‫بفرما. ساندویچ هات داخلشه.
‫حالت چطوره، هان؟ حاضری؟ روز آخرته
‫لااقل امروز حوصله اشون سر نمی ره. نه؟
‫خودت می دونی.
‫باشه.
‫فعلا.
‫آتش نشانی و کمک های اولیه، بفرمایید.
‫- سلام، اونجا آتش نشانیه؟ ‫- بله، خانم.
‫خونه همسایه آتیش گرفته.
‫- می ترسم آتیشش پخش بشه. ‫- ما کمکتون می کنیم.
‫مرکز شهر، خیابون هافسترات، پلاک 7. درسته خانم؟
‫درسته.
‫چی می بینید؟ دود یا آتیش هم می بینید؟
‫فقط دوده.
‫به آتش نشان ها اطلاع دادیم. «ایست بانک» تو راهه.
‫[در حال آتش سوزی]
‫توجه کنید. ساختمون آتیش‌ گرفته.
‫می پیچیم چپ.
‫بوریس، با اون ماشین آتش نشانی با احتیاط برو، لطفاً.
‫همیشه احتیاط می کنم، معاون، من رو که می شناسی.
‫هنوز هم موقع رانندگی‌ می‌ترسی؟
‫اذیتم نکن.
‫بهش می گن حالت تهوع. ماشین‌ گرفتگی.
‫حواست به جاده باشه.
‫نمی خوام مثل اون موقعی که ‫رفتیم «پتیتِ» پاریس چپ کنیم.
‫فقط 1بار این طور شد.
‫من فقط یه بار تو زندگیم تصادف کردم. ‫اون هم 20سال پیش بود.
‫- اون... ‫- بوریس بهترین راننده امونه.
‫نباید انقدر بهش سخت بگیری.
‫من ترجیح می دم پرواز کنم. من رو می شناسی.
‫باز اون خطرش خیلی کمتره.
‫ اصلا می دونی چیه؟ حق با توئه.
‫این بوی گند چیه؟
‫- وینسنت داره غذا می خوره. ‫- وینس!
‫- چیه؟ ‫- داری غذا می خوری؟
‫- آره. ‫- آخه حالا؟
‫خب وقت ناهارمه.
‫تو راه یه مأموریت اضطراری هستیم.
‫- آره. ‫- حالا چی هست؟
‫کتانجک مرینیت شده، کارپاچیوی انبه، یه تیکه آووکادو،
‫گرانول منیزیم، ید، در واقع یه سالاد گیاهیه.
‫- سالاد گیاهی. ‫- آره.
‫- خوشمزه ست؟ ‫- آره.
‫- می شه من هم یه مقدار بخورم؟ ‫- آره.
‫بذار یه امتحانی بکنم.
‫مراقب باش.
‫- حالم به هم خورد. ‫- اورلاندو!
‫بوی عرق می ده.
‫من 1ساعت زودتر از خواب پا شدم ‫تا اون کتانجک رو مرینیت کنم.
‫- ناکرت؟ ‫- بله.
‫می شه مثل یه آدم عادی تماس رو جواب بدی؟
‫اگه گشنه باشم، نمی تونم کار کنم.
‫دستیار؟
‫معاون، دستیار استیو نیومده.
‫فقط 5 نفر هستیم.
‫- لعنتی! ‫- باز شروع شد.
‫- سرگروهبان فونکه. ‫- پاتریک.
‫دود غلیظی داره از ساختمون میاد بیرون.
‫نمی دونیم کسی داخله یا نه، ولی باید خالی باشه.
‫- دریافت شد، رئیس. ‫- گروهبان، یه چیز دیگه.
‫باید بهت بگم که امروز تو مسئولی.
‫دستار استیو پاولز تصمیم گرفته...
‫باز هم نیاد!
‫- مفهومه؟ ‫- مفهومه.
‫ این اولین آتیش سوزیمون تو این چند هفته ست و استیو دوباره نیومده؟
‫نمی دونم چه مرگشه. به چی زل زدی؟
‫آروم باش، دختر، باشه؟ گوش کن، اورلاندو حواسش هست
‫من هم با خودم گفتم ‫«اگه اتفاق بدی برای استیو بیفته، چی؟»
‫یه حس قوی بود.
‫می دونی چیه، جیو؟ برو به جهنم!
‫- خودت برو به جهنم! چته؟ ‫- سلام، بچه ها. سلام!
‫تمرکز کنید، بچه ها.
‫وینس، نینا، اولین حمله به حریق با شما. ‫بوکی، پمپ آتش نشانی با تو.
‫من و هنری می ریم داخل، ‫جیو، تو هم پیرزنه رو نجات می دی.
‫اورلاندو، بذار من هم باهات بیام. ‫من نمی خوام یه پیرزن رو نجات بدم.
‫تو عوضی ترین آدم اوستاندی.
‫بیراه نمی گی.
‫ثابت کن.
‫استیو چه طور؟ برای این کار یه چایی دیگه حقشه، نه؟
‫ادامه بحث بمونه برای بعد. بوکی، تقریباً کی می رسید؟
‫- 5دقیقه دیگه. ‫- چه قدر دیر.
‫- بهتره از چپ بری. ‫- از خیابون یه طرفه؟
‫- آره. برو. ‫- باشه.
‫الآن پیچیدم چپ.
‫این دیگه چه کاری بود؟
‫- نوئل، صدام رو داری؟ ‫- خب، من اینجام.
‫قسم می خورم که کمِ کم بالا میاوردم، داداش.
‫وای!
‫آتیش فعلا مهار شده، ولی ممکنه ‫سریع پخش بشه. همه رو بیرون کن.
‫کسی نمیاد؟
‫نیروهای ژیستل دارن میان.
‫ماشین پمپ آب جدید دارن، ‫اما نمی تونن به موقع برسن.
‫- منتظرشون نمی مونیم، تیمت رو بیار. ‫- چشم.
‫هی، گروهبان، طبق قوانین پیش برو، رفیق.
‫همیشه همین کار رو می کنم. جیو، به پیر زنه کمک کن.
‫- وینس، در. ‫- باید قفلش رو بشکنیم.
‫وقت نداریم. هنری، هالیگان رو بده.
‫- نینا، حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫جیو، حواست به رفتارت باشه!
‫بوکی،
‫شیرِ 8.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آماد‌م.
‫- حله؟ ‫- حله.
‫بررسی شد.
‫خیلی خب.
‫برو!
‫سلام. نمی‌دونستم دارم ‫زیباترین زن اوستاند رو نجات میدم.
‫بله؟
‫- حاضرین، خانوم؟ ‫- برم کیفم رو بردارم...
‫نه. نه، نه، نه. باید عجله کنیم خانوم. ‫ولش کنید. با من بیاین.
‫- وقت نداریم؟ ‫- نه.
‫کمکم کنید!
‫پاتریک، ما تو طبقه‌ی حریقیم.
‫وینس، در رو چک کن.
‫قفله.
‫می‌شنوی؟
‫یه نفر داخله.
‫نینا، فشار رو چک کن.
‫- وینس، بشکنش. ‫- باشه.
‫- مواظب باش برنگرده روت. ‫- حالا!
‫- حله؟ ‫- آره.
‫بیاین یه نگاه به داخل بندازیم. ‫با علامت من. یک، دو، سه. بریم!
‫خب؟
‫آتیش نیست ولی دود زیاده. ‫بازمانده‌ای نمی‌بینم.
‫خیلی خب. بریم واسه جست و جو و نجات. ‫میریم تو. حاضرین؟
‫یک، دو، سه، بریم.
‫وینس، چی می‌بینی؟
‫وینس، این چیه اینجا؟
‫اینجا یه بازمانده هست.
‫- یه نفر اینجاست. ‫- باشه.
‫- یه مَرده. ‫- برو، هنری.
‫- باشه. سرپوش نجات. ‫- اون آهنگ لعنتی رو قطع کن.
‫بازمانده پیدا شد.
‫مرده بیهوشه، یا از مواد مخدره یا از دود.
‫طاقت بیارید. نیروی کمکی تو راهه. ‫ماشین نردبون الانا می‌رسه.
‫مفهومه. ‫داریم راه رو پاکسازی می‌‌کنیم.
‫واقعا؟ دوباره؟
‫وینس، از دوربین حرارتی استفاده کن.
‫منبع حریق پشت اینه. ‫حتما یه اتاق مخفیه.
‫آروم باش.
‫آروم باش!
‫- ما آتش‌نشانیم. ‫- واسه کمک اومدیم! آروم باش!
‫آروم باش!
‫آهای!
‫- وینس. ‫- اورلاندو.
‫اورلاندو! چی...
‫یعنی یه روزی می‌رسه ‫که دیگه سر راهمون نباشین؟
‫- محیط باید امن باشه دیگه. ‫- شوخیت گرفته؟
‫ماشین نردبون تاخیر داره. ‫اولاندو، گزارش بده.
‫محض رضای خدا. ‫چی شد؟
‫حالا دیگه بازمانده‌ها رو ‫دستگیر هم می‌کنید؟
‫یه شهروند رو دستگیر کردن. ‫حتما گروهبانم دلیل داشته.
‫سعی کن تمرکز کنی. ‫گنزالس، حاضر شو.
‫منشأ حریق اون یکی اتاقه. ‫هنری، بیا قفسه رو جابه‌جا کنیم.
‫- چشم. ‫- با شمارش سه، باشه؟
‫- گنزالس، حاضری؟ ‫- حاضرم.
‫یک، دو، سه.
‫نینا!
‫بذارین برم.
‫بنویس در حین مأموریت ‫به آتش‌نشان حمله کرد.
‫دوستم تو ساختمونه.
‫- چی؟ ‫- دوستم داخله.
‫- کجا؟ ‫- پشت قفسه.
‫لعنتی.
‫یه بازمانده‌ی دیگه داخله. ‫یه بازمانده‌ی دیگه داخله.
‫من بازمانده‌ی دیگه‌ای نمی‌بینم.
‫لعنتی! اینجا یه آزمایشگاه مواد مخدره.
‫معاون! یه مرزعه‌ی ماری‌جوآنا پیدا کردیم.
‫حتما علت آتیش هم همون بوده.
‫حتما می‌خواستن برق بکشن. ‫برای همین متر هست.
‫اوناهاش، من اون یکی بازمانده رو می‌بینم.
‫- کجاست؟ ‫- پشت اون میله‌ها.
‫نینا، ادامه بده. ‫میریم بیاریمش.
‫- حاضری؟ ‫- بله، قربان.
‫- برو. ‫- چشم.
‫اینجاست.
‫خوبه.
‫گروهبان، گزارش بده.
‫بازمانده پیدا شد. ‫می‌خوایم تخلیه کنیم.
‫اما آتیش داره شدیدتر میشه.
‫پاتریک، موقعیت رو اعلام کن.
‫ظاهراً مزرعه ‌ی ماری‌جوآناست.
‫هنوز یه بازمانده داخله. ‫تیمم داره میارتش بیرون.
‫نردبون رو بیارید، ‫مستقرش کنید تا آتیش رو خاموش کنید،
‫حتما یه تیم دیگه ‫ برای حمله به حریق دوم بفرستید.
‫چشم. نردبون بفرستید بالا!
‫اون زنده نمی‌مونه.
‫از کجا معلوم؟ تو ریه‌هاش دود رفته، ‫ولی ممکنه زنده بمونه.
‫نینا، منتظر چی هستی؟
‫به زور نگهش داشتم.
‫خیلی گرمه. ‫کنترلش داره سخت میشه.
‫باید بجنبین. حتی اتاق کوچیک هم ‫ هنوز خیلی کار داره.
‫نینا، به گوش باش.
‫لعنتی! حالا چی کار کنیم؟
‫- ما می‌تونیم. حاضری؟ ‫- آره.
‫- پاش رو بگیر. ‫- باشه.
‫- حله؟ برو! ‫- باشه.
‫زود باشید، برید بیرون. ‫لعنتی! اورلاندو، گزارش بده!
‫- هنری می‌بینیشون؟ ‫- نه.
‫الان تیرآهن میفته. ‫سقف داره میاد پایین.
‫اورلاندو، زود باش پسر. ‫گزارش بده.
‫آتیش خیلی شدیده. ‫دیدمون صفره.
‫امدادگر اورژانس، بیاین!
‫بیاین اینجا! سریع!
‫باشه.
‫بیا! بیا! بیا!
‫آره. بذارید پایین.
‫خب؟
‫زبونش سیاه شده، ‫اما ممکنه زنده بمونه. برید!
‫ببخشید، گروهبان. من از خبرگزاریِ ‫«ریجیونال کاست»اومدم.
‫میشه چند تا سوال ازتون بپرسم، آقا؟
‫- معاون رفته. ‫- ایشون گروهبان ناکارته.
‫یه مزرعه‌ی ماری‌جوآنا پیدا کرد. ‫امروز به سوالاتون جواب میده.
‫- خب؟ اون دیگه چه کاری بود؟ ‫- چی؟
‫بالا چه اتفاقی افتاد؟ ‫یه گروهبان از آتیش فرار کرد.
‫اون به هنری حمله کرد. ‫چی کار می‌کردم؟
‫رفتارت خوب بود.
‫خوب زدیش زمین.
‫آره، حال کردم. ‫آفرین، دختر. کارت خوب بود.
‫لعنتی.
‫وقت چاییه!
‫لعنتی!
‫لعنت به اون چایی بابا! نه!
‫- خوب خوابیدی، دستیار؟ ‫- آره، من...
‫دیگه هیچ وقت غیبت نکن. ‫چه دستیار باشی چه نباشی، برام مهم نیست.
‫- بیا. ‫- چشم.
‫آره، یه کم دیر شروع کردم.
‫آره، اصلا هر چی، استیو. ‫انگار نمی‌خوای عوض شی.
‫با تیشرت خیس خوب شدم؟
‫نه. بیخیال، لباسات کلاً خیسه.
‫- اوضاعت خیلی داغونه. بیا بریم. ‫- آره، می‌دونم.
‫رئیس پلیس بهم زنگ زده بود.
‫حرفای قشنگی نزد.
‫نیازی نیست که براتون توضیح بدم، هان؟
‫گروهبان فکر کرده پلیسه.
‫دستیار هم که هر وقت ‫عشقش می‌کشه میره و میاد.
‫قهوه بدم خدمتتون؟
‫ایستگاه «ایست بانک»، ‫خیلی خودتون رو دست بالا گرفتین، آره؟
‫بهترین ایستگاه بخشین؟ ‫فاجعه‌ست.
‫نمی‌دونم بهترینیم یا نه. ‫اما سریع‌ترینیم.
‫شاید اگه تجهیزات در حد قابل قبول بود...
‫و این ماشین پمپ آب واسه سال 2000 نبود...
‫باید بزنم تو دهنت که خفه شی؟
‫اصلا تو بخش آمادگی جسمانی رو ‫چه جوری قبول شدی؟
‫بگذریم. یه نکته‌ی دیگه. ‫این دستیارم آلیساست.
‫بخش تازه استخدامش کرده ‫تا قسمت روابط عمومی رو اداره کنه.
‫مثلا برنامه‌های تیم و کارهای آنلاین رو. ‫میشه باقی چیزها رو خودت بگی؟
‫بله. ما می‌خوایم وجهه‌ی عمومیِ ‫کل اداره‌ی آتش‌نشانی رو...
‫بهتر کنیم.
‫از طریق شبکه‌های اجتماعی، ‫عکس، فیلم، مصاحبه و اینجور چیزها.
‫هر وقت خواست می‌تونه باهام مصاحبه کنه.
‫از همه انتظار همکاری دارم، خب؟
‫این کارهای احمقانه باید تموم بشه.
‫پلیس کار خودش رو می‌کنه، ‫ما هم کار خودمون رو.
‫فرمانده، صرفاً برای رفع ابهام می‌پرسم،
‫اگه یه فروشنده‌ی مواد مخدر دیگه ‫یکی از آتش‌نشانامون رو کتک زد، بذاریم بره؟
‫گروهبان فانکه، ‫محض اطلاع می‌پرسم،
‫دردسر درست کردن ‫جزو کارهای روزانه‌ته؟
‫توجه، توجه. ‫یه ساختمون آتیش گرفته.
‫- خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫استیو، استیو، تو نمیری.
‫- گوش گن، پسر. بیا اینجا. ‫- واقعا؟
‫توجه، توجه.
‫زود باش، استیو، ‫می‌دونی که اینجوری نمی‌تونیم پیش بریم؟
‫الان چند ماهه وضعیتت همینه.
‫واضح بگم، غیبت غیرموجه داری. ‫راستش دیگه تعدادش از دستمون در رفته.
‫تو مشکل اعتیاد داری، دستیار.
‫- ای خدا. ‫- خیلی هم تابلوئه.
‫مثل روز روشنه.
‫چاره‌ای نداریم که تا یه مدت نامعلوم ‫ تعلیقت کنیم.
‫پاتریک، این کار رو نکن، داداش! ‫می‌خوای تعلیقم کنی، رفیق؟
‫12 ساله اینجام. ‫12 سال!
‫این همه سال همراه تیم، خودم رو فدا کردم.
‫می‌دونی...
‫این تصمیم گرفته شده، دستیار.
‫تو توی این ایستگاه جایی نداری، باشه؟ ‫دیگه نه.
‫از حالا هم شروع شد، خب؟ ‫فهمیدی؟
‫لطف کردی.
‫مرسی، داداش. ‫واقعاً دمت گرم.
‫[باشگاه پرواز استاند]
‫مریکه؟
‫سلام! 20 دقیقه‌ست منتظرتم.
‫باید دوش بگیرم، وگرنه دیرم میشه.
‫راستی، صبح بخیر.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫تعقیبم می‌کنی؟
‫صبح تو هم بخیر.
‫دارم از مغازه‌ی راجرز برمی‌گردم. ‫یه کم ماهی خریدم.
‫- قرار بود به هم فضا بدیم. ‫- خب دارم بهت فضا میدم دیگه، نه؟
‫فقط داشتم خریدم رو می‌کردم. ‫چه ارتباطی به تو داره؟
‫- ای خدا، اگه می‌خوای اینجوری کنی... ‫- نه.
‫- چی نه؟ ‫- نه، می‌دونی چیه؟
‫تو چون اعتماد نداری اومدی اینجا، مایکی. ‫می‌خوای ببینی چه جوری زندگی می‌کنم.
‫فکر می‌کنی بدون تو نمی‌تونم زندگی کنم.
‫برای همین اومدی. ‫می‌خوای ببینی؟ آره؟
‫من نیازی ندارم چیزی رو ببینم. ‫بیخودی شلوغش نکن.
‫من توی اون قایق آبی که اونجاست، ‫ زندگی می‌کنم.
‫فهمیدی؟ صبر کن، لعنتی.
‫ببخشید. واقعا نباید اینجوری رفتار می‌کردم.
‫خب، من هر روز بهش فکر می‌کنم.
‫اصلا روی اون سه‌پایه‌ها جات محکمه؟
‫- اینجوری نمیشه. تو واقعا... ‫- من باید برم.
‫آبیِ قشنگیه.
‫نباید روز اول کاریش دیر برسه.
‫کل وقتت رو صرف اون نکن.
‫- وقتی 40 سالت شد... ‫- صبح بخیر.
‫باد فتق و اختلالات تمرکز می‌گیری.
‫اوناهاش! ‫وای! خوشتیپ کردیا؟
‫- آره. کفشام کو؟ ‫- شاید تو جاکفشیه؟
‫وایستا ببینمت.
‫بسه دیگه.
‫مریکه، خدا بگم چی کارت نکنه!
‫[گروه آتشنشانی]
‫پاتریک، آخه چطور ممکنه؟ ‫تیمت هنوز خبر نداره؟
‫مگه من رو نمی‌شناسی؟
‫نباید از کسایی که واسه‌ت کار می‌کنن ‫مخفی کنی که روز آخرته.
‫می‌خوای ترفیعت رو جشن بگیری، نه؟
‫می‌خوای فرمانده بشی. ‫خیلی خوبه نه؟
‫ترفیع؟ حق انتخاب که نداشتم.
‫خوشحال باش، واسه سلامتیت خوبه.
‫افرادت و کل ایستگاه چیزیشون نمیشه.
‫اوضاع از این بهتر نمیشه.
‫پاتریک، من به خاطرت هر کاری می‌کنم. ‫می‌دونی که؟
‫منم از همین جا شروع کردم. ‫این ایستگاه مال منم بوده.
‫همسن‌های ما دیگه نباید ‫ایستگاه اداره کنن، رفیق.
‫برو خونه، از تو خونه بودن ‫ و با همسرت بودن لذت ببر...
‫یه کم پرواز کن. ‫دیگه بیشتر از این چی می‌خوای؟
‫زندگی چیز خوبیه، مگه نه؟
‫شرمنده.
‫تبریک میگم، فرمانده سیناوی.
‫- ممنون. ‫- خب، بهتره دیگه من برم.
‫معاون، با آرزوی بهترین‌ها تو روز اولت.
‫فکر کنم لازمت بشه.
‫پاتریک، فردا تو مرکز می‌بینمت.
‫تو این مدت یه کم استراحت کن، خب؟ ‫برو یه پرواز جانانه‌ای چیزی.
‫منم باید برم.
‫و...
‫به افرادم هیچی نگفتم.
‫باید خودت رو بهشون معرفی کنی، معاون.
‫باید بهشون بگی که داری میری.
‫مگه نه؟
‫به نظرم باید از زبون خودت بشنون.
‫خب...
‫خب، آره، شاید باید ‫زودتر بهت می‌گفتم، اما...
‫بهم پیشنهاد ترفیع داده بودن ‫و من قبول کردم.
‫من توی مرکز، رئیس میشم.
‫این آخرین روزم توی «ایستگاه ایست بانک»ـه.
‫- چی گفت؟ ‫- چی؟
‫- واقعا؟ ‫- جدی میگه؟
‫آره. راستش،
‫یه بدقلق پیری مثل من ‫نباید ایستگاه رو اداره کنه.
‫من باید به فکر خودم باشم.
‫قراره به عنوان رئیس، کار دفتری کنی. ‫باورم نمیشه.
‫آره، شاید باید زودتر بهتون می‌گفتم،
‫اما وقتشه که برای یه نفر دیگه ‫جا باز بشه.
‫خب، معاون؟
‫سلام به همگی، من معاون جدیدتون، ‫دامینیک میرزمانم.
‫آره، می‌دونم یه کمی غیرمنتظره‌ست،
‫اما امیدوارم همکاری خوبی داشته باشیم.
‫به من این مسئولیت رو دادن...
‫که باقی کارهای حرفه‌ای سازیِ ‫ «ایست بانک» رو...
‫- انجام بدم... ‫- حرفه‌ای سازی؟
‫دقیقا چه جوری؟
‫یعنی سریع‌ترین پاسخگویی...
‫و موفقیت‌آمیزترین مداخله رو ‫تو بخش داشته باشیم.
‫چه چیزی رو حرفه‌ای سازی می‌کنید، خانوم؟
‫- اورلاندو. ‫- چیه؟
‫- بهش فرصت بده، پسر. ‫- چرا داری میری؟
‫قضیه خیلی پیچیده‌تر از سریع‌ رسیدنه و...
‫همه می‌دونن یه چیزهایی هست...
‫که ایستگاه ایست بانک می‌تونه روش کار کنه ‫تا با تمام ایستگاه‌های معتبر همکارمون...
‫رقابت کنه. ‫پس بله، بنابراین...
‫ازتون می‌خوام ‫حد و حدود این کار رو رعایت کنید.
‫ضمناً من رو «معاون» صدا بزن، اورلاندو.
‫ضایع شد.
‫خب، تو عملیات‌های بعدی ‫من همراهتون میام.
‫تا وقتی که یه دستیار دیگه بگیریم،
‫می‌خوام ببینم چه جوری اوضاع رو ‫ کنترل می‌کنید.
‫اینجوری می‌تونیم همدیگه رو هم ‫بهتر بشناسیم.
‫خب، حالا همه چی روشن شد.
‫می‌خواد چی کار کنه؟ ‫با پاشنه بلند تو ایستگاه بدوئه؟
‫- کفش ایمنی نمی‌خواد؟ ‫- آروم باش.
‫چی می‌خوای، نوئل؟
‫خب، نکنه چون زنه، رو مخته؟
‫مطمئنم هنوز کفشاش نرسیده دستش.
‫- واقعا پاتریک داره میره؟ ‫- خب، بچه جون.
‫خیلی هم دل‌بخواهی نمیره.
‫ایستگاه ایست بانک ‫یه ایستگاه درجه یک که نیست، هست؟
‫یعنی از بالا فشار آوردن؟
‫یا به پاتریک فشار میاوردن، ‫یابه کل ایستگاه ایست بانک.
‫می‌خوای گریه کنی؟
‫فکر کردی واسه اینجور چیزها ‫چه جوری تصمیم می‌گیرن؟ فکر کن.
‫خیلی خب.
‫بالون رو جرثقیل سومه.
‫نمی‌دونیم چند تا سرنشین داره.
‫تیم صعود ایستگاه ژیستل تو راهه.
‫باشه، مفهومه، تمام.
‫همیشه انقدر تند میره؟
‫- حالت تهوع گرفتی؟ ‫- چی؟
‫حالت به هم می‌خوره؟
‫شوخی می‌کنم.
‫بوریس بهترین راننده‌مونه. ‫می‌تونی بهش اعتماد کنی، خانوم.
‫کمک!
‫- اینجاییم. ‫- لعنتی.
‫لعنتی.
‫باید عجله کنید. اگه پارچه پاره بشه، ‫کارشون تمومه.
‫تیم صعود ویژه‌ی ژیستل... ‫- انقدر وقت نداریم.
‫الان کار رو شروع می‌کنیم. من میرم بالا. ‫من و وینسنت تجهیزات بالا رفتن داریم.
‫مرکز بخش، ‫معاون میرزمان حرف می‌زنه.
‫ایستگاه ایست بانک تو محل حادثه‌ست.
‫چه قدر مونده تا تیم صعود ژیستل برسه؟ تمام.
‫تیم صعود ژیستل ‫ 20 دقیقه دیگه می‌رسه. تمام.
‫نگو که 20 دقیقه منتظر می‌مونی ‫ تیم صعود برسه، بعد بری بالا.
‫رئیس منم. ‫مفهومه، گروهبان فونکه؟
‫من باید ریسک رو بررسی کنم ‫و مسئولم.
‫بله. ای خدا.
‫ایشون دختر صاحب بالنه، استفانی.
‫پدرم تو دردسر بزرگی افتاده. ‫جواب نمیده.
‫اون... ‫اون بالا تو بالنه.
‫من...داشتم با ماشینم ‫دنبالشون می‌رفتم.
‫- آروم باش. فقط...نفس بکش. آروم باش. ‫- آره.
‫داشتم با ماشینم دنبالشون می‌رفتم. ‫بعدش با بیسیم...
‫باهاش تماس گرفتم، ‫اما جواب نداد.
‫می‌ترسم بابام...
‫اون...
‫اون مشکل قلبی داره. ‫مریضه، خواهش می‌‌کنم کمکش کنید.
‫چند نفر سوارش بودن؟
‫- سه نفر. ‫- سه نفر؟
‫چهار نفر. سه تا مسافر و بابام.
‫چهار نفر. ‫اسم پدرت چیه؟
‫- اریک. ‫- اریک.
‫میشه با سرنشین‌ها تماس بگیریم؟
‫- آره، با بی‌سیم. ‫- باشه.
‫آروم باش، آروم باش.
‫خواهش می‌کنم کمکمون کنید!
‫- باشه. کانالش تنظیمه؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫- تو نوئلی، آره؟ ‫- بله.
‫می‌خوام وضعیت بالا رو بدونم. ‫ممکنه سکته کرده باشه.
‫هنری، لطفا همینجا بمون. ‫دارم با پلیس هماهنگ می‌کنم، خب؟
‫- خانوم؟ ‫- سلام؟
‫- من نوئلم. اسمتون رو بگین. ‫- رئیس.
‫ما منتظر تیم صعودیم. ‫تمام راه‌های مربوطه باید باز بمونه.
‫بسیار خب. کمکی نیاز بود، ‫بهمون بگید.
‫باشه. شارلوت، خوب گوش کن.
‫بله.
‫چی کار کنم؟
‫می‌خوام چندتا سوال ازت بپرسم.
‫می‌تونی وضعیت صاحب بالن رو شرح بدی؟
‫منطقه امنه.
‫بررسی آخر. خیلی خب، آماده‌ی پرواز. ‫از زمین بلند شدم.
‫آروم باش، شارلوت.
‫اریک افتاده زمین.
‫شارلوت، گوش کن، ‫می‌خوام تنفسش رو چک کنی.
‫نه. انگار نفس نمی‌کشه.
‫- یه کاری کنید! برید بالا! خواهش می‌کنم! ‫- می‌دونم.
‫- آروم باش. ‫- استفانی.
‫آروم نفس بکش. دم، بازدم. ‫ دم، بازدم.
‫نبضش رو چک کن. ‫می‌خوام کمکت کنم.
‫- باشه. ‫- انگشت اشاره...
‫و انگشت حلقه‌ت روی سیب گلوی آدام، ‫ بین نای و عضله‌ی گردنش بذار.
‫حالا روش نگه دار، باشه؟
‫- خیلی دارن طولش میدن. ‫- باید منتظر بمونیم.
‫- شارلوت؟ ‫- نبضی حس نمی‌کنم.
‫- بگو ماساژ قلبی بده. ‫- باشه، شارلوت؟
‫شارلوت، دستات رو به همدیگه بچسبون ‫و بذار وسط قفسه‌ی سینه‌ش...
‫و دو بار درثانیه محکم فشار بده.
‫باشه.
‫یک، دو، سه، چهار،
‫پنج، شیش، هفت، هشت.
‫یازده، دوازده. ‫زنده نمی‌مونه.
‫زمان تخمینی چی شد؟ سر رسید.
‫- بیست دقیقه شد. ‫- لعنتی.
‫صبر کنید، صبر کنید.
‫همه چی رو بندازید بیرون. ‫تجهیزات، کیسه‌ی شن، همه چی.
‫بارش باید تا جای ممکن سبک بشه.
‫شارلوت، چیزی هست...
‫که بشه از سبد انداخت بیرون؟
‫مثلا کیسه‌ی شن. یا کوله پشتی.
‫یه کم دیگه صبر کن، باشه؟
‫زود باشید.
‫الان یه کم سبک‌تر شدین. ‫سعی کنید آروم باشید.
‫- دارن سبد رو خالی می‌کنن. ‫- زیاد براشون وقت نمی‌خره.
‫پس می‌خوای چی کار کنیم؟
‫- خودمون بریم بالا. ‫- تیم صعود داره میاد.
‫ما خودمون تجهیزات صعود داریم.
‫من منتظر نمی‌مونم اون پارچه پاره شه.
‫بهمون دستور دادن، اورلاندو.
‫کی دستور داده؟ میای یا نه؟
‫دیوونه‌ای.
‫صدای پاره شدن پارچه‌‌ رو می‌شنویم.
‫لعنتی!
‫یه کاری کنید!
‫اورلاندو! اورلاندو!
‫لعنتی!
‫گروهبان، تجهیزات صعود بپوش.
‫حتما پیش اورلاندو باش. ‫نمی‌خوام حادثه‌ای پیش بیاد.
‫- من از پشت بوم هماهنگ میشم. ‫- مفهومه.
‫چرا انقدر طولش میدین؟
‫اورلاندو.
‫چرا انقدر طولش دادین؟
‫نمی شه دستورات رو کاریش کرد.
‫کمکمون کنید!
‫عجله کنید!
‫زود باشید! زود باشید!
‫کمکمون کنید!
‫اورلاندو.
‫برو، داداش. برو.
‫تیم صعود داره میاد کمکتون.
‫فقط مراقب باش.
‫خواهشاً قبل از پایین اومدن، ایمنیتون رو بررسی کنید.
‫زود باشید.
‫آروم باش، شارلوت. لطفاً آروم باش.
‫2تا از افرادمون دارن میان از سبد نجاتتون بدن.
‫می خواییم بیاریمتون بیرون، باشه؟
‫شارلوت، صدام رو می شنوی؟ ‫فقط خواهش می کنم آروم باش.
‫چطور می تونم آروم باشم؟
‫ما قراره بمیریم و هیچ کدومتون اهمیت نمیدین!
‫وینس، چی ها آوردی؟
‫- 2تا طناب. هر کدوم 100متره. ‫- عالیه داداش.
‫لعنتی!
‫تمرکز کن، داداش.
‫لعنتی!
‫فکر کنم رسیدم.
‫بیایید! کمکمون کنید!
‫ما می میریم، خدای من!
‫- بیایید. بجنبید! ‫- چیزی نمونده.
‫- کمربندم دستته؟ ‫- آره.
‫- سفته؟ ‫- آره.
‫زود باشید!
‫سفتش کردی؟
‫- بررسی شد. ‫- بررسی شد.
‫- خوبه. ‫- خیلی خب.
‫شارلوت؟
‫زود باش! برو!
‫- زود باش! ‫- باشه.
‫ما خیلی سنگینیم. من نمی خوام اینجا بمیرم!
‫یکی به دادمون برسه!
‫شارلوت، بهم بگو چه خبره. آروم باشید، لطفا.
‫اون بالا چه خبره؟ شارلوت؟
‫- هی! ‫- چیکار می کنن؟
‫- اون که به هر حال مرده. ‫- این کار رو نکنید!
‫بذارید اون مرد توی سبد بمونه.
‫بذارید بمونه! نکنید! آهای!
‫لعنتی!
‫آهای!
‫- خواهش می‌کنم، خانوم، نگاه نکنید. ‫- خدای من! نه!
‫نه!
‫خدای من!
‫لعنتی!
‫مرده رو از سبد انداختن بیرون.
‫طناب رو بنداز.
‫مردک دیوانه!
‫داریم می ریم پایین.
‫اون آدم خانواده داشت!
‫15 متر مونده.
‫بیایید. بیایید!
‫کمک! زود باشید!
‫خواهش می کنم! بیاید اینجا!
‫10متر مونده.
‫مرسی! مرسی!
‫دارم سبد رو ایمن می کنم.
‫آره.
‫سبد ایمن شد. دیگه چیزیتون نمی شه.
‫روش کارت اینه؟ انقدر صبر می کنی تا پرت شن پایین؟
‫می تونم به خاطر نافرمانی از دستوراتم، تعلیقت کنم.
‫اون دستورات غلط بود. اگه 10دقیقه دیر می شد، اون ها می مردن
‫دستور خوبی بود. امنترین بود.
‫چون ممکن بود تو هم باهاشون بیفتی.
‫آره، حتما.
‫من مسئول امنیت تیمم هستم. ‫تو هم به حرفم گوش می دی.
‫گوش کنم؟ می دونی چیه دامینیک؟ ‫این جوری هیچ کس به حرفت گوش نمی ده.
‫توی روز اولت یه نفر مرد.
‫باریکلا، معاون. باریکلا.
‫اورلاندوئه دیگه. به خودت نگیر، باشه؟
‫درست می شه، خب؟
‫سلام.
‫معاون.
‫- فکر کنم این ها سایزته. 39 بودی؟ ‫- مرسی.
‫نذار اون افراد بهت زور بگن.
‫و لطفاً این ها رو پات کن.
‫ممکنه موقع عملیات نجات، ‫چیزهای خیلی بدی روی پات بیفته.
‫متشکرم.
‫امروز هر کاری از دستت بر می اومد اینجا کردی.
‫اومدنی اینجا، ندامت هات رو بذار پشت در و بیا.
‫خودت هم خوب می دونی که اگه ،زودتر اون سبد رو ایمن کرده بودیم
‫این اتفاق نمی افتاد.
‫اگه؟ خودت جواب خودت رو دادی.
‫آره. اگه پاتریک بود، می ذاشت بریم بالا. ‫اگه اون بود این اتفاق نمی افتاد.
‫اون تازه کار لعنتی گند می زنه به همه چی.
‫اورلاندو، بیخیال. داری شلوغش می کنی.
‫نوبت توئه. خداحافظی کن.
‫داری تقلب می کنی.
‫بگیر که اومد، بکش کنار.
‫برزیل مال منه و می خوام برقصم. خب، بفرما.
‫انگار قراره ونزوئلا رو هم بگیرم.
‫بهت که گفتم.
‫[سری بعد]
‫این تام لتوره. تازه استخدام شده.
‫نمی خوام بدونم. شاید فکر می کنه یه مشکلی دارم.
‫- باید تعداد زیاد بشه. ‫- ما منتظر نمی مونیم، دامینیک.
‫زود باش. ادامه بده.