‫خیلی ‌خب، خاله سو،
‫اون‌ قدر نون سرخ‌ کرده درست ‫کردیم که یه ارتش رو سیر کنی.
‫می‌ شه دیگه تموم کنیم؟
‫ریگان، خمیرمون داره تموم می ‌شه.
‫اما تمام روز داشتیم آشپزی می ‌کردیم.
‫دارم جوونیم رو هدر می دم.
‫برادرت کرتیس از دبیرستان فارغ‌ التحصیل شده.
‫اتفاق خیلی مهمیه.
‫آره، چون 6سال طولش داده.
‫برو کیک ‌ها رو از یخچال بردار.
‫این جشن از "آزفست" هم بزر‌گتر شده.
‫ما برای جشن تولد 40سالگیت هیچ ‌کاری نکردیم.
‫اون‌ موقع توی سفر موتور‌ سواریم توی "مین" بودم.
‫و زیاد هم نیازی به توجه ندارم.
‫اما جدی می گم، اصلا می‌ تونیم ‫هیچ‌ وقت برات یه جشن بگیریم؟
‫سر مراسم ختمم سنگ تموم بذار.
‫تا اون‌ موقع همچنان آشپزی کن.
‫سلام، ریگان.
‫نوبت بعدی من بمونم؟
‫فوت کرد، عزیزم.
‫مرسی، عمو.
‫خب. خاله سو خواسته که در قطعه ‌ی خانوادگی دفن بشه
‫به همراه یه مراسم «بزرگداشت زندگی»
‫تو کافه
‫و تری موافقت کرده برای احترام بهش
‫- امروز اونجا رو تعطیل کنه. ‫- لعنتی!
‫ما حتی زمان
‫خاموشی سال 2003 ناحیه‌ ی ‫شمالی شرقی هم تعطیل نکرده بودیم.
‫کارت ‌های بینگو رو توی ،سطل آشغال سوزوندیم تا گرم شیم
‫اما همچنان کافه رو باز نگه داشتیم
‫خب، اگه قرار باشه در محل گناهکاران
‫براش بزرگداشت بگیریم،
‫من باید یه قرائت از انجیل انجام بدم.
‫راستش، خاله سو مذهبی نبود.
‫پس با اینکه خیلی دوست دارم این مراسم
‫پر از دعا و نیایش باشه،
‫اما می ‌دونید، فکر می ‌کنم، ‫شاید باید به خواسته ‌اش احترام بذاریم.
‫مطمئنم دعاهات از دعایی که برای
‫شروع این جلسه کردی بهش منتقل می ‌شه.
‫من نقاشی خاله سو رو کشیدم.
‫واقعا دلم می‌ خواد توی بزرگداشت به نمایش در بیاد.
‫عجب، تامی...
‫عجب... چیزیه. مگه نه، مامان؟
‫بی نظیره. مرسی، تام‌ تام.
‫مطمئن می ‌شیم براش یه ‌جا پیدا کنیم، عزیزم.
‫ما هم می‌ خواییم کمک کنیم. خانم سو عاشق کافه بود.
‫اون بهترین بود.
‫حتی اون‌ موقع که
‫کیسه آب شیلا پاره شده بود تو کافه در حال بازی بود
‫- جون بخوایید. ‫- ممنون.
‫می ‌خوام این مراسم بزرگداشتی
‫از همه‌ ی چیزهایی باشه که ‫خاله سو دوست داشت، پس...
‫مقدار دیوانه‌ واری
‫بال سوخاری تند می ‌خواییم
‫و باید صدای آهنگ ‌های بانی ریت رو تا آخر کنیم.
‫خیلی‌ خب، و این طوری می‌ تونید
‫یه چشم گربه ‌ای جذاب بی ‌نقص بکشید.
‫قبل از اینکه برم، همیشه یادتون باشه
‫شعار مادرم/بهترین رفیقم جیمی...
‫«این خط ابروئه که چهره رو قشنگ یا زشت می‌ کنه،
‫پس منظم نگهش دارید، هیچ ‌وقت نذارید بشکنه.»
‫اوه، خدای من!
‫خیلی حرفه ‌ایه.
‫از چراغ حلقه ‌ای استفاده ‌می ‌کنی ‫یا یه هاله ‌ی نور واقعیه؟
‫چون که شبیه فرشته‌ ها شدی.
‫قدردان سرگرمیتون هستم،
‫اما باید برگردیم سرکارمون
‫و روی کمپین‌ انتخاباتی تمرکز کنیم.
‫مناظره 2ماه دیگه ست،
‫و باید کاری کنیم مردم هیجان ‌زده بشن.
‫من مثل لیزر تمرکز دارم.
‫این ویدئو به سایت کمپینم وصله.
‫تازه الکساندریا اوکاسیو کورتز ‫و مگان مک ‌کین هم تگ کردم،
‫- ملکه ‌های آشوبگر هر 2 جناح. ‫- شروع خوبیه،
‫اما باید حرفت رو توی خیابون‌ ها بندازیم
‫مردم رو متقاعد کنیم که چرا باید شهردار بشی.
‫آره، چیزهای در سطح مردم عادی... ‫دست دادن، بچه‌‌ ها رو بوسیدن.
‫من به ‌شدت به بچه‌ها آلرژی دارم.
‫نمی ‌شه من فقط کار خودم رو بکنم؟
‫من توی شبکه‌ های اجتماعی خیلی شاخم،
‫و آمار و ارقامم گویای همه‌ چی هستن.
‫بحث، بحث لایک نیست. بحث رأیه.
‫و وقتی رأی می ‌گیری که مردم رو متقاعد کنی
‫که تو هم به همون چیزهایی که ‫اون ها اهمیت می دن، اهمیت می دی.
‫برای مثال، نظر من اینه که
‫آلبوم «سقوط» دیو متیوز
‫حالا بیشتر از هر زمان دیگه ‌ای با جامعه سازگاره.
‫خیلی‌ خب، حرفمون به ‌طرز عجیبی یهویی معرکه شد
‫نمی ‌دونم چرا حرف این آلبوم رو پیش کشیدی.
‫خیلی با هم اتفاق ‌نظر داریم، تری.
‫چه طور تا حالا در موردش حرف نزده بودیم؟
‫چون من از گروه موسیقی دیو میتوز حالم بهم می ‌خوره.
‫اما دیدی؟
‫ما حالا با هم یه ارتباط فوری ساختیم و این کلید ماجرا
‫برای ساخت یه حوزه ‌ی انتخاباتیه.
‫خیلی‌ خب، برای چی از دیو متیوز بیزاری؟
‫تمام حرف ‌هاش در مورد عشقه.
‫متوجه‌ ام. اما یه سئوال.
‫دیو متیو کیه؟
‫هان؟
‫این الان از طرف جاش کارتر رسید.
‫کجا بودی؟
‫داشتم نقاشی تامی رو ‫می‌ذاشتم توی گاراژ.
‫داشت منو می‌ترسوند.
‫اوه، ریگان، ‫فقط داشت سعی می‌کرد کمک کنه.
‫هرچند چشم‌هایی که کشیده بود ‫از مغزم بیرون نمیره.
‫خب، دیدمت داشتی ‫با میویس صحبت می‌کردی.
‫دقیقا چند نفر دارن ‫مخت رو می‌خورن که
‫زمین خاله سو رو بگیرن؟
‫حسابش از دستم در رفته، ‫«فامیل‌های دور»
‫یهو می‌خوان «مطمئن بشن ‫که حالم خوبه.»
‫زمین گرفتن اینجا خیلی سخته.
‫اوهوم.
‫کمیاب‌شدن هرچیزی ‫مردم رو دیوانه می‌کنه.
‫یه جورایی مثل خودت ‫توی روز «جمعه سیاه.»
‫عوضی.
‫ولی اون دیگه الان ‫ملکِ توئه، مامان.
‫و می‌دونی که توی رسیدگی به ‫هرچی که می‌خوای می‌تونم کمکت کنم.
‫همیشه می‌تونم روت حساب کنم.
‫ممنون، عزیزم.
‫من تنها کسی‌ام که می‌دونه ‫خاله سو
‫همه‌ی تفنگ‌هاش رو ‫کجا قایم کرده.
‫- درسته. ‫- جدی میگم.
‫اونجا مثل زیرزمین ‫خونه‌ی جان ویک می‌مونه.
‫چی؟
‫- سلام. ‫- سلام!
‫این برای مامانته.
‫و اینم برای توئه.
‫ایول!
‫ریگز، یه کار بهم بسپار.
‫فقط... فقط... ‫می‌خوام یه کاری بکنم.
‫- می‌خوام کمک کنم. ‫- فوق‌العاده ست.
‫می‌شه لطفا رأس ساعت 2
‫بری دنبال رومیزی؟
‫یه زنه رو پیدا کردم که رومیزی‌های ‫بوستون بروینز رو درست می‌کنه،
‫ولی باید تا ساعت 2:30 ‫وثیقه‌ی همسایه‌ش رو پست کنه.
‫گفتی رأس ساعت 2:00 بعد از ظهر؟
‫- چون که من ساعت 1:59 میرم اونجا. خوبه
‫فقط واقعا دلم می‌خواد ‫مراسم ویژه‌ای بشه.
‫خاله سو خیلی گردن ما ‫حق داشت، می‌دونی؟
‫اون بهترین بود. ‫جدی میگم.
‫و اون نون سرخ‌کرده‌هاش؟
‫افسانه‌ای بودن.
‫قدیما یه تیکه اضافی ‫می‌آوردم خونه
‫و 10 دلار به داز می‌فروختمش.
‫اوه. حالا که حرف "داز" شد
‫می‌شه لطفا جواب پیامش رو بدی،
‫یا مثلا بری اینستاگرام.
‫فقط می‌خواد حالت رو بپرسه.
‫البته. ‫ترتیبش رو... میدم.
‫فقط خیلی سنگ‌ها هست که ‫باید با خانواده‌ام وا بکّنم.
‫تو نگرانش نباش.
‫کل تمرکزم امروز روی توئه.
‫هی، کرتیس اومده.
‫وایسا، اون کرتیسه؟
‫عاشق اون پسرم.
‫- نیتن؟ ‫- چیه؟
‫نمی‌دونم، فقط...
‫نذار برادرم ازت سوءاستفاده کنه.
‫و براش وثیقه نذار ‫بیاد بیرون.
‫اوه، بی‌خـیا...
‫اون‌موقع کارت عابربانکش رو ‫گم کرده بود.
‫- اوه، واقعا؟ ‫- و اگه کسی از چیزی
‫قسر در رفته باشه، منم، ‫چون من با رفیقم هم تفریح کردم،
‫هم ریلکس کردم، و هم وقت گذروندم، ‫و روی این چیزها نمی‌شه قیمت گذاشت.
‫خیلی‌خب.
‫کرتیس! رفیق من! ‫چه خبر؟
‫می‌دونی چیه؟
‫شرط می‌بندم بخاطر ‫رانندگی حسابی گرسنه‌شه.
‫کرتیس!
‫- سلام، رفیق، چه خبر، داداش؟ ‫- سلام.
‫سرآشپز ترشیم رسید.
‫ببین چی برات گرفتم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫خیلی لطفت رو می‌رسونه که ‫بعد از جلسه اومدی.
‫لعنتی، مستقیم اومدیم. ‫اصلا وای‌نستادیم.
‫که یعنی دختر بچه‌ام ‫باید یه‌کم غذا بخوره.
‫ولی خودت متوجهی، نه؟
‫می‌دونی چیه؟ میرم... ‫چندتا پیتزا می‌گیرم.
‫نه، نمی‌تونیم اینطوری ‫بهت زحمت بدیم، نیتن.
‫بعد از اون‌همه کار که ‫برای خواهرم کردی،
‫موزه‌ات رو بهش دادی.
‫همچین اتفاقی نیفتاده.
‫ولی یه چیز هست ‫که ازت می‌خوام.
‫- 20 دلار! ‫- 20 دلار بهم بدهکاری، نه؟
‫بگیر.
‫- خیلی‌خب، ایول! ‫- آره.
‫توی کافه دوبرابرش می‌کنم.
‫اوه، خدای من.
‫یه جوک خودمونیه، ‫برمی‌گرده به سالها پیش.
‫چون اینطوری شروع شد...
‫من درواقع بهش ‫20 دلار بدهکار نیستم،
‫بخاطر همینه بامزه ست.
‫انگار در واقع...
‫خیلی‌خب، ‫می‌خوام با مردم ملاقات کنم،
‫آماده‌ام که ارتباط برقرار کنم. ‫اولین نفر کیه؟
‫یه آدم آسون. ‫از اون آدم چه برداشتی داری؟
‫می‌تونم بگم تک‌فرزنده
‫در یه ازدواج شکست‌خورده ست،
‫ولی همیشه اینطوری نبوده.
‫می‌خواد زنش رو ترک کنه، ‫ولی گیر کرده
‫چون زنش نان‌آور خونه ست ‫و بچه‌هاش اونو بیشتر دوست دارن.
‫همینطور یه تی‌شرت پوشیده که ‫روش نوشته «عاشق ماهی‌گیر‌ی‌ام،»
‫پس شاید بهتر باشه ‫درباره‌ی این حرف بزنی.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫سلام، بابی ینگ، ‫کاندیدای انتخابات شهرداری هستم.
‫ماهی‌گیری با طعمه ‫دوست دارید یا عادی؟
‫از ردّگیری سرخ‌پوستی ‫حالم بهم می‌خورد.
‫ولی برای رقصیدن ‫داشتم زیادی پیر می‌شدم،
‫و برای ریاست تشریفات هم ‫زیادی جوون بودم...
‫و می‌دونید چیه؟ ‫عاشق کارِ الانم هستم.
الان فقط جکوزی نمی‌فروشم.
بلکه دارم رؤیا می‌فروشم.
‫مرد، آدم وقتی می‌بینه اون ‫سالمندان میرن توی جکوزی،
‫دردهای آدم دود می‌شن میرن هوا.
‫خب...
‫خیلی‌خب، من باید برم.
‫- کلی کار دارم... ‫- من چیکار می‌تونم بکنم؟
‫اوه، نه. نگرانش نباش.
‫فقط کار خودت رو بکن.
‫چیه، فکر کردی نمی‌تونم کمک کنم؟
‫نه، فقط فکر می‌کنم، می‌دونی،
‫بعضی وقت‌ها یه وظیفه‌ای رو ‫بهت می‌سپریم بعدش تو
‫ماشین اجاره‌ای من رو ‫می‌بری آتلانتا سیتی
‫و به یه نحوی آتیش می‌گیره.
‫فقط یه بار اون ‫اتفاق افتاد!
‫- یه بار هم کلیه. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫می‌تونیم یه کاری پیدا کنیم ‫که کرتیس انجام بده.
‫آره.
‫تنها کاری که مونده گرفتنِ گل‌هاست.
‫عالیه، عالیه. ‫من می‌تونم گل‌ها رو بگیرم.
‫این مهم‌ترین کاره.
‫بذار انجامش بده.
‫از گل‌ها اطلاعات زیادی داره.
‫واقعا؟ اسم یه گل رو نام ببر.
‫درخت نخل.
‫رز. ‫رز قرمز.
‫امکان نداره بتونی ‫این‌کارو تنهایی بکنی.
‫ولی مهم نیست... ‫فقط گل مخیک نگیر.
‫خاله سو از گل میخک ‫حالش بهم می‌خورد.
‫می‌گفت اون گل‌ها ‫برای جاپرکنی هستن.
‫بسپارش به من، ریگز. باشه؟
‫و من واقعا باید به خاله سو ‫ادای احترام کنم، می‌دونی؟
‫مخصوصا از اونجایی زمینش ‫قراره مال من بشه.
‫باورم نمیشه می‌خوای
‫زمین رو مجانی بدی کرتیس.
‫چطور تونستی بهم نگی؟
‫همیشه سرت خیلی شلوغه.
‫نمی‌خواستم بهت ‫استرس اضافی بدم.
‫ببین، اگه تو هم بچه ‫داشتی درک می‌کردی.
‫خیلی‌خب، خانم‌خانما، نمی‌تونی ‫جلوم همیشه از این بهانه استفاده کنی.
‫امروز صبح بهم گفتی ‫اگه بچه داشتم
‫درک می‌کردم که چرا ‫آخرین پیراشکی رو برداشتی برای خودت.
‫تو فقط آخرین ‫پیراشکی رو می‌خواستی، مامان.
‫می‌بینی، بخاطر همین ‫بهت نگفتم.
‫کرتیس سال‌هاست ‫خونه نبوده.
‫- خودت هم رفته بودی. ‫- من دانشگاه بودم.
‫اون توی نمایشگاه‌های محلی ‫جکوزی می‌فروشه.
‫فرق بزرگی هست. ‫بابا، یه چیزی بگو.
‫شما خانم‌ها جفت‌تون می‌دونید ‫که من از تنش خوشم نمیاد.
‫البته بجز فصل سوم ‫«آدیرونداک»
‫اوه، پسر.
‫اون خانم رومیزی فروش ‫نوبری بود...
‫خیلی‌خب، جوّ اینجا خیلی ‫تنش داره.
‫درست مثل فصل سوم ‫«آدیرونداک»ـه.
‫مگه نه، بیل؟
‫مامان می‌خواد
‫زمین خاله سو رو بده کرتیس ‫چون که اون یه بچه داره،
درصورتی‌که خودِ ‫خاله سو بچه نداشت.
‫یه‌جورایی ناجوره که ‫چون ریگان بچه نداره
‫نادیده گرفته بشه.
‫خیلی‌خب، صبر کنید. ‫تنها دلیلش این نیست.
‫کرتیس بزرگ‌ترین بچه هم هست.
‫خب، لوئیس نکته‌ی خوبی گفت.
‫تازه مطمئنم همه‌مون ‫خیلی خوشحال می‌شیم
‫اگه اون برگرده، مگه نه؟
‫چی؟ ‫از یکی‌مون طرفداری کن، نیتن.
‫می‌دونی، اگه ‫جواب درستی وجود داشته باشه،
‫تقریبا مطمئنم که من نمی‌تونم ‫کمکت کنم پیداش کنی،
‫چون من سفیدپوستم.
‫پس تا وقتی اوضاع درست ‫بشه من بیرون منتظر می‌مونم.
‫و یه جورایی منو
‫در معرض خطر تنها گذاشتی، بیل.
‫خودم رو قاتی نمی‌کنم.
‫عزیزم، جفت‌مون می‌دونیم ‫که زمین گرفتن اینجا
‫تقریبا غیرممکنه.
‫یه عالمه کاغذبازی ‫و تماس‌های تلفنی داره،
‫کرتیس که از پسش برنمیاد.
‫به‌محض اینکه یه ‫کارت تامین اجتماعی پیدا کنه،
‫تمومه.
‫اینو راست میگی.
‫اونه که باید نگرانش باشم.
‫تو هیچ‌وقت مثل اون ‫محتاج دیگران نیستی.
‫- اوه، خدای من. ‫- به رمینگتون شلیک کردن.
‫و بعدش حدس بزن ‫کیه که دو ساعت دیرتر
‫- میاد عروسی؟ ‫- خواهشا نگو که ویویان.
‫- خودِ ویو! ‫- آق.
‫احتمالا بهتره بریم یه...
‫اوه، فقط یه دقیقه دیگه ‫با استوارت زمان می‌خوام.
‫خب، لیموزین چه بلایی سرش اومد؟
‫تعداد کافی آدم بودن ‫که برش گردونن؟
‫نه، نه.
‫ولی خوشبختانه زنم ‫بیمه‌ی بدنه داشت.
‫- اوه. ‫- وکلیه،
‫پس از این چیزا سر درمیاره.
‫اوه، همسرت ‫وکیل دادگستریه؟
‫خب، از صحبت‌کردن ‫باهات خیلی خوشحال شدم.
‫می‌دونم که رفاقت باهات رو ‫به‌دست آوردم،
‫ولی امیدوارم رأیت رو ‫هم به‌دست آورده باشم.
‫اوه، بابی، ‫حاضرم برات جون بدم،
‫ولی نمی‌تونم رأی بدم.
‫ما الان دیگه دائمی ‫توی دریاچه زندگی می‌کنیم.
‫- اوه، ببخشید، چی؟ ‫- این رؤیات بود!
‫هی، رفیق خودم!
‫نیت بزرگ! ‫آره، آره!
‫هی، کرت... پیرهن.
‫قشنگ نگفتم. ‫نه. این... آره.
‫آخه کرت همینطوریش هم ‫یه لقبه.
‫- چه خبر؟ ‫- می‌خوای یه دوری بزنیم؟
‫باید برم گل‌ها رو بگیرم.
‫- می‌خوام، آره. ‫- بیا!
‫خیلی حال میده.
‫فقط ریگان خیلی ‫استرس داره،
‫پس بهتره که پیشش بمونم ‫و کمک کنم.
‫آره، حتما.
‫ولی باید بیای.
‫- باید بیام، نه؟ ‫- آره.
‫آخه مگه چند وقت ‫یه‌بار میای شهر؟
‫خیلی‌خب، داداش خودم.
‫- پس بزن بریم! ‫- درسته.
‫صندلی جلو!
‫اوه، باشه. ‫آره، با ماشین من می‌ریم.
‫خب، بعد از شش ساعت ‫تبلیغات انتخاباتی رو در رو،
‫سه تا دوست صمیمی پیدا کردی،
‫که فقط یه نفرشون واجد شرایط ‫اینه که بهت رأی بده.
‫و اگه به من بود،
‫روز انتخابات می‌ذاشتم ‫کولبارش رو ببنده
‫بره لوکزامبورگ، پس...
‫تاحالا اینو نگفتم،
‫ولی فکر کنم اشتباه بدی کردم.
‫با این روند، ‫تا روز انتخابات
‫فقط 30 تا رأی‌دهنده‌ی ‫بالقوه‌ی بابی ینگ پیدا می‌کنیم.
‫بخاطر همینه که ویدیو گذاشتن ‫توی شبکه‌های اجتماعی برای من جواب میده.
‫من یه آدم خونگرم‌ام،
‫و این باعث می‌شه ویدیوها حد و مرز خوبی ‫برای من و طرفدارهام باشه.
‫طرفدارها کسایی هستن ‫که واقعا رأی میدن،
‫نه بچه‌هایی که وقت‌شون رو ‫توی اینترنت حروم می‌کنن.
‫آدم‌هایی که وقت‌شون رو ‫توی اینترنت حروم می‌کنن
‫و رأی هم میدن چطور؟
‫باورم نمی‌شه که بابی اسلای
‫اومده توی گروه قلابدوزی‌مون.
‫شوهرم یاد گرفته چطوری خط چشمم رو ‫مثل واسه تو بکِشه.
‫اون دستاش کمتر می‌لرزه.
‫خب، نمی‌دونستم که ‫اینجا یه خانه‌ی سالمندان
‫برای سوپر مدل‌هاست.
‫شماها چطوری همدیگه رو می‌شناسید؟
‫یکی از بزرگ‌ترین استفاده‌کنندگان ‫از آموزش‌های آرایشم
‫- سالمندا هستن. ‫- ما رو تروتازه نگه می‌داره.
‫ما رو به‌روز نگه می‌داره.
‫خب، این یه سؤال تصادفیه،
‫ولی شنیدین که توی ‫انتخابات شهرداری نامزد شدم؟
‫من از قبل به نوه‌هام گفتم
‫که بهت رأی بدن.
به ‫پسرم هم اگه بهم ‫سر می‌زد می‌گفتم.
‫باورم نمی‌شه همه‌ی ‫این آدم‌ها
‫توی اینترنت دنبالت می‌کنن.
‫آدم‌های مسن عاشق اینترنت هستن.
‫بخاطر همین فکر ‫می‌کنن جورج سوروس
‫توی خمیردندون‌هاشون ‫ریزتراشه گذاشته.
‫می‌تونیم یه‌ کاریش بکنیم.
‫ باورم نمی‌شه ریگان بهم اعتماد ‫ نداره این‌کارو بکنم.
‫یا بقیه‌ی کارها رو.
‫- من که بچه نیستم. ‫- آره والا، مگه نه؟
‫خیلی‌خب، ریگان ‫گفت میخک‌ نگیرم
‫یا بیشتر میخک بگیرم؟
‫نمی‌دونم، یه بند ‫«میخک، میخک» می‌کرد.
‫گفت میخک نگیری.
‫- گل جاپرکن نمی‌خواد. ‫- درسته.
‫خیلی‌خب. فقط بهترین ‫گل‌ها برای خاله سو.
‫- از هیچ هزینه‌ای دریغ نمی‌کنم. ‫- ایول.
‫عالیه، 200 دلار داری؟
‫داری...
‫وایسا ببینم، داری شوخی می‌کنی؟
‫مثلا 20×10 یا ‫همچین چیزی؟
‫شوخی نمی‌کنم. ‫پولت رو پس میدم.
‫صبر کن.
‫- سلام، ریگز. ‫ - آق.
‫ کرتیس لعنتی تلفنش رو ‫ جواب نمیده،
‫ پس حالا خودم باید ‫ برم وضعیت گل‌ها رو چک کنم.
‫اوه، فکر نمی‌کنم لازم باشه ‫این‌کارو بکنی.
‫مطمئنم کرتیس همه‌چی ‫کامل تحت کنترلشه.
‫یعنی، اون که بچه نیست.
‫ من دیگه رسیدم.
‫- اوه، واقعا؟ ‫ - آره.
‫ چون ظاهرا کل جهان ‫ باید جمع بشن تا به اون
‫ کمک کنن.
‫من باید برم. خداحافظ.
‫خیلی‌خب، دوتا چیز.
‫مورد اول اینکه اون ‫تقریبا همه‌ش گل میخکه،
‫و مورد دوم اینکه ‫ریگان اومده اینجا،
‫و هر لحظه ممکنه از اون در ‫بیاد تو.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫خب... تو باید قایم بشی!
‫وگرنه می‌خواد ‫این قضیه رو تو سرم بکوبه.
‫بله، بله، بله.
‫- قایم شو! ‫- کجا؟ کجا؟
‫- اوه، نه، کرتیس. ‫- اوه، بجنب، رفیق.
‫فقط 5 دقیقه ست.
‫- نه، نه... ‫- خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫- خیلی‌خب، باشه، باشه. ‫- عجله کن، عجله کن، عجله کن.
‫- خیلی‌خب، فقط 5 دقیقه. ‫- باشه، باشه، باشه.
‫صبر کن! ‫اول کارت اعتباریت رو بهم بده.
‫خیلی‌خب.
‫هی، چه خبر، ریگز؟
‫اوه، خدای من! ‫می‌دونستم.
‫گل میخک آخه؟
‫خوبه صدبار گفتم ‫میخک‌ بی‌میخک.
‫خاله سو حالش از ‫گل میخک بهم می‌خوره.
‫تو همه‌ش داری ریزبینانه ‫توی کارهام دقت می‌کنی.
‫- چی؟ ‫- درست مثل بچگی‌هامون،
اون‌موقع که می‌خواستم کادوی تولد ‫مامان رو انتخاب کنم.
‫اوه، همون موقع که یه کت جرمی ‫به سایز خودت خریدی؟
‫تا وقتی می‌پوشش به من فکر کنه.
‫اوه، خدای من... داری...
تو لیاقت زمین خاله سو رو نداری.
‫- هان؟ ‫- اون منم که موندم.
‫اون منم که از کسایی که بهم ‫نیاز دارن مواظبت می‌کنم.
‫تو اخیرا برای خانواده چیکار کردی؟
‫خیلی‌خب، خانم‌خانما.
‫کدوم یکی رو قرار بود برداریم؟
‫مهم نیست.
‫مراسم تقریبا شروع شده. تابوت هم که درهر صورت خالیه.
‫آره، حالا هر چی، ‫خانم شاهدخت مینیشانکا.
‫- اوهوم. ‫- چطور جرأت می‌کنی؟
‫کی به کی میگه، ‫یه مینیشانکایی بیکار و بی‌عار،
‫اتفاقا این خیلی ارزش داشت.
‫- اوه، فکر می‌کنی این بامزه ست؟ ‫- اوه، لعنتی.
‫تو بهم همه‌چی بخشیدی، هربرت.
‫و دوتا پسر زیبا، و ‫شش تا نوه.
‫و یه طول عمر خاطره.
‫تو منو خیلی ‫خوشحال کردی، عشق من.
‫واقعا باورم نمی‌شه که ‫ترانه‌ی زندگی‌مون داره تموم می‌شه.
‫اوه، خیلی متأسفم.
‫واقعا تا بیشترترین زمانی ‫که می‌تونستم موندم،
‫ولی بعد از حدود 45 دقیقه، ‫اینجا دیگه
‫اکسیژن تموم میشه. ‫ممکن بود بمیرم، باشه؟
‫مراسم زیبایی بود، لیندا.
‫خیلی‌خب، ‫احتمالا براتون سؤاله که
‫«چرا این مرد عجیب داره
‫از تابوت هربرت میاد بیرون؟»
‫و سؤال خیلی خوبیه.
‫مشکل اینه که، ‫جواب خیلی خوبی براش ندارم.
‫اوه، سلام.
‫دارید بلند می‌شید. سلام.
‫شما باید اون دوتا پسرهاش باشید ‫ریچارد و هربرت جونیور.
‫جفت‌تون دفاع پشت خط ‫فوتبال هستین.
‫مسئله اینجاست.
‫اگه یه چیز درباره‌ی ‫هربرت بدونم،
‫و الان دیگه واقعا فکر می‌کنم ‫که یه چیزهایی می‌دونم،
‫اینه که اگه اون می‌بود می‌خواست ‫که من صحیح و سالم از مراسم ختمش
‫برم بیرون.
‫من بابی ینگ هستم، ‫و نامزد انتخابات
‫شهرداری راترفورد فالز شدم.
‫امروز می‌خوایم چهره‌مون رو ‫برای آینده آماده کنیم.
‫با یه شالوده‌ی خوب شروع می‌شه،
‫که برای من اون شالوده مامانمه،
‫منو طوری بار آورده که ‫همیشه چشمگیر باشم
‫و این شهر بی‌نظیر رو ‫دوست داشته باشم.
‫اون یه کادر درمانه،
‫پس مشکلاتی که ‫در کارش وجود داره
‫و جامعه‌ی سالمندی که ‫بهشون خدمات میده رو درک می‌کنم.
‫مرد، اگه سو می‌بود ‫عاشق این مراسم می‌شد.
‫اوهوم. ‫و اگه از قسمتی خوشش نمی‌اومد،
‫کلی درباره‌اش غرغر می‌کرد.
‫نیتن زیر چشمش کبود شده؟
‫لعنتی.
‫- قطعا که آره. ‫- چه خفن.
‫خاله‌ها آدم‌های خاصی هستن.
‫مثل مامان‌ها آدم رو دوست دارن،
‫و مثل دوست‌ها آدم رو ‫می‌بخشن،
‫و مثل خواهرها هوای ‫آدم رو دارن.
‫سو مارگارت جیکوبز ‫خاله‌ی من بود.
‫و حالا که فوت کرده...
‫من...
‫ببخشید، فقط...
‫وقتی تقریبا 10سالم بود،
‫خاله سو عادت داشت با ماشینِ ‫"کراون ویک" باحالش منو ببره ماشین ‌سواری
‫تا سیگار بگیره.
‫این روزها دیگه این‌ کار به مذاق ‌ها خوش نمیاد،
‫اما اون آدم سنتی ‌ای بود، می ‌دونید؟
‫و... ما رو دوست داشت.
‫و ما رو به جلو هل داد.
‫خیلی ‌هامون همچین چیزی احتیاج داشتیم.
‫و خوشحالم که هممون می ‌تونیم بهش ادای احترام بکنیم
‫به روش خودمون.
‫حق با کرتیسه.
‫خاله سو بهم یاد داد چه طوری ‫به زبون مینیشانکایی بشمرم.
‫همین طوری بهم یادم چه طوری ‫به زبون مینیشانکایی فحش بدم.
‫می ‌دونم اون به زندگی هممون اینجا اثر گذاشته،
‫پس هر کس می ‌خواد،
‫بیاد این بالا و یه چیزی راجع‌ به خاله سو بگه.
‫سو مدیر گروه موسیقی "ریج فیول" بود.
‫توی یه اجرا توی "سیراکیوز" ‫برنامه ‌گذار پولمون رو نمی ‌داد.
‫سو یه ماهیتابه از کیفش برآورد،
‫و زد تو سر یارو.
‫به پولمون نرسیدیم، اما معرکه بود.
‫وقتی توی بازی «چالش اسب تک‌ شاخ»
‫جایزه بزرگ رو برد،
‫برای همه نوشیدنی خرید.
‫تا حالا تو محل کار این‌ قدر نوشیدنی نخورده بودم.
‫طوری مراقبم بود که انگار من خواهرزاده ا‌ش ‌هستم.
‫و اگه اون کارآگاه خصوصی رو استخدام نکرده بود،
‫شاید من حالا با لورتا ازدواج کرده بودم.
‫جمعه‌ ی سیاه بود.
‫و من داشتم توی سیرز کف زمین داد می ‌زدم،
‫در حالی که کرتیس رو باردار بودم،
‫و سو در حالی‌ که دکتر رو ترک موتورش نشونده بود
‫با موتور میاد توی فروشگاه پوشاک،
‫و می گه: «بریم تو کارش!»
‫و در حالی‌ که به‌ طرف دروازه-‌ ،های بهشت رهسپار می شه
‫بادا که سرورمون، خدا، پادشاه صلح،
‫خالق انسان ‌ها، ناجی ارواح،
‫پادشاه واقعی پاپ،
‫نور رحمت خودش رو بر سر اون بتابونه،
‫- چرا که اگه قبول کنیم... چرا که اگه قبول کنیم... ‫- مرسی.
‫کس دیگه ‌ای هست؟
‫- عزیزم؟ ‫- بله؟
‫بگیر.
!محاله
‫لیاقتش رو داری.
‫و اگه خودش هم می‌ بود دلش می‌ خواست مال تو باشه
‫دخترم.
‫برو.
‫برو یه دوری بزن.
‫ایول!
‫اوه، خدای من!
‫می ‌دونم به پای زمین نمی‌ رسه،
‫اما این موتور سیکلت حرف نداره!
وقتی یاد بگیرم چه طوری برونمش معرکه ‌تر هم می شه
‫اوه، آره.
‫- می‌ خوای سوار شی؟ ‫- آره! بذار یه امتحانی بکنم.
‫مرسی
‫اوه، ایول!
‫آره
‫- چه طوری... چه طوری خاموشش می‌ کنی؟ ‫- آره، آره، آره.
‫- به ‌سمت چپ. ‫- باشه.
‫- آره. ‫- ایناهاش.
‫ریگان، اون مراسمی که تو امروز برگزار کردی؟
‫- زیبا بود. ‫- مرسی
‫مراسم هربرت هم عالی بود.
‫قبل از اینکه تو صورتم مشت بزنن،
‫پسرهاش واقعا
‫حرف‌ های سوزداری راجع بهش زدن.
‫اما اون ها هم مشخص بود حالشون داغونه.
‫فقط یه یادآوری، تمام خانواده‌ها مشکل دارن.
‫آخه ببین این حرف رو داری به کی می‌ زنی.
‫اگرچه، کرتیس واقعا امروز به دادم رسید.
‫داز هم همیشه به دادم می‌ رسه.
‫واقعا عاشق اون پسرم. باید بهش زنگ بزنم.
‫خوبه.
‫چه عاشقشون باشیم چه ازشون بیزار باشیم، ‫ما به خانواده ‌هامون نیاز داریم.
‫- برگرد بشین. ‫- خیلی‌ خب، باشه.
‫به این موتور نشون بده رئیس کیه.
‫باشه، خیلی‌ خب. باشه
‫آره، بهت میاد.
‫مرد، تمام سخنرانی‌ های امروز،
‫یادم انداخت خاله سوی من چقدر آدم باحالی بوده.
‫- اوه، آره. ‫- نه ازدواج کرده،
‫نه از کسی حرف زور شنیده.
‫اوهوم.
‫می ‌دونی، نمی ‌دونم چه طوری،
‫اما منم برای خودم یه زمین می ‌گیرم.
‫بله که می‌ گیری!
‫نمی ‌دونم به خاطر مراسم ختم بود،
‫یا به خاطر این موتورسیکلته، ‫یا به خاطر این مشت توی صورتمه،
‫یا به خاطر تقریبا خفه‌ شدنم توی اون تابوته،
‫- اما حالا خیلی احساس زنده ‌بودن می ‌کنم. ‫- می ‌دونم!
‫قدرت این موتور سیکلت خانوادگی رو حس می ‌کنم
‫آره!
‫احساس می‌ کنم خیلی رهام!
‫خیلی‌ خب، چارلی، مورد آخر.
‫فکر کردم باید بدونی که من باردارم.
‫عجب. امیدوارم پرسیدن ،این سئوال عیب نداشته باشه
‫- پدرش احتمالا... ‫- بله.
‫بچه ‌ی نیتین اترفورد رو باردارم.