‫آنچه گذشت...
‫گذشته رو دارم پشت سرم رها می کنم.
‫دوستم تامی. سال هاست که ندیدمت.
‫تونستم برای کنسرت امروز 2تا بلیط بگیرم.
‫اگر به خاطر ما نبود، حالا پشت میله های زندان بودی.
‫- گمشو! ‫- تام، ما به قایق لازم داریم. یادت باشه.
‫به نظرت عجیب نیست، که شیر آتش نشانی آب نداشته باشه؟
‫وسط عملیات خشکت زد، ماسکت رو درآوردی.
‫به خاطر صدای شکستن شیشه بود؟
‫نرخ آروم جریان، به خطر سطوح آب بود؟
‫یه تعداد از گزارش ها یا پاک شدن یا نشده که نجاتشون بدن
‫به یه سری اسناد از ایستگاه ایست بنک نیاز دارم.
‫- مامان بازی نمی کنیم. ‫- چی؟
‫منو باش که فکر می کردم دیگه دوران شیفت شب تموم شده
‫الآن ساعت چنده؟
‫صبح زود.
‫- تونستی بخوابی؟ ‫- آره، معلومه.
‫پسر، خیلی قیافه ات داغونه!
‫قراره این طوری بری سر کار؟
‫اول با گیلبرت صحبت می کنم.
‫شیرهای آتش نشانی یه مشکلی پیدا کردن،
‫و انگار برای هیچ کسی اهمیتی نداره.
‫و تو کسی هستی که تمام مشکلات رو حل می کنی.
‫نیازی نیست اول یه چرتی بزنی؟
‫می رم باز کنم.
‫عزیزم، لطفا...
‫یه دوش بگیر.
‫اه.
‫آره. این هم از این. همینه.
‫- پت، داداش. ‫- آره.
‫خب.
‫بهتره برگردم سر کار.
‫رئیس، بعدا می بینمت. مراقبت کن.
‫هی. فردا؟
‫بهت خبر می دم، باشه؟
‫آره، حتما. خیلی خب.
‫- تا بعد. ‫- فعلا.
‫- فعلا.
‫خب؟
‫خب، خب.
‫یه پرونده درست کردم.
‫می خوام از گلیبرت درخواست کنم که این رو به هیئت مدیره منطقه بده
‫برای چی هست؟
‫از هر 10بار، 9بار هیچ کاری نمی کنن.
‫می خوام نقشه واقعی مجراهای آب رو ببینم.
‫من پرونده هایی رو دیدم که ،بعضی ها اشاراتی بهش کردن
‫اما خیلی کم بوده.
‫رونی. قبلا برای شهر کار می کرد.
‫هر کاری که نیاز بود انجام بشه، بهترین گزینه اون بود.
‫پشت صحنه و خارج از دید.
‫کار رونی بود.
‫الآن بازنشسته شده.
‫نمی خوام کسی رو به دردسر بندازم، باشه؟
‫- رونی، نباید بفهمه که... ‫- می دونم.
‫نمی خوای برای خودت هم دردسر درست کنی، هان؟
‫در خواست دادم که بازنشستگیم رو عقب بندازن.
‫تو ایستگاه می مونم.
‫واقعا نمی خوام دردسر درست کنم برای خودم، باشه؟
‫واقعا درک می کنم دوست من.
‫حقوق بازنشستگی برای آدم های پیره، هان؟
‫همم.
‫آره، معلومه.
‫خیلی خب، یه لبخند خوب بزن.
‫آره. دندون هات رو نشون بده. ‫دندون هات رو نشون بده.
‫خیلی خوبه. دخترها تو یه نگاه عاشقت می شن.
‫بی‌خیال جیو، این من نیستم.
‫وقتی این طوری لبخند میزنم ‫معلومه که الکیه.
‫این خودتی، اما بهترین عکس های تو نیستن.
‫ببین، نمی شه بدون عکس انجامش بدیم؟
‫اما اصل قضیه اینه. خب؟
‫صورت یکی مشخص می کنه که ‫بالآخره قضیه جواب می ده یا نه.
‫منظورم اینه که، تو این دوره زمونه
‫چون هیچ کسی دوست نداره ‫بار اول کسی رو از نزدیک ببینه.
‫گرفتی؟
‫نه.
‫عکس ها رو نشونم بده.
‫- هر چی. بیخیال! مهم نیست. ‫- سلام.
‫بهم اعتماد کن، اتفاقا خیلی هم خوب شدن.
‫تو این عکسه شبیه آدم های خلاف شدم.
‫- چطوری. ‫- چطوری.
‫چی شده؟
‫جراحی ترمیمی خوب پیش نرفته؟
‫اگر نتیجه این بوده که پول مفت ازت گرفتن.
‫خیلی بامزه بود جیو.
‫- واقعا. چی شده؟ ‫- تمرینات کالیستنیک.
‫- چی؟ ‫- تمرینات کالیستانیک.
‫ورزش کردن و قوی شدن با استفاده از وزن بدن خودت.
‫بارفیکس، شنا، همچین چیزهایی.
‫- مسیر تناسب اندام. ‫- اوه!
‫آره، اما بدون تجهیزات ورزشی.
‫تو آپارتمانم میله بارفیکس رو دارم.
‫تو میره برعکس آویزون شده بودم
‫و یهو میله از جاش درومد و بوم!
‫اوضاع خراب شد.
‫افتادم پایین و 15 دقیقه بیهوش بودم.
‫- بیخیال رفیق، واقعا؟ ‫- آره.
‫اما جدی، خیلی بدتر از چیزیه که واقعا هست.
‫- خیلی خب. ‫- باشه.
‫دیگه باید برم رختکن.
‫- باشه. مراقبت کن. ‫- حتما. بعدا می‌بینم‌تون.
‫- فعلا. ‫- فعلا.
‫خیلی خب رفیق، ‫می‌دونی که واقعا نمیشه، واقعا.
‫ولی چطوره یه کاری کنیم لاغرتر بنظر بیای؟
‫مداخله فنی.
‫توجه، ‫ایستگاه ایست بانک، زمان رسیدن شما کی هست؟
‫بوریس؟
‫دو دقیقه دیگه.
‫میشه یه خرده آروم‌تر برونی؟
‫اون ماشین لباس‌شویی آتیش نگرفته.
‫و سر داستان تیندر،
‫اگر خوشت نمیاد می‌تونیم ‫کلا قضیه رو بی‌خیال بشیم.
‫دقیقا همون چیزی که نیاز دارم.
‫این که آدما جیغ بزنن.
‫آره.
‫- سلا. ‫- آتش‌نشان‌ها اینجان؟
‫آره، خودشونن!
‫همراه خودشون تبر دارن؟
‫نه.
‫خیلی خب، برو.
‫- آروم باش. ‫- آره، آره.
‫اوناهاش.
‫آها.
‫- تو آرتوری؟ ‫- بله.
‫- درد داری؟ ‫- نه، ولی نمی‌تونم پام رو تکون بدم.
‫می‌تونی دستات رو نشون‌مون بدی؟
‫نمی‌تونم.
‫میرم یه نگاهی بندازم آرتور.
‫آره، بدجوری اونجا گیر کردی رفیق.
‫می‌دونی که اینجا چی گفته؟ هممم؟
‫یه مقدار برای ماشین‌لباسشویی گنده‌ای ‫پسرک باهوش، خب؟
‫آره، تو هم برای آتش نشان بودن ‫زیادی چاقی.
‫خیلی بچه‌ی با ادبی نیستی، مگه نه؟
‫از دست این.
‫باشه.
‫نقشه‌ی دوم؟
‫از هم باز کردن ماشین دردی رو دوا نمی‌کنه.
‫به مرکزش نمی‌رسیم.
‫برشش بدیم؟
‫باید موارد ملایم‌تر رو به خاطر این بچه ‫در نظر بگیریم.
‫- یه شستشوی داغ ممکنه کوچیکش کنه. ‫- جیو، اینو نگو. تمومش کن.
‫خیلی خب، باید بدنش رو چرب کنیم ‫تا بتونه از اون تو بیفته بیرون.
‫ببینم ضد آفتاب یا کرم بدن داری؟
‫- روغن زیتون یا چیزی؟ ‫- آره.
‫جدی؟ خب برو بیارش.
‫زود باش، عجله کن
‫اینا چیه؟
‫اینی که می‌بینی بهش میگن اطلاعات.
‫یه پرونده‌ی کوچیکیه که درست کردم.
‫یه چنتا چیز کوچیک درباره‌ی ‫شیرهای آتش‌نشانی فهمیدم،
‫و مطمئنم که یه مشکلی هست.
‫اشتباهات بزرگی کردیم.
‫و این، نوک کوه یخه.
‫ولی نیازی به نگرانی نیست. ‫تو وقت اضافه‌ام این کار رو کردم.
‫گیلبرت، فکر کنم باید ‫بررسی‌های جدیدی انجام بدیم،
‫بررسی‌های بسیار کامل.
‫خب اگر درست متوجه شده باشم، ‫چیزی که داری به من میگی،
‫اینه که می‌خوای یاد بدی ‫چطوری کارم رو انجام بدم؟
‫- هان؟ همین طوره؟ ‫- نه.
‫این برای اینکه بهم زخم بزنی، مگه نه؟
‫می‌دنی ناپلئون چطور مرد؟
‫سرطان معده.
‫خب، ببین، خوب گوش کن.
‫هزاربار بهت گفتم.
‫دارم رو این مورد کار می‌کنم.
‫- می‌دونم. ‫- این رو امشب با خودم
‫می‌برم هیئت مدیره منطقه. باشه؟
‫ولی دیگه باید این موضوع رو رها کنی مرد.
‫- قول میدم. قول میدم. ‫- باشه؟
‫آره، خوبه.
‫هی، ممنون گیلبرت.
‫ممنون.
‫نه، وایسا. دوباره.
‫آره. دوباره.
‫یک، دو، سه.
‫آدری؟
‫بابایی!
‫لعنتی، ده دقیقه نبودم.
‫رفیق، دوباره؟ آرتور، بی‌خیال بابا.
‫این تقصیر بچه نیست، قربان.
‫ما باید شما رو به پلیس گزارش بدیم، ‫در جریان هستید که؟
‫- اوه. ‫- چی؟
‫اگر اون در بسته شده بود، ‫ممکن بود خفه بشه.
‫اگر وقتی اون داخل بود ماشین ‫روشن میشد چی؟
‫ممکن بود اون پسر تا الان ‫غرق شده باشه.
‫این خلافه قانونه که ‫بچه‌ها رو بدون سرپرست رها کنید.
‫من فقط یه ثانیه رفتم بیرون.
‫و صف خیلی طولانی‌ای بود.
‫همسر سابقم نمی‌تونست مراقبش باشه.
‫اوه همسر سابقت؟ ‫حالا دیگه همه چی افتاد تقصیر اون؟
‫دوباره تکرار نمیشه قربان.
‫- میشه لطفا... ‫- باید به پلیس زنگ بزنم و تحویل اونا بدمت.
‫چون افرادی مثل تو هستن که ‫باعث خلق اتفاقات وحشتناک میشن!
‫- قربان. ‫- مشکلش چیه؟
‫روزش نیست.
‫مراقب باشین.
‫زود باش، برو دوش بگیر.
‫گرگویر: ‫می‌دونی که چه اطلاعاتی ازت داریم.
‫- وقتی تمرین می‌‌کردی افتادی؟ ‫- آره.
‫احمقانه‌ست، هان؟
‫در طول... بهش چی میگن؟
‫- کالیستنیک، آره. ‫- آره.
‫- خیلی خب. ‫- چی؟
‫سر اون میله‌ها همیشه ‫اتفاقات خیلی بد افتاده.
‫- یه نفر ناراحته. ‫- چیزی نیاز داری؟
‫- چی شده؟ ‫- چیه؟
‫عجیب حرف می‌زنی.
‫نینا، از کی تا حالا ‫مجبور بودم رفتارم رو توضیح بدم؟
‫ما که با هم زن و شوهر نیستیم. مگه نه؟
‫چی؟ حق ندارم نگرانت باشم؟
‫لعنتی.
‫اولین آمبولانس درخواست داده شده.
‫توجه، ‫یه حادثه بزرگ، چندین تلفات.
‫یه ماشین با یه کامیون تصادف کرده.
‫تیم فنی و ماشین آتش‌نشانی ‫الان در موقعیت هستن برای کمک.
‫بنظر خوب نمیاد.
‫من به اینی که اینجاست رسیدگی می‌کنم، ‫تو برو سراغ ماشین جلویی.
‫خیلی خب.
‫خانوم، آسیب جدی‌ای دیدین؟ ‫حالتون خوبه؟
‫آره.
‫- و شما؟ شما حالتون خوبه؟ ‫- کسی هست آماده نباشه؟
‫یک، دو، هل بده.
‫هل بده!
‫تام!
‫زو دباش، برو سراغ ماشین.
‫تام.
‫یه دختر جوان اونجا گیر کرده. ‫وضعیتش بحرانیه.
‫- تا وقتی دکترها برسن بمون. ‫- باشه.
‫هنری.
‫خیلی خب. من بهت کمک می‌کنم.
‫باشه؟ عالیه.
‫خب.
‫خب. آروم باش. نفس بکش.
‫اسم من تامه. باشه؟
‫- تو چی؟ اسمت چیه؟ ‫- میته. اسمم میته‌ست.
‫این ماشین من نیست. ‫برای دوستمه.
‫- خیلی خب. ‫- مطمئنم که بیمه داره.
‫نه، نه، مشکلی نیست. بهت کمک می‌کنیم.
‫من همین جا کنارت هستم، باشه؟ ‫من یه آتش‌نشانم.
‫- خیلی خب. ‫- خوبه.
‫- این برای گردنه. بیا. ‫- خیلی خب.
‫خودشه، عالیه.
‫عالیه، میته. ‫خیلی هم اسم قشنگیه، جدی میگم.
‫آره، کارت رو داری عالی انجام میدی.
‫خوبه. عالیه، میته.
‫حرف نداره. خیلی خب.
‫خیلی خب. عالیه. میته، گوش کن. ‫بذار وضعیتت رو بررسی کنیم، باشه؟
‫کامیون وایسا، و من نتونستم...
‫آروم باش، آروم. ‫اصلا مشکلی نیست.
‫- مشکلی نیست. ‫- من همیشه دیر می‌کنم.
‫دوستم تو کافه منتظر منه.
‫- مثل همیشه دیر کردم. ‫- هیس.
‫- یه سری سوال دارم که باید ازت بپرسم. ‫- باشه.
‫گردنت درد می‌کنه؟
‫نه. نه. گردنم نیست.
‫و اینجا چطور، اینجا؟
‫- نه. ‫- نه؟ یه جای دیگه؟
‫خیلی خب. سرگیجه داری؟
‫- نه، نه، نه. ‫- نه؟
‫نه؟ و میگرن؟
‫- نه، خوبم. خوبم. حالم خوبه. ‫- خوبه.
‫آروم باش، میته.
‫می‌تونی سعی کنی پات رو تکون بدی؟ آره؟
‫نمی‌دونم، دارم تلاش می‌کنم.
‫خیلی سخته.
‫نمی‌دونم.
‫میته، چیزی نیست. ‫خیلی ازت ممنونم.
‫- واقعا نمی‌تونم نفس بکشم. ‫- نمی‌تونی نفس بکشی.
‫خیلی خب.
‫نباید دیر کنم. منو می‌کشه.
‫چیزی نیست، میته.
‫- واقعا تلاش کردم ترمز کنم... ‫- آروم باش.
‫مشلکی نیست. باشه؟
‫وضعیت؟
‫خب میته میگه که نمی‌تونه پاهاش ‫یا پاش رو تکون بده.
‫هر چیزی که اون پایینه له شده.
‫خب... ‫متاسفانه باید بگم نمی‌تونه نفس هم بکشه.
‫- به اکسیژن نیاز داریم. سریع. ‫- اکسیژن.
‫- من اینجام. ‫- نمی‌دونم چرا.
‫- مهم نیست. عادیه. ‫- نمی‌تونم خودمو کنترل کنم.
‫گوش کن، این ماسک اکسیژنه. باشه؟
‫- خیلی خب. خیلی خب. ‫- خیلی خب، عالیه.
‫اینم از این. فقط نفس بکش.
‫درسته. بهتر شد. خب.
‫خیلی خب، عالیه.
‫خیلی خب، آروم باش.
‫آروم باش.
‫من اینجام. خیلی قوی هستی، میته. ‫خیلی خوبه. عالیه.
‫خب نظرت چیه؟
‫خب، فکر کنم یه آسیب جدی داریم.
‫تمام نیم تنه‌ی پایینش له شده.
‫می‌تونیم بیاریمش بیرون؟
‫این طور معلومه پاهاش طوری له شده که ‫خونی ازشون خارج نمیشه.
‫تا زمانی که اونجا گیر ‫کرده باشه زنده می‌مونه.
‫اگر بکشیمش بیرون، شروع می‌کنه به خونریزی ‫و بدنش وارد شوک میشه.
‫نمی‌دونم که میشه...
‫هی، مطمئن نیستم که این دختر زنده می‌مونه.
‫من میگم باید منتظر بمونیم تا متخصص‌ها ‫از راه برسن. باشه؟
‫- لطفا بهم بگین مشکل چیه. ‫- نه، نه، نه. هیس. چیزی نیست.
‫من همراه‌ات می‌مونم. باشه؟ چیزی نیست.
‫آروم باش. هیس. ‫آروم باش. باشه؟
‫میته. هی.
‫میته، خیلی اسم قشنگیه، می‌دونی؟
‫ما اینجاییم که بهت کمک کنیم. ‫خیلی قوی هستی میته.
‫کارت عالیه. ‫عالی داری پیش میری. باشه؟ باشه؟
‫آروم باش. باشه؟
‫آروم باش میته، باشه؟ عالیه.
‫اونجا، اونجا.
‫اون ماشین لعنتی کجاست؟ ‫چی کار دارن می‌کنن؟
‫خیلی خب، به خاطر من سعی کن آروم باشی، خب؟
‫همینه. هیس.
‫خوبه. همه چی مرتبه.
‫خیلی خب میته.
‫فقط نفس بکش.
‫بهش 50 تا کتامین بزن و ‫یک گرم تی‌ایکس‌ای، باشه؟
‫می‌تونیم از اون جا درش بیاریم، ولی، ‫زمانی که از اونجا بیاد بیرون، می‌میره.
‫متاسفم.
‫جدی؟
‫بذار به خونه زنگ بزنه.
‫کمترین کاریه که می‌تونیم بکنیم.
‫بذار قبل از مرگش ‫با پدر و مادرش حرف بزنه.
‫- خیلی خب، من این کار رو می‌کنم. ‫- خیلی خب.
‫متیه. من تامم.
‫هی،
‫گوش کن، باشه؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫میته...
‫چطوره... چطوره به پدر و مادرت زنگ بزنیم؟
‫ولی چرا؟ چرا؟ چه اتفاقی داره میفته؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫مسئله...
‫خیلی جدیه.
‫ما برات می‌جنگیم، با تمام وجود، ولی...
‫نه، نه، نه.
‫باید تلاش کنی به پدر و مادرت زنگ بزنی.
‫نه، لطفا نه.
‫- میته، آروم باش. ‫- نه، نه، نه.
‫نه، نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫می‌خوام از اینجا بیام بیرون.
‫- میته... ‫- اومدی که بهم کمک کنی،
‫- پس کمکم کن بیام بیرون. ‫- میته، آروم باش، میته.
‫میته، خیلی مهمه که ‫به پدر و مادرت زنگ بزنی.
‫بهشون زنگ بزن، باشه؟ من اینجام. ‫همینجا می‌مونم، باشه؟ همینجا می‌مونم.
‫نه، نه، نه.
‫خیلی مهمه که به پدر و مادرت زنگ بزنی.
‫نه، نه، نه!
‫- میته. ‫- نه.
‫میته، لطفا. میته، لطفا به من نگاه کن.
‫لطفا بهشون زنگ بزن.
‫گوشی‌ات کجاست؟
‫کجاست؟
‫- صندلی عقب. ‫- خیلی خب.
‫ممنون.
‫هی، بیا.
‫- سلام، میته؟ ‫- سلام بابا.
‫- میته؟ ‫- مامان هست؟
‫نه، رفته فروشگاه.
‫چی شده عزیزم؟
‫سلام؟ میته؟
‫سلام؟
‫خیلی دوست دارم.
‫هر دوتون رو خیلی دوست دارم.
‫اوه، میته...
‫خیلی متاسفم بابا.
‫سلام؟
‫میته؟
‫عالی بود میته.
‫عالی بود.
‫- تام. ‫- بله.
‫- داریم جمع می‌کنیم. ‫- باشه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. خوبم.
‫هی، گوش کن،
‫ما هر کاری که تونستیم ‫انجام دادیم، خب؟
‫- خیلی خسته‌ام. ‫- آره.
‫باید... ‫باید بهم کمک کنی.
‫لعنتی! لعنتی.
‫تو یه تصادف ماشین بودم. لعنتی.
‫لعنتی، بدجوری مواد روم تاثیر گذاشته.
‫واقعا... خیلی بده بچه‌ها.
‫خیلی سریع داشتم رانندگی می‌کردم.
‫یهو یه ماشین جلوم سبز شد.
‫لعنت بهش، ای بابا.
‫سعی کردم در رو باز کنم، ‫ولی گیر کرده بود.
‫به خاطر خدا، گیر کرده بود! لعنتی!
‫[بیزو] ‫[مرکز توان بخشی]
‫سلام، عصر بخیر.
‫عصر بخیر.
‫اومدم یتسکه وندنهیول رو ببینم.
‫خیلی خوش شانسی که ما اینجا ‫ساعت ملاقات نداریم، مرد جوان.
‫خانواده‌ای؟
‫بله، بله، خانواده‌ام.
‫لطفا اینجا اسم‌تون رو بنویسید.
‫و در ستون پایینی هم امضا بزنید.
‫- باشه؟ ‫- خیلی خب.
‫- اینم از این. ‫- آره.
‫یتسکه، آره. طبقه‌ی دوم، ‫پایان راهرو سمت راست.
‫- خیلی خب. ممنون. ‫- روز خوبی داشته باشین.
‫بوریس، کاترینم.
‫سلام.
‫آره، من واقعا متاسفم.
‫کنسرت.
‫می‌خوام توضیح بدم که چی شد، ‫ولی نه پشت گوشی.
‫میشه همدیگه رو ببینیم؟
‫بوریس؟
‫کاترین، نمی‌دونم چرا باید ‫با همچین چیزی موافقت کنم.
‫دیروز یک ساعت صبر کردم، ‫و یه کلمه هم خبری ازت نشنیدم.
‫نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫متاسفم.
‫ولی یه چیزی هست که باید نشونت بدم.
‫میشه به بخش اعزام نیروی اورژانسی بیای؟
‫شیفتم ساعت 9:00 تموم میشه.
‫خیلی خب، میام اونجا.
‫خیلی خب.
‫سلام؟
‫بله؟ وایسا، وایسا. ‫نگو. از پذیرایی زنگ زدی.
‫اوه، نه، وایسا.
‫تعمیرکار؟
‫نه، راستش دیروز اینجا بودن.
‫آه.
‫حالا فهمیدم.
‫تو فیزیوتراپیست جدیدی که ‫از "دی هان" اومده.
‫درسته؟
‫آه...
‫نه، من یه کارآموزم.
‫عجب.
‫و اومدم که خودم رو به همه معرفی کنم.
‫اسمم تامه.
‫خیلی خب، تام.
‫قراره همونجا بمونی یا اینکه ‫بالاخره می‌خوای بیای تو؟
‫آه...
‫لطفا کفشات رو دربیار.
‫منظورم اینه که، درسته نمی‌تونم ببینم‌شون، ‫ولی دوست دارم همه چیز تمیز باشه.
‫حتی اگر پای خودتون باشه؟
‫خیلی احمقی.
‫کاترین؟
‫چطوری.
‫کاترین؟
‫- سلام بوریس. ‫- سلام.
‫- سلام کاترین. ‫- سلام.
‫خوشحالم که تونستی بیای.
‫منم همین طور.
‫یه مقدار زودتر اومدم. متاسفم. آه...
‫مشکلی نیست.
‫شاید بتونیم... نمی‌دونم.
‫- خب؟ ‫- البته.
‫بعد از شما.
‫این بو برای تو هم میاد؟ ‫نسیم عصرگاهی؟
‫خیلی دوستش دارم.
‫معمولا بوی دریا برام میاد.
‫و دکه‌ی همبرگر که کنارشه.
‫عطر خوبی داره.
‫آره، منظورم اینه که، ‫این طور نیست که اصلا نیاییم بیرون،
‫ولی معمولا فقط در طول روزه.
‫واقعا؟ عادلانه نیست.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫بذار کولت کنم.
‫یه جای خوب می‌شناسم که خیلی از اینجا دور ‫ نیست، و بهت اجازه میدن تمام شب بیرون باشی.
‫بهت اجازه میدن شیرجه بزنی، ‫اجازه میدن شنا کنی.
‫قراره بدزدمت. خب؟
‫باشه.
‫ولی میشه برای یه لحظه بشینیم؟
‫اره، حتما. بیا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫این...
‫برای همین نیومدی؟
‫می‌ترسیدم وقتی منو ببینی ‫تمام علاقه‌ات رو از دست بدی.
‫خب، کی گفته که علاقه‌ای داشتم؟
‫ای بابا، عجبا.
‫من سی‌دی کنسرت رو دارم.
‫چون نیومدی.
‫این طوری می‌تونی بهش گوش کنی.
‫ممنون.
‫دوست داری بریم نوشیدنی بخوریم؟
‫بریم.
‫می‌خوای هلت بدم؟
‫نه. دوست داری من هلت بدم؟
‫- خب، کمکی می‌کنه؟ ‫- اوه، مرد.
‫شماها یه چیز می‌خواین؟
‫- اوهوم. ‫- آره.
‫دوتا لیوان از همون همیشگی ‫و دوتا هم نوشابه خنک.
‫هی، چه اتفاقی برای تام افتاده؟
‫خیلی داغون بود.
‫تام؟ برای چی باید بدونم ‫مشکل تام چیه؟
‫نمی‌دونم. فکر می‌کردم شماها...
‫خب، هیچی بین ما نیست نوئل.
‫کاملا مطلع هستم.
‫ولی این رو بهم می‌دونم که داستان استیو ‫و تام اصلا ساده نیست.
‫مشکل استیو و تام چیه؟
‫به گوشی استیو زنگ زدم ‫که ببینم حالش چطوره.
‫همه چیز رو بهم گفت،
‫منظور؟ ‫اینه که اون اتفاق افتاده یا...
‫استیو تام رو کتک زده، مگه نه؟
‫- چی؟ ‫- تام بهت نگفته؟
‫نه.
‫اوه، لعنتی!
‫یه طوری حرف می‌زنی انگار از خنت اومدی.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫چی؟ نه، حقیقت نداره.
‫اونجا درس می‌خونی؟ دانشگاه یا...
‫نه، دارم تخصص می گیرم،
‫- اوه! ‫- من...
‫دارم پرستاری می خونم، ‫و این، کارآموزیه منه.
‫منم اونجا درس خوندم.
‫اما، آم... اما تو دانشگاه لیسانس ‫علوم سیاسی رو هم گرفتم.
‫آره.
‫تا حالا به این فکر کردی که برگردی؟
‫چی؟
‫مطالعاتت.
‫و چه طور؟
‫به زبان بریل، یا به کمک یه کمک خوان یا چیزی.
‫آره. بریل. این...
‫سال های سال یاد گرفتنش طول می کشه و خیلی کسل کننده ست
‫به علاوه، همین طوریش ساعت های بی شماری رو از دست دادم
‫اما شاید توانایی دیدنت برگرده.
‫جدی، با روش های مدرن و ربات ها، می دونی.
‫- فکر کن تسلا حالا فضاست. ‫- آره، اما تام، نمی تونم. آه...
‫شیشه جلوی ماشین تو صورتم ترکید.
‫از نزدیک، می تونم تفاوت نور و تاریکی ‫رو تشخیص بدم، اما فقط همینه.
‫اما... کی می دونه.
‫- آره، یه لحظه. ‫- تام؟
‫وایستا. کیه؟
‫نینا هستم. تام، در رو باز کن.
‫- سلام نینا. ‫- سلام.
‫- می تونم... بیام داخل؟ ‫- البته.
‫اینجا رو خونه خودت بدون.
‫آه...
‫یادت رفته بود اشاره کنی به مبلمان حساسیت داری؟
‫خب، حالا که اشاره کردی، چند ماه پیش دکترم گفت
‫به اتمسفر و جای راحت حساسیت دارم.
‫به خاطر همین اصلا دارم دارو مصرف می کنم.
‫نه، واقعیت همه چی رسیده. وقت نکردم چیزی رو باز کنم.
‫هی، همیشه دنبال داوطلب می گردم.
‫قاب عکس، لامپ.
‫- می تونی لامپ هام رو وصل کنی؟ ‫- تام، آم...
‫من راجع به استیو خبر دارم.
‫متاسفم. نمی دونم برای چی این کار رو کرد.
‫مردک کثافت!
‫واقعا نمی دونم برای چی اصلا با همچین آدمی آشنا می شدم
‫برای چی بهم نگفتی؟
‫چی باید می گفتم؟
‫هی، نامزد سابقت وقتی تو حال خودش نبود من رو کتک زد؟
‫ای بابا، ادبم کجا رفته؟
‫نوشیدنی میل داری؟
‫قهوه چطوره؟ قهوه می خوای؟ یه فنجون قهوه؟
‫می تونم دم کنم.
‫ای بابا...
‫قهوه ندارم. چایی؟ یه کم چایی میل داری...
‫بذار ببینم چایی دارم. نه، ندارم. هیچی چایی ندارم.
‫ای بابا... لیوان هم ندارم.
‫نه کتری نه هیچی.
‫من راستش...
‫لعنتی!
‫تام، حالت خوبه؟
‫آره. متأسفم. لعنتی.
‫- ای خدا! متأسفم. ‫- تام.
‫دارم دیونه می شم. لعنتی.
‫ای خدا، این چیزهایی که ما می بینیم.
‫میته؟
‫ای خدا، آخه نینا، مگه چند سالش بود؟
‫تقریبا هم سن ما؟
‫یه کم جوان تر؟
‫منظورم اینه که، عادی بود که به خانواده اش زنگ بزنه؟
‫- آره، تام... ‫- آخه...
‫موضوع رو شخصیش نکن.
‫خطرناکه.
‫این کارته درسته؟
‫فقط برو خونه، در رو ببند و همه چی رو پشت سر خودت رها کن
‫در غیر این صورت دیوانه می شی.
‫- خب گلیبرت. ‫- پاتریک.
‫1دقیقه وقت داری مرد؟
‫حالا وقت خوبی نیست...
‫- شرمنده، باید صحبت کنیم. ‫- خیلی خب.
‫می دونم زمان مناسبی نیست، ‫اما اون گزارشی که دادی پاتریک...
‫خب، گوش کن، نباید عجله کنیم.
‫بسیار حواسمون هست که گام به گام پیش بریم.
‫نه، پاتریک، نه. خیلی ازش استقبال نشد.
‫طرز بیانت رو قبول نکردن.
‫و روراست بگم، واقعا نمی تونم اون ها رو مقصر بدونم.
‫در نظر من، اصلا به موضوع اصلی اشاره نکرده.
‫کی می گه؟ هئیت مدیره منطقه گفته؟
‫یا تو داری می گی؟
‫پرونده ات پر از بینش یک طرفه و ‫بخش های گم شده‌ی زیادیه، پاتریک.
‫نمی شه این پرونده رو جدی گرفت. بازی رو باخته.
‫دارن بهت می خندن مرد.
‫چیزی که اون ها گفتن رو نمی گم، ‫اما تعریف هم ازت نکردن.
‫برای همین این همه راه رو اومدی که جلوی در خونه ام بهم توهین کنی؟
‫نمی شد این کار رو فردا تو دفتر انجام بدیم؟
‫نه، به خاطر اینکه دیگه از فردا قرار نیست بیای.
‫حقیقتش هیئت مدیره منطقه تو رو تعلیق کرده.
‫چی داری می گی گیلبرت؟
‫خب حالا چی می شه؟
‫حالا باید چیکار بکنم؟
‫واقعا متأسفم مرد. دیگه دست من نیست.
‫الآن، من هیچ کاری از دست من بر نمیاد که برات انجام بدم
...آنچه خواهید دید
‫اما، از خانواده ما.
‫وینسنت. وینسنت لطفا فقط یه سئوال.
‫چیزی گفتی؟ آشغال؟
‫هنری بیچاره!