‫نائومی! نائومی!
‫نائومی!
‫نائومی! نائومی!
‫درست مثل خواهرش توی مرداب غرق می‌ شه.
‫تقاص گناهانش ‌رو پس می ده.
‫نائومی!
‫خبری نیست. هنوز داریم می ‌گردیم.
‫متأسفم.
‫اون برمی‌گرده خونه، هنری. ‫از این بابت مطمئنم.
‫راجع به گریسی هم همین رو گفتی.
‫هنری...
‫خبری ازش نشد؟
‫جو.
‫چیکار می‌ کنی؟
‫باید بریم لندن.
‫- چرا؟ ‫- دکتر گرت.
‫گفت بدون وقت قبلی منو ویزیت می‌ کنه.
‫ویزیت؟ برای چی؟
‫من بیمارم، ویل.
‫سرما خوردی؟
‫بدتر از این حرف هاست.
‫خب...
‫اخیراً هوا خیلی...
‫سرد و مرطوب بوده.
‫- حتماً تو... ‫- ضعیفـم.
‫و دارم ضعیف ‌تر می شم.
‫دارم سعی می ‌کنم مخفیش کنم.
‫استلا، چرا؟
‫چرا؟ اگه می ‌گفتی من...
‫- عیب نداره. ‫- نه، استلا.
‫به دکتر گرت اعتماد دارم.
‫درسته.
‫می‌ خوای دکتر گرت‌ رو ببینی؟
‫توی لندن؟
‫می ‌تونیم بچه‌ ها رو ببریم.
‫به یه ماجراجویی تبدیلش می‌ کنیم.
‫ماجراجویی؟
‫چرا که نه؟
‫می‌ تونیم بریم دیدنِ کورا.
‫نه، من...
‫- نمی‌ تونم... ‫- یه جا برای موندن نیاز داریم.
‫پیش چارلز می ‌مونیم.
‫صبح حرکت می ‌کنیم.
‫نمی‌خوامش.
‫کی از اتاقش میاد بیرون؟
‫به‌ زودی.
‫خیلی زود، امیدوارم.
‫امروز حالت چطوره؟
‫خوب.
‫می‌ خوان من رو ملاقات کنن. ‫کشفیاتم رو ببینن، پلسیوسر رو.
‫پس بهتره پاشی.
‫اما اون ها از کجا...
‫نمی‌ تونستم ببینم مردم خرافاتی ‫یه روستا این جوری از پا درت بیارن.
‫از طرف من برای انجمن نامه نوشتی؟
‫فرانکی همش سراغت‌ رو می ‌گیره.
‫سر هروعده ‌ی غذایی.
‫می ‌تونه باهام بیاد. ‫با قطار زیر زمینی می ریم.
‫نامه‌ ی دیگه‌ ای نداشتم؟
‫نه.
‫از آلدوینتر هیچی نبود؟
‫همچنان نه.
‫نگاه کن.
‫«نهنگ آبی - نمایش اسکلت موزه‌ ی تاریخ طبیعت انگلیس»
‫می‌تونیم بریم ببینیمش؟
‫امروز نه.
‫قرار ملاقات دارم.
‫اینجا افعی‌ هست؟
‫فعلاً نه، شاید یه روزی باشه. اگه بقایاش رو پیدا کنم.
‫پروفسور مارشانت.
‫کورا سی‌ بورن.
‫سلام.
‫تشریف بیارید.
‫بفرمائید بشینید.
‫به خودم اجازه ندادم دسته ‌بندیش کنم،
‫با این حال، معتقدم می ‌تونه یه نوع پلسیوسر باشه.
‫شبیه چیزایی که قبلاً دیدم نیست، ‫همه مقاله ‌های چاپ شده‌ رو نگاه کردم.
‫و اتفاقی پیداش کردی؟
‫نه، مدتیه که دارم سواحل اسکس ‌رو کند و کاو می ‌کنم.
‫تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫بازم داری؟
‫نه، فعلا فقط همینه.
‫مایه ‌ی تأسفه.
‫فقط با همین قطعه کاری از دستم برنمیاد.
‫شما کارت‌ رو بلدی.
‫بهتره برگردی دنبال بقیه ا‌ش بگردی.
‫مرسی بابت وقتی که گذاشتید.
‫برگرد اسکس، خانم سی ‌بورن.
‫می‌خواییم افعی ‌رو پیدا کنیم.
‫یه نفر اینجا مشتاقه.
‫چرا نمی‌ تونیم برگردیم آلدوینتر؟
‫نمی ‌تونیم، فرانکی.
‫کمکت کنم؟
‫نه، خودم می ‌تونم.
‫- فرانکی، حالت خوبه؟ ‫- دارم یخ می ‌زنم.
‫بدو بالا لباست ‌رو عوض کن.
‫کورا، این رفیق من، سالیه.
‫خانم کورا سی ‌بورن.
‫سلام.
‫از ملاقاتـتون خوشوقتم.
‫هفته‌ی دیگه تشریف میارین؟
‫با امبروس؟ خونه‌ی من؟
‫مارتا میگه اون از شما ‫حرف شنوی داره.
‫اوه، آره.
‫ببخشید، خیلی خسته‌ام.
‫اگه چتر خواستی، بردار.
‫چیزی که کشف کردم ‫به درد نخوره.
‫چی؟
‫مگه اینکه برگردم باز ازش پیدا کنم.
‫نمی‌تونی.
‫نه، امکان نداره.
‫باید اسکس‌رو فراموش کنی.
‫نباید منو می‌فرستادی ‫با پروفسور ملاقات کنم.
‫سعی داشتم کمک کنم.
‫چرا؟
‫می‌خوام برگردی به حالت سابق.
‫دارم سعی‌ام رو می‌کنم.
‫واقعاً؟
‫با شبانه‌روز توی تخت خوابیدن، ‫و چیزی نخوردن؟
‫به خاطر یه مرد متاهل ‫دلـت شکسته؟
‫باید به حالت قبلی برگردیم.
‫باید یه خونه‌ی مناسب ‫برای فرانکی درست کنیم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫باید خونه‌رو دلباز کنیم،
‫و بعد به فکر تحصیلاتـش باشیم.
‫- ما باید سعی کنیم... ‫- همش «ما، ما»
‫یه‌جوری حرف می‌زنی ‫انگار ما یه زوجـیم.
‫- منظورم اینه که... ‫- من فقط خدمتکارتـم.
‫نه، دوستمـی.
‫آدم به دوستـش حقوق نمیده.
‫چی؟
‫- کجا میری؟ ‫- ببخشید.
‫اشکال نداره نصفِ روز ‫رو مرخصی بگیرم، خانم؟
‫چی؟
‫مارتا؟
‫- مارتا کجا رفت؟ ‫- نمیدونم.
‫- کی برمی‌گرده؟ ‫- نمیدونم.
‫- رفت اسکس؟ ‫- نه!
‫متاسفم.
‫یه کاری می‌کنیم، ‫بریم نهنگ‌رو ببینیم؟
‫کی؟
‫فردا.
‫باید وانمود کنم منظوری نداشتم.
‫- باهاش آشتی کنم. ‫- چرا؟
‫- چاره‌ی دیگه‌ای ندارم. ‫- همیشه یه راهی هست.
‫- مارتا. ‫- نه.
‫نمی‌تونی درک کنی چه حسی داره ‫وقتی از خودت قدرت نداشته باشی.
‫به نظر من تو خیلی قدرتمندی.
‫موافقت کرده باهامون بیاد. ‫حتماً خیلی برات احترام قائله.
‫ولی قبلاً هرروز باهم بودیم. ‫حرف می‌زدیم، درد و دل می‌کردیم.
‫فکر می‌کردم اونم همین ‫حس‌رو داره.
‫انگار خیلی دوسـش داری.
‫بقیه هم همین‌طورن.
‫جان، داریم میریم.
‫توی قایق خون ریخته.
‫کار کیـه؟
‫اوانزفورد.
‫چرا؟
‫فکر می‌کنه ازمون محافظت می‌کنه.
‫یعنی ما درخطریم؟
‫نه.
‫- واسه همین داریم میریم لندن؟ ‫- نه.
‫نائومی برمی‌گرده خونه.
‫باید ایمانمـون رو خفظ کنیم.
‫داری چی می‌کشی، جان؟
‫نهنگ‌ـه.
‫وقتی رسیدیم می‌تونی ‫به چارلز نشونـش بدی.
‫چرا نمی‌تونیم مستقیم ‫بریم موزه؟
‫من و بابات صبح توی شهر ‫کار داریم.
‫- نمی‌شه بریم کورا رو ببینیم؟ ‫- نه.
‫به زودی می‌بینیمش، مطمئنم.
‫یکم عمیق‌تر.
‫انقدر نگران نباش.
‫حالم خوبـه.
‫میشه یه بار دیگه سرفه کنی، ‫بعد توی این ظرف تف کنی؟
‫حالا چی؟
‫روی باکتری مایع میریزم، ‫تا بتونم زیر میکروسکوپ ببینمش.
‫منم می‌تونم نگاه کنم؟
‫البته.
‫مثل دونه‌ی برنج می‌مونه.
‫چه آبی رنگـه.
‫چه قشنگـه.
‫متاسفانه، سل‌ـه.
‫- نه. ‫- خیلی متاسفم.
‫- دکترِ آلدوینتر گفت... ‫- دکترِ آلدوینتر احمقـه.
‫لوک.
‫- ما میریم، زودباش. ‫- لطفاً صبرکن.
‫یه درمانی هست.
‫پنوموتوراکس درمانی.
‫یه درمان تهاجمی‌ـه، ولی ‫اگه نظر منو می‌خواین،
‫بهترین و تنها امیدشـه.
‫چی هست؟
‫جراحی انجام میدم تا ‫ریه‌ی عفونی‌رو از کار بندازم،
‫تا بهش بهترین فرصت ‫برای التیام پیدا کردن رو بدم.
‫تاحالا موفقیت‌آمیز نبوده.
‫پس، نه. ‫امکان نداره.
‫- همسرت‌رو به خاطر ترس‌هات فدا نکن. ‫- فکر کردی میذارم مثل قصاب‌ها
‫دل و روده‌ش رو بریزی بیرون؟
‫راه‌های دیگه‌ای هم هست.
‫تزریق توبرکولین‌رو پیشنهاد میدم...
‫- درصد موفقیت پایینی داره. ‫- توی آلمان جواب داده.
‫واقعاً فکر می‌کنم، جراحی...
‫اون موش آزمایشگاهیـت نیست، ‫دکتر گرت.
‫- زنِ منـه. ‫- بس کن.
‫این بیماریِ منـه.
‫نمی‌خوام درمان شم.
‫پس باید بدونین چی ‫در انتظارتونـه، خانم رنسام.
‫بعضی روزا خوبه، ‫ولی روزای بدم دارین.
‫ضعف.
‫هذیون‌گویی.
‫ممنون.
‫می‌خوام با همسرم صحبت کنم، لطفاً.
‫استلا.
‫تصمیمـم‌رو گرفتم.
‫نمی‌خوام وقت گران‌بهام ‫رو توی بیمارستان سپری کنم.
‫دور از...
‫من چیکار کنم؟
‫بچه‌هارو ببر گردش.
‫خیلی مشتاق بودن.
‫بعد میریم خونه.
‫چارلز منتظرمونـه...
‫الان میرم پیشـش. ‫امروز رو اونجا استراحت می‌کنم.
‫بابا؟
‫حالت خوبـه؟
‫آره.
‫برو برادرت‌رو پیدا کن.
‫اینجا بمون، باشه؟
‫ویل.
‫اومدی لندن.
‫بچه‌ها می‌خواستن نهنگ‌رو ببینن.
‫آره، فرانکی هم خیلی ‫براش مشتاقـه.
‫به مادرش رفته.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫کورا.
‫چرا رفتی؟
‫فرانکی دلش برای خونه ‫تنگ شده بود، همین.
‫کورا، داری عجیب رفتار می‌کنی.
‫متاسفم.
‫همگی خوبیـن؟ ‫مادرت چطوره؟
‫- اون... ‫- جان کجاست؟
‫ما باید...
‫باید بریم خونه.
‫خدانگه‌دار، خانم سی‌بورن.
‫داری میلرزی، مامان.
‫- کورا چی شده؟ ‫- تنهام بذار.
‫می‌رم ببینم نائومی برگشته یا نه.
‫جو؟
‫بذار بره.
‫برگرد نائومی.
‫برگرد.
‫این مجازاتمـه؟
‫همش فکر می‌‌کنم باید همین باشه.
‫واسه چی؟
‫ما تاحالا چیزی از هم ‫مخفی نکردیم، مگه نه؟
‫هیچ‌وقت.
‫یه چیزی هست که بهت نگفتم.
‫یکی هست که من...
‫ساکت.
‫تو مرد خوبی هستی، ویل رنسام.
‫جر و بحثمـون رو فراموش کنیم؟
‫دارم سعی می‌کنم.
‫باید تصمیم بگیری چی می‌خوای.
‫خودت‌رو درگیر چیزی که ‫نمی‌تونی داشته باشی، نکن.
‫کورا.
‫سلام. ‫ممنون که اومدی.
‫فکر می‌کردم هنوز توی اسکسـی.
‫نه چندوقتی هست اومدم.
‫چرا نامه ننوشتی؟
‫تو چرا ننوشتی؟
‫من کاملاً غیرقابل اعتمادم. ‫عذرم موجه‌ـه.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫خب چی شد؟
‫همشون برعلیه من شدن. ‫تصمیم گرفتن که من اهریمنـم.
‫چی؟ ‫حتی کشیشِ عزیز؟
‫نه، اون...
‫درهرصورت، من اومدم درمورد ‫یه چیز دیگه باهات حرف بزنم.
‫مهمونی‌رو یادته؟ ‫قضیه‌ی مارتا؟
‫مارتا؟
‫و سالی؟
‫سالی؟
‫خواهرِ بیمارت.
‫قرار بود بریم یه محله‌ کثیف.
‫لوک، مهمـه.
‫باید از مارتا حمایت کنم. ‫باید بیای.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫تو دکتر نِو هستی.
‫اگه با امبروس حرف بزنی، ‫مجبوره گوش بده.
‫لطفاً لوک.
‫مشکل اینه که، یه برنامه‌ی ‫ مهم‌تر دارم.
‫مهمونی سالانه‌ی بی‌ام‌ای.
‫خب نرو اونجا.
‫ولی قراره بهم جایزه بدن.
‫لوک، عالیـه.
‫اعتراف کن که هیجان‌زده‌ای.
‫گمونم بتونم جفتش‌رو برم،
‫اگه یه دوستی همراهیـم کنه.
‫مایه‌ی افتخارمـه.
‫من خیلی اهل جواهرات نیستم.
‫ولی ممنون.
‫خوب شد، به هرحال ‫از پس هزینه‌ش برنمیومدم.
‫صبح بخیر.
‫این چیـه؟
‫حداقل کاری که می‌تونم بکنم.
‫ممنون.
‫باهام میای بریم دنبال لوک؟ ‫مطمئن شیم از زیرش در نمیره؟
‫فکر کنم باید با فرانکی ‫صبحونه بخورم.
‫لوک، مارتا اومد.
‫لوک.
‫چرا انقدر خشنی؟
‫مارتا اومد.
‫خدای من.
‫صبح بخیر.
‫زیبا شدی.
‫آماده‌ای؟
‫خب...
‫ببین، من تمام شب‌رو کار کردم.
‫اصلاً حسش‌رو ندارم.
‫- پاشو، پاشو. ‫- اگه بخوام راستـشو بگم...
‫یه قهوه‌ی غلیظ؟
‫- نظرت چیـه؟ ‫- آره.
‫بهش که نگفتی؟
‫معلومـه که نه.
‫خوبـه، چون هرکسی می‌تونه ‫بینه چقدر بهت علاقه داره.
‫راستی، میخواستم بپرسم. ‫چطور بود...
‫خوب بودم؟
‫همین الانـشم فراموش کردم.
‫شما زن‌ها واقعاً می‌دونین ‫چطوری یه مرد رو نابود کنین.
‫امیدوارم هنوز درگیر کورا نباشی.
‫خیلی خب.
‫بریم قال قضیه‌رو بکنیم.
‫همون‌طور که می‌بینین، ‫آقای امبروس،
‫اینجا جای مناسبی برای ‫بهبودی بعد از جراحی نیست.
‫شاید مهمونمـون آب میل داشته باشه.
‫چاه تمیز نیست.
‫- توی آب هیدروژن سولفید‌ـه. ‫- چی گفتی لوک؟
‫گاز سمی.
‫نگاه، قاب پنجره‌رو سیاه کرده.
‫فضولاتـتون‌رو کجا ‫تخلیه می‌کنین، سالی؟
‫فاضلابی که اون بیرونـه، ‫اگه پر باشه یه فاضلابِ دورتر.
‫موجودات موذی دارین؟
‫معلومه که دارن.
‫ممنون.
‫خیلی...
‫آموزنده بود.
‫همین‌جوری نذار برو، چارلز.
‫گفتم میام و اومدم.
‫- تو قدرت کمک کردن بهشون‌رو داری. ‫- و کمک کردیم، کورا.
‫دوباره تصویبـش کردیم.
‫قانون پاک‌سازی...
‫نمی‌تونی محله‌های کثیف‌رو ‫خراب کنی و مردم‌رو آواره کنی.
‫پیشنهاد تو چیـه؟
‫بودجه‌ی ساخت مسکن ‫ارزان قیمت می‌خوایم.
‫کمونیست ظاهر شد.
‫مردم دارن می‌میرن، امبروس.
‫فقط بیماری اینجا ‫جون سالم به در می‌بره.
‫تو جون سالم به در بردی.
‫- خدای من، چارلز. ‫- چیـه؟
‫اصلاً میدونی مردن ‫با بیماری وبا چطوریـه؟
‫یه عامل بیماری‌زا داره توی ‫فاضلاب زیرپامون فوران می‌کنه.
‫پس اول، کنترل روده‌ت رو ‫از دست میدی.
‫شب و روز استفراغ می‌کنی.
‫چشمات میره میچسبه ته جمجمه‌ت.
‫و پوستـت آبی می‌شه.
‫یه مرگ تنها و ترسناکیـه.
‫آب تمیز جزو حقوق اولیه‌ی بشره.
‫اگه سر این توافق نداریم، ‫همون بهتر که بری.
‫با همکارام صحبت می‌کنم.
‫ببینم می‌تونم بودجه تامین کنم.
‫لوک طبقه‌ی پایینـه.
‫عذاب وجدان دارم برم بیرون.
‫نه، احساس گناه نداشته باش.
‫یه کاری بکن.
‫می‌تونی به جنبش بپیوندی.
‫عالی بودی، مارتا.
‫اینجا داری حروم می‌شی.
‫- دلم میخواد کار بیش‌تری بکنم. ‫- باید بکنی.
‫فکر کنم تو و فرانکی تا ابد ‫به من نیاز ندارین، نه؟
‫مواظب لوک باش.
‫ما رفیقیم.
‫بریم بیرون برای موفقیتت جشن بگیریم؟
‫منظورم جشن درست حسابیه.
‫
‫دکتر گرت.
‫- خدایا، رئیس هیئت مدیره‌ ست. ‫- گرت؟
‫واقعاً باید بریم یه جا خوش ‌گذرونی.
‫امشب شب توئه. ازش لذت می ‌بریم.
‫گرت.
‫گرت، تبریک می‌ گم.
‫همه سعیم‌ رو می ‌کنم.
‫- ایشون دخترتون هستن؟ ‫- آقای گرت، پسر خوبی باش.
‫متأسفانه، محاله!
‫شما باید خانم گرت باشین، از دیدنتون خرسندم.
‫باعث افتخارمه.
‫من الآن باید برم سخنرانیم ‫رو با همسر عزیزم تمرین کنم.
‫در نهایت احترام و تواضع...
‫- تواضع؟ واقعاً؟ ‫- این جایزه ‌رو...
‫به همچین شبی نیاز داشتم. مرسی ‫
‫همیشه در خدمتگزاری حاضرم.
‫- خدایا، خیلی منگ شدم. ‫- واقعاً؟
‫همش تقصیر شماست، خانم گرت.
‫جریان چیه کورا؟ داریم چیکار می ‌کنیم؟
‫داریم توی مهمونیت شیطنت می ‌کنیم.
‫از سر به زیر و مؤدب بودن خسته شدم.
‫درباره چی صحبت می ‌کنی؟
‫بیا ازدواج کنیم.
‫جدی می ‌گم. باهام ازدواج کن. همسرم باش.
‫لوک، چی...
‫- نمی‌تونم، خودت می دونی نمی ‌تونم. ‫- چرا؟
‫چند ماه بیشتر از مرگ همسرم نگذشته.
‫گور بابای همسرت! تو که دوستش نداشتی.
‫چی... و تو...
‫دوست دارم.
‫از لحظه‌ای که دیدمت، دوست داشتم.
‫قبل از اینکه من رو بشناسی؟
‫از چیزی که دیدم خوشم اومد.
‫و خواستی روش علامت بذاری؟
‫- کورای بیخیال چی شد؟ ‫- متأسفم، من...
‫فقط بهش فکر کن.
‫ما با هم می ‌خندیم.
‫دعوا می ‌کنیم. همین حالا هم مثل یه زوج می ‌مونیم.
‫رفاقت نمی‌ تونه کافی باشه؟
‫منظورت رابطه ‌ی معمولیه.
‫متأسفم، من...
‫- یه روزی شاید بیشتر... ‫- یه روزی؟
‫وقتی دعوت کردی بیام اسکس،
‫- تا مرد خونه ا‌ت باشم؟ ‫- چی؟
‫فکر کردی چرا برات مهمونی گرفتم؟
‫فکر کردم خواستی برای رفیقت یه کاری بکنی.
‫اون چی؟ اونم رفیقته؟
‫کی؟
‫می‌ دونی متأهله؟
‫البته احتمالاً به خاطر وضعیت ‫ریه‌ ی همسرش، زیاد متأهل نمونه.
‫دلت به همین خوشه؟
‫فکر نمی‌ کردم حتی تو انقدر بیرحم باشی، کورا.
‫درمورد چی حرف می‌زنی؟
‫سل داره، هفته‌ ی پیش ویزیتش کردم.
‫داری دروغ می‌ گی!
‫اگه باور نمی‌ کنی از اسپنسر بپرس.
‫نگران نباش. چند ماه دیگه می ‌میره.
‫و اون مال تو می شه.
‫برو گورت رو گم کن!
‫کورا، صبر کن. متأسفم.
‫گفتم برو گمشو.
‫- کورا، برگرد. ‫- تنهام بذار.
‫- حالت خوب نیست. ‫- تو بدتری.
‫پس فرار کن، بزدل!
‫بزدل خودتی!
‫اگه می‌ شه تشریف بیارید روی سِن، قربان.
‫گور باباش!
‫ای ابله، ابله لعنتی. ابله! ‫
‫- چی شده؟ ‫- لوک خواستگاری کرد.
‫- چی؟ ‫- می دونم.
‫ای ابله!
‫- ابله اونه! ‫- نه، کورا. بیخیال.
‫نه، تو اونجا نبودی.
‫داشتیم می ‌گفتیم ،می ‌خندیدیم، یه دفعه خواستگاری کرد.
‫اون عاشقته.
‫می‌ دونی دوست داشتنـت چقدر دردناکه؟
‫نفهمیده بودم.
‫- هیچ‌ وقت نمی ‌فهمی. ‫- مارتا، چی...
‫- چی می‌ خوای، کورا؟ ‫- می‌ خوام؟
‫آره، چون هر چی بیشتر سر درگم باشی،
‫آدم های بیشتری آسیب می‌ بینن.
‫- مدت طولانی‌ ای گیر افتاده بودم. ‫- آره.
‫ادامه بده، بازم بنداز گردنِ مایکل.
‫حق با توئه. دارم اینجا حروم می ‌شم.
‫پول.
‫کیف پول!
‫نه.
‫بجنب!
‫بده.
‫دستم نه، لطفاً.
‫پدر.
‫دعاهای منو بشنو.
‫از گناهانم توبه می ‌کنم.
‫از اهریمن دست می ‌کشم.
‫بهم برش گردون.