‫مارینا!
‫اومدم، مامان!
‫مارینا چیکار می کنی؟ بیا پایین دیگه، کلیسا دیرمون شد.
‫وقتی نان و نوشیدنی عشای ربانی رو خوردی، چه قیافه ای گرفتی به خودت
‫حسابی خجالتم دادی، عزیزم.
‫دُن آنسلمو باید خجالت بکشه که همچین نوشیدنی بدی داد.
‫دیوونه شدی؟
‫این قدر این طوری به بقیه زل نزن!
‫بی ادبیه.
‫نمی دونم چه بلایی سرت اومده، اما اگه نمی خواستی بیای،
‫خب نباید می اومدی دیگه.
‫کل روز چسبیدی به دامن من. من که دوست دارم، اما...
‫نمی دونم چت شده.
‫این شهر حسابی ناراحت کننده شده.
‫ناراحت کننده؟
‫تازگی ها...
‫یه اتفاقاتی افتاده.
‫کل زندگی آدم یه اتفاقاتی می افته، عزیزم.
‫- چیه؟ ‫- پورتویی ها اونجان.
‫مادر، بریم یه سر به خاله پیلار بزنیم؟
‫- خیلی وقته ندیدیمش. ‫- اون که 3سال پیش مرد.
‫پس معلوم شد.
‫ببین. دارن میان اینجا.
‫مارینا، چی شده؟
‫- اومدن. دارن میان. ‫- مادر، همین جا بمون.
‫- سلام! ‫- مادر، همین جا بمون.
‫اما می خوام همراه تو باشم.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫کیفم رو بگیر، مادر. بعداً توی قایق می بینمتون.
‫- از دست این دختر. ‫- چیه؟
‫همیشه داره این ور اون ور می ره.
‫شرمنده.
‫هی!
‫هی! وایستا!
‫هی!
‫وایستا!
‫گفتم وایستا!
‫دستا بالا!
‫آروم بچرخ.
‫گفتم هر دو دست ها بالا!
‫ظرف جمع آوری اعانه کلیسا؟
‫من بیکار شدم. باید شکم 2تا بچه رو سیر کنم.
‫- تو کی هستی؟ ‫- فرانسیسکو آلفارو.
‫تا همین ماه پیش توی دفتر اولد پلازا کارمند بانک بودم.
‫نمی تونی برای لباس یکشنبه عینک مناسب پیدا کنی؟
‫وای خدا! این چیه زدی؟
‫یه میکروسکوپ دست ساز. اون مجله ها دارن زندگیم رو نجات می دن
‫اون گله چی؟
‫فکر می کردم علاقه ای به خواستگارت نداری.
‫برای خواستگارم نیست. برای قاتله.
‫- چی؟ ‫- با این یادداشت برام فرستادش.
‫امروز توی کلیسا یکی رو باهاش اشتباه گرفتم.
‫کنجکاوی باعث مرگ گربه شد
‫- باید پلیس خبر کنیم. ‫- به همین راحتی از دستش بدیم؟
‫عمراً. دارم سعی می کنم آنالیزش کنم.
‫اون گله یه علامت هشداره که دخالت نکنیم.
‫حالیت نیست؟ می دونه کجا زندگی می کنی.
‫به نتیجه نزدیکم. وگرنه به خودش زحمت نمی داد من رو بترسونه
‫ببین، بیا اینجا. ببین چی پیدا کردم.
‫اومدم برات چایی بیارم. نمیـ...
‫یالا، داری له له می زنی بدونی. بیا دیگه.
‫اون گلبرگ رو نگاه.
‫نقطه قرمزه رو دیدی؟
‫خون! خونه.
‫نه، خون نیست.
‫اون لکه یه اسید خیلی خاصی توشه. ببین.
‫دیدی؟ ارغوانیه.
‫ارغوانی؟ پس قاتل رژ لب می زنه.
‫یا یه زن هم قاطی این ماجراست.
‫- لولو د پولینیاک. ‫- به همین زودی اسمش رو فهمیدی؟
‫نه، برند لولو د پولینیاک، رنگ شماره 21
‫یکی از رژ لب های مورد علاقمه و این اسید توش به کار رفته.
‫- پس نظریه ات اینه که... ‫- نه، نظریه ای ندارم.
‫می دونم که این رژ لبه گرونه،
‫اما اون قدری گرون نیست که خیلی از زن های گالیسیا از پس خریدش برنیان
‫به نظرم مهمترین بخش قضیه رو جا انداختی.
‫وسط پاییز یه گل بهاری برات فرستادن.
‫دیدی، هکتور؟
‫ما می تونیم بهترین زوج کارآگاهی دنیا بشیم.
‫نه، من نمـ... تا به خودم بیام دوباره گولش رو می خورم. نه.
‫حالیت نیست، هکتور؟ سرنوشت ما رو به هم رسونده.
‫چیزی که حالیمه اینه که، خانم فرانسینا داره مغازه رو می بنده
‫و کیک هامون تموم می شن.
‫عالیه. سر راهمونه.
‫- چی؟ ‫- 1دقیقه بذار لباسم رو عوض کنم.
‫منتظرم بمون.
‫زمان برای همه می گذره، اما برای تو نه.
‫و این پرنسس؟ نگو که...
‫مثل نور چشمی، عزیزم.
‫- می بینم که نیازی به من نداری... ‫- بیا اینجا.
‫به آنتون سلام کن، از رفقای قدیمی پدرته.
‫مارینا، ایشون آنتون رامیرز هستن. ‫پدرت که توی اورینس کار می کرد، باهاش همکار بود.
‫وای خدا، چه خانم جوونی شدی!
‫قراره به زودی سوپرایزمون کنه و بره سر خونه زندگیش
‫خیلی دوست دارم بگم از دیدنت خوشحال شدم، ‫ولیما قبلش باید اون سیگار رو خاموش کنی.
‫- بوش... ‫- معرکه ست، نه؟
‫رامیرز اومده سر پرونده بهمون کمک کنه.
‫به نظر میاد اون قدر دزدی صورت گرفته که اوضاع حسابی به هم ریخته
‫دختره رو نترسون، ‫تازگیا یه مقدار عصبی شده و عجیب غریب رفتار می‌کنه.
‫زیادم عجیب غریب نیست، مادر. ‫و در مورد «دختره»...
‫پس شما قراره به دزدی‌ها رسیدگی کنی؟
‫- راستش قراره ترتیب امنیت تو رو بده. ‫- منظورت چیه؟
‫که دیگه مسلح پانشی بری بیرون.
‫هرگز همچین کاری نمی‌کنم.
‫مارینا، امروز صبح یه تماس باهامون گرفتن ‫که یه زن توی باغ‌های کلیسا بوده.
‫چرا باید من باشم؟
‫«قد یک و هفتاد، موهای قهوه‌ای، ‫چشم‌های سیاه، خوش لباس.»
‫قد من یک و شصت و پنجه و چشم‌هام سبزه.
‫و دیوونه به تمام معنا هم بوده.
‫این سرنخ آخر بود.
‫باید حواست باشه از این کارهای بچه‌گانه نکنی.
‫می‌تونیم بابت کمتر از این‌ها هم دستگیرت کنیم.
‫- واسه دویدن توی پارک؟ ‫- واسه تهدید یه شهروند با اسلحه بابات.
‫وای خداجون! ‫نه، مارینا.
‫حقیقت نداره.
‫پس مشکلی نداری که اتاق خوابت رو بگردیم دیگه.
‫- نه! نه، نه... ‫- عزیزم. گوش کن مارینا.
‫- کارآگاهه رو بفرستید. ‫- خواهش می‌کنم، مارینا.
‫نه، نه.
‫- از اینطرف. طبقه بالا لطفاً. ‫- نه.
‫- نمی‌تونید برید توی اتاقم. ‫- خانم، خواهش می‌کنم.
‫- بهتون اجازه نمیدم. ‫- مارینا.
‫اونطرفی نیست!
‫- مارینا. ‫- یالا. بزن بریم.
‫اتاق رو بگردید.
‫این کار نقض حریم خصوصیه.
‫آدم خاصی هستی.
‫من رو یاد پدرم مرحومت می‌اندازی.
‫ولی تو اصلاً شبیهش نیستی.
‫زارکو، توی کشوها رو بگرد.
‫کنجکاوی لباس‌هام رو ببینی، کارآگاه؟
‫کشو رو باز کن.
‫آره.
‫لباس برند شارمود، ‫نرم‌ترین چیزی که توی عمرت دست زدی.
‫ادامه بده، حسش کن.
‫آروم باش.
‫فقط وقتی بپوشمش گاز می‌گیره.
‫- دست خودشه. ‫- چی؟
‫فکر کردی خیلی باهوشی، ‫ولی اندازه من پیراهن پاره نکردی.
‫گوش کن، دستات رو به من نمی‌زنی.
‫من که هنوز بهت دست نزدم.
‫نگهش دار.
‫این دیگه غیرقابل تحمله!
‫آرتورو!
‫اینجاست.
‫بهت دست نزدم، ولی پیداش کردم.
‫چرا اینقدر همه چی رو پیچیده می‌کنی؟
‫چرا آدم رو به همچین روزی می‌اندازی؟
‫ممنون آقایون. ‫کارمون تموم شد.
‫حواستون بهش باشه.
‫من رو بگو که فکر می‌کردم با بقیه فرق داره.
‫نمی‌خوام نقش وکیل مدافع شیطان رو بازی کنم،
‫ولی طرف چاره دیگه‌ای نداشت.
‫همینکه گذاشت از تمام مدارک عکس بگیری ‫خیلی هم لطف کرد.
‫این آبیه محشره، ‫هیچوقت هم نپوشیدیش.
‫هکتور، باید نقشه‌هامون رو ادامه بدیم.
‫- نقشه‌هامون؟ ‫- کیک‌های خانم فرانسینا.
‫اون‌ها چشم ازت برنمیدارن.
‫تازه یادم اومد شیرینی پزی یکشنبه عصرها باز نیست.
‫تلاش خوبی بود، ‫ولی رنگ گوشت لو دادت.
‫یالا، بیا بریم بازار گل فروش‌ها ‫و بعدش بریم کیک‌هات رو بگیریم.
‫- ولی باید این‌ها رو جمع و جور کنم. ‫- لوریتاس جمع می‌‌کنه.
‫اونوقت چطوری می‌خوای از اینجا بیای بیرون؟
‫مدل موهات رو خیلی دوست دارم.
‫یه حس وحشیگری بهت میده.
‫ببخشید، خانم کروگا. ‫نمی‌خواستم بترسونمتون.
‫- چیه؟ ‫- آنائیس مونترو،
‫روزنامه‌نگار گالیسیا گزت.
‫عاشق بخش نبش جامعه هستم.
‫- من خیلی عجله دارم، ببخشید. ‫- من روی بخش نبش جامعه کار می‌کنم.
‫قراره درباره ده‌تا از زیباترین دختر ترشیده‌های شهر ‫گزارش تهیه کنیم.
‫- گفت دختر ترشیده؟ ‫- خودت که از شنوایی گوش راستم باخبری.
‫من رو بذار صدر لیست.
‫راه بیفت.
‫وایسا لطفاً! ‫وایسا!
‫خوبید، قربان؟
‫به آزالیا حساسیت دارم.
‫گفتی اونیه که اونجاست؟
‫آره، همون کارمیناییه.
‫اون یکی؟
‫عافیت باشه.
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- آره.
‫تنها غرفه‌ای که گل‌های غیر فصل می‌فروشه
‫اونیه که اونجاست.
‫شاید اون صاحب رژ لب باشه.
‫شک دارم یه گل فروش بتونه ‫از پس خرید همچین جنس لوکسی بربیاد،
‫ولی خدا رو چه دیدی.
‫- عافیت. ‫- تشکر.
‫ببین چقدر خوشگله.
‫رژ لب زده.
‫آره، ولی قرمز توت فرنگیه. ‫ما دنبال قرمز گیلاسی می‌گردیم.
‫کمکی ازم برمیاد؟
‫- عصر بخیر. ‫- عصر بخیر.
‫شنیدیم شما تنها گل فروش شهری
‫- که این وقت سال زنبق می‎فروشه. ‫- و آزالیا و یاسمن و خشخاش...
‫هیچکس مثل من گل عجیب غریب نمی‌فروشه.
‫بو که کنید انگار وسط بهارید.
‫تازه فقط پنجاه سنته.
‫ببخشید، ‫همسر من دنبال زنبق می‌گرده.
‫امروز صبح تموم شدن.
‫- خیلی فروش دارن؟ ‫- نه اصلاً.
‫فقط واسه یه آقایی میارمشون که خیلی دوستشون داره ‫و انگار که دیگه گل توی دنیا نیست.
‫- هر هفته بیشتر زنبق میارم واسش. ‫- باورم نمیشه.
‫این همه راه واسه این گل اومدیم.
‫میشه آدرس مشتریت رو بهمون بدی
‫که راضیش کنیم چندتا بهمون بفروشه؟
‫نه. ‫نمی‌تونم همچین کاری بکنم.
‫من هیچوقت چیزی از مشتری‌هام به کسی نمیگم.
‫ولی... خانم، اصلاً شاید خودمون موقع خرید گل ‫توی بازار دیده باشیمش.
‫مطمئن باشید...
‫از خجالت شما هم درمیایم.
‫خیلی باهام همکاری کردی.
‫آره، چون قراره شیرینی پزی رو ببندن
‫و می‌دونستم که قراره کل عصر رو اونجا باشیم.
‫- خب، اطلاعاتت خیلی هزینه داشت. ‫- عجب دغلبازی!
‫دیدی چطور سریع غرفه رو جمع کرد.
‫توی عمرش اینقدر گل یه جا نفروخته بود.
‫عافیت.
‫ممنون.
‫و... حالا چطوری می‌خوای به حساب این نامرد برسی؟
‫طرف خیلی خطرناکه.
‫خبر نداره با کی در افتاده.
‫تو دیوونه‌ای.
‫عافیت.
‫بیا پایین. ‫داره اینوری میاد.
‫نه. خودش نیست. ‫اون پیر و چاقه.
‫اونی نیست که بهم حمله کرد.
‫عالیه. ‫اگه قاتلی در کار نباشه که چه بهتر.
‫- بزن بریم. ‫- نه، هکتور.
‫باید تعقیبش کنیم.
‫- ولی... ‫- کلید حل معما اون زنبق‌ها هستن.
‫باید ببینیم قاتل چطوری گیرشون میاره.
‫یالا! ‫یالا بجنب!
‫گاز بده! ‫داریم گمش می‌کنیم!
‫دارم با نهایت سرعت مجاز میرم!
‫چیکار می‌کنی؟
‫من مدت‌هاست که دیگه به قانون اهمیت نمیدم.
‫- تاکسی رو می‌بینی؟ ‫- فقط چراغ می‌بینم.
‫اونجا! ‫برو پشت سرش.
‫آروم.
‫خوبی؟
‫ببین!
‫بزن بریم.
‫ببخشید، شما لا بیا لولیتا هستید دیگه؟
‫خودشم. ‫چه کمکی ازم برمیاد، عزیزم؟
‫چقدر هیجان انگیز!
‫تا حالا کسی گفته چقدر شبیه ریتا هیورث هستی؟
‫آره، دقیقا.
‫فقط اورسن ولز رو کنارم کم دارم.
‫چه بامزه!
‫ببخشید، شاید بی ادبی باشه،
‫ولی عاشق رژ لبت شدم.
‫می‌دونی چه برندیه؟
‫راستش نه. ‫یکی از طرفدارها بهم کادو داده.
‫ببخشید، ولی من یه مقدار عجله دارم.
‫شرمنده. ‫چقدر خنگم من.
‫اونقدر از دیدنت هیجان زده شدم که یادم رفت
‫بهت بگم از طرف یه مجله اومدیم ‫تا یه مقاله بزرگ درباره‌ت کار کنیم.
‫- مقاله بزرگ؟ ‫- آره.
‫- یه چیز درست و حسابی واسه مجله ووگ. ‫- چه هیجان انگیز!
‫توی کافه منتظر بمونید تا من برم ‫گل‌هام رو بذارم توی رختکن.
‫ممنون!
‫که روزنامه‌نگار، هان؟
‫خب باید یه چیزی می‌گفتم دیگه.
‫یدفعه دیدم خونه رو ول کردم ‫و مثل یه بیگناه...
‫ببخشید، یادداشت نمی‌کنید؟
‫نه. ‫همه رو حفظ می‌کنم.
‫حالا که واسمون نوشیدنی آوردن ‫یه قلپ بخوریم دیگه، نه؟
‫هی، شما از اون روزنامه‌نگارها نیستید
‫که سعی می‌کنن حالم رو خراب کنن ‫و بعدش سردربیارن عاشق کی هستم، نه؟
‫- نه! ‫- نه، نه.
‫اگه می‌خواید ارتباطم با گری کوپر رو تایید کنم،
‫جوابتون...
‫مثبته. ‫عاشق هم بودیم.
‫کلی داستان داشتیم.
‫نه، ما بیشتر به جزئیات زندگی روزمره‌ت علاقه‌مندیم.
‫نکات زیبایی، ترفندهای آرایشی، ‫برند رژ لبت.
‫عجب گیری هستیا عزیزم، ‫بهت که گفتم نمی‌دونم.
‫بعد از این نوبت منه.
‫باید چند لحظه ببخشیدم.
‫- ولی هنوز مصاحبه تموم نشده. ‫- خیلی ببخشید،
‫ولی مردم صدام می‌کنن. ‫بدون اونا هیچی نیستم.
‫- میشه یه روز دیگه بیاید؟ ‫- آره، البته.
‫ولی قبل از اینکه بری، ‫می‌خوام خواهش کنم یه لطفی بهم بکنی.
‫همکارم خیلی خجالتیه.
‫لطف؟ ‫می‌تونی نگاه کنی ولی نمی‌تونی دست بزنی.
‫نه، بیخیال. ‫اشتباه برداشت نکن.
‫گونه دوستم رو بوس کن.
‫تمام آهنگات رو حفظه و همیشه می‌خوندشون.
‫حسابی تحسینت می‌کنم.
‫تمام آهنگام رو حفظی؟
‫- همه‌شون رو. ‫- بیا اینجا ببوسمت.
‫پسر، باید زودتر می‌گفتی. ‫مردهای این سنی من رو می‎پرستن.
‫باورت میشه با یه خواننده مچش رو گرفتم؟
‫عزیزم، اگه دنبال یه مرد باوفایی، ‫اشتباهی اومدی اینجا.
‫به خدا قسم یکی از همین روزها ‫ولت می‌کنم میرم.
‫ببخشید هکتور. ببخشید، آخه خیلی استرس دارم. ‫خیلی به نتیجه نزدیکیم.
‫بیا بشین اینجا.
‫- می‌سوزه! ‫- چطور می‌سوزه؟
‫می‌دونستم!
‫هکتور، باید قایمکی بری رختکن.
‫مستقیماً با قاتل در ارتباطه.
‫- من؟ ‫- آره.
‫یه چندتا گل بردار و بگو پیک هستی.
‫نه، نه و نه!
‫هزار بار نه.
‫کل روز من رو اینور اونور کشوندی
‫و به هیچکدوم از حرفام گوش ندادی. ‫من دیگه نیستم.
‫میرم کیک‌هام رو بگیرم و برم خونه.
‫من دیگه نیستم. ‫تمام.
‫- هکتور! ‫- گوش کن چی میگم!
‫تو زن بی نظیری هستی.
‫نترس، شجاع و باهوش.
‫ولی هیچ بویی از حفظ جون خودت نبردی.
‫یعنی متوجه نیستی من فقط می‌خوام ‫هیچ بلایی سرت نیاد؟
‫ولی هکتور، خیلی نزدیکیم. ‫حسش می‌کنم. بهت قول میدم...
‫تا همین الانش هم کلی بهم قول دادی ‫زدی زیر همه‌شون.
‫بهت قول میدم وقتی بفهمیم قاتل کیه،
‫پلیس رو خبر می‌کنم و دیگه هیچ دخالتی نمی‌کنم.
‫قسم می‌خوری؟
‫قسم می‌خورم.
‫خدا بهمون صبر بده.
‫گفتم نمی‌تونی بیای داخل. ‫برو.
‫حداقل یه کاری می‌کنیم پولمون هدر نره.
‫پول چیه آخه. ‫من بیشتر نگران حساسیتم هستم.
‫- نمی‌دونم از پسش برمیام یا نه. ‫- هکتور، هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫فقط حواست باشه گوشت رو نخارونی. ‫بزن بریم.
‫- یالا. ‫- با این دسته گل به این بزرگی...
‫من اومدم این گل‌ها رو به لا بیا لولیتا بدم.
‫میشه بپرسم از طرف کی هستن؟
‫آقای کوپر.
‫صحیح.
‫مستقیم برو بعد برو دست راست، ‫بازم مستقیم میری و راست،
‫میشه در سوم.
‫خداحافظ.
‫خاسینتو، حواست باشه. ‫این رو می‌ذارم اینجا واسه پیلیتا.
‫یادش بنداز. ‫فردا بده بهش.
‫- نه، چیزی نذار اینجا. ‫- عزیزم، فقط ده دقیقه‌ست، خب؟
‫یکی طلبت.
‫لا بیا لولیتا؟
‫شرمنده.
‫هی! ‫وایسا!
‫خواهش می‌کنم!
‫سلام.
‫کسی اینجا نیست؟
‫اون کُته.
‫کسی اونجاست؟
‫کسی نیست؟
‫هکتور!
‫هکتور؟
‫هکتور!
‫هکتور، به من نگاه کن!
‫کمک!
‫هکتور، من رو ببین.
‫اتاق خوابش اونجاست.
‫باورم نمیشه کل روز بیرون نیومده باشه.
‫آخر سر معلوم میشه یه دختر مثل بقیه‌ست.
‫شکننده و رمانتیک.
‫مشخصه که درباره یه نفر صحبت نمی‌کنیم.
‫کارآگاه!
‫یه دستکش اینجا پیدا کردم.
‫ده-دو صفر.
‫ده-صفر دو، ده-دو صفر هستم.
‫زارکو، کابانیاس هستم. ‫یه مورد اورژانسی پیش اومده.
‫پرنده از قفس پرید.
‫تایید میشه.
‫خانم، دستم.
‫شرمنده. ‫درد میاد؟
‫راستش چیزی که بیشتر درد داره ‫بلاییه که سر کتم آورد.
‫هکتور، من...
‫اگه بلایی سر تو می‌اومد، من...
‫احساساتی نشو، ‫می‌دونی که اشکم دم مشکمه.
‫در ضمن، ‫باید یه موضوع مهمی رو بهت بگم.
‫من دیدمش.
‫چهره قاتل رو دیدم.
‫خانم کروگا. ‫نمی‌تونید بدون اجازه ما خونه رو ترک کنید.
‫با این همه اتفاق بازم همه حواسا پیش منه؟
‫چی پیدا کردید؟
‫اسم قاتل رو متوجه شدید؟
‫من گولت رو نمی‌خورم.
‫داداشت می‌خواد توی پاسگاه باهات صحبت کنه.
‫خب پس بهتره تمومش کنیم، نه؟
‫یالا هکتور.
‫دلت می‌خواد کشته بشی؟
‫آخه چه فکری پیش خودت کردی، هکتور؟
‫جایگاهت توی خونه رو فراموش کردی؟
‫جواب من رو بده!
‫برو بیرون. ‫مارینا رو بفرست داخل.
‫- در رو ببند. ‫- واسم مهم نیست صدای داد و بیدادت رو می‌شنون یا نه.
‫ولی اون حرفایی که به هکتور زدی واقعاً خجالت آور بود.
‫بهش یه معذرت خواهی بدهکاری.
‫شاید باورت نشه ولی تو واسم مهمی.
‫نمی‌دونم چرا داری سعی می‌کنی کشته بشی.
‫دارم سعی می‌کنم یه قاتل رو بگیرم.
‫و همون اندازه که به بقیه همکارهات احترام می‌ذاری، ‫باید به هکتور هم بذاری.
‫- بشین لطفاً. ‫- نمی‌خوای سرم داد بزنی؟
‫مارینا...
‫تقریباً سه سال از فوت بابا گذشته.
‫می‌دونم هنوز درگیر مرگ بابایی و بابتش عصبی هستی.
‫ولی تقصیر من نیست. ‫منم اندازه تو دلم براش تنگ شده.
‫واسم مهم نیست این کارآگاه بازی یا تیپ زدن‌ها
‫یا هرچی که به ذهنت می‌رسه ‫واست لذت بخشه یا نه.
‫من بازی نمی‌کنم.
‫می‌دونم بابا گفته بود تو یه افسر پلیس محشر میشی،
‫ولی همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫دنیای پلیسی خیلی خطرناکه ‫و نیازمند قدرت و شجاعته.
‫منم قوی و شجاعم، آرتورو.
‫آره ولی تو زنی.
‫وظیفه من بعنوان یه مرد اینه که ‫ازت محافظت کنم. بابا ازم خواست این کارو بکنم.
‫و منم نااُمیدش نمی‌کنم.
‫بابا به من باور داشت.
‫اگه ازت خواسته مراقبم باشی، ‫واسه اینه که من خواهرتم،
‫نه چون زنم.
‫آرتورو، ‫چه خوشت بیاد چه نیاد،
‫من واسه این کار به دنیا اومدم.
‫چیه؟
‫این قضیه مثل بازی‌های بابا نیست. ‫من هرکاری شده واسه محافظت ازت می‌کنم.
‫کل اطلاعاتی که داریم همینه؟
‫بله قربان. ‫این گزارش پرونده‌ست.
‫این رو هم نوشتی که توی پرورشگاه بزرگ شده؟
‫- بله قربان. ‫- خوبه.
‫- آفرین، مورایس. ‫- ممنون.
‫من پول بیشتری می‌خوام.
‫وگرنه ادامه نمیدم.
‫قربان، ما خونه گابریل اکسپوزیتو رو گشتیم،
‫ولی چیزی پیدا نکردیم.
‫گابریل اکسپوزیتو، اسم قاتل.
‫خانم کروگا، ‫با این سر و وضع اینجا چیکار می‌کنید؟
‫این بازی‌ها سرگرمت می‌کنه، کارآگاه؟
‫نه. شروع نکن. ‫هنوز اون حشره رو یادمه.
‫نمی‌تونم همینطور الکی به کسی اطلاعات بدم.
‫- صحیح. ‫- خب بگو ببینم،
‫اون پرورشگاهی که توش بزرگ شده رفتی؟
‫چی؟
‫پابلو، اگه طرف فامیلیش اکسپوزیتوئه، ‫یعنی یتیمه.
‫حتی کابانیاس هم این رو متوجه میشد. ‫خب رفتی یا نه؟
‫- چرا باید بهت بگم؟ ‫- پس رفتی.
‫نه، نه.
‫سعی نکن گیجم کنی.
‫پابلو، من با دستبند بی آزارم.
‫اگه از سر تا پات رو هم می‌بستن بازم بی آزار نبودی.
‫متلک گفتی؟
‫واقعاً غیرقابل تحملی.
‫پابلو! وایسا پابلو!
‫از اینجا بیاریم بیرون یه موضوعی رو بهت میگم.
‫من دیگه گولت رو نمی‌خورم.
‫خیلی واسه پرونده مهمه.
‫تو که دیدی چه کارها که نمی‌کنم. ‫می‌تونم پرونده رو کُلی جلو ببرم.
‫داستان چیه؟
‫بیا نزدیک‌تر.
‫ممکنه گوش بدن.
‫منظورت چیه...
‫ده ثانیه.
‫ده ثانیه چی؟
‫اولین باری که من رو دیدی،
‫10ثانیه به صورتم زل زدی.
‫- همین رو می خواستی بگی؟ ‫- نه. شرمنده. دست خودم نبود.
‫- چیکار می کنی؟ ‫- پابلو!
‫- چیه؟ ‫- ببین.
‫کجا رو؟ چی؟ نه!
‫مارینا! خواهش می کنم. جدی می گم.
‫بالآخره اسم کوچیکم رو گفتی.
‫مارینا، جدی می گم! مارینا!
‫پابلوی بیچاره. وایستا تا برادرم با دستبند پیداش کنه.
‫چرا حس می کنم از عذاب دادن کارآگاه طفلکی لذت می بری؟
‫از روی حسادت که نیست؟
‫می دونم که بهترین شاگرد پدرت بوده.
‫این چه حرفیه، هکتور.
‫یه گزینه دیگه اینه که شاید به یه شکل دیگه بهش علاقمند باشی
‫تنها مردی که بهش علاقمندم، تویی.
‫- من؟ ‫- هکتور...
‫می خوام با تو این قضیه رو ادامه بدم،
‫اما دیگه نمی خوام جونت رو به خطر بندازم.
‫شاید این طوری برادرت یه کم فروتنی یاد بگیره.
‫روم حساب کن.
‫لگنتون، خانم کروگا.
‫- کاستانو. ‫- می بینم که متوجه وخامت موضوع شدی.
‫خیلی وقته منتظرت بودیم.
‫کی منتظر منه؟
‫امروز روز خوبی داشتی، اما مغرور نشو.
‫اوضاع همیشه اون طوری که انتظار داری، پیش نمی ره.
‫شاید بهتره یه موقع دیگه برگردیم.
‫هکتور، وقتمون خیلی کمه.
‫شما؟
‫- اینجا چیکار می کنید؟ ‫- پلیس.
‫- یه پلیس زن؟ ‫- کارآگاه. کارآگاه کروگا.
‫خدا حکمت های مرموز خودش رو داره.
‫نه بابا؟
‫پلیس قبلاً اومده اینجا راجع به گابریلیتو ‫ازم سئوال کرده و به نتیجه هم نرسیده.
‫چه طور ممکنه؟ باید سوابق همه چی رو داشته باشید.
‫یه سری آتیش سوزی شد و کلی از مدارک رو از دست دادیم
‫راجع به یتیم های طفلکی اطلاعات خاصی باقی نمونده.
‫- صبح بخیر، خواهر. ‫- فقط یه تعداد عکسه.
‫این آهنگه چیه؟
‫آهنگ ملکوتیه، قربان.
‫توی 30سال اخیر
‫بچه هامون بهترین گروه کر منطقه رو داشتن.
‫ازش لذت ببرید، قربان.
‫همین چند تا عکس باقی مونده.
‫چقدر خوب بودن.
‫یه سری هاشون رفتار عجیبی داشتن، ‫اما همگی بچه های خوبی بودن...
‫این یکی رو نگاه. یه فرشته کوچولوئه.
‫- ببخشید. اجازه هست؟ ‫- بله.
‫چرا دارید دنبال اون می گردید؟
‫می خواست کشیش بشه. مدرسه علوم دینی و این ها هم رفت
‫ایناها، خودشه.
‫- می شناسیش؟ ‫- نه، اون نیست.
‫اگه بتونی جزئیات بیشتری بهم بدی، ممکنه بتونم...
‫یه زخم. یه زخم روی صورتش داشت.
‫شاید بشه توی عکس زخمه رو دید.
‫- همینه! ‫- کاندیدو!
‫خیلی بدجنس بود. بدجوری گابریلیتو رو اذیت می کرد.
‫اون هم دیدم. توی تئاتر.
‫داشت به سرعت خارج می شد و خورد بهم. باید خودش باشه
‫اگه کاندیدو داشته از اسم گابریل ‫به عنوان یه پوشش استفاده می کرده چی؟
‫چه فکر خوبی.
‫مادر، چیزی ازش یادت هست؟
‫به نظرم خیاط تئاتر بود.
‫خواهرش یکی از اون دختر پرروهای کافه بود.
‫اسمش لولا یا لولیتا یا همچین چیزی بود.
‫- لا بیا لولیتا؟ ‫- خودشه!
‫پیداش کردیم.
‫تعجبی نداشت اون طوری نگاهم می کرد.
‫همون خونه ست.
‫خانم، ما کی باشیم که یه مرد رو دستگیر کنیم؟
‫فقط باید پلیس خبر کنیم.
‫نه. آرتورو ممکنه هرچی پیدا کردیم رو نابود کنه.
‫الآن توی بهترین موقعیت ممکن هستیم، متوجه نیستی؟
‫کاندیدو خیاط تئاتره، و پارچه ها رو از کجا می خرن؟
‫آره، کارخونه‌ای که داخلش بودیم.
‫و گل هایی رو به خواهرش می دن ‫که قاتله من رو باهاشون تهدید کرد.
‫شکی نیست که خودشه.
‫صبح بخیر. عذر می خوام، خانم لولیتا.
‫گزارشگرها. اینجا چیکار می کنید؟
‫دست ها بالا که ببینمشون!
‫- وایستا! ‫- یه لحظه وایستید!
‫شرمنده خانم. هیچ بلایی سرش نمیاد.
‫اون هیچ کاری نکرده!
‫نه. این کار رو نکن، خانم.
‫- می دونم دارم چیکار می کنم. ‫- اما...
‫صبح بخیر.
‫هی!
‫وایستا!
‫ایست!
‫نه!
‫دستت رو بده من!
‫بده من!
‫من رو بگیر!
‫دستم رو بگیر!
‫وایستید! شلیک نکنید!
‫کسی تکون نخوره، ‫محاصره‌ای!
‫برید بالا. مردم رو برگردون.
‫کاندیدو!