‫تصمیم گرفتیم از یکی از تسخیر شده ترین مکان های جهان رو بازدید کنیم
‫آنچه گذشت...
‫نه، قطعا جواب نمی ده.
‫پابلو؟
‫وقتی لامپ قطع شد، بازی بی خطری بود.
‫اما حالا که وصلش کردیم...
‫نورهای شهربازی، دلیل این همه کابوس هستن.
‫کل شهر داره درباره نورها صحبت می کنه.
‫دالارس ها! کار دالارس ها بود!
‫منظورت چیه که آگوستین گم شده؟
‫چی؟ واقعا؟ چه اتفاقی براش افتاد؟
‫نمی دونیم! می دونی کی حتما می دونه؟ اریک دالارس!
‫طلسم شمائید، از اینجا برید!
‫به زودی
‫چقدر مونده، دون سلستینو؟
‫- خیلی زود! ‫- می خواییم بریم به کرم مرگ!
‫من باهات میام، اما داخل نمیام.
!بیا دیگه- !جرأتش رو ندارم-
‫ترس
‫دستگاه خراب است
‫کی اونجاست؟
‫- اریک! پابلو! ‫- دون سلستینو!
‫- سلام! ‫- می دونید که نمی تونید اینجا باشید!
‫- ببخشید... خدانگهدار! ‫- خدانگهدار!
‫این بچه ها...
‫خیلی خوب.
‫اریک، می خوام دقیقا همون جوری که دوست داری برات تست درست کنم
‫- نصف پنیر، نصف عسل. ‫- ممنون مادربزرگ، گشنه ام نیست.
‫پابلو جوابم رو بده، نگرانم.
‫اوما، خوب خوابیدی؟
‫- از دیروز تا حالا حرف نزده. ‫- قرار بود مواظبش باشی.
‫با روانشناس حرف زدم. چند تا پیشنهاد بهم داد.
‫نگفت که ببریش به مطب؟
‫برگشتن کار اشتباهی بود.
‫فرار کردن پاسخ درست نیست. ‫
‫هیچ کس اینجا کار اشتباهی نکرده.
‫زندگی کردن توی شهری که از ما بیزاره، چه فایده ای داره؟
‫عزیزم، هیچ کس اینجا از کسی بیزار نیست.
‫شهربازی نفرینی برای شماست!
‫برید گم شید دالارس ها!
‫از اینجا برید!
‫- آگوستین و گیشرمو رو پس بدید! ‫- برید!
‫مشکل همیشه همینه. ‫
‫نمی فهمم چه نیازی به رفتن به شهربازی هست!
‫- بچه ها رو پس بدید! ‫- شهرمون رو ترک کنید! برید!
‫برید! برید!
‫عدالت برای گیشرمو
‫- لیلا کجاست؟ ‫- فکر کردم از قبل اومده اینجا!
‫- آلفاژور! شیرینی آلفاژور! ‫- یکی به من بده!
‫طلسم... طلسم...
‫ما دنبال آگوستین می گردیم
‫- داره چیکار می کنه؟ داره چیکار می کنه؟ ‫- وایستا! کجا داری می ری؟
‫- می خواد علف ها رو بسوزونه! ‫- بس کن! ارزشش رو نداره!
‫مامان، فقط به خاطر علف ها نیست! ‫کارشون خیلی مسخره ست!
‫یه نفر باید یه کاری بکنه!
‫می دونستم این وضعیت از کنترل خارج می شه!
‫وسایلتون رو جمع کنید! ما از اینجا می ریم.
‫نه، نه، نه! صبر کن! صبر کن!
‫1دقیقه تنهامون بذارید لطفا، ممنون.
‫برید! برید!
‫از جفتتون می خوام اگر قصد دارید که ‫توی خونه من بمونید، حساسیتتون رو کم کنید.
‫- در واقع اینجا خونه منه. ‫- من 8ساله که اینجا زندگی می کنم.
‫- الآن من قانون رو تعیین می کنم. ‫- بیراه نمی گه. باید آروم باشیم.
‫با این بلبشویی که اون بیرونه، ‫چه طور از من انتظار دارید آروم باشم؟
‫درسته! به بلبشوی بیشتر نیاز نداریم!
‫- برید! از شهر ما برید دالارس ها! ‫- برید بیرون! برید!
‫همسایه ها، همسایه ها! خواهش می کنم! فقط 1دقیقه.
‫من وضعیت دشوار شما رو درک می کنم و
‫امیدوارم که بچه ها زودتر پیدا بشن، اما ‫خانواده من هیچ ربطی به این موضوع نداره.
‫پس، اگر می خوایید اعتراض !کنید، لطفا برید یه جای دیگه
‫از زمانی که پسر دالارس ها برگشته، ‫مردم همین جور دارن ناپدید می شن!
‫اون طلسم شده ست، درست مثل پدرش!
‫چی داری می گی زاکاریس؟ چی داری می گی؟
‫برگرد به قصابی تا اون بلندگو رو نکردم تو حلقت!
‫جادوگر! جادوگر!
‫از اینجا برید! از اینجا برید لطفا!
‫- گم شید دالارس ها! از شهر برید! ‫- برید! آگوستین رو پس بدید!
‫اوما بیا این رو ببین.
‫از شهر برید بیرون! تنهامون بذارید!
‫می دونستیم که قرار نیست راحت باشه.
‫اما اون ها مادر و پدرمون هستن!
‫برام سئواله که چیزی که این مردم می گن، درست هست یا نه
‫بابا توی اون شهربازی چیکار کرد؟ ‫تنها راهی که بفهمیم اینه که پیداش کنیم! درسته؟
‫می دونم که تعقیب تبهکاران رو شروع کردن. اکسل چطوره؟
‫حتما حالش بده، خیلی وقته که اینجا نیومده.
‫آگوستین بهترین رفیقشه و...
‫گیشرمو هم از وقتی اومد، با ما می گشت.
‫ما هم باید بریم اعتراضات، نه؟
‫من ترجیح می دم نرم.
‫معذرت می خوام
‫تو چی؟ حالت چطوره؟ ‫
‫- خوبم، فقط می خوام زودتر پیدا شن. ‫- منم همین طور.
‫- تو کجایی؟ ‫- خونه.
‫- نمیای؟ ‫- نه.
‫پارک نفرینی مال شماست!
‫بچه هامون رو پس بدید!
‫پابلو، لطفا بهم زنگ بزن! باید باهات صحبت کنم.
‫سلام اریک، چطوری؟ شنیدم چه خبر شده و
‫می خواستم بگم من ازت حمایت می کنم.
‫اونجوری نگاه نکن. ‫دوستمه.
‫سلام لیلا، ممنون. ‫ما حال‌مون خوبه، پدربزرگم کسیه که
‫از همه عصبانی‌تره. ‫من و خواهرم حال‌مون خوبه.
‫برای اسب سواری دیرت نشده؟
‫آره، الان میرم. ‫می‌بینم‌تون.
‫نمی‌تونم حرف بزنم. توی "سی‌پی مدیا" می‌بینمت.
‫واقعا میگم دوستمه. ‫یکم دیگه برمی‌گردم.
‫- گم شید دالارس‌ها! ‫- گم شید! از شهر برید!
‫پابلو بهم زنگ بزن، کجایی؟
‫- کجا داری میری؟ ‫- یکم هوا بخورم.
‫با کوله پشتیت؟ ‫فکر می‌کنی من خرم؟
‫درسته. مجبور نیستم دروغ بگم.
‫دیگه نمی‌خوام فرار کنم.
‫- چه از شما چه از کس دیگه. ‫- اریک، من درکت می‌کنم، باور کن.
‫ولی الان زمان خیلی بدیه، خب؟ ‫باید از همدیگه حمایت کنیم.
‫اگر من اینجا خودم رو زندانی کنم، ‫انگار که دارم حرف‌شون رو تأیید می‌کنم.
‫من کاری نکردم.
‫- برید دالارس‌ها! برید! ‫- شهر رو ترک کنید! برید!
‫- برید! برید! از شهر برید! ‫- برید! اینجا رو ترک کنید!
‫برید! برید!
‫دارم بهت زنگ می‌زنم ‫بیرونم
‫- چه خبر رفیق؟ بهت زنگ زدم. ‫- ببخشید، داشتم استراحت می‌کردم، من...
‫- یکم تب دارم. ‫- اوه، خوبه. دیروز توی پارک حالت بد بود.
‫فکر کردم به خاطر اونه.
‫نمی‌دونی خونه خاله‌ام چه خبره.
‫- اونها می‌خوان از شهر پرت‌مون کنن بیرون! ‫- کیا؟
‫مردم. همسایه‌ها. اونها ما رو برای ‫گم شدن بچه‌ها مقصر می‌دونن. مخصوصا من.
‫متأسفم، نه، نمی‌دونستم.
‫- من توی موقعیت افتضاحی قرارت دادم. ‫- نه، اتفاقا برعکس.
‫- ممنون. ‫- چیزی نیست که واسش از من تشکر کنی.
‫همه چیزهایی که با هم کشف کردیم؟
‫به خاطر توئه که فهمیدم ‫لامپ‌ها باعث کابوس میشن.
‫- بابام رو هم روی قایق دیدی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫چی دیدی؟
‫نه، نه، نمی‌دونم. ‫نه، یادم نمیاد. همه‌چی خیلی سریع بود.
‫- یادت نمیاد؟ ‫- پابلو!
‫باید برم. مامانم برام چایی درست کرده.
‫برای داشتن پدر و مادرِ معمولی مثل تو ‫حاضرم خیلی چیزهام رو بدم.
‫منم برای داشتن خانواده‌ای مثل مال تو ‫حاضرم خیلی چیزهام رو بدم.
‫- واقعا؟ خانواده‌ای که کل شهر دنبال‌شونن؟ ‫- نه، من سال‌هاست که...
‫به شهربازی میرم و متوجه شدم که ‫چقدر خطرناکه.
‫به خاطر همین ازت تشکر می کنم! تو تنها کسی بودی که
‫- برای خانواده من خودت رو به خطر انداختی. ‫- بالآخره دوستیم دیگه، نه؟
‫برو استراحت کن! بعدا باهات حرف می زنم.
‫- اینجا چیکار می کنی؟ ‫- به اعتراضات نیومدی!
‫- و... این رو برات آوردم. ‫- مرسی.
‫دلم هم برات تنگ شده. داری کجا می ری؟
‫- اسب سواری. ‫- بیخیال!
‫- من مادرت نیستم، به من دروغ نگو! ‫- چرا برات مهمه کجا می رم؟
‫- چون تو رفیق منی! ‫- خب، نگران من نباش.
‫چرا بر نمی گردی تا زندگی رو ‫برای اون خانواده بدبخت جهنم کنی؟
‫صبر کن. حق با توئه، درست می گی، درست رفتار نکردم.
‫بهت توجه نکردم. اما می دونی چیه؟
‫نمی تونم درست بخوابم. همش به گیشرمو فکر می کنم...
‫به آگوستین فکر می کنم، خب؟
بیا بریم یه نوشیدنی بخوریم و
‫- بیشتر درباره اش صحبت کنیم، ها؟ ‫- حرف خاصی برای گفتن نمونده، درسته؟
‫- چرا؟ ‫- دیگه نمی خوام باهات دوست باشم.
‫شهر چه طور ازتون استقبال کرد؟
‫می تونی بهم کمک کنی؟
‫هنوز جلوی خونه هستن. الآن چند ساعته که اینجان.
‫کار خاصی نمی شه کرد. بذار یه نصیحت دوستانه بهت بکنم.
‫بهترین کاری که می تونید بکنید اینه که برید... و دیگه هم برنگردید
‫لطفا حرفم رو بفهم دنیل! نوه هام یه مسائلی دارن که
‫- باید اینجا حلش کنن! اون ها نمی خوان برن! ‫- شاید بتونیم یه کاری کنیم که
‫- اون مسائل رو حل کنیم. ‫- آره، حتما. بله، درسته.
‫- کاری که باید رو انجام بدید. ‫- باشه، من حلش می کنم.
‫ببخشید، نمی تونم بیام. بمونه برای یه وقت دیگه.
‫پابلو، می دونم حالت خوب نیست، ‫اما این حسابی بیدارت می کنه.
‫کدی که برای رمزگشایی دفتر لازمه، ‫روی برگه ایه که خونه خاله ام پیدا کردم.
‫26تا حرف داره. هیچ کدوم تکراری نیستن.
‫حروف الفباست.
‫فقط نمی دونم از کجا شروع می شه. حرف "آ" کدومه؟
‫پابلو...
‫کمکم کن!
‫چرا بهم دروغ گفتی؟
‫- تو اینجا چیکار می کنی؟ ‫- تو اینجا چیکار می کنی؟
‫تو اون روز اونجا بودی، چرا بهم نگفتی؟ ‫مامان من اون نقاشی رو نکشید،
‫درسته؟ بهم بگو پس کی بود؟ تو اونجا بودی!
‫بهم بگو کی بود؟ اکسل بود؟
‫-نه، اکسل نبود!
‫خب، بهم بگو کی بود!
‫زود باش بازش کن!
‫هیس، شنیدید؟
اون چیه؟
‫- کار تو بود! ‫- من رو ببخش.
‫تو بیماری! تو خیلی بیماری! مشکلت چیه؟
‫صبر کن! بهم گوش کن! هزار بار بهت گفتم که برگرد، درسته؟
‫من، من نمی دونستم چیکار کنم که جدیم بگیری. تنها کاری که
‫به فکرم رسید این بود که به اون بچه ها پیام بدم و
‫- درباره ارواح توی شهربازی بگم و... ‫- برو گمشو، بهم دست نزن!
!اریک صبر کن! بهم گوش کن ‫من روبرتو رو توی پنجره دیدم! پدرت رو!
‫هیچ وقت دیگه اسم پدرم رو نیار، فهمیدی؟ حالم از اینکه خانواده من رو
‫با مشکلات خودت درگیر کردی، بهم می خوره! چه طور می تونم بهت اعتماد کنم؟
‫- اریک، من رو ببخش! ‫- من این همه راه رو برای یه دروغ اومدم!
‫فکر می کردم این معما رو با هم حل می کنیم!
‫- فکر می کنی کی هستی؟ ‫- رفیقت.
‫نه. یه رفیق همچین کاری نمی‌کنه! این یه بازی نیست!
‫می دونم که این یه بازی نیست. حالا بیشتر از هر موقع دیگه...
‫باید بریم به اون شهربازی. ‫علاوه بر اون، کلیدی که پیدا کردی می تونه...
‫دیگه نمی خوام توی شهربازی ببینمت.
‫اما اریک، حالا ما می دونیم که لامپ ها چه طور کار می کنن
‫تو گفتی ما یه تیمیم!
‫ازت می خوام آت و آَشغال هات رو جمع کنی و ‫برای همیشه از "سرزمین ناشناخته ها" بری بیرون.
‫فهمیدی چی می گم؟
‫دنیل، لطفا. ازت می خوام هر کاری !می تونی برای پیدا کردنشون انجام بدی
‫ما حلش می کنیم. وضعیت این جور نمی مونه.
‫ازتون می خوام برید خونه! لطفا!
‫- دنیل، پیداشون کن! ‫- پیداشون کن.
‫- پیداشون کن، دنیل! ‫- باید یه کاری بکنی...
‫اریک، متوجه ام در چه وضعیتی هستی،
‫اما ما هم وضعیت سختی داریم. توضیح ...بده. ما بهت زنگ زدیم و تو اصلا
‫حوصله جر و بحث ندارم. ‫و فکر می کنم به نفع هممونه بحث نکنیم.
‫اریک!
‫وحشت نهایی
‫می دونم اتفاقاتی که داره می افته برای هممون سخته. اما خوشحالم که پیش شما هستم
‫چون... هر اتفاقی که بیفته، ما همدیگه رو داریم.
‫من فکر می کنم باید جایی بمونیم که اوضاع بهتری داشته باشیم.
‫موندن اینجا هیچ فایده ای نداره.
‫یه چیزی هست که هیچ وقت بهتون نگفتم. ‫من فکر می‌کنم مادر و پدرتون،
‫- یه جایی زنده هستن. ‫- واقعا؟
‫جدی می گم. من هیچ وقت از اینکه ‫اون ها یه روز پیدا می شن، مأیوس نشدم.
‫ممنون مادر‌بزرگ.
‫خیلی دوستتون دارم.
‫دروغ بود، اوما. اون ویدئو دروغِ ،پابلو بود. اون نقش روی شیشه
‫اون نقاشی رو کشید تا قانعم کنه !برگردم، اما همش دروغ بود
‫همه این مدت اینجا بود!
‫عمارت
‫کریستیان. با گوشیت فیلم بگیر. ‫باید از همه چی مدرک داشته باشیم.
‫آندرس. برو توی خونه.
تنها؟
‫آره. ببین چیزی هست به کارمون بیاد یا نه. ما پشت سرت می آییم
‫چی شده؟ می ترسی؟ بمون، کریستیان رو می فرستم.
‫- نه، مشکلی نیست، می رم. ‫- خوبه.
‫آندرس!
‫من دنیل روخاس هستم. ‫ما در سرزمین ناشناخته ها هستیم.
‫کابو کورت
‫آلفاژور؟
‫چی شد؟ تو اومدی بیرون! تو بیرونی!
‫نمی شه اومد بیرون! راهی نیست! راهی نیست!
‫-سلام اریک سلام اوما-