‫لورنس راترفورد، بنیانگذارِ این شهر...
‫و جد مردسالارِ من!
‫یه قرارِ کاملاً عادلانه و صادقانه...
‫با همسایه ‌هامون یعنی مردم مینیشانکا گذاشت،
‫در نتیجه شهرمون رو تأسیس کرد.
‫چی می‌ خوایید؟
‫چیزی که از اول مال ما بوده.
‫اون زمین شاملِ...
‫موزه میراث فرهنگی راترفورد فالز می‌ شه،
‫که یعنی خونه من!
‫معرفی می‌ کنیم: روستای قدیمی راترفورد.
‫کل مرکز شهر تبدیل می ‌شه به...
‫راترفورد فالزِ قرن 17
‫یعنی می‌خوایید زمین منو بگیرید...
‫اما اجازه می‌ دید تا با شرایطی ‫که تعیین می ‌کنید توش بمونم؟
‫بهش به دید یه معامله عادلانه و صادقانه فکر کن.
‫الیزابت، مادر نیتنه، اما این یارو رانی دیگه کیه؟
‫فکر نمی ‌کنم نیتن در اصل راترفورد حساب بشه.
‫شرمنده، ریگان.
‫می ‌دونی چقدر چوب بریدم؟
‫چند تا ماشین شستم؟
‫چند تا کلاس رقص آموزش دادم؟
‫عه.
‫سلام بابی، یه خبر کوچولو برات داشتم.
‫دارم موزه رو تعطیل می‌ کنم.
‫حدوداً می‌ شه گفت تا ابد!
‫بعداً می ‌بینمت.
‫آنچه گذشت...
‫اون دهن کثیفت رو ببند!
‫لری گنده‌ بک همون جا که هست می ‌مونه.
‫اگه بگم خانواده ا‌ت سفیدپوست ‌ها رو...
‫به این منطقه آوردن، اشتباهه؟
‫نیتن سعی کرد تا بدهی...
‫خانواده‌ اش رو با ذرت بو داده بده.
‫من جاش کارتر هستم از ...موجِ دابلیو.ان.اچ.وای نیویورک
‫و با «بشکه باروت آمریکایی: ‫سرگذشت نیتن راترفورد»...
‫در خدمتتون هستم.
‫در این بخش پایانی پادکست،
‫به بررسی چیزهایی که تغییر کرده می ‌پردازیم.
‫اکثر شهر راترفورد فالز...
‫که حالا بخشی از اون به مالکیت ‫مردم مینیشانکا در اومده،
‫کاملاً تبدیل به یه جور...
‫منطقه‌ای با رنگ و بوی استعمارنشینی شده.
‫اما این سئوال باقی می‌ مونه: نیتن کجاست؟
‫این شخص که همه چیزش رو از ...دست داده و زمانی سخنگوی
‫خاندان راترفورد بوده ‫ظاهراً آب شده رفته توی زمین...
‫و تقاضاهای مکرر برای اظهار نظر رو نادیده گرفته.
‫هم زمان با کمرنگ‌ شدنِ میراث خانوادگیش،
‫فقط می ‌تونم امیدوار باشم که هر جا که هست...
‫جایگاه خودش رو توی دنیا پیدا کرده باشه.
‫اسپانسرِ «بشکه باروت آمریکایی»...
‫شرکت لباس‌ زیرِ «آنبایس» است
‫لباس‌ زیرِ «آنبایس» ‫به من حس این رو می ‌ده که...
‫- جذاب و بی‌ نیاز شدم. ‫- ریگان!
‫ریگان، اون ها رسیدن. بیا دیگه.
‫الآن میام.
‫تاریخچه مردم بومی...
‫بزرگترین داستانیه که هیچ‌ وقت گفته نشده ‫اما حالا وضع فرق می ‌کنه.
‫با افتخار بهتون خیر مقدم می‌ گم به: ‫مرکز فرهنگی جدید مینیشانکا...
‫و موزه تاریخی ناحیه شمال‌ شرقی.
‫اسمش هنوز در دست بررسیه. دنبالم بیایید.
‫سلام. خوش اومدید.
‫با ورود، از تمام حقوقتون...
‫برای محتویات رسانه‌ا ی ایجاد شده در محل چشم ‌پوشی می ‌کنید
‫از بازدیدتون لذت ببرید.
‫پدر و مادرهای مینیشانکایی...
‫هنوز با همچین گهواره‌ هایی ‫بچه‌ هاشون رو نگه می ‌دارن.
‫دستشون رو برای کار باز می‌ کنن.
‫حالا اینجا رو داشته باشید.
‫طراحی زیبا.
‫بچه اصلاً این طرفش رو نمی ‌بینه.
‫صرفاً برای پز دادنه.
‫این کفش ‌های پوست گوزنی و منجوق ‌دوزی شده...
‫که مال قرن 19 هستن، ‫برای من محبوب ‌ترین قلم توی این موزه ‌اند.
‫بعداً محبوب ‌ترین می‌شن. یعنی اگه برسن.
‫تیموتی توی شرکت ترابری...
‫این تأخیر رو به‌ خاطر تغییر کلی آب و هوا می‌ دونه.
‫منم می‌ گم: «آره جون عمه ا‌ت، تیموتی.» ‫اما مشکل شما نیست.
‫سلام صاریغ‌ها! ‫(نوعی حیوان)
‫تو یکی از سریال‌ های فصل دومِ نتفلیکسی؟
‫چون الآن می‌ زنم لغوت می‌ کنم.
‫آخ، آخ، آخ. آروم!
‫لورنس راترفورد به...
‫«هجوم بزرگ صاریغ‌ ها» در سال 1812 خاتمه داد.
‫اما اگه مردم مینیشانکا نبودن،
‫مطمئناً موفق نمی‌ شد.
‫مردمی که اطلاعات بسیار مورد نیازی ‫در مورد حیات وحش بهش گفتند.
‫بدون مردم مینیشانکا، الآن همتون مرده بودید.
‫من این حرف رو نزدم اما...
‫امیدوارم از بازدید امروز لذت برده باشید.
‫هوم، کسی سئوالی نداره؟ بله؟
‫چرا مرکز فرهنگی مینیشانکا ‫تو زمین ‌های سرخپوستی نیست؟
‫- به علاوه... ‫- به علاوه هم داره! خیلی خب.
‫کی این فضای استعمار شده موزه رو استعمار زدایی می‌ کنید؟
‫خب، اصلِ ایده موزه، از اروپایی‌ ها شروع شده،
‫پس محاله بشه استعمار زداییش کرد،
‫ولی ما می‌ تونیم پسش بگیریم و مال خودمون بکنیمش.
‫در ضمن، داریم یه موزه ‫توی منطقۀ سرخپوستی‌مون می‌سازیم.
‫تا یکی دو سال دیگه ساخته می‌شه، ‫پس خونسرد باشید.
‫و بعلاوه، مگه همۀ اینا ‫زمینِ سرخپوست‌ها نیست؟
‫کس دیگه‌ای سؤال نداره؟
‫نیتن می‌دونه به وسایلش دست زدین؟
‫و اینکه، خودش کجاست؟
‫خانم فیش، همون‌طور که دیروز بهتون گفتم...
‫و توی تک تک بازدیدهای دو ماه پیش بهتون گفتم
‫نمی‌دونم نیتن کجاست.
‫داره با خودش خلوت می‌کنه،
‫- ما هم مزاحمش نمی‌شیم. ‫- باشه.
‫نمی‌دونستم خبر جدیدی نشده.
‫بابی، ما رو ببر خونه لطفاً.
‫بستنی فضانوردی.
‫کی می‌خواد؟ کی می‌خواد؟
‫برید برشون دارید. ‫برید برشون دارید.
‫این اسلاید‌ها رو برای تولد تری درست کردم.
‫زمان‌بندیش کردم که تا آخر مهمونی ‫بدون تکرار پخش بشه.
‫تری از غافلگیری متنفره ‫پس یه مهمونی غافلگیرکننده...
‫بدجوری سورپرایزش می‌کنه.
‫به نظر من که منطقی ـه.
‫اوه، حتماً باید به قرار ملاقات بعدیم برسم.
‫اینم از زنگ هشدارِ مراقبه‌ام بود.
‫- مراقبه؟ ‫- آره.
‫دارم یه کم بیشتر به خودم می‌رسم.
‫- این مدت زیادی استرس داشتم. ‫- درک می‌کنم.
‫من که دیگه خسته شدم.
‫برای همین هر روز صبح...
‫ساعت ۳:۴۵ بیدار می‌شم.
‫و تا وقتی تری ساعت ۴:۱۵ بیدار بشه،
‫اون بازۀ زمانیِ خودمه، ‫بازۀ زمانیِ «رنی» ـه. (اسم خودش)
‫هوم.
‫عه، وقت مراقبه تموم شد.
‫خیلی هم مراقبۀ تأثیرگذاری نبود.
‫تا یادم نرفته، باید بگم ‫یه دسته عکس دیگه دارم که می‌خوام اضافه کنم.
‫می‌دونم یه کم از موعدش گذشته ‫ولی کی به کیه؟ مگه نه؟
‫صحیح. ‫آره، اصلاً برای چی موعد می‌ذاریم؟
‫غیر از اینه که یه محدودیت زمانیِ ‫مسخره‌ست که کمکمون می‌کنه دیوونه نشیم؟
‫ریگان، باید باهات صحبت کنم.
‫یه موضوع اورژانسی ـه.
‫یه روح توی ساختمونه.
‫- یعنی واقعاً! ‫- بابی، بس کن.
‫- یه سری صدا و صوت شنیدم. ‫- جفتش یکی ـه.
‫زمین جیر جیر می‌کرد. ‫صدای آواز زیر لب.
‫بعضی وقتا یهویی یه سرمایی میاد توی وجودم،
‫مخصوصاً کنار پنجره‌ها.
‫می‌دونی چیه؟ ‫کاش واقعاً روحی در کار بود.
‫کمکش به دردم می‌خورد.
‫انقدر سرم داد نزن. ‫تو یه ساعت مچی‌ای!
‫حالا نظرت در مورد این روحه چیه؟
‫روحی در کار نیست. ‫لطفاً فقط کارِت رو بکن.
‫خیلی دیرم شده.
‫دوستت دارم. باید برم.
‫با حق تملک‌مون و بازنگریِ میدان شهر...
‫الان مرحلۀ چهارم، ‫زیر مرحلۀ هشتم رو کامل کردیم.
‫ولی مرحلۀ چهارم، زیر مرحلۀ نُهم ‫دیگه اوضاع هیجان‌انگیز می‌شه.
‫آره، زیر مرحلۀ نُهم خیلی خفنه...
‫ولی تری، بیشتر از این ‫گنجایش اطلاعات ندارم.
‫اگه بیشتر از این بهم اطلاعات بدی ‫ازم می‌ریزه بیرون.
‫آروم باش. فقط...
‫عادت نداری شخصِ کارآمدی باشی.
‫- بی‌ادب. ‫- بذار یه سؤالی بپرسم.
‫چقدر آب می‌خوری؟
‫این قضیه ربطی به آب نداره.
‫چرا؟ چقدر باید بخورم؟
‫تصور کن کلی!
‫تصور کن یه عالمه!
‫باید بیشتر بخوری.
‫عه!
‫نه. وای خدا.
‫من همۀ اینو نمی‌خورم. ‫شبیه استخر بچه‌ها می‌مونه.
‫کلی ترفندهای روزمره هست ‫که به اصلاح زندگیت کمک می‌کنه.
‫دوش آب سرد، دویدن‌های یهویی،
‫ارزیابیِ جویدن به ازای هر لقمه.
‫یه سری مقاله برات می‌فرستم.
‫تنها چیزی که لازم ندارم...
‫یه تکلیفه که بهم بگه ‫چطوری تکالیف بیشتری انجام بدم.
‫من یه ستاد پشتیبانیِ واقعی می‌خوام.
‫دارم به اندازۀ سه نفر کار می‌کنم.
‫با نوسازی جیبمون خالی شد.
‫الان باید بودجه‌هامون رو محدود کنیم ‫نه اینکه بیشتر خرج کنیم.
‫ولی شاید یه چیزی داشته باشم ‫که بتونه مشکلت رو حل کنه.
‫آب رو می‌گی؟
‫آب، آره.
‫اوهوم.
‫اینا لوازم اصلیِ شکار روح هستن.
‫یه حرارت سنج داریم،
‫مختل‌کنندۀ فرکانس رادیویی.
‫یه مقدار اسمارتیز،
‫چون شاید یه موقع با روحی مثل «ای.تی» ‫مواجه شدیم.
‫مگه «ای.تی» آدم فضایی نبود؟
‫ما رو زیر سؤال نبر.
‫روح‌ها شوخی‌بردار نیستن،
‫مخصوصاً توی همچین جایی.
‫منظورت چیه؟ منظورش چیه؟
‫مسلماً اینجا کلی روح سفیدپوست هست ‫که عصبانی‌ان...
‫چون سرخپوست‌ها اینجا رو اشغال کردن.
‫ولی ما یه سری از اشیاء مقدس‌شون رو آوردیم
‫تا بکِشونیمشون بیرون.
‫دی‌وی‌دیِ سریال «چیرز»،
‫یه بطری ۹ دلاریِ ماء‌الشعیر...
‫و کتاب‌های «مالکم گلادول».
‫اونا از اینا سیر نمی‌شن.
‫آماده‌سازی‌ای که گفته بودیم رو انجام دادی؟
‫بله، یه بشقاب...
‫مرغ کباب‌شدۀ بدونِ ادویه ‫برای طعمه کار گذاشتم.
‫همینجا گذاشتمش، روی...
‫مرغه نیست.
‫خودتو نشون بده، شبح!
‫یه جورایی حالت تهوع دارم.
‫این وطن‌پرستی‌های الکی حالم رو به هم می‌زنه
‫ریگان، ما اینجوری می‌تونیم ‫زمینمون رو پس بگیریم.
‫هر دفعه باید یه شمع روشن کنیم.
‫یه روز...
‫روستای قدیمیِ راترفورد...
‫به اندازۀ میدان تایمز، محبوب می‌شه.
‫آره، از الان دارم رستوران خرچنگ قرمز رو ‫تصور می‌کنم.
‫تری.
‫آخ آخ!
‫- تری توماس! ‫- فدر دی!
‫خودم می‌دونم کی هستم.
‫سؤال اینجاست که تو فکر کردی کی هستی...
‫که این مزخرفاتِ استعمارگراییِ قدیمی رو...
‫انداختی به جون ما؟
‫چون منی که یه زنِ مفتخرِ مینیشانکایی هستم
‫باید بگم، این راه و روش ما نیست.
‫لازم نیست شلوغش کنی.
‫همون‌طور که توی جلسۀ شورا گفتم،
‫این کار، به نفع همه‌مون...
‫همون‌طور که می‌دونی،
‫من یه باشگاه دارم به اسم «اسوت».
‫اولین جلسات رایگان هستن. ‫برنامۀ سخاوتمندانۀ معرفی به دوستان!
‫نه، ممنون.
‫می‌بینی؟ «اسوت» اسم خیلی خوبیه.
‫گیرا، تر و تمیز، جسمانی!
‫کسی دلش نمی‌خواد پا بذاره توی اسوتِ قدیمی.
‫یا توی «سوپ دیپوی قدیمی» غذا بخوره.
‫مگه دلمون می‌خواست ‫توی سوپ دیپوی معمولی غذا بخوریم؟
‫دوستان، این صرفاً برند‌سازی ـه.
‫باید آزاد باشیم ‫تا هر اسمی خواستیم روی کسب و کارمون بذاریم.
‫اوهوم.
‫از اجتماعمون شنیدم که...
‫نقشه‌های احمقانۀ تو ‫داره آزادی‌مون رو نقض می‌کنه.
‫- عه. ‫- صبر کن.
‫فحش بده خودتو خالی کن.
‫من آزادی رو دوست دارم، تری.
‫آره، قوانین آزادی!
‫خیلی خب، دیگه کافیه آرنولد.
‫ببینید، به زودی...
‫همه‌مون توی کلی پول شنا می‌کنیم.
‫سعی کن خودتو درگیرِ چیزای کوچیک نکنی.
‫من حق دارم...
‫تا خودمو درگیر هر چی و هر جا و هر کی ‫که خواستم بکنم...
‫چون آمریکا یعنی همین.
‫این بحث هنوز تموم نشده.
‫بیا بریم، آرنولد. ‫خودتو برسون.
‫هوم.
‫روح نیست. یه آدم منحرف ـه.
‫بهش لگد بزن. ‫بهش لگد بزن.
‫نه! نه، نه، نه، نه.
‫صبر کنید، وایستید. ‫وایستید!
‫اون نیتن ـه.
‫نیتن؟
‫سلام، بابی.
‫توی سایت سلامت نوشته بود ‫اینو ۱۵ دقیقه ناپیوسته بذار.
‫حالا بگید اینجا چه خبره.
‫باشه، ولی یه مدت طول می‌کشه...
‫تا قشنگ جزئیات وضعیت منو درک کنی.
‫اون دو ماه پیش برگشت...
‫و خیلی به‌خاطر رفتارش خجالت کشیده بود...
‫و به‌خاطر پادکستِ جاش و ‫به‌خاطر رفتارش!
‫برای همین توی اتاق زیرشیروونی قایم شد.
‫این تقریباً همۀ جزئیاتش بود.
‫ولی این بالا چیکار می‌کردی؟
‫داشتم روی خودم کار می‌کردم،
‫می‌دونی نقاط کورم رو بررسی می‌کردم.
‫کتابِ «حساسیتِ سفیدپوستان» رو خوندم،
‫بعدش یه کتاب دیگه خوندم
‫که می‌گفت چقدر اون کتابه بَده،
‫بعدش یه کتاب سوم خوندم به اسمِ:
‫«حساسیتِ سفیدپوستانِ حساسِ سفیدپوست»
‫که در مورد این بود که چقدر سفیدپوست‌ها ‫نسبت به کتابِ...
‫«حساسیتِ سفیدپوستان» حساس هستن.
‫براش حسابی یه ماجراجویی بوده،
‫برای منم بوده، به صورت پیامکی!
‫تقریباً آماده‌ام تا برگردم به آغوش جامعه.
‫فقط باید یه بازگشت شکوهمند داشته باشم.
‫ملت فکر می‌کنن من یه خودخواهِ عوضی‌ام ‫و اشتباه هم نمی‌کنن.
‫باید از همه عذرخواهی کنم...
‫و کاری کنم که بفهمن رشد کردم ‫و آدم متحولی شدم.
‫تو فکر یه برنامۀ شلپ شلوپی‌ام. ‫اواسطِ ماه جولای.
‫اون که می‌شه ۱۰ ماه دیگه.
‫آره، می‌دونم. قراره به سختی بگذره.
‫یعنی می‌خوای تنهای تنها همینجا بگردی؟
‫خب، تنها نیست.
‫من اینجا پیشش بودم و کمکش می‌کردم
‫و به‌خاطرش هر چی وقت آزاد داشتم ‫فدا می‌کردم.
‫و البته در عوض، اون بهم کمک می‌کرده...
‫تا یه سری از کارهایی که خیلی وقته ‫توی لیست کارهام هستن رو بکنم.
‫می‌دونستم هیچ‌جوره...
‫تنهایی نمی‌تونستی این کارها رو بکنی.
‫این همه زدیم قدش، ‫ولی لیاقتش رو نداشتی!
‫نیتن، تو شاید یه روح نبوده باشی ولی...
‫منو قال گذاشتی!
‫بابی، واضحه که یه عذرخواهی درست و حسابی ‫بهت بدهکارم.
‫تو هم مثل بقیه، حوالی جولای...
‫یه عذرخواهی خفن گیرت میاد.
‫- یا الان! ‫- هوم؟ الان؟
‫وضعیت رو نمی‌بینی، رفیق؟
‫ولی...
‫آها، باشه.
‫خیلی خب.
‫گرچه هنوز کلی چرک‌نویس...
‫با کامل حاضر بودن فاصله دارم، ‫بیاید یه امتحانی بکنیم.
‫یادت باشه که این هنوز ویرایش نشده.
‫هوم، بابی...
‫- من... ‫- می‌بخشمت!
‫معلومه که می‌بخشمت.
‫می‌دونم از نظر مالی شرایط خوبی نداریم،
‫ولی خیلی خیلی بَده؟
‫یا اینکه فاجعه‌ست؟
‫وضعیتمون در حدیه که انگار بازیکن بیسبال ‫به جمعیت توهین کنه...
‫و بعدش شلوارش رو خیس کنه.
‫چرا باید همچین کاری کنه؟
‫کسب و کارِ فروشگاه‌هایی که ‫تغییر برند دادن، افت کرده.
‫دقیقاً زمانی روی آمریکا حساب کردی ‫که توی تاریخ...
‫سابقه نداشته انقدر برند آمریکایی ‫به فنا رفته باشه.
‫ولی همه‌ش موقته، مگه نه؟
‫بالاخره مارک والبرگ یه فیلم درست می‌کنه...
‫در مورد تکنسین فوریت‌های پزشکی ‫که یه سگ پناهگاهی می‌گیره...
‫و با همدیگه «سوپر بول» رو نجات می‌دن.
‫بعدش همه دوباره طرفدار آمریکا می‌شن، نه؟
‫آخه...
‫خب، ممنون که توضیحات لازم رو بهم دادی، ال.
‫خواهش.
‫مطمئنم وضعیت رو درست می‌کنیم.
‫امیدوارم!
‫چون همون‌طور که توی لیگ‌های بزرگ می‌گن،
‫آدم فقط یه بار می‌تونه ‫شلوارش رو خیس کنه.
‫- برو بریم. ‫- قاطیش کن. قاطیش کن.
‫غذای امشب از رستوران «چنگ» ‫و فیلمی که قراره ببینیم:
‫فیلم «هانی» و «میگوی گردو عسلی».
‫منتظر همین بودم.
‫آره!
‫پسر، هنوزم خوشحالم...
‫که بابی اون‌جوری منو بخشید.
‫به نظرت الان باید عذرخواهی کنم
‫و تا جولای منتظر نمونم؟
‫- حرفم مسخره‌ست؟ ‫- خب...
‫با اینکه دوست ندارم ‫سفیدپوستِ توی خونه‌ام رو از دست بدم،
‫مطمئناً حرکت درست همینه.
‫- هوم. ‫- خیلی خب.
‫بذار یه زنگ بزنم چنگ.
‫۱۴۰ تا پیام جدید؟
‫وای!
‫مرکز فرهنگی آرزوم بود،
‫ولی فکر کنم کم کم داره منو می‌کُشه.
‫ببین،‌ پلکم داره می‌پره.
‫آره، کد مورس ـه.
‫«کار رو فراموش کن.»
‫«میگوی گردویی».
‫راست می‌گی. ‫امشب صحبت کاری ممنوع!
‫امشب فقط خودم و خودت و مورانیس رو عشقه.
‫ایول.
‫ببینم، از نظر لباسی...
‫به نظرت بازگشت به آغوش جامعه ‫با کراوات مشکی ـه؟
‫نه.
‫اصلاً خوب نیست...
‫که بخوام تو تصمیم بگیری.
‫خودم مسئولیتش رو قبول می‌کنم.
‫ببین کی داره بالاخره پا پیش می‌ذاره ‫و کارهای خودشو انجام می‌ده.
‫اوهوم.
‫در ضمن، ازت می‌خوام ۴۰ تا عکس جدید...
‫- به اسلاید تولد تری اضافه کنی. ‫- اطاعت!
‫این عذرخواهی باید بزرگ باشه،
‫ولی با فروتنی.
‫تأثیرگذار ولی بدون زحمت.
‫بزرگ، با فروتنی، تأثیرگذار، بدون زحمت.
‫عالیه.
‫یه چیزی که بگه:
‫«نیتن راترفورد برگشته...
‫و از همیشه حالش بهتره!»
‫مو به تنم سیخ شد.
‫ببین.
‫بابی، مطمئنی با اینکه دیگه دستیارم نیستی...
‫مشکلی نداری کمکم کنی؟
‫آره. هنوزم دوستای صمیمی‌ایم.
‫پس آماده باش تا ‫اپلیکیشن‌های دانشگاهم رو آزمایش کنم،
‫و وقتی خواستم برم خرید عتیقه‌جات...
‫توی «اسرتووگا» ماشینت رو قرض بده.
‫قبوله.
‫خیلی خب. بهترین عذرخواهی چیه؟
‫داشتم روی یه سخنرانی کار می‌کردم،
‫ولی انگار... آه... می‌دونی؟
‫پس می‌خوام بندازمش دور. ‫از صفر شروع می‌کنم.
‫اولین بخش: ‫اپرای راک پنج بخشی.
‫اسمش رو می‌ذاریم ‫«نیتن راترفورد: چشم‌اندازِ رستگاری».
‫حرف نداره، ‫ولی بودجه رو محدود به ۵۰ دلار کردی.
‫بهتر نیست روی جبران‌کردن تمرکز کنی؟
‫خیلی خب، باشه. جبران‌کردن!
‫چطوری جبران می‌کنی؟
‫وسط میدون شهر وایمیستم.
‫هر کی که در حقش بد کردم ‫می‌تونه بیاد جلو و بهم توهین کنه.
‫یا می‌تونه به صورت فیزیکی تنبیهم کنه.
‫یه جوری می‌گی که انگار خوشت میاد کتک بخوری،
‫البته من قضاوتت نمی‌کنم.
‫اینو بیخیال.
‫دعوت از سلبریتی چی شد؟
‫فلن، کیمل و کلبر جواب تلفنم رو ندادن.
‫جیمز کوردون جواب داد، ‫ولی بعید می‌دونم بخوای.
‫اه، چرا انقدر سخته؟
‫کاش می‌شد اون‌طور که برای تو شد بشه.
‫خیلی طبیعی بود. ‫عاشق طرز برخوردم بودم.
‫من عاشق طرز برخوردِ خودم بودم.
‫وای خدا.
‫راه‌حل مشکلمون رو پیدا کردیم؟
‫نمی‌دونم به چی می‌خوای برسی...
‫ولی حس می‌کنم لحظۀ خاصی ـه.
‫یه ویدئو می‌گیرم.
‫نه، اون پای کیش‌ها حتماً گرم بمونن...
‫ولی خشک نشن.
‫اون بادکنک‌ها تاب دارن.
‫مگه قحطیِ هلیوم اومده؟
‫- ببخشید! ‫- ریگان.
‫تری داره می‌رسه ‫و هنوز کلی کار مونده.
‫مطمئنم از پسش برمیای. ‫خیلی فوق‌العاده شده.
‫کلی کار مونده ‫ولی آدم به‌درد بخور پیدا نمی‌شه،
‫می‌گیری منظورمو؟
‫هوم.
‫- کاری از دستم برمیاد؟ ‫- خیلی گُلی!
‫نمی‌خوام الکی بگم «نه»...
‫و تو دوباره اصرار کنی.
‫بیشتر از این حرفا بهت احترام می‌ذارم.
‫حالا برو کیک رو تزئین کن.
‫یعنی به صورت حرفه‌ای؟
‫۱۰۰ دلار می‌خواستن تا یه پیام کوچولو بنویسن
‫روکش شکلاتی دارم.
‫یه برنامۀ گوشی هست ‫که خطاطی یاد می‌ده.
‫- حالا برو! ‫- باشه.
‫چند هفته‌ست دارم به ریگان کمک می‌کنم ‫تا برای مهمونی تری برنامه بچینه.
‫لیست مهمون‌ها...
‫دقیقاً اینه که کی کِی کی...
‫کی کیِ کی توی راترفورد فالز می‌شه.
‫فکر کنم یه‌دونه کی کیِ کی می‌شه کافی بود.
‫وقتی مهمون‌ها گلچین باشن...
‫دوتا کی کیِ کی می‌شه لازمه!
‫بهترین فرصت ممکن برای عذرخواهی دسته جمعی ـه
‫اینم از کارت حافظه‌. ‫بیا دوباره مرورش کنیم.
‫یواشکی می‌رم داخل و ‫بهترین جای قایم‌شدنِ ممکن رو پیدا می‌کنم...
‫و بعدش مثل پروانه‌ای که ‫از پیله میاد بیرون ظاهر می‌شی.
‫فکر می‌کنی اینا رو یادم رفته؟
‫شرمنده که دست کم گرفتمت.
‫بخشیدمت.
‫بریم تو کارش.
‫- داخل می‌بینمت. ‫- نه، نه نمی‌بینی.
‫چون قراره بهترین جای قایم‌شدن رو پیدا کنم.
‫- می‌دونم. ‫- می‌دونم که می‌دونی.
‫خیلی خب.
‫به سرکارگر زنگ بزن و بهش بگو...
‫که باید فعلاً مرحلۀ بعدی رو متوقف کنیم...
‫تا تکلیف یه چیزایی رو مشخص کنم.
‫گوش کن، دارم می‌رم پیش زنم ‫تا با هم شام بخوریم...
‫و برای امنیت خودم ‫باید گوشی رو قطع کنم.
‫بعداً صحبت می‌کنیم.
‫سورپرایز!
‫- دیگه داره... ‫- لازم نیست وارد جزئیات بشی.
‫شرمنده.
‫و یه سورپرایز بزرگتر از این هم دارم.
‫به نظر باحال میاد.
‫خیلی دوست داشتم برم لذت ببرم
‫ولی متأسفانه کل زندگیم شده همین.
‫اوه، گندش بزنن، گندش بزنن، گندش بزنن.
‫فکر کنم اون آب رو باید می‌خوردی...
‫نه اینکه باهاش کیک رو خراب کنی.
‫وین، اعصاب ندارم!
‫ببخشید.
‫آخه فکر نمی‌کردم...
‫وقتی میام اینجا بازم باید کار کنم.
‫منم همین‌طور. ‫رنی ازم خواست این کار رو بکنم...
‫و من گفتم: «نه، رفیق»
‫ببخشید، گفتی: «نه، رفیق»؟
‫این جواب رو هم می‌شه داد؟
‫آره بابا. می‌دونی، هر وقت کسی...
‫ازم می‌خواد یه کارِ اعصاب خُرد کن بکنم...
‫یا از اون موقع‌ها باشه که ‫حوصلۀ هیچ کاری رو ندارم.
‫- مثلاً سه‌شنبه‌ها. ‫- اوهوم.
‫این‌طور نیست که فقط من...
‫از پس این‌جور کارها بربیام. ‫پس می‌گم: «نه، رفیق».
‫برای همینه که همیشه انگار آرومی؟
‫فکر می‌کردم همیشه نشئه‌ای.
‫خب، آره، دلیلش اونم هست.
‫نه، نه. ‫با عقل جور در میاد.
‫فکر می‌کنم مشخص کردنِ حد و مرزها همینه.
‫ممنون، وین.
‫می‌شه کمکم کنی مشکل کیک رو حل کنم؟
‫فکر کنم بدونی جوابم چیه.
‫فهمیدم. آره.
‫اونجا انگار اوضاع خیلی خوبه، نه؟
‫با وسائل تزئینی‌شون حال نمی‌کنم ‫ولی گوش کن،
‫با دی‌جی صحبت کردم.
‫وقتی رقص تموم بشه ‫نورافکن رو از روی تری برمی‌دارن...
‫و میندازنش روی تو، ‫بعدش ویدئو رو پخش می‌کنن.
‫همه می‌فهمن لحظۀ خاصِ تو رسیده.
‫ایول. ایول.
‫حس می‌کنم یه جای کار می‌لنگه.
‫آه.
‫دارم یه اشتباه وحشتناک می‌کنم.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫همۀ کارهایی که یاد گرفتم ‫و قسم خوردم...
‫که تکرارشون نکنم، ‫الان می‌خوام تکرارشون کنم.
‫چه فکری پیش خودم می‌کردم؟
‫بابی!
‫باید جلوی منو بگیریم!
‫- به دی‌جی پیامک بده. ‫- شماره‌ش رو ندارم.
‫معمولاً آخر شب شماره می‌گیرن.
‫بهش علامتی چیزی بده.
‫- برو. برو. ‫- باشه.
‫چی؟ الان؟
‫می‌دونم احتمالاً سؤالات زیادی ازم دارید،
‫سؤالاتی در مورد من، ‫و من اومدم به همه‌شون جواب بدم
‫تا وجدان خودمو راحت کنم.
‫چی؟
‫می‌خواستم یه عذرخواهیِ رسمی...
‫در سطح کل شهر ‫از تک‌تکتون بکنم.
‫خیلی خب. صبر کنید. ‫وایستید!
‫این نور خیلی روشنه!
‫خیلی خب، یه کم قاطی پاطی شده. ‫از این سوء تفاهم‌های همیشگی!
‫چون از اینجا به بعد، ‫هر تصمیمی که می‌گیرم روش وایمیستم.
‫باشه. ‫خیلی خب، به حرفای اون/من گوش نکنید.
‫پس الان، ما شماره ۳ هستیم. ‫چون من نیتنی هستم...
‫که می‌دونه نباید خودمو اینجوری ‫مرکز توجه قرار بدم.
‫من دیگه اون آدمی نیستم که خودشو ‫مرکز توجه قراره می‌ده...
‫و همۀ توجه‌ها رو به خودش جلب می‌کنه.
‫متوجه شدیم، نیتنِ قدیمی. ‫ما الان جلوتر از تو هستیم، پس...
‫بابی، چرا اون قطع نمی‌شه؟
‫من به اپلیکیشن‌ها عادت دارم. ‫اینا دکمه‌های واقعی‌ان.
‫خیلی خب، پیداش کردم.
‫نیتن.
‫این جشن تولد منه.
‫آره. آره.
‫می ‌دونم.
‫تری، من واقعاً شرمنـ...
‫و من می ‌خوام باقی اون ویدئو رو ببینم.
‫نه، بعید می ‌دونم بخوای.
‫عه، می‌ خوای؟
‫خیلی خب.
‫تولدت مبارک.
‫و حالا که در جریان این چیزها قرار گرفتم،
‫دوست دارم به بقیه هم بگم،
‫تا یه جورایی مثل یه استاد باشم.
‫محض اطلاعتون نیتن کیک رو هم خراب کرد.
‫آره. به نظر ناجور میاد.
‫یه حکیم!
‫- آره، حس می ‌کنم درسته. ‫- عذر می خوام
‫قصدم این نبود.
‫اما می ‌دونی، قصد مهم نیست.
‫تأثیر مهمه! پس خیلی بابت تأثیری که ‫روی تو داشت، شرمنده ‌ام.
‫لطفاً یه چیزی بگو.
‫راستش، تمام هفته داشتم از استرس می‌ مردم...
‫و غرق شدنِ تو توی مشکلات، خنده‌ دار بود.
‫باعث شد به یه چیزهایی فکر کنم.
‫یعنی، درسته که زندگیم سخته...
‫اما به سختی تو نیست.
‫پس عذرخواهیت رو می ‌پذیرم.
‫خیلی خب. مرسی.
‫نمی ‌دونم الآن چه ‌جور مشکلاتی داری...
‫اما یه بار که توی شرایط خیلی بدی بودم،
‫کلی منو نصیحت کردی...
‫که همه چی درست می ‌شه.
‫- هوم. ‫- حالا درست شد؟
‫نه. به هیچ وجه!
‫اوضاع بدجوری قاراشمیش شد.
‫یه جورایی همه زندگیم ترکید.
‫هنوز کامل خوب نشدم،
‫اما گمون نکنم این بلا سر تو بیاد.
‫یه نگاه به اطرافت بنداز.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫سلام. شما 2نفر، خیلی تر و تمیز کردید.
‫- مرسی. ‫- گوش کن، ریگان.
‫خیلی خوشحال می ‌شم تو دفترچه مهمون‌ ها کمکم کنی.
‫می‌خوام همه یه عکس پولاروید بگیرن،
‫به یه صفحه بچسبوننش، ‫خاطره مورد علاقه ا‌شون از تری رو بنویسن.
‫به نظرت می‌ تونی چند نفر رو متقاعد کنی بیان؟
‫نه رفیق.
‫راستی تری، یه موزه‌ دار استخدام می‌کنم...
‫و تو پولش رو می ‌دی.
‫در کل تولدت مبارک. خیلی مهمونی باحالیه.
‫سلام. عه، به‌به.
‫- متشکرم. ‫- اوهوم.
‫می‌ دونی، امشب... واقعاً عجب شبی بود.
‫می‌ شه توی کتاب ‌ها نوشتش.
‫فقط می ‌خواستم مردم بدونن که تغییر کردم،
‫اما فکر کنم این شکلی شد:
‫«من آدم شروری نیستم، از آدم خوب هام.»
‫شاید آدم خوبی نیستم. شاید...
‫- یه آدمم! ‫- یه کثافتی!
‫- گفتی «کثافت»؟ ‫- آره.
‫آخه من هر چی بیشتر تلاش می‌ کنم...
‫و تعداد قدم‌ هام رو حساب می‌ کنم،
‫و آب می‌ خورم تا عملکرد خودم رو بهتر کنم...
‫همش بی‌فایده ‌ست.
‫من که اَبَر انسان نیستم.
‫اگه می‌ تونستیم قبول کنیم که 2تا آدم عوضی هستیم
‫و روی این کره خاکی در فضا داریم می ‌چرخیم...
‫و بینِ بقیه عوضی ‌ها می ‌لولیم،
‫شاید حس خوبی نسبت به خودمون پیدا می‌ کردیم.
‫خوشم اومد.
‫شهردار چیزنهال، همون شخصی که امیدوار بودم ببینمش.
‫عذر می خوام که دیر کردم. مشغله داشتم.
‫ببین، من با کله گنده‌های...
‫کسب و کار خیابون اصلی به مشکل خوردم.
‫از دعوت کردنِ من توی جشن تولد خودت هم هدف داشتی؟
‫خیلی بهت می‌ خوره.
‫اتفاقاً می‌ خواستم درباره برندسازی حرف بزنم
‫اگه همه برند «قدیمی» رو قبول کنن، ‫بازدید‌کننده‌های بیشتری جذب می ‌شن.
‫همین جا حرفت رو قطع می ‌کنم.
‫با اینکه منِ سیاهپوست...
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫از تاریخِ قرن 19 مردمت برام بگی...
‫از فردا...
‫قراره حسابرسِ‌ کلِ موقت بشم.
‫واقعاً؟ خیلی قضیه مهمیه.
‫می ‌دونم.
‫در سلسله مراتب جانشینی،
‫5 نفر تا فرماندار شدن فاصله دارم.
‫تبریک می‌گم. این...
‫نِگاش کن. داره حساب و کتاب می‌ کنه.
‫شهر باید یه شهردار جدید انتخاب کنه...
‫می ‌دونستم در عرض چند ثانیه ‫موضوع رو شخصی می‌ کنی.
‫حالا برهه‌ حیاتی ‌ایه...
‫و شهردار بعدی راترفورد فالز...
‫تأثیر زیادی روی آینده این شهر می‌ ذاره.
‫خیلی مهمه از کاندیدهایی حمایت کنم...
‫که پشتیبانِ‌ نقشه‌ های من باشه.
‫اگه نتونم، تمام چیزهایی که براشون جنگیدم...
‫ممکنه به خطر بیفته.
‫عه، اون ها پای کیش هستن؟
‫آره، خیلی هم خوشمزه ‌هستن.
‫تخم‌ مرغِ ارگانیک، پنیر محلی،
‫اما حالا نمی ‌تونم این بحث رو باز کنم.
‫باید برم شهردار بعدی «راترفورد فالز» رو پیدا کنم.