‫متأسفم، الی. ‫واقعاً متأسفم.
‫منم متأسفم.
‫حرف هایی خیلی تندی زدم که از ته دلم نبود،
‫و ببخشید.
‫خب، باشه.
‫خانم شیرانی تشریف بیاره، لطفاً.
‫دندانپزشک منتظرتونه.
‫پدربزرگم وقتی 22 سالش بود، تمام دندون هاش ‌رو کشید
‫- چی؟‫ آره-
‫این دیوونگیه.
‫اون زمان همه این‌کار رو می ‌کردن.
‫می‌ گفتن «برای جلوگیری از اتلاف وقت».
‫عجب، تصورش کن.
‫- تصور کن با دندون مصنوعی بری کلاب. ‫- آره.
‫خب عزیزم، اهل رقص هستی؟
‫خود طرف همه‌ی دندون هاش رو کشیده.
‫اینکه داریم با هم می ‌خندیم، حس عجیبی داره، نه؟
‫آره، آره. اخیراً یه خرده جدی بودیم.
‫خیلی جدی بودیم.
‫خب، حداقل برای کنار اومدن با اوضاع
‫هورمون‌ هام کاملاً تعادل داشتن.
‫خدا رو شکر.
‫تصور کن اگه تعادل نداشتن، چقدر بد می شد.
‫خدای من!
‫اگه من باعث به وجود اومدن این داستان ها بین تو و ایوا شدم
‫- اگه؟ عادلانه‌ ست-
‫متأسفم که اوضاع‌ رو بدتر کردم.
‫دیگه نمی ‌دونم، پاول.
‫هر چی بیشتر تلاش می‌کنم تا اوضاع‌ رو بهتر کنم،
‫انگار بیشتر گند می ‌زنم.
‫- خودم هم بودم از خودم خوشم نمی اومد. ‫- بیخیال، این حرف مزخرفیه.
‫تو همیشه هوای ایوا رو داری.
‫آره، اما این یعنی
‫وقتی کارم رو درست انجام می دم، نامرئی‌‌ ام.
‫وقتی گند می ‌زنم، متوجه می شه.
‫باورم نمی شه فردا امتحان ماک داره. ‫(آزمون آزمایشی)
‫اما نمره ا‌ش خوب می شه.
‫اون تمام درس ‌هاش رو خوب بلده.
‫امروز خیلی خوش بین شدی.
‫- شدم، نه؟ آره-
‫برای خودم هم عجیبه.
‫خب بچه‌ها، ‫وضعیت قرمزه.
‫امشب زودتر می ‌خوابیم.
‫دهن‌ هامون‌ رو می بندیم تا بذاریم این دختر
‫شب قبل از امتحانش خوب بخوابه.
‫من و لوک می ریم گم و گور می شیم،
‫می ذاریم شما خانوم ها ریلکس کنید.
‫هی، بریم اتاق نشیمن نوشیدنی بخوریم
‫و سیگار بکشیم؟
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫می ترکونی.
‫- جیکوب هنوز باهات حرف نمی‌ زنه؟ ‫- اصلاً به حرفم گوش نمی ده.
‫دائم تو استوری اینستاگرامش آهنگ‌ های غمگین می ذاره.
‫براش به مرگ هریسون قسم خوردم،
‫که به روبی نگفتم باهاش ‫بهم بزنه.
‫- حتی به مرگ لنون هم قسم خوردم. ‫- به مرگ مک ‌کارتی قسم نخور.
‫چون شایعه بود. ببین، جیکوب سرعقل میاد.
‫حالا داره از قلب شکسته‌ اش مراقبت می‌ کنه.
‫آره، شاید برای آروم شدن زمان لازم داره.
‫در ضمن، با اینکه نمی ‌خوام ‫این حرف ‌رو بزنم
‫جیکوب عجیب غریبه، خب؟
‫پس دلش نمی‌ خواد تنها دوستش ‌رو از دست بده.
‫آره
‫- حاضری؟ نه-
‫- می ترکونی. قطعاً-
‫نمی دونم.
‫یه خرده ترسیدم!
‫از پسش بر می آییم. ‫بجنب!
‫خدانگهدار دخترها. ‫موفق باشید
‫- سلام. حالت خوبه؟-
‫- آره، تو چی؟ آره، بد نیستم-
‫- خب، یه جورایی بد. ‫- من هم همین‌ طور.
‫باز هم به ‌خاطر تو و روبی متأسفم.
‫«وقتی گل‌هایی که با هم پرورش دادیم
‫از تشنگی مردن، این بدترین خشکسالی ممکن بود»
‫- دیلان؟‫ سوئیفت-
‫- جاناتان؟‫ تیلور-
‫روبی دوستش داشت.
‫خب، می‌خوای گاهی اوقات با هم وقت بگذرونیم؟
‫الآن توی برنامه ‌ام وقت آزاد زیاد دارم.
‫آره، حتماً.
‫- خوبه.‫ داری چی می کشی؟ -
‫با شماره‌3؟
‫- باشه. خب-
‫1
‫- 2، 3 3 ،2-
6.3‫نمره ‌ی قبولی چقدره؟
‫80.
‫تو چند شدی؟
‫94.
‫من قبول نمی شم، نه؟
‫چرا، می شی. ‫معلومه که می شی.
‫باید خیلی تلاش کنم.
‫عیب نداره، گریس. این که امتحان اصلی نیست.
‫اون روز حاضر نبودی.
‫شنیدم دارن یه باشگاه جدید ‫توی مدرسه‌ ی کورفیلد می ذارن.
‫در هر صورت، شاید اونجا خیلی هم بد نباشه.
‫سلام. ببخشید، وقتی اومدی نتونستم تلفن ‌رو قطع کنم.
‫امروز جواب ‌رو گرفتی؟
‫94.
‫ایوا! این عالیـه!
‫خدای من. ‫آفرین بهت!
‫چی شده؟ ‫میخواستی 100 بگیری؟
‫گریس خراب کرد.
‫خیلی خیلی بد.
‫نه، بیچاره.
‫یعنی اگه اون آزمون اصلی‌رو ‫قبول نشه،
‫نمی‌تونیم باهم یه مدرسه بریم.
‫متوجه‌ام، درسته.
‫خب، خیلی متاسفم.
‫- ولی این... ‫- لطفاً نگو مهم نیست.
‫- برای من مهمـه مامان. ‫- نه، نه، نمی‌خواستم اینو بگم.
‫نمی‌خواستم. ‫میدونم برات مهمـه.
‫ولی دوستیـت از بین نمیره،
‫حتی اگه توی یه مدرسه نباشین.
‫درواقع، شاید قوی‌تر هم بشه.
‫قول میدم.
‫و من خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫تعجب نکردم، ولی خیلی ‫بهت افتخار می‌کنم!
‫بیا به بابات پیام بدیم.
‫تا دیروقت سرکاره. ‫این خبر روزش‌رو میسازه.
‫- باشه، حتماً. ‫ و شاید بتونیم،
‫بهش بگیم سر راه ‫چندتا بستنی بگیره.
‫چون این یه حقیقت ثابت شده‌ست ‫ که شکر دوای هر دردیـه.
‫به جز دیابت.
‫آره، چرت گفتم.
‫ولی ایوا، نه؟
‫به طرز مسخره‌ای باهوشـه.
‫به طرز خنده‌داری باهوشـه.
‫زندگی همینـه، نه؟
‫ببینی بچه‌هات از خودت ‫بیش‌تر رشد کنن.
‫از لحاظ فکری هم جلوتر باشن، ‫اون الان میتونه هرکاری بکنه.
‫بره پزشکی، قانون، ‫علم داده‌ها.
‫- اصلاً میدونی چیـه؟ ‫- هیچ‌کس نمیدونه.
‫آره.
‫به این یکی میشه امیدی داشت.
‫چی، یعنی لوک بچه‌ی ‫به درد نخورمونـه؟
‫لعنت به من، نه ‫منظورم این نبود.
‫چی، میدونستی این کارتـه که
‫حرفی که میزنم‌رو تبدیل ‫به یه حرف شرورانه‌ می‌کنی.
‫خب شاید چون،
‫کاملاً میدونم که چقدر میتونی ‫واکنش شدیدی داشته باشی.
‫بعضی اوقات انگار همش ‫دارم روی
‫پوست تخم مرغ قدم میذاری میدونم. ‫(کنایه از با احتیاط رفتار کردن)
‫نه، نه، نه.
‫پوست تخم مرغ نه، ‫روی مین جنگی.
‫- اونا بدترن؟ خیلی بدترن.
‫فهمیدم.
‫زودباش، خانم ‫تمومش کن.
‫گمون نکنم کرم شکلات ‫تقویت‌کننده‌ی مغز محسوب شه.
‫حداقل 13% فندوق داره.
‫از پسش برمیای، ایوا.
‫تو از خیلی کسایی که تاحالا دیدم،
‫بیشتر اطلاعات داری، ‫و من انیشتین‌رو دیدم.
‫انیشتین سال 1950 مرده.
‫دیدی؟ دیدی چه اطلاعاتی داری؟
‫نمره‌ت عالی میشه، عشقم.
‫من...نمیدونم.
‫درمورد امروز حس بدی دارم.
‫ولی باید برم آماده شم، پس
‫حالت خوبه؟
‫آره، دارم گردن و پشتم‌رو کش میدم.
‫- چقدر خوبه. ‫ چی؟ کش دادن من؟
‫این که چیزی نیست، باید قلنج زانوهام ‫وقتی بلند میشم رو بشنوی.
‫اینکه داریم باهم کنار میایم. ‫دلم تنگ شده بود.
‫برای همین مجبورت می‌کنن ‫هر شش ماه بیای.
‫برای حفظ رابطه خوبـه.
‫دیگه نمی‌خوام روی ‫مین جنگی قدم بذاری.
‫- منم همین‌طو. ‫- تو که از من نمی‌ترسی، ها؟
‫ببین، الان از اون موقعیت‌هاست ‫که ممکنه مین بترکه.
‫- درسته، باشه. همین‌طوره.
‫خب، اوضاع باید تغییر کنه، نه؟
‫وقت خنثی سازی بمبـه. ‫مین‌هارو پاکسازی می‌کنم.
‫مثل پرنسس دیانا.
‫فکر نکنم خودش شخصاً ‫مین‌هارو پاکسازی کرده باشه.
‫خدمتکار صورت گنده‌ش‌رو ‫مجبور کرده انجامش بده، نه؟
‫آره.
‫اوضاع سختیـه، نه؟
‫آره.
‫سریع بچه‌دار میشی،
‫و باور داری که قراره قهرمانِ ‫فیلم زندگیـت باشی.
‫و بعد یهو میبینی آدم بده‌ای.
‫مگه دندونای اون زنـه چقدر ‫پوسیدگی داره؟
‫انگار دارن کفپوش میسابن.
‫قهرمان‌ها می‌تونن ‫حوصله سربر باشن، پاول.
‫کاملاً درستـه.
‫باید برم دستشویی.
‫پس یعنی ساختن مدلِ ‫هواپیما و اینجور چیزا.
‫آره یا هرچیزی که بخوای.
‫«باشگاه ساخت مدل» ‫خیلی باحال میشه.
‫- عالیـه! ‫- وسایل نقلیه‌ی مینیاتوری دقیق،
‫توی یه اتاق با تهویه‌ی مناسب
‫با دقت سرهم میشه.
‫- همه دلشون میخواد عضو شن. ‫- واقعاً؟
‫«واقعاً» چیه. ‫دارم با کنایه حرف میزنم.
‫هرچی اعضا کمتر باشه، ‫باحال‌تر میشه.
‫مدل سازی حکم کلکسیون صفحه‌ ‫جمع کردن توی دنیای صنایع دستی‌رو داره.
‫- روی من حساب کن. عالیـه.
‫ممنون که حرفم‌رو درمورد ‫روبی باور کردی.
‫شاید لازمه مشغول ‫ کارای خودش باشه.
‫یه‌جورایی ببینه کی هست ‫و چی می‌خواد.
‫آره، شاید.
‫- هی، بیا. ممنون عزیزم.
‫خواهش می‌کنم.
‫حتماً تا الان نمره‌هاش اومده.
‫مثل بلیط خریدن برای فستیوال ‫گلاستونبری میمونه.
‫- نمیشه ما یه نگاه بندازیم؟ ‫- نه!
‫گفتیم خودش نگاه کنه.
‫نمره‌ش توی ماک چند شد؟
‫- 94. ‫ پس میترکونه، نه؟
‫چشم نزن.
‫شبیه مامانم حرف میزنی.
‫«نفوس بد نزن، پاول»
‫- نه، فقط... ‫ نه.
‫حس عجیبی درموردش دارم.
‫وقتی داشت میرفت ‫خیلی اعتماد به نفس نداشت.
‫به هرحال به زودی می‌فهمیم.
‫بعدش خورشت کاری می‌خوریم.
‫- آره، آره، آره. ‫ هی.
‫می‌تونی ببینی پیک کجاست؟
‫بذار نگاه کنم
‫آره، نزدیکـه.
‫چه غلطی داره می‌کنه؟ ‫از اون طرف نرو،
‫اینجوری کلی طول میکشه.
‫حالا انگار داره از روی ‫چندتا ساختمون رد میشه
‫انگار توی یه‌جور مسابقه‌ی ‫ ماشین سواریـه.
‫پس
‫خوبه که دوباره باهم می‌بینمشون. ‫این زوج عجیب غریب‌رو.
‫میدونم. درضمن جیکوب ‫از بهترین پنیرهای دست‌ساز
‫در منطقه‌ی جنوب شرقی برام گفت.
‫چطور همچین مرد پیری توی ‫این بدن کوچیک گرفتار شده؟
‫اون جیکوب باتن‌ـه.
‫خب
‫56.
‫چی؟
‫حتماً اشتباهی شده.
‫اطلاعات کاربری اینارو
‫اشتباهی وارد نکردی، یا
‫نمره‌م همینـه، بابا.
‫همون روز میدونستم. ‫حس خوبی نداشتم.
‫- ایوا. نه، ولی چطور یه نفر،
‫از نمره‌ی 94 به نمره‌ای ‫که الان گفتی میرسه؟
‫56.
‫خیلی با امتحان ماک فرق داشت. ‫خیلی متاسفم.
‫- دلیلی نداره متاسف باشی. ‫- نه، نه...آره.
‫لازم نیست عذرخواهی کنی، ‫فقط سعی داریم بفهمیم
‫چطوری انقدر بد شد.
‫بهت گفتم، حس خوبی نداشتم.
‫و این دفعه خیلی سخت‌تر بود. ‫دیگه چی می‌خواین بگم؟
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خواد بگی. ‫لازم نیست چیز دیگه‌ای بگی.
‫اشکال نداره. ‫هی، بیا اینجا.
‫آره، پره!
‫- سلام. ‫- سلام، داشتم فکر می‌کردم،
‫اون آخر هفته‌ای که ‫ونیز بودیم‌رو یادته؟
‫آره، آره. ‫کیف پولتو دزدیدن.
‫نه، دستشویی اون ‫مغازه‌ی نقاب‌فروشی‌رو یادته؟
‫و اینکه اونجا چی شد
‫آره، آره.
‫خب اینجا ونیز نیست، ولی
‫الی گرنت؟
‫هی!
‫- از این طرف. سلام، بله.
‫هی، نزدیک بود
‫خدای من.
‫چی شده؟
‫- گریس قبول شد گریس
‫ولی توی امتحان ماک
‫ممکنه نمره‌هاتون ‫جابه‌جا شده باشه؟
‫- همچین چیزی ممکنه؟ ‫- خیلی متاسفم، ایوا.
‫برای تو، متاسفم.
‫می‌تونم برم بالا؟ ‫حوصله‌ی غذا خوردن ندارم.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫شاید تو
‫ممکنه چون دفعه‌ی اول ‫نمره‌ت خیلی خوب شد،
‫ممکنه شاید تو
‫اونقدری که می‌تونستی ‫سعی نکردی؟
‫پاول، این مسخره‌ست.
‫معلومه تمام سعی‌ام رو کردم.
‫همیشه تمام سعی‌ام رو می‌کنم.
‫شاید نمی‌تونی بپذیری
‫دختر کوچولوی بی‌نقصت
‫اون قدر هم بی ‌نقص نیست.
‫شاید اون بالآخره نقشه‌ رو پیدا کرد.
‫ببخشید، باید می ‌پرسیدم.
‫گریس بدون من می ره مدرسه‌ ی سنت مارگارت.
‫همه ‌چی ‌رو می شه درست کرد، عزیزم.
‫و این فقط یه مشکل کوچیکه،
‫که چند سال دیگه اصلاً یادت نمی‌ مونه.
‫- قول می دم. ‫- می تونم برم توی اتاقم؟
‫باید با گریس حرف بزنم.
‫آره.
‫گفتنش برای تو راحته، چون مدرسه‌ های خوبی رفتی
‫آره، ببین حالا چی شدم، مدیر شرکت لعنتی اپل.
‫نه، منظورم اینه که واقعاً نمی دونی
‫برای پیشرفت کردن چقدر باید دست‌ و پا زد.
‫- براش سخت می شه. ‫- چرا؟
‫چون اون قرار نبود
‫با آدم های آشغال معمولی سر و کله بزنه.
‫برای چی این جوری حرف می زنی؟ ‫خودت توی خدمات اجتماعی کار می ‌کنی.
‫به خاطر همین این جوری حرف می زنم!
‫نمی ‌خوام توی اجتماع درگیر باشه.
‫نوجون ‌ها می تونن خیلی ‫عوضی باشن.
‫اگه بابت باهوش بودن اذیتش کنن، چی؟
‫اگه همه‌ چی ‌رو ازش ‫محروم کنن، چی؟
‫خب، گمونم اون موقع مجبوره
‫دانشمند علوم داده شه، نه؟
‫سلام پسرها.
‫- سلام پاول. ‫- بابا، این رو نگاه کن.
‫خودم سر همش کردم.
‫واقعاً؟ عجب!
‫آره، من و جیکوب باشگاه ساخت مدل راه انداختیم.
‫عالیه! ‫تا حالا چند نفر عضو شدن؟
‫فقط خودمون 2تا. خفنیش به همینه.
‫- مسیح فقط 12تا شاگرد داشت. ‫- کاملاً درسته.
‫و احتمالاً فقط 4تاشون ‌رو قبول داشت.
‫دقیقاً.
‫طبقه بالا خورشت کاری ،داریم که داره سرد می شه
‫- عالیه، داریم می آییم. ‫- اگه به نظرت
‫خیلی بی ‌ادبانه نیست، پاول.
‫می ‌تونم اول این رو تموم کنم؟
‫- چند ثانیه زمان می بره. ‫- آره، حتماً.
‫وقتی کار جیکوب تموم شد، بیایید بالا.
‫زیباست.
‫از طرف روبی پیام اومده؟
‫نه.
‫آره، هست. ‫از کجا فهمیدی؟
‫من یه نابغه‌ ام.
‫خب، پاکش می ‌کنم.
‫حتی بهش نگاه هم نمی ‌کنم.
‫نمی‌ خوام ناراحت باشی.
‫مرسی
‫واقعاً بی نظیره
‫مال توئه، لوک.
‫این یه تشکر کوچک از طرف منه.
‫واقعاً؟ ‫مرسی، جیکوب.
‫خب، وقت کاری خوردنه.
مامان ‫ ،به عمد خراب کردی-
‫تا بتونی با گریس باشی.
‫ببخشید، درست شنیدم
‫- از عمد امتحانت‌ رو خراب کردی؟ ‫- پاول.
‫راه دیگه ‌ای نبود که منو گریس با هم یه مدرسه بریم
‫خدای من، ایوا!
‫پس دست از جنگیدن برداشتی. عمداً رد شدی.
‫چه طور تونستی همچین کار احمقانه ‌ای بکنی؟
‫یه چیز دیگه هست. ‫یه چیز بدتر.
‫یه چیز بدتر؟ بدتر از اینکه وانمود کنی کودنی،
‫گند بزنی به زندگیت؟ ‫بگو ببینیم.
‫به گریس گفتم چیکار کردم. یا سعی کردم چیکار کنم.
‫- و حالا باهام صحبت هم نمی کنه. ‫- خدای من، ایوا!
‫مطمئنم وقتی آبا از آسیاب بیفته فراموش می ‌کنه.
‫آره، وقتی بره «سنت مارگارت» حالش بهتر می شه.
‫گفت کار واقعاً مزخرفی کردم.
‫- پس شاید واقعاً باهوشه. ‫- کافیه، پاول!
‫از اینکه فکر کردم اون رد می شه واقعاً عصبانی بود
‫انگار فکر می‌کردم اون احمقـه.
‫ولی تو نمی‌ خواستی بهش توهین کنی، درست می شه
‫نه، اون گفت کاری که کردم، خیلی عجیب بوده،
‫و دیگه حتی نمی خواد باهام دوست باشه.
‫خب، سعی داشتی درستش کنی. ببین، ما طرف توئیم.
‫ببخشید، الی...زده به سرت؟
‫چه طور می‌ تونی به زبون بیاری که عیبی نداره؟
‫زندگیش‌ رو نابود کرده!
‫باهوش‌ ترین فرد توی این خونه،
‫احمقانه ‌ترین تصمیم تاریخ ‌رو گرفته.
‫سعی کن درکـش کنی.
‫حالا تنها کاری که ازمون بر میاد ‫درست کردن این مسئله ‌ست.
‫می‌ تونیم به مدرسه التماس کنیم ‫دوباره ازش امتحان بگیرن،
‫یا بگیم دچار جنون آنی شده، نمی دونم.
‫نه، فکر کن چرا این کار رو کرده!
‫فکر کن چقدر برای ایوا
‫سخت بوده که
‫هوش، مهارت و استعدادش رو زیر پا بذاره،
‫به‌ خاطر اهمیتی که دوستش براش داره.
‫فقط فکر کن چرا این کار رو کرده.
‫بهش فکر کردم، الی.
‫و این تصمیم افتضاحیه.
‫که آینده‌ اش رو بندازه دور،
‫به خاطر دوستی که 5سال دیگه فراموشش می ‌کنه.
‫- به نفعته برگردی اینجا!‫ !نه-
‫این مینه.