‫زنگ می‌ زنم پلیس!
‫- به هوش اومده؟ ‫- خیلی داری نامناسب رفتار می‌کنی.
‫- بگو حالش چطوره؟ لطفاً فقط... ‫- فکر می‌ کنی من کودنم؟
‫فکر می‌ کنی این کارها ‫به دخترت کمک می ‌کنه؟ با کارآگاه بازی می‌کنی؟
‫لطفاً بهم بگو.
‫شانس آورد.
‫لگن صدمه دیده، 2تا دنده شکسته.
‫خیلی نزدیک بود که ریه ‌هاش آسیب ببینه.
‫صدمه دیده، اما خوب می ‌شه.
‫
‫لعنتی! سینوس وریدی مغزی بود. ‫باید بایپس انجام بدیم.
‫خوبه، آره.
‫دکتر برگ.
‫متیاس؟
‫دکتر یامن جراحی رو ادامه می‌ ده. من...
‫چیزی نیست.
‫هوشیاریش رو از دست داده ‫اما مغزش صدمه ای ندیده.
‫تازه به هوش اومد.
‫اولین چیزی که ازم پرسید، حال تو بود.
‫لعنتی!
‫اگه می‌ ذاشتی ما حلش کنیم، ‫اون مواد فروش الآن فراری نبود.
‫این آپارتمان بود؟
‫آره، مطمئنم.
‫از پنجره‌ ی من، این راهرو مشخصه.
‫خوب نخوابیده بودم. احتمالاً به خاطر بچه بوده.
‫رفت روی سقف و از اون سمت اومد پایین.
‫- اونجا؟ ‫- آره، همون جا بود.
‫خیلی خب.
‫حدس نزدی که باید به پلیس زنگ بزنی؟
‫خب،
‫زیاد حالم خوب نبود.
‫ساعت چند بود؟
‫مطمئن نیستم. گمونم 3صبح بود.
‫این ‌ها رو نگاه کن
‫این شکلی بود؟
‫خب، خیلی تاریک بود، پس...
‫اما یه کلاه داشت، آره.
‫8ماهشه؟
‫تقریباً.
‫
‫خیلی خب. مرسی بابت کمک.
‫الی؟ می‌ شه خانم رو راهنمایی کنی؟
‫نتایج رسید.
‫گزارش دختر رسیده.
‫به روانشناس زنگ بزن.
‫قرار ملاقات توی دفتر من.
‫حق با اون بود. دیمین کارنا بهش تعرض کرده.
‫از بقیه دخترها هم گزارش داریم.
‫می‌ خوان اما ناشناس باقی بمونن.
‫تجربه مشابهی با کارنا داشتن.
‫به نظر که حسابی زده به سیم آخر.
‫خیلی خب.
‫خب پس مواد فروش از خونه بغلی وارد شده،
‫از سقف وارد آپارتمان شده
‫بلافاصله بعد از اینکه آنیا بهش تعرض شده
‫و رفته توی حموم مخفی بشه؟
‫نه لزوماً.
‫همسایه امروز بیشتر صحبت می ‌کرد.
‫گفت که صدای یه دعوا شنیده. ‫حتی گفت صدای جیغ هم شنیده.
‫احتمالاً چند ثانیه قبل از قتل بوده.
‫آنیا توی حموم نبوده.
‫
‫یه دروغ دیگه!
‫چه خبر شده؟
‫چیزخورش کردن.
‫و بهش هم تعرض شده.
‫به خاطر همینه که برخی از خاطراتش مبهمه،
‫اما دلیل نمی ‌شه که دروغ گفته باشه، حداقل به عمد.
‫خیلی خب. بریم مواد فروش رو پیدا کنیم.
‫بله؟ الو؟
‫بازداشت آنیا منتفی شده.
‫باید پیش قاضی بره.
‫احتمالاً برای ادامه پرونده، تحت مراقبت قضایی باشه.
‫البته.
‫این یعنی نمی‌ تونه از پاریس خارج بشه.
‫آره، می‌ فهمم.
‫می ‌دونی، من... من می‌ خواستم به دخترم کمک کنم.
‫من باید برم.
‫می‌ دونم گند زدم.
‫تو کاری رو کردی که باید انجام می ‌شد.
‫- نمی‌ تونستم تمرکز کنم. ‫- جراحی موفقیت آمیز بود.
‫باید می‌ رفتم پاریس، تا به دخترم کمک کنم.
‫اینکه بگم غیر قابل جایگزینی‌ هستم، ‫اینجا موندنم رو راحت‌ تر می‌کنه.
‫چرا الآن دیگه نمی‌ ری پاریس؟
‫گذاشتم همسرم موضوع رو حل کنه.
‫اون کارش خوبه.
‫خیلی احساس گناه می‌ کنم.
‫برای چی؟
‫برای شروع کردن کل این قضایا
‫و چرا این رو می‌ گی؟
‫نباید باهاش می‌ بودم.
‫نباید سوار اسکوترش می ‌شدم ‫و نباید اجازه می ‌دادم منو برسونه خونه.
‫هیچ کدام دلیل نمی‌ شه بهت تعرض کنه آنیا.
‫الو؟
‫سلام مامان.
‫- خب من... من شنیدم که... ‫- راجع به آنیا.
‫آره، راجع به آنیا. اما...
‫صورتت چی شده؟ آسیب دیدی؟
‫نه، چیزی نیست. ‫چند تا زخمه. خوردم زمین
‫موقع اسکیت.
‫مامان، من متاسفم
‫- در مورد آنیا. ‫- نه.
‫قراره آزادش کنن.
‫همه چیز درست می‌شه.
‫لوکاس؟
‫اگه من واقعاً گناهکار باشم چی؟
‫اون بدون رضایت تو اینکارو کرده آنیا.
‫به این می‌گن تعرض.
‫همین به تنهایی اونو گناهکار می‌کنه.
‫لوکاس؟
‫همه چیز مرتبه؟
‫چیزی شده؟
‫نه، نه. همه چیز مرتبه. ‫واقعاً، من خوبم.
‫کِی آزاد می‌شه؟
‫خیلی زود، امیدواریم البته.
‫کسی که اینکارو کرده پیدا کردن.
‫ولی عزیزم تو واقعاً خوبی؟
‫آره.
‫زود بیارش خونه.
‫و امتحان‌ها چی؟
‫آره، خوب پیش می‌رن.
‫به گمونم.
‫خیلی خب. ما بهت افتخار می‌کنیم.
‫بهم گفت اذیتش می‌کردم.
‫اون به من جوری نگاه می‌کرد که...
‫انگار مثل همیشه‌ست.
‫مثل همیشه چجوری بوده؟
‫تو گفتی، "مثل همیشه‌ست"؟
‫آره، داشتم می‌گفتم... ‫مثل اینکه، می‌دونی...
‫همیشه همینجوری بوده.
‫هر سری که یکی می‌خواد بهت نزدیک شه.
‫هر چی.
‫من فکر کردم اون فرق داره.
‫نمی‌دونم می‌تونم دوباره به کسی اعتماد کنم یا نه.
‫زمان می‌بره.
‫هر کسی یه فرایندی داره.
‫این داستانیه که باید برام بگی؟
‫زمان درمان نمی‌کنه.
‫آدمی که قبلاً بودم دیگه برنمی‌گرده.
‫مامان فکر می‌کنه همه چیز تموم شده.
‫تازه شروعشه.
‫تو آخرین بار ندیدیش.
‫رفت پاریس که فراموش کنه.
‫و الان...
‫تو امتحان فیزیک داری.
‫امروز تمرکز کن. ‫بعداً بهتر می‌تونی کمکش کنی.
‫به آینده فکر کن.
‫به زیست شناس دریایی‌ای که قراره بشی فکر کن.
‫ماهی‌ها بهت احتیاج دارن.
‫لوکاس، ما بهت احتیاج داریم.
‫ببین کی اینجاست.
‫می‌شه برداری؟ لعنتی!
‫فکر کردم تو...
‫خب، به گمونم نه.
‫بیا، می‌برمت خونه.
‫آروم.
‫همون بدن.
‫همون مدل مو.
‫یکشنبه شب کجا بودی؟
‫پیش به مادرم.
‫گوش می‌دم.
‫داشتم زندگی‌ام رو می‌کردم.
‫پس دیمین کارنا مشتری بود.
‫بهت نشون داد چجوری از پشت بوم وارد شی؟
‫کدوم پشت بوم؟ ‫فکر می‌کنی من نینجام؟
‫می‌دونی من چه فکری می‌کنم؟
‫برام مهم نیست تو چه فکری می‌کنی.
‫تو رفتی پیش دیمین کارنا مواد مخدر بفروشی،
‫یا ازش پول بگیری.
‫باهاش درگیر شدی. یه چاقو برداشتی.
‫شرط می‌بندم دی‌ان‌ای اون زیر ناخن‌های تو و لباس‌هات هست
‫و دی‌ان‌ای تو هم روی چاقو هست.
‫خوب داستان می‌گی. ‫باید فیلمنامه بنویسی مرد.
‫تو متهم قتل دیمین کارنا هستی.
‫چی داره می‌گه؟ هی، تو!
‫چی داری می‌گی؟ ‫من کسی رو نکشتم.
‫ظاهر خوبیه، ‫موی بسته و کلاه بیسبال.
‫هان؟ خیلی خوش استایل.
‫خیلی زیباست.
‫و اون خراش‌ها. ‫امیدوارم عفونت نکنه.
‫خیلی خب، باشه.
‫من یارو رو دیدم، یکشنبه شب.
‫ولی نه توی خونه‌اش.
‫مشتری خوبیه.
‫خوب پول می‌ده چون ازم می‌ترسه.
‫اگه بترسونیشون، باهات بحث نمی‌کنن.
‫- هی، چه خبر؟ ‫- خوبم مرد.
‫خب پس مواد مخدر؟
‫
‫دیگه چی؟
‫جی‌اچ‌بی؟
‫نه، نه، نه، اون کار من نیست.
‫بعدش چی؟
‫همین بود.
‫به یکی اشاره کرد.
‫من برام مهم نیست خوشگله یا نه.
‫آره، من همینجا هستم.
‫براش آرزوی موفقیت کردم و رفتم.
‫کجا رفتی؟
‫که مادرم رو ببینم.
‫دیمین کارنا یک ساعت بعد کشته شده.
‫مشکل ساز می‌شه اگه ندونیم کجا...
‫هی مرد. ولم کن. ‫اون عکس من نیست.
‫بعد از دیدن اون، من رفتم کافه. همین.
‫فقط استراحت کردم.
‫وقتی اونجا بودم، ‫زنم به این فکر افتاد که...
‫من چرا با خانم‌های جوان صمیمی‌ام.
‫برای همین...
‫اگه می‌خوای ازش بپرس. می‌تونه منو تایید کنه.
‫می‌خوای بگی اون صورتت رو زخم کرده؟
‫خودشه.
‫خیلی اهل صحبت نیست.
‫مطمئنم دوربین‌ها ثبتش کردن.
‫با یکم شانس، همه‌اش توی فیلم هست.
‫باید شانس داشته باشیم آره.
‫ممکنه حتی چیزهای دیگه هم ببینی.
‫کل شب اونجا بودم.
‫یادت باشه توالت رو هم چک کنی.
‫اونجا هم دی‌ان‌ای من هست.
‫و بعدش دیگه چی؟ ‫آره! درسته، در مورد موهام.
‫وقتی فیلم‌هات رو دیدی،
‫یه سری به شمال پاریس بزن،
‫می‌بینی که کلی آدم مدل موی منو دارن.
‫خوبه؟
‫می‌دونی من فکر می‌کنم تو الان چیکار می‌کنی؟
‫وسایلت رو برمی‌داری و یه مدتی غیب می‌شی،
‫و من می‌رم خونه.
‫چطوره؟ درست گفتم؟
‫فعلاً جایی نرو.
‫برمی‌گردم.
‫می‌بینمت عوضی.
‫می‌تونی مدرکش رو چک کنی ‫و با زنش هم حرف بزنی؟
‫و البته تصویر دوربین‌های کافه که رفته؟
‫روی چاقو دنبال دی‌ان‌ای اون بگرد.
‫اون آدم ما نیست، ‫حتی اگه شبیه اون باشه.
‫می‌دونم ولی باید بگردیم تا مطمئن بشیم، باشه؟
‫خیلی خب.
‫من اینجام، خب؟ همینجام.
‫ما توی دفترت هستیم.
‫چرا باید زنگ بزنم؟
‫می‌تونی صداش رو بشنوی. ‫اون هم صدای تو رو می‌شنوه.
‫نه، پسرم نمی‌خواد... ‫اون تحمل منو نداره.
‫بازم پسرته. بهت احتیاج داره.
‫- الو؟ ‫- مامان، منم.
‫قاضی منو آزاد کرد.
‫می‌تونی بیای دنبالم؟
‫مامان؟
‫الان میام. دوستت دارم.
‫برو دخترت رو بردار.
‫هی.
‫این...
‫پدرته.
‫می‌خواستم برای یه لحظه صدات رو بشنوم.
‫خب بهم بگو امروز چیکار کردی.
‫آره، منم روز خوبی داشتم.
‫آره؟
‫عزیزم، خوبی؟
‫- رنگ‌ات رفته. ‫- خوبم.
‫- می‌خوام برم. ‫- آره، آره. بریم.
‫قاضی آزادت کرد ‫ولی تو هنوز مورد توجهی.
‫پرونده قتل حل نشده.
‫- متاسفانه نمی‌تونید از کشور خارج بشید. ‫- آره، البته.
‫ما آماده کمک هستیم.
‫پیشنهاد می‌کنم درگیر خبرنگارها نشید، ‫از یه خروجی دیگه برید.
‫خیلی خب. ممنون.
‫بریم.
‫خبری نیست افسر؟
‫لعنتی، تاکسی کجاست؟
‫رئیس پلیس رو بیار بیرون!
‫صبر کن. همینجا وایسا. ‫می‌تونه ما رو ببینه.
‫مضنون قتل دیمین.
‫اومد. یالا.
‫با دیمین کارنا مهمونی می‌رفتید؟
‫شب قتل تنها بودید؟
‫برید!
‫اون صورتت رو زخم کرده؟
‫دیمین به من تعرض کرد!
‫- آنیا، من می‌تونم برای داستان بهت پول بدم. ‫- ما رو تنها بگذارید!
‫خدایا.
‫آنیا!
‫هی، هی!
‫لطفاً اون تاکسی رو تعقیب کن.
‫خوبی؟
‫باید فقط انکارشون کنیم.
‫- گفت می‌تونه بهمون پول بده. ‫- بهشون گوش نکن.
‫فکر می‌کنی چقدر می‌ده؟
‫باهاش حرف نزن. ‫با هیچ‌کس حرف نزن.
‫الو؟
‫آنیا برگ آزاد شد.
‫و پسرت رو متهم به تعرض کرد.
‫اونجایی؟ صدامو شنیدی؟
‫خوب شنیدم.
‫چرا آزاد شده؟
‫پلیس دنبال کسیه ‫که از ساختمون بغلی وارد شده.
‫یا دیمین رو کشته ‫یا از کسی که اونو کشته محافظت می‌کنه.
‫بازم تحقیق کن.
‫به هرکی لازم بود پول بده، ‫ولی ثابت کن داره دروغ می‌گه.
‫امکان نداره اجازه بدم اسم و رسم پسرم رو خراب کنه.
‫فهمیدم.
‫خلاص شدم.
‫- خدایا. ‫- منم مادربزرگ.
‫آره. منو ببین.
‫از دیدنت خیلی خوشحالم.
‫منم همینطور.
‫نمیای تو؟
‫مامان، اینجا امنه.
‫بیرون هتل پر از خبرنگاره.
‫ما جایی برای رفتن نداریم.
‫خودت اینو گفتی.
‫- خب، من گرسنه‌ام. ‫- دختر بیچاره‌ی من.
‫بگذار برات چای درست کنم.
‫فکر کنم اینجا میوه باشه.
‫سال‌هاست اتاقت رو همینجوری نگه داشتم،
‫ولی الان همه چیز توی قفسه‌هاست.
‫روزی که تمام لباس‌هات رو بردی یادمه.
‫مهم نبود من چی بگم، باز تو می‌رفتی.
‫می‌دونی، اون زمان، ‫خودم هم می‌خواستم آزاد باشم.
‫می‌خواستم از خشم دائمی ‫که توی چشم‌هات بود، فرار کنم.
‫جواب داد.
‫بازم ای کاش تو رو پیش خودم نگه می‌داشتم.
‫مامان؟
‫می‌تونم تلفنت رو قرض بگیرم ‫تا به پدر زنگ بزنم؟
‫آره البته.
‫صفر، یک، صفر، سه، سال تولدت.
‫سلام هلن.
‫پدر، منم.
‫خیلی خوشحالم که صدات رو می‌شنوم.
‫توی هتل پیش مادرتی؟
‫پیش مادربزرگیم.
‫فهمیدن کار من نبوده.
‫مامان داره خوب کارش رو انجام می‌ده.
‫تو چی؟
‫چطوری؟
‫- بهم آرام بخش دادن. ‫- حال تو چطوره؟
‫نمی‌دونم.
‫عصبانی‌ام.
‫متاسفم عزیزم.
‫گوش کن.
‫از دستش عصبانی نباش ولی
‫لوکاس بهم گفت چه اتفاقی افتاده.
‫عکس‌های اتفاقی که برای لئو افتاد رو بهم نشون داد
‫قبل از اینکه برای پاریس بری.
‫همه چیز مرتبه پدر. انجام شد.
‫خودم حلش کردم.
‫چرا بهمون نگفتی؟
‫می‌خواستم فراموش کنم.
‫چرا باید بهت می‌گفتم؟
‫من پدرتم.
‫من...
‫فکر می‌کنم تو خیلی شجاعی.
‫واقعاً نمی‌خوام اون‌ها ببرن.
‫پدر، هنوز هستی؟
‫آره. اینجا خیلی ترافیکه.
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫به محض اینکه تونستم.
‫خیلی خب.
‫دوستت دارم.
‫باشه.
‫پدر سلام رسوند.
‫- بیا عزیزم. ‫- ممنون.
‫چیز دیگه‌ای لازم نداری عزیزم؟
‫آب پرتقال چطوره؟
‫فکر کنم برم یکم چرت بزنم.
‫گفتم شاید بتونیم یکم حرف بزنیم.
‫شما دخترها رو تنها می‌گذارم.
‫- می‌تونم وسایلت رو برات بیارم. ‫- چیزی نیست. همین خوبه.
‫- اینجا لباس هست. ‫- عزیزم، من همه چیزو می‌دونم.
‫من می‌دونم.
‫چی رو می‌دونی؟
‫راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫می‌دونم توی خوابگاه زندگی نمی‌کنی،
‫که از اونجا رفتی تا کار کنی.
‫حتی می‌دونم برای سومیا چیکار کردی، همون که من دیدم.
‫چرا این‌ها رو به ما نگفتی؟
‫چون من دیگه بزرگ شدم.
‫و خودم انتخاب می‌کنم چجوری زندگی می‌کنم.
‫می‌دونی من برات احترام قائلم.
‫به انتخاب‌هات احترام می‌گذارم.
‫خیلی افتخار می‌کنم که ‫همچین دختر با احساسی بزرگ کردم.
‫ای کاش می‌تونستیم بیشتر راجع بهش حرف بزنیم.
‫زیاد روش حساب نکن.
‫- منظورت چیه؟ ‫- مامان.
‫دور و برت رو نگاه کن.
‫اکثر مردم نمی‌تونن دووم بیارن.
‫اون‌ها مثل تو زندگی آرومی ندارن.
‫آره، متوجهم ما خوش شانسیم ولی...
‫مامان، کل زندگی تو ‫خلاصه می‌شه تو انتخاب یه زنگ جدید برای راهرو.
‫تو شوکه شدی عزیزم.
‫شاید بتونی انکارش کنی ولی من قطعاً نمی‌تونم.
‫فقط انکارشون کن.
‫لوکاس!
‫میا؟
‫بله.
‫عجله کن لطفاً.
‫بله.
‫اگه بهت می‌گفتم می‌خواستم اخراج بشم چی؟
‫اگه بهت می‌گفتم ‫می‌خواستم برم سر کار چی؟
‫اینکه اتاقم رو به کسی دادم ‫که بیشتر از من بهش نیاز داره؟
‫- چی می‌گفتی؟ ‫- خیلی دیره که بخوای این سوالو بپرسی.
‫تو نباید به خانواده خودت دروغ بگی.
‫واقعاً؟
‫- انقدر واضح نیست. ‫- چی داری می‌گی؟
‫شما مثل یه زوج عالی رفتار می‌کنید، ‫حتی وقتی به زور با هم حرف می‌زنید.
‫بهت اجازه نمی‌دم رابطه منو قضاوت کنی...
‫من و لوکاس به زور می‌تونیم زیر این فشار نفس بکشیم.
‫زیر کدوم فشار؟
‫ما بهتون اجازه دادیم ‫که هر کاری می‌خواید بکنید، هر چیزی که خواستید.
‫- شما ما رو خیلی زیر فشار گذاشتید. ‫- چی؟
‫که بچه‌های خوبی باشیم.
‫که خانواده ایده‌آلی باشیم.
‫که ثابت کنی از مادر خودت، مادر بهتری هستی.
‫منو ول کن.
‫خیلی خب.
‫روزهای سختی بوده.
‫به گمونم باید همین می‌شد.
‫حالا باید فقط راجع به...
‫همه چیز رو بکنیم زیر فرش دوباره؟
‫مامان، تازه به من تعرض شده.
‫می‌دونم، دختر عزیزم.
‫می‌دونم فقط...
‫می‌رم وسایلش رو بیارم.
‫لئو؟
‫سلام، متیاس.
‫می‌دونم چیکار کردی.
‫- لوکاس اول منو زد. ‫- من عکس‌های آنیا رو دیدم.
‫- من تمرین دارم. ‫- می‌دونم تو اونو زدی.
‫اون خشن دوست داره.
‫خشن؟
‫اینجوری؟ خشن همینجوری؟
‫چقدر خشن؟ اینجوری؟
‫- انگار یه وسیله بوده، یه کیف؟ ‫- بس کن.
‫چرا؟ خوشت نمیاد؟
‫- تمومش کن. ‫- خیلی برات خشنه؟
‫اون هم بهت گفت بس کنی؟
‫عوضی آشغال.
‫احمق! خودخواه و مغرور!
‫این حرف‌ها رو راجع به تو می‌زنه!
‫آشغال!
‫کثافت!
‫«میا: لوکاس فرار کرد. داره امتحان رو از دست می‌ ده.»
‫«دارم میام.»
‫لوکاس، کجایی؟
‫نرفتی امتحان بدی. داری چیکار می ‌کنی؟
‫به محض اینکه تونستی بهم زنگ بزن. شنیدی؟
‫بهم زنگ بزن.
‫«منم. با گوشی مامان. کجایی؟»
‫«جام خوبه. تو چی؟»
‫«20دقیقه دیگه توی پارک می‌ بینمت.»
‫لوکاس جواب نداد.
‫ولی باز بهش زنگ می‌زنم. چیزی نیست.
‫مادرت رفت برات لباس بخره.
‫
‫به نظرم یه کم برم پیاده روی.
‫به نظرت ایده‌ خوبیه؟
‫یه کم هوای تازه نیاز دارم.
‫بهش بگو داریم بهش فکر می ‌کنیم. ‫به شدت منتظریم تا برگرده.
‫هر وقت که حاضر باشه.
‫می ‌دونی، واقعاً ترجیح می ‌دم با من برگرده برلین.
‫اگه لازم شد توی دفترم هستم.
‫جی‌.اچ.‌بی.
‫وقتی خونش رو بررسی کردن، این رو پیدا کردن.
‫چه جوری این‌ها رو می‌ گرفته؟
‫جی‌.اچ‌.بی برای تعرض استفاده می‌ شه، اما معمولاً نقش قرص خواب رو داره
‫شاید برای همین اون ‌ها رو داشته.
‫و زیر دستشویی قایمشون کرده؟
‫داره پشت سر هم دروغ می‌ گه!
‫دخترم رو نمی ‌شناسم، نمی ‌تونم بهش کمک کنم.
‫واقعاً فکر می‌ کنی چیکار کرده؟
‫اگه پلیس آنیا رو باور داره، دیگه به وکیل نیازی نداره.
‫اون بهم گفت زندگی من خیلی چرته
‫رابطه ‌ام با پدرش. رابطه‌ ام با اون و لوکاس.
‫می‌ دونم وقتی از برلین رفتم، می ‌خواستم آزاد باشم.
‫من رفتم دانشگاه ‫رفتم مهمونی، بالآخره ازدواج کردم،
‫اما هیچ وقت نخواستم همسر خوبی باشم و فقط بچه بزرگ کنم
‫اما وقتی لوکاس و آنیا به دنیا اومدن...
‫مادر بودن خیلی طبیعی شد و...
‫بیشتر از چیزی که می‌خواستم مادر شدم.
‫اون‌ها مدرکی بودن که نشون می ‌داد زندگی من تباه نبوده.
‫حق با اونه.
‫یه مادر ایده‌ آل.
‫هر چیزی که مناسب نبوده رو وانمود کردم که وجود نداره
‫پدر و مادر ایده ‌آل وجود نداره. این رو می ‌دونی هلن.
‫نمی ‌دونم.
‫من حتی نمی ‌دونم متیاس و من...
‫وقت لوکاس بره سراغ کار و زندگی خودش،
‫نمی ‌دونم دیگه چیزی می‌ مونه یا نه.
‫چی باید بگم هلن؟
‫من نمی‌ تونم کمکت کنم، چون واقعاً می ‌خوام که بهم احتیاج داشته باشی
‫می‌ خوام من رو بخوای.
‫چون من تو رو می ‌خوام.
‫من کودن بودم.
‫امتحان رو قبول می ‌شدم.
‫خانواده بهم افتخار می ‌کردن.
‫- انقدر هم سخت نبود. ‫- بحث افتخار پدر و مادر نیست.
‫آره.
‫تو زندگی خودت رو داری. چیزی نیست.
‫بجنب! اینجا باعث می ‌شه خسته بشم.
‫بیا از اینجا بریم.
‫- خوشحالم اینجایی. ‫- دولت بهم پول داده.
‫باید مواظب باشیم. دارن دنبالت می ‌گردن.
‫توی ویدئو دیدنت.
‫اما تو رو نمی ‌شناسن.
‫فقط عکس یکی رو بهم نشون دادن که داشت می‌ رفت طبقه بالا
‫غیر قابل تشخیص بود.
‫اگه نباید با هم دیده بشیم، چرا اومدیم اینجا؟
‫چرا ریسک کردیم؟
‫می ‌خواستم برای بار آخر ببینمت.
‫بار آخر؟
‫باید فرار کنی، کمال.
‫شنیدی؟
‫برو.
‫فرار کن! فرار کن!
‫برای چوب سبکتر، مدل‌های زیادی داریم.
‫وگرنه ما به یه چیز طبیعی تر و اونیکس فکر کردیم.
‫یا شاید دنبال یه چیز شیک‌تر،
‫مثل سنگ یمانی؟
‫ویا اگه یه رنگ گرمتر می‌ خوایید، ما...
‫همینه؟
‫و اون کسیه که دنبالشیم؟
‫مطمئن شو پلیس این عکس رو می ‌بینه.
‫و مطمئن شو که دختره می‌ دونه ما عقب نمی ‌کشیم.
‫منی داره زنگ می ‌زنه.
‫الو؟
‫موکلت کجاست؟ توی هتل مادرش نیست.
‫ما اینجاییم. اون نیست.
‫چه خبر شده منی؟ چیکارش داری؟
‫موضوع جدیه وینسنت. کجاست؟
‫آنیا؟ تویی؟
‫بهش زنگ می ‌زنم. الآن می آییم، اما بگو چی شده؟
‫یه اتفاق جدید افتاده.
‫چه اتفاقی؟
‫1ساعت پیش یه عکس از اون و مواد فروشش اومده.
‫دارم بهت هشدار می ‌دم! ‫اگه تا نیم ساعت دیگه توی پاسگاه نباشه،
‫من دستور قتلش رو می ‌دم.
‫آنیا؟