‫ در جنوبی ترین نقطه دنیا،
‫ یه زندگی جدید درحال شروع است.
‫ بعد از نُه ماه بودن توی این تخم،
‫ که روی پاهای پدرش متعادل بوده...
‫ جوجه ی پنگوئن امپراتور پیکو ‫ برای اولین بار دنیای بیرون را می بیند...
‫ و همینطورم پدر مهربانش.
‫ سخت تر از آنجا، جایی برای اغاز یک زندگی ‫ وجود ندارد.
‫ با دماهایی که تا منفی 35 درجه می رسند،
‫ و سرعت بادهایی تا 240 کیلومتر بر ساعت...
‫ خانه پیکو یکی از خشن ترین زیستگاه های ‫ روی کره زمین است.
‫ سه ماهِ طاقت شکن زمستان در پیش است.
‫ پیکو باید همیشه به پای پدرش بچسبد...
‫ وگرنه در عرض چند دقیقه ‫ تا سرحد مرگ یخ میزند.
‫ و یک تهدید دیگر وجود دارد.
‫ غذای کودکی که پدر ذخیره کرده است ‫ فقط تا یک هفته دیگر باقی میماند.
‫ پیکو به شدت به مادرش احتیاج دارد که به زودی ‫ با ماهی برگردد، تا بتواند زنده بماند.
‫«زیستگاه های خشن»
‫چرا که فرزندان بسیاری وحشی به دنیا می آیند، ‫«زامبیا، رود لوآنگوا»
‫بزرگ شدن در یک زیستگاه خشن ‫یعنی هر روز جنگی برای بقا است.
‫این دره ی آفتاب سوخته در آفریقای مرکزی...
‫خانه یک توله شیر ده ماهه ‫به اسم مینی می باشد.
‫اون بچه این خانواده ست.
‫کوچک ترینِ بین چهار توله ی نوجوان.
‫و مهربان ترین.
‫گله اش او را دوست دارند.
‫اما جان مینی در خطر است.
‫در 8 کیلومتری شمال،
‫سه نَر عشایری به تازگی وارد قلمرو خانواده شده اند.
‫اگه آنها بر گله نفوذ کنند، ‫همه توله ها را میکشند...
‫تا بتوانند خودشان بچه به دنیا بیاورند ‫و بزرگ کنند.
‫به عنوان کوچک ترین، ‫مینی بیشتر از همه صدمه پذیر است.
‫اما اکنون، او مشکل اضطراری تری دارد.
‫در گرمای 100 درجه، ‫طعمه کمیاب است،
‫و خانواده روزهاست که غذا نخورده اند.
‫سرانجام،
‫مادر مینی فرصتی می بیند.
‫هر شش ماده شکارچیان حرفه ای هستند.
‫اما آهسته نزدیک شدن به طعمه ‫بدون داشتن پوششی برای پنهان شدن...
‫تقریبا ناممکن است.
‫مثل خیلی از تلاش های قبلی در این هفته،
‫این تلاش نیز با شکست رو به رو می شود.
‫یک بار دیگر، مینیِ دچار سوء تغذیه ‫گرسنه میماند.
‫خانواده او فقط می توانند ‫بهش دلداری بدند.
‫در برخی از زیستگاه های خشن، ‫دیدن چالش ها راحت است.
‫در دیگر جاها، ظاهر اول می تواند گول زننده باشد.
‫این توله کوچک روباه قطبی، ‫اسمش سیلور است.
‫او 6 هفته سن دارد.
‫و از شانس بد او،
‫تنها دختر در بین سه برادر تخس است.
‫او خواستار زندگی ای بی سروصدا است،
‫اما در این خانواده، ‫همچین چیزی ممکن نیست.
‫ ممکن است که پسرها نیروی عضلانی داشته باشند...
‫اما یقینا باهوش بین آنها ‫سیلور است.
‫امروز، مادرش حواسش به بچه بازیگوشش است...
‫درحالی که پدرش برای شکار رفته.
‫از برادران آزاردهنده بگذریم، ‫به نظر مکان منحصر به فردی برای بزرگ شدن می باشد.
‫اما در اصل،
‫جزیره خانه سیلور یکی از خشن ترین ‫زیستگاه های روی سیاره می باشد.
‫به دلیل نزدیکی به دایره قطب شمال، ‫توسط یخچال های طبیعی پوشیده شده است.
‫و توسط دریاهای یخی...
‫با جریان های زیرزمینی بدنام احاطه شده است.
‫آب و هوای اینجا می تواند ‫در یک لحظه تغییر کند،
‫باعث بوجود آمدن باد شدید، ‫طوفان های ناگهانی،
‫و زمین لغزش ها شود.
‫و این حتی بزرگ ترین تهدید نیست.
‫چند ماه بعد، زمستان میرسد.
‫دمای هوا به زیر صفر میرسد.
‫و آن موقع، سیلور و برادرانش ‫باید از خودشان محافظت کنند.
‫توله ها باید زود فربه شوند.
‫اگرچه گفتنش راحت تر از انجام دادنش است.
‫غذای اصلی آنها پرندگان مهاجر است.
‫اما لانه آنها در مناطق روباه های دیگر است...
‫که صاحب آن مناطق بسیار خشن می باشند.
‫پدر درمانده ی سیلور ‫مخفیانه وارد زمین همسایه اش می شود.
‫این یک خطر است...
‫اما نمی تواند اجازه دهد که خانواده اش ‫از گرسنگی بمیرند.
‫وقتی پدر سیلور به صخره های لانه سازی ‫نزدیک می شود،
‫همسایه اش او را می بیند.
‫و یه راست به سراغش می رود.
‫همسایه پیروز می شود.
‫پدر سیلور خوش شانس است ‫که صدمه ای ندید.
‫او باید به جستجوی غذایش ‫در جای دیگری ادامه دهد.
‫توله ها دارن گرسنه تر می شوند.
‫اما هر چقدر هم که پسرها مادرشان را اذیت کنند...
‫او چیزی ندارد که به آنها بدهد.
‫سیلور بیشتر شبیه پدرش است.
‫در مواجهه با یک مشکل، ‫سعی می کند خودش آن را حل کند.
‫اگر به اندازه کافی با دقت بگردید ‫ممکن است چیزی برای خوردن وجود داشته باشد.
‫اما عزم به تنهایی برای زنده ماندن کافی نیست،
‫زمستان خشن پیش روست.
‫در آنسوی دنیا، ‫پیکو نیز با همین سرنوشت رو به روست.
‫زندگی او به برگشتن مادرش بستگی دارد.
‫و خوشبختانه، انتظار او تقریباً به پایان رسیده است.
‫بعد از دو ماه در دریا،
‫مادر پیکو بالاخره روانه ی خانه است...
‫با شکمی پر از ماهی که پسرش را تغذیه کند.
‫این یک راهپیمایی عظیم چهار روزه از روی یخ دریا ‫برای رسیدن به خانه است.
‫مادر پیکو مصمم است که به آنجا برسد.
‫درست زمانی که غذای ذخیره شده پدر تمام می شود،
‫خانواده دوباره متحد می شود.
‫پدر بیکو شادی کوچک شان را ‫نشان می دهد.
‫پیکو با دقت از یک والد دلسوز...
‫به والد دلسوز دیگری منتقل می شود.
‫و یک وعده غذایی بسیار مورد نیاز ‫به او داده می شود.
‫بعد از یک نگاه آخر به پسرش...
‫نوبت پدر است که سفر حماسی به دریا ‫را در پیش بگیرد...
‫تا برای پیکو آذوقه جمع آوری کند.
‫وقتی هر دو والد همچون ‫یک تیم نوبتی کار می کنند،
‫مدت زیادی طول نمی کشد که پیکو ‫اندازه اش دو برابر شود.
‫پاهای مادرش به نظر به بزرگی قبل نمی آیند.
‫او اکنون باید با جوجه های دیگه ‫هم سنش قاطی شود.
‫اما پیکو عجله ای برای ترک مادرش ندارد.
‫وقت آن است که کمی ترغیب شود.
‫با احتیاط، به دو جوجه تنها نزدیک می شود،
‫اما اما به نظر نمی رسد که آنها ‫تمایلی به دوست شدن داشته باشند.
‫برای هیچ جوجه ای راحت نیست ‫که روی پاهای خود بیاستد.
‫اما در زندگی همه جوجه ها زمانی می رسد ‫که باید شجاع باشند.
‫و برای پیکو، آن زمان الان است.
‫مادرش دارد به دریا می رود...
‫و برای اولین بار او را در مهد کودکی رها می کند.
‫روزهای اول همیشه دلهره آور هستند.
‫و او از بدو تولد از مادر و پدرش ‫جدا نشده است.
‫با تشویق ملایم مادرش،
‫این جوجه کوچولو اولین قدم بزرگ خود را ‫به سمت مستقل بودن برمی دارد.
‫یک نگاه آخر به مادرش می اندازد...
‫و پیکو در گروه پذیرفته شده است.
‫از این به بعد، او تا هفته ها...
‫در سردترین مدرسه شبانه روزی دنیا می ماند،
‫که برای گرما به دوست های ‫تازه پیدا کرده اش چسبیده است.
‫پیکو نمی توانست شروع سخت تری ‫در زندگی داشته باشد.
‫اما به لطف تلاش های خستگی ناپذیر والدینش،
‫او تا بهار زنده ماند.
‫به زودی، به اندازه ای قوی می شود ‫که در دریا خودش را تامین کند.
‫با والدینی به فداکاری والدین پیکو،
‫حتی سردترین خانه ها نیزا می تواند ‫حس گرمی داشته باشد.
‫در ایسلند، آب و هوا درحال عوض شدن است.
‫زمستان در راه است.
‫و سیلور و برادرانش فوراً باید ‫وزنشان را افزایش دهند.
‫مادر سیلور دارد هر چه می تواند جمع می کند...
‫اما برای چاق و چله کردن چهار توله ‫کافی نیست.
‫با برادران زورگو،
‫سیلور تقریبا هیچی گیرش نمی آید.
‫مثل همیشه زیرک،
‫دارد راه های دیگری برای جلوگیری ‫از گرسنگی پیدا می کند.
‫سنگروی سیاه.
‫کوچک اما مغذی هستند.
‫و این تمام چیزی نیست که او دیده است.
‫در دوردست ها، پدرش کشف بزرگی کرده است.
‫خلیجی پر از پرنده...
‫که متعلق به کسی نیست.
‫اما رودخانه ای سریع و یخی ‫بین او...
‫و جواب مشکلات خانواده اش قرار دارد.
‫او جرئت خود را جمع می کند ‫و شیرجه می رود.
‫روباه های قطبی شناگران طبیعی نیستند.
‫این آخرین چاره برای پدر سیلور است.
‫او از اولین مانع عبور کرده است.
‫حالا نوبت دلیلی است که بخاطرش ‫به اینجا آمده.
‫بر اثر درماندگی، پدر سیلور خرابش می کند.
‫او شیوه دیگری را امتحان میکند.
‫او اشتیاق بسیاری دارد.
‫چیزی که او احتیاج دارد مخفی کاری است.
‫در آن طرف رود، ‫سیلور هر چیزی که می بیند را یاد میگیرد.
‫پدرش تسلیم نمی شود.
‫سرانجام، پافشاری او موفق میشود.
‫اولین وعده غذایی درست و حسابی سیلور ‫طی هفته ها،
‫که همش برای اوست.
‫اما پدرش سه پسر گرسنه نیز دارد.
‫او زنگ شام را به صدا در می آورد.
‫پسرها می رسند در حالی که پدر ‫برای بار دوم به دل آب میزند.
‫سیلور می داند که وقتی پدرش غذای بعدی را بیاورد، ‫فرصت منصفانه ای گیرش نمی آید.
‫تنها یک راه برای رسیدن به آن وجود دارد.
‫او هیچ وقت در زندگی خود شنا نکرده است،
‫اما سیلور کار به ظاهر غیرممکن ‫را انجام میدهد.
‫او برای رسیدن به پدرش با آب های یخی و جریان های قوی ‫مواجه می شود.
‫قبل از اینکه سیلور به آن طرف رود برسد،
‫پدرش دومین شکار خود را انجام میدهد.
‫بالاخره یک غذای خوب برای پسرانش.
‫در حالی که پسرها سر غذا ‫بین یکدیگر کشتی می گیرند...
‫در آنطرف رودخانه،
‫سیلور تمرکز خود را حفظ میکند.
‫حواس یک کاکایی صخره نشین ‫توسط یک شاهین پرت شده است.
‫این شانس سیلور است.
‫او موفق شده است.
‫حتی باعث می شود که شاهین ‫با او خونسرد باشد.
‫اولین شکار او.
‫در بین آنها، سیلور و پدرش ‫شانس خانواده را عوض کرده اند.
‫آنها همه مهارت های مورد نیاز برای زنده ماندن ‫از زمستان پیش رو را دارند.
‫درست است که بعضی چیزها ‫هیچ وقت تغییر نمیکنند.
‫بالاخره، نمی تونی برادر داشته باشی ‫و توقع داشته باشی که اذیتت نکنن.
‫اما سیلور اثبات کرده است که ‫یک خواهر خاص است...
‫که توانایی زنده ماندن ‫در زیستگاه خشن اش را دارد.
‫در دشت های خشکِ زامبیا،
‫بچه ی خانواده، مینی،
‫به دلیل گرسنگی ضعیف شده ‫و برایش مشکل است که پا به پای گله اش گام بردارد.
‫خانواده بالاخره یک وعده غذایی کوچک تهیه کرده است.
‫اولین غذایشان طی چهار روز.
‫مینی بالاخره می رسد.
‫اما او به حد کافی اعتماد به نفس ندارد ‫یا مصر نیست که خودش را جا کند.
‫شیرها به شهامت احتیاج دارند،
‫و مینی اگر می خواهد زنده بماند ‫باید یاد بگیرد که...
‫مصمم تر باشد.
‫به ویژه حالا که خانه او ‫خشن تر شده است.
‫یک کیلومتر و نیم بالای رودخانه،
‫نرهای مهاجر دارند می آیند.
‫نشانه گذاری بویایی، ‫قصد آنها را برای اشغال مکان تأیید میکند.
‫نعره های متجاوزین اخطاریی ‫برای خانواده مینی به حساب می آیند.
‫آنها باید توله ها را پیش از ‫تاریک شدن هوا پنهان کنند.
‫مخصوصا مینی، که تا حالا ‫تا این حد زندگیش به خطر نیوفتاده است. ‫