‫کمیسر، یه سئوال، خواهش می کنم!
‫بهتون اطمینان می دم ما یه عملیلت ‫بی سابقه رو به اجرا گذاشتیم،
‫اما باید بهمون زمان بدید تا کارمون رو انجام بدیم.
‫تو این مقطع، زمان خیلی حیاتیه.
‫لطفا به کار ما اعتماد داشته باشید.
‫این عادلانه ست که اعتماد ما رو بخوایید،
‫در حالی که بعد هفته ها پنهان کاری، ‫گفتید با یه قاتل سریالی سر و کار داریم؟
‫اون چند هفته برای انجام وظیفه پلیس و پیدا کردن قاتل،
‫ضروری بود، خانم مونترو.
‫یه برتری که به لطف تو از دست دادیم، آنائیس.
‫کمیسر، خواهش می کنم!
‫پلیس در گرفتن قاتل ناموفق است.
‫این موضوع خیلی گندش در اومده!
‫ما خیلی به اوضاع گند زدیم.
‫شما 2تا دارید در مورد چی پچ‌پچ می کنید؟
‫چی گفتی، مادر؟
‫- این رو قایم کن. ‫- اما...
‫نذار مادر این رو ببینه.
‫گفتم این آپارتمان به درد خونه پلیس می خوره.
‫طی 40 سال کار تو این حرفه،
‫پدرت یه بار هم حس نکرد باید ما رو از این شهر ببره بیرون.
‫نه حتی واسه 1روز.
‫- هکتور! ‫- خانم.
‫نمی تونم تو این وضعیت زندگی کنم.
‫نمی تونم وسایل ضروریم رو پیدا کنم.
‫لباس هام کجان؟
‫جدولم چی؟ نوشیدنی می خوام، هکتور.
‫نگران نباشید، خانم. نظافتچی ها کم کم می رسن.
‫اینجا یه نوشیدنی میوه ای هست که می تونید نوش جان کنید.
‫همین طور بریز. امروز روز سختی در پیش دارم.
‫پرش کن.
‫خوشمزه ست.
‫صبحونه اتون رو بذارم باشه؟
‫صبحونه نمی خوام، امروز ‫ روز سختی دارم. باشه برای بعد.
‫- ببخشید. ‫- مرسی.
‫نصف پلیس هنوز اون بیرونه؟
‫اگه آرتورو نصف تلاشی که ‫ برای نگه داشتن من تو اینجا...
‫به خرج می ده رو برای کاندیدو ‫گذاشته بود، تا حالا پیداش کرده بود.
‫این چیه؟
‫- داریش؟ ‫- بله.
‫این تو گذاشتمش.
‫- بی نظیره. ‫- نگاه.
‫امتحانش کردی؟
‫می تونی فرکانس پلیس رو جوری ‫ شنود کنی، انگار که خودمون اونجاییم.
‫- چی فهمیدی؟ ‫- خیلی جالبه.
‫از قرار معلوم، کل شهر تو خیابون از کنارش گذشتن.
‫« اون همسایه امه. اون صاحبخونمه. اون رئیسمه. »
‫حتی یه نفر قسم خورده بود اون مادرزنشه.
‫- اینه؟ ‫- مادر زن؟
‫چی؟ نه. سرنخ کلیدی. نگاه.
‫نگهبان یک مسافرخانه شبانه روزی،
‫2هفته پیش او را همین نزدیکی ها دیده.
‫دستانش می درخشیدند.
‫نگاه.
‫تو آینه نگاه می کنم، موقعی که فکر می کنم پاک شده...
باز برق می زنه
‫بعد یکی دیگه و یکی دیگه.
‫قاتل تو خیاطی تئاتر کار می کرد،
‫پس داشته چی می دوخته...
‫لباس دخترهای گروه سرود.
‫مثل همون لباسی که وقتی اومدم دنبالت، پوشیده بودم.
‫باریکلا
‫بذار ببینم. پلاک 23 ویرینا پسج.
‫اما الآن نمی تونی بری. تحت نظری.
‫درسته. من رو گروگان گرفتن!
‫- این خیلی... ‫- خانم!
‫نباید از کوره در بریم.
‫هیچ سودی به حالت نداره.
‫من می تونم برم.
‫چی؟ چه طور تو می تونی بری، اما من نه؟
‫فکر کردی کی هر روز صبح می ره سوپری برای خرید؟
‫هیچ کس به خدمتکار توجه نمی کنه.
‫اگه با سبد خرید برم بیرون، هیچ کس اصلا شک نمی کنه.
‫نمی دونم، هکتور. اگه دوباره آسیب ببینی چی؟
‫نمی تونم اجازه بدم تنها بری.
‫بذار من برم.
‫نشان بابا کجاست؟
‫می خوام 24 ساعته ماشین دم در باشه. حواستون...
‫یه سیگار بهم بده.
‫- این قدر ضد حال نباش! ‫- یالا.
‫این آخریشه. همیشه یه چیزی می خوای.
‫خانم، بین تموم کارهای دیوونه واری که انجام دادید،
‫این کار دیوونه وارترینشونه.
‫مطمئنی این من رو نگه می داره؟
‫معلومه. این یه ملحفه 400 دوختیه!
‫اما من نگران ملحفه نیستم، خانم،
‫نگران سر شمام.
‫خودت رو محکم نگه دار.
‫لوله من رو نگه می داره. این فقط محض احتیاطه.
‫خدای من!
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫نه!
‫هکتور.
‫صبح بخیر.
‫مارینا؟
‫هکتور هوگو، مأمور پلیس.
‫اومدم ازتون راجع به کاندیدو اکسپوزیتو بپرسم.
‫خدا رو شکر که اومدین. ‫از وقتی عکسش رو تو روزنامه دیدم،
‫نتونستم پلک رو هم بذارم.
‫قیافه‌ی عجیبی داشت، ‫از اون قیافه‌ها که فراموش نمی‌کنی.
‫از اونجایی که یه کم باهاش حرف زدم...
‫باهاش حرف زدی؟
‫یه کم، آره.
‫با این نزدیک‌بینی که خدا بهم داده،
‫عادت دارم به همه‌چی ‫مشکوک باشم، می‌دونی؟
‫راستش، اونجا وایساده بود، تو اون گوشه،
‫مثل عصا صاف وایساده بود ‫ و در خونه‌م رو نگاه می‌کرد.
‫یه ساعتی اونجا بود، ‫ یا دو ساعت، حداقل پنج ساعت.
‫با خودم گفتم،
‫چوشا، این عادی نیست.
‫چون عادی نبود.
‫و البته، واسه اینکه ‫مطمئن بشم، باید خوب می‌دیدمش.
‫واسه همین شروع کردم به جارو کشیدن،
‫و کم‌کم بهش نزدیکتر شدم.
‫و یهو،
‫زد رو شونه‌م و سوال پیچم کرد.
‫همون موقع بود که دست‌هاش رو دیدم، ‫که روش نقطه‌های درخشان داشت.
‫بعد دیگه هیچی.
‫ازم راجع به خانم تو واحد 3- ای پرسید.
‫اون خانم واحد 3-ای کیه؟
‫یکی به اسم امیلیا. ‫تازه یه ماه پیش رسیده.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم،
‫باید دو روز پیش اجاره خونه‌م رو بهم میداد.
‫اگه پلیس مخفی هستین، بهتره در رو ببندم.
‫بیا ببینیم چرا پولم رو نداده.
‫راستی، بابت این کار بهم پاداش میدن، نه؟
‫چون بهتون میگم،
‫به خاطر دردسرهام پول کافی بهم نمیدن.
‫باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫مگه تو پلیس نیستی؟
‫منظورم اینه که تعداد بیشتری ازمون بیان.
‫آهای؟
‫وای، نه.
‫- مطمئنم چیزی نیست. ‫- آره. مطمئنم.
‫- یالا، بیا بریم. ‫- باشه.
‫ببخشید.
‫رادیو رو روشن گذاشتن.
‫- الو؟ ‫- پیداش کردیم.
‫ولی مرده.
‫- الان میام. ‫- نه، اصلا.
‫من اینجام، تو دوباره ‫ماموریت رو به خطر میندازی.
‫نبضش رو چک کردی ‫که مطمئن بشی مرده؟
‫فکر نکنم لازم باشه. ‫رنگ پوستش بین خاکستری و سیاهه...
‫که به نظرم آدم زنده اینطوری نیست.
‫چرا یهو رفته سراغ یه زن پیر؟
‫گل زنبق رو پوستش کشیده؟
‫فهمیدن این قضیه یه کم سخت‌ـه.
‫خوب بفهم.
‫محض رضای خد، اون یه پیرزن بیچاره‌ست.
‫هکتور، باید بفهمیم مرگش ‫ به قربانی‌های دیگه ربط داره یا نه.
‫چوشا، چوشا.
‫- عافیت باشه! ‫-. این اسم نگهبان‌ـه.
‫- ها؟ ‫- چوشا، پزشک قانونی‌ـه.
‫ازت می‌خوایم به عنوان دستیارمون عمل کنی،
‫و کمکم کنی جسد رو بررسی کنم.
‫چوشا مالپیکا، در خدمت شمام.
‫گوش میدم.
‫پاستورا لونا هستم. ‫تو پزشکی قانونی کار می‌کنم.
‫اون آقا پیش جسدـه؟
‫بله، خانم. اونجاست.
‫- می‌تونه جسد رو بررسی کنه. ‫- می‌تونی جسد رو بررسی کنی.
‫اینجا یه گل داریم.
‫- چی؟ ‫- هر چی گفتم رو تکرار کن.
‫اینجا یه گل داریم.
‫بهش بگو دنبال وسایل شخصی جسد بگرده.
‫بهش بگو تو کمدها، کشوها و ‫هر چیزی که ممکنه مال جسد باشه رو بگرده.
‫جیب‌هاش رو بگرد ببین توش ‫ سنجاق‌سینه یا مهره‌ای چیزی هست یا نه.
‫اون فقط یه حلقه ازدواج داره،
‫ولی تو انگشتش گیر کرده.
‫هکتور؟
‫تلفن رو بده، لطفا.
‫خانم،
‫یه کارت پستال برای قربانی ‫ با یه آدرس جدید ارسال شده.
‫خانم، به نظرم الان وقتشه به پلیس زنگ بزنیم.
‫نه، پلیس نه.
‫یه افسر پلیس.
‫جسد به نسبت به خاطر سرما خوب حفظ شده،
‫ولی به نظر من، این زن ‫ حداقل دو هفته پیش به قتل رسیده.
‫جهت اطمینان، باید منتظر ‫نتیجه‌ی بررسی‌ها بمونیم.
‫باشه، عالیه.
‫- خیلی ممنون، آقای ریکاردو. ‫- بریم.
‫- باید اون تو قایم بشی! ‫- باید علامتِ رو بدنش رو ببینم.
‫اگه ببینن دارم کمکت می‌کنم، تو دردسر میفتم!
‫- قایم شو! ‫- کاراگاه زارکو؟
‫قربان.
‫زارکو، صمیمانه بهت تبریک میگم.
‫- حالت خوبه؟ ‫-. بله.
‫فکر می‌کردم به خاطر اون روز ‫ هنوز از دستم عصبانی هستین و...
‫- راجع به خواهرم؟ ‫- آره.
‫هیچ کلمه‌ای واسه توصیف اون وجود نداره.
‫زن‌ها زندگی‌ـمون رو پیچیده می‌کنن.
‫ولی به لطف تو، ‫یه سرنخ جدید از قاتل داریم.
‫خب...
‫چطور سرنخ کلیدی رو بین...
‫اون همه تماس دریافتی‎‌ـمون، پیدا کردی؟
‫فکر کنم شانسی بود.
‫شکسته نفسی نکن. دوست دارم ‫اطرافم با بهترین‌ها پر بشه.
‫- چی بود؟ ‫- ساعت 11 بهمون زنگ زدن...
‫[ گل زنبق ]
‫یه لحظه گفتم باید بیام کمکت کنم، کاراگاه.
‫دیر کردی.
‫- آتیش می‌خوای؟ ‫- نه، من...
‫می‌تونی نگهش داری.
‫- ممنونم. ‫- من بهت مدیونم.
‫نباید دست بسته تو کلانتری ولت می‌کردم.
‫انتظار این رو نداشتم.
‫داری عذرخواهی می‌کنی؟
‫نه. چی؟ نه، نه.
‫- می‌دونی که نمی‌تونی کار کنی... ‫- چرا، می‌تونم.
‫تا اون قاتل رو نندازم ‫تو زندان، دست بردار نیستم.
‫تازه، همونطور که قبلا دیدی، ‫اصلا بهتون نیاز ندارم.
‫اگه به ما نیاز نداری، ‫چرا می‌خوای با هم کار کنیم؟
‫فقط واسه همین یه بارـه.
‫صحیح.
‫- نقشه داری؟ ‫- تا حالا کی نقشه نداشتم؟
‫ازت می‌خوام این ‫ خونه امن رو زیر نظر داشته باشی.
‫نه. تا همین جاش هم ‫واسه بیرون آوردنت خطر کردم،
‫- ولی هر بار جواب نمیده. ‫- پابلو!
‫جون آدم‌های بیگناه رو نجات میدی.
‫چطوری این کار رو بکنیم؟
‫معامله قبوله؟
‫آره.
‫- کی دوباره همدیگه رو می‌بینیم؟ ‫- داری من رو به قرار دعوت می‌کنی؟
‫- فردا ساعت9، در جلویی. ‫- باید بهم بگی چی تو سرته.
‫شب بخیر.
‫بذار بشینن، لوریتاس، ‫زودی برمی‌گردم.
‫به نظر منم این شام کسل کننده‌ست.
‫نمی‌خوای هیچی بگی؟
‫آرتورو، منم که باید از دستت عصبانی باشم.
‫تو 24 ساعت من رو با مامان تنها گذاشتی.
‫حتی بابا هم همین رو می‌گفت. یادت نیست؟
‫زندانی شدن کنار مامان،
‫خدای من...
‫آقایون!
‫انتظار تو رو نداشتیم.
‫نظارت رو من به عهده می‌گیرم.
‫خانم آسونسیون با رامیرز ‫واسه آوردن وسایلش رفت خونه.
‫درسته. همین الان رفتن، قربان.
‫عالیه. من کشیک میدم. ‫شما برین تحقیق کنین.
‫آقایون، لطفا وسایلتون رو ببرین. یالا!
‫خانم بابت سر و صدا شکایت داشت.
‫دیگه تکرار نشه.
‫خیلی بداخلاق‌ـه.
‫آره، این ارثی‌ـه.
‫برین تو کافه دونات بگیرین ‫ تا خواب از چشمتون بپره.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫- جای دوری پارک کردی؟ ‫- چی؟ کجا قراره بریم؟
‫- گفتم هیچوقت نمیرن. ‫- تو توافقمون این نبود.
‫وقتی پای خانم مارینا وسط باشه، ‫هیچی قابل پیش بینی نیست.
‫- اونم میاد؟ ‫- مگه بهت نگفتم؟
‫ما یه تیم هستیم.
‫- این حقمه که بهتون اعتماد کردم، خانم. ‫- دوباره رسمی بشیم، کاراگاه؟
‫ببخشید.
‫یالا، بریم.
‫- اون زنی که تو مسافرخونه بود چی؟ ‫- اسمش امیلیا بوزاس بود.
‫اون بیوه‌ی 65 ساله‌ی آرنائو بریو بود، ‫ یه گروهبان که سال 1934 کشته شد.
‫- هیچ ارتباطی با قربانی‌های دیگه نداره. ‫- و مدرکی از اینکه مجرم بوده، در دست نیست.
‫یه ماه اونجا زندگی کرد.
‫نگهبان گفت تنها مردی که دیده، کاندیدو بود.
‫- پزشکی قانونی چیزی پیدا نکرد؟ ‫- گلوش رو بریده بودن.
‫ولی عکس گل رو بعد از مرگش رو پوستش هک کردن.
‫علائم خشونت رو جسد، ‫ بیشتر از موارد دیگه بود.
‫پس اون از کوره در رفته. ‫یعنی ممکنه یه قضیه شخصی بوده.
‫یا اینکه پیرزنه بیشتر از بقیه تقلا کرده.
‫جالبه.
‫آره. جالبه، آره.
‫راجع به پرونده حرف میزنم.
‫بله، البته. ‫میشه بهم بگی کجا داریم میریم؟
‫تا بفهمیم مقتول قبل از اینکه ‫ بیاد مسافرخونه، کجا زندگی می‌کرده.
‫از صحنه‌ی جرم، مدرک می‌دزدی؟
‫بی‌خیال، پابلو.
‫هکتور، بهش بگو چی شد.
‫می‌تونیم بگیم مدرک اومد پیش من.
‫کسی خونه نیست.
‫نمی‌خواد بگی: واسه ‫ تفتیش خونه، حکم لازم داریم،
‫یا اینکه: دارم شغلم رو به خطر میندازم...
‫خب، کی گفته یه نفر دزدکی وارد نشده؟
‫بانوی جوان تاثیر بدی داره.
‫عجب خونه‌ای.
‫چطور بیوه‌ی یه افسر ‫ رده پایین ارتش، می‌تونه اینجا زندگی کنه؟
‫چرا وقتی چنین خونه‌ای داری، ‫ بیای تو مسافرخونه زندگی کنی؟
‫به همون دلیلی که ما تو خونه‌ی امن هستیم.
‫تا از خودش در برابر قاتل محافظت کنه.
‫اینقدر تعجب نکن.
‫هکتور سال‌ها واسه ما کار کرده،
‫تجربه‌ی پلیسی اون از هر دوی ما بیشتره.
‫آهای؟
‫کسی خونه نیست؟
‫آهای؟
‫به نظرم بعد از شکستن در،
‫اگه کسی اینجا بود، تا حالا...
‫خانم، بوی اینجا شبیه ‫ اون بوی تو مسافرخونه‌ست.
‫پلیس، بی‌حرکت!
‫فکر کردم باید بگیرمت.
‫این غذا حتما چند هفته‌ست اینجاست.
‫بیاین بقیه‌ی جاهای خونه رو بگردیم.
‫- چیز جالبی پیدا کردی، هکتور؟ ‫- رطوبت.
‫- بوش رو حس نمی‌کنین، خانم؟ ‫- کنار دریا هستیم.
‫این طبیعی‌ـه، مگه نه؟
‫طی سال‌هایی که عمر کردم، ‫بیشتر از یه بار با رطوبت سر و کار داشتم،
‫ولی حتی با وجود نزدیکی دریا، ‫بازم بوش طبیعی نیست.
‫تا همینجا بیشتر نمی‌تونیم بریم.
‫قفلش رمز داره.
‫جوخه‌ی بمب باید در رو منفجر کنن.
‫بذار من یه چیزی رو امتحان کنم.
‫ممنون.
‫الان برمی‌گردم.
‫ممنون.
‫یه گوشی طبی.
‫این رو بگیر.
‫- تو بلدی گاوصندوق باز کنی؟ ‫- تو بلد نیستی؟
‫باورم نمیشه پدرم بهت یاد نداده.
‫9.3ثانیه.
‫بهترین رکورد آکادمی تو هشت سال گذشته.
‫9.1ثانیه.
‫شانس آوردی زن‌ها رو تو آکادمی راه نمیدن.
‫و کافه‌ها خیلی ساده تر از اینن.
‫مشتری‌ها باید آدم‌های مهمی بوده باشن،
‫که پشت یه در زرهی قایم شدن.
‫اون خولیاست، اولین قربانی.
‫آفرین، هکتور.
‫یه خدمتکار خوب ‫هرگز جزئیات رو از قلم نمیندازه.
‫این مانولی‌ـه، ‫یکی دیگه از قربانی‌ها.
‫نمی‌دونم، ولی مطمئنم در خطرن.
‫من این دختر رو می‌شناسم.
‫آره، اسمش آنخلاست، اما اسم خودش رو گذاشه ولکانو،
‫یکی از محبوب ترین ها تو اقامتگاه زنان.
‫- اقامتگاه زنان؟ ‫- بهم نگو که تو...
‫نه، یعنی، می شناسمش، اما نه اینکه از نزدیک بشناسمش.
‫خالکوبیش رو شناختم. بیشتر از یه بار دستگیرش کردم.
‫باید قبل از قاتل اون رو پیدا کنیم.
‫- آره، بریم. ‫- پابلو، صبر کن.
‫تو نمی تونی بیای. اون تو رو می شناسه. چند بار دستگیرش کردی
‫نباید توجه کسی رو جلب کنیم.
‫باشه.
‫- اما باید مسلح باشید. ‫- اما...
‫اونجا منطقه خطرناکیه. من تو ماشین منتظر می مونم.
‫تو بلدی چه طور دل یه زن رو به دست بیاری.
‫خانم، اسلحه رو بیارید پایین!
‫بیا، هکتور.
‫کجا داریم می ریم؟
‫به دیدن یکی که می تونه کمکمون کنه.
‫خانم کارموچا.
‫مارینا، خیلی وقته ندیدمت.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫- به نظر خوب میای. ‫- روزگارم می گذره.
‫تونی! تونی، بیا بیرون، مارینا اومده!
‫- اون کیه؟ ‫- یه رفیق که تو کار وارداته.
‫- یه رفیق؟ ‫- تو هیچ رفیقی نداری؟
‫نه مثل رفقای شما، نه.
‫سلام، مارینا
‫آخرین باری که دیدمت، نگرانم کردی.
‫- حالت چطوره؟ ‫- سرم شلوغه.
‫- پس تو... ‫- دنبال یه زن به اسم آنخلا می گردم.
‫سبزه، زیبا و ظاهرا خیلی هم خوش مشربه.
‫ولکانو رو می گی؟
‫خودشه.
‫خب اون چی؟ تو دردسر افتاده؟
‫اون تو خطرـه. مثل اون زنه تو بندر.
‫به چند جا زنگ می زنم. همین جا منتظر می مونی؟
‫یه دوست؟
‫سراغ تو رو گرفت.
‫باشه.
‫شک ندارم که این آقای ورزشکار،
‫در زمینه خودش همتا نداره.
‫- اما می تونیم به همه حرف هاش اعتماد کنیم؟ ‫- ببین، اینجا خونه دو زنگه.
‫بهم اعتماد کن، مطمئنم همین جاست.
‫- ولم کن! ‫- هکتور!
‫ولم کنید!
‫وگرنه چی؟
‫خانم کروگا.
‫ببینین تو کیفش چی پیدا کردیم.
‫دختر پولدار با اسلحه بازی می کنه.
‫- ولکانو؟ ‫- خودمم، حی و حاضر.
‫کسی که خوشش نمیاد چند تا فضول تو زندگیش سرک بکشن
‫چرا دنبال من می گردید؟
‫ما تو خونه امیلیا بوزاس بودیم و یه نقاشی دیدیم.
‫می دونیم از دست کاندیدو اکسپوزیتو پنهان شدی.
‫اگه...
‫اگه کمکمون کنی، می تونیم تو و همکارهات رو نجات بدیم.
‫بهتون اطمینان می دم که بانو دروغ نمی گن.
‫بازشون کنید!
‫- چی رو می خوایید بدونید؟ ‫- همه چی رو.
‫همه چی راجع به دخترها،
‫قاتل و کافه ای که توش کار می‌کردین.
‫- خانه آب. ‫- چی؟
‫این اسم کافه خانم امیلیا بود.
‫خانه آب.
‫مثل کافه های دیگه نبود. فقط بهترین ها اونجا کار می کردن.
‫جشن هایی که می گرفتیم، فوق العاده بودن.
‫اگه می دونستید مشتری هامون کیا بودن، مو به تنت سیخ می شد
‫دقیقا می خوام همین رو بدونم.
‫شما چیزی دیدین یا شنیدید که نباید.
‫به همین خاطر اون دنبال کشتن شماست.
‫باید حرفم رو باور کنی، تو در خطری.
‫اون مرد رفقات رو کشته. تو باید مخفی شی!
‫دارن میان سراغت! مراقب باش!
‫مراقب باشید!
‫بجنب! عجله کن!
‫ایست!
‫- خودم درستش می کنم. ‫- ایست!
‫ایست!
‫پابلو!
‫- پابلو، خوبی؟ ‫- آره.
‫داره می ره سمت بندر.
‫بیایید بریم! یالا!
‫موتورش گرمه. نمی تونه جای دوری رفته باشه.
‫- وقتشه نیروی کمکی خبر کنیم. ‫- بالآخره یکی عقل سلیم به خرج داد. مرسی.
‫- نه، فرصت نداریم. ‫- اونجا!
‫نیروی کمکی چی؟
‫- باید جدا بشیم. ‫- چی؟
‫اگه تمام خروجی ها رو پوشش ندیم، فرار می کنه.
‫باید پشتمون رو پوشش بدیم نه خروجی ها رو.
‫این به نظر فکر بهترینه.
‫بریم. از اون سمت.
‫اون سمت.
‫ایست!
‫مارینا!
‫من خوبم.
‫مارینا!
‫حالت خوبه؟ مارینا.
‫حالت خوبه؟
‫کمک!