‫[بر گرفته از یک داستان واقعی]
‫[شخصیت‌ها و رویدادها جهت اهداف نمایشی ‫دوباره باز آفرینی شدند.]
‫[مرز سورینام، سال 2009]
‫کشوری به نام سورینام به گوشتون خورده؟
‫به احتما زیاد نه.
‫کشوری کوچک در آمریکای جنوبیه، ‫شمال برزیل.
‫با جمعیت تقریبا 500 هزار نفر.
‫کشوری چندنژادی، چند زبانه ‫که نیمی از زمینش جنگله
‫و اکثر جمعیتش ‫تو کار قاچاق مواد مخدر هستن.
‫پس یه کُره‌ای برای چی اونجاست؟
‫داستانی که قراره بگم ‫به سوالتون پاسخ میده.
‫شاید غیرقابل باور باشه، ‫ولی هر چیزی که قراره با شما در میون بذارم
‫خودم به شخصه تجربه‌ش کردم.
‫خیلیاتون راجع به واقعی بودن ادعاهام ‫تردید خواهید داشت.
‫پیش از اینکه نتیجه‌گیری کنید ‫داستان منو بشنوید.
‫
‫در سال 1968، سالی که به دنیا اومدم،
‫پدرم داوطلب شد تو جنگ ویتنام باشه.
‫پنج سال تمام تو جنگل‌ها جنگید
‫تا اینکه بالاخره آمریکایی‌ها عقب‌نشینی کردن ‫و جنگ به اتمام رسید.
‫[دونگدوچئون، سانگجو کُره]
‫با پای آسیب دیده از جنگ برگشت.
‫روز بعدش که برگشت خونه، ‫رفت پی کار.
‫تو تنها عکسی که می‌تونستم ‫صورتش رو درست ببینم،
‫یه تفنگ گنده دستش بود.
‫برام سوال شده بود ‫تو اون کشور چی کار می‌کرده
‫و این تفنگ رو برای چی میخواست،
‫ولی به دلایلی، می‌ترسیدم ازش سوال کنم.
‫30 سال زمان برد تا بفهمم جریان چیه.
‫تو راهنمایی، بنا به پیشنهاد یکی از معلمام ‫رفتم کلاس جودو.
‫چون هم می‌تونستم برم مدرسه ‫و هم غذای مجانی بخورم.
‫خوب بگیرش.
‫مواظب پاهاش باش!
‫باریکلا!
‫14 سالم بود که ‫رفتم سر کلاسای جودو.
‫کانگ اینگو!
‫همون موقع مادرم از دنیا رفت.
‫[ماست]
‫وسط یه شب زمستونی، ‫وقتی داشت ماست تحویل می‌داد بیهوش شد،
‫بیشتر از سه ساعت زمان برد ‫تا کسی پیداش کنه.
‫من و خواهر و برادر کوچیک‌ترم ‫خیلی گریه می‌کردیم،
‫ولی پدرم اصلا گریه نکرد.
‫بدون اینکه حتی صحبتی بکنه، ‫سفره‌ماهی تخمیرشده می‌خورد
‫و دائم نوشیدنی میخورد.
‫آره، پدرم بیشتر از هر چیزی ‫شیفته ی سفره‌ماهی تخمیرشده بود.
‫با حمل و نقل سیمان ‫ما سه نفر رو بزرگ کرد.
‫شش سال آزگار ‫20 ساعت در روز رانندگی می‌کرد.
‫ولی پدرم همین اندازه توان داشت.
‫اون موقع بود که متوجه شدم برای چی تو مراسم ‫خاکسپاری مادرم یه قطره اشکم نریخت.
‫زیر بار بدهی و دردسرهای زندگی
‫غمش رو از یاد برده بود.
‫من باید کار میکردم،
‫نوک کوه سویو به کوهنوردا نوشیدنی می‌فروختم.
‫هی، اومدی.
‫[لطفاً در این مکان پارک نکنید]
‫برای اینکه خیلی کم می‌رفتم خونه، ‫خیلی به هم ریخته بود.
‫خونه رو نظافت کن، بچه سوسول. ‫لعنتی.
‫با خودم گفتم دیگه تنهایی ‫نمی‌تونم جلو برم،
‫پس با دخترایی که می‌شناختم تماس گرفتم.
‫سلام، اینگو هستم. حالت چطوره؟
‫آره، تماس گرفتم بپرسم
‫خب
‫نظرت راجع به ازدواج با من چیه؟
‫خیر، شوخی نمی‌کنم!
‫قبل از اینکه تماس بگیرم ‫خیلی بهش فکر کردم.
‫پول؟
‫از حالا می‌تونیم پس‌انداز کنیم.
‫می‌دونی بزرگا همیشه چی میگن. ‫وقتی ازدواج کنی پول درمیاری.
‫خونه؟
‫هی بابا، خانم.
‫موقعی به قدر کافی پس‌انداز کردیم، ‫می‌تونیم خونه بخریم.
‫منظورتو از این سوالا نمیفهمم؟
‫آپارتمان؟
‫بنظرت یه کم زیاده‌خواهی نیست؟
‫مثل اینکه به درد هم نمی‌خوریم. ‫فراموش کن چی گفتم.
‫موقعی که دخترا پیشنهاد ازدواج می‌داد ‫تعجب می‌کردن.
‫ولی یکی‌شون پذیرفت ‫و با تمام وسایلش اومد خونه‌ی من.
‫[پانسیون]
‫این بار من تعجب کردم.
‫[داماد: کانگ اینگو. ‫عروس: پارک هی‌جین]
‫[کلیسای جایل]
‫زنم زندگیمو جمع و جور کرد.
‫وقتی خواهر و برادرم از دبیرستان ‫فارغ‌التحصیل شدن، زندگیم یه کم راحت تر شد.
‫میون این اتفاقات، ‫بچه‌های خودم متولد شدن.
‫با اضافه شدن دو تا نونخور دیگه، ‫گذران زندگی خیلی دشوارتر شد.
‫رفتم میکانیکی یاد گرفتم
‫و یه تعمیرگاه جلوی پایگاه نظامی ایالات متحده ‫تو دونگدوچئون باز کردم.
‫با کمک یکی از دوستام که باهاش جودو کار می‌کردم،
‫برای پایگاه غذا حمل میکردم.
‫و برای دووم آوردن، باید انگلیسی آموزش میدیدم.
‫- چطوری؟ ‫- دوست خودم اینگو اومده.
‫صورتت چقدر خوب شده. ‫دیگه رنگ‌پریده نیست.
‫بخاطر اینکه سیر خون رو تصفیه می‌کنه.
‫همش الکیه.
‫ولی قبول دارم به نسبت قیمتش، ‫سیرهات خیلی خوبه.
‫ازم پیاز هم تهیه کنید.
‫با قیمت مناسب بهتون می‌فروشم.
‫بیایید رستورانم. اونجا صحبت میکنیم. ‫باشه؟
‫وای!
‫یه خونه رهن کردم، ‫گرچه لازم داشتم یه وام بزرگ بگیرم.
‫[ریاضی 100 از 100]
‫[کلاس چهارم، ‫امتحانات نهایی. کانگ هیونجیو شاگرد ممتاز]
‫بچه‌ی اولم مثل خودم باهوش بود.
‫مزد تمام زحمتام رو گرفتم.
‫- بابا! ‫- سلام!
‫میشه فردا بیام کافه؟
‫کافه بابایی فقط برای سربازان آمریکاییه.
‫پس باید شهروند آمریکایی باشی.
‫فکر می‌کردم دیگه بارم رو بستم ‫و زندگی راحتی دارم.
‫ولی مطمئن نبودم چطور می‌تونستم ‫زیر بار سنگین زندگی کمر خم نکنم.
‫[سیر-گوچو جانگ]
‫بار سنگین زندگی کمر‌شکن بود.
‫هیچ وقت ما رو نبردن رستورانی جایی.
‫هم و غمشون این بود ‫دخل و خرجشون با هم بخوره
‫تا وقتی آخرش فوت کردن.
‫این طوری زندگی کردن چه فایده‌ای داره؟
‫می‌دونستم نباید بذارم بچه‌هام مثل من زندگی کنن.
‫یه چیزی باید عوض می‌شد.
‫[فرصت شغلی]
‫بذار ببینم.
‫سلام، رفیق!
‫ای وای.
‫از سفر به دور دنیا بر گشتم، ‫و درست و حسابی حالم رو نمی‌پرسی؟
‫این عوضی رو ببین.
‫فکر می‌کردم ماهی می‌فروشی، ‫نه اینکه به موهات خمیر سویا بزنی.
‫چطور دستگیرت نکردن؟
‫تو مگه از این چیزا سر در میاری؟ ‫تو این جزیره کوچیک گیر افتادی.
‫این آخرین مد روز تو شینجیکو ـه.
‫برای زن و بچه‌هات سوغاتی گرفتم.
‫شرط می‌بندم بتونم ازش چند تا ‫دستمال آشپزخونه در بیارم.
‫پارچه‌های گل گلی، هان؟
‫اصلاً سلیقه نداری، پسر.
‫بده به زنت. ‫خیلی خوشش میاد.
‫بیا شونه‌هام رو ماساژ بده. ‫خیلی درد دارم.
‫صبر کن.
‫- این مامان‌بزرگه کیه؟ ‫- چی؟
‫چقدر تی‌تیش مامانی هستی!
‫- خانم، لطفاً به یونگسو دست نزن! ‫- هی! یا خدا!
‫لطفاً بهش کاری نداشته باش!
‫داری حال می‌کنی، عوضی؟
‫- اینم از سفره‌ماهی تخمیرشده‌. نوش جان. ‫- ممنون.
‫- می‌خوای سوپ رو گرم کنم؟ ‫- خوشمزه‌س.
‫کلاس نهم که بودم بابام مرد، ‫و زندگیمون سخت شد،
‫پس نرفتم دبیرستان، می‌دونی؟
‫نتونستی بری چون نمره‌هات کم بود.
‫درست تعریف کن، پسر.
‫به هر حال، دبیرستان نرفتم ‫و در مورد کشتیرانی خیلی چیزا یاد گرفتم.
‫بعد از 20 سال جون کردن روی قایق،
‫به زور می‌تونم بچه‌م رو بزرگ کنم. ‫وضع تو هم همینه، درسته؟
‫هر جفتمون تن به هر کاری دادیم ‫تا یه قرون پول در بیاریم.
‫زندگی همه همینه، مرد. ‫منم مستثنی نیستم.
‫یادته وقتی جودو رو گذاشتی کنار ‫بهم چی گفتی؟
‫حس می‌کردی باید یه کاری بکنی، ‫وگرنه زندگیت به فنا می‌رفت، درسته؟
‫ولی بعد از این همه جون کَندن، ‫چی دستت رو گرفته؟
‫حداقل تونستم یه واحد رهن کنم، کودن.
‫احمق، مال خودت نیست. ‫مال بانکه.
‫بدهی‌هات رو به زور میدی.
‫میگم اگه با همین وضع ادامه بدیم، ‫حسابی داغون میشه.
‫اینقدر جون می‌کَنیم تا بمیریم.
‫حرفای عجیبی می‌زنی.
‫منظورت از این حرفا چیه؟
‫این سفره‌ماهی رو که داری میدی پایین،
‫می‌دونستی 99 درصدش از شیلی میاد؟
‫قبل از اینکه بفروشنش ‫برچسب «وطنی» بهش می‌زنن.
‫اینا اروزن نیست، مرد.
‫شنیدم حتی این روزا ‫واردات از شیلی هم گرون شده.
‫این حرفا واسه چیه؟ ‫می‌خوای چی بگی؟
‫می‌خوام بگم،
‫اگه از این ماهی‌ها مجانی بیاری ‫و اینجا تو کره بفروشی،
‫چی میشه؟
‫کاش به همین آسونی بود. ‫وگرنه تا الان یکی رفته بود سراغش.
‫مثل این می‌مونه که خودت پول چاپ کنی.
‫آخه کی به آدم سفره‌ماهی مجانی میده؟ ‫زده به سرت.
‫یه کشور هست که مردمش سفره‌ماهی نمی‌خون. ‫و همه‌ش رو میندازن دور.
‫من فقط در موردش می‌دونم.
‫اسم سورینام به گوشت خورده؟
‫سورینام؟ چی هست، اسم کشوره؟
‫دیدی؟ هیچ کس درباره‌ش نمی‌دونه. ‫هی.
‫20 سال تو کشتی زندگی کردم،
‫و همین امسال واسه اولین بار رفتم اونجا.
‫اینو ببین.
‫یه کشور کوچیک در شمال برزیله.
‫کل جمعیتش همش 500 هزار نفره.
‫و سواحلش پر از سفره‌ماهیه.
‫ولی فهمیدم مردمش فکر می‌کنن
‫سفره‌ماهی عجیبه ‫و بوی گندی میده،
‫پس میندازنشون دور.
‫اینو از سرپرست ماهیگیرا شنیدم، ‫همین پیرمرد بی‌دندون که اینجاست.
‫گفت با ارزونترین قیمت بهم می‌فروشه!
‫پس اگه ماهی‌ها رو بخری ‫و اینجا تو کره بفروشی،
‫به نظرت چی میشه؟
‫واقعاً میگی؟
‫حتماً باید مزه‌ش رو بچشی ‫تا بگی شکلاته یا کثافت؟
‫می‌تونی همراهم بیای بریم سورینام.
‫نه، فکر کردن نداره دیگه.
‫حتی آمریکام نیست. ‫سورینام، واقعاً؟
‫اصلاً نمی‌دونستم همچین کشوری وجود داره.
‫نکته‌ش همینه.
‫از اونجایی که آسیا و آمریکای جنوبی ‫از هم خیلی فاصله دارن،
‫راحت نمیشه چنین اطلاعاتی بدست آورد، ‫پس یه فرصت تجاری خوبه.
‫اینو ببین.
‫می‌دونم یونگسو مرد خوبیه.
‫ولی هدیه‌ش رو ببین. قابل اعتماد نیست.
‫اصلاً سلیقه نداره، ولی مرد سخت‌کوشیه.
‫رفتم خودمم در موردش تحقیق کردم.
‫و معلوم شد داره راست میگه.
‫مردم سورینام سفره‌ماهی نمی‌خورن.
‫امروز اینو از بازار ماهی‌فروشا از یونگتایک گرفتم.
‫ببین.
‫بشین. زود باش.
‫قیمت کل یه سفره‌ماهی منجدشده از شیلی
‫30 هزار وون ـه.
‫چون کمیابه، ‫قیمت‌ها داره بالاتر میره.
‫تصور کن چی میشه
‫اگه از سورینام ماهی مجانی بگیریم ‫و تو بازار اینجا بفروشیم؟
‫کلی سود می‌کنیم!
‫ولی،
‫نمیشه مغازه‌هات رو تعطیل کنی ‫و بری یه کشور دورافتاده.
‫عزیزم، خانواده یعنی چی؟
‫اعضای خانواده باید با هم غذا بخورن ‫و پیش هم باشن.
‫فکر و خیال به سرت نزنه. ‫باید شکرگزار داشته‌هامون باشیم.
‫البته که خدا رو شکر می‌کنم،
‫ولی این کار رو می‌کنم ‫تا بیشتر شکرگزار خدا باشم.
‫اگه این ایده جواب بده، ‫می‌تونیم چندین میلیارد به جیب بزنیم.
‫برام مهم نیست درآمدش میلیونی باشه.
‫بهتره بچه‌ها فقیر بزرگ بشن ‫تا اینکه پدر بالاسرشون نباشه.
‫چقدر دیگه مجبوریم اینطور زندگی کنیم؟
‫مگه زندگیمون چشه؟
‫ای بابا.
‫یکی برای تو، تو، تو و تو.
‫بیست تا.
‫بالا می‌برم. 200 هزارتا. ‫500 هزار تا بالا می‌برم.
‫عجب. یان می‌خواد کلی پول به جیب بزنه.
‫خیلی طمعکاری.
‫می‌خوای خرج زندگیت رو اینجا در بیاری؟
‫خرج زندگی خیلی بالاست، ‫ما هم مبلغ رو زیاد می‌کنیم.
‫اینو به جای مالیات می‌گیرم
‫چرا ما کار بکنیم ‫و تو پاداشش رو برداری؟
‫با احتساب اجاره‌خونه و دستمزد کارمندا، ‫چرا فقط تویی که پول در میاری!
‫هی، چون باید قسط و اجاره بدم، ‫فقط برام پول بنزین باقی می‌مونه.
‫امروز چت شده؟
‫حس می‌کنم می‌خوای ورشکستمون کنی، همین.
‫همه می‌دونیم بالاخره یکی پول قلنبه‌ای می‌بره.
‫امروز خیلی حساس شدی.
‫لعنتی.
‫رو کنید.
‫لعنت، کنار می‌کشم.
‫امروز سودت رو زیاد می‌کنم، یان.
‫چی داری؟ یه جفت آس؟
‫فکر می‌کنی با یه جفت آس اینقدر مطمئنم؟
‫آماده باشید.
‫یه دست خوب دارم.
‫وای، بهترین کارتا دستته.
‫- تعجبی نداشت اینقدر از خودمطمئن بودی. ‫- ای وای.
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم این روز رو ببینم.
‫چیه؟
‫شنیدم امروز مشتری نداشتی. ‫متاسفم.
‫ولی آخرش شانس آوردی.
‫به‌خاطر اینه که همیشه سر وقت مالیات میدی، آره؟
‫شهروندانی که مالیات میدن همیشه برنده‌ن.
‫ازت انرژی خوبی گرفتم، کانگ. ‫بیا سیگار بخر.
‫ازش استفاده درست می‌کنم. ‫ممنون، آقا.
‫- یکی هم بده من. ‫- همیشه همینو میگی!
‫رئیس، یه مشکلی پیش اومده.
‫شما بازی کنید. ‫من الان بر می‌گردم.
‫لعنتی.
‫ای وای.
‫عجب.
‫بیرون منتظر باشید.
‫به خیالت کدوم گوری داری میری؟
‫هی، برو بیارش.
‫- هی، بیا اینجا، بیا اینجا! ‫- فوراً!
‫باهاش چی کار داری؟ ‫بیرون منتظر باشید.
‫آقا.
‫اگه اونام باشن عصبانی میشی. ‫بیا بشین.
‫شماها خیلی گردن کلفت هستید.
‫دخترا عذرخواهی می‌کنن.
‫رفتن اشتباهشون رو بنویسن،
‫لطفاً ناراحت نباشید.
‫اگه کل پولاتون رو خرج کردید و عصبانی شدید، ‫برای سلامتی‌تون خوب نیست.
‫اسهال می‌گیری.
‫می‌خوام این بطری رو مجانی بهتون تقدیم کنم.
‫و از اونجایی که دخترا درست خدمات‌رسانی نکردن،
‫فقط نصف پول رو ازتون می‌گیرم.
‫با در نظر گرفتن همه چی،
‫فقط 1.2 میلیون وون می‌خوام.
‫شوخی می‌کنی؟
‫می‌خوای در اینجا تخته بشه؟
‫پول نمیدم، عوضی. ‫تو باید بهم پول بدی.
‫حالا که به شبم گند زدی ‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫آقا... رئیس؟
‫واقعاً می‌خواید پلیسای سخت‌کوش رو
‫این وقتِ شب بیدار کنید؟
‫الان چقدر دارید؟
‫همونو بدید و برید به سلامت. ‫زن‌هاتون منتظرتون هستن.
‫لعنتی.
‫پولم؟
‫اینجاست.
‫[ افسر پلیس-چوی چیولیونگ]
‫واسه کافه‌ت مجوز داری؟
‫مطمئنی اون دخترا زیر سن قانونی نیستن؟
‫مشکلت اینه که زیادی به مردم خوبی می‌کنی.
‫هی!
‫ما رو بگو که می‌خواستیم به روت نیاریم.
‫تا وقتی تو شهرداری کار می‌کنم،
‫نمیذارم اینجا رو باز کنی.
‫خیلی عذر می‌خوام، آقا.
‫لطفاً منو ببخشید و
‫پول زیادی نیست، ‫فقط برای کرایه تاکسیه.
‫واقعاً متاسفم.
‫لعنتی!
‫هوی، کثافت!
‫هوی.
‫- بیشعور آشغال. ‫- چیه؟ چی می‌خوای؟
‫هی، عوضی. ‫می‌خوای با من کَل بندازی، هان؟
‫خیال کردی مسئله پوله؟
‫اینطور با مشتریات رفتار می‌کنی؟
‫هان؟ جریان چیه؟
‫هی، خوبی؟
‫[فرودگاه بین‌المللی یوهان آدولف پینگیل، سورینام]
‫[خوش اومدی اینگو]
‫30 ساله که از هلند استقلال پیدا کردن.
‫جمعیت زیادی نداره، ‫همیشه کمبود نیروی کار دارن.
‫واسه همین اینقدر مهاجر داره.
‫زبون ملی‌شون هلندیـه، ‫ولی همه یه کوچولو انگلیسی بلدن.
‫بعضیا چینی، اسپانیایی، و به بقیه زبونا حرف می‌زنن. ‫می‌دونی که منظورم چیه؟
‫نطق خوبی بود. ‫چقدر طول کشید حفظش کنی؟
‫- بذار حدس بزنم. دو هفته؟ ‫- حالا هر چی.
‫هی، من بیشتر از تو اینجا رو می‌شناسم.
‫- باهام در نیوفت. ‫هی.
‫می‌دونستی سورینام در طول جنگ کُره ‫به جبهه‌ی متحد پیوست؟
‫سورینام تو جنگ کره جنگیده؟ چرا؟
‫یونگسو، می‌خوای ادای راهنماهای تور رو در بیاری؟
‫وقتت رو سر این چیزای به دردنخور حروم نکن،
‫و لطفاً انرژیت رو بذار رو سفره‌ماهی.
‫قبلاً با سرپرست ماهیگیرا حرف زدم.
‫جای هیچ نگرانی نیست.
‫بعد از فروختن کسب و کارم، ‫پولم رو سپردم
‫دست کسی که از مدرسه اخراج شده. ‫معلومه که ناراحتم.
‫جمع و تفریق بلدی؟
‫منو دست انداختی؟ ‫اصلاً از مدرسه اخراج نشدم.
‫بقیه چیزا رو نمی‌دونم، ‫ولی ریاضیم از تو بهتره.
‫انگار عقلت سر جاش نیست. ‫ریاضیت از من بهتر نیست.
‫با چشمای خودم دیدم ‫آخر وقت برگه امتحانیت رو دادی.
‫هفت هشتا؟
‫چی؟
‫هفت هشتا چند تا میشه. ‫جدول ضربه.
‫اینگو، ای بدجنس. ‫حتماً داری شوخی می‌کنی.
‫بدون فکر کردن باید جواب بدی. ‫هفت ضربدر هشت.
‫پشت فرمونم، بابا! ‫یه ثانیه بهم وقت بده.
‫وقتی پشت فرمونی باید بتونی جوابش رو بگی.
‫هفت هشتا چند تا میشه.
‫نمی‌تونم همزمان چند تا کار بکنم، علتش همینه. ‫بعداً جواب میدم.
‫جلوتو ببین. ما رو به کشتن میدی!
‫وای! ‫واقعاٌ جوابش رو نمی‌دونی، مگه نه؟
‫هی، یه تُن ماهی خریدم ‫کیلویی یک دلار.
‫می‌بینی؟ به این میگن کار و کاسبی.
‫آقای پارک، انتظارش رو نداشتم. ‫کارت عالیه.
‫مرد، همش چند میشه؟
‫چرا بازشون می‌کنی؟
‫حتی وقتی یخ زدن بوی گند میدن.
‫به نظرت بوی ماهیه؟ ‫به نظرم بوی پول میدن.
‫کلیسا چی؟ ‫یکشنبه قبل رفتی؟
‫سعی کردنم برم، ‫ولی جاده‌ها بخاطر سیل بسته بودن.
‫تا چشم کار می‌کنه جنگله، ‫پس زمان می‌بره درسش کنن.
‫به یه شرط اجازه دادم بری ‫که کلیسا رفتن فراموش نشه.
‫یه کلیسای کره‌ای محلی برات پیدا کردم،
‫این یکشنبه حتماً برو و برام عکس بفرست، خب؟
‫چشم، خانم. دیگه گیر نده.
‫هزینه تماس تلفنی اینجا گرونه، ‫بعداً زنگ می‌زنم.
‫خیلی‌خب.
‫چرا؟ چی گفت؟ ‫چرا اینقدر پکر شدی؟
‫ازم خواست تو کلیسا عکس بگیرم ‫و براش بفرستم.
‫آره!
‫یکی از شروط ازدواجتون این بود ‫که بری کلیسا، درسته؟
‫حالا عبادت کردی؟
‫نگرانم که هر روز ایمانم داره قوی‌تر میشه.
‫بازم یخ بریزید. بیشتر.
‫چندتا رو جا انداختی!
‫می‌خوام بیشتر باشه.
‫یه جعبه می‌خوام که پره.
‫تو صاحب این کارخونه هستی؟
‫عصرتون بخیر، آقا.
‫من مدیرم. از آشناییتون خوشوقتم.
‫اگه می‌خوای اینجا کار و کاسبی راه بندازی؟
‫به کمکم نیاز پیدا می‌کنی.
‫این شهر یه عالمه دزد و مجرم داره.
‫این یارو چی میگه؟
‫می‌خواید به من کمک کنید؟ ‫باشه. خوبه
‫این عوضیا اومدن ما رو ترکه کنن.
‫کارمون رو تازه شروع کردیم. ‫هنوز درآمد نداریم.
‫وقتی ماهی‌ها رو فرستادیم کره ‫و پولش رو گرفتیم،
‫اونوقت بهتون پول می‌دیم.
‫فهمیدید؟ خیلی ساده‌س.
‫ماهی دو هزار دلار باید بدی. ‫فهمیدی؟
‫فکر بدیه. فکر نکنم بدم.
‫شاید یه ماه شانس باهامون یار باشه،
‫و یه عالمه ماهی بفرستیم کره.
‫2 هزار و پونصد دلار گیرمون میاد.
‫ولی تو ماه‌های بد، ‫شاید نتونیم ماهی زیادی بفرستیم کره،
‫هزار دلار گیرتون میاد.
‫می‌تونیم سر قیمت‌ ماه‌های خوب و بد حرف بزنیم.
‫فهمیدی؟
‫خیلی خوش طعمه.
‫طعم جدیدی داره.
‫مال... کلمبیاس؟
‫نه. قهوه سنتی کُره‌س.
‫جداً؟
‫هم بهتره هم شیرینه.
‫آره، همینش خوبه.
‫فکر می‌کنم با هم کنار میاییم.
‫[تحت محافظت ارتش سورینام] ‫یه کم سمت چپ.
‫فقط یه کم دیگه.
‫باشه. همینه. خوب شد.
‫قهوه‌ی سنتی کره‌ای. تقدیم شما.
‫الان دیگه کسی مزاحمتون نمیشه. ‫قول میدم.
‫ممنونم، قربان.
‫این شد یه چیزی.
‫با هم دیگه رفیق شدیم.
‫ممنون.
‫ای بابا، بریم.
‫ایولا بهت. ‫تجربیاتت به دردمون خوردن، پسر.
‫الان دیگه دولت هوامون رو داره، درسته؟
‫از الان به بعد همه چی رله‌س.
‫میگم انگار هیچی حالیت نیستا.
‫آخرین کسایی که باید بهشون اعتماد کنی ‫کارکنان دولتن.
‫کل روز لم میدن و هیچ مسئولیتی ندارن.
‫اونی که داشت بخاطر کتک زدن پلیس می‌افتاد زندون ‫ببین چقدر عاقلانه رفتار می‌کنه.
‫قول میدم به نصیحتت گوش کنم.
‫صبر کن.
‫صبح بخیر، آقای شین. ‫سفره‌ماهی‌ها به دستتون رسید؟
‫بله.
‫ببخشید؟ ‫تا هفته دیگه 500 کیلو می‌خواید؟
‫سفارش زیاد داریم. ‫سخته بتونیم به همه‌شون برسیم.
‫نه.
‫ای وای.
‫به گمونم باید نهایت سعیم رو بکنم ‫تا براتون بفرستم.
‫می‌خواید تا 23ـم به دستتون برسه؟
‫باشه، آقا. روز خوش، قربان.
‫نمی‌تونیم
‫نباید این معامله‌ها رو قبول کنی. ‫همین الانشم چهار ساعت می‌خوابم!
‫آقای شین گفت اگه تا 23‌ـم به دستش برسه،
‫واسه هر کیلو 8 هزار وون بیشتر میده، ‫رفیق!
‫حالا کل شب باید کار کنیم، عوضی!
‫عجله کنید!
‫درست کار نمی‌کنید.
‫برگردید سر کار. ‫کار نکنید، پول نمی‌گیرید.
‫کلاس خصوصی چطوره؟
‫بچه‌های دیگه از من خیلی جلوترن،
‫پس یه جورایی سخته.
‫به نفع خودته. ‫همیشه چی بهت می‌گفتم؟
‫اگه راه آسون رو پیش بگیری، یه زندگی ‫قابل‌پیش‌بینی داری. اگه از راه سختش بری
‫- یه زندگی شاد داری. ‫- همینه.
‫کلاسا برات سخت شدن، ‫یعنی زندگی شاد پیش‌ روته.
‫چقدر خوبه؟
‫هیونجیو، بعداً زنگ می‌زنم. ‫به مامانت بگو تکالیفت رو ببینه.
‫چی
‫همونی هستی که سفره‌ماهی داد و ستد می‌کنه؟
‫پس... باید به من پول بدی.
‫چی؟ تو کی هستی؟
‫من با سربازا معامله کردم.
‫من تاجرم و دریای سورینام ماله منه.
‫همش مال منه.
‫در ازای ماهی‌هایی که می‌گیری ‫ماهی 5 هزار دلار باید بدی.
‫فهمیدی؟
‫اینا چی میگن؟
‫چند تا عوضی محلی هستن. ‫بیا بریم.
‫هوی، کدوم گوری داری میری؟
‫رئیس داره باهات حرف می‌زنه.
‫باشه، چی می‌خوای؟
‫بهت گفتم.
‫باید بهم پول بدی.
‫بمیر عوضی!
‫بمیر!
‫بزنیدش!
‫تکون نخور!
‫ماهی 5 هزار دلار بهم میدی.
‫اگه ندی،
‫می‌کشمت!
‫صبر کن.
‫تو تاجری؟ منم هستم.
‫بیا با هم معامله کنیم.
‫اگه ماهی 5 هزارتا بهت بدیم،
‫دیگه پولی برامون نمی‌مونه.
‫اونوقت نمی‌تونیم پول ماه بعدی رو پرداخت کنیم.
‫برای من و خودت خیلی بد میشه.
‫پس
‫لطفاً مقدارش رو کم کن.
‫هر دومون بُرد می‌کنیم.
‫قبوله؟
‫تخفیف نمیدم!
‫با بمیر یا پولو بده!
‫خوبی؟
‫لعنتی، اگه این معامله درست نشه، ‫باید چی کار کنیم؟
‫هیچی در مورد معامله کردن نمی‌دونی، نه؟
‫باید تلاش کنی تا جور بشه.
‫[حتماً زندگی اونجا سخته. ‫کلیسا برای همین مواقع‌س، نه؟]
‫[منتظر عکسات هستم]
‫گندش بزنن.
‫[کلیسا کُره‌ای، پاراماریبو]
‫♪ اینجا پناه بی‌پناهانست ♪
‫♪ آغوش کلیسا به روی ♪
‫♪ همه‌ی نیازمندان باز است ♪
‫♪ شاید این سرزمین تغییر کند ♪
‫♪ و آب‌هایش تا بالاترین ♪
‫♪ قله‌ی کوه‌ها برسد ♪
‫♪ ولی من هراسی ندارم ♪
‫♪ باشد که در این اتاق ♪
‫♪ آن سوی... ♪
‫صبر کن.
‫- زخمام پیداست؟ ‫- آره.
‫نمی‌خوام نگران بشه. ‫یه عکس ازم بگیر که مشغول عبادتم.
‫بیا.
‫مردم هم تو عکس باشن.
‫- دوباره بگیر. ‫- باشه.
‫دارم دعا می‌خونم.
‫مردم هم پیدان.
‫باشه، خوبه.
‫همونطور که در کتاب مقدس آمده،
‫«ما چیزی با خود به دنیا نیاورده‌ایم،
‫و چیزی نیز نخواهیم برد.
‫پس اگر خوراک و پوشاک کافی داریم،
‫باید راضی و قانع باشیم.»
‫آمین.
‫«پروردگار فرموده پول ریشه‌ی تباهیست
‫و آنان که به دنبال ثروت‌اندوزی می‌روند
‫از کرده‌ی خود پشیمان خواهند شد.
‫و سرانجام راهی جنهم می‌شوند.»
‫آمین.
‫بعضی از برادران این همه راه اومدن ‫تا به سخنان خداوند عمل کنن.
‫شما دو نفر.
‫راه زیادی رو در جستجوی صراط مستقیم پیمودن،
‫یه دست مرتب براشون بزنید.
‫ستایش باد بر خدا.
‫من کانگ اینگو هستم اهل دونگدوچئون، ‫و تو کسب و کار غذای دریایی هستم.
‫از آشناییتون خوشوقتم.
‫آره، ما با سفره‌ماهی سر و کار داریم،
‫پروتئین بالایی دارن ‫و مواد سمی رو از بدنتون دفع می‌کنن.
‫خوشحال می‌شیم براتون سفره‌ماهی آماده کنیم.
‫هر زمان دوست داشتید بهمون سر بزنید!
‫عجب حرفای با مسمایی، ‫خیلی مفید بود.
‫بیایید با آغوشی باز پذیراشون باشیم. ‫ستایش باد بر خدا.
‫بیا تو.
‫از سورینام سفره‌ماهی صید می‌کنید ‫و اونا رو تو کُره می‌فروشید.
‫ایده‌ی خیلی خوبیه.
‫یه کم خجالت می‌کشم ‫تو مکان مقدس از کاسبی حرف بزنم.
‫نه. اینطور نیست.
‫خداوند در کتاب مقدس فرموده
‫اونایی که کار باعزت و باصداقت انجام میدن ‫در خور پاداش هستن.
‫تا وقتی تو کارتون صداقت داشته باشید، ‫خداوند بهتون برکت میده.
‫از لطفتون ممنونم.
‫یه چیزی هست که اذیتم می‌کنه.
‫برای شروع کردن کاسبی ‫با مشکلات زیادی روبرو شدید؟
‫صورت‌تون
‫این؟
‫یه کم درگیری پیش اومد.
‫حلش می‌کنم.
‫اگه مسئله‌ای نیست،
‫میشه بپرسم چه اتفاقی افتاد؟
‫بهش بگو دیگه.
‫فکر نمی‌کنم لزومی داشته باشه.
‫یه تهیه‌کننده واسه ماهی‌ها پیدا کردیم،
‫ولی چینی‌ها اومدن طلب پول کردن، ‫میگن اقیانوش مال خودشونه.
‫واسه محافظت از کارمون به سربازها پول میدیم،
‫ولی میگن مشکلات روی دریا بهشون مربوط نیستو
‫خیلی تو دردسر افتادیم.
‫ببخشید وقتتون رو گرفتیم. ‫پاشو بریم.
‫یکی از اون چینی‌ها
‫موهاش بلند نبود و
‫بوی بدی نمی‌داد؟
‫بله. شما می‌شناسیدش، آقا؟
‫بله.
‫یه خلافکار چینیه که اسمش چن ژن‌ـه.
‫اگه پولش خوب باشه آدمم می‌کشه.
‫خیلی پلید و خبیثه.
‫خداوندا،
‫یعنی این حکمت توئه؟
‫چطور دو تا کره‌ای رو فرستاد کلیسای من
‫و چطور باعث شد داستانشون رو بشنوم،
‫باور دارم خدا می‌خواد پا پیش بذارم.
‫آسون نیست، ولی یه راهی پیدا می‌کنم.
‫اگه راه‌حلی برامون پیدا کنید، ‫قول میدم مبلغ زیادی به کلیسا اهدا کنم.
‫برادر، پول برام هیچ اهمیتی نداره.
‫فقط دارم از دستور خداوند اطاعت می‌کنم.
‫بله، واعظ بیون؟
‫تو محله چینی‌ها دعای ربانی برگزار می‌کنم.
‫خوش آمدید.
‫به این چیزا می‌گیم بت‌پرستی
‫آقای بیون.
‫میشه اوّل یه چیزی سفارش بدیم؟
‫بله، قربان.
‫نوشیدنی و قوری چای بیارید.
‫بله، قربان.
‫برادر کانگ.
‫- بله، جناب. ‫- برادر پارک.
‫بله.
‫کی تو منطقه‌ی من این همه سر و صدا راه انداخته؟
‫ماهیگیر عوضی.
‫این عوضی اومده.
‫تو کشیشه رو آوردی اینجا؟
‫جناب کشیش،
‫چرا اومدی رستوران من؟
‫آقای بیون.
‫نمی‌خوام با کسایی که بت‌پرستی می‌کنن ‫هم صحبت بشم.
‫بگید چی لازم دارید، قربان. ‫بهش میگم.
‫تمام سفره‌ماهی‌های سورینام مال خداونده.
‫برادر کانگ که اینجاست،
‫خدا فرستادتش ‫تا سفره‌ماهی صید کنه.
‫برادر کانگ به دستور خدا اومده اینجا.
‫اگه تو کارش دخالت کنی و بهش ستم کنی،
‫خداوند مجازاتت خواهد کرد،
‫با شمشیر و نیزه.
‫اگه نذاری سفره‌ماهی صید کنه،
‫تیکه تیکه‌ت می‌کنم.
‫بیون کیتای. بهش بگو.
‫طبق قراری که داشتیم ‫هر کسی باید سرش تو منطقه خودش باشه.
‫اگه سرتو زیر بندازی بیای اینجا ‫و هر کاری دلت خواست بکنی
‫خواست خداوند اینه، عوضی.
‫چن ژن؟
‫امروز روزیه که حتی خدام استراحت می‌کنه.
‫شنبه‌س
‫پس بیایید با خوبی و خوشی این مشکل رو حل کنیم ‫و هر کی بره پی زندگیش.
‫بیایید استراحت کنید.
‫این چطوره؟
‫یعنی خدات تو یه درگیری کوچیک سر ماهی ‫پادرمیونی می‌کنه،
‫ولی یه روز استراحت نداره؟
‫عجب کثافتی هستی!
‫امروز آبروداری می‌کنم.
‫اگه اینقدر دنبال سفره‌ماهی هستی،
‫مال خودت.
‫میگه می‌خواد شما آبروداری کنی ‫و سفره‌ماهی‌ها رو صید کنید.
‫جداً؟
‫به گمونم همه چی حل و فصل شد.
‫از اونجایی که از راه دوری به منطقه‌م اومدید،
‫این نوشیدنی رو مهمون من باشید.
‫قبل از اینکه بری بخور.
‫قوری چای رو بیار.
‫ظاهراً کشیش خرش میره.
‫کریسمس پارسال، کلی زمین زراعی ‫و کارخونه خریده و بخشیده.
‫ببین چقدر با سیاستمدارها و رئیس جمهور نزدیکه.
‫نفوذ زیادی تو سورینام داره.
‫مردم اسمش رو گذاشتن فرماندار سورینام.
‫بعضی از کره‌‌ای‌ها میگن شاید ‫تو انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنه.
‫- این حرفا باورت میشه؟ ‫- چرا که نه؟
‫خیال کردی رئیس جمهوری مسخره‌بازیه؟
‫مثلاً تو انتخابات کشورمون ‫به یه چینی یا مکزیکی رای میدی؟
‫اینجا همه جور آدمی زندگی می‌کنه.
‫شنیدم چند سال قبل ‫نخست‌وزیرشون چینی بوده.
‫- چینی؟ ‫- آره.
‫مطمئنی؟
‫چرا باید خالی ببندم ‫وقتی دارم از این ماهی گرون لذت می‌برم؟
‫از محله کره‌ای‌ها پرس و جو کردم.
‫بریم دیدن فرماندار سورینام
‫و بهش ادای احترام کنیم.
‫آخرین مرسوله سفره‌ماهی رو یادته که اومد؟
‫تازه‌ترینش رو انتخاب کن ‫و بدش به کشیش.
‫نوشیدنی جینسینگ که زنت فرستاد رو یادته؟
‫یه بطری از اونم بفرست.
‫اونو زنم فرستاده، ‫تا هر وقت بر می‌گردم خونه،
‫برای بچه‌دار شدن دوباره اقدام کنیم.
‫اگه بچه داری،
‫چجوری میتونی هزینه شیر خشک ‫یا هزینه دانشگاهش رو بدی؟
‫یه شانس خوبه خودمون رو درست و حسابی معرفی کنیم. ‫حالا سر نوشیدنی خسیس بازی در میاری؟
‫وای، خودتو نگاه، پسر.
‫بچه سوسول مردده
‫حالا به دل نگیر.
‫ازت ناامید شدم، آشغال.
‫امیدوارم از نوشیدنی جینسینگ لذت ببری ‫و چندتا بچه بیاری.
‫کلا شم تجارت نداری.
‫چه حرفای زننده ای زدی. ‫کی خسیس بازی در آورد.
‫فقط دلواپسم که شاید خوشش نیاد.
‫دیروز دیدی در حال خوردن نوشیدنی بود.
‫برای راهب‌ها غیر مجازه. ‫کشیش‌ها اجازه دارن.
‫یه کم پرس و جو کنی بد نیست، پسر.
‫برای چی چیزی نمیگی؟ ‫براش بفرست دیگه.
‫ببین، نوشیدنی جینسینگ ‫در واقع غذای روحیِ کره‌ایی‌هاست.
‫لذت میبره. بهش بده.
‫حتما، قربان. آقای رئیس.
‫- هفت هشتا؟ ‫- پنجاه و شش تا.
‫پس رفتی درس خوندی، درسته؟ ‫باریکلا.
‫جوابش رو مطمئن بودم بابا.
‫هشت ضرب در هفت میشه... ‫شصت و چهار تا.
‫خیلی دیوونه ای، پسر!
‫الو؟ آقای کانگ؟
‫ناخدا کیم‌ام از دلفین!
‫بله، ناخدا. ‫به این سرعت رسیدی به کره؟
‫کره و مرض.
‫باید یه سر می‌رفتم آروبا یه کانتینر دیگه حمل کنم
‫و یه بازرس جلوم رو گرفت!
‫تو بار سفره‌ماهی‌ها کوکائین پیدا شد.
‫کوکائین؟ تو سفره‌ماهی‌ها؟
‫بعد از 5 روز بازجویی گذاشتن برم.
‫تو کشتیم مواد مخدر جاساز میکردی؟
‫نه، اصلاً، قربان. ‫اصلا چنین کاری نمی‌کنم.
‫قربان، میشه باز بگی چی شده؟
‫تو بار سفره‌ماهی کوکائین پیدا شده؟
‫اگه بشه درست بگی
‫هی، اینا به من مربوط نیست.
‫بارت رو گذاشتم آروبا. ‫خودت برو ببین چه اتفاقی افتاده!
‫الو؟ قربان؟
‫یعنی چی؟ ‫کوکائین تو محموله سفره‌ماهیا بوده؟
‫آره، تو آروباس.
‫آروبا. یه جزیره هلندیه. همینطوره؟
‫برای چی تو محموله‌مون کوکائین پیدا کردن؟
‫وایسا.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫یونگسو. برو دفترمون
‫و ببین موضوع چیه.
‫- الان؟ ‫- ده و نیمه. مطمئناً بیدارن.
‫- زود باش. ‫- باشه.
‫- تو چی؟ نمیای؟ ‫- با کشیش ژان تماس میگیرم.
‫با رئیس جمهور صمیمیه، ‫ممکنه بتونه کمک‌مون کنه.
‫آره، همینطوره.
‫هی، براش سفره‌ماهی و جینسینگ ارسال کردی؟
‫سفره‌ماهی ارسال کردم،
‫اما نوشیدنی جینسینگ هنوز جا نیفتاده بود، ‫منتظر بودم
‫عقلتو از دست دادی؟
‫باشه، متوجه شدم. می‌فرستم.
‫برم دفتر و باهات تماس میگیرم.
‫- منو مطلع کن. ‫- باشه.
‫[کشیش ژان]
‫[برقراری تماس]
‫سلام، برادر.
‫سلام، عذر میخوام این موقع مزاحم شدم.
‫خواهش می‌کنم. ‫موضوع چیه؟
‫خیلی ببخشید، ‫الان تو یه موقعیت بغرنج هستم.
‫مجبور بودم با شما تماس گرفتم.
‫پناه بر خدا ، چطور همچین چیزی شده؟
‫نترسید.
شکیبایی کنید.
‫سعی می‌کنم حلش کنم.
‫خیلی مچکرم، جناب کشیش. ‫لطفاً کمک‌مون کنید.
‫براتون نوشیدنی جینسینگ ارسال کردیم.
‫آره.
‫بله.
‫این شماره تماس در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفاً پیغام بگذارید.
‫هی، یونگسو، کدوم قبری هستی؟
‫قرار بود زود بهم زنگ بزنی!
‫امری هست؟
‫آقای کانگ اینگو شما برای کره‌ی جنوبی هستی؟
‫نه. من اهل چین هستم.
‫آقای کانگ رفته مرکز شهر. ‫اینجا نیست.
‫کلاهت رو از سرت بردار.
‫بگیریدش!
‫ایست!
‫دستتو ببر بالا!
‫بچرخ!