‫با مادرت توی دانشگاه آشنا شدم.
‫تقریباً همسن تو بود.
‫تو شبیه اونی.
‫چه شکلی بود؟
‫اون...
‫روزا فرشته بود و...
‫شبا بیشتر یه یاغی بود.
‫یاغی.
‫واقعا؟
‫اوهوم.
‫شروع کنیم؟
‫اوهوم.
‫پلیس دی‌ان‌ای تو رو روی چاقو پیدا کرده.
‫و هیچ قسمتی از داستان دیروزت ‫این قضیه رو توضیح نمیده.
‫چرا بهم نمیگی چه اتفاقی افتاد؟
‫میتونی به من بگی.
‫با چشم پوشی از هرچی که بگی، من ازت دفاع میکنم.
‫من طرف توام، آنیا.
‫جدی میگم، اینجام تا کمکت کنم.
‫[ براساس رمان مادر عالی اثر نینا دارنتون ]
‫دکتری که تو رو معاینه کرد...
‫گزارشش رو به پلیس داد.
‫اون میگه زخمای تو با کسی که تلاش داشته ‫دو نفر رو توی درگیری جدا کنه، همخونی نداره.
‫در حقیقت اون فکر میکنه اون زخم‌ها ‫بیانگر حمله‌ی مستقیم هستن.
‫کی میخواسته بهت صدمه بزنه آنیا؟
‫- دیمین؟ ‫- نه.
‫هیچکس.
‫مواد فروشش اونجا بود و دوتاشون...
‫پلیس نتونسته هیچ ردی از ‫موادفروش پیدا کنه. هیچ کجا.
‫اونا فکر میکنن تو مواد مصرف میکنی، ‫که احتیاج به پول داشتی
‫و فکر کردی توی خونه دیمین پیدا میکنی.
‫و به خاطر همین باهاش درگیر شدی.
‫اما من مواد مصرف نمیکنم.
‫بسیارخب.
‫دوستت جولی هم دقیقا همینو میگه.
‫اگه درست باشه پس آزمایش خون به نفع ما میشه.
‫و این کمک میکنه.
‫اما هنوزم باید توضیحی برای همه ی زخمات بیاریم
‫و اینکه چرا دی‌ان‌ای تو روی چاقویی بوده ‫که ازش برای قتل دیمین استفاده شده.
‫آنیا، یادت باشه، من طرف توام. وکیل توام.
‫اگه ارتباطی با مرگش داشتی...
‫من نکشتمش.
‫آنیا.
‫باید همه چیزو درباره ی اتفاقات اون شب بدونم
‫تا بتونم ازت دفاع کنم، ‫و اثبات کنم که با نقشه قبلی نبوده
‫که تو اونو با خونسردی نکشتی و همش ‫بخاطر دفاع از خودت بوده.
‫که اون بهت حمله کرده، و تو ناچار به دفاع شدی.
‫همه چیزو بهم بگو تا منم یه راهی ‫برای دفاع ازت پیدا کنم.
‫من نکشتمش.
‫چه اتفاقی افتاد آنیا؟
‫قبلا توی محوطه دانشگاه دیده بودمش، ‫و فکر میکردم جذابه.
‫کافیه!
‫آخ لعنتی!
‫بهم دست درازی کرد.
‫بعدش خودمو توی حموم زندونی کردم.
‫ترسیده بودم.
‫حتما از حال رفتم.
‫بعدش صدای داد وبیداد شنیدم.
‫مواد فروشش بود.
‫بهش دست زدم که ببینم نفس میکشه یا نه.
‫یه صدا شنیدم.
‫چه صدایی؟ از کجا میومد؟
‫از پشت. از اتاق خواب، به نظرم. نمیدونم.
‫برای همین چاقو رو برداشتم تا از خودم دفاع کنم.
‫کار من نبود.
‫من اونو نکشتم. قسم میخورم.
‫چرا به پلیس...
‫به پلیس گفتی که تلاش کردی درگیری بین ‫دیمین و موادفروشش رو جدا کنی؟
‫از کاری که باهام کرد خیلی خجالت می‌کشیدم.
‫نباید باهاش میرفتم.
‫من رفتم دنبالش. تقصیر من بود.
‫نه.
‫تقصیر تو نیست.
‫به خاطر همین با پلیس تماس نگرفتم.
‫میخواستم برم خونه.
‫میخواستم دوش بگیرم
‫و از شر اون لباس‌ها راحت شم ‫تا کاری که باهام کرده رو پاک کنم.
‫مامانم ازم بیزار میشه.
‫بریم بشینیم.
‫میتونم ببینمش؟
‫نه.
‫قراره معاینه‌اش کنن.
‫نشونه های دست درازی رو بررسی میکنن. ‫یه روانشناس رو می‌بینه.
‫چرا بهم نگفت؟
‫خجالت میکشید.
‫فکر میکنه تقصیر خودش بوده.
‫دخترکم.
‫هلن.
‫باید درک کنی
‫این قضیه چیزیو در هنگام تحقیقات عوض نمیکنه.
‫این میتونه به ضررش بشه، ‫چون به محض اینکه تاییدش کنن
‫برای قتل بهش یه دلیل میده.
‫چون حرفاشو باور نمی‌کنن.
‫نخستین بار دروغ گفته، ‫چرا الان باید واقعیت رو بگه؟
‫- بهشون درباره ی یه راه ورود دیگه گفتی؟ ‫- آره.
‫دارن هویت همه ی کسایی رو که ‫داخل و خارج ساختمون شدن شناسایی می‌کنن.
‫من باید...
‫من باید یه چیزی نشونت بدم.
‫من...
‫سومیا زنگ زد تا آدرس واقعی آنیا رو بهم بده و...
‫بدون من رفتی؟
‫اینو پیدا کردم. ببین.
‫به نظرت آشنا نمیاد؟
‫بسیارخب، صبر کن. بذارش کنار.
‫زود باش. اینجا نه.
‫این همونیه که از پشت بوم اومد.
‫عکسو زده بود به دیوارش؟
‫- توی کمدش بود. ‫- توی...
‫- نباید بهش دست میزدی هلن. ‫- میخواستم براش چندتا لباس بیارم.
‫پس چرا براش لباس نیوردی؟
‫چرا این عکسو برداشتی؟
‫شاید فکر میکنی آنیا حرف نمی زنه
‫چون اون یارویی رو که از پشت بوم اومده میشناسه.
‫ته وجودت هم فکر میکنی آنیا داره دروغ میگه.
‫بهش دست درازی شده.
‫در مورد این دروغ نمیگه.
‫حتی اگه همه واقعیت رو نمیگه
‫اجازه نمیدم باهاش طوری رفتار کنن ‫که انگار اینجا قربانی نیست.
‫مورد آشکار دفاع از خود.
‫اما اگه این یارو اونجا بوده ‫پس میدونه چه اتفاقی افتاده.
‫باید پیداش کنیم.
‫- برمیگردی آنیا رو ببینی؟ ‫- تا فردا اجازه ندارم ببینمش.
‫اگه این کسی باشه که از پشت بوم اومده، ‫سرنوشت ساز میشه.
‫یا اون دیمین رو کشته، ‫و آنیا داره ازش محافظت میکنه
‫یا اون برای محافظت از آنیا ‫یه کلمه هم حرف نمیزنه.
‫خواهش میکنم، بیاید داخل. بیاید داخل.
‫من روانشناسم.
‫من به شکل نزدیک با پلیس کار میکنم ‫ولی جدا از تحقیقات.
‫دنبالم بیا.
‫من اینجام که به حرفات گوش بدم ‫و شاید بتونم کمکت کنم. بفرما بشین.
‫بهشون گفتم باید تو رو توی دفترم ببینم. ‫اینجا آروم ‌تره.
‫- شوخی نیست. ‫- رابطه، مواد و موزیک.
‫آره، مقاومت سخت میشه، مگه نه؟
‫از کجا آوردیش؟
‫یه نفر توی کلوب اینو توی اینستاگرام پست کرد.
‫هووم.
‫- این یارو که اینجاست فوت کرده، درسته؟ ‫- آره خودشه.
‫و تیترش اینه:
‫"جشن و شادی به خونریزی ختم شد."
‫- خیلی خوبه. ‫- موافقی؟
‫- میتونی بازم برام بیاری؟ ‫- سرمایه داری؟
‫- هست. ‫- سرمایه هست.
‫ممنون.
‫هلن؟
‫از کجا میدونستی اینجام؟
‫متیاس بهم زنگ زد.
‫مامان، من ازت نخواستم این همه راه بیای اینجا.
‫باید روی آنیا متمرکز باشم.
‫- کی میخوای بری درش بیاری؟ ‫- قبل از شروع 5 دقیقه بهم زمان بده.
‫من یه وکیل عالی میشناسم که میتونه کمک کنه.
‫آره همین الانم یه خوبش رو داریم.
‫فکر میکردم موافق باشی که باهام حرف بزنی.
‫مامان، داری از یه آشفتگی سوء استفاده میکنی.
‫- آنیا نوه‌ی منه، هلن. ‫- مامان، من میتونم مراقب دخترم باشم.
‫همدیگه رو می‌بینیم.
‫برای شام میاد پیشم.
‫توی برلین زندگی میکنی. هرگز نیومدی اینجا. ‫کسیو توی پاریس نمی‌شناسی.
‫من آدمایی رو توی دادگاه میشناسم.
‫- پس بذار بهشون زنگ بزنم... ‫- به آنیا تعرض شده.
‫نه.
‫ولی چطوری این اتفاق افتاد؟
‫چون کسی اونجا نبود که ازش مواظبت کنه.
‫بذار کمک کنم.
‫نه، میدونم کارت چطوریه. هیچ چیزی رایگان نیست.
‫اشباع اکسیژنش به حالت عادی برگشته. ‫وضعیتش پایدار شده.
‫خطرناکه ولی میتونیم وارد ‫مرحله بعدی بازسازی بشیم.
‫تصمیمش با شماست.
‫ازتون تشکر میکنه. ‫آماده‌ست که به مرحله بعدی بره.
‫لطفا منو ببخشید.
‫باید جوابش بدم. همسرمه. ممنون مریم.
‫سلام عزیزم.
‫دکتر معاینه‌ش کرده؟ حالش چطوره؟
‫خوب نیست.
‫امروز یه روانشناس رو می‌بینه. ‫و آره، دکتر هم معاینه‌ش کرده.
‫باید اونجا پیشش باشم.
‫- باید بیام اونجا. ‫- چه فرقی میکنه؟
‫بهرحال نمی‌تونیم ببینیمش.
‫مامانم اومد اینجا.
‫چرا اسم هتلم رو بهش دادی؟
‫واقعا متاسفم.
‫تو حالت خوبه؟
‫معلومه که خوب نیستم.
‫باید به لوکاس چی بگیم؟
‫حقیقت رو.
‫من بهش میگم. تو حواست به آنیا باشه.
‫- امشب بهش میگی؟ ‫- خب آره.
‫میخوای بگی چطوری انجامش بدم؟
‫متیاس.
‫اینقدر غمگین نباش.
‫مطمئنم نمره عالی رو میگیری.
‫حداقل دلت واسه من بسوزه. ‫مغزم کاملاً هنگ کرده بود.
‫اینو میگی، بعدش نمره عالی ‫و جایزه نوبل رو می‌گیری.
‫نه.
‫[ حق کشتن داشت؟ ‫یک زن آلمانی در بازداشت. ]
‫هووم؟
‫اون برادرشه، آره؟
‫هی!
‫محلشون نذار.
‫هی، دیوونه شدی؟
‫لوکاس!
‫لوکاس الان اینو دید. نگرانشم.
‫[ حق کشتن داشت؟ ‫یک زن آلمانی در بازداشت. ]
‫اوه آنیا.
‫خبری از نتیجه تعرض آنیا برگ نشد؟
‫منتظر نتایج هستیم ولی صبر کن.
‫اینو ببین.
‫اگه از من بپرسی، بهش نمیاد بیگناه باشه.
‫[ زندگی آدری کارنا افسانه نیست ]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ببخشید دنبال اطلاعات درمورد این دختر میگردم، ‫به نظرتون آشنا نمیاد؟
‫- نه. ‫- شما چطور؟
‫- نه، شرمنده. ‫- باشه ممنون.
‫سلام خانم کارنا؟
‫من هلن برگ هستم. صبر کنید لطفا.
‫- دختر من قاتل نیست. ‫- دست از سرم بردار.
‫میدونم دوست بودین.
‫خواهش میکنم! صبر کن، صبر کن!
‫نرو.
‫ازت میخوام کمکم کنی این مرد رو پیدا کنم.
‫متاسفم، نمیتونم.
‫- برادرت به دختر من تعرض کرد. ‫- از سر راه برو کنار!
‫متاسفم.
‫متاسفم. متاسفم. حالتون خوبه؟
‫آره صفحه‌اش شکست.
‫متاسفم.
‫چیزی نیست.
‫به آنیا گفتم که نره.
‫عذر میخوام. سلام، ببخشید مزاحم میشم.
‫ببخشید دنبال اطلاعات درمورد این دختر میگردم، ‫به نظرتون آشنا نمیاد؟
‫اصلا. ببخشید.
‫عذر میخوام؟ لطفا سوار شید.
‫چیزی نیست جناب.
‫بشینید جناب. بفرمایید.
‫به پلیس نگفتم. نتونستم.
‫به هیچکس نمیگم که تو گفتی.
‫آنیا بهم گفت که به نظرش دیمین پسر خوبیه.
‫قبل از اینکه فرصتش پیش بیاد که به هم ‫معرفیشون کنم، شروع کردن به صحبت.
‫پس چرا بهش گفتی که نره؟
‫برادرم...
‫ما فرق داریم.
‫فرق دارین.
‫منظورت چیه که فرق دارین؟
‫همه بهش میگفتن که کسب و کار خونوادگی ‫مال اون میشه، و...
‫و اون میتونه همه چیز داشته باشه.
‫آدری، چه اتفاقی افتاد؟
‫عکس‌های شما اسم و رسم پسرم رو لکه‌دار میکنه.
‫میتونم بهت پول بدم.
‫واسه هرچیزی که نصیبت شده
‫قبل از اینکه منتشرشون کنی.
‫و اگه نخوام منتشر بشن، پول بیشتری بهت میدم.
‫اولین رقم، شماره تلفن منه.
‫دومیش رقم پیشنهادیمه.
‫برادرم آدم بدی نبود.
‫مشکل اصلی خونوادمونه، ‫با اسممون، پولمون.
‫اون میتونست هر دختری که میخواد رو ‫داشته باشه، حتی اونایی که نمیخواستنش.
‫من عاشق برادرم بودم.
‫یه مدت طولانی بهش حسودیم میشد.
‫بیشتر عمرم.
‫حسابی جون کندم تا بهتر از اون بشم.
‫ولی اون وارث بود، و همین ما رو دور کرد.
‫حالا دیگه هیچوقت نمیتونیم ‫اشتباهاتمون رو جبران کنیم.
‫درک میکنم میخوای بدونی که ‫کی برادرت رو کشته
‫ولی کار آنیا نبود.
‫دست از سر پسرم بردار، ‫باید روی این دختر تمرکز کنی.
‫پلیس خیلی آروم کار میکنه.
‫اون دخترک کوفتی پسرم رو به قتل رسوند.
‫و میخوام همه بدونن.
‫و این یارو اینجا چی؟
‫زیاد می‌دیدیش؟
‫نه، زیاد نه.
‫یعنی گمونم یکی دوبار توی جشن‌های دانشگاه دیدمش.
‫اون اساساً "پروژه خیریه" آنیا بود.
‫آنیا باهاش توی یکی از جلساتمون آشنا شد.
‫اونم دخیل بوده؟
‫اسمشو میدونی؟
‫قادر... یا کمال، فکر میکنم.
‫- کمال. ‫- کمال؟
‫اوهوم.
‫کمال.
‫لوکاس!
‫تلفنت توی آشپزخونه‌ست. داره منفجر میشه.
‫لوکاس! لوکاس!
‫اگه نمیخوای جواب بدی، میتونی خاموشش کنی.
‫- درمورد آنیا یه مشت مزخرف میگن. ‫- چه مزخرفی؟
‫چیه؟
‫این...
‫این چیزای زننده چیه؟
‫میدونی، لوکاس...
‫گوش کن.
‫با مامانت صحبت کردم. باید یه چیزی رو بهت بگیم.
‫آنیا...
‫بهش تعرض شده.
‫میدونم.
‫منظورت چیه؟
‫توسط همونی که کشته شد؟
‫میخواستیم از خودمون بشنوی.
‫رسانه‌ها درموردش صحبت میکنن.
‫فقط خواستیم...
‫باید قوی بمونیم.
‫باید کنارش باشیم.
‫پس
‫سعی کرد جلوشو بگیره؟
‫نه، نه.
‫مادرت میگه یه دلال مواد بوده که اینکارو کرده.
‫اون این وسط گیر کرده.
‫گفتی که میدونی.
‫چطوری؟
‫زنگ زدم به مامان تا درمورد ‫ویدئوهای آنیا صحبت کنم.
‫اون بهم گفت.
‫غذا سفارش میدم.
‫- دیدن اون دختر اشتباه بود. ‫- آره ولی حالا یه اسم داریم: کمال.
‫اگه بتونیم پیداش کنیم
‫میتونیم بفهمیم اونجا بوده یا نه، ‫دخالت داشته یا نه.
‫- اگه آنیا... ‫- هلن، داری اشتباه میری جلو.
‫بذار من بهش رسیدگی کنم.
‫اگه پسر خودت بود چی؟
‫بسیارخب.
‫با مُخبرهای جنایی سابقم تماس می‌گیرم
‫و ببینم آیا موادفروشی رو میشناسن ‫که با این مشخصات مطابقت داشته باشه.
‫ممنون.
‫اظهارات همسایه دیمین رو خوندم. ‫اون از بیان هر حرفی خودداری کرد.
‫حدسم اینه که چندان طرفدار پلیس نیست.
‫شاید ارزششو داشته باشه مستقیم باهاش صحبت کنیم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫زود باش.
‫هلن.
‫نگاهش نکن. بیا اینجا.
‫[ پلیس ملی - ناحیه ممنوعه ]
‫ببخشید.
‫- بله؟ ‫- سلام خانم.
‫میخوام چندتا سوال درمورد شبی بپرسم ‫که اون مرد جوون
‫توی آپارتمان بالای سرتون کشته شد.
‫- شما چیزی شنیدین؟ ‫- داشتم به واگنر گوش میدادم.
‫لطفا صبر کنید. ما از طرف پلیس نیستیم.
‫روزنامه نگارید؟ شرّتون کم!
‫نه خانم. دخترم اون خانم جوونی بود ‫که توی اون آپارتمان بود.
‫خواهش میکنم، باید بهم کمک کنید که سر در بیارم.
‫هیچی نشنیدین؟
‫منم همینو میگم.
‫خواهش میکنم خانم، زندگی دخترم در خطره، ‫صدای منو میشنوی؟
‫- سعیتو کردی، بیا بریم. ‫- نه، من اینجا می‌مونم.
‫- کدوم طبقه؟ ‫- بیا.
‫نه، من اینجا می‌مونم.
‫میشنوی؟ من جُم نمی‌خورم.
‫بهت هشدار میدم، یه اسپری فلفل بزرگ دارم.
‫اصلا چیزی شنیدین؟
‫خب
‫آره شنیدم.
‫صدای برخورد و فریاد. انگار که درگیری بود.
‫و یه دختر از ترس فریاد میزد، "نـه".
‫اون گفت "نـه" و فقط همین؟
‫و بعدش ساکت شد.
‫دوتا صدا بود. مطمئنید؟
‫خب، آره گمون کنم.
‫- و همین بود؟ ‫- میخواید دروغ بگم؟
‫بریم.
‫اون همسایه واقعا خوبیه.
‫اگه آنیا گفته "نه"، اون کسی نبوده که...
‫اون گفت سه نفر درگیری داشتن. ‫این یه نشونه خوبه.
‫چیه؟
‫اگه اون گفته "نه"، بعدش همه چیز ‫آروم شده، معنیش چیه؟
‫معنیش اینه که اون همه چیزو دیده؟
‫- که اون قتل رو دیده. ‫- صبر کن هلن.
‫این فقط چیزیه که یه پیرزن یادشه.
‫تا وقتی اونی که از پشت بوم اومده رو ‫پیدا نکنیم، هیچ چیز قطعی نیست.
‫بسیارخب.
‫دمای بدنش دوباره بالا رفته.
‫یکم خونریزی داشت.
‫فعلا جای نگرانی نیست، اما...
‫بسیارخب.
‫ممنونم.
‫اگه تغییری کرد خبرم کن.
‫میدونم ارتباطی به من نداره
‫ولی همه چیز مرتبه؟
‫اون موقع پای تلفن، حسابی...
‫چیزی نیست.
‫اگه نیاز داشتی با کسی صحبت کنی من درخدمتم.
‫من خوبم.
‫ولی ممنون.
‫خداحافظ.
‫هلن برگ، لطفا پیغام...
‫هلن، چرا بهم نگفتی که زودتر با لوکاس صحبت کردی؟
‫لوکاس.
‫لوکاس؟
‫یا باید اینکارو میکردم یا یادداشت‌هام درمورد ‫کرم‌های نواری رو مرور میکردم.
‫بابامه.
‫مغزم روی تکرار زنجیره واره.
‫میخوای صحبت کنی؟
‫بیا یکم ریلکس کنیم.
‫خواهر اونه.
‫هی آروم باش. فقط یه شوخیه.
‫لوکاس!
‫لوکاس؟
‫لوکاس!
‫قیافه‌ام حسابی رقت انگیزه.
‫واقعا به نظرم باید دراز بکشی ‫و یکم استراحت کنی.
‫نمیدونم. همه چیز تاره. سرم داره گیج میره.
‫الو؟
‫- مانی هستم، هنوز توی حوزه‌ام. ‫- خب؟
‫نتیجه آزمایش سم شناسی دوتاشون اومد.
‫مقتول مواد مخدر و روانگردان مصرف کرده.
‫و دختره هم "GHB" توی خونش دیده شده. ‫(داروئی که باعث خواب‌آلودگی و بیهوشی میشود)
‫یه لحظه صبر کن.
‫چیه؟
‫توی خون آنیا GHB پیدا کردن.
‫یه داروی بیهوشیه ولی
‫تعرض‌کننده‌ها هم ازش استفاده می‌کنن.
‫بسیارخب مانی، پس متوجه شدی که ‫این توضیح میده که چرا اون بیهوش شده.
‫و همینطور دلیل مبهم بودن حافظه‌اش.
‫و این کاملاً با اونچه که اون از همون ‫ابتدا می‌گفت مطابقت داره.
‫فردا بقیه نتایج به دستمون میرسه ‫ازجمله نتیجه تعرض.
‫چی میگه؟
‫به نظر میاد گفته‌هاش درست باشن.
‫معنیش اینه که ولش می‌کنید؟
‫همونطور که گفتم، فردا بقیه نتایج ‫به دستمون میرسه.
‫ضمنا فکر می‌کنیم که هویت ‫موادفروش دیمین رو شناسایی کردیم.
‫واقعا؟
‫اسمش چیه؟
‫"باش".
‫فعلا همینو داریم. ‫داریم روش کار می‌کنیم.
‫- بهت اطلاع میدم. ‫- ممنون، مانی.
‫به نظر میاد چیزخورش کرده.
‫اینطور به نظر میاد.
‫بعدش بهش تعرض کرده.
‫کی چنین کاری میکنه؟
‫این یارو کیه؟ اون...
‫آنیا چطوری اینو فراموش کنه؟
‫هی.
‫تو پیشش هستی.
‫بهش کمک میکنی.
‫پشت سر میذاریدش.
‫اینم از این.
‫تقریباً تموم شد.
‫آره.
‫یه کوچولو جاش میمونه.
‫نگران نباش. دخترا عاشقشن.
‫- خب. ‫- ممنونم.
‫باهاش مهربون باش.
‫تو چی؟ هرچندوقت با پسرت صحبت میکنی؟
‫زنم وقتی داشت میرفت ‫با خودش بردش اسپانیا، ولی...
‫حقیقت اینه که من... زیاد دور و برشون نبودم.
‫آخرین بار کی پسرت رو دیدی؟
‫شش ماه پیش، واسه تولدش.
‫اون بهت نیاز داره، حتی اگه خودش نگه.
‫عجب احمقی هستی.
‫چه فکری پیش خودت می‌کردی؟
‫یه درگیری توی یه کلوب، شب قبل از امتحان؟
‫با بابای لئو چی بگم؟ که پسرم یه روانیه؟
‫باید بری پاریس، بابا. برو آنیا رو ببین.
‫مامانت...
‫الان اونجاست.
‫- واسه من شرایط پیچیده‌ست. ‫- پیچیده؟
‫شغلت از بچه‌هات مهمتره؟
‫ببخشید، چی؟
‫- بیا. ‫- چیکار میکنی؟
‫میخوام یه چیزی نشونت بدم. بیا!
‫و متیاس؟
‫- بابای خوبیه؟ ‫- فقط حسابی سرش شلوغه.
‫تمام تلاشش رو میکنه.
‫- خب اون ماشین منه. ‫- وینسنت.
‫ممنونم.
‫بریم.
‫برو داخل.
‫نگاهش کن.
‫اسمش فریده است.
‫14 سالشه، اهل سوریه است.
‫عاشق ریاضی و فوتباله.
‫نگاهش کن.
‫داشت توی خیابون بازی میکرد. ‫یه بمب کنار خودش و دوستاش منفجر شد.
‫بقیه همگی مردن. صورتش نابود شده.
‫پیوند صورت روش انجام دادم.
‫ولی خیلی سریع پیش رفتم.
‫خونریزی می‌کرد.
‫بدنش داره پیوند رو پس میزنه.
‫باید دوباره عملش کنم. اونوقت شاید دوباره
‫بتونه با چهره جدید زندگی کنه.
‫با یه شانس دوباره زندگی.
‫- بابا، آنیا هم بهت نیاز داره. ‫- میدونم.
‫چرا دعوا کردی؟ تو اینجور آدمی نیستی.
‫بخاطر یه دختر؟
‫میا؟
‫بابا...
‫من یه کار بد کردم.
‫آنیا...
‫اون...
‫اون و لئو با همدیگه بودن.
‫میدونستم چطوری داره با آنیا ‫رفتار میکنه. دیدمشون.
‫چی داری میگی؟
‫اون پسر مریضه.
‫نوشیدنی میخورد و مواد میزد و
‫سر آنیا خالی میکرد.
‫- با آنیا چیکار کردی؟ ‫- آخرین دفعه حتی بدتر بود.
‫وادارش کرد برخلاف خواست آنیا ‫باهاش رابطه داشته باشه.
‫وقتی اومد خونه به زور میشناختمش.
‫نباید به کسی بگی.
‫پافشاری کردم که ازش عکس بگیرم.
‫قول میدی؟
‫بهش گفتم باید بره پیش پلیس. ‫اون پسر وادارش کرده بود.
‫این آخرین باره. میدونم.
‫بهم گفت که بهتون نگم.
‫نمیخواست شما نگران بشید.
‫قرار نبود دربارش حرف بزنیم.
‫اما لوکاس...
‫اون برای دانشگاه نرفت به پاریس.
‫اون میخواست بره چون نتونست ‫خودشو اینجا از دست پسره راحت کنه.
‫اون منو دوست داره.
‫تقصیر منه.
‫- باید بهتون میگفتم. اما چطوری میتونستم؟ ‫- لوکاس، نه...
‫تو هرگز نبودی.
‫وقتی هم هستی گوش نمیدی.
‫حالا دوباره اتفاق افتاده.
‫نباید بهش گوش میدادم.
‫لئو امروز آنیا رو توی کلوب مسخره کرد.
‫به خاطر همین من...
‫عوضی هرگز تاوان کارشو پس نداد.
‫یکیو به اسم "باش" میشناسن.
‫مثل اینکه یه جایی همینجا توی محوطه پارکینگ میچرخه.
‫فردا دربارش به پلیس میگم.
‫- ترتیب یه ملاقات رو میدن. ‫- نه، باید الان بریم.
‫تو نبودی که گفتی یه برگ برنده‌ست که ‫یه وکیل قبلا پلیس بوده باشه؟
‫آره این حرفو زدم.
‫درسته.
‫تنها کاری که باید بکنیم اینه که صورتشو ‫ببینیم و مطمئن شیم همونیه که اومد داخل.
‫اگه باش و کمال دوتا آدم متفاوت باشن...
‫آنیا بدون تردید جون سالم به در میبره.
‫- آره. ‫- صبر کن.
‫فقط یه لحظه وقت بده.
‫هی، اونو می‌بینی؟
‫نه، هنوز نه.
‫چیزی برای گزارش نیست. ‫فقط زنگ زدم تا پوششم فاش نشه.
‫یکیو دیدم که اومد و امکان داره خودش باشه. ‫داره میاد.
‫آره می‌بینمش.
‫مراقب باش.
‫نه زیر 300 تا نمی‌فروشم! حرفشم نزن!
‫- چی؟ ‫- گفتم نمی‌فروشم.
‫منم باید بداهه گویی کنم؟
‫چون داری کلاه سرم میذاری.علتش اینه.
‫گوشی دستت.
‫هی رفیق!
‫دنبال ماشینم می‌گردم. توی طبقه دومه.
‫ما توی طبقه دوم هستیم؟
‫نمیدونم. مگه من راهنمای تورم؟
‫وینسنت؟
‫بزن به چاک بابا!
‫وینسنت.
‫اوکی، باشه.
‫کلاهش همونه، موهای بلند، ‫زخم روی صورتش، اما کمال نیست.
‫اون یارو توی عکس نیست.
‫پس احتمالا آنیا بتونه جون سالم به در ببره.
‫به مانی زنگ میزنم تا همین الان ‫بکشونمش اینجا، خب؟
‫باشه.
‫هی رفیق. بیا اینجا، بیا اینجا.
‫چیکار داری میکنی؟
‫دنبال ماشینت میگردی؟
‫- اصلا میدونی کدوم گوری هستی؟ ‫- نه، فقط دارم دنبال...
‫فکر کردی من احمقم؟ چی میخوای؟
‫فقط گم شدم.
‫رمی، رمی! بگیرش! حرومزاده!
‫وینسنت؟
‫وینسنت!
‫به پلیس زنگ میزنم!
‫وینسنت!
‫مهمه که تلاش کنیم مرتب با همدیگه حرف بزنیم.
‫پس من ترتیبش رو میدم.
‫از الان به بعد، همه ی قرارهامون اینجا انجام میشه.
‫خواهش میکنم، بفرما بشین.
‫میشه لطفا ما رو تنها بذاری؟
‫من همین بیرونم.
‫طبیعیه که برای صحبت کردن دربارش مشکل داشته باشی.
‫اما معمولا اولین گامه
‫برای معالجه و اطلاع دقیق درباره ی ‫اتفاقی که برات افتاده.
‫حالت خوبه؟
‫هی آنیا، چیزی شده؟
‫دلم درد میکنه.
‫اوه، من چیزی اینجا ندارم. از همکارم میپرسم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫
‫الو؟ منم. به نظرم به زودی ولم میکنن.
‫تو کجایی؟ مشکلی پیش اومده؟