‫آنچه گذشت...
‫می ‌دونم که اینارها مهارت پیش ‌بینی دارن.
‫می ‌دونستم که می‌ خوای همچین چیزی بپرسی.
‫شاید همر که مهارت دیدن نداشته باشه،
‫اما حس ‌های دیگه ‌اش قوی شدن.
‫یه چیزی رو توی الگوی بافر مخفی کردی.
‫روکیا، دخترم.
‫1سال پیش، تشخیص دادن که
‫سایگنوکیمیا داره.
‫وقت داستان؟
‫حتما.
‫این رو 100بار برام خوندی.
‫به این معنی نیست که پایان
‫قرار نیست به صورت معجزه آسایی تغییر نکنه.
‫یادداشت‌ های شخصی رئیس درمانگاه.
‫تاریخ‌ ستاره‌ای 3241.6.
‫اینترپرایز در حال
‫یک بررسی عادی در سحابی جنیسیان
‫در حال حاضر درمانگاه کار زیادی برای انجام دادن نداره،
‫به همین دلیل در حال ادامه به تحقیقات خودم بودم.
‫در وضعیت بیمار بهبودی حاصل نشده.
‫ماه‌ ها تبدیل به روزها و ساعت ‌ها شدن.
‫هر لحظه‌ ارزش بی نظیری پیدا کرده.
‫زمان خیلی کمی براش مونده.
‫بابایی،
‫داستان رو تموم کن.
‫زمانی که پایانش رو می‌خونی دوست دارم.
‫باید بری بخوابی روکیا.
‫همراه من تمومش کن.
‫لطفا؟
‫پادشاه ریدلی
‫زمانی که ملکه نِوی نیروهاش رو
‫به طرف مرز پادشاهی آورده بود اون ها رو اسکن کرد.
‫همه جا تاریک بود.
‫محافظ پادشاه،
‫سر راث مقابل اون‌ ها ایستاد.
‫تنها متحد اون‌ها...
‫شاهزاده تالیا...
‫در برابرملکه‌ ی شرور شکست خورده بود.
‫و حالا پادشگاه ریدلی
‫- دیگه هیچ نیروی کمکی‌ ای نداشت و... ‫- اصلا این بخش رو دوست ندارم.
‫اما خودت خواستی که این رو برات بخونم.
‫می‌دونم.
‫همیشه امیدوارم که هانترس
‫بیاد و بهشون کمک کنه.
‫می دونی، مثلا با سر آدیا دست به دست هم بدن
‫- و پادشاه رو نجات بدن. ‫- اما همچین اتفاقی نمی افته.
‫پادشاه ریدلی مجبوره انتخاب کنه.
‫- یا قوی ‌ترین اسلحه‌اش رو از دست بده... ‫- سنگ مرکوری.
‫ تا شاهزاده تالیا رو نجات بده.
‫می‌دونم.
‫اما چی می شد اگر می شد پایان رو تغییر داد؟
‫یه روزی،
‫زمانی که بزرگ شدی،
‫داستان‌ های خودت رو می‌ نویسی.
‫و اون پایانی رو می‌ نویسی که دوست داری.
‫اما اول باید بهتر بشم، درسته؟
‫بله.
‫زمانی که بهتر شدم، می ‌تونم اتاقت رو ببینم؟
‫تمام سفینه رو بهت نشون می دم.
‫دوست دارم بابایی.
‫منم دوست دارم.
‫همیشه.
‫شب بخیر.
‫مواد شیمیایی 3-کیو‌ان‌ دی.
‫دکتر، خدمه کشتی چند ساعت پیش فرود اومدن.
‫علتی داره که تونستن
‫برای وظایفشون آماده بشن؟
‫متأسفم.
‫احتمالا یه کم درگیر تحقیقاتم شدم
‫فوری بهش رسیدگی می کنم.
‫نزدیک‌تر شدین؟
‫نه.
‫دیشب که داشتم امتحان می کردم عملا تو صورتم ترکید.
‫شاید زیادی داره به خودت فشار میاری.
‫روکیا خیلی وقته که توی اون انتقال دهنده
‫زندگی کرده.
‫بیشتر از اون چیزی که پیش ‌بینی کرده بودم.
‫و با این حال،
‫زمانش داره به آخر می‌رسه.
‫حتما باید راه درمانی باشه.
‫فقط باید پیداش کنم.
‫وظایف شما رو به عنوان یه پدر درک می‌ کنم.
‫اما باید بهتون یادآوری کنم
‫که به عنوان رئیس مرکز درمانی وظایفی دارید
‫متوجه شدم، فرمانده.
‫بهتون اطمینان می دم که گروه فرود
‫به صورت برای وظیفه حاضر می شن.
‫اما اول، چه طوره یه مقدار استراحت کنید.
‫زمانی که حالتون بهتر شد،
‫- می‌تونید گروه فرود رو بررسی کنید. ‫- من خوبم.
‫پس این رو به عنوان دستور در نظر بگیرید دکتر.
‫قرار نیست خدمه جایی بره.
‫و همین طور روکیا.
‫مرسی، اونا.
‫کارآموز اوهورا به من اطلاع دادن
‫که اطلاعات همه شناورها رو جمع آوری کردیم.
‫و این طوری، بررسی ما از سحابی،
‫به نظر میاد که کامل شده باشه.
‫راحت می‌تونم بهش عادت کنم.
‫قربان؟
‫این.
‫نه جنگی. نه هرج و مرجی.
‫فقط اسکن کردن سحابی ‫و تمرکز روی علم.
‫تغییر خوبی بود، مگه نه؟
‫کاپیتان، شما چندین بار به من گفتین
‫که انسان‌ها خرافاتی هستن.
‫سر این که بگین روی کار خوب ‫تمرکز می‌کنیم
‫به جای اینکه انجام‌شون بدیم.
‫عه، آقای اسپاک،
‫من هرگز شما رو به عنوان ‫فرد خرافاتی در نظر نگرفتم.
‫اریکا،
‫به سمت استاربیس مک‌نیر ‫مسیر مشخص کنید.
‫نوشیدنی‌ها مهمون من
‫مسیر مشخص شد
‫با علامت شما آماده‌ی وارپ هستیم.
‫حرف همیشگی رو می‌زنید؟
‫برو تو کارش.
‫گفتم "برو تو کارش"
‫دارم اینکار رو انجام میدم کاپیتان، ولی...
‫تکون نمی‌خوریم.
‫میچل، سیفنه‌ام چه مشکلی داره؟
‫تمام سیستم‌ها سبز و ‫آماده هستن قربان،
‫ولی نمی‌تونیم از جامون تکون بخوریم.
‫- آقای اسپاک؟ ‫- اسکن‌ها نشون میده
‫یه سنکترون جزئی
‫که منشاش از داخل سحابی.
‫که این احتمالا رو توانایی‌های ‫وارپ ما تاثیر گذاشته.
‫یا...
‫یا؟
‫شاید واقعا خودتون ‫نفرینش کردین.
‫بیایین امیدوار باشیم که تنها ‫مشکل‌مون همینه آقای اسپاک.
‫پایک به مهندسی.
‫اون پایین همچنان هسته‌ی وارپ رو داریم؟
‫با اینکه حرکتی نداریم ‫هسته‌ی وارپ
‫بنظر میاد که شرایط عادی‌ای داشته باشه.
‫احتمالش هست که حسابی تاثیرات کمی
‫روی توانایی ما برای رسیدن ‫به حباب پایدار وارپ باشه.
‫پیشنهاد میشه رانشگر‌های ضربه‌ای فعال بشه
‫تا زمانی که از شر این تاثیرات ‫جاذبه‌ای رها بشیم.
‫من با طرح آقای اسپاک موافقم.
‫عالیه. انجامش بدیم.
‫انتقال قدرت به ضربه.
‫اورتگاس؟ ما رو از اینجا خارج کن.
‫خداحافظی با سحابی، شماره دو.
‫عرشه به دکتر ام‌بنگا. ‫اورژانسی.
‫ستوان اورتگاس آسیب دیده.
‫دارم میام کاپیتان.
‫عرشه.
‫- سلام. ‫- تکون بخور!
‫با درود به پادشاه!
‫پادشاه.
‫چی شده؟
‫فضا.
‫آخرین مرز.
‫این‌ها سفرهای سفینه‌ی اینترپرایزـه.
‫ماموریت 5 ساله‌ی آن
‫گشتن در دنیاهای عجیب جدید...
‫... برای پیدا کردن زندگی‌های جدید
‫و همین طور تمدن‌های جدید.
‫برای جسورانه قدم گذاشتن ‫به جایی که کسی قدم نذاشته.
‫اومدم که اورتگاس رو ببینم، ولی...
‫اورتگاس...؟
‫من...
‫منظورتون سر آیداست. بیایین، بیایین.
‫سر آیدا؟
‫از اون کتاب؟
‫کتاب قربان؟
‫ببینم این یه شوخی کاپیتان؟
‫اگر به دنبال جوک هستین،
‫می‌تونم دلقک دربار رو بگم بیاد.
‫- دلقک دربار رو احضار... ‫- نه.
‫دلقک رو احضار کنید!
‫من فقط...
‫شماها مثل شخصیت‌های کتابی
‫که برای دخترم می‌خونم ‫لباس پوشیدین...
‫خب، اورتگاس سر آدیاست.
‫و تو مشخصا
‫سر آماند راث هستم؟
‫محافظ وفادار شما.
‫این ایده‌ی تو بود؟
‫فکر من برای... چی قربان؟
‫احتمالا عالی میشه
‫اگر شما بشینید پادشاه ریدلی.
‫شاید واقعا باید بشینم.
‫شاید اعلاحضرت تشنه باشن.
‫یه مقدار نوشیدنی می‌تونه حال شما رو عوض کنه.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫من دارم به پادشاه خسته و ‫درمانده‌مون کمک می‌کنم.
‫این نوشیدنی از کجا اومده راث؟
‫بذار ببینم.
‫از قافله اومده.
‫این وظیفه‌ی منه
‫که به سلامت پادشاه رسیدگی کنم.
‫ایشون چیزی که من اول
‫امتحان نکرده باشم رو نمی‌خورن.
‫و به عنوان محافظ،
‫نگرانی اصلی من ‫سلامت پادشاهه.
‫حرف‌های شما خوب می‌تونه ‫همه رو رنگ کنه سر راث.
‫شاید اونا بیشتر به درد...
‫اوه.
‫... به آشپزخانه.
‫یه لحظه کار دارم. کامیپوتر،
‫آیا چیز غیر عادی‌ای رو روی ‫عرشه می‌تونی تشخیص بدی؟
‫- کامیپیوتر؟ ‫مشخصا منظورش
‫اوراکلـه.
‫کامیپوتر؟
‫انفجار.
‫احتمالا 3-کیوان‌دی ‫باعث توهمم شده.
‫- باید برم درمانگاه. ‫- به سمت درمانگاه.
‫شرمنده، اعلیحضرت. ‫این سکو کجاست؟
‫و اوه، نیاز هست که ‫یه سفینه فراهم کنیم برای اونجا رفتن؟
‫می‌دونستم
‫این مه ترسناک از لحظه‌ای که پدیدار شد ‫یه نفرین بد بوده.
‫مه؟
‫کدوم مه؟
‫اون دیوار اسرارآمیز دودی.
‫این مه کل امپراطوری رو گرفته قربان.
‫هوای سمی.
‫مطمئنم این نفرینی هست که ‫از طرف ملکه نِویه.
‫جادوگری سلاح ترسوهاست.
‫فقط بهم نشون بدین کی
‫با همین شمشیر می‌کشمش.
‫واقعا؟
‫- آه... ‫- کجا دارین میرین؟
‫- قربان؟ ‫- دارم میرم به درمانگاه...
‫یه وسیله‌ی جادویی.
‫تریکوردر.
‫بهم جواب‌هایی میده.
‫اینجا بمونید.
‫هر دوتای شما.
‫- پادشاه من ‫- ارباب من.
‫از دیدن شما خیلی خوشحالم ‫پادشاه ریدلی.
‫چی شما رو به اینجا آورده.
‫دنبال این میگردم.
‫یه طور...
‫سنگ درمانی؟
‫طبق گفته‌های دستگاه کاملا سالمم.
‫گفته؟
‫اجازه بدین معاینه‌تون کنم.
‫درد زیادی رو می‌بینم.
‫روی روح شما داره سنگینی می‌کنه.
‫باید زودتر می‌اومدین پیش من.
‫و وسیله‌ی شما درباره‌ی من چی میگه.
‫بنظر میاد که سطح دوپامین شما خیلی زیاد شده. ‫- دوپامین؟
‫پادشاه.
‫می‌دونم که گفتین شما رو دنبال نکنیم،
‫ولی شاهزاده تالیا اصرار داشتن.
‫پادشاه ریدلی
‫شجاع و عزیز من.
‫خیلی خوشحالم
‫که بالاخره پیداتون کردم.
‫ملکه نوی
‫به پادشاهی من یورش بردن.
‫ایشون بدشت
‫به دنبال سنگ مرکوری‌ـه. ‫فکر می‌کنه دست منه.
‫سپاه سرخ ایشون
‫تاج و تخت من رو گرفت ‫و افراد من رو زندانی کرد.
‫به سختی زندگی‌ام رو نجات دادم،
‫حالا بماند که رونای بی‌چاره‌ی ‫من چقدر عذاب کشید.
‫- مگه این طور نیست؟ ‫- اون...
‫- مامان تو رو خیلی دوست داره. ‫- خیلی بده.
‫می‌دونم
‫که یک جای امن، سنگ مرکوری رو ‫پنهان کردین.
‫من...
‫حتما.
‫بله.
‫جای سنگ منه.
‫خوب حرفم رو گوش کنید.
‫اگر قدرت‌های سنگ رو ‫مهار نکنید
‫برای گرفتن و متوقف کردن ملکه نوی،
‫همه ما رو به زنجیر می‌کشه.
‫پادشاهی شما هم مثل ‫من سقوط خواهد کرد.
‫این شبیه سنگ مرکوری نیست.
‫بسیار درست حدس زدین.
‫نیست.
‫اوه!
‫شما در توپخانه‌ی قدرتمندتون ‫یه اسلحه‌ی دیگه‌ای هم دارین.
‫اوه، ملکه نوی ستمگر هیچ شانسی ‫نخواهد داشت، مگه نه رونا؟
‫شاهزاده‌ی رونای من شما رو تشویق می‌کنه.
‫سطح دوپامین ایشون چقدر هست؟
‫ایشونم بیشتر از حد عادی.
‫بده؟
‫خوبه؟
‫کنجکاوم.
‫این یکی از نشونه‌های برانگیخته شدن ‫فعالیت‌های عصبیه.
‫پادشاه، شاهزاده درست میگه.
‫اگر برای استفاده از قدرت سنگ ‫آمادگی ندارین،
‫پس بهم اجازه بدین که به سپاه سرخ ‫حمله کنم.
‫سرش‌هاشون قطع می‌کنم.
‫چطوره از قطع سر غیرضروری ‫صرف نظر کنیم.
‫ناراحت کننده‌ست.
‫ستوان میچل، ‫من رو
‫رها کنید. ‫من افسر ارشد شما هستم.
‫سپاه سرخ.
‫بذارین برم. ‫همه‌تون رو می‌فرستم دادگاه نظامی.
‫سکوت. ‫فکر کردی که جرم‌هات
‫قراره بدون مجازت باقی بمونه، جادوگر؟
‫من جادوگر نیستم.
‫- من رئیس مهندسی‌ام. ‫- لباس جادوگران رو به تن کردی.
‫مسخره‌ست. نمی‌دونم
‫اینجا از کجا اومده. ‫یهو ظاهر شدن.
‫اثباتی بر قدرت‌هاته، جادوگر.
‫کارهای پلید‌تون رو متوقف کنید، ‫سپاه سرخ ملعون!
‫زمان ظلم شما به پایان رسیده،
‫چرا که پادشاه ریدلی که اینجا هستن
‫قلب‌های شما رو با ترس آشتی خواهد داد.
‫آم...
‫جادوگر کستر را آزاد کنید.
‫ما به شما جوابگو نیستیم، پادشاه دروغین.
‫مگر این که برای
‫تحویل دادن سنگ مرکوری اینجا هستین.
‫نظرتون درباره‌ی توافق‌نامه چیه؟
‫مگه جنگل‌های بانو آدری ‫زمین‌های بی‌طرفی نیستن
‫که توسط توافق امپراطوری مشخص شدن؟
‫شما اینجا هیچ حقی ندارید.
‫تنها سخن پادشاه، حرف اول و آخر‌ـه.
‫ملکه نوی دیگر
‫توافق نامه را قبول ندارند.
‫الان این جنگل‌ها برای ایشون هستن،
‫و خیلی طول نخواهد کشید
‫که پادشاهی شما هم قلمرو ایشان بشود.
‫- همر. ‫- دکتر ام‌بنگا،
‫لطفا بهم کمک کن. اینجا همه عقل‌شون ‫رو از دست دادن.
‫پادشاه، بنظر میاد زمانش رسیده
‫تا قدرت سنگ را آزاد کنیم.
‫حقیقت... اینه که ‫سنگ دست من نیست.
‫- چی؟ ‫- ولی می‌دونم ممکنه دست کی باشه.
‫اون جادوگر کستر؟
‫اون می‌دونه کجاست.
‫باید نجاتش بدیم.
‫عالیه. نقشه‌ی خیلی خوبیه.
‫حرف نداره.
‫ملکه نوی جادوگر کستر رو ‫در اینجا زندانی کردن
‫در عمیق‌ترین جای سیاه‌چال‌شون.
‫در مرکز قلمرو‌ خودشون.
‫که توسط قوی‌ترین نیروها و اسلحه‌هایش
‫محاصره شده.
‫پادشاه عزیز من، شما نباید برید.
‫حتما اسیر جادوهای ‫وحشتناکش خواهید شد.
‫شاهزاده خانوم زیرک هستن،
‫مثل همیشه.
‫فرستادن گروه نجات کار بیهوده‌ای خواهد بود.
‫دیپلماسی کار بسیار محتاطانه‌تری خواهد بود.
‫متاسفم، ‫ولی ما نیازی به سنگ مرکوری نداریم.
‫و شنیدن این
‫- در کنار صدای قدم‌های بلندتون سخته. ‫- کافیه.
‫با روش دیپلماسی پیش خواهیم رفت.
‫اگر این جواب نداد، بعد ‫می‌تونی یه چیزی رو از وسط نصف کنی.
‫ممنونم قربان.
‫استارفال تشنه‌ است.
‫اسم مسخره‌ایه برای یه شمشیر.
‫- خودت مسخره‌ای. ‫- هر دوی شما
‫من رو تا پیش ملکه نوی ‫همراهی خواهید کرد.
‫و تا حد امکان با مقدار نزاع کمتر.
‫و من چطور پادشاه؟
‫و رونا؟
‫ایشون باید اینجا بمونن.
‫و شما هم باید بمونید ‫تا از ایشون محافظت کنید.
‫نقشه‌ی هوشمندانه‌ای‌ست،
‫پادشاه. ‫ما منتظر بازگشت شما خواهیم بود.
‫و اگر در جنگ شکست خوردین،
‫من ترانه‌ای...
‫...حماسی ...
‫در غم شما خواهم نوشت.
‫عالیه.
‫خیلی خب.
‫بریم.
‫فکر کنم بیشتر بکار بیام ‫اگر اینجا بمونم...
‫- اوه مرد! ‫- خیلی خب.
‫این جنگل پر از بنرهای سپاه سرخه.
‫ملکه نوی، روز به روز گستاخ‌تر میشه.
‫ما تنها نیستیم.
‫بیایید جلو.
‫آروم.
‫لطفا اون رو به یه سمت دیگه ‫نشونه بگیرید.
‫جادوگر پولوکس؟
‫پادشاه ریدلی.
‫چقدر جالب که شما اینجایین،
‫البته نمی‌تونم بگم کار شجاعانه‌ای ‫هست یا کار احمقانه.
‫درسته.
‫خب، ما به دنبال جادوگر کاستر می‌گردیم.
‫اه، پس قراره کاری احمقانه بکنید،
‫چرا که الان در دستان ملکه نوی قرار داره.
‫و چه چیزی جلوی ما رو گرفته
‫که خیلی راحت به اونجا هجوم ‫نبریم و جادوگر رو آزاد نکنیم؟
‫مرداب مرگ‌های بی‌انتها.
‫- اوه، اصلا مرداب خوبی نیست. ‫- افسوس،
‫تنها راه رسیدن به قلمرو این هست که ‫شما رو از وسط اینجا ببرم.
‫پس برگردیم؟
‫- بله؟ نه؟ ‫- من بی‌نهایت بار خواهم مرد
‫تا دیگه صدای ناله‌ کردن‌هات رو نشونم.
‫پولوکس مطمئنی که هیچ راهی
‫نیست که به ما کمک کنی؟
‫- چرا باید کمک‌تون کنم؟ ‫- چون
‫کستر برادرته درسته؟
‫- واقعا؟ ‫- اصلا نمی‌دونستم.
‫تو از کجا می‌دونستی؟
‫تو یه کتاب خوندم.
‫و حالا... به کستر کمک می‌کنی؟
‫نه اینکه فقط ازش به خاطر ‫قدرت‌هاش استفاده کنی؟
‫اگر ما رو از مرداب رد کنی،
‫قول میدم که آزادش کنم.
‫هممم.
‫پس در این صورت باید بهتون کمک کنم.
‫راهی از دور مرداب هست. ‫یک راه مخفی.
‫یک راه تاریک.
‫دنبالم بیایین.
‫ملکه نوی برادرم رو در سیاه چال انداخته.
‫این تونل ما رو به ‫اونجا می‌رسونه.
‫مطمئنی که می‌تونیم بهش اعتماد کنیم؟
‫نه.
‫مطمئنم که نمی‌تونیم بهش اعتماد کنیم.
‫ولی مشکلی نیست.
‫این تنها راه رسیدن به کاسترـه.
‫هر چی شما بگین قربان.
‫به قلمرو من خوش اومدین.
‫حالا جلوی من زانو بزنید.
‫بله، حتما.
‫پادشاه، ما رو در تله انداختن.
‫خودم تا این حدش رو فهمیدم.
‫می‌دونستین؟
‫تقریبا.
‫در هر صورت، می‌دونستم
‫ملکه نوی دیگه تا اینجاهای داستان ‫دیگه باید وارد بشه.
‫و می‌دونستم که باید ‫تو قلعه می‌موندم.
‫تو خونه همیشه امن‌ترـه.
‫پادشاه ریدلی، خوش اومدین.
‫خب، سنگ مرکوری کجاست؟
‫واقعیت ممکنه هر جایی باشه.
‫باشه.
‫پس کاری می‌کنم شکنجه‌هام موقعیتش ‫رو از شما بکشن بیرون.
‫عاشق کارشونن.
‫اونا خیلی... دقیقن.
‫همه جا رو بررسی می‌کنن.
‫بهت قول میدم که به خاطر وفاداری‌ات ‫به من، جایزه‌ی خوبی دریافت می‌کنی.
‫ممنون، ملکه نوی.
‫می‌خواستین برادر من رو ببینید؟
‫حالا می‌تونید بهش بپیوندین.
‫تو سیاه‌چال.
‫بیشتر از این دیگه نمی‌تونم، ‫بهتون میگم!
‫دیوارها!
‫دیوارها شروع کردن به کوچیک شد!
‫همر، از دیدنت خوشحالم.
شما تنها فردی از خدمه هستین که ‫بیمار نشدین؟
‫- بنظر این طور میاد. ‫- اطلاع دارین
‫چرا همه رفتارشون این طوری ‫ عجیب شده؟
‫همه‌شون دارن نقش شخصیت‌های ‫یه کتاب داستان کودکان رو بازی می‌کنن
‫- به نام پادشاهی الیسیان. ‫- کتاب کودکان؟
‫- این رو از کجا می‌دونید؟ ‫- چون برای دخترم می‌خونم.
‫داستانش طولانیه.
‫سوال مهم برای جواب دادن اینه که ‫برای تو تحت تاثیر قرار نگرفتی
‫و چرا اونا گرفتار شدن.
‫فکر کنم سوال مهم اینه که
‫سنگ مرکوری کجاست؟
‫- سنگ؟ ‫- یه اسلحه‌ست.
‫ولی خیالیه. ‫از کتاب اومده.
‫- اسلحه کجاست؟ ‫- خب، تو کتاب، کستر
‫به پادشاه ریدلی کمک می‌کنه ‫که اون رو پیدا کنن.
‫- اصلا نمی‌دونم چطوری باید پیداش کنم. ‫- می‌دونم. اومدم که نجاتت بدم
‫چون تو تنها شخصی هستی که ‫مثل بقیه گرفتار نشده،
‫که یعنی تو می‌تونی بهم کمک کنی ‫که مشکل اصلی‌ام رو حل کنم.
‫چطوری این کارها رو عکس کنیم؟
‫زمانی که شروع شد کجا بودین؟
‫تو مهندسی.
‫تازه موتور وارپ رو بررسی کردم،
‫و یهو حس کردم...
‫نمی‌دونم،
‫یه آگاهی دیگه، به غیر از آگاهی خودم ‫از من رد شد.
‫خوشبختانه، سال‌هایی که ‫در تمرینات تلپاتیک سپری کردم
‫بهم توانایی مسدود کردنش رو داد.
‫آگاهی؟
‫از کجا اومده؟
‫برای اینکه این رو بفهمم ‫زمان کافی نداشتم.
‫حدس می‌زنم که می‌تونم ‫خاطراتم رو نگه دارم
‫اونم به خاطر توانایی‌های تلپاتیکم.
‫این رو در نظر گرفتین دکتر، ‫که اون وجودی که حس کردم
‫ممکنه که این داستان رو از ‫ذهن شما کشیده باشه بیرون؟
‫ولی چرا؟
‫امکان نداره بدون پرسش بشه فهمید.
‫همر،
‫فکر می‌کنی بتونی دوباره اون وجود
‫ارتباط برقرار کنی؟
‫ارتباط باهاش ناخوشاینده.
‫برای همین مسدودش کردم.
‫حس می‌کردم که انگار داشت ‫مغزم رو از دماغم می‌کشید بیرون.
‫یه بار با مردی این کار رو کردم.
‫هر چند
‫تونستم حس کنم که اون موجود ‫در سفینه‌ی دیگه‌ای نیست
‫بلکه بخشی از خود سحابیه.
‫بنظرت اگر بتونیم به اسکنر کشتی برسیم،
‫چیزهای بیشتری درباره‌ی ‫این موجود می‌فهمیم؟
‫امکانش زیاده.
‫مهندسی در همین نزدیکیه.
‫می‌تونم سیستم سفینه رو ‫از اینجا کنترل کنم.
‫اول باید یه راه خروج ‫از اینجا پیدا کنیم.
‫و سریع.
‫شاید بتونم خودمون رو از اینجا خلاص کنم
‫اگر که از یه جادوی قدرتمند استفاده کنم.
‫به اسم علم.
‫یه جادوگر انسانی چی میگه؟
‫آبراکادابرا.
‫آبراکادابرا. خوشم اومد.
‫نگاه نکنید. کورتون می‌کنه.
‫خودت چی؟
‫من یه جادوگرم.
‫اوه، خدا رو شکر
‫اوه!
‫بد نبود جادوگر.
‫از این چیزه خوشم اومد...
‫علم.
‫منظورتون چیه که
‫زندانی فرار کرده؟
‫جادوگر با جادو از ‫سلول خودش فرار کرد.
‫و تو همچنان اینجا دولا وایسادی
‫- بجای اینکه بری دنبال‌شون. ‫- دبنالشون بودم.
‫- قراره که برم. ‫- کجا اون وقت؟
‫تو قراره که سرت رو از دست بدی.
‫برو شکر گزار باش که امروز ‫ملکه‌ات از روح رحم کار می‌کنه.
‫یه شانس دیگه بهت میدم ‫تا بتونی لطفم رو بدست بیاری.
‫پولوکس،
‫میشه لطف کنی و ‫سپاه سرخ من ببری
‫و زندانی‌هام رو برگردونی
‫قبل از اینکه بجای اونا ‫بندازمت زندان؟
‫هر طور شما مایل باشین، سرورم.
‫زمانی که داخلش شدیم، ‫می‌تونم در رو ببندم.
‫این بهمون زمان کافی برای دسترسی ‫به اسکنر سفینه رو میده.
‫و دقیقا از چه سفینه‌ای
‫داری حرف می‌زنی؟
‫اسپاک.
‫پولوکس.
‫از سر راه‌مون برو کنار.
‫یا چی؟
‫مسلح نیستین.
‫من الان مسلحم.
‫بنظر میاد که آدیا به خوبی ‫این جنگ رو تحت کنترلش گرفته.
‫فکر کنم بهترین کاری که می‌تونم براتون بکنم ‫اینه که امینت قلعه‌تون رو تامین کنم.
‫- حتما. ‫- ممنون قربان.
‫واقعا
‫سر راث به شجاعتش شناخته نمیشه.
‫هنوز تموم نشده.
‫چرا شده.
‫چه اتفاقی داره میفته؟ ‫این کیه؟
‫زایمرا هانترس.
‫اون یکی از متحدینه.
‫زامیرا.
‫آدیا.
‫گفتی که می‌تونی بهم خبر بدی.
‫- سرم شلوغ بوده. ‫- یه کلاغ
‫این قدر برات دردسر درست می‌کرد؟
‫میشه حالا اینکار رو نکنیم؟
‫من زندگی‌ات رو نجات دادم. ‫این مهمه، درسته؟
‫با این که برای هر چیزی که این هست ‫خیلی شکر گزارم،
‫ولی واقعا باید هر چه سریع‌تر ‫به مهندسی برسیم.
‫بله. باید به این داستان پایان بدیم
‫قبل از اینکه یه نفر واقعا آسیب ببینه.
‫واقعا عجیبه.
‫زمانی که سحابی رو اسکن می‌کنم، شواهدی ‫از وجود یک زندگی مشاهده می‌کنم
‫که شامل فعالیت‌های مغزیه و با اینحال
‫هیچ نشونه‌ای از ‫بدن فیزیکی وجود نداره.
‫یه آگاهی بدون جسم.
‫معلق در فضا.
‫با قدرت اینکه بتونه یه ‫واقعیت بوجود بیاره؟
‫بنظر میاد که داری ‫یه خدا رو توصیف می‌کنی.
‫دکتر، شما آشنایی
‫با تئوری مغز بولتزمن دارین؟
‫یادمه که یه چیزی درباره‌اش ‫تو دانشگاه خوندم.
‫مغز بولتزمن
‫یه تئوریه، که یک آگاهی ‫خود به خود بوجود اومده باشه.
‫بنظر میاد که با یکی از اون‌ها روبه‌رو شدیم.
‫پس یه روزی...
‫از هیچی،
‫یک قادر مطلق شروع...
‫به خلق شدن کرد؟
‫و این آگاهی به نوعی در سیفنه‌های
‫درون سحابی گیر افتاده؟
‫و خدمه رو تبدیل
‫به شخصیت‌های داستانی ‫کرده که من خونده‌ام؟
‫حداقل شما رو قهرمان داستان کرده.
‫بذار این طور بگیم که تو درست میگی.
‫چطوری می‌تونیم جلوش رو بگیریم.
‫چون تا اون موقع،
‫اینجا گیر کردیم.
‫شاید مشکل شما باشید.
‫این داستانی رو بوجود آورده ‫که شما خوندین.
‫احتمالش هست که اون موجود ‫داره امواج مغزی شما رو می‌خونه.
‫اگر بتونم راهی برای قطع ‫این ارتباط پیدا کنم،
‫مثلا با آسیب زدن به شما،
‫ممکنه که اون وجود اجازه بده ‫که اینترپرایز بره.
‫به خودت جرات دادی که ‫پادشاه رو تهدید کنی؟
‫آدیا، کاری نکن،
‫می‌تونم با تیرکمون بهش شلیک کنم ‫اگر کمکی می‌کنه.
‫واقعا متوجه نشدم که ‫چی شده دقیقا.
‫فکر می‌کردم که هدف اینه که ‫به پادشاه صدمه بزنیم.
‫مشکلت چیه؟
‫من قسم خوردم که ‫از ایشون محافظت کنم.
‫واقعا هرگز نمی‌تونی درکش کنی، مگه نه؟
‫من هانترس جنگلم.
‫من به هیچ کسی جز جنگل وفادار نیستم.
‫خودت می‌دونی.
‫بعضی اوقات به این فکر می‌کنم ‫که ما چه چیز
‫- مشترکی داریم. ‫- شاید اون
‫تفاوتی که دارین ‫شما رو بهم نزدیک می‌کنه.
‫یه لحظه وایسا.
‫اینجا یه مشکلی هست.
‫پادشاه؟
‫داستان این طوری پیش نمیره.
‫شما دو نفر...
‫آدیا، زایمرا... ‫شما همدیگه رو نمی‌شناسید.
‫نه این که باهاتون مخالف باشم،
‫ولی ما خیلی همدیگه رو می‌شناسیم،
‫خیلی زیاد.
‫خیلی هم زیاد.
‫ولی قرار نبود که این طور باشه.
‫شما دو نفر هرگز تو کتاب ‫با همدیگه
‫ملاقات نداشتین.
‫مگر این که... روکیا
‫روکیا؟ اونم یه شخصیته؟
‫اون دخترمه.
‫همیشه از این بدش می‌اومد
‫که داستان اون طوری تموم میشد.
‫می‌خواسته که سر آدیا و زامیرا ‫با همدیگه همکاری کنن.
‫بهش گفتم وقتی بزرگ شد می‌تونه
‫نویسنده‌ بشه و پایانی که خودش ‫می‌خواد رو بنویسه.
‫دارین میگین...
‫که اون وجود داستان رو از شما نگرفته،
‫بلکه از دخترتون گرفته؟
‫روکیا کجاست؟
‫رفته.
‫امروز صبح ساعت 08:45 از بافر درومد.
‫به... یه جای کشتی.
‫ولی این موقعیت دقیقش رو بهم نمیده.
‫خیلی عجیبه.
‫همر...
‫دختر خیلی مریضه.
‫هر چی بیشتر بیرون ‫از بافر باشه،
‫بیماری‌اش سریع‌تر گسترش پیدا می‌کنه.
‫- اون داره می‌میره. ‫- خیلی متاسفم، دکتر.
‫اجازه بدین کمک کنم.
‫باید پیداش کنیم.
‫دارم به این فکر می‌کنم که ممکنه
‫تنها کسی باشه که بتونه ‫این داستان رو تموم کنه.
‫سنگ مرکوری یه دختره؟
‫اگر این حقیقت داشته باشه...
‫باید اون رو ازش بگیرم.
‫و اون رو فرزند خودم کنم.
‫ملکه‌، چطور می‌خواین این کار رو بکنید؟
‫نه. نه، نه، نه، نه.
‫دستم رو باز کن، ظالم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫برای مردن خیلی جونم.
‫اوه!
‫لطفا.
‫بهتون التماس می‌کنم... منو نکشید.
‫زنده موندن و مردنت ‫کاملا بستگی به خودت داره،
‫سر راث.
‫چی ازم می‌خواین؟
‫وفاداری‌ات.
‫اوه.
‫جنگل من رو فرا می‌خونه.
‫لعنتی!
‫دکتر؟
‫حدس می‌زنم که نتونستین پیداش کنید.
‫نه.
‫نتونستم.
‫یکی...
‫... یه چیزی...
‫اون رو از بافر درآورده ‫و پنهانش کرده.
‫احتمالا داریم اشتباه
‫بهش فکر می‌کنیم.
‫دخترتون دوست داشت که کجا بره؟
‫اتاق من اینجاست.
‫روریکا گفت که می‌خواد ‫اونجا رو ببینه.
‫پادشاه، خیلی خوشحالم که ‫شما رو زنده و سالم می‌بینم.
‫نه من از ترسو بودنت متشکرم.
‫برات متاسفم.
‫من جنگجو نیستم.
‫ولی مرگ من چه هدفی می‌تونه داشته باشه،
‫که در نهایت باعث مرگ ‫پادشاه ریدلی بشه؟
‫سوسکی از هر جایی خودت رو فراری میدی مگه نه؟
‫لطفا... الان زمان جنگیدن نیست.
‫باید خیلی سریع به اتاقم برسیم.
‫بازشو.
‫پادشاه، بسیار متاسفم.
‫واقعا فکر کردی
‫میذارم هر چیزی که بدست آوردم
‫رو به راحتی نابود کنی پادشاه ریدلی؟
‫باید می‌دونستم که بهمون ‫خیانت می‌کنی راث.
‫حقیقتا، باید این رو می‌دونستم
‫چون همچین کاری رو ‫تو کتاب می‌کنه.
‫ولی خودت رو خیلی سرش ناراحت نکن.
‫متاسفم پادشاه.
‫ولی اون بهم قول پادشاهی شما رو داد و...
‫کی می‌تونه این رو رد کنه؟
‫خیلی خب.
‫وقتی که دیدم شما در مقابله اراده‌ی من
‫سر خم نمی‌کنید، ‫کسی رو پیدا کردم که این کار رو می‌کنه.
‫تسلیم شو برادر عزیر.
‫قدرت‌هات هرگز به پای قدرت‌های ‫من نمی‌رسه.
‫دلیلی نداره که بمیری.
‫پولوکس درست میگه.
‫تنها چیزی که می‌خوام
‫سلاح مخفیه پادشاه ریدلیه.
‫که بهش...
‫سنگ مرکوری گفته میشه.
‫دختری که در اتاقش هست.
‫اون به من بده و من اجازه میدم که ‫تو و کستر زنده بمونید.
‫هرگز به دخترم دست نمیزنی.
‫یا کل قدرت قلمروئم رو
‫بر سرت خراب می‌کنم.
‫درست میگه ملکه نوی.
‫حالا برگرد،
‫یا تمام قدرت
‫جادوگران قدرتمندم رو
‫... آزاد می‌کنم.
‫من... من... من...
‫تو رو به افق ابدی می‌فرستم.
‫سرزمینی تاریک
‫پر از هرج و مرج و هیولا
‫و...
‫همچین جایی وجود نداره ملکه. ‫داره دروغ میگه.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫آبرا...
‫کادابرا!
‫چه قدرت‌های جادوگری عالی‌ای.
‫این رو تو درمانگاه پیدا کردم.
‫برای فعال کردن انتقال‌دهنده‌ست.
‫اونا در سکوی بار 12 هستن.
‫بازم، جادوی
‫علم برنده میشه.
‫خیلی زیاده؟
‫می‌دونم.
‫سر آدیا از اتاقم محافظت کن.
‫با زندگی‌ام، قربان.
‫بابایی، تونستی بیای.
‫دیگه ردی از سیگنوکمیا نیست.
‫کاملا سالمی.
‫چطور؟
‫دوستم حالم رو بهتر کرد.
‫دوستت؟
‫اون بیدارم کرد، ‫و داشتیم بازی می‌کردیم.
‫می‌تونستم ببینمت بابایی.
‫کارت خیلی عالی بود.
‫بهت خوش گذشت؟
‫آره.
‫ولی دیگه وقتش رسیده بازی رو تموم کنیم.
‫میشه همه چی رو ‫به حالت اول برگردونیم؟
‫چرا؟ دوستم گفت هر چقدر که ‫بخوایم می‌تونیم بازی کنیم.
‫دوستت قصدی نداره،
‫ولی داره به دوستای من آسیب می‌زنه.
‫اونا باید به زندگی‌های ‫عادی‌شون برگردن.
‫نیازه که منم برگردم به بافر بابا؟
‫نمی‌دونم.
‫صادقانه، اصلا نمی‌دونم چه ‫اتفاقی داره میفته.
‫روکیا.
‫میشه با دوستت حرف بزنم؟
‫اون طوری که فکر می‌کنی نیست.
‫شاید...
‫من بتونم کمک کنم.
‫گفتی که اگر بخوای با اون آگاهی
‫ارتباط برقرار کنی، ‫ممکنه تو رو بکشه.
‫می‌دونم، ولی...
‫شاید اگر روکیا به دوستش بگه که ‫می‌خوایم حرف بزنیم،
‫اون موجود بخواد که ‫بیشتر با هم همکاری کنیم.
‫دوست دارن باهات حرف بزنن، ‫اگر مشکلی نداره.
‫اگر دوست داری،
‫می‌تونی از طریق من باهاش حرف بزنی.
‫لطفا ملایم باش.
‫نباید بچه رو ببری.
‫ما نمی‌خوایم که بهت آسیب بزنیم.
‫ولی ازت می‌خوام که جلوی ‫این رویا رو بگیری.
‫داری خدمه‌ام رو به خطر می‌اندازی.
‫نیازهای خدمه‌ات، اهمیتی برام نداره.
‫باید از بچه محافظت کنی.
‫به روکیا وابسته شدی.
‫ما شبیه به همیم.
‫اون تنها بود.
‫مثل من.
‫تنها؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫زمانی که کشتی شما رو کاوش کردم،
‫حس کردم که تو ماشین شما ‫زندانی شده.
‫تنهایی‌اش رو حس کردم.
‫مثل خودم بود.
‫این دنیا رو به خاطر ‫اون بوجود آوردم.
‫تا بهش بخشی از بچگی‌اش رو بدم
‫که شما اجازه‌اش رو نمی‌دادین.
‫من داشتم سعی می‌کردم ازش محافظت کنم.
‫تمام کاری که کردم برای این بود ‫که دخترم زنده بمونه.
‫به دنبال راه درمان بودم.
‫ولی بابایی، من الان کاملا خوب شدم.
‫و از این بابت ازتون ممنونم.
‫ولی هر کاری که داری می‌کنی
‫برای بوجود آوردن این رویا،
‫خدمه این طوری زندگی نمی‌کنن.
‫باید اون ها رو آزاد کنی.
‫اگر اون ‌ها رو رها کنم،
‫این بچه می‌ میره.
‫نزدیکی من، اون رو درمان کرده.
‫اگر سفینه رو رها کنم و اون بچه با شما بیاد
‫دوباره مریض می شه.
‫سفینه که نمی‌ تونه اینجا بمونه.
‫پس باید تصمیم بگیری.
‫خدمه یا دخترت.
‫نمی ‌تونی ازم بخوای همچین کاری کنم.
‫من اینجا بهم خوش گذشته.
‫اما اگر ازم بخوای، دوباره می رم تو بافر بابا
‫باید یه راه دیگه هم باشه.
‫هست.
‫تو می‌ تونی بری و اون می‌ تونه بمونه.
‫چه طور زندگی خواهد کرد؟
‫بدنشه که بیماره.
‫اما آگاهیش می تونه به من بپیونده.
‫این طوری دیگه بیمار نخواهد بود.
‫دیگه هرگز مرگ رو تجربه نخواهد کرد.
‫بابایی؟
‫دوستت،
‫می‌ خواد که تو باهاش بری.
‫تو هم می‌ تونی بیایی بابا؟
‫می‌ دونی که تو داستان
‫پادشاه ریدلی سنگ مرکوری رو به دست میاره؟
‫می‌خواد که نگهش داره.
‫ازش محافظت می ‌کنه.
‫خوشحالش می ‌کنه.
‫تا اینکه متوجه می شه
‫اون سنگ یه روح داره.
‫و اگر بخواد اون رو پیش خودش نگه داره،
‫حتما می‌ میره.
‫باید اون رو رها کنه.
‫حتی اگر به معنی این باشه
‫که هرگز دیگه شاد نخواهد بود.
‫تو سنگ مرکوری منی.
‫یادته بهت گفتم یه روزی ‫می‌ تونی داستان‌های خودت رو بنویسی؟
‫شاید اون روز، حالاست.
‫اما بستگی به خودت داره.
‫منم این رو می ‌خوام.
‫خیلی خب دختر شجاع.
‫دوست دارم بابایی.
‫منم دوست دارم عزیزم.
‫همیشه.
‫قلقلکم میاد بابا.
‫روکیا؟
‫سلام، بابایی.
‫مرسی.
‫بابت همه چی.
‫درست می‌گفتی... من داشتم ‫ماجراجویی ‌های خودم رو خلق می ‌کردم.
‫ای‌ کاش می ‌تونستم بهت بگم که چی دیدم
‫دیدی؟
‫تو که تازه رفتی؟
‫هر لحظه برای تو، برای من و دبرا، سال هاست.
‫دبرا.
‫تو اسم اون موجود رو از روی...
‫مامان برداشتم.
‫اوه!
‫اوه...
‫تو خیلی...
‫شبیه به خودشی.
‫واقعا؟
‫خوشحالم.
‫جام امنه.
‫کار درست رو کردی.
‫روزی دوباره همدیگه رو می ‌بینیم.
‫می‌ دونم که می‌ بینیم، اما...
‫حالا دیگه باید زندگی خودت رو داشته باشی.
‫داستان‌ های خودت رو درست کنی.
‫بهم قول بده که شاد زندگی می ‌کنی.
‫قول می دم.
‫چه سر درد بدی داشتم.
‫دکتر...
‫من تو اتاق شما هستم؟
‫یادت نیست؟
‫آخرین چیزی که یادمه...
‫اینه که توی سحابی جنیسیان گیر کردیم.
‫یادداشت‌ های رئیس
‫دفتر درمانی، تکمیلی.
‫هیچ کدوم از خدمه از اتفاقی که ‫افتاد چیزی به خاطر ندارن.
‫کار اون وجوده.
‫کار دخترمه.
‫مطمئنم.
‫همه ورودی ‌های مشاهدات ما خالی‌ هستن.
‫انگار که 5ساعت همشون گم شده.
‫جوزف؟
‫روکیا؟
‫حالش خوبه.
‫زنده ‌ست.
‫جاش امنه.
‫اما، اون ها،
‫من یه چیز...
‫معرکه رو تجربه کردم.
‫و هیچ کسی تو سفینه این رو به خاطر نداره.
‫می‌دونی، اتفاقی که توی ساعت های گمشده افتاد.
‫به نظر که داستان خفنی میاد.
‫همین طوره.
‫مثل همه...
‫داستان ‌های خوب آغاز می شه.