‫- کیفم، گردنبندم! جناب افسر، لطفا! ‫- وایستا!
‫- کیفم، کیفم! ‫- وایستا! وایستا! گفتم وایستا!
‫وایستا!
‫تو دستگیری. بریم.
‫از وقتی کم سن و سال بودم، پدرم ...یادم داد که افسر پلیس بودن
‫خیلی بیشتر از حل کردن جنایات فجیع و محافظت از شهروندانه
‫یه سبک زندگیه.
‫هنوزم روش ماهرانه اش رو یادمه...
‫که اون احساس رو به من و خواهرم مارینا ترویج کرد.
‫هر شب،
‫اون با حل کردن پرونده های معمایی باهامون بازی می کرد.
‫پرونده هایی که فکر می کردیم ساختگی هستن،
‫اما آخر سر فهمیدیم که واقعی بودن.
‫پدرم همچین کسی بود.
‫برای همین هم امروز تنها برای من روز خاصی نیست،
‫بلکه برای کل خانواده‌ ام روز خاصیه.
‫این ترفیع بهم اجازه مید ه تا همچنان ‫نام خانوادگیم رو گرامی بدارم،
‫چون همون طور که می‎دونید، ‫من نسل پنجم خاندان کروگا هستم...
‫که در نیروی انتظامی خدمت می کنم.
‫اجازه بدید به افتخار خانواده ام بنوشیم.
‫می خوام از مادرم آسونسیون تشکر کنم،
‫که همیشه بهم باور داشت...
‫و بهم فشار آورد تا راه پدرم رو دنبال کنم.
‫همسرم، رزا،
‫که بدون گِله کردن برنامه کاری عجیب و غریبِ شوهرش رو تحمل کرد
‫و بالآخره، می خوام از خواهرم مارینا تشکر کنم.
‫اون...
‫خب، شما که می شناسینش.
‫مارینا کجاست؟
‫خانم مارینا؟
‫سخنرانی به این زودی تموم شد؟
‫این همایش های اجتماعی حالم رو بهم می‌‎زنن.
‫ماشین کجاست؟
‫برادرت داره کمیسر می شه،
‫کی به جات می تونه سخنرانی کنه؟
‫نمی دونم، مادرم، زنش، یکی از همکارهای پلیسش.
‫اما زن پلیسی نیست.
‫مشکل هم همینه، هکتور.
‫- کجا داری می ری؟ ‫- یه قرار ملاقات دارم که نباید از دستش بدم.
‫خانم، اگه شما برید تو دردسر می افتید.
‫و بدتر، منو هم تو دردسر می اندازید.
‫هکتور، من گفتم که سر اعلام ترفیعش حضور پیدا می کنم اعلامش هم کرد رفت
‫لازم نیست کسی بدونه که تو منو دیدی.
‫مرسی!
‫پیش مادرم بمون.
‫ببخشید!
‫هر بار که همدیگه رو می بینم، خوشگل تر می شی.
‫خوشت میاد؟
‫عاشقشم.
‫هر چی که خواسته بودم رو آوردی؟
‫- همه چی. ‫- همه چی؟
‫بفرما.
‫بذار ببینم.
‫اون صدای چی بود؟
‫ربطی به ما نداره.
‫بریم.
‫نه، امروز نه.
‫بیا. به زودی بر می گردم دنبالش.
‫اگه من جات بودم، از دردسر دوری می کردم.
‫ممنون، تونی.
‫آهای؟
‫کسی اونجاست؟
‫وای، خدای من!
‫وای، خدای من! این...
‫تحمل کن. تحمل کن!
‫نه!
‫قتلی رخ داده، باید فوراً بیایید!
‫آروم باشید، خانم.
‫بهم بگید کی هستید و کجایید؟
‫من مارینا کروگا هستم. در اسکله...
‫درسته! تویی، خانم کروگا.
‫خوزه هستم. از سری قبل ترفندت نوآورانه تره.
‫کابانیاس، یه مرد الآن بهم حمله کرد.
‫یه زن مرده افتاده روی زمین. همه رو بفرست.
‫مثل سری ای که می خواستن پسر سفیر آمریکا رو بدزدن.
‫یا مثل اون بار که تو شهر گرگ دیده بودی.
‫کابانیاس، خدا رو شکر کن که پدرم اینجا نیست،
‫وگرنه بهش می گفتم که چقدر به درد نخوری.
‫می شه لطفا با نیروی گشت بیای اینجا؟
‫گشت بندرگاه.
‫چند تا دریانورد تازه جسد زنی رو تو یه کوچه پیدا کردن. بریم
‫- فقط مأمورها رو بفرست! ‫- یالا، کابانیاس.
‫- کابانیاس؟ ‫- خانم، پشت خطی؟
‫معلومه که هستم. فکر کردی پریدم تو آب؟
‫منتظرم بمون. ‫خیلی طولش نمیدم.
‫کمیسر.
‫جسد کجاست؟
‫اون پایین.
‫می خواستم به مراسمت بیام، اما...
‫می‏ دونم که فکر کردی اوضاع فرق می کنه.
‫ولی امیدوارم که بتونیم با هم کار کنیم.
‫زارکو.
‫- کمیسر. ‫- وضعیت رو برام توضیح بده.
‫زن، 35ساله، چاقو خورده.
‫علت احتمالی مرگ: قطع شدن شاهرگ.
‫- شاهدی بوده؟ ‫- بله.
‫ای بابا، دستکش دستت کن!
‫- مارینا؟ ‫- آرتورو، بالآخره اومدی.
‫اونا بدون دستکش مدرک برمی‎داشتن!
‫و یکی‎شونم بغل جسد سیگار می‌کشید.
‫تو دانشکده پلیس چی بهشون یاد میدن؟
‫راستش رو بخوای، نبودن بابا تابلوئه.
‫عصر بخیر.
‫- میشه یه لحظه حرف بزنیم؟ ‫- ولی...
‫لطفا.
‫تو اینجا چیکار می‏کنی؟
‫یه ساعت دنبالت می‎گشتم ‫تا عکس خانوادگی بگیریم.
‫تازه شاهد یه قتل بودم.
‫یه زن رو دست‏هام مُرد، ‫چیزی نمونده بود خودمم کشته بشم،
‫اونوقت تو نگران عکس مراسم معارفه‌ات هستی؟
‫اگه نرفته بودی، مشکلی برات پیش نمیومد.
‫همیشه کارت همینه.
‫اظهاراتم رو می‏خوای ‫یا افسری رو صدا بزنم که...
‫به تنها شاهدی که چهره قاتل رو دیده ‫اهمیت میده؟
‫تو چهره قاتل رو دیدی؟
‫آره.
‫پس می‎‏تونی توصیفش کنی.
‫- می‏‎تونم... ‫- ولی؟
‫هوا تاریک بود.
‫- درسته. ‫- ولی چشم‎هاش قهوه‏ای بود.
‫عالیه. نه که اینجا سوئده ‫و چشم همه‎‏مون آبیه...
‫کِی می‏خوای بفهمی که تو تحقیقات می‏‎تونم کمک کنم؟
‫دوباره شروع کرد.
‫- این چیه؟ ‫- نگاه کن.
‫من از سنجاق‌سینه‎ام واسه دفاع از خودم استفاده کردم،
‫و این تیکه پارچه لای گیره‎اش گیر کرد.
‫- سنجاق‌‎سینه رو فرو کردی تو بدنش؟ ‫- آره.
‫و این تیکه پارچه ما رو به اون می‌‎رسونه.
‫و ما هم با یه تار مو "آل کاپون" رو دستگیر کردیم.
‫بسه دیگه مارینا، می‏شنوی؟
‫ببخشید، جناب کمیسر.
‫- یه چیزی پیدا کردیم. ‫- دارم میام.
‫مارینا، لطفا همینجا بمون.
‫تازه پیداش کردن.
‫ممکنه به پرونده مربوط باشه.
‫- دیدین چی داخلشه؟ ‫- نه.
‫بازش کن.
‫مجلات علم و جرم شناسی.
‫تو اسپانیا گیر نمیان.
‫کالاهای قاچاق. ‫باید به خاطرش دستگیرت کنم.
‫- باید بخونیشون. ‫- "سبز زیتونی، رنگ جدید پاییز".
‫ظرافت با هوش ناسازگار نیست، کارآگاه.
‫- و تو کی هستی؟ ‫- کافیه.
‫اینقدر فرار نکن، حقیق انجام نده.
‫- اینقدر خودتو به خطر ننداز. ‫- من بچه که نیستم.
‫نه، بدتر از بچه‏ای. ‫بچه رو میشه یکی خوابوند زیر گوشش...
‫و تنبیهش کرد تا از خونه بیرون نره.
‫می‏خوای اینجا بزنی زیر گوشم؟
‫خوب شد که تنها نیستیم.
‫- مارینا! ‫- چیه؟
‫من دستگیرم؟ ‫چون اگه نیستم، مجله‎‏هام رو می‌برم.
‫یالا آقایون، دیگه وقت تلف نمی‎کنیم.
‫همه دست به کار بشین، صحنه رو بگردین. ‫یالا!
‫گوش کن، ‫نماد رو قفسه سینه زن مُرده حک شده،
‫- امضای قاتل. ‫- ما به خانواده‎اش اطلاع می‎دیم.
‫- اینو بسپار به عهده کابانیاس. ‫- البته.
‫خانوم مارینا. ‫اجازه بدید در رو باز کنم.
‫بریم خونه.
‫مارینا، تو اونجایی؟ ‫مارینا همراهته؟
‫هکتور، مارینا همراهته؟
‫هکتور!
‫- شما صدا زدید، خانوم؟ ‫- اون کجاست؟
‫بعد از کاری که جلوی اون همه مهمون باهام کرد، ‫آبروم رفت!
‫بهش بگو بیاد پایین و خودشو نشون بده!
‫خانوم جوان...
‫دیگه جون به لبم کرده.
‫اگه فکر کردی که قایم شدم ‫پس اصلا منو نمی‎شناسی، مادر.
‫می‎شناسمت، عزیز. ‫با این سر و وضع کجا بودی؟
‫می‎دونم. به بندرگاه رفتی...
‫تا اون مجله‏ها رو گیر بیاری.
‫- آرتورو دیری گزارشم رو داده؟ ‫- آره، چون نگران بودم.
‫- تازه نگم که... ‫- شرم مطلق...
‫از اینکه نتونستین یه عکس خانوادگی بگیرین.
‫نمی‏دونم باهات چیکار کنم.
‫من بودم یه راست به نوشیدنی روی میاوردم.
‫بله.
‫خدا رو شکر که تو درکم می‏کنی، هکتور.
‫خب؟
‫نمی‏خواستم مرکز توجه رو ازتون بدزدم.
‫بفرمایید! یه نوشیدنی گوارا.
‫مرسی.
‫خب، سر مراسم اصلا درمورد مسئله دیگه‎‏ای حرف نزدن.
‫و یادت باشه، فردا رامون دو پورتو میاد.
‫نمی‏خوام کار امروزت رو تکرار کنی.
‫- طوری که خدا خواسته ازش استقبال می‎کنیم. ‫- و خواسته‌ی خدا چیه؟
‫- اگه باید از خدا هم حرف بزنم. ‫- تو درست شدنی نیستی، وای خدا.
‫- یه لیوان دیگه بیارم؟ ‫- بله، این یکی رو من می‏خورم.
‫چه لباس ناشایستی.
‫من هیچ‌جا همچین لباس فجیعی ندیدم.
‫ببین کی داره از این حرفا میزنه!
‫من حوصله ندارم که بعداً آبرو ریزی راه بندازی.
‫خوب بخوابی، مادر.
‫تو هم همینطور، عزیز جان.
‫- یه لیوان دیگه برام بریز. ‫- بفرمایید.
‫بریز. خجالت نکش.
‫فکر کنم امشب دلستر کارساز نباشه.
‫پس شربت برات میارم.
‫نه، شربت نداریم.
‫متاسفانه مادرت همه شربت‏ها رو تموم کرده.
‫یکی از همین روزها از غم زیاد می‏‎میره.
‫یا بیماری سیروز کبدی.
‫اینقدر بهش سخت نگیر.
‫اگه پدرم اینجا بود، همه‏چی فرق می‏کرد.
‫دل همه‏مون براش تنگ شده.
‫خوب بخوابی.
‫اینجا چی می‎بینی؟
‫یه خانومی که خودشو دار زده.
‫مطمئنی؟
‫باید فراتر از چیزی رو ببینین که ‫در نگاه اول توجه آدم رو جلب می‎کنه.
‫تمرکز کنین روی...
‫جزئیات!
‫دقیقا.
‫چیزی که اونجاست و نیست.
‫جزئیات داستان جرم رو تعریف می‏کنن.
‫هیچ چهارپایه یا نردبونی نیست.
‫خانومه نمی‏تونسته تنهایی این کارو بکنه. ‫اصلا چطور تونسته بره اون بالا؟
‫آفرین، مارینا.
‫تو مدال لیاقت پلیس رو به دست آوردی، خانوم جوون.
‫وقتی بزرگ بشی، کمیسر پلیس خیلی خوبی میشی.
‫دخترها نمی‌تونن پلیس بشن.
‫ولی یه روز میشن.
‫تغییر از درون رخ میده.
‫هیچوقت نذار کسی بهت بگه که چیکار کنی.
‫نیازی به نشان نداری که افسر پلیس عالی‎ای باشی.
‫- می‏فهمی؟ ‫- آره، می‏فهمم.
‫با اسلحه پدرت چیکار می‏کنی؟
‫تمرین می‏کنم.
‫واسه چی تمرین می‏کنی؟
‫تا قاتل رو بگیرم.
‫دنبالم بیا.
‫صبحونه‎ات...
‫- کِی همه اینا رو تمیز کردی؟ ‫- دیشب.
‫تمیزه تمیز نکردی.
‫- میرم گردگیر بیارم. ‫- نه هکتور، صبر کن.
‫نمی‏خوام اینجا رو تمیز کنی.
‫پس چیکارم داری؟
‫وقتشه رسیده تا ثابت کنم...
‫که می‏تونم افسر پلیس عالی‏ای باشم ‫که پدرم بهم یاد داده.
‫عجب، انتظار همچین واکنشی رو نداشتم.
‫کل این جریان دیوونه‎‏واره.
‫نمی‌تونی طوری یه قاتل رو دستگیر کنی ‫که انگار پلیسی،
‫چون تو پلیس نیستی.
‫خب، پدرم موافق نبود.
‫اون یه سنجاقه، مدال پلیس نیست.
‫بیخیال، جفت‏مون می‏دونیم که ‫تنها مشکل اینکه...
‫نمی‎ذاره من افسر پلیس باشم ‫زن بودن منه.
‫این یه حقیقته. ‫نمی‎دونم که مشکل به حساب میاد.
‫باور کن، یه مشکله.
‫من زنی‎ام که شجاعت و هوش ‫ده‎تا مَرد رو داره.
‫و تواضع، ‫تواضع رو یادت نره.
‫اینم واسه یه پلیس خوب مهمه.
‫می‏دونستم که می‎تونم روت حساب کنم.
‫چی؟
‫می‏خوام با این پارچه لباسی درست کنم.
‫بذار ببینم.
‫با کیفیته، خیلی با کیفیته.
‫یه ژاکارد سه رنگه.
‫- پارچه مردونه‎‏ست. ‫- بیا بیخیال مرد و زن بودن بشیم.
‫- کجا می‎تونم پیداش کنم؟ ‫- نمی‎‏دونم.
‫هرجایی نمی‎تونی لباسی با این پارچه پیدا کنی.
‫همچین چیزی رو فقط میشه از ‫گالری‎‌‍های ریبادئو سفارش داد.
‫بابت همکاریت ممنونم. ‫تو گزارشم ازش قید می‏کنم.
‫چی گفتی؟
‫کل این جریان دیوونه‎واره.
‫گفتم که مجبور نیستی باهام بیای.
‫و کار من چه ایرادی داره؟
‫- دارم میرم خرید کنم. ‫- جفت‏مون می‎‏دونیم که این حقیقت نداره.
‫تو ازم سوءاستفاده کردی. ‫اگه می‏دونستم که نمونه پارچه واسه قاتل بود...
‫هکتور، اگه تو به پدرم تو تحقیقاتش کمک می‏کردی،
‫نباید حس بدی داشته باشی که ‫سر این پرونده به من کمک کنی.
‫قدیما که پلیس به خونه زنگ می‏زد ‫من پیغام‏شون رو به آقای آلفونسو می‏رسوندم.
‫ولی تو می‎خوای منو تبدیل به واتسون کنی.
‫تو بیشتر شبیه پوآرو هستی. ‫[شخصیت هرکول پوآرو]
‫ببین، رسیدیم.
‫[گالری ریبادئو]
‫پس این جدیدترین مدل‎مونه. ‫می‏خواید ببینیدش؟
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- من دنبال یه کت مردونه می‎گشتم. ‫- در خدمتم. برای پدرتونه؟
‫شوهرمه.
‫چیزه خاصی مد نظر دارید؟
‫یه سبک کلاسیک؟ ‫شیک باشه؟
‫یه چیزه غیرعادی دوست داریم.
‫مثل خودمون.
‫- شاید از پارچه توئید باشه؟ ‫- نه، خدا نکنه، توئید نباشه.
‫اسم پارچه‏ای که خیلی دوست داشتیم چی بود؟
‫نمی‏دونم. تو که می‎دونی من اهمیتی ‫به این مسائل مُد نمیدم.
‫- بهتره بریم. ‫- نه، نه. امکان نداره.
‫تا اون کت رو برات نخریدیم ‫از اینجا نمی‌‎ریم.
‫بعضی وقت‏ها پای چپم خواب میره.
‫اگه بتونین راهنماییم کنین...
‫یه...
‫ژا... ژاک...
‫- یه سه رنگ هم داره. ‫- ژاکارد سه رنگ؟
‫- خودشه. ‫- یه لحظه اینجا منتظر باشید.
‫ممنون.
‫- این سرسام‌آوره. ‫- اینقدر غر نزن.
‫بهت گفتم که نیا.
‫ببخشید.
‫چه عالی!
‫خیلی ممنون.
‫بپوشش عزیزم، عالی میشی.
‫- لطفا اجازه بدید... ‫- بله، متشکرم.
‫محشر شده.
‫گمون کنم مشتری‎های زیادی ‫توان خرید همچین کتی رو ندارن.
‫بله، لباس گرون قیمتیه،
‫ولی این فصل یکی از لباس‏های پر فروش‎مون بوده.
‫واقعا؟
‫بله. از دستم در رفته که چندتا فروختیم.
‫نه بابا.
‫خب؟ می‎خرینش؟
‫- نه، نه، خدای بزرگ. درش بیار. ‫- فکر نکنم اونقدرها بد باشه.
‫ولی ما دنبال یه چیزه خاص‎تر می‏گردیم...
‫که بهمون اجازه بده تا باهاش ‫شخصیت‏مون رو نشون بدیم.
‫حق با توئه. ‫با این نمی‏تونم شخصیتم رو نشون بدم.
‫مرسی.
‫خب، گندش بزنن. ‫پیشرفت زیادی نکردیم.
‫- خانوم... ‫- می‎دونم، دیگه بهم نگو.
‫من نباید تحقیق پلیسی کنم.
‫ولی می‏دونم که خیلی نزدیک بودم. ‫کاش یه سرنخ دیگه‎ای داشتم...
‫تو سر صحنه جرم چیزی دیدی یا شنیدی؟
‫من؟
‫تو همیشه میگی که کسی متوجه خدمتکار نمیشه.
‫مطمئنم چون تو خیلی حواس‏جمعی...
‫حتما چیزی دیدی یا شنیدی.
‫من حرف جالبی نشنیدم، مطمئن باش.
‫- الان چیکار کردی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫هکتور، من با تو بزرگ شدم.
‫تو بهتر از هرکسی منو می‏شناسی، ‫ولی منم می‎‏شناسمت.
‫تو الان به گوشت دست زدی، ‫و این یعنی داری دروغ میگی.
‫من هیچوقت دروغ نمیگم.
‫- می‏دونستم! ‫- چیکار می‏کنی؟
‫لطفا هکتور، باید بهم بگی. ‫لطفا بهم بگو، لطفا.
‫- چی دیدی؟ ‫- باشه.
‫صحبت دوتا افسر پلیس رو شنیدم که می‏گفتن ‫یه نماد...
‫رو بدن مقتول حک شده.
‫- یه نماد؟ ‫- نزدیک قفسه سینه‎اش،
‫انگار امضای قاتل بوده.
‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫دور بزن، باید تحقیق کنیم.
‫- چی؟ ‫- دور بزن!
‫تنها راهی که میشه درمورد این نماد تحقیق کنیم ‫اینه که وارد اونجا بشیم.
‫چرا مستقیما از آقای ریکاردو درخواست نمی‏کنی؟
‫هکتور، به نظرت کالبد شکافی که ‫خیلی با پدرم صمیمی بود،
‫این اطلاعات رو بهم میده؟
‫نه، باید یواشکی وارد بشیم. ‫تو راه رو برام باز می‏کنی.
‫من فقط می‏خوام بدونم که ‫این نماد وجود داره یا نه.
‫هیچکس این حرفت رو باور نمی‏کنه.
‫اگه پیداش کنی، دنبال یه نماد دیگه می‏گردی،
‫و از اون نماد به نماد بعدی میری، ‫و همینطوری ادامه داره.
‫- من که رفتم. ‫- قول میدم که بعدش می‎ریم خونه.
‫یه مرگ دیگه؟
‫بله، این اطلاعاتشه.
‫قول میدی؟
‫چی؟ یالا، هکتور.
‫یالا. برو.
‫بذار ببینم...
‫خیلی‏خب، اسم درسته. ‫تاریخ هم درسته.
‫- صبح بخیر. ‫- هی، کجا میری؟
‫ببخشید. ‫اومدم شکایت کنم،
‫از این طرف میرن؟
‫- خب، اگه مُرده باشی آره. ‫- چی؟
‫این ورودیِ سردخونه‏ست.
‫از در اصلی وارد اداره میشن.
‫آخه همه‎چیزم رو دزدیدن.
‫من چیکار کنم؟ ‫بهت یه جسد بدم؟
‫- یالا، برو پی کارت. ‫- نه... اگه...
‫- ببخشید. ‫- بهت که گفتم. برو اداره پلیس.
‫عصر بخیر.
‫از اون طرف میرن، آقا!
‫روی تعیین علت تمرکز نمی‏کنیم...
‫همونجا خوبه، ممنون. ‫دارم به سردخونه میرم.
‫تمرکزمون رو می‏ذاریم روی گاه‌شماری...
‫مارینا؟
‫- خانوم، من فقط دارم دستورات رو انجام میدم. ‫- تو حق نداری دستگیرم کنی.
‫دنبال برادرم که می‏گشتم گم شدم.
‫مورایس، بیا به اتاق تحقیقات.
‫همینو کم داشتم.
‫بله. بله، نه...
‫بله، دارم به گزارش نگاه می‏کنم.
‫زحمت نکش، خانوم کروگا.
‫چیزی که تو دیدی هیچ ربطی به پرونده نداشت.
‫من مجبور نیستم هرکاری که تو وقت آزادم انجام میدم ‫یا نمیدم رو توضیح بدم.
‫اگه با دوست‏هات پیک نیک گرفته بودی،
‫اصلا مشکلی نبود.
‫ولی تو وارد سردخونه‏ای شدی که...
‫مقتول پرنده‏ای که داریم روش کار می‏کنیم ‫نگهداری میشه.
‫- بنابراین... ‫- مقتول؟ یا مقتولین؟
‫چون فکر کنم یادتون رفته...
‫یادتون رفته به مردم بگید که ‫این فقط یک جنایت نیست.
‫- نمی‏دونم راجع‏به چی حرف می‌زنی. ‫- امیدوارم بدونی.
‫وگرنه دوباره بهم نشون میدی که ‫این اداره پلیس،
‫بعد از فوت پدرم، خیلی بدتر از انتظار بوده.
‫تو چند وقته که اینجایی؟
‫تو هنوزم نمی‎دونی من کی‎ام، مگه نه؟
‫من پابلو زارکو ام...
‫بهترین شاگرد آخرین کلاس پدرم.
‫خب، بهترینش رو نمی‎دونم ‫ولی...
‫ولی بله، پدرت همه‏چی رو یادم داد.
‫اون تو رو خیلی تحسین می‏کرد.
‫به خاطر مرد بزرگی که ما رو بهم وصل می‏کنه،
‫باید بدون مشکل اقرار کنی...
‫مَرد تو بندرگاه فقط یه قاتل معمولی نیست،
‫بلکه یه قاتل زنجیره‏ایه که نماد گل زنبق ‫رو روی مقتولین حک می‏کنه.
‫می‏تونم به خاطر کاری که الان کردی ‫زندانیت کنم.
‫منم می‌تونم به مطبوعات بگم، ‫کل شهر میفتن به جونت.
‫یه قاتل زنجیره‏ای داره واسه خودش آزاد می‏گرده!
‫چی می‏خوای؟
‫هی، هی، هی.
‫اولا، با اسم کوچیکم صدام بزن.
‫نه. ترجیح میدم این کارو نکنم، خانوم کروگا.
‫بهم گفتن بهتره ازت فاصله بگیرم.
‫ولی تو خاصی.
‫منظورم اینه که واسه پدرم خاص بودی.
‫و اگه تو واسه پدرم خاص بودی، ‫پس واسه منم خاصی.
‫پابلو...
‫من می‏تونم با این پرونده کمکت کنم!
‫نه.
‫نه. من همش ده ماهه که تو این اداره پلیس‌ام،
‫خودمو به خاطر تو به خطر نمی‏ندازم.
‫- زن‏‌ها باید از این خطر خبردار باشن. ‫- پیاز داغش رو زیاد نکن.
‫- اون فقط به زن‏های فاسد حمله می‏کنه. ‫- ببخشید؟ مگه اونا زن به حساب نمیان؟
‫من باید گزارش بقیه قتل‏ها رو ببینم.
‫- کاری که ازم می‏خوای دیوونگیه. ‫- آره.
‫اینکه زن‏ها پلیس باشن هم دیوونگیه.
‫ولی پدرم بهش باور داشت.
‫پابلو، منم یه شاگرد زرنگ بودم.
‫ولی توی خونه.
‫کمکم کن تا موفق بشم. ‫انگار پدرم هنوزم زنده‏ست.
‫[زنی کشته شده پیدا شد]
‫هنوزم باورم نمیشه که بهت اجازه دادن ‫از همه مدارک عکس بگیری.
‫پابلو از چیزی که به نظر میومد ‫آدم معقول‏تری از آب در اومد.
‫فکر می‌کردم ارفاقش ربطی به حق و سکوت داشته.
‫گرد و غبار اینجا رو پاک نکردی.
‫شروع می‏کنیم.
‫سه قتل تو سه محل و تاریخ مختلف...
‫که هیچ شباهت ظاهری‎‏ای با همدیگه ندارن.
‫گلوی همه‏شون با چاقو بریده شدن...
‫و یه نماد گل زنبق روی قفسه سینه‎شون حک شده.
‫گل زنبق نمادی از گل سوسن‌ـه،
‫که نشان دهنده پاکی جسم و روحه.
‫شاید قاتل قصد داشته با استفاده از اون نماد ‫اونا رو تطهیر کنه.
‫اولین نفری که پیدا کردن خولیا دونگو بوده، ‫حدوداً 44 ساله، نژاد آفریقایی.
‫دومین نفر مانولی بوده، فامیلیش معلوم نیست، ‫اسمش ثبت آمار نشده.
‫و سومین نفر همون دختر بیچاره‏ای بود ‫که من تو بندرگاه پیدا کردم.
‫کارمن اویوآ، 49 ساله، قومیت گالیسی.
‫یه معمای بی‏انتهاست.
‫و منو باش که فکر می‏کردم به پرونده ‫علاقه‏مند نیستی.
‫از رو عادته.
‫دفعات زیادی به پدرت گوش دادم.
‫میشه با یه کاری کمکم کنی؟
‫فکر نکنم.
‫می‌خوای با این چیکار کنی؟
‫رامون! ‫همین الان تو فکر بودم که کِی میرسی.
‫عصر بخیر، خانوم آسونسیون، ‫براتون...
‫- خواستگاره! ‫- خواستگاره!
‫ممنون. مارینا!
‫- هکتور! مارینا پیش توئه؟ ‫- مراقب باش، شکننده‎‏ست.
‫اون طرف دیوار می‎بینمت.
‫تو که گفتی فقط باید اینو بذارم تو ماشین.
‫اوضاع پیچیده‏تر شده. ‫دستت درد نکنه، هکتور.
‫- تا اون میرسه نوشیدنی میل داری؟ ‫- نه، تشکر.
‫زیاد اهل نوشیدنی نیستم.
‫- آب رو ترجیح میدم. ‫- واقعا!
‫- انتظار اینو نداشتم. ‫- من اینطوری‎ام.
‫- پس یه لیوان آب یخ برات میارم. ‫- بله، لطفا.
‫- کتت رو در بیار، عزیز. ‫- بله، کتم.
‫ببخشید!
‫بدجور بهم بدهکاری.
‫هکتور، ممنون.
‫و بدون که مادرت بهم گفت که ‫شهر رو واسه پیدا کردنت زیر و رو کنم.
‫مادرم واقعا از اون یارو رامون خوشش میاد.
‫نظرت راجع‏بهش چی بود؟
‫پاهاش کوتاهه، مگه نه؟
‫یالا، بریم.
‫- نمی‏دونم اینجا چیکار می‏کنیم. ‫- تحقیق می‏کنیم.
‫خولیا اینجا کشته شده، ‫اولین زنی که به قتل رسید.
‫بذار ببینم، بذاریمش اینجا. ‫مراقب باش.
‫اینم از این.
‫خیلی از مطالعات جرم شناسی...
‫از اهمیت قتل اول میگن.
‫اون موقع، قاتل هنوز بر تکنیکش مسلط نشده...
‫و احتمال اینکه اشتباه کنه خیلی بیشتره.
‫اینو می‎فهمم، ولی از مرگش چند هفته می‏گذره.
‫ممکن نیست مدرکی مونده باشه.
‫تا حالا اشعه مادون قرمز به گوشِت خورده؟
‫اشعه؟ مثل یه بمب اتمی؟
‫نه. مثل یه لامپ معمولی.
‫ژنراتور رو روشن کن.
‫اگه تکه شیشه‏ای با یه رنگ مخصوص قرار بدی...
‫که جلوی همه نورها به جز ‫نور ماوراء بنفش رو می‎‏گیره،
‫بعضی از مایع‏ها، مثل خون یا اثر انگشت ‫به اون نور واکنش نشون میدن.
‫بعد میگن مجله‏هات فایده‏ای ندارن.
‫ببین.
‫ردهای خون.
‫حتما بار اول اینجا بهش حمله کرده.
‫کمک!
‫دختره اون طرفی فرار کرده.
‫احتمالا قاتل این طرفی جلوش در اومده.
‫اینو ببین.
‫اینجا کلی خون از دست داده.
‫حتما افتاده این پایین.
‫احتمالا قاتل اونو گرفته ‫و باهم درگیر بودن.
‫قاتل باید به اینجا میومده ‫تا کارش رو تموم کنه...
‫و نماد گل زنبق رو روی بدنش حک کنه.
‫احتمالا از اینجا پریده.
‫بذار ببینم.
‫ایناهاش.
‫ویکتور، کیف سامسونتم رو باز کن ‫و موچین رو در بیار.
‫و آینه کوچک هم دیگه.
‫ممنون.
‫شبیه یه پوسته حشره‏ست.
‫یه چیزی که پلیس اصلا متوجهش نشده...
‫و ما الان کشفش کردیم.
‫چی شده؟
‫باید اعتراف کنم که فقط یه نفر دیگه...
‫تا به حال این قدر مثل الآنِ تو...
‫منو با نتایجش تحت تأثیر داده، و اون شخص پدرت بود.
‫اون صدای چی بود؟
‫بریم هکتور، بجنب.
‫کجا می رید؟
‫زده به سرت، خانم کروگا؟
‫تازه کَمت هم بود. جاسوسی می کردی؟
‫داشتم تحقیقات انجام می دادم. من پلیسم، یادته؟
‫- تو ماشین من؟ ‫- حرف های مسخره نزن!
‫می دونم چیزی پیدا کردی که می خوای با خودت ببری.
‫فکر می کردم که جاسوسی نمی کردی.
‫خانم کروگا، همکاری کن.
‫می دونی که چی می گن، "دو ذهن بهتر از یه ذهنه".
‫مشکل اینجاست که با تو 3نفر می شیم، جناب کارآگاه.
‫خب، حیف شد.
‫ما تو اداره یه میکروسکوپ داریم...
‫که می تونه نمونه ای رو 50برابر بزرگتر نشون بده،
‫و هر چی که تو برداشتی،
‫به نظر خیلی کوچیک میاد.
‫- تو... ‫- بس کن، نه، نه.
‫برازنده تره که جمله رو کامل نکنی.
‫می شه لطفا بریم؟
‫خیلی ممنون.
‫مواظب باش.
‫زیاد داری فشار می دی، لهش می کنی.
‫خانم کروگا، اگه می خواستم کسی سرم غر بزنه،
‫خونه می موندم.
‫مگه همسرت بد اخلاقه؟
‫مادرم.
‫خب، حالا یه وجه مشترکی داریم.
‫این رو نگاه
‫- اجازه می دی؟ ‫- ببخشید.
‫مرسی.
‫خب، یه جور حشره از دسته هزارپائیانه.
‫فکر نکنم پیدا کردن تو یه کوچه کثیف ‫چیزه غیرمعمولی باشه.
‫مهم اینه که قاتل اون رو با خودش حمل کرده...
‫و تو دیوار گذاشتتش یا نه. بذار ببینم.
‫- چیکار می کنی؟ ‫- لکه ها رو پاک می کنم.
‫مراقب باش... اما...
‫حق با توئه، فقط یه حشره ست.
‫- نه، نه. چیه؟ چی دیدی؟ ‫- هیچی.
‫فکر کنم کارآگاه بازی برای امروز کافیه!
‫- درسته؟ ‫- به نظر من هم کافیه.
‫خانم کروگا، اگه چیزی پیدا کردی موظف هستی که بهم بگی
‫برو کمی استراحت کن، کارآگاه.
‫از وجود شما در شهر خوشحالم.
‫بیا، هکتور.
‫یه کوشینله!
‫چی؟ خب، به نظر من که مرد جوون خیلی جذابیه.
‫چی؟ نه، حشره رو می گم.
‫یه کوشینله، قرمزش، اگه بخوابم دقیق بگم.
‫- از کجا می دونی؟ ‫- ببین.
‫این لکه ایه که وقتی به حشره دست زدم به انگشتم چسبید.
‫کت موردعلاقه ام با همین رنگ، رنگ شده. ‫می دونم کجا می شه قاتل رو پیدا کرد.
‫پس به پلیس بگو تا تموم بشه بره.
‫نه.
‫وایستا هکتور، وایستا.
‫اونجاست.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫این تنها کارخونه شهره که با کوشینل پارچه رنگ می کنه.
‫نمی دونم چرا، فکر می کردم روشن و نورانی باشه.
‫بیخیال، مرد بزرگی مثل تو نباید از این بترسه.
‫خوشبختانه شب ها کار نمی کنن.
‫اگه اینجا نگهبان داشته باشه چی؟
‫در اون صورت 2نفر در مقابل یه نفریم.
‫این چیه؟
‫نگاه کن.
‫عالیه.
‫مخفی شو، هکتور!
‫منظورت چیه که مخفی بشم؟ ‫ما غیر قانونی وارد ملک شخصی شدیم.
‫چیکار می کنی، خانم؟
‫چه طور به ذهنت رسید که اسلحه پدرت رو بیاری؟
‫تو رو خدا، خانم. بیا بریم.
‫اگه قاتله باشه چی؟
‫حالت خوبه؟
‫وایستا!
‫- خانم، حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- از کجا این طوری شلیک کردن یاد گرفتی؟ ‫- شلیک کردن؟
‫سوزن نخ کردن هم برای اولین بار ‫مهارت هدف گیری زیادی نیاز داره.
‫و اگه اون یکی کفشت رو هم بهم بدی ‫پاشنه اش رو می‏کنم که دیگه لنگ نزنی.
‫البته، می‎ دونم.
‫مارینا، با این سر و وضع کجا بودی؟
‫- خانم جوان... ‫- خرید می کردم.
‫- خرید می کردی. ‫- رامون دو پورتو، خوشبختم.
‫- خوشبختم. ‫- من برات...
‫خیلی ممنون. شب بخیر.
‫خوشحال شدم.
‫- نوشیدنی؟ ‫- نه، مرسی هکتور.
‫"کنجکاوی گربه را کشت". ‫[کنجکاوی زیاد سر آدم رو به باد می ده]
‫اون گل هشداریه که دست برداری.
‫ آنچه خواهید دید...
‫غیر ممکنه!
‫- نقشه ای داری؟ ‫- کی بوده که نقشه ای نداشته باشم؟
‫من این رو به پایان می رسونم.
‫رو من هم حساب کن.
‫هیچ کس تکون نخوره، پلیس!
‫ترمز بگیر!
‫الآنه که بالا بیارم.