‫آنچه گذشت...
‫دیدیش؟ باید مامان باشه. باید برم خونه.
‫می خوام بدونم چی شده.
‫بالآخره به کیپ کورت برگشتی!
‫ببین کی اینجاست، اریک دالاراس.
‫اریک بهمون دروغ گفت.
‫خب، اگه نرفته اردو بزنه، پس...
‫واقعا مجبورم بهت بگم کجا رفته؟
‫بالآخره، یه دالاراس به سرزمین ناشناخته برگشت
‫مراقبش باش، و برای خودش هم ‫شده بهتره پا توی این شهربازی نذاره.
‫هنوز هم همونه، حتی با اینکه بعد از...
‫شب نورها متروکه شده.
‫- چی؟ ‫- شب نورها
‫مردم شهر روی اتفاقی که اون شب ‫برای پدر و مادرت افتاد، این اسم رو گذاشتن.
‫به کیپ کورت رفت تا بیاردش خونه.
‫اریک! اریک، صبر کن! خطرناکه!
‫خودش بود. مادرم بود.
‫مادرت نبود. شهربازی بود.
‫جولیا
‫- می خوای برگردی تو؟ ‫- نه، برای یه روز کافی بود.
‫می شه دوباره برگردم؟
‫- خوبی؟ ‫- مطمئنم چیزی که دیدم...
‫- مادرم بود. باید برگردم ‫- نه، نه. مادرت نبود.
‫- چی؟ ‫- جذابیتش به همینه...
‫ولی چه طوری؟
‫امیدوار بودم که تو بتونی بهم ‫توضیح بدی. شهربازی خیلی خاصه...
‫فکر کنم پدرت یه نقشه داشته. به خاطر ‫همین این همه وسیله و جاذبه درست کرده
‫در هزارتو، هیچی ندیدی؟
‫نه، از خروجی اومدم بیرون. نمی دونم چرا...
‫اما اگه از اون سمت واردش بشی، هیچ کابوسی سراغت نمیاد
‫باهام بیا.
‫نگران نباش، اینجا بی آزاره. دنبالم بیا.
‫دنبالم بیا.
‫- کجا می ری؟ ‫- هی!
‫- اینجا کجاست؟ ‫- مرکز عملیاتم.
‫مرد خوش شانسی هستی. هر چیزی ‫که برای شهربازی نیاز دارم اینجا هست.
‫یه شناساگر میدان الکترو مغناطیسیه. برای ‫اندازه گیری فعالیت مأوراطبیعی استفاده می شه.
‫اینجا روش نوشته برای تشخیص تشعشع استفاده می شه.
‫دقیقا. هر دو یکی هستن. راحت باش.
‫می رم چند تا چیزی که نیاز داریم رو بردارم.
‫- این همه چیز رو از کجا آوردی؟ ‫- این چیزها رو از شهربازی برداشتم.
‫- می شه نشونم بدی کجا پیداشون کردی؟ ‫- حتما. خیلی چیزها هستن...
‫که می خوام ببینی، برای مثال پدرت.
‫- چی؟! ‫- روبرتو دالاراس هرگز شهربازی رو ترک نکرد.
‫نشونم بده.
‫نه، نه، نه. اون ماشین! لطفا!
‫سلام، بله، ارورا.
‫چیه؟! صبر کن، آروم باش. متوجه نمی شم.
‫اوما چی؟ مطمئنی؟ محاله! زیرزمین رو گشتی؟
‫اون دفعه رو یادته... خب، خب، آروم باش.
‫همین جاست پیش منه، ارورا، ‫آروم باش، بعدا بهت زنگ می زنم.
‫- بگین سیب ‫- سیب!
‫محشر بود! واقعا از این خوشم اومد.
‫- خوبه! ‫- خوبه؟
‫- بذار ببینم؟ نه! ‫- معرکه شده. خیلی کارم خوبه.
‫- عالیه! ‫- خیلی کارم خوبه.
‫- گیشه؟ ‫- چیه؟
‫- برو یه مقدار کلوچه برامون بگیر. ‫- پول ندارم.
‫- من میرم... ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫- بذار پسرعموت بره، یاد می گیره. ‫- باشه. گیشه؟
‫- آره... ‫- برو از دون سلستینو...
‫- از شب نورها بپرس ‫- شب چی؟
‫اگه از شب نورها بپرسی، بهت تخفیف می ده.
‫صد در صد.
‫- ولش کن. من می رم. ‫- نه، نگران نباش. می تونم برم.
‫- این رو برام نگه دار. ‫- حتما.
‫ببخشید، دون سلستینو. شب نورها چیه؟
‫هیچ کس اونجا نیست. هیچ کس، هیچ کس.
‫بیارشون اینجا، بجنب!
‫- بیارشون! ‫- بهتره خراب نشده باشن!
‫- نه، ممنونم، نمی خوام. ‫- باید برم سر کار، بعدا می بینمتون.
‫- خدانگهدار. ‫- مواظب باش.
‫- اون یارو چشه؟ ‫- همه چیز رو باید برات توضیح بدم؟
‫سابری... 8سال قبل، تمام چراغ های ‫سرزمین ناشناخته یهو روشن شد...
‫و صاحبان شهربازی ناپدید شدن.
‫از اون روز به بعد، شهربازی نفرین شده.
‫- حالا که حرفش شد می دونی کی برگشته؟ ‫- کی؟
‫- اریک دالاراس. ‫- نه!
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- دیدیش؟ ‫- آره.
‫- خوش تیپه؟ ‫- آره...
‫- نمی دونم، نمی دونم... ‫- آره، مثل همیشه چهره اش احمقانه ست.
‫البته.
‫- به کریپی می ریم؟ ‫- آره.
‫- بله ‫- بریم.
‫- گیشه، می دونی سابرینا عاشق چیه؟ ‫- چی؟
‫- مردهای جسور... ‫- جسور؟
‫آره.
‫- بابا! چرا در نزدی؟ ‫- چرا تو در رو قفل نمی کنی؟
‫و چرا تلفنت رو جواب نمی دی؟ اریک؟
‫سلام، چطوری؟ خیلی وقته ندیدمت. متشکرم، خوبم.
‫اوما!
‫خیلی بزرگ شدی. هر روز بیشتر شبیه مادرت می شی.
‫- اریک! ‫- می شه آروم بگیری، بابا؟ اریک اینجا نیست.
‫همش تقصیر توئه. تو بهش گفتی بیاد...
‫هیچی بهش نگفتم. نمی دونم چطوری...
‫من رو به خاطر همه چی سرزنش می کنی، ...وقتی 200 کیلومتر دورم
‫حقیقت رو بهم بگو، کارمن. می خوای برگردن اینجا.
‫البته که می خوام. اما معنیش این نیست که می دونم اریک کجاست
‫فکر کنم می‌‌دونی کجاست. ‫متوجه در چه خطری قرارش میدی؟
‫[عمارت]
‫یادت میاد اون اتاق خاص بود یا نه؟
‫نمی‌دونم، یه سری اتاقها رو ‫فقط بابام می‌دونست چطوری واردشون بشه.
‫وقت زیادی رو صرف ‫اصلاح خونه کرد.
‫چی شده؟ فکر می‌کنی ‫بابام اونجاست؟ دیوونگیه.
‫این حرفو نزن...
‫اوما! اوما!
‫- پیداش کردی؟ ‫- به نظر میاد پیداش کرده باشم؟
‫همه‌ش تقصیر توئه. این ‫ناامن‌ترین خونه دنیاست.
‫- متوجه نیستی چه اتفاقی داره می‌افته؟ ‫- مثلا قراره...
‫- یه جور معما بگی؟ ‫- نوه‌هات فرار کردن...
‫چون اونا رو زندانی کردی. ‫بهترین کار اینه که جدا بشیم.
‫حتما رفته شهربازی. ‫حتما رفته اریک رو پیدا کنه.
‫نه، نه، نه، نه، فکر نکنم ‫اوما بخواد بره شهربازی.
‫- حتما به کریپی پاستا رفته، آره. ‫- شاید. دوست داشت بره اونجا.
‫برو.
‫- ایناهاش. ببین. می‌بینی؟ ‫- تنها چیزی که نشون میده...
‫دیوارهای خونه‌س که تشعشع ‫جذب شده خورشید در طول روز رو آزاد می‌کنن.
‫گفتی بهم نشون میدی بابام کجاست.
‫دارم همین کار رو می‌کنم. چند باری ‫توی اون اتاق دیدمش.
‫اصلا با عقل جور درنمیاد، پابلو، ‫چطور هشت سال اونجا زندانی بوده؟
‫خب، هشت برای یه ‫روح مثل هشت ثانیه‌س.
‫- روح؟ ‫- ایناهاش! می‌بینیش؟
‫- فقط یه لکه می‌بینم. ‫- اون روح روبرتو دالاراس ـه.
‫کاملا مطمئنم. بستگی ‫به انرژی اطراف داره...
‫- و اشباع پلاسما... ‫- کافیه! اینقدر بازی درنیار.
‫- بازی درنمیارم. ‫- کافیه! پدر و مادرم...
‫یه پدیده فراطبیعی نیستن که روشون ‫مطالعه کنی. می‌دونم یه جایی زنده‌ن.
‫[تماس دریافتی، سانتیاگو]
‫- خب! جای خیلی خوبی ولش کردم! ‫- ممنونم!
‫- می‌دونی چی سر بازنده میاد... ‫- آره، اما قصد باختن نداریم.
‫- البته که نه. ‫- خب، چی سر بازنده میاد؟
‫گوش کنین، به زودی ‫می‌فهمین. بیاین برنده بشیم.
‫نوبت منه! زود باشین!
‫یا توپ زرد رو بزن یا آبی رو. ‫هر کدوم که می‌خوای.
‫سلام، ببخشید، لطفا...
‫ببخشید، اما امکانش هست ‫یه دختر 14 ساله رو دیده باشی...
‫یه لباس سفید پوشیده ‫و کفش‌هایی که روشون گُل هست...
‫یا یه چیزی توی همین مایه‌ها. ‫اتفاقی ندیدیش؟
‫نه، نه، اما دوقلوهای روزن رو در ‫میدون دیدم. شاید با اوناست.
‫فهمیدم. ممنونم.
‫سابری! نوشیدنی با تو.
‫و بهتره آماده بشین.
‫- برین! ‫- زود باش!
‫گیشه، چه خبر؟
‫- ببین من کجا... ‫- توی سطل آشغالی؟
‫- نه! توی شهربازیم. ‫- شهربازی؟!
‫دیوونه‌ای! چطوری وارد شدی؟
‫- خیلی بامزه‌ای. مراقب باش. ‫- نگران نباشین.
‫فقط یه شهربازی متروکه‌س.
‫- چی بود؟ دیدیش؟ ‫- یه دختر بود، درسته؟
‫آره، آره! ‫یه دختر الان از پشت سرت رد شد.
‫بیخیال! متروکه و تسخیرشده ‫که یه معنا رو ندارن.
‫- قسم می‌خورم! قسم می‌خورم! ‫- یکی پشت سرت بود!
‫آره، حتما.
‫کافیه، بچه‌ها. ‫اینقدر سر به سرم نذارین.
‫نه، برگرد. همونجا بود.
‫صبر کن، اریک! اریک!
‫میشه اینقدر دنبالم نیای؟ ‫وقتی دوست داشتم وقتمو تلف کنم...
‫- بهت زنگ می‌زنم. ‫- وقت تلف کردن نیست.
‫- مدرک دارم. ‫- عکسهایی با چند تا لکه...
‫- مدرک نمیشن! ‫- اما جدی داشتم می‌گفتم...
‫- کجا میری؟ ‫- خونه.
‫ورودی عمارت از اونطرفه.
‫عمارت؟ عمارت خونه من نیست.
‫البته، یه ورودی مخفی.
‫شگفت‌انگیزه!
‫در ساعت ممنوعه، ‫بهت التماس می‌کنم نرو بیرون.
‫مردم داخل خوابیدن، ‫زیر آفتاب و آتیش گرفته.
‫- سلام، دخترها. چطورین؟ ‫- سلام...
‫- تینا، درسته؟ ‫- فینا
‫- من تینا هستم ‫- سلام، سلام. چطوری؟
‫اوما رو این اطراف دیدین؟ ‫نوه‌م، اوما دالاراس.
‫- دیدینش؟ ‫- آره، دیدیمش...
‫- توی مهدکودک. ‫- بزرگتر بود.
‫- بزرگتر بود، ولی بعدش رفت... ‫- چون کلاس اول رو شروع کرد.
‫بله، می دونم. خیلی وقت پیش این اتفاق افتاد، امروز دیدینش؟
‫- اوما برگشته؟ ‫- اوما برگشته؟
‫زیادی بد نیست. خیلی بده! همه ترسیدن...
‫زیاد بد نیست. خیلی بده! و به زودی پیدات می کنه. زیاد بد نیست
‫خیلی بده! همه ترسیدن... زیاد بد نیست. خیلی بده!
‫و به زودی پیدات می کنه.
‫سانتیاگو. شنیدم برگشتی.
‫سلام، دنیل، دنبال نوه هام می گردم.
‫- چه طور مگه؟ ‫- از خونه فرار کردن.
‫فکر کنم اریک رفته شهربازی.
‫- به کمکت نیاز دارم ‫- چیزی که توافق کردیم این نبود.
‫بچه ها، در قبرستون نزدیک عمارتم.
‫- بازم بگرد، گیشه! ‫- آره، باید نزدیک همون جا باشه.
‫خیال کردم روح پدرمه.
‫- کجاییم؟ ‫- این ورودی خونه منه.
‫خونه واقعیم.
‫بخشی از عمارت که در معرض دید همه نیست.
‫- مطمئنی می خوای اینجا بخوابی؟ ‫- آره. می‌ خوام تنها باشم.
‫درک می کنم. کیسه خوابم رو ...میارم و یه چیزی برای خوردن
‫و بعد فرق روح، شبح و...
‫وقتی می گم تنها، یعنی تنها. یعنی بدون تو.
‫یا باید فالم رو بگیری تا این رو بفهمی؟
‫نه، البته که نه. فال برای یه چیز دیگه استفاده می شه...
‫اگه بخوای، می تونم برات توضیح بدم.
‫باورم نمی شه. خاله ام هیچ وقت ‫بهم زنگ نمی زنه. حتما همه فهمیدن.
‫- یه نقشه دوم نداری؟ ‫- گمون نمی کردم لازم باشه.
‫در صورتی که اشتباهی پیش بره، یه نقشه دوم لازمه.
‫- محاله! ‫- اگه بیگانه ها امروز بهمون حمله می کردن...
‫فکر می کنی یه نقشه دوم نداشتن؟
‫ببین، نقشه من خیلی خوب بود. ...بهونه اردو زدن رو آوردم
‫زمان مناسب رو داشتم تا ‫اینجا بمونم، درباره پیام تحقیق کنم...
‫- و حقیقت رو بفهمم. ‫- حقیقت درباره پیام...
‫- اون فیلم؟ ‫- حقیقت همه چیز رو...
‫راجع به مادرم، راجع به پدرم...
‫می بینی؟
‫بهت گفتم که پدرت توی خونه ست.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫نمی تونم پیداش کنم!
‫- اونجا رو بگرد! ‫- نه، نه، نه، برو اون سمت، گیشه!
‫نمی دونم کجا رفت. این رو داشته !باشید! این رو نگاه کنید! چقدر زشته
‫این قدر وقت تلف نکن، و دنبال دختره بگرد.
‫- داره دیر می شه، آگوس. ‫- گیشه، مجبور نیستی همش بگردی.
‫اونجا، پشت سرت! اونجا!
‫خودشه! دختره...اونجاست، هی، هی!
‫- برو! ‫- الآن می ریم.
‫- چه خبر شده؟ ‫- فکر کنم از اون سمت رفت.
‫- وسط رو بگرد، گیشه! ‫- نمی تونم چیزی ببینم.
‫- به نظرت حالش خوبه؟ ‫- نمی دونم.
‫- بهش زنگ بزن. ‫- جواب نمی ده.
‫- بریم دنبالش بگردیم. ‫- بله.
‫نه، نه. کجا؟ نه. آروم باش. داره شوخی می کنه.
‫نه، بهتره بریم دنبالش بگردیم. اگه بلایی سرش بیاد...
‫- مادرم منو می کشه. ‫- بله.
‫دوست داره جلب توجه کنه.
‫- بر می گرده؟ ‫- جدی می گی؟
‫- آره! ‫- آره!
‫- عجیبه! ‫- این دستگاه خودش همین طوری...
‫- روشن شده؟ ‫- نه، نه. حتما...
‫- یه اتفاق انسانی بوده ‫- یا کار یه انسان.
‫منطقی نیست، اریک. مسخره نشو!
‫سلام؟!
‫- خاله جون! ‫- اریک!
‫می دونستم اینجا پیدا می کنم... و البته که اون هم با توئه.
‫- سلام، کارمن. ‫- سلام، پابلیتو.
‫بهت پیام دادم، ولی جوابم رو ندادی.
‫- آره، ببخشید، خاله جون. ‫- بگو که اوما رو دیدی.
‫اوما؟
‫لطفا بیایید بریم خونه. یه کلمه هم به ‫پدربزرگ نگید توی شهربازی بودید.
‫شما رو در ساحل توی غارها پیدا ‫کردم، هر جایی به غیر از اینجا، باشه؟
‫خاله جون، باید بهم کمک کنی. ‫می خوام بمونم. یعنی ما می خواییم بمونیم.
‫خیلی دوست دارم تابستون رو پیش ‫من باشید، اما باید پدربزرگ رو راضی کنید.
‫پس اصلا حرف از شهربازی نزنید، باشه؟ بریم!
‫[شبکه موبایل در دسترس نیست]
‫سر خوردن با افتادن فرق داره. ‫از آهن ساخته شدم. باور بکنی یا نه...
‫یه راه مخفی پیدا کردم.
‫خیلی معرکه ست.
‫بچه ها، خیلی عجیبه. انگار 1000سال پیش متروکه شده.
‫سلام؟ کسی اونجاست؟
‫خوب بهم گوش کنید! محاله اینجا بمونید.
‫- ولی پدربزرگ... ‫- پدربزرگ نداریم! شوخی که نیست!
‫- اینجا خطرناکه! ‫- اما سالهاست که اتفاقی نیافتاده.
‫و می خوام بدونم سر پدر و مادرم چی اومده.
‫فکر می کنی برام راحت بود از این جهنم شما رو دور کنم؟
‫ما رو از واقعیت دور کردی، پدربزرگ. ‫مجبورمون کردی فکر کنیم...
‫پدر و مادر ما مردن. ناپدید شدن، ولی ‫هیچ کس نمی دونه چی سرشون اومده.
‫آروم باش، اریک. آروم باش.
‫اینجا خیلی فوق العاده ست.
‫اصلا نمی دونید اینجا چقدر سرده.
‫انگار بخاری روشن شد.
‫اینجا...
‫زود باش، زود باش!
‫ضعف جسمی یعنی ضف ذهنی.
‫زود باش، خوبه. همین طوری ادامه بده!
‫بابا، مرد باهوشی هستی. دوباره باید بهت یادآوری کنم؟
‫تصادفی نیست که هر 2 نوه ات فرار کردن.
‫- نمی تونی ما رو مجبور کنی. ‫- چرا می تونم. هر 2 بچه اید.
‫نه.
‫- باید همین حالا بریم. ‫- نه!
‫می خوام اینجا بمونم.