماد ندارم،
‫یا به انگیزه‌هاش برای اینکه...
‫یه دفعه‌ای می‌خواد دوست صمیمی کالوم بشه.
‫عجیب نیست که کالوم بعد مرگ روری
‫دنبال یه الگوی مرد باشه.
‫فقط این نیست.
‫تحمل نداره کسی پشت فین بد بگه.
‫مثل بت می‌پرستدش.
‫درست نیست.
‫مطمئنی می‌تونی رانندگی کنی؟
‫آره.
‫نظرت چیه سعی کنی دوباره شروع کنی؟
‫می‌دونی، یه کم بیشتر درباره زندگیت برام بگو.
‫حتماً وقتی مامانت فوت شد اوضاع ‫خیلی سخت شد.
‫آره.
‫از یه یتیم خونه به یتیم خونه بعدی.
‫ولی فقط بد هم نبود.
‫فقط یه خانم بود.
‫خانم خیلی خوبی بود.
‫می‌خواستم خوشحالش کنم واسه همین ‫تصمیم گرفتم
‫ماهی‌های استوایی رو حموم بدم.
‫پایان خوبی نداشت.
‫تو دوران رشدم عصبانی بودم.
‫نمی‌دونستم قراره کی بشم.
‫گمونم آدم باید به زندگی ادامه بده.
‫همه چی رو پشت سر بذاره.
‫به نظرت بردنش
‫فکر خوبیه اونم وقتی یه آدم خطرناک
‫خونه رو هدف گرفته؟
‫به نظر من که عاقلانه‌ست.
‫پسرها خیلی بچه‌ن، ‫خوب میشه
‫اگه یارو برگشت یه مرد توی خونه باشه.
‫دقیقاً.
‫حتماً هنوز خیلی شوکه‌ای.
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫شاید بهتر باشه محض امنیت بیشتر
‫قفل دوتایی به در بزنیم؟
‫بسپرش به من. ‫میگم یکی از بچه‌ها
‫تا چند ساعت دیگه بیاد.
‫ممنون، فرانک.
‫تموم شد.
‫فقط می‌خوام بابت همه چی ازتون تشکر کنم.
‫نه، خوشحال شدیم پیشمون می‌موندی.
‫خیلی لطف دارید.
‫ما فقط هر چه به صلاحته رو می‌خوایم.
‫بریم.
‫خب.
‫می‌بینمتون.
‫زنیکه عوضی.
‫چی؟
‫شرایط سختی رو پشت سر گذشته.
‫اوه، دست بردار بابا، ‫نمی‌دونی که چقدر پوست کلفته.
‫هر چی سرش بیاد حقشه.
‫چی می‌خوای؟
‫اه، هیچی.
‫خواستم بدونم وقت داری یا نه.
‫باشه.
‫ممنون که قبول کردی برگردم، کوین.
‫واسه همین این رو برات خریدم.
‫جدی هستی؟
‫یکی رو فرستادی تهدیدم کرده که
‫دوباره استخدامت کنم
‫اونوقت اینقدر پررویی که اومدی ‫ازم تشکر هم می‌کنی.
‫با چی تهدیدت کرده؟
‫یعنی میگی نفرستادیش بیاد
‫- من رو بترسونه؟ ‫- نه.
‫نه. به خدا.
‫بهش گفتم نگران نل و آینده‌م.
‫ولی بعدش...
‫چه بلایی سرت اومد؟
‫بله؟
‫زنی که استخدام کردم ‫زندگیش تو چنگش بود.
‫حرفه‌ای بود، مهربون...
‫دیگه بسه، کوین.
‫اگه می‌خواستم امروز صبح کسی برام ‫موعظه کنه،
‫میرفتم کلیسا.
‫- فقط میگم... ‫- و الان بذار من بگم.
‫نیازی نیست که ما از همدیگه خوشمون بیاد.
‫ولی من باید کار کنم،
‫پس دقیقاً هم همین کار رو می‌کنم.
‫درست نیست.
‫و خودت هم می‌دونی.
‫چاره‌ای برام نذاشتی.
‫نه، چاره داری.
‫فقط امیدوارم انتخاب درستی داشته باشی.
‫بالشت اضافه توی قفسه‌ست.
‫ممنون.
‫اگه چیز دیگه‌ای خواستی، بهم بگو.
‫ممنون.
‫- مشکلی نیست. ‫- چرا، هست.
‫و کاری که دیشب برام کردی هم
‫درست نبود.
‫نیازی نیست جلوی من ادا دربیاری.
‫می‌دونم چه حسی داری.
‫قبلاً هم این اتفاق برام افتاده.
‫در واقع چند باری هم پیش اومده،
‫ولی اولین بار که پیش میاد یه مقدار ‫تعادل آدم رو بهم میزنه.
‫موضوع من نیستم.
‫نمی‌خوام کسی
‫به اعضای این خانواده آسیبی بزنه.
‫ممنون.
‫گوش کن، می‌دونم خونه فرانک چقدر ‫خوشحال بودی.
‫واقعاً ممنونم که اومدی اینجا.
‫خوشحال بودم ولی،
‫آلانا گاهی اوقات میره رو اعصاب آدم.
‫کنارش بودن همیشه آسون نیست.
‫منظورت چیه؟
‫خب، انگار خیلی عصبانیه،
‫مخصوصاً از دست تو.
‫درباره من صحبت کرد؟
‫نه، بحث حرفی که زد نیست، ‫بحث لحن گفتنشه.
‫انگار هنوز اتفاقی که بینتون افتاده رو ‫فراموش نکرده.
‫ممنون که اینقدر سریع اومدی.
‫همسایه‌تون دن هگرتی،
‫تو چند ماه گذشته چندتا مورد دزدی از ‫ابزارهاش داشته.
‫بیرون حیاطش دوربین مدار بسته گذاشته
‫و تو هفته گذشته
‫هر شب طرف‌های ساعت ده
‫این ماشین از جلوی خونه شما رد میشه.
‫و تا ده تا سی دقیقه بعد،
‫دوباره برمی‌گرده.
‫داریم چک می‌کنیم ببینیم
‫تو اون ناحیه کی همچین مدل ماشینی داره.
‫ولی فقط برام سوال بود.
‫شما این ماشین رو می‌شناسی؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌تونستم بیام خونه‌ت.
‫اینجا شرایط کمتر پیچیده‌ست.
‫میشه بشینیم؟
‫باشه.
‫گروهبان اورورک بهت زنگ زده؟
‫نه. چرا زنگ بزنه؟
‫نمی‌دونم، فرانک، تو بگو.
‫نمی‌فهمم چی میگی، ول.
‫قضیه سر توسعه‌ست؟
‫تو و آلانا می‌خواستید بهم فشار بیارید
‫که قرارداد رو امضا کنم؟
‫نه. چی میگی واسه خودت، ول؟
‫گوش کن، باورم میشه آلانا بیاد همچین کاری ‫بکنه، ولی تو، فرانک.
‫آخه دست بردار. ‫من بهت اعتماد کردم.
‫و دخترها عاشقتن.
‫چرا گذاشتی کار به اینجا بکشه؟
‫یادت نره فردا تولد باباست.
‫یادته؟
‫بهش قول دادیم لب جاده کیک رو می‌بریم.
‫چتونه شما دوتا؟
‫- دعوا کردیم. ‫- سر چی؟
‫الین.
‫خیلی باهاش بد رفتاری می‌کنه.
‫الین یه آدم بالغه. ‫ما باید مراقب خودمون باشیم.
‫می‌خوای بلایی سرش بیاد؟
‫معلومه که نه. ‫این چه حرفیه؟
‫چون می‌ترسی نکنه ما رو بگیره.
‫هیچوقت همچین اتفاقی نمیفته، جیکوب.
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫میشه دعوتش کنیم فردا همراهمون بیاد؟
‫اگه می‌خوای باشه.
‫باورم نمیشه فکر می‌کنی
‫من حاضرم کاری کنم،
‫که حتی یک درصد به شماها آسیب بزنه؟
‫- ماشینت رو دیدم، فرانک. ‫- یه لندرور نقره‌ای دیدی.
‫از کجا می‌دونی ماشین من بود؟
‫ببین.
‫به خاک مادرم قسم
‫که من هر شب سمت خونه‌تون ‫رانندگی نکردم.
‫و یکی رو نفرستادم دزدکی وارد خونه‌تون بشه
‫و مثل سگ کتکت بزنه.
‫وای خدا، هر چی بین من و دنیس بوده،
‫من دلیلی ندارم نسبت به تو یا دخترها ‫کینه بگیرم.
‫آلانا چی؟
‫نه، هیچوقت همچین کاری نمی‌کنه.
‫مطمئنی؟
‫هی.
‫چیه؟
‫به نظرت کالوم این چند وقته چطوره؟
‫به نظرت حالش خوبه؟
‫آره، داره بزرگ میشه. ‫مشکل زیاد داره.
‫به نظر من که حالش خوبه.
‫چطور؟
‫وقتی بچه‌ن مراقبت ازشون راحت‌تره.
‫الان نمیگه چی تو فکرشه.
‫من رو از خودش دور می‌کنه.
‫نگرانشم.
‫حواسم بهش هست.
‫ممنون.
‫خیلی خب، ببین، ‫می‌دونم، می‌دونم.
‫خیلی اون داخل بودی.
‫یه کم از این بخور.
‫قند خونت رو میبره بالا.
‫دیشب خونه مامانت چطور بود؟
‫مزخرف.
‫می‌دونی چطوری زخم و زیلی شدم؟
‫از دعوا. ‫تقصیر الین بود.
‫معتاد به نوشیدنیه.
‫یه شب که باید ازمون مراقبت می‌کرد
‫خمار شد.
‫و گفت دیگه هیچوقت دست به نوشیدنی نمیزنه.
‫و این اتفاق افتاد.
‫می‌دونم داشتن والدین معتاد ‫چه حسی داره.
‫که بارها و بارها اعتیادش رو به تو ترجیح میده.
‫و فقط می‌تونم بگم،
‫نباید بذاری کار اون‌ها برات ‫تعیین تکلیف کنه.
‫نمی‌تونی کنترلشون کنی.
‫فقط می‌تونی...
‫مطمئن بشی که زندگیت رو نابود نمی‌کنن.
‫وقتی شنیدم اون اتفاق افتاده خواستم بیام،
‫ولی گفتم احتمالاً تو و کتی یه مقدار ‫وقت می‌خواید.
‫کجا رفتی؟
‫خونه آلانا.
‫یه کم تنهایی می‌خواستم
‫که بفهمم چه اتفاقی داره میفته.
‫و فهمیدی؟
‫نه. نه راستش.
‫فقط قبول کردم که زندگیم فاجعه‌ست
‫چون همینه که هست.
‫عاشق آدم اشتباهی میشی
‫که خیلی راحت دیوونه‌ت می‌کنه.
‫و این داستان ادامه دارد.
‫اگه به خاطر حرف من رفتی که شرمنده‌م.
‫واسه چی؟
‫گفتنش یا داشتن اون حس؟
‫گفتنش.
‫همه چی رو پیچیده‌ کردم.
‫می‌دونی که، پیچیده اسم وسط منه.
‫بیا فراموش کنیم که همچین اتفاقی افتاده.
‫قبول؟
‫قبوله.
‫خوبه.
‫خب کی قراره از زندان آزاد بشی؟
‫آزاد شدم. دکتر همین الان برگه مرخصیم ‫رو امضا کرد،
‫پس مرخص شدم.
‫کتی میاد دنبالت؟
‫نه، سرش شلوغه.
‫ولی نه، گفتم با تاکسی میام.
‫اه، فکر کنم میشه یه کار بهتر کرد.
‫- پاشو بریم. ‫- جدی؟
‫آره.
‫نمی‌دونم چطوری قراره بشینی تو تاکسی. ‫پاشو.
‫خوبی؟ ‫کنارتم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫فکر کردم با تاکسی می‌خواستی بیای.
‫نیازی نبود. ‫بهرحال مسیر من این سمتی بود.
‫مرد کوچک.
‫آره.
‫خب، می‌سپرمش به خودت.
‫ممنون.
‫گریس،
‫فردا میای یه قهوه بخوریم؟
‫حتماً.
‫گفت کوین رو تهدید کردی
‫که دوباره استخدامم کنه.
‫می‌دونی که منظورم این نبود.
‫اگه اینطوری برداشت کرده، ‫اشتباه کرده.
‫منظورت چی بوده؟
‫آخه طرف قبل اینکه بیاد یکی دیگه ‫رو قضاوت کنه
‫باید یه نگاه به خودش می‌انداخت.
‫گفت بحث کمکش به من تو برداشتن ‫پول رو هم
‫وسط کشیدی.
‫خیلی گذرا گفتم.
‫که تاکید کنم یه زمانی چقدر با هم صمیمی بودین.
‫چون می‌شناسدت حاضره همچین کاری بکنه.
‫فرقی نمی‌کنه، نه؟
‫ببین، دوست نداشتم ناراحت ببینمت
‫و قضیه به تهدید کشید
‫چون دوستت دارم
‫و خواستم به نل هم لطف کنم.
‫و می‌دونم گاهی اوقات وحشی میشم
‫ولی
‫فقط سر چیزهاییه که برام مهمه.
‫شماها.
‫برام مهمید.
‫ممنون.
‫خوبی؟
‫- آره. ‫- جنی میگه آسیب دیدی.
‫نه، نه، بد نیست.
‫فقط یه کم شوکه شدم.
‫ولی فین به موقع پیداش شد.
‫می‌دونی، نیازی نبود بدو بدو برگردی پیشم.
‫اگه واسه مادر خودم بدو بدو نیام ‫پس واسه کی بیام؟
‫بیا بغلم.
‫وای خدا.
‫خیلی خوشحالم اومدی خونه.
‫هی.
‫وقت داری؟
‫واسه چی؟
‫گفتم شاید بخوای بدونی
‫حال کالوم خوبه.
‫چی از جونش می‌خوای؟
‫می‌دونی، فقط تو نیستی که بهش ‫اهمیت میدی.
‫تو که اصلاً نمی‌شناسیش.
‫اگه فکر کردی من تو قطع ارتباط شما ‫دخالت کردم،
‫اشتباه می‌کنی.
‫می‌دونم سخته.
‫مردها همیشه خانم‌ها رو دست کم می‌گیرن،
‫فکر می‌کنن تموم انگیزه‌های ما احساسیه.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫چه با کالوم دوست باشم چه نباشم، ‫همیشه هواش رو دارم.
‫منم همینطور.
‫بچه خوبیه.
‫و لیاقتش بیشتر از چیزیه که بعضی از
‫آدم بزرگ‌ها این چند وقته بهش دادن.
‫نمی‌خوام باعث بشم...
‫به یکی بگو که این مزخرفاتت باورش بشه
‫چون من باور نمی‌کنم.
‫من می‌تونم توی واقعی رو ببینم. ‫یه آدم قلابی هستی.
‫هیچ چیزت واقعی نیست.
‫و حواسم بهت هست.
‫هی.
‫نمی‌دونستم برگشتی.
‫به نظر من اوضاع عجیبی شده.
‫می‌دونم چه حسی داری.
‫بابت کمک به مامان ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫اهرن،
‫ملاقات ده دقیقه دیگه شروع میشه.
‫فین.
‫فکر نمی‌کردم بیای.
‫خب، اومدم.
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام اوضاع رو درست کنم.
‫گذشته رو برات توضیح بدم.
‫که بفهمی دقیقاً چی شد.
‫فکر کنم آلانا بود که به یکی گفته
‫مایکل پدر بچه جنیه.
‫لپ‌تاپش رو چک کردم.
‫درباره همه‌تون تحقیق کرده.
‫- باورم نمیشه. ‫- گوش کن،
‫متاسفم. می‌دونم،
‫می‌دونم حتماً خیلی ضد حال خوردی.
‫می‌دونم خوشحال بودی.
‫آره، همین فکر رو می‌کردم،
‫ولی پاش که می‌رسید،
‫ارتباط ما روی چی بنا شده بود؟
‫دروغ.
‫هنوز ما رو داری،
‫خانواده‌ت رو.
‫ما همیشه کنارت می‌مونیم.
‫همه‌ش منتظرم اورورک در رو بزنه.
‫بذار بزنه.
‫آلانا رو بسپر دست پلیس.
‫اینجوری دیگه ما دخالتی توی این ‫کثافت کاری نداریم.
‫فقط،
‫مطمئن نیستم بتونم،
‫همینجوری وانمود کنم، می‌دونی.
‫خب، مجبوری، فرانک.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫سلام؟ چطوری؟ ‫بیا بغلم.
‫خواهش می‌کنم درست رفتار کن.
‫واسه بابات داریم جشن می‌گیریم.
‫اه، به نظرت رستوران رو کی باز می‌کنی؟
‫اه، مطمئن نیستم.
‫یه کم تمیزکاری مونده،
‫تازه می‌خوام مطمئن بشم اگه مامان بهم نیاز داشت
‫براش وقت داشته باشم.
‫خوبی؟
‫فقط فکر می‌کنم،
‫باید یه شفاف سازی بکنیم.
‫چه خوشتون بیاد چه نیاد، ‫شرایط پیچیده‌ست،
‫شما دوتا با هم یه سر و سری داشتید قبلاً.
‫اعتراف می‌کنم گاهی اوقات ‫بهم احساس ناامنی میده.
‫نه، باید حرفم رو بزنم.
‫گریس، شبی که رستورانت رو افتتاح کردی ‫من آجر پرت کردم.
‫چرا؟
‫چون یکی گفت تو و جو رو روز قبل
‫افتتاحیه اون داخل دیده.
‫و به نظرم تا تکلیف گذشته رو مشخص نکنیم
‫نمی‌تونیم به زندگیمون برسیم.
‫پس از جفتتون می‌خوام راستش رو بهم بگید.
‫با هم صمیمی هستید؟
‫کتی، تو که می‌دونی اینجا چطوریه.
‫شهر یک کلاغ چهل کلاغ.
‫همیشه یکی داره شایعه پخش می‌کنه،
‫خودت هم می‌دونی.
‫تحمل خوشحالی آدم رو ندارن. ‫حوصله‌شون سر میره.
‫اینطور نبود.
‫طرف محلی نبود.
‫فین.
‫توجیه شدم.
‫طرف از وقتی اومده داره دردسر درست می‌کنه.
‫- اوه، بس کن، جو. ‫- چیه؟
‫یکی دزدکی وارد خونه مامان شد
‫و افتتاحیه رستوران بود
‫و استرس و اضطراب داشتم.
‫تو حال خودم نبودم.
‫جو اومد برام آرزوی موفقیت کنه،
‫و منم کنترلم از دست رفت و یه ‫حرف‌هایی بهش زدم،
‫ولی...
‫سریع جلوم رو گرفت.
‫منم بلافاصله پشیمون شدم.
‫و فقط اون رو مقصر ندون.
‫ارتباط شما خیلی باارزشه.
‫و من فقط،
‫لیاقت ندارم بخشی ازش باشم.
‫نمی‌دونم.
‫بیاید به کارهای آزاردهنده روری فکر کنیم.
‫من شروع می‌کنم.
‫ام،
‫موقع تماشای فیلم‌های
‫مانتی پایتون کل
‫دیالوگ‌ها رو می‌گفت.
‫خیلی رو اعصاب بود.
‫موقع فکر کردن
‫هی با خودکار ور میرفت.
‫صد در صد.
‫و وقتی خسته بود مثل قطار باربری ‫خرناس می‌کشید.
‫- دیوارها می‌لرزیدن. ‫- اوهوم، اوهوم.
‫مامان،
‫نوشیدنی داری؟
‫آب تو ماشین هست.
‫بریم.
‫چطوری فراموشش کنیم؟
‫منظورت چیه؟
‫دست بردار، کالوم.
‫تو بچه باهوشی هستی.
‫می‌دونی، منطقی نیست که من بنوشم.
‫حتی جیکوب هم می‌دونه.
‫خسته شدم
‫از بس همه انتظار دارن
‫حرف‌هاشون رو باور کنم.
‫می‌خوام خودم فکر کنم.
‫واقعاً؟ ولی خوبه.
‫حمایتت میکنم.
‫فقط من نیستم، می‌دونی؟
‫چی؟
‫فقط من نیستم که فکر می‌کنم بابا ‫بی‌گناه بوده.
‫فین هم همین فکر رو می‌کنه.
‫آره، ولی کالوم،
‫اون موقع فین اینجا نبوده.
‫مهم نیست.
‫همه چی رو شنید
‫و موافقه که یه مشکلی این وسطه.
‫خودمون دوتایی
‫حقیقت رو پیدا می‌کنیم.
‫- مامان. ‫- بله؟
‫فکر کردم تو و الین با هم کنار میاید؟
‫آره.
‫پس چرا همچین کاری کردی؟
‫چه کاری؟
‫نوشیدنیش رو دستکاری کردی.
‫دیدمت و خیلی ناراحتم
‫که همه دارن سرزنشش می‌کنن، ‫ولی اصلاً تقصیر اون نیست.
‫عزیزدلم، باید بهم اعتماد کنی.
‫خب؟
‫حتماً خیلی عجیب به نظر میاد،
‫ولی دلیل خیلی خوبی برای این کارم داشتم.
‫چه دلیلی؟
‫قول میدم همه چی رو توضیح بدم.
‫ولی الان نه، خب؟
‫خواهش می‌کنم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫یه سیستم هشدار جدید نصب می‌کنم.
‫اون یکی قدیمی شده بود.
‫سنسورهای این یکی یه جوری هستن
‫که قبل اینکه کسی تصمیم به ورود بگیره ‫می‌تونه جنبش رو حس کنه.
‫می‌تونم پرس و جو کنم، می‌دونی.
‫نیازی نیست، ولی ممنون.
‫راستش پلیس یه مظنون داره.
‫- کی؟ ‫- خب، اسمش رو نمیگن.
‫ولی بسپر به خودشون.
‫ولی ممنون.
‫جدی میگم. ‫ممنونتم.
‫خواهش می‌کنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کجا میری؟
‫خونه ول شام خونوادگی دارن.
‫اوه، نمی‌دونستم. ‫یه ده دقیق وایسا...
‫نه... نه.
‫به نظرم اگه نیای بهتره.
‫باشه.
‫راستش به نظرم،
‫خوب میشه که فعلاً
‫یه وقفه‌ای بندازیم.
‫ازدواجمون رو می گی، فرانک؟
‫آره.
‫چرا این حرف رو می زنی؟
‫چه طور تونستی اون کار رو بکنی؟
‫چه طور تونستی همچین کاری باهام بکنی؟
‫- من... ‫- می‌ دونم چیکار می‌ کردی!
‫یعنی ول می‌ دونه. ‫گروهبان اورورک می ‌دونه.
‫این نفرتی که
‫نسبت به اهرن ‌ها داری.
‫تموم مدت تقصیر تو بود.
‫- تولدم که نیست! ‫- بازش کن.
‫الآن شدی فرشته نجاتم؟
‫خیلی ابلهی!
‫عجیبه که چه حس درستی داره.
‫اینجا بودنت، عضو خانواده بودنت.
‫انگار همه چی رفته سر جای اصلیش.
‫واقعاً قدردانم، می‌ دونی؟
‫این اولین خانواده ‌ایه که عضوش بودم.
‫- آره. ‫- شرمنده، رفقا
‫فقط می‌خوام یه چند کلوم حرف بزنم،
‫که به صورت رسمی ورود فین به خانواده‌ امون رو تبریک بگم
‫خیلی خوشحالیم که پیدامون کردی
‫و از طرف خودم می‌ خوام بگم که
‫من،
‫خب، می‌ خوام بگم متأسفم.
‫متأسفم که بهت فرصت ندادم
‫و امیدوارم بتونی
‫- من رو... ‫- ول!
‫آلاناست؟
‫تو فکر کردی کی هستی؟
‫از خونه من برو بیرون!
‫فکر کردی می ‌تونی فضاحت خانواده ا‌ت
‫- رو بندازی تقصیر من! ‫- آلانا. خواهش می ‌کنم.
‫نه، فرانک، وقتشه که واقعیت رو راجع به مادرشون بشنون
‫می ‌دونید چرا هیچ وقت نفهمیدید داداش دارید؟
‫می گم.
‫چون مادرتون نمی‌ خواست بدونید.
‫به پدرتون گفت اگه کاری به ،کار اون بچه داشته باشه
‫می‌ذاره می ره و شماها رو با خودش می بره.
‫- به حرفش گوش ندید. ‫- راست می گه؟
‫نه، معلومه که نه.
‫معلومه که می گه نه! باز هم دروغ!
‫آلانا، لازم به این کار نیست.
‫چرا، لازمه
‫می‌ دونستی برای مادرت نامه می‌ نوشت؟
‫مدام بهش التماس می‌ک رد که دست ‫از سر خانواده عزیزش برداره
‫و آخرش هم دست به دامن پول شد.
‫دروغگو!
‫می ‌تونم توضیح بدم.
‫گفتی در جریان نبودی،
‫اما تموم این مدت یه برادر داشتیم.
‫می‌ دونستی مادرش مرده؟
‫نه.
‫اون رفت یتیم خونه.
‫- جنی. ‫- یه پدری داشت که می ‌تونست
‫- مواظبش باشه. ‫- جنی، بیخیال!
‫جنی، جنی.
‫دخترها، وایستید!
‫طرف یکی رو بگیر، فرانک،
‫چون بعداً دیگه خیلی دیر می شه.
‫وای خدا!
‫من خانواده‌ ام رو ول نمی‌ کنم.
‫یه روز،
‫یه روز، تموم گندهایی که زدی،
‫بی برو برگرد دامن خودت رو می ‌گیره.
‫و قول می دم، من می ‌شینم و نگاه می‌ کنم.
‫مرید!
‫مرید.
‫واقعاً متأسفم، فین.
‫گذشته‌ ها گذشته.
‫نیومدم دردسر درست کنم.
‫تقصیر تو نیست.
‫تقصیر مامانه.
‫خیلی ظلم کرد.
‫این همه سال،
‫تو رو از داشتن خانواده
‫و ما رو از داشتن تو محروم کرد!
‫چه طوری تونست این قدر طولانی دروغ بگه؟
‫چون می ‌دونست اگه بفهمیم
‫متوجه می شیم که مادر عزیزمون چه طور انسانیه
‫و پشت حرف‌ها یی که در ،مورد محافظت از ما می زنه
‫تمایل داره که اول مواظب خودش باشه.
‫می ‌خوام بیارمت خونه.
‫همین که آزاد بشی، برات یه بلیط می‌ گیرم.
‫میارمت خونه پیش کلیر.
‫می‌ خوام کسب و کار خانوادگی رو یاد بگیری
‫چون این دیگه خانواده خودته.
‫اما شاید راضی نباشه، ولی می ‌تونیم با هم راضیش کنیم
‫بهت گفتم فقط ول رو بترسون!
‫به نظر من که مثل سگ ترسیده بود.
‫آره خب، امکان داشت بود بکشیش.
‫خب که چی؟ به تو چه؟
‫باشه، می ‌فهمم.
‫خیال کردی خیلی کله شقی!
‫اما تو محل ما یه دقیقه هم دووم نمیاری.
‫همین جا تموم می شه.
‫سر به سر خانواده من بذاری،
‫خودم کارت رو می‌ سازم.
‫خب؟