‫صبح بخیر، مادر، استفانی.
‫از همه خواستم به موقع بیان.
‫- اما... ‫- بله، خیلی ممنون...
‫جلس هیئت مدیره که نیست، جاسپر.
‫حالت چطوره، مامان؟
‫خوبم، خیلی خوبم. ممنون.
‫تولدت مبارک، مادربزرگ.
‫منم تبریگ می گم، الآن میام.
‫متأسفانه باید سیلیا رو عفو کنید
‫امروز زیاد حالش خوب نیست.
‫مگه نه؟
‫روی دریاچه اردک بود، می دونید؟
‫از اردک های لعنتی بیزارم!
‫درسته. مرسی آلیستر. فعلا باهات کاری نداریم.
‫خیلی خب، همگی.
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫♪ تولدت مبارک، مادر عزیز ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫تولدت مبارک، مادر.
‫♪ چون که آدم خوب و خوش‌ روییه ♪
‫نه، نه، مرسی کلوئی. کافی بود.
‫مادر سر و صدا خوشش نمیاد، مگه نه، مادر؟
‫خب، عیبی نداره.
‫راستش کارت خیلی بی ادبانه بود، عمو جاسپر!
‫فقط داشتم آواز می خوندم...
‫نه، نه، بعداً می خونی، کلوئی.
‫فقط به عنوان بچه اول مادر،
‫می خواستم در تولد 83 سالگیش چند کلومی حرف بزنم.
‫مادر، ببخشید که حضوراً اونجا پیشت نیستم،
‫اما با وجود طلاقم با هلنا، سر کردن باهاش
‫یه کابوس تمام عیار شده.
‫مطمئنم درکم می کنی.
‫درکت می کنم، جاسپر.
‫اما کاش تجدید نظر می کردی.
‫آخه یه ازدواج شکست خورده ‫به اندازه کافی بده. چه برسه 2تا!
‫هممون گفتیم اختلاف سنیشون
‫یه روز دردسرساز می شه.
‫بهتره یه کم پوکیمون بازی کنی،
‫عمو جاسپر، وگرنه با زن سومت
‫هیچی نداری در موردش حرف بزنی.
‫حالا باید بخندیم؟
‫اردک های کثافت!
‫من که می گم بزنیم بکشیمشون.
‫بگذریم، دیگه بسه!
‫یه حرفی دارم که بهتون بزنم.
‫من یه تصمیمی گرفتم.
‫اون کیه پیشته، مامانی؟
‫- اون کیه؟ ‫- چه طور، کسی نیست.
‫خودم تنهام.
‫پس اون کیه پشت سرت؟
‫خواهش می کنم...
‫اوه، خدای من!
‫- مامانی! ‫- مادربزرگ!
‫کافیه! بس کن!
‫مامان، مامانی!
‫- عجب خودخواهی هستی! ‫- چه طور جرأت می کنی این طوری بگی؟
‫به خاطر اون نیست، به خاطر توئه.
‫چه خبره؟
‫مامان خوشش نمیاد با خلافکاری ‫مثل فرگوس دوست باشم.
‫اون کلمه زشتیه. من اصلا از اون کلمه استفاده نکردم.
‫و برای آخرین بار، به خاطر این مسئله نیست!
‫- نمره اش 12 شده. ‫- یه دونه 12.
‫چطوره که هممون آروم باشیم ‫و بشینیم منطقی در موردش حرف بزنیم؟
‫جای صحبتی باقی نمونده.
‫ببین، درسش داره اُفت می کنه. ‫گفتم دیگه رفیق بازی بی رفیق بازی.
‫منتها منظورت تمام دوست هام نیست، مگه نه؟
‫منظورت یه دوست به خصوص منه که اهل یه منطقه ناجوره
‫باشه اصلا، حالا که خودت بحثش رو ‫پیش کشیدی، شغل پدرش چیه؟
‫دقیقا.
‫ببین، دوستانی مثل اون فقط مانع پیشرفتت می شن.
‫دیگه حق نداری ببینیش، لالو، این حرف آخرم بود.
‫عادلانه نیست. فکر کردم از فرگوس خوشت میاد.
‫خب، اگه درس هات اُفت کردن...
‫تو هم مثل اون بدی.
‫چی شده؟
‫این چیه؟
‫این کارنامه سوم دبیرستانمه.
‫خب، قبول شدی؟
‫نمی دونم. هنوز بازش نکردم.
‫اگه رد شده باشم، چی؟
‫قبلا امتحان ها اصلا برات مهم نبود،
‫اما حالا برات مهمه، چون برای هری هم مهمه.
‫کافیه!
‫تو همش 7 سالته. نباید این قدر خردمند باشی!
‫و قبلاً اصلا از کلماتی مثل ‫«خردمند» استفاده نمی کردی.
‫فقط بازش کن.
‫باشه.
‫از سرکارمه، لیبز.
‫کدوم سرکار؟
‫آژانس کارآگاهی وایلد رید. ‫چه طور می تونم کمکتون کنم؟
‫اوهوم.
‫باشه.
‫- ایول، آقا خوشتیپه. ‫- مرسی.
‫یه خانمی نیومده بود دنبالم بگرده؟
‫می دونی که تنهایی
‫نباید بیای اینجا، نه؟
‫تنها نیستم.
‫همراه گلن ام.
‫هان؟
‫اوه، آره، درسته، ‫مهمون ایشون هستم.
‫یه لیوان دیگه بده، ‫به حساب ایشون.
‫اصلا و ابدا حق نداره.
‫جون، کسی اومده بود یا نه؟
‫بله.
‫اون گوشه.
‫هری.
‫یه نفر هست که ‫باید باهاش ملاقات کنی.
‫چی؟ ‫نمیشه اول یه گلویی تر کنم؟
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫یه نفر هست که باید ببینیش.
‫خانم هندرسون. ‫هری وایلد، فرگوس رید.
‫پای تلفن صحبت کردیم.
‫شوخی تون گرفته؟
‫شما کاراگاهین؟
‫راستش یه عالمه ‫تجربه داریم.
‫شب توفان بزرگ، ‫یه قاتل رو
‫تو همین رستوران گرفتیم.
‫اوه، کارِ شما بود، نه؟
‫یادمه یه مقاله ‫درباره اش خوندم.
‫خانم هندرسون، ‫باید بهتون هشدار بدم
‫درحال حاضر ما ‫خیلی مشتری داریم.
‫حتی بیشتر از اونی که ‫خبر داشتم.
‫و روی انتخاب مشتری هایی که ‫براشون کار میکنیم خیلی سختگیر هستیم.
‫خب، وقتی تعریف کنم ‫براتون چی شده،
‫تضمین میکنم پرونده ام رو ‫قبول میکنین.
‫اینا یه سری اطلاعات ‫پایه ای راجع به
‫خانواده و اتفاقیه که افتاده.
‫نمیخواستم چیزی رو ‫از قلم بندازم.
‫کاش همۀ مشتری هامون ‫مثل شما مرتب بودن.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫روز تولد مادرم بود.
‫اینجا زندگی میکنه...
‫میکرد، مثل خودم.
‫ولی بقیۀ خانواده همه جا پخشن،
‫لندن و اِدینبر و پاریس.
‫پس یه تماس ویدویی ‫گرفته بودیم که یه دزد
‫دزدکی وارد ‫خونۀ مادرم شد و...
‫وحشتناک بود.
‫و پلیس هم ‫به هیچ دردی نخورده.
‫فردا مراسم ختمشه، ‫و هنوز به هیچ جا نرسیدن.
‫راستش حالا که فکر میکنم، ‫کاراگاهی که مسئول پرونده بود
‫اسمش وایلد بود.
‫اوه، اسم خیلی رایجیه.
‫مثل اسم هندرسون که ‫زیاد پیدا میشه.
‫منظورم اینه، مثل ‫پیتر هندرسون.
‫نویسندۀ اون کتاب های ‫مزخرف آشغال جانی بومن
‫که همه ش ازش فیلم میسازن.
‫پیتر هندرسون پدر من بود.
‫نویسندۀ اون کتاب های ‫مزخرف آشغال جانی بومن.
‫زشت شد.
‫خیلی کتاب های ‫محبوبی هستن.
‫خب، خانواده پولداره؟
‫میتونیم دستمزدتون رو بدیم ‫اگه سوالتون اینه.
‫راستش سوالمون این نیست.
‫پول میتونه انگیزۀ قوی ای ‫برای قتل باشه.
‫مثل یه کاراگاه واقعی ‫فکر میکنی.
‫طبق وبسایتتون اینم ‫حق الزحمۀ 5 هزار دلاری تون.
‫ممنون، خانم هندرسون.
‫اطلاعات تون رو دارم. ‫در تماس خواهیم بود.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫چند دقیقه قبلش ‫هشدار میدادی خوب میشد ها.
‫فکر کردم شاید بگی نه.
‫چطور ترتیبش رو دادی؟
‫راستش راحت تر ‫از اونه که فکر میکنی.
‫میدونی، فقط توی اینترنت ‫چندتا فرم پر میکنی،
‫بعدش دربارۀ بهینه سازی ‫موتورهای جستجوی اینترنتی
‫یه آموزش ‫یوتیوبی میبینی و...
‫خیلی تحسین برانگیزه.
‫خیلی خب، این پرونده رو قبول میکنیم ‫و ببینیم چطور پیش میره.
‫ولی قول نمیدم.
‫آره، من راستش سنم ‫اونقدری نیست
‫که بتونم حساب بانکی باز کنم.
‫پس میشه لطف کنی؟
‫خبری از کارنامۀ مدرسه ات نشد؟
‫نباید تاالان حاضر میشد؟
‫آره شاید، ‫شاید امروز اومده باشه.
‫آخه من قبل از اینکه ‫پستچی بیاد بیرون بودم...
‫به جون میگم برات ‫نوشیدنی بیاره، باشه؟
‫اوه، یا خدای متعال.
‫خب، سیلیا، میتونم برات ‫چیز دیگه ای بیارم؟
‫یه کوسن، یا ساندویچ؟
‫نه.
‫دلت میخواد یه لیوان پر ‫نوشیدنی بخوری؟
‫زیاد اینکارو میکنی؟
‫فقط وقتایی که حوصله ندارم
‫با کسی صحبت های ‫غم انگیز بکنم.
‫و مراسم های ختم هم ‫هیچی جز این نیست.
‫ممکنه بعداً وقتی همه ساکت ‫شدن سرحال بشم.
‫واقعا کاراگاه خصوصی هستی؟
‫مثل اونا که تو تلویزیونن؟
‫میخوای گولم بزنی که ‫کثافت کاری های خانواده ام رو بگم؟
‫چون که با خوشحالی میگم.
‫حالا بذار ببینم، ‫خواهرزاده ام
‫جاسپر وقتی پای زن وسط باشه ‫خیلی حریصه.
‫بخاطر منشی اش ‫از زن اولش جدا شد.
‫خیلی کلیشه ای.
‫شایعه شده الان حتی یه دختر ‫جوون تر برای خودش پیدا کرده.
‫توی تماس ویدیویی ‫که خواهرم کُشته شد
‫نوآه باهاش شوخی کرد.
‫استفانی هم صاحب چندتا قنادیه.
‫ولی به شدت دارن ضرر میکنن.
‫تاحالا ازدواج نکرده. نوآه و کلوئی رو ‫جفت شون رو به سرپرستی گرفته.
‫استفانی عجیب غریبه.
‫متفاوته؟
‫اوه، به شدت ولی ‫خودش اعتراف نمیکنه.
‫دیگه تو این زمونه ‫و با این سن مسخره ست.
‫جوون ها فکر میکنن فقط خودشون عجیب غریبن
‫آخه کی تاحالا تو طول عمرش ‫یه کم عجیب غریب نبوده؟
‫خودم رو که میدونم بودم.
‫آره والا.
‫نوآه یه پسر بچه ننه ست.
‫خیلی بی جربزه ست.
‫اشکال نداره، نمک و سرکه آوردم تا...
‫پنج دقیقه پیش ‫گفتم نمک بیاری.
‫فکر کردم گفتی...
‫کلوئی دقیقا برعکسشه.
‫نوآه جرأت نداره ‫به یه غاز پخ بگه.
‫ولی کلوئی میره میوفته دنبال ‫غازه و مخش رو داغون میکنه.
‫و لازم نیست دلیل ‫خاصی هم داشته باشه.
‫فقط یه دختر تخسه.
‫برحسب اتفاق میدونم که نوآه
‫پول زیادی به قماربازهای ‫روسیه ای بدهکاره.
‫پوکر بازه،
‫ولی ظاهراً بازیش خیلی داغونه.
‫شنیدم داشت با بلا ‫درد و دل میکرد
‫که روسیه ای ها قراره ‫پوست سرشو بکّنن.
‫فکر نمیکرد حواسم باشه، ‫ولی حواسم بود.
‫بلا یه فرشته ست.
‫تنها کسیه که بهم سر میزنه.
‫امیدوارم کار اون نبوده باشه.
‫فکر میکنی یکی از اعضای خانواده ‫سوزان رو کُشته؟
‫مگه بخاطر همین اینجا نیومدی؟
‫اگه همه شون همزمان درحال ‫تماس ویدیویی بودن چطور ممکنه آخه؟
‫خب، اینش رو نمیدونم.
‫ولی میدونم همه شون ‫له له میزنن برای ارثیه.
‫میشه بیشتر نوشیدنی بیاری؟
‫گاو پرفیس و افاده.
‫من قراره آدم خیلی ثروتمندی بشم.
‫بدتر از این کارها هم میکنم.
‫الان تصادفاً یه مکالمۀ ‫خیلی جالب به گوشم خورد.
‫منم الان وسط صحبتم. ‫بیا.
‫الان شنیدم پرستاره، آلیستر،
‫داره میگه...
‫آلیستر؟
‫اون یه آشغال دوروئه.
‫ولی آدم زیاد باهوشی نیست، ‫واسه همین میذارم پیشم بمونه.
‫ازم دزدی میکنه.
‫یرگوس؟
‫فرگوس.
‫اوه، باورم نمیشه.
‫یه ذره هم عوض نشدی.
‫اوه، یرگوس، حتما بیشتر از ‫30سال از اون زمان که
‫دم غروب در ساحل کالاماکی ‫قدم زدیم میگذره.
‫و تو هم...
‫اینکار زیاد بهداشتی ‫به نظر نمیاد.
‫اوه، هری!
‫فکر کنم وقت رفتنمونه.
‫اوه، لعنتی!
‫ببخشید...
‫اوه، توئی که.
‫منتظر کی بودی؟
‫هیچکس.
‫میشه باشه واسه بعداً؟
‫فقط من...
‫خیلی... خسته ام.
‫نه، نمیشه. ‫زیاد طول نمیکشه.
‫بوی ادویۀ کاری نمیاد؟
‫چرا اونجا رفته بودی؟
‫خودت چرا اونجا رفته بودی؟
‫به عنوان مأمور رسمی ‫اونجا رفته بودم.
‫و ما هم همینطور.
‫خانواده اش حق اینو دارن که ‫کاراگاه خصوصی استخدام کنن.
‫کاراگاه خصوصی؟
‫تو و فر...
‫چرا اینقدر از من بدت میاد؟
‫اینقدر خودتو لوس نکن.
‫گمونم از طلاق جاسپر
‫و کسب و کار ورشکستۀ استفانی خبر داری، ‫ولی میدونستی که
‫نوآه پول زیادی به چندتا ‫قمارباز روسیه ای بدهکاره؟
‫همه شون عاجزانه پول لازم دارن.
‫و همه شون عذرهای موجه ‫خیلی خوبی دارن.
‫ممکنه یکی رو اجیر کرده باشن.
‫و چطوری پولش رو داده باشن؟ ‫بررسی کردیم.
‫هیچ پرداخت غیرمعمولی نبود، ‫هیچکس پول زیاد جابجا نکرده بود.
‫قاتل های اجیرشده ‫روی حساب قول و قرار کار میکنن.
‫جالبه. ‫اینو نمیدونستم.
‫باید برم.
‫یه دیوار هست که باید ‫سرم رو بهش بکوبم.
‫من یه رئیسم، هری.
‫جون کّندن لای بوته ها ‫زیاد برام جلوۀ خوبی نداره.
‫معمولا که اینطوری که نمیگی.
‫آلیستر خیلی حیله گره.
‫اون یه ماشین 60,000 یوروییه.
‫مگه چقدر درآمد داره؟
‫چارلی یه چیز جالب گفت.
‫قاتل های حرفه ای روی حساب ‫قول و قرار کار نمیکنن.
‫ولی قاتل های آماتور شاید بکنن.
‫آره، ولی طبق
‫یادداشت های استفانی، ‫اونم توی تماس ویدیویی بوده.
‫گفت فقط اولش توی ‫تماس بوده.
‫حالا امروز از خونۀ سوزان ‫تا آسایشگاه سیلیا رانندگی کردم.
‫فقط چند دقیقه راهه.
‫فکر میکنی یکیشون باهاش ‫توافق کرده که
‫وقتی ارثیه رو ‫گرفت پولش رو بده؟
‫شاید، تا ببینیم.
‫امروز عصر قراره ‫وصیتنامه رو بخونن.
‫خب، قبل اینکه شروع کنم ‫فکر کنم بی انصافیه اگه نگم
‫در ماه های اخیر
‫سوزان وصیتنامه اش رو عوض کرد.
‫عوض کرد؟
‫چطور عوضش کرد؟
‫فراموش کنین چرا ‫استخدامتون کردم.
‫الان دیگه برام مهم نیست ‫کی مادر لعنتیم رو کُشته.
‫کاش خودم کُشته بودم!
‫همه چی رو نقد کرده.
‫تمام سرمایه گذاری هایی ‫که پدرم کرده بود.
‫حساب های بانکی رو بسته، ‫بیشتر املاک رو فروخته.
‫جمع همه شون ‫بیشتر از 10 میلیون یورو میشد.
‫و هیچکس نمیدونه کجاست.
‫پس ازتون میخوام دیگه ‫دنبال قاتل نگردین
‫و شروع کنین دنبال ‫پول گشتن.
‫هیچی عایدت نشد؟
‫اوه، نه، یه چیز گرفتم.
‫گلدوزی ها.
‫آخرین سرگرمیش بود.
‫همه مون فقط از همینا ‫عایدمون شد.
‫خب، بجز کلوئی که ‫چندتا کتاب نصیبش شد.
‫اوه، اوه، البته نسخۀ اولشون نه،
‫اونا یه قیمتی داشتن.
‫نه، اونا رو خودش فروخته.
‫و بلای بیچاره، تنها چیزی که ‫نصیبش شد یه کلاهگیس بود.
‫و یه کلاهگیس هم بود که ‫مامان همراهش سوزونده شد،
‫پس اونم گیرش نیومد.
‫مادرم دیوانه شده بود ‫و هیچکدوممون متوجه نشدیم.
‫تاریخ اشتباهه. این فیلم ‫موردعلاقۀ لیبریتیه،
‫پس فراتر از حد تصور ‫فیلم رو دیدم،
‫ولی تایتانیک سال 1912 غرق شد، ‫نه سال 1911.
‫فکر کنم 15اُم آپریل بود.
‫روز ملی فرانسه 14اُم جولایه. ‫حتی منم اینو میدونم.
‫ولی نمیدونم چه سالی.
‫- خب، میتونم تحقیق کنم. ‫- اوه، 1789ئه.
‫یه دستی به سروروی ‫کتاب های دیکنزت بکش.
‫«قصۀ دو شهر.»
‫«بهترین دوران بود، ‫بدترین دوران بود.»
‫خب، الان قطعا بدترین دورانه.
‫چندتا گلدوزی با تاریخ های غلط ‫وقایع بهم به ارث رسیده.
‫اهل بازی بوده.
‫اهل دور زدن آدما بود.
‫کتاب های پدرم، ‫هر 22 تاشون.
‫هرسال یه کتاب مینوشت.
‫مثل ساعت منظم.
‫کلاهگیس ها چطور؟
‫کلاهگیس بلا روی اون بود.
همیشه اسامی فیلم هایی رو دارن که ‫اسم یه زن روشون بود.
‫اسم کلاهگیس گمشده چی بود؟
‫اوه، نمیدونم. ‫هیچوقت متوجه نشدم.
‫فقط اسمش رو گذاشته بود ‫«کلاهگیس خوشگذرانی.»
‫فقط دارم با ارثیه ام ‫با احترامی که لایقشه رفتار میکنم.
‫مگه چه شونه؟
‫خب، انگار یه کمی از جیمز باند
‫و مقداری از ‫سیمون تمپلر رو قاتی کنی.
‫فرو کنی تو حلق یه پرنده ‫که جانی بومن ازش
‫مراقبت میکنه، و ‫اجی مجی لا ترجی.
‫بدک به نظر نمیاد.
‫بخاطر پرنده هه اینطوری ‫میگی، مگه نه؟
‫بگیر.
‫مال خودت.
‫اگه خوشت میاد، یه صندوق ‫پر از این کتاب ها دارم.
‫ممنون.
‫دارم آلیستر رو تعقیب میکنم.
‫آره، گمش کردم.
‫رفت توی یه هتل باکلاس ‫و جدید توی خیابون مانک.
‫ممکنه با هرکس که اجیرش ‫کرده ملاقات داشته باشه.
‫احتمالا بله.
‫فقط باید تا وقتی بیرون میاد ‫منتظرش بشی.
‫این چه کمکی به ما میکنه؟
‫نمیفهمیم با کی ملاقات کرده.
‫هری، میتونم برم داخل.
‫و چی؟
‫تک تک درها رو بزنی؟
‫نه.
‫منظورم اینه، ممکنه توی ‫رستوران هتل باشه.
‫یه تابلو هست که نوشته ‫یه رستوران توی پشت بوم هست.
‫و منم دیدم که سوار آسانسور شد.
‫خب، اولا، تو رو میبینه. ‫و دوما، تو یه نوجوونی.
‫اصلا راهت نمیدن اونجا.
‫خیلی خب.
‫راستی ببین، اخیرا ‫با لولا صحبت نکردی، نه؟
‫چند روز پیش، چطور؟
‫هیچی.
‫فقط پیام هام رو ‫جواب نمیده.
‫و تماس هام هم برنمیداره.
‫خب، در هر صورت انتظار دارم ‫تو بیشتر از من ازش خبر داشته باشی.
‫چون آخرین بار که ‫همراهت دیدمش،
‫با همدیگه ‫رفیق شفیق شده بودین.
‫اوه، ای بابا، هری!
‫راحت نیستم دربارۀ این ‫موضوع باهات صحبت کنم.
‫خودت بحثش رو ‫پیش کشیدی.
‫و تو عجیب غریبش کردی. ‫فقط...
‫اوه، یا خدای بزرگ!
‫فرگوس؟
‫فرگوس چیه... چی شد؟ ‫حالت خوبه؟
‫چی شد؟
‫چیه... چیه... چیه؟ ‫چی شد؟
‫آلیستر مُرد.
‫اوه، گندش...
‫اوه، لعنتی.
‫بیاین سریع قال ‫قضیه رو بکّنیم، باشه؟
‫باشه، شما چطوری...؟
‫منظورم اینه، مسخره ست.
‫اون که یه بچه ست، ‫و تو هم...
‫نه، ببین، ببین.
‫من مشکل قماربازی ندارم.
‫شاید هر از گاهی توی ‫"گرند نشنال" قمار کنم،
‫ولی همه میکنن... نه؟
‫پس بازی نمیکنی؟
‫نه، نه.
‫خدایا، تعجبی نداره تا خرتناق ‫به روسیه ای ها بدهکاری.
‫قیافه ت داد میزنه ‫داری دروغ میگی.
‫وقتی بهش ‫فکر میکنی غم انگیزه.
‫آخه من اونو به عنوان ‫یه آدم گاگول میشناختم.
‫سالهاست پرستار ‫عمه سیلیاست.
‫ولی نمیشناختمش.
‫روحمم خبر نداشت افسرده ست.
‫افسرده بود؟
‫مگه خودشو از ساختمون ‫پرت نکرد پایین؟
‫یا هلش دادن پایین.
‫میدونی، چشمم آب نمیخوره ‫کسی اینقدر
‫ازش بدش بیاد که هلش بده.
‫یه مامان بزرگ بود دیگه، ‫یه کم ترسناک، یه کم دوست داشتنی.
‫اوه، چطور میتونسته ‫یه کم دوست داشتنی بوده باشه؟
‫نمیدونم.
‫شاید اون موقع ها که ‫سرم غرغر نمیکرد.
‫یا بچگی هامون،
‫یه بازی باحال جستجوی ‫تخم مرغ عید پاک برگزار میکرد.
‫سرنخ میذاشت که باید ‫رمزگشایی میکردیم،
‫پازل میذاشت که ‫باید حلش میکردیم.
‫- باحال بودن. ‫- هومم.
‫بازم بازی.
‫یه شایعه هست که ‫پدرت با یه خانم جوون تر
‫رابطه داره.
‫خب، از خودش بپرسین.
‫آخه این موضوع ‫از اون جور چیزهاست
‫که به من نمیگه، مگه نه؟
‫تازه تقریبا 55 سالشه.
‫منظورم اینه، اصلا شدنی هست ‫آدم ها تو این سن عاشق بشن؟
‫ما ازش پرسیدیم.
‫و چی گفت؟
‫گمشو.
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫بچه پررو آشغال.
‫به طرز تهوع‌ آوری غم انگیزه، ‫ولی بلا میخواد
‫یه اینفلوئنسر اینستاگرامی بشه ‫یا هرچی که اسمش هست.
‫میدونین، همون آدم های ‫خوشگل که همه جای جهان
‫سفر میکنن و توی کشتی و ‫زیر آبشار عکس میذارن.
‫مشکل اینجاست که ‫کدوم آدمی با عقل سلیم
‫میخواد بلا رو فالو کنه، ‫شغل پرخرجیه.
‫میدونی، برای اونجور زندگی کردن ‫به فالوئر نیاز داری،
‫و برای فالوئر گیر آوردن هم ‫باید اونجور زندگی بکنی.
‫اون درخواست کرد ارثیه اش رو ‫زودتر از موعود بگیره.
‫بهم هرهر خندید.
‫شرط میبندم کلوئی اینو گفته.
‫مامان بزرگ گفت ‫راجع بهش فکر میکنه.
‫مامانت گفت توی ‫"نیو تون" زندگی میکنی.
‫اون قسمت از ادینبرو ‫منطقۀ گرونیه.
‫و توی کفش فروشی کار میکنی؟
‫ما بهش زنگ زدیم.
‫چرا اینکارو کردین؟
‫گفتن چند ماهه دیگه ‫اونجا کار نمیکنی.
‫در عجب بودیم خرج زندگی ‫در اونجا رو از کجا درمیاری؟
‫من یه ولگردم.
‫پاره وقت.
‫تقریبا مثل باقی تماس ها بود.
‫بابا با همه صحبت کرد، ‫کلوئی ناراحت شد،
‫نوآه یه شوخی بی مزه کرد،
‫و عمه سیلیا فقط ‫به صورت جسمی اونجا بود.
‫ببخشید، این یعنی چی؟
‫خب، اون روز ‫حالش خوب نبود.
‫یه چیزهایی راجع به ‫اردک ها میگفت.
‫یعنی فکر کنم تنها چیزی که ‫ازش صحبت کرد این بود.
‫دوچرخۀ قشنگی بود.
‫یه زنگ کوچولو داشت.
‫گفتی اسمت چیه، عزیزم؟
‫اوه، فرگوس.
‫راجع به یه نفر به اسم یرگوس ‫هی صحبت میکرد.
‫با وجود حرف هایی که میزد ‫خوشحالم که تو نبودی.
‫با حرفاش موهام سفید شد.
‫میخواستیم راجع به تماسی که ‫توش خواهرش مُرد صحبت کنیم.
‫اون روز هم حالش بد بود.
‫ولی یه جزئیاتی از اون روز ‫بهمون گفت.
‫حتما وقتی حالش بهتر شده ‫دوباره نگاهش کرده.
‫آلیستر عادت داشت تماس هاش رو ‫روی کامپیوترش ضبط کنه
‫محض احتیاط.
‫مشکلی نداره ‫یه نگاهی بندازیم؟
‫مهمون من باش.
‫چه پسر با ادبیه؟
‫از روز قتل هیچی نیست.
‫اوه، درسته.
‫سیلیا گفت آلیستر فیلم رو ‫از کامپیوتر برداشته
‫تا بده پلیس.
‫ریختش توی یه دونه ‫از این فلش ها.
‫یه فلش قرمزرنگ!
‫منو هیچوقت خونه تون دعوت نکن ‫چون ازتون دزدی میکنم.
‫دست خودم نیست. ‫چرا اینجوریم من؟
‫تو بارها تو خونه ام اومدی، اسکیوی.
‫آره، ولی انصافاً، چیزی نداری ‫که ارزش دزدیدن داشته باشه.
‫چند وقته دزد تشریف ‫دارین، آقای کالاهان؟
‫خواهشا اسکیوی صدام کن.
‫کسب و کار خانوادگیه.
‫بابام هم دزده، ‫جفت پدربزرگ هام هم هستن.
‫همۀ برادرهام بجز یکی شون.
‫نقشه بردار رسمیه.
‫درباره اش صحبت نمیکنیم.
‫مامانم یه دله دزد بود.
‫مامان و بابام واقعا ‫یه داستان رومئو و جولیت وار دارن.
‫خیلی رمانتیک به نظر میاد.
‫خب مالکی میگفت ‫یه آپارتمانی هست
‫که میخواین توش سروگوشی ‫به آب بدین؟
‫مشکل اینه که ما دنبال ‫یه فلش هستیم.
‫خیلی کوچیکه، ‫ممکنه هرجایی قایمش کرده باشه.
‫آره، ولی مردم معمولا چیزها ‫جاهای خاصی قایم میکنن،
‫ولی حمل بر خودستایی نباشه،
‫ من همۀ جاها رو میشناسم.
‫اینا قفل های خوبی ان. ‫باز کردنشون سخته.
‫اگه خواستی امنیتت رو بیشتر کنی، ‫پیشنهاد میدم از اینا بگیری.
‫اگه میخوای میتونم خودم ‫برات نصبش کنم.
‫گفتی هیچوقت خونه ام ‫دعوتت نکنم.
‫آفرین به تو. ‫دقت میکنی.
‫اجی مجی.
‫جالبه.
‫همونجاییه که مُرد.
‫اسکیوی تو شگفت انگیزی.
‫اوه، بیخیال بابا. اشکال نداره ‫تلویزیونش رو گلدون کنم؟
‫دیگه لازمش نداره که.
‫بگذریم، دیگه کافیه.
‫یه حرفی دارم که ‫بهتون بزنم.
‫اون کیه پیشته، مامانی؟
‫کسی نیست. ‫خودم تنهام.
‫پس اون کیه پشت سرت؟
‫خواهش میکنم...
‫اوه، خدای من!
‫مامان بزرگ!
‫بس کن!
‫امکان نداره آلیستر به این ‫سرعت تونسته باشه بره
‫خونۀ سوزان که ‫یعنی اون قاتل نیست.
‫ولی فیلم رو کپی کرده ‫و قایمش کرده.
‫منظورم اینه، حتما یه دلیلی داشته.
‫برای اخاذی؟
‫بله، فکر میکرد ‫قراره پولدار بشه.
‫ببین، من باید برم ‫خونۀ آنی دنبال لیبرتی.
‫میشه بعدا درباره اش حرف بزنیم؟
‫رد شدی؟
‫خب، همه تاحالا ‫کارنامه به دستشون رسیده.
‫ناراحت نمیشم. ‫میدونم چقدر سخت تلاش کردی.
‫ببین، نمیدونم رد ‫شدم یا نه، باشه؟
‫هنوز اصلا نامه رو باز نکردم.
‫آخه چرا؟
‫نکنه رد شده باشم.
‫فردا با خودت بیارش، ‫با همدیگه بازش میکنیم، باشه؟
‫راستش کارت خیلی ‫بی ادبانه بود، عمو جاسپر.
‫فقط داشتم آواز میخوندم...
‫نه، نه، بعداً میخونی، کلوئی.
‫فقط به عنوان بچۀ ‫اول مادر،
‫میخواستم در تولد 83 سالگیش ‫چند کلومی صحبت کنم.
‫مادر، ببخشید که حضوراً...
‫اوه، اگه دنبال فرگوس ‫میگردی، الان رفت.
‫منتظر بودم بره.
‫چی؟
‫خب، اوضاع خوب به نظر نمیاد.
‫میگفت بهش محل نمیدی.
‫اوه، خدایا.
‫اینطور فکر میکنه؟
‫بهش بی محلی نمیکردی؟
‫اوه، خب، آره، کردم.
‫تقصیر من نیست.
‫مامانم خیلی عوضی شده.
‫بهم گفته دیگه اجازه ‫ندارم ببینمش.
‫چرا؟
‫چون که یه بازنده ست ‫که هیچ آینده ای نداره
‫و اهل محله های بد شهره.
‫واقعا اینطوری گفته؟
‫خب، دارم تفسیر ‫حرفش رو میگم.
‫خب، کاملا در اشتباهه.
‫منظورم اینه، اون سخت تر از همۀ ‫آدم هایی که میشناسم کار میکنه.
‫خودم میدونم.
‫حالا چیکار کنم؟
‫لولا، ساده ست.
‫باید کاری رو بکنی که ‫مادرت میگه.
‫چی؟
‫یا نکنی.
‫زندگی فی النفسه سخت نیست. ‫این ماهیت انسانه که پیچیده ست.
‫زندگی فقط مجموعه ای ‫از انتخاب هاست.
‫یا اینو انتخاب میکنی ‫یا اون رو.
‫اگه از هیچکدومشون ‫خوشم نیاد چی؟
‫پس یکی دیگه رو ‫انتخاب میکنی.
‫- با همـ... ‫- صداش رو دربیار.
‫با همدیگه آشنا نشدیم.
‫اسم من بومنه، ‫جاناتان بومن.
‫وقتی حرف میزد صداش ‫مثل گوش دادن به دود بود.
‫ای بابا، من نمیدونم ‫دود صداش چطوریه.
‫نجواگونه و دودیه دیگه، میدونی.
‫این شکلی نه.
‫خیلی خب.
‫اسم من ژنوویو بوشارده، ‫آقای بومن.
‫و من...
‫ژنوویو؟
‫میدونی چیه؟
‫دیگه داره دیر میشه، ‫مگه نه، خنگول؟
‫بذار بهت بگم چیکار کنی، چطوره که ‫بری بالا و مسواک بزنی،
‫و بعدش بیام بالا ‫و روت پتو بکشم؟
‫میدونم، میدونم.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫الو.
‫اسم فیلم های قدیمی رو ‫روشون نذاشته.
‫- چی ها؟ ‫- کلاهگیس ها.
‫اسم معشوقه های توی ‫کتاب های باباهه ست.
‫22تا کتاب و 22 تا کلاهگیس.
‫چرا خودم متوجهش نشدم؟
‫آره، تکلیف کلاهگیس ها و کتاب ها ‫مشخص شد،
‫ولی تکلیف گلدوزی ها چی میشه؟
‫یه ایده ای دارم.
‫ساعت 10 خونۀ سوزان ‫بیا دیدنم، باشه؟
‫من باید برم.
‫چه بی ادبانه.
‫خیلی خب.
‫اوه، خودشه، رفیق.
‫براش کار کن، ‫و مال خودت کن.
بیچاره ان
‫اوه، مچت رو گرفتم، ری بیشرف.
‫- سابرینا. ‫- پیدا کردم.
‫«بیوه گفت: خنده»
‫و آخریش مری.
‫ستاره دریایی با لباس شنا. ‫گلاهگیس گمشده اسمش ربکائه.
‫«بلوند بمبئی.»
‫جریان چیه؟ بگین.
‫یه جستجوی گنجه.
‫مادرت واقعا اهل بازی بود.
‫ببین، اسم گلاهگیس ها ‫اسمِ
‫معشوقه های توی ‫کتاب های پدرتونه.
‫پس کلاهگیسی که توی ‫وصیت نامه به بلا رسید،
‫همون کلاهگیس خوشگذرانی مامان بزرگ سوزان، ‫اسم ربکا روش دوخته شده
‫ربکا مربوط میشه به ‫یه کتاب خاص.
‫تاریخ های گلدوزی ها
‫از عمد اشتباه نوشته شدن.
‫رمز کتابه.
‫ببین، هر تاریخ دوتا اشتباه داره.
‫خب، اگه با ترتیب تاریخی ‫شروع کنیم،
‫چرا با چیز دیگه شروع کنیم، ‫اولیش میشه
‫امضای فرمان آزادیه، ‫پانزدهم ژوئن 1215.
‫15/06/1215
‫ولی مادرت نوشته ‫15/11/1315.
‫که یعنی بجای ژوئن نوشته ‫نوامبر، یعنی بجای 6 نوشته 11.
‫پس یعنی صفحۀ یازدهم.
‫آره، و ببین دومین اشتباه توی ساله.
‫بجای 1215 نوشته 1315.
‫بجای 2 نوشته 3.
‫این یه ارجاع به کلمۀ سومه.
‫پس کلمۀ سوم در صفحۀ 11...
اش
‫و کلمۀ نهم صفحۀ 9.
‫کرافت.
‫کلمه دوازدهم صفحۀ 26.
‫هالند.
‫کلمه نهم صفحۀ 14.
‫- سامرست. ‫- و کلمه اول صفحۀ 19.
‫خیابان.
‫اشکرافت هالند خیابان سامرست.
‫پس باید همه رو ‫دور هم جمع کنیم.
‫نمی... نمی... نمیتونیم. ‫همه برگشتن خونه شون.
‫جاسپر پاریسه، ‫کلوئی ادینبره.
‫میتونیم یه تماس ویدیویی بگیریم.
‫امروز ساعت 2، خوبه؟
‫پیدا کردم. ‫تو منطقۀ رنلگ هستن.
‫داره زنگ میخوره.
‫وکلای اشکرافت هالند. ‫چطور میتونم کمکتون کنم؟
‫بله، سلام.
‫من نمایندۀ خانوادۀ ‫تازه متوفی سوزان هندرسون هستم.
‫کسی هست بتونم راجع به ‫وضعیتش باهاش حرف بزنم؟
‫بله. ‫یه لحظه گوشی لطفا.
‫بعد از این باید چارلی رو ببینم.
‫به کمکش احتیاج داریم.
‫و ازت میخوام ‫دوتا کار بکنی.
‫یکی شون یه کم خطرناکه.
‫خوبه. اسم وسط من خطره.
‫بی وفای عوضی.
‫چطور تونستی؟ ‫از بین این همه زن؟
‫همین الان تموم میشه.
‫همین ثانیه.
‫فورا، منظور خودم رو ‫دارم واضح میگم، ریموند؟
‫ببخشید گفتی کِی تموم میشه؟
‫هفتۀ دیگه پنجشنبه؟ ‫تقویمم رو چک میکنم.
‫نکن!
‫شغلت رو به فنا میدم.
‫برات اینقدر ارزش داره؟
‫نه. اینطور فکر نمیکردم.
‫حالا هرکاری بهت میگم بکن.
‫یه ساعت دیگه وقت داری؟
‫ازت میخوام ‫یکی رو بازداشت کنی.
‫روال کار اینطوری نیست، هری.
‫البته، میدونم. ‫کاملا درسته، دلبرم.
‫ولی میدونم سوزان هندرسون رو ‫کی کُشته.
‫همه هستن؟ ‫خوبه...
‫فهمیدی مادرم با پول ها
‫چیکار کرده یا نه؟
‫فهمیدیم.
‫پس بهمون بگو، همین حالا.
‫همه چی به وقتش، ‫آقای هندرسون.
‫حالا کل ماجرا برمیگرده ‫به یه زمانبندی خیلی بد.
‫نه، لعنتی! ‫تو برای ما کار میکنی.
‫حالا کاری که میگم رو بکن، ‫سؤالم رو جواب بده.
‫اگه اصرار میکنی باشه.
‫کل ماجرا برمیگرده ‫به یه زمانبندی خیلی بد.
‫ببینین، اخیراً بلا از سوزان خواسته
‫ارثیه اش رو زودتر از ‫موعود بگیره
‫تا بتونه بره پی رویاهاش.
‫و این سوزان رو به فکر وا داشته.
‫و تصمیم گرفته ‫ارثیۀ همه تون رو
‫الان بده بجای اینکه تا بعد ‫مرگش منتظرتون بذاره.
‫بهت که گفتم بهم ‫هرهر نخندید، کلوئی.
‫سوزان دلش میخواد وقتی همه تون ‫دارین از پولتون لذت میبرین ببینتتون.
‫ولی این هنوزم مشخص ‫نمیکنه با پول ها چیکار کرده.
‫کاری که با پول ها کرده اینه که ‫برای تک تک تون،
‫حساب سپرده ساخته.
‫چرا بهمون نگفت؟
‫قرار بود توی اون ‫تماس آخر بهتون بگه.
‫وایسا، از کجا اینا رو میدونی؟
‫خب، چون امروز ‫با وکلیش صحبت کردیم.
‫اوه، نخیر نکردی. ‫خودم امروز عصر باهاش حرف زدم.
‫وکیل خانوادگی تون نه.
‫برای اینکار سراغ ‫اون نرفته چون دلش میخواسته
‫در قالب یه بازی درش بیاره و میدونسته که ‫وکیل خانوادگی تون زیادی پیر و سنتیه که قبول کنه.
‫وایسا، وایسا، وایسا، داریم دربارۀ
‫یه ارثیۀ چندین میلیون یورویی ‫صحبت میکنیم،
‫و داری میگی مادرم میخواسته ‫در قالب یه بازی درش بیاره؟
‫آره، یه جستجوی گنج.
‫ببینین، وقتی قاتل ‫داشت خفه اش میکرد
‫مادرتون میخواسته ‫اولین سرنخ رو بهتون بده، ببینین.
‫یه حرفی دارم که بهتون بزنم. ‫من یه تصمیمی گرفتم.
‫- اون کیه پیشته، مامانی؟ ‫- اون کیه؟
‫چطور، کسی نیست. ‫خودم تنهام.
‫کاش فقط چند دقیقه ‫بیشتر صبر میکردین.
‫با کی داری حرف میزنی؟
‫داری میگی قاتل یکی از ماست؟
‫اگه این دوتا دلقک بتونن ‫«معما» رو حل کنن
‫منم قطعا میتونم.
‫اوه، خب، به این ‫سادگی ها نیست.
‫ببینین، اگه یه نفر برای ‫بدست آوردن ارثیه
‫یکی رو بکُشه دیگه ‫ارثیه بهش نمیرسه.
‫کار یه دزد بود.
‫هیچکس اینجا اونو نکُشته. ‫همه مون سر تماس بودیم.
‫نمیتونستیم ‫همزمان دوجا باشیم.
‫آره، فقط یکی تون ‫توی تماس نبوده.
‫ما همدیگه رو دیدیم. ‫با همدیگه صحبت کردیم.
‫این چندان حقیقت نداره، درسته؟
‫بهتون یادآوری میکنم.
‫با خوندن «تولدت مبارک» ‫شروع کردین.
‫وقتی آهنگ تموم شد، یکیتون سعی کرد با آهنگ
‫«چون که آدم خوب و خوش ‌روییه» ادامه بده.
‫تو بودی، کلوئی.
‫و جاسپر گفت ساکت باشی.
‫بله، گفتم.
‫یادمه چون حس کردم وظیفه منه که
‫چند کلومی صحبت کنم، و بعد ‫در مورد طلاقم حرف زدیم.
‫من یه شوخی بامزه کردم. یعنی من اونجا بودم.
‫هممون اونجا بودیم.
‫هممون حرف زدیم.
‫یا بلا حرف نزد.
‫کار من نبود.
‫همون طور که دیدید، ما فیلمش رو داریم.
‫یه کم طول کشید تا چیزی که ‫آلیستر فوراً متوجه شد رو متوجه بشیم.
‫گوش کن، اگه داری می گی دخترم مسئول
‫اتفاقیه که افتاده، پس کاملا...
‫ما این رو نگفتیم!
‫خب، بلا اونجا بود. به شوخی نوآه خندید.
‫سیلیا. هه.
‫اون اصلا با هیچ کدوممون تعامل نداشت.
‫من 78سالمه مرتیکه بیشرف!
‫فکر میکنی من خواهرم رو خفه کردم؟
‫کار سیلیا هم نبوده.
‫پس کار کی بود؟
‫کارِ...
‫کلوئی بود.
‫چی؟
‫نه...
‫آخه خودت گفتی من بهش گفتم ساکت باشه، نه؟
‫آره، و بعد قهر کرد. دیگه هیچ تعاملی نکرد.
‫اهمیتی نداره که تعامل نکرد.
‫من می تونستم ببینمش. داشتم صاف بهش نگاه می کردم.
‫دقیقا، مرسی استفانی.
‫نه، داشتی به یه فیلم ضبط شده نگاه می کردی
‫انگار که زنده بود.
‫نه، محاله چون نمی دونسته که قراره
‫جاسپر بهش بگه که ساکت بشه،
‫اون هم نه توی اون لحظه به خصوص.
‫آره مگر اینکه از قبل نقشه کشیده باشن.
‫آخه چرا...
‫جاسپر، کلوئی، می خوایید بهش بگید یا خودم بگم؟
‫جاسپر جلوش رو بگیر.
‫چون کلوئی همون دختر جوانیه که
‫جاسپر داره باهاش به همسرش بی وفایی می کنه.
‫این حرف کثیفیه!
‫اون خواهرزاده شه.
‫خواهرزاده ناتنی، ‫باهاش پیوند خونی نداره.
‫راستش غیرقانونی نیست.
‫فقط چندش آوره.
‫اون توی شهر ادینبرو بود...
‫نه اون توی ادینبرو بوده ‫نه جاسپر توی پاریس بوده.
‫در واقعیت هردوشون تو یه سوئیت
‫در هتل «اِم» در فاصله چند دقیقه ای تا خونه سوزان بودن
‫و آلیستر وقتی فیلم رو دوباره نگاه کرد
‫فورا این رو متوجه شد.
‫ببینید، جاسپر و کلوئی هردوشون وسایلی از خونه آوردن
‫تا چیزی که معمولا در این تماس ها پشت سرشون هست رو
‫بازسازی کنن.
‫پشت سر کلوئی همیشه یه لامپ بود،
‫و شاید شکسته یا ‫شاید فقط فراموش کرده با خودش بیاره.
‫و با خودشون فکر کردن اگه از همونی که
‫توی اتاق هست استفاده کنن هیچ کس متوجه نمی شه.
‫همون که حالا پشت سرته کلوئی.
‫به این دقت نکردی که اون لامپ ها رو
‫یکی از اهلی محل برای هتل طراحی کرده.
‫آره، توی مجله هتل
‫یه مقاله در موردش هست.
‫آلیستر یه نسخه از این مجله توی آپارتمانش داشت.
‫اون با کلوئی تماس گرفته و گفته حق السکوت می خواد.
‫کلوئی هم موافقت کرده، اما وقتی وکیل خانوادگی
‫گفت که پولی در کار نیست، متوجه شدن نمی تونن پول بدن.
‫که یعنی آلیستر هم باید می کشتن.
‫پس کلوئی هم کشوندش بالای پشت بوم هتل،
‫و جاسپر هلش داده پائین.
‫هه!
‫حالا چارلی.
‫جاسپر یه کاری بکن! جلوش رو بگیر.
‫برو اون طرف.
‫جاسپر هندرسون، کلوئی هندرسون،
‫شما به جرم قتل سوزان هندرسون بازداشت هستید!
‫دختر ابله!
‫اوه، این تماس خیلی خفن تر از تماس های همیشگی بود.
‫نمی تونم. تو بازش کن.
‫اوه، گندش بزنن، دیگه چیه؟
‫دیگه نمی تونستم تحمل کنم.
‫چی؟
‫اوه، گندش بزنن، دیگه چی؟
‫فکر کردم دوست داشته باشی بدونی که،
‫هم از کلوئی اعتراف گرفتیم، و هم از...
‫بیا نوشیـ... چارلی؟
‫نه.
‫نه!
‫کتت رو بردار.
‫جون، نوشیدنی رو بیار.
‫تمام نوشیدنی رو.
‫به نظرت متوجه می شن رفتی؟
‫اوه، نمی خوام در موردش فکر کنم!
‫بجنب، نامه رو بده!
‫خب؟