‫- کیه؟ ‫- یه قاتل.
‫اومدم هردوتون رو با یه اسلحه‌ی بزرگ بکشم.
‫لطف می‌ کنی. ‫بیا بالا.
‫صبح بخیر. ‫قهوه می ‌خوری؟
‫عجب! به نظر میاد همه ‌چی رو تحت کنترل داری.
‫معلومه که دارم، قراره این شرکت ‌رو نجات بدیم، دارن.
‫- بهت قول می دم. ‫- برو که رفتیم!
‫اون ارائه‌ ی که برام ایمیل کردی رو
‫درست متوجه نشدم، اما به نظر عالی می اومد.
‫آره، خیلی در موردش خوشبین‌ هستم.
‫ببخشید که کاری از دستم بر نمیاد، منظورم از لحاظ مالیه
‫الآن تمام دار و ندارم به اسم مادرمه.
‫- آره، می دونم گفتی. ‫- پیچیده‌ ست.
‫مادرم حکم یه شرکت برای ‫فرار مالیاتی ‌رو داره، به خاطر همین
‫گاهی توی نامه بهش می گم ‫«راه حلی موقت برای اموال».
‫- آره. ‫- یه بار اشتباهی توی کارت تولدش نوشتم.
‫باز بعدازظهر شد و مدیر بانک شدی؟
‫- موفق باشی. ‫- فکرهات رو کردی که می خوای
‫برای تولدت مهمونی بگیری یا نه؟
‫آره، نیازی نیست. ‫مهمونی نمی‌ خوام.
‫بیخیال. خوش می گذره.
‫فقط یه بار 11 سالت می شه‌ ها، ‫مگر اینکه بودایی باشی.
‫اون ها چند بار متولد می شن.
‫از مرکز توجه بودن خوشم نمیاد.
‫ولی لیاقتش‌ رو داری که باشی. ‫بیخیال، ایوا!
‫- چنگ بنداز چیز زندگی، چی می گن؟ ‫- خرخره
‫- پسِ کله ‌ی زندگی. ‫- ببخشید.
‫و با انرژی مثبت و بی نظیر مادرت همراه شو.
‫آره، باشه حتماً.
‫مهمونی تولد می‌ گیرم. اما یه مهمونی کوچیک.
‫یه مهمونی ریزه میزه. ‫فقط اتم‌ هارو دعوت می ‌کنیم.
‫خریدهای ما رو آوردی، کمرت درد نگرفت؟
‫نه، نه، حواسم هست، ‫می رم باشگاه.
‫خیلی مؤثره. ‫و سیگار رو ترک کردم.
‫چه خبر خوبی.
‫مرسی که برامون خرید کردی، پاول.
‫گاهی وقت ها انگار این بالا حبس شدیم.
‫این که برای بیرون رفتن
‫باید از پله‌ ها پایین بریم خیلی سخته.
‫آره و وقتی برگشتیم، دوباره باید بیاییم بالا.
‫اما پله یعنی همین دیگه، نه؟
‫و آسانسور بیشتر وقت ها خرابه.
‫اما ما دوست نداریم شکایت کنیم.
‫- نه؟ ‫- یه کم غر می‌زنیم،
‫اما در کل خوشحالیم.
‫فقط یه کم اینجا فضا تنگ و وحشتناکه، می دونی؟
‫باید به زودی با ماشین ببرمتون گردش.
‫- بریم اطراف شهر، هوایی بخوریم. ‫- محشر می شه.
‫دلمون برای دار و درخت لک زده.
‫اوهوم!
‫اون آپارتمان حیاط داره به زودی خالی می شه،
‫اما پول اجاره‌ اش رو نداریم.
‫خب، قول نمی دم،
‫اما دوباره ممکنه سرکار ترفیع بگیرم.
‫هلن داره استعفاء می ده.
‫همونی که سری قبل ‫بهش باختی؟
‫خیلی جوون ‌تر بود. دانشگاه کمبریج درس خونده بود.
‫چرا همچین چیزی یادت مونده؟ ‫آره، همون.
‫در هر صورت، این بار کسی توی تیم نیست
‫که عقلانی باشه جای من بهش ترفیع بدن.
‫پس اگه بشه، یه مقدار پول بیشتر دستم میاد.
‫می‌ تونم توی اجاره ‫کمکتون کنم.
‫نه، نه، پسرم... ‫تو مجبور نیستی
‫نه بابا، روراست بگم، اگه بتونم، کمک می ‌کنم
‫فقط به اینکه چه اتفاقی برای ‫شغل الی بیفته، بستگی داره.
‫ولی به نظر می رسه نسبت به نجات شغلش خوشبینه.
‫اون دختر سوسیسِ باهوشیه.
‫آره و شیرینی زرنگیه.
‫به خاطر همین باهاش ازدواج کردم. هم غذای اصلیِه، هم دسر
‫- یه کم زود اومدیم. ‫- بریم یه کافه ‌ای چیزی
‫10دقیقه بشینیم، ‫استرسمون کم شه؟
‫می ‌تونیم یه مقدار مواد بزنیم. حالمون جا بیاد.
‫احتمالاً خودشون همه مواد زدن.
‫این روزها بیشتر بانک ‌دارها مواد می ‌زنن.
‫ستاره ‌های پاپ همه چای ترش ‫و پودر کلاژن مصرف می ‌کنن، مگه نه؟
‫دنیای عجیبی شده!
‫خیلی شیک شدیم. ‫انگار داریم می ریم ازدواج کنیم، نه؟
‫- نه. ‫- نه، واقعاً نه.
‫خیلی خب، بریم پس.
‫بهتر نیست به جاش به بانک دستبرد بزنیم؟
‫بذار ببینیم چی می شه، ‫اون رو بذار نقشه‌ ی دوم، ها؟
‫آره! راست می گی. ‫بریم بترکونیم.
‫نداشتن قدرت تخیل چیزیه که من رو اذیت می ‌کنه!
‫اینکه نمی ‌تونن برای 1ثانیه فکرشون ‌رو باز کنن.
‫دلم براشون می سوزه. ‫واقعاً می سوزه.
‫عمیقاً احساس ناراحتی و دلسوزی ‫برای اون کودن های بدبخت دارم.
‫آره، خیلی زود پیشنهادمون‌رو رد کردن.
‫- خیلی عصبانی‌ ام! ‫- از دست من؟
‫- از دست اون ها! ‫- خوبه!
‫اما این عصبانیت خوبه. خوبه، خوبه.
‫باعث می شه برای موفقیت مصمم تر بشم.
‫انگار الآن کلی انرژی
‫- داره توی درونم فوران می زنه. ‫- می ‌تونم حسـش کنم.
‫انگار نزدیک یه پست برق نشستم.
‫خب قدم بعدیمون چیه؟ ‫بریم سراغ سرمایه ‌گذاری جمعی؟
‫گمونم اون جوری خیلی آدم باید جمع کنیم.
‫اما فکر بی نظیری بود.
‫خب، سرمایه ‌گذار پیدا می ‌کنیم.
‫سرمایه‌گذارهای خطرپذیر. ‫صندوق‌ های پوششی لعنتی!
‫آخه پیشنهاد جذابی نداریم.
‫تا وقتی سرپا نشیم، ‫کسی باهامون کار نمی‌کنه.
‫این آدما ریسک پذیر نیستن. ‫دنبال کارای ایمن میرن.
‫اما من می‌تونم... ‫می‌تونم دوباره یه نگاهی بندازم.
‫آره، این کارو بکن، دارن! ‫دوستای پولدار داری.
‫بهشون زنگ بزن. ‫ازشون اخاذی کن.
‫کاملاً مطمئنم که میتونم ‫این شرکت‌رو نجات بدم،
‫اگه بتونیم پول‌رو جور کنیم.
‫نه، حرفت‌رو باور دارم. ‫تو فوق العاده‌ای.
‫هستم، من فوق‌العاده‌ام.
‫باشه، اینو به لیست ‫آهنگ‌ها اضافه می‌کنم.
‫حالا، نظرت راجع به چندتا ‫آهنگ رقصی چیه؟
‫- آیا من دلم می‌خواد مردم برقصن؟ ‫- معلومه که می‌خوای مردم برقصن.
‫- مهمونیـه‌ها. ‫- نمی‌خوام زیاد شلوغش کنم.
‫قراره حسابی شلوغ شه.
‫- تو بهش بگو، گریس. ‫- انگار برای این مهمونی
‫یکم مشتاق شدی، ایوا.
‫عاشقش میشه.
‫پاول، مامان و الکس پنج‌شنبه ‫شب برای شام دعوتمون کردن.
‫خوبـه، باشه پس
‫می‌تونیم ترفیعِ منو جشن بگیریم.
‫- به امید خدا. ‫- آره.
‫خیلی روی بردم حساب نکردم.
‫- میدونم دفعه‌ی قبل باختم. ‫- نه، نه، نه.
‫حتماً این ترفیع‌رو می‌گیری.
‫آره، براش هدفون میخرم.
‫اگه مراقب نباشی این چیزا ‫به کشتنـت میدن، درسته؟
‫آره، قطعاً. کدوم طبقه؟
‫- چهار، لطفاً. ‫- منم همون طبقه‌ام.
‫باشه...سلام.
‫برندون مارش هستم.
‫پاول ورسلی.
‫ملاقات باهات مایه‌ی افتخاره، مرد.
‫پادشاه بخش جرائم با ‫سلاح سرد «اربن امبیشن».
‫خب، اون بخشِ منـه. ‫ولی نمیدونستم پادشاه‌ـشم.
‫نمی‌تونم صبر کنم تا به اون بخش ‫رسیدگی کنم، پاول. خیلی خوبه.
‫خیلی عالیـه که تونستیم این ‫مکالمه‌رو داشته باشیم.
‫- پاول... ‫- شغل هلن‌رو دادن به اون یارو، نه؟
‫- لعنتی، خیلی متاسفم. ‫- نه، نه، نباش.
‫نه، باید باشم. پروازش قرار بود ‫هفته‌ی دیگه باشه.
‫- پرواز؟ ‫- از شیکاگو منتقل شده اینجا.
‫هیئت مدیره می‌خواستنـش، ‫پس آوردنش.
‫هلنِ جدیدمون میشه. یه جورایی ‫همه‌چیز رو با من اداره می‌کنه.
‫من
‫متاسفم که اینجوری ‫غافلگیرت کردیم.
‫ولی اون واقعاً اسمش برندون‌ـه؟
‫- این اسم فقط مال فیلم‌ها نیست؟ ‫- میدونم.
‫- اما به نظر آدم خوبی میاد. ‫- اوهوم.
‫عالیـه. ‫نه، جدی عالیـه.
‫اگه انقدر توی شغلـش خوبه ‫که از شیکاگو آوردنش اینجا،
‫پس...موفق باشه.
‫خیلی داری با آرامش ‫ رفتار می‌کنی.
‫- آره، آرامش دارم، نه؟ ‫- اوهوم.
‫گمونم آرامش دارم پس.
‫می‌بینمت.
‫- تق تق. ‫- بیا داخل.
‫برات هدفون گرفتم، ‫با رابط مخصوص آمپلی‌فایر.
‫- ممنون، بابا. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- زیاد سروصدا که نمی‌کردم، ها؟ ‫- نه، نه.
‫فقط برای تمرینات شبانه‌اتـه.
‫باشه، عالیـه.
‫همه چی مرتبـه؟
‫آره...من ترفیع نگرفتم.
‫نه، بابا واقعاً متاسفم. ‫حتماً خیلی حالت بده.
‫خب
‫مسئله اینه که، رفیق ‫حالم اصلاً بد نیست.
‫پولش عالی بود، ‫ولی خود شغلـش
‫فکر کنم به این نتیجه رسیدم که ‫من مرد جاه‌طلبـی نیستم.
‫- از شغل الانم راضی‌ام. ‫- باشه.
‫کار فقط برای من کاره. ‫نه باهاش هیجان زده میشم.
‫نه اذیت میشم. ‫فقط انجامش میدم.
‫و اونا مشخصاً این قضیه‌رو فهمیدن.
‫چرا داری این حرفارو ‫به من می‌زنی، بابا؟
‫خب
‫چون مامان الان توی یه ‫حال و هوای دیگه‌ایـه.
‫تو فاز جنگیدن و به دست آوردنـه.
‫فکر نکنم بخواد این حرفارو بشنوه.
‫ولی آره... فکر کردم شاید ‫تو درک کنی.
‫- درک می‌کنم. ‫- خوبـه.
‫شام یه ساعت دیگه حاضره.
‫- عالیـه. ‫- خوبـه.
‫- ممنون، بابا. ‫- ممنون، رفیق.
‫سلام، پاول.
‫بسته‌ات رو تحویل گرفتم.
‫عالیـه. مرسی، کارل. ‫ممنون.
‫آره، خودم هم منتظر ‫یه بسته بودم.
‫دقیقاً از آمازون.
‫- درست اندازه‌ی همین بسته. ‫- درسته.
‫اولش یکم گیج شدم وقتی گفتن
‫«میتونی این بسته‌رو ‫تحویل خونه‌ی بغلی بدی»
‫گفتم «چرا باید به اونا بدم؟»
‫بعد دوزاریم افتاد.
‫چند ثانیه طول کشید، ‫ولی مغز آدم جالب کار می‌کنه.
‫مغز آدم واقعاً جالب کار می‌کنه.
‫باشه، خیلی ممنون، کارل.
‫- مهمونی دارین؟ ‫- آره.
‫داریم برای تولد ایوا که چندروز ‫دیگه‌ست آماده می‌شیم.
‫فکر کنم اینم واسه ‫مهمونی باشه، بادکنکـه.
‫- خوبـه. ‫- آره، آره
‫- باشه، بازم ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫همیشه خوشحال میشم ‫بسته‌هاتون رو تحویل بگیرم.
‫- واقعاً؟ ‫- مگه اینکه پیانوی بزرگ باشه.
‫آره. ولی حتی اگه اونم باشه،
‫پشت خونه یه تراس دارم، پس
‫- ببین، من باید... ممنون. ‫- آره.
‫ممنون.
‫همگی بیاین، بادکنک رسید!
‫نمیدونم حالا که سیگاری نیستم ‫می‌تونم اینارو باد کنم یا نه.
‫- قبلاً نمی‌تونستم. ‫- یه امتحان بکن.
‫امتحان می‌کنم. ‫عقب وایسین.
‫زودباشین، ریه‌ها.
‫سختـه.
‫فوت
‫فوت، فوت، فوت،
‫فوت، فوت، فوت، فوت.
‫بد نشد، نه؟
‫آفرین!
‫اگه کارل باشه، حکم حفظ فاصله می‌گیرم.
‫سلام، ما والدین گریس هستیم.
‫بله، البته. ‫بازم سلام.
‫باید گریس‌رو ببریم خونه. ‫اتفاق وحشتناکی افتاده.
‫اوه، نه.
‫پسرخاله‌ی گریس، ایتان ‫امروز صبح فوت کرده.
‫توی بزرگراه تصادف کرده.
‫خدای من، خیلی متاسفم.
‫بفرمایین داخل، ‫گریس طبقه‌ی بالاست.
‫ایوا مسلماً همون لحظه ‫خواست کنسل کنه،
‫ولی گریس بهش ‫پیام داد و گفت باید
‫مهمونی‌رو برگزار کنه... ‫بی احترامی نبود.
‫مگه پسرخاله‌ش رو ‫چندبار دیده؟ یه بار؟
‫- یه بار، آره. ‫- آره، حال خانواده‌ش خراب بود، البته.
‫اما آفرین به گریس که گفت ‫ایوا نباید کنسل کنه.
‫- چه ناراحت کننده، پسرخاله چندساله بود؟ ‫- حدود بیست و پنج.
‫راستی، همه چی عالیـه.
‫- واقعاً خوشمزه‌ست. ‫- دست‌پختِ الکسـه.
‫لیه دستیار سرآشپز فوق‌العاده‌ایه.
‫یکم پنیر رنده کردم، بعد رفتم ‫توی نشیمن نوشیدنی خوردم.
‫اوضاع کار چطوره، پاول؟
‫خب
‫خیلی رو به راه نیست، الکس.
‫اگه بخوام صادق باشم.
‫یعنی، خوبـه
‫قرار بود ترفیع بگیرم. ‫شغل قدیمی هلن‌رو بدن بهم.
‫دختر جوونِ دانشگاه کمبریج؟
‫- آره. ‫- پاول ترفیع نگرفت چون
‫هیئت مدیره هیچ افق دیدی ندارن،
‫درست مثل بانک‌دارهای لعنتی.
‫هنوز سرمایه پیدا نکردی؟
‫نه، ولی بیخیال نمیشم.
‫چندروزه که همش داریم ‫درموردش بحث می‌کنیم.
‫من و مادرت خیلی ‫بهت ایمان داریم، الی.
‫و ما یه تصمیمی گرفتیم.
‫جفت‌مون حاضریم که با سند ‫خونه‌هامون وام بگیریم.
‫که بهت سرمایه‌ای که برای نجات
‫شرکتت لازم داری رو بدیم.
‫تو پول لازم داری،
‫و ما میتونیم برات جورش کنیم.
‫و میدونیم که توی این شرکت ‫موفق میشی.
‫و میتونی پولمـون رو پس بدی.
‫- عزیزم. ‫- هی، عزیزم.
‫متاسفم... من متاسفم. ‫من میرم
‫- عزیزم... ‫- متاسفم.
‫تا خونه گریه کردی.
‫گریه‌ی خوشحالی نیست، درسته؟
‫از پسـش برنمیام، پاول.
‫تا مامان و الکس ‫پیشنهاد پول رو دادن،
‫- دوزاریم افتاد. ‫- که چی؟
‫نمی‌تونم این شرکت‌رو نجات بدم. ‫معلومـه که نمی‌تونم.
‫چطوری می‌خوام این ‫شرکت‌رو نجات بدم؟
‫راه حل‌های پیشنهادی داری.
‫تیری در تاریکی‌ـه، ‫خوش خیالی‌ـه،
‫مثبت نگری و این چرت و پرتا.
‫در واقعیت منطقی نیست.
‫دارن هم یه احمق به تمام معناست ‫واسه همین نمی‌فهمه.
‫فقط چون می‌تونم از اکسل استفاده کنم ‫تحت تاثیر قرار گرفته.
‫- منم همین‌طور. ‫- ته دلم میدونستم
‫که هیچ‌کس هیچ‌وقت ‫همچین پولی بهمون نمیده.
‫نه بعد از اون ورشکستگی.
‫پس با خیال راحت داشتم وانمود ‫می‌کردم که اگه پول کافی داشتم،
‫می‌تونستم شرکت‌رو نجات بدم.
‫پس فکر نمی‌کنی بتونی پول ‫مامانت و الکس‌رو برگردونی؟
‫نه، معلومه که نه.
‫و اون تمام پولیـه که دارن.
‫نمی‌تونم مسئول برباد دادنش باشم.
‫پس
‫قدم بعدی چیـه؟
‫نمی‌دونم.
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫میدونی که چقدر اوضاع ‫سلامتیـم داغونـه،
‫چون نمی‌تونم داروی هورمونی ‫مناسبم‌رو پیدا کنم.
‫و میدونی اوضاع بین منو ایوا ‫چقدر بده.
‫فقط تحمل پذیرفتن اینکه،
‫این شغل که دوسش دارم، ‫که ده سال خودم رو
‫وقفـش کردم، تموم شده.
‫ولی...شده.
‫من به چه دردی می‌خورم، پاول؟
‫ولی
‫من میخوام یه چیز جدید و مفید
‫به این سازمان شگفت‌انگیز اضافه کنم.
‫ولی فعلاً،
‫فقط می‌خوام نگاه کنم و یاد بگیرم. ‫ببینم شماها چطور عمل می‌کنین.
‫راستی حساب من تو کافه‌ی ‫ «کینگز آرمز» بازه
‫اگه دوست داشتین بعد کار ‫بهم ملحق شین.
‫- اهل کافه رفتن هستین؟ ‫- آره.
‫پس امشب اونجا می‌بینمتون، باشه؟
‫- ممنون. ‫- ممنون، برندون.
‫هی.
‫پاول! چه کاری از دستم برمیاد؟
‫شنیدم داشتی راجع به «خلاقیت ‫سیاتل» صحبت می‌کردی، آره؟
‫- آره، درموردش اطلاع داری؟ ‫- آره.
‫داستان‌های واقعی در مورد قربانی‌های
‫جرائم با چاقو رو چاپ می‌کنن ‫روی در جعبه‌ها‌ی مرغ سوخاری
‫- و توی کاغذ دور برگر، یا... ‫- آره.
‫از لحاظ آماری خیلی تاثیرگذاره. ‫می‌خوام امتحانـش کنیم.
‫چون با تمام احترام، برندون ‫از اینکار خوشم نمیاد.
‫به نظرم یه جور کلک زدنـه.
‫یکم توهین آمیزه، ‫و راستشو بخوای، تبعیض طبقاتیـه.
‫- ببین، ما یه سیاستـی داریم... ‫- درجریان سیاستـتون هستم.
‫- 15 سالـه که همین سیاست‌رو دارین. ‫- آره، چون جواب میده.
‫خب، باشه، شکست توش کمتر بوده.
‫ما توی پروژه‌های عمومی، ‫خدمات جوانان سرمایه‌گذاری می‌کنیم.
‫با احترام متقابل، پاول ‫به نظرم این رویکر از مد افتاده‌ست.
‫باشه. ‫برندون، بازم،
‫با احترام، از مد افتاده نیست.
‫شاید حوصله‌سربر باشه، درسته.
‫ولی تاثیر داره. ‫جون آدمارو نجات میده.
‫من خیلی برای این سازمان ‫ارزش قائلم، پاول.
‫ولی بخش جرائم با سلاحِ سرد ‫ رو به افول‌ـه.
‫اوه، پسر... ‫«رو به افول»؟
‫آره، دوست دارم اون سرمایه رو ‫صرف «خلاقیت شیکاگو» کنیم.
‫- خب، من نمی‌خوام. ‫- متوجه شدم.
‫پس شاید تورو از این بخش برداریم.
‫نه...نه، مشخصاً نمی‌تونی ‫منو برداری.
‫من سال‌هاست توی بخش ‫جرائم با سلاح سرد هستم.
‫حرف منم همینـه، مرد.
‫- به نظرم نیاز به تغییرات داریم. ‫- نه نداریم، من توی کارم خوبم.
‫واقعاً؟ چندبار قرار بوده ‫ترفیع بگیری، پاول؟
‫لعنت بهت عوضی. ‫با من اینجوری صحبت نکن.
‫ببخشید. ‫من...متاسفم.
‫بیا جفتمون یه قدم ‫برگردیم عقب.
‫آره، نه. ببین... ‫برندون، من نمی‌دونستم
‫که هنوز برای این شغل ‫اشتیاق دارم یا نه.
‫و معلوم شد که درواقع دارم.
‫پس ببخشید، برندون. ‫یه لحظه قاطی کردم.
‫باشه. الان باید یه کارایی ‫انجام بدم، پاول. پس
‫آره، حتماً.
‫بازم شیرینی، شکلات و نوشابه‌.
‫من برعکس پری دندون شدم.
‫نوزده دقیقه، آره.
‫این حتی برای شما هم ‫پیش‌رفت محسوب میشه.
‫نمی‌خواستیم دیر برسیم.
‫دوتا اتوبوس عوض کردیم.
‫ببینین...بازم متاسفم.
‫که نتونستم اون پول اضافی ‫برای اجاره‌رو جور کنم.
‫نگران اون قضیه نباش، پاول.
‫ما توی خونه‌ی کوچیکمون خوبیـم.
‫گرمـه. اجاق کار می‌کنـه. ‫توالت داره.
‫خدای من، مامان. ‫به اینا راضی نباش.
‫نسبت به نصف بیش‌تر آدمای دنیا ‫ما زندگی لوکسـی داریم.
‫باید قدر نعمت‌هایی ‫که داری رو بدونی.
‫الان میگن حواست به ‫امتیازایی که داری باشه.
‫- مثل قدر نعمت‌هایی که داری‌رو بدونـه؟ ‫- فکر کنم.
‫فقط اینجوری میگن که ‫احساس گناه بیش‌تری کنی.
‫من باز می‌کنم.
‫برندون یه شکایت رسمی به من ‫و منبع انسانی کرده،
‫تورو متهم به استفاده از ادبیات ‫ناپسند، خشن
‫و توهین‌آمیز کرده که قلدری در ‫محل کار محسوب میشه.
‫گفته ناپسند؟ کاپیتان «رو به افول» ‫ از کلمه‌ی ناپسند استفاده کرده؟
‫به هرحال، اون رئیس منـه. ‫چطوری می‌تونم واسه رئیسـم قلدری کنم؟
‫اومدم اینجا چون لازم به گفتن ‫نیست که ترجیح میدیم
‫این شکایت‌رو غیر رسمی ‫حل کنیم، اگه میشه.
‫- که تعلیقی صورت نگیره یا... ‫- تعلیق؟
‫مسلماً رویه‌ای منصفانه خواهد بود
‫که از تو هم کاملاً حمایت شه،
‫تا داستان رو از زبون خودت ‫ تعریف کنی، پاول.
‫ولی بین خودمون بمونه، رفیق
‫اگه چیزی که برندون میگه ‫درست باشه
‫نه، من بهش گفتم عوضی.
‫چون داشت عوضی بازی در میاورد.
‫در هر صورت، فحش خیلی بدی هم بهش ندادم.
‫متأسفم.
‫من باید شغلم رو حفظ کنم، نادیا.
‫بگو چیکار باید بکنم.
‫برای حل غیررسمی، ‫برندون یه عذرخواهی شفاهی
‫سرکار، درحضور من می‌خواد.
‫که تو به رفتار تهدیدآمیز و قلدرانه‌ ات اعتراف کنی.
‫خب، نه. بره همون جهنم ‌دره‌ای که ازش اومده.
‫واقعاً می گم، بره به درک!
‫باشه.
‫متوجه‌ ام، آره.
‫بهش فکر کن، پاول.
‫باشه؟ ‫بعداً بهم زنگ بزن.
‫آره.
‫الی پول‌ رو نمی‌ خواد، پاول. درسته؟
‫باید براش مثل کوه باشی، پاول.
‫عذر می خوام، جمله بندیم بد بود.
‫- سلام. ‫- سلام. خوب داره پیش می ره، نه؟
‫باریکلا که متقاعدش کردی مهمونی بگیره.
‫پس حالا وقت مناسبی نیست که بیکار بشم، نه؟
‫- چی؟ تو هم داری بیکار می شی؟ ‫- نه، نه، نه، نه.
‫یه یاروی جدیدی اومده.
‫- چد؟ ‫- برندون.
‫- و اون یه خرده... ‫- نه، نه.
‫نمی ‌تونی حالا استعفاء بدی.
‫نه، این جوری درآمدی نداریم.
‫نه، می دونم. نمی دم.
‫چیزی نیست. ‫مشکلی نیست.
‫خب، همگی. ‫بعد از شماره‌ ی3،
‫تولد مبارک می‌ خونیم.
‫خب، اگه کسی سعی کنه خط ،آخر رو با هارمونی بخونه
‫اخراج می شه، باشه؟
‫پس...1، 2، 3
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫♪ تولدت مبارک، ایوای عزیز ♪
‫- گریس! ‫- خدای من، گریس!
‫توی بیچاره. ‫پسرخاله‌ ی بیچاره‌ ات.
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫- لعنتی! ‫- انقدر گریه کردم
‫گریسی، خیلی خوشحالم تونستی بیای، حالت خوبه؟
‫متأسفم. بد موقع اومدم.
‫همه داشتن برات آواز می‌ خوندن.
‫- اشکال نداره. ‫- تولدت مبارک.
‫مرسی. ‫بیا کیک بخور.
‫باشه، دختر متولده.
‫یه فوت گنده، لطفاً. ‫یه آرزو کن.
‫کی کیک می‌ خواد؟ ‫همه؟ خیلی خب.
‫وقتی نتونستم پیدات کنم
‫حدس زدم اینجا باشی.
‫احساس افتضاحی داشت.
‫نمی‌ خواستم مرکز توجه باشم.
‫بعد دلم خواست باشم.
‫بعد نشد و من خیلی خجالت زده شدم.
‫آره، می دونم.
‫از گریس بدم اومد که توجه‌ رو ازم دزدید!
‫بعد احساس «نامسیحی» بودن، کردم.
‫هی، تو نامسیحی نیستی، ایوا.
‫تو مخالف نامسیحی هستی. ‫هر چی که بهش می گن.
‫- می گن مسیحی. ‫- آره.
‫بعد مامان رفت.
‫همین طوری رفت.
‫می دونست من چقدر ناراحتـم، اما گذاشت رفت.
‫خب، حتماً دلیل خوبی داره.
‫آره. اما مطمئن نیستم که دیگه از مامان خوشم میاد یا نه
‫هی، لطفاً این حرف‌ رو نزن!
‫دوستش دارم. اون مادرمه.
‫روندش همین ‌جوریه. فقط
‫گمون نکنم ازش خوشم بیاد.
‫ایوا.
‫تو ناراحتی، ایوا. باشه؟
‫تو ناراحتی، و حق داری که باشی.
‫در هر صورت، من این مهمونی ‫مسخره‌ رو نمی‌ خواستم.
‫نه، می دونم.
‫فقط قبول کردم تا مامان حس بهتری داشته باشه.
‫متأسفم.
‫- سلام، عزیزم. ‫- خیلی متأسفم، عشقم.
‫باید زود می‌ رفتم. حال ایوا خوبه؟
‫آره، یه جورایی.
‫داروخانه ‌ای که 1ساعت باهامون فاصله داره، پیام داد.
‫ژل استروژن‌ موجود کردن.
‫خب، خوبه.
‫- بالآخره چیز خوب گیرت اومد. ‫- آره، عزیزم.
‫درست جلوی چشمه. ‫تا حالا انقدر...
‫الی؟
‫عزیزم؟ ‫الو؟
‫من خوبم. نگران نباش.
‫دوچرخه ‌ام یه کم فرو رفته، ‫اما خودم یه خرده زخم شدم و کبود
‫حالا که دارم نگاه می ‌کنم، یه بریدگی روی پام دارم.
‫بیا تو.
‫- چایی آوردم، رفیق. ‫- چه خوب، ممنون.
‫- خواهش می ‌کنم. ‫- مامان چطوره؟
‫- خدای من! کارل. خیلی متأسفم. ‫- هنوز توی شوکه.
‫وحشت کرده بود که نکنه ‫کسی‌ رو فلج کرده باشه.
‫حتی بعد از اینکه فهمید طرف کارل بوده.
‫آره، فعلاً خیلی با مامان میونه‌ ی خوبی نداره.
‫تو چی؟
‫می دونی چیه؟ تا این اواخر، من هیچ‌ وقت
‫سرکار از کوره در نرفته بودم.
‫حتی تا حالا صدام رو بلند ‫نکرده بودم، باورت می شه؟
‫نه واقعاً.
‫چون فکر می‌ کردم کار فقط کاره.
‫درسته؟ و متوجه شدم این همچین درست هم نیست.
‫تازه متوجه‌ اش شدم. ‫یه کم دیر شده.
‫باید کاری که دوست داری رو ‫به عنوان شغل انتخاب کنی، لوک.
‫همش تمرین کن، رفیق.
‫و دوست دارم بگم که، برندون، ‫می ‌خوام صریحاً عذرخواهی کنم،
‫برای ادبیات خشن
‫و ناپسندی که استفاده کردم.
‫که الآن متوجه شدم،
‫قلدری در محل کار محسوب می شه.
‫مرسی
‫دیگه گذشته‌ ها گذشته.
‫بیا یه تغییراتی ایجاد کنیم، پاول. نظرت چیه؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫خوبه.
‫عالیه. بی‌ صبرانه منتظرم.