‫آنچه گذشت...
‫می تونم ازتون چند تا سئوال بپرسم قربان؟
‫امروز گروهبان ناکارت پاسخ سئوالاتتون رو می دن.
‫قوانین رو می دونی. پنهان کاری نداریم.
‫همه چیز رو می گیم.
‫دخترت داره از حدش توی چالش نهنگ آبی می گذره.
‫آهای، یعنی چی؟
‫- عقلت رو از دست دادی؟ ‫- ویرا کیه؟
‫می شه بهم بگی اینجا چه خبره؟
‫اجازه این کار رو نداریم.
‫اجازه دارید شلنگ آتش‌نشانی رو ‫اشتباه وصل کنید.
‫یه نشتی داریم.
‫- بیخیال جیو، نگو استیو. ‫- معلومه که استیو.
‫هردومون داریم امتحان رو می دیم، ‫شاید ساقدوش داماد دستیار جدید بشه؟
‫منظره ساحلی معرکه ست. یه موقعیت طلاییه.
‫تفکرات قبل از مرگ قاتل ها؟
‫نیروهای اعزامی اورژانسی دث متال دوست دارن؟
‫توی تمرینات بخت آدم باز می شه؟
‫نباید باهات این طوری برخورد می کردم.
‫فقط می خواستم عذرخواهی کنم!
‫از مرکز اورژانس، به ایستگاه ایست بانک،
‫توی بیمارستان آتش سوزی شده!
‫ماشین‌ آتش نشانی 3 مجازه!
‫در حال ایجاد مسیر امن!
‫وای! درگیری با تریسراتوپس ها!
‫آهای، خیلی صداتون بلنده.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫سلام، سلام. برای اون مقاله اومدم.
‫من فقط دارم کارم رو می کنم، باشه؟
‫نه، این کارت نیست که داره ما رو به خراب می کنه.
‫خودت تصمیم می گیری چی بنویسی، مگه نه؟
‫- اصلاً نمی دونی چیکار کردی. ‫- آهای! وایستا، وایستا.
‫خودت اومدی پیش من. یادت نره.
‫به خاطر دوربین های آتش نشانی، اما هیچی جز اون نیست
‫خب، بهش اشاره کردم، مگه نه، همون طور که خواستی؟
‫اما من اون پیام واتساپی رو بهت نشون دادم که حرفم رو ثابت کنم
‫هیچ کدومشون قرار نبود منتشر بشه.
‫دوروی کثافت!
‫- واقعاً؟ واقعاً؟ ‫- خب...
‫- سلام! سلام. ‫- مهمون اومده.
‫- کیه؟ ‫- حالت چطوره؟
‫چیه، تحت نظرم؟
‫چرا همچین حرفی می زنی؟
‫فیسبوک. فهمیدی؟
‫- اجازه هست؟ ‫- البته عزیز.
‫آره، خانم میرزمان، ‫چیکار می تونم براتون بکنم؟
‫جداً گیرت، فکر می کنم مریکه یه چیزیش هست.
‫حرفی که دوبا زد...
‫اون پسره دوبا؟ بهت گفتم اون پسره ‫داره سعی می کنه همه چیز رو خراب کنه.
‫به خاطر قضاوت های بی جاش.
‫همین 2سال پیش مادرشون مُرد. ‫خب؟
‫مریکه عزاداره، این عادیه.
‫خیلی فوری براشون پیش اومد.
‫شاید برای ما هم فوری پیش رفت.
‫زندگی مشترکمون یعنی.
‫مطمئنم برای دخترها آسون نبود.
‫می دونم، آره، نوجوونن.
‫می دونم چقدر می تونه سخت باشه.
‫من تمام این ها رو در نظر گرفتم.
‫یه مقدار پول برای خونه خودم جمع کردم.
‫- می دونی که... ‫- حرفش رو زدیم.
‫می دونی که موافق نیستم دامینیک.
‫فکر می کنم خیلی مهمه که یه خانواده باشیم.
‫اما نمی خوام تنهات بذارم.
‫دامینیک، با اون دوری کردن و کنایه های رفتارت،
‫فکر کردم از گذشته ها گذشتیم.
‫خدایا، من مشتریت نیستم گیرت.
‫نه، اما تمام روز با آدم ها صحبت می کنم، ‫دقیقاً هم توی همون صندلی می شینن.
‫مردمی که کودکی سختی داشتن، مثل تو.
‫اگه فرصت این رو داشته باشن که وارد ‫یه خانواده خوب بشن و سر و سامون بگیرن،
‫می ترسن، چون حس می کنن توی یه شرایط سخت خانوادگی گیر کردن
‫باید با دخترت صحبت کنی.
‫- فقط همین رو ازت می خوام. ‫- باشه.
‫بابت نگرانیت خیلی ممنونم.
‫این رو نگاه
‫در پس یک آتش سوزی در کلوپی در اوستنده،
‫به نظر میاد آتش نشانان ایستگاه ...ایست بانک، به حریم
‫مشتری ها با گرفتن عکس های شخصی اون ها تعرض کردن
‫بهت چی گفتم کودن؟
‫- بیا. ‫- کار استیوه.
‫اون عکس ها رو برای رسانه ها فرستاده.
‫استیو رو از اون گروه حذف کن، پیش ‫از این که همه اون ها رسانه ای بشن.
‫بوریس، از گروه بندازشون بیرون.
‫بچه.
‫بیا.
‫- الان خوشحالی؟ ‫- مرسی.
‫سلام، یه پیام جدید دارید.
‫سلام. روز خوبی داشته باشید خانم. دوباره میشل دوبام
‫چند باری سعی کردم با شوهرتون تماس بگیرم،
‫اما به نظر می رسه تلفنش رو جواب نمی ده.
‫دخترم ویرا امروز که...
‫رفت سر کار تابستونیش. خیلی ناراحت بود،
‫سعی کردم باهاش تماس بگیرم،
‫اما نتونستم.
‫با مریکه توی محوطه ست؟
‫می شه تماس بگیری اگه خبری داری بهم بگی؟
‫مرسی خانم.
‫روزنامه امروز رو خوندی؟
‫- پسر. ‫- چیه؟
‫از ترس سکته‌ام دادی پسر.
‫اون رو بده.
‫- چی؟ ‫- اون یکی مال منه.
‫از این استفاده کن.
‫آدم عجیب غریبی هستی.
‫اینا هایلایترهای منن. ‫ممنون.
‫توجه!
‫- بیا وینس. ‫- آره.
‫توجه!
‫جزئیات؟
‫- خودکشی از ارتفاع، یه خانم جوون، برو. ‫- توجه!
‫ماشین چند منظوره رو بفرستید.
‫خدایا.
‫جیو، تکون بخور! زود باش!
‫گیرت، منم. ‫مریکه خونه‌ست؟
‫یه مشکل بزرگ داریم.
‫این دفعه خیلی زیاده‌روی کرده.
‫گوش کن بهم. نه، نه، گوش کن بهم گیرت.
‫دختری که داشتن اذیتش می‌کردن...
‫یه دختر نوجوون روی سقف هتل ‫زیدیک دیده شده.
‫اونجا توی منطقه‌ی «گروت استرنده».
‫ایستگاه ایست بانک اعزام شد.
‫کارمندان هتل میگن دختره اونجا ‫به عنوان کارآموز کار می‌کنه.
‫روی طبقه‌ی دهم ایستاده،
‫تهدید می‌کنه که اگه کسی نزدیک بشه ‫می‌پره پایین.
‫- پلیس؟ ‫- بهشون اطلاع داده شده توی راهن.
‫ممنون. دریافت شد.
‫- ما رو دیده. ‫- بریم بالا؟
‫بالشتک بادی.
‫نوئل، هنری. ‫همه رو از پیاده‌رو خارج کنید.
‫هیچ عابری حق نداره از اینجا بگذره.
‫اگه بیفته روی کسی می‌میرن، برو!
‫وینسنت، بالشتک بادی رو مستقر کن.
‫حتماً. زود باش، بالشتک رو بیار.
‫- بذارید من رد بشم. ‫- گفتم نه!
‫شهروندهایی مثل تو رو نمی‌فرستیم اون بالا.
‫- آره حتماً. ‫- برید پشت نوار امنیتی.
‫- بهتون هشدار داده شده. ‫- متوجه‌ام.
‫- من یه شهروند معمولی نیستم. ‫- ببخشید، یه لحظه قربان؟
‫بالشتک آماده‌ست، ‫نیروهای اورژانس آماده باشن.
‫- می‌تونیم حرکت کنیم. ‫- عالیه.
‫دیدی؟ من دقیقاً همین رو گفتم.
‫- یه حرفه‌ای باید... ‫- گیرت، بس کن!
‫مشکلی هست؟
‫پیش دخترت باش و ازش حمایت کن.
‫خانم، لطفاً این آقا رو ببرید بیرون محوطه.
‫دامینیک، بیخیال. ‫امکان نداره جدی بگی.
‫قربان.
‫و تو، در این مورد با هم حرف می‌زنیم.
‫آره.
‫بیا، می‌ریم بالا.
‫طبقه‌ی دهم قربان؟
‫گوشه‌ی سمت چپ.
‫- دامینیک، لطفاً صبر کن. ‫- چیه؟
‫- می‌تونی مدیریتش کنی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫زندگی شخصیت رو از کار جدا کنی. ‫اون خیلی شخصی بود.
‫خدایا، با سابقه‌ات...
‫بهت اعتماد دارم، ‫ولی میشه این رو بسپری به من؟
‫- خودم این کار رو می‌کنم. ‫- مطمئنی؟
‫توی راهرو بمون شاید بهت نیاز داشتم.
‫باشه؟
‫ویرا؟
‫من دامینیکم، از آتش‌نشانی.
‫ویرا، دارم میام اونور.
‫- لطفاً کار احمقانه‌ای نکن. ‫- برو اونور، می‌پرم.
‫فقط می‌خوام حرف بزنم. ‫دارم میام اونور، باشه؟
‫ویرا، بهم نگاه کن.
‫چند سالته؟ شانزده؟
‫- برو عقب! ‫- ویرا.
‫من از آتش‌نشانی‌ام، ‫ولی مادر مریکه هم هستم.
‫می‌دونم اذیتت می‌کردن.
‫چالش نهنگ آبی وحشتناکه. ‫خیلی بهت فشار آورده.
‫خواهش می‌کنم، نکن! همونجا بمون!
‫گوش کن، دردی که داری تجربه می‌کنی ‫می‌دونم خیلی زیاده.
‫و... بعضی وقت‌ها من هم می‌خواستم بپرم.
‫ولی این کار رو نکردم.
‫چون می‌دونم چه حسی داره که آدم تنها بمونه.
‫به خانواده‌ات فکر کن.
‫اگه الان بپری، از بین میری،
‫ولی بقیه‌مون می‌مونیم، پر از غم و غصه.
‫خانواده‌ات داغون میشن، نمی‌بینی؟
‫تو نمی‌فهمی! ‫تو نمی‌فهمی!
‫بهتر از اون چیزی که فکر می‌کنی می‌فهمم.
‫بهتر از هرکس دیگه‌ای اینجا.
‫این رو با اطمینان میگم چون...
‫مادرم هم همینطوری تنهام گذاشت.
‫تصمیم گرفت بپره.
‫احتمالاً فکر کرده بهتره واسه همیشه ‫ناپدید شه.
‫ولی اون موقع، واقعاً رفته بود.
‫جای خالیش، پوچی و ترسی که به جا گذاشت ‫تحمل کردنی نبود.
‫نمی‌خواستم درس بخونم، همه‌اش دعوا می‌کردم.
‫کُلی دیوونه‌بازی دراوردم ‫که اون پوچی رو پر کنم.
‫تا وقتی که فهمیدم خیلی عصبانی بودم.
‫مریکه هم عصبانیه.
‫دلش برای مادرش تنگ شده.
‫خودش رو با اذیت کردن بقیه ‫خالی می‌کنه،
‫که از دردی که داره فرار کنه.
‫می‌فهمی؟
‫لازم نیست به خاطر اون زجر بکشی.
‫تو 16 سالته.
‫یه زندگی کامل جلوی راهته.
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌پری توی اون پوچی؟
‫یا قدم اول بقیه‌ی زندگیت رو برمی‌داری؟
‫بیا.
‫چیزی نیست.
‫نمی‌خوام توجیهش کنم،
‫ولی داره روزهای بدی رو تجربه می‌کنه.
‫- براش خیلی سخت بوده. ‫- می‌فهمم.
‫ببین خانم، ‫مادرش خیلی وقت نیست که مُرده.
‫باید بیاد ایستگاه. ‫شما به عنوان قیمش میاید.
‫باشه، متوجه‌ام.
‫می‌خوان توی ایستگاه ازش سوال بپرسن.
‫من باهاش میرم چون هنوز سنش کمه،
‫پس بیا، سوار شو.
‫بیا، بیا بریم ایستگاه.
‫ممنونم.
‫حالت خوبه؟
‫- گوش کن دامینیک، بچه‌ها... ‫- بچه‌ها ناخونده.
‫آدم بعضی وقت‌ها دلش می‌خواد ‫توی دریا غرقشون کنه.
‫عوضی‌ان.
‫واقعاً. باورم نمیشه می‌تونه انقدر بی‌رحم باشه.
‫اون دختر بیچاره می‌تونست الان مُرده باشه.
‫توی چشم‌‌هاش نگاه کردم، ‫چیزی که دیدم یه بچه‌ی در هم شکسته‌ست.
‫نجاتش دادی، مگه نه؟
‫راستی، بچه‌های ناخونده دیگه چه کوفتیه؟
‫- یعنی... ‫- از خودت درآوردی؟
‫یعنی چی؟
‫مثل مزخرفات ناخونده می‌مونه؟
‫- دردهای ناخونده؟ ‫- هوم.
‫ها؟
‫می‌فهممش ولی.
‫مادرش مُرده.
‫دلیل خوبیه واسه عصبانی بودن، درسته؟
‫می‌دونم قبلاً با همه...
‫حتی تو، خیلی بد برخورد می‌کردم.
‫وحشتناک بودم.
‫درسته.
‫اینم می‌دونم که دیدن مریکه ‫که بقیه رو اذیت می‌کنه،
‫مثل نگاه کردن به خودم توی آیینه می‌مونه.
‫چی می‌بینی ولی؟
‫یه دختر خوشگل؟
‫یه خانم زیبا.
‫- نکن. ‫- چیه؟
‫- کافیه احمق. ‫- نکن.
‫باید گزارش پُر کنیم.
‫- واقعاً؟ ‫- زود باش.
‫بسیار خب.
‫ولی چرا؟
‫چرا همچین کاری کردی؟
‫می‌دونی این با آدما چیکار می‌کنه، مگه نه؟
‫می‌دونی؟
‫چطور می‌تونی با اون دختر بیچاره ‫همچین کاری بکنی؟
‫ببخشید، فقط متوجه نمیشم. ‫فقط نمی‌فهمم.
‫مخصوصاً از طرف تو.
‫تو که می‌دونی چطوریه. ‫خودت از سر گذروندیش.
‫سلام تامی.
‫- وای. سلام بچه‌ها. ‫- سلام پسر.
‫حالت خوبه؟
‫- آره، خوبم. ‫- حتماً؟
‫- شما چطور؟ ‫- ما خوبیم. ما خوبیم.
‫پس هنوز توی اوستنده‌ای.
‫آره، توی محل بودیم. می‌خواستیم رفیقمون ‫تامی رو ببینیم.
‫تو خوبی گرگویر؟ ‫دستت چطوره؟
‫تام، میشه یه صحبتی داشته باشیم؟
‫آهای، گوش کن، ‫کُلی توی دردسر افتادیم.
‫- توی دردسر؟ ‫- هوم.
‫چی شده حالا؟
‫بذار حدس بزنم. یه کار احمقانه‌ای کردید ‫می‌خواید من درستش کنم، من نیستم.
‫ادای بی‌گناه‌ها رو در نیار، ‫تو بی‌ایراد نیستی.
‫نه، یادمه. یه چیزهایی ازت می‌دونم.
‫حالا بهت نیاز داریم، ‫وانمون می‌کنی یادت رفته...
‫آروم باش پسر، آروم باش.
‫آهای، گرگویر، یادم نرفته که ‫شماها برام چیکار کردید،
‫- ولی دیگه نمی‌خوام توی این ماجرا باشم. ‫- نه، پسر...
‫دو ساله که پاکم.
‫دارم سعی می‌کنم زندگیم رو جلو ببرم.
‫دستش رو می‌بینی؟
‫این تازه شروعشه تامی.
‫پیدام می‌کنن تام.
‫قسم می‌خورم پسر، ‫این آدما به کشتنم میدن پسر.
‫می‌میرم.
‫آخه داداش. وای، تو رو بکشن؟
‫دو کیلو جنس از دست دادیم.
‫چی؟ جدی میگی؟
‫قرار بود تحویلش بدیم. ‫یه لحظه از ماشین پیاده شدیم...
‫آره، یه ثانیه از ماشین پیاده شدیم.
‫وقتی برگشتیم نبود.
‫نبود؟ چی، پرواز کرد یا چی؟
‫خدایا، بچه‌ها.
‫حالا چی؟
‫ازمون خواستن که یه بسته رو براشون...
‫- اینجا توی اوستنده تحویل بگیریم. ‫- توی اوستنده.
‫- یه بسته؟ ‫- آره.
‫اگه این کار رو بکنیم، ولمون می‌کنن.
‫به نظر قرار خوبی میاد.
‫- اونوقت تمومه. معلومه که تمومه. ‫- آره.
‫اوهوم.
‫واقعاً باورتون شده؟ ‫که ولتون می‌کنن؟
‫انقدر احمق نیستید، هستید؟
‫تام، چیکار کنیم؟
‫دیگه توی این قضیه گیر کردیم.
‫خواهش می‌کنم تام.
‫- ببخشید، ولی نمی‌تونم. ‫- باید کمکمون کنی.
‫چرا اومدید پیش من؟
‫چون از برگزیت، نظارت‌ها روی آب ‫خیلی شدیدتره.
‫هیچی از گمرک در نمیره پسر.
‫به جز وزارت دفاع، پلیس...
‫و آتش‌نشانی. ‫فکر همه‌جاش رو کردید.
‫باید یه قایق نجات داشته باشی. ‫شاید بتونیم ازش استفاده کنیم.
‫یعنی چی گرگویر؟ واقعاً پسر؟
‫تصمیم گرفتی یه موادی سریع بزنی؟ ‫عقلت رو از دست دادی؟ ها؟
‫انتظار داری این چرندیات رو باور کنم؟ ‫دستت واقعاً شکسته؟
‫- لعنتی! ‫- آهای، آهای، آهای!
‫گوش کن، پای من رو توی این جریان باز نکن.
‫باشه سیمون؟ ‫تنهام بذار.
‫باشه؟
‫آهای، اگه به خاطر ما نبود ‫الان پشت میله‌ها بودی.
‫- آره. ‫- یادت رفته تام؟
‫اون چیزی که توی صندوق پیام‌های صوتیمه؟ ‫وقتی زنگ زدی داشتی گریه می‌کردی؟
‫اون موقع هوات رو داشتیم، ها؟
‫به نظرم باید بریم پیش پلیس. ها؟
‫همین رو می‌خوای؟ ‫نقشه‌ی حسابیت اینه؟
‫پسر، خوبه.
‫پیام صوتیت رو رو می‌کنم، ‫که با هم توی زندون بپوسیم.
‫اداره‌ی آتش‌نشانی می‌دونه که روانی‌ای؟
‫فکر نمی‌کنم. ‫ولی می‌تونیم این قضیه رو عوض کنیم پسر.
‫گم شید.
‫- آهای، آهای. ‫- تام، تام؟
‫تام، ما اون قایق رو لازم داریم. ‫یادت باشه.
‫سلام،
‫مریکه.
‫می‌تونی بهم بگی حالت چطوره، باشه؟
‫چه خبر بوریس؟
‫به نظر داغون میای رفیق.
‫ولی یه دفعه درگیرش شدی. هوم؟
‫- کاترین برام یه برنامه‌ی تمرین فرستاده. ‫- کاترین؟
‫تمرینات هم بخت آدم رو باز می‌کنن، درسته؟
‫هوم.
‫نه.
‫ولی ازش خواستگاری کردی، درسته؟
‫پس نکردی...
‫بوریس، چطور می‌تونی انقدر...
‫ترسو، آره، می‌دونم.
‫می‌خواستم بگم به شدت بزدل، ‫ولی ترسو هم جواب میده.
‫آره، زود باش.
‫- فکر می‌کنی متوجه میشن؟ ‫- چی رو؟
‫چی رو؟
‫اتفاقات بین من و تو رو.
‫آره، خب، چیز خاصی هم نیست.
‫مسخره بازی در نیار.
‫راستش، چرا دارم دوباره ‫آزمایش قفس رو انجام میدم؟
‫صدبار انجامش دادم.
‫می‌دونی چی صدام می‌کردن دیگه، ها؟
‫تامی‌فشنگه. ‫چون به شدت سریع بودم.
‫تام، می‌خوام توی عملیات‌هامون ‫صد درصد اعتماد باشه،
‫باید بتونی ترس‌هات رو کنترل کنی.
‫می‌دونم هم که آتیش‌سوزی اتوبوس ‫فقط تقصیر من بود،
‫ولی دیدم که اونجا داشتی تقلا می‌کردی.
‫بعد اون انفجار گاز... ‫داره خیلی خطرناک میشه.
‫آره، می‌فهمم.
‫از اون تصادف ماشین بعضی وقت‌ها بهم ‫حمله‌ی پانیکی دست میده.
‫- آره. ‫- فکر نمی‌کنم که من...
‫به خاطر همینه که دوباره داریم ‫این تمرین رو می‌کنیم.
‫ببینم چند مرده حلاجی، ‫تامی‌فشنگه‌ی به شدت سریع. برو ببینم.
‫بله فرمانده.
‫واحد اضطراری آتش‌نشانی و آمبولانس‌ها هستم.
‫یه مار توی مغازه‌مه. ‫واقعاً خیلی بزرگه.
‫به نظر خطرناک میاد.
‫خواهش می‌کنم، کمک بفرستید. ‫خیلی ترسیده‌ام.
‫آروم باشید لطفاً.
‫میشه لطفاً اسمتون رو بگید ‫و بگید از کجا تماس گرفتید؟
‫اسم من کلا چیه. ‫توی مغازه‌ام توی مرکز شهر هستم.
‫لطفاً کمک بفرستید.
‫- اینا رو می‌خوای؟ ‫- ممنون.
‫فصل عملیات‌های مارها، ‫توی کتاب راهنما پیداش می‌کنی؟
‫- اصلاً خوندیش؟ ‫- کتاب راهنما رو؟
‫شرط می‌بندم یه ساعته مار رو پیدا می‌کنم.
‫سر چی شرط می‌بندی؟
‫- شیفت آمبولانس؟ ‫- شیفت شبِ آمبولانس.
‫شیفت شب آمبولانسِ شنبه. ‫(روز قبل از تعطیلی‌شون)
‫- به فنا میری. ‫- به همین خیال باش.
‫حالا خواهیم دید.
‫داشتم اونجا کار می‌کردم ‫و اون مار غول‌پیکر رو دیدم.
‫- به این بزرگی بود. ‫- ظاهراً...
‫- بوآ. ‫- مار بوآست.
‫یعنی یه مار خیلی بزرگ.
‫به نظرم بیشتر شبیه کبرا بود.
‫یه دونه توی یه مستند دیده بودم. ‫حیوون خیلی خطرناکیه.
‫اگه تف کنه کور میشی.
‫خیلی سمی ـه.
‫تیم بروکسل رو بیار.
‫- چی؟ ‫- مرکز خزندگان.
‫- ترسیدی؟ ‫- نه، ولی همچین حیوونی...
‫گوش کن، تو برو طبقه‌ی بالا منتظر بمون. ‫ما ماره رو پیدا می‌کنیم. قول میدم.
‫خیلی خب. ممنون.
‫- می‌خوای برای خودت وقت بخری؟ ‫- معلومه که نه.
‫تو اونجا رو چک کن، من اینجا رو. ‫شرطمون یادت نره.
‫باشه، حالا هر چی.
‫خیلی خب، تام، از پسش برمیای. ‫پنج دقیقه برای تکمیل این دوره وقت داری.
‫وگرنه اگه زندگی واقعی باشه، می‌میری.
‫خیلی خب.
‫تسلیم نشو، رفیق.
‫چیزی نمونده تا مخزنت بره روی یدکی. ‫باید آروم باشی.
‫اگه هول بشی، کل اکسیژنت مصرف میشه ‫و کارِت ساخته‌ست.
‫آفرین، تامی‌فشنگه. ‫سرعتت رو کم نکن. 2.15
‫همین سرعت رو حفظ کن.
‫خیلی خب، آخرین مرحله. ‫دیگه چیزی نمونده.
‫هوم.
‫- اورلاندو! ‫- چیه؟
‫اوناهاش! اوناهاش! دیدمش.
‫بگیرش خب.
‫اون در رو ببند.
‫- اون در رو ببند! اون در رو ببند! ‫- چرا؟
‫- چرا نگرفتیش؟ ‫- از این مارهای گرمسیریه، از اون سمی‌هاش.
‫به واحد بروکسل خبر میدم.
‫ان‌سی-100 درخواست نیروی پشتیبان دارم. ‫مشکل خزنده داریم!
‫یه مار سمی. ‫تمام!
‫چشم ازش برندار.
‫ازش ترسیدی؟
‫- هان؟ ‫- نه؟
‫نه، فقط اینکه...
‫احتیاط می‌کنم.
‫احتیاط، آره.
‫- خب. ‫- آره.
‫- بیا. ‫- نه، نه، نه. لطفاً نرو. لطفاً نرو.
‫- تموم شد. ‫- خوش اومدی.
‫آخیش.
‫خب؟ چقدر طول کشید؟
‫آها، یادم رفت دکمه‌ی شروعِ تایمر رو بزنم.
‫ببخشید، باید دوباره انجامش بدی.
‫- خندیدم! ‫- نه، واقعاً.
‫سی دقیقه!
‫آفرین رفیق.
‫- تامی‌فشنگه؟ ‫- آره، این اسم بهت میاد.
‫خب، نوبت توئه، نینجا. ‫وقت عرق ریختنه.
‫- نه، فکر نمی‌کنم لازم باشه. ‫- چرا؟
‫خب، واقعاً فکر کردی لازمه برم توی قفس؟
‫یه کم.
‫هنوز نمی‌فهمم توی اون انفجار گاز ‫چه اتفاقی برات افتاد.
‫به‌خاطر گرما بود؟
‫ولی توی قفس یه جوری سر کردم.
‫آره، یا نکنه...
‫به‌خاطر صدای شکستنِ شیشه بود؟
‫جواب نمیدی؟
‫نه، برام مهم نیست.
‫ببین، می‌خوام یه دور دیگه برم توی قفس. ‫حاضرم!
‫نه، همچین کاری نمی‌کنیم.
‫- چی؟ ‫- بیا بریم.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫تامی‌فشنگه آماده‌ست.
‫[تماس بی‌پاسخ از سیمون]
‫[پیام‌ها - سیمون] ‫[باید یه صحبتی با هم بکنیم، تام.]
‫از ایستگاه ایست بانک به واحد اعزام.
‫واحد اعزام، به گوشم.
‫الان میشه اقدام کرد؟
‫همه چی امن و امانه.
‫- حالت چطوره؟ ‫- باید سریع تمومش کنیم.
‫نسبتاً سرمون شلوغه، ‫واسه همین نباید خط رو اِشغال نگه دارم.
‫باشه، باشه، باشه. ‫خب، هوم...
‫دومستیکا توی اوستنده اجرا داره.
‫و می‌دونم که خیلی دیر بهت خبر دادم...
‫ولی من...
‫خب، تونستم دوتا بلیت...
‫برای کنسرت امشب‌شون گیر بیارم.
‫شوخیت گرفته؟
‫از اول هفته داشتم سعی می‌کردم ‫تا بلیت اجراهاشون رو بگیرم.
‫خب، آره. نظرت چیه؟
‫میشه مثلاً امشب جلوی خیابون الیزه ‫همدیگه رو ببینیم.
‫باشه؟
‫- خیلی خب. ‫- عالی شد. باشه. باشه.
‫خداحافظ، بوریس.
‫باشه، خداحافظ.
‫ایشون برای ماره اومدن.
‫گروهبان فونکه. ‫ممنون که تشریف آوردید.
‫- همکارم فکر می‌کنه سمی باشه. ‫- به شدت!
‫خواهش می‌کنم، آقا. ‫اونجا قایم شده.
‫اوهوم.
‫خب، بذار ببینم.
‫مراقب باشید.
‫آروم باش.
‫ببندش.
‫انقدر بلند نه!
‫مارها صدا نمی‌شنون، ‫ولی ارتعاش همه چی رو حس می‌کنن.
‫الان اون حیوونه می‌دونه ما اینجاییم. ‫گندش بزنن!
‫تکون نخور، پسر.
‫اینجاست.
‫- خیلی خب، وینس، تکون نخور. ‫- یه کاری بکن!
‫می‌بینمش. جنب نخور.
‫پات رو بذار کنار.
‫آره، همینجوری.
‫آروم باش. از اون کوچیک‌هاشه.
‫- آقا؟ ‫- بیا، بیا.
‫«پیتوفیس دیپی»...
‫ملقب به...
‫«مار گاویِ مکزیکی».
‫برو این تو، عزیزم.
‫- تموم شد. ‫- خوبه. چقدر ناز.
‫- خیلی نازه. ‫- همینه.
‫خیلی خب. عالی شد.
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫بذارش کنار.
‫نمی‌خوام نزدیک من باشه.
‫- آقا، ممنون. ‫- خواهش می‌کنم. کاری نکردم.
‫- تموم شد. ‫- بریم؟
‫بزن بریم.
‫باید به پلیس بگید حیوونه رو گرفتیم.
‫کم پیش میاد توی بازار ‫از اینجور چیزا پیدا بشه.
‫حالا سمیـه؟
‫- سمی؟ ‫- نیست؟
‫- نه، پسر. ‫- این حیوون مثل ماهی بی‌آزاره.
‫برای انسان‌ها اصلاً خطرناک نیست.
‫ولی بذارید یه چیزی رو بگم.
‫30 سال توی این کار مشغولم ‫ولی تا حالا یه بطری پادزهر هم باز نکردم.
‫- ممنون که اومدین. ‫- لطف کردید.
‫خواهش می‌کنم. خدانگهدار. ‫خوشحالم کمک کردم.
‫روز خوش، بچه‌ها.
‫بی‌آزار.
‫بس کن وگرنه میندازمت ‫توی یکی از این کیسه‌ها.
‫[موضوع: تعیین آپارتمان]
‫[امروز میام توی آپارتمان ‫تا قرارداد رو امضا کنم.]
‫[ارادتمند شما؛ دامینیک]
‫یه طبیعت‌گرد جسدی رو دیده ‫که از اسکله دور می‌شده.
‫بهتره منطقه‌ی اطرافش رو قشنگ بگردید.
‫دریافت شد، ممنون.
‫قشنگه، مگه نه؟ ‫بیدار شدنِ یه عشق جوون!
‫بوریس با کاترین از واحد اعزام قرار گذاشته،
‫ولی تا حالا همدیگه رو ندیدن. ‫قرارِ بدون آشناییه.
‫از اونور برو، تام.
‫شاید پاهاش مثل قورباغه‌ها پهن باشه.
‫یا هیدروسفالی داشته باشه. ‫(مایعاتِ جمع شده در سر)
‫یا قبلاً مَرد بوده باشه.
‫چیز بدی هم نیست البته.
‫یا مثلاً زنِ خوبی نباشه. یا هیکلی باشه.
‫رفیق، نمیشه دو دقیقه ساکت باشی؟
‫اونم تا حالا منو ندیده. خب؟
‫عه، پس نگرانی که شاید ازت خوشش نیاد.
‫ای بوریس!
‫اوناهاش. می‌بینی؟
‫- آره. ‫- برو.
‫باید چک کنیم ببینیم جسد چقدر تازه‌ست.
‫اگه چند روز باشه که اینجا شناوره،
‫ممکنه وقتی سوار قایق کنیمش، متلاشی بشه.
‫تام، تو می‌تونی برامون چک کنی؟
‫واقعاً؟
‫آره، آره.
‫اوناهاش.
‫برو بررسیش کن.
‫با کِشتی‌های انگلیسی، اینا رو پر از ‫مواد غیرقانونی می‌کنن.
‫وقتی پلیس‌های گمرک رو می‌بینن، ‫پرتشون می‌کنن توی دریا.
‫مطمئنم بازم عروسک شناور هست.
‫باید ببریمش گمرک؟
‫قایق‌های آتش‌نشانی هیچ‌وقت چک نمی‌شن.
‫سلام.
‫چیه؟ خوشت نیومد؟
‫چه مشکلی داره؟
‫توی قرارت نباید اونو بپوشی.
‫نه عطر زدی، نه پیراهن پوشیدی، ‫نه شلوار درست و حسابی پات کردی!
‫پسر جون، تو اصلاً زن ها رو درک نمی کنی.
‫خداییش چون دوستتم، این رو می گم،
‫شبیه بی‌خانمان‌ها شدی.
‫جدی؟
‫خب، مرسی رفیق.
‫- می خوای برسونمت؟ ‫- آره، مرسی.
‫توی ماشینم عطر دارم.
‫عه جدی؟ پس سلام بر عطر «ماسکرات».
‫معرکه ست. بی نظیره.
‫خرید آپارتمانتون رو تبریک می گم.
‫ممنون. ممنون.
‫توی خونه با یه نوشیدنی خوب جشن می گیرید؟
‫نِمای قشنگی از اوستنده داره.
‫آهای، دست به ماشینم نزنی!
‫برو دیگه.
‫آهای، بوریس! این ها خیلی عجیب و غریب هستن.
‫یه خرده با صدای بلندتر بگو.
‫خب، فقط مواظب باش، خب؟
‫- کلی خل و چل هست. ‫- باشه، باشه.
‫خب؟ ‫پیشنهاد دیگه ای نداری؟
‫- مشکلی برات پیش نمیاد. ‫- خیلی خب، مرسی پسر.
‫سلام!
‫[پیام - گرگویر] ‫[تام لطفاً باهامون تماس بگیر.]
‫[3تماس بی پاسخ از گرگویر]
‫[پیام - گرگویر] ‫[می دونی که ازت چه آتویی داریم]
‫- می رید تو؟ ‫- نه، بلیت نداریم.
‫بفرمائید، بلیت‌های رایگان وی.آی.پی.
‫جدی؟ ممنون آقا. عالیه. مرسی.
‫- مرسی رفیق. ‫- خوش باشید.
‫باورم نمی شه، رفیق!
‫چقدر پررو!
‫گوش کن.
‫باید جلوی این جور زن ها بایستیم.
‫مثلاً کاترین.
‫رفیق، اون من رو یاد نامزدهای قبلیم می اندازه.
‫یکیشون موقع رانندگی با ماشین مسابقه ترکم کرد رفت.
‫خیلی ناراحت کننده بود، باید با خودم مسابقه می‌دادم.
‫بعدش هم که جولی... می شناسیش دیگه.
‫منو توی رستوران کوکوک کاشت و نیومد.
‫بهترین مرغ توی اوستنده رو می دن.
‫نمی فهمم، جیو.
‫اون کنسرت دیگه آخرت مراسم بود.
‫اون من رو بازی داد، رفیق.
‫یا شاید هم...
‫شاید هم توی اینترنت یه عکس ازم دیده.
‫اگه دیده باشه، قطعاً به نفعت نبوده.
‫توی تلویزیون دیدمش.
‫سریال خیلی خوبیه.
‫- کلی خندیدم. ‫- خنده داره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خوبی؟ ‫- آره، مرسی.
‫- یه لیوان نوشیدنی، آره؟ ‫- آره، خوبه.
‫گندش بزنن!
‫ببینش. خائن لعنتی!
‫بیا بریم رفیق. کار داریم.
‫دیگه امروز به قدر کافی ابله دیدیم.
‫دوستان ایستگاه!
‫یه نوشیدنی با هم بزنیم؟
‫معاون جدید چطوره؟ هان؟
‫بله؟
‫بوریس، بیا بریم.
‫نباید اون کار رو می کردی، استیو.
‫چی رو می گی؟
‫خودت خوب می دونی چی رو می گم.
‫نه، نمی دونم والا!
‫اولش که ولمون کردی،
‫حالا هم که داری آبرومون رو به باد می دی. آره؟
‫به رسانه ها خبر می دی،
‫براشون عکس می فرستی و پشت سرمون حرف در میاری. آره؟
‫رفیق، جیو داغون شده!
‫توی یه چشم به هم زدن از کار بیکارمون می کنن. همین رو می خوای؟
‫چقدر می تونی حقیر باشی؟
‫دستیار، برو بابا!
‫بوریس، من... من هیچ کدوم از اون کارها رو نکردم.
‫کی این حرف رو زده؟
‫آهان.
‫اون پسر جدیده، اون تام.
‫خدا لعنتش کنه بچه ها، جدی می گم!
‫اون باعث شد نینا عقلش رو از دست بده،
‫حالا هم می خواد بین ما مشکل درست کنه.
‫همیشه می اندازی گردن یکی دیگه استیو، ها؟
‫بیچارگی تو...
‫باعث می شه بخوام بالا بیارم.
‫بیاید. داریم میریم.
‫- شارون؟ ‫- به این زودی؟
‫لعنت بهش!
‫یکی دیگه برام بریز.
‫سیمون؟
‫شمائید بچه ها؟
‫واقعاً فکر کردی هیچ وقت نمی فهمم؟
‫آشغال!
‫اول اون دختر رو عصبانی می‌کنی، ‫حالا می خوای من رو خراب کنی؟
‫از نینا فاصله بگیر، فهمیدی؟
...آنچه خواهید دید
‫آره؟ وایستا، بهم نگو.
‫می خواستم عذرخواهی کنم. می شه همدیگه رو ببینیم، آره؟
‫کاترین نمی دونم چرا باید موافقش باشم.
‫این طوری نیست که دوست باشیم که.
‫کار توئه، درسته؟
‫فقط در رو ببندی و از همه چیز بگذری؟