‫باریکلا!
‫من امروز خیلی خوشحالم،
‫که افتخار این رو داشتم که این مدال افتخار شهروندی رو،
‫به آقای هکتور هوگو تقدیم کنم.
‫ایشون نه تنها یک شهروند جسور و ممتاز بودن،
‫بلکه عضوی از خانواده‌ی کروگا هم هستن.
‫به لطف اون تونستیم یک قاتل رو دستگیر کنیم.
‫مطمئنم در اون 30سالی که برای پدر من کار کرده،
‫یاد گرفته که منافع جمعی از هر چیزی مهمتر هستن.
‫تبریک می گم هکتور. ‫به لطف تو این شهر در آرامشه.
‫متشکرم.
‫زبونم بند اومده.
‫متشکرم.
‫شکی نیست، که پدرت آقای آلفونسو کروگا...
‫برای من مثل یه الگو بود،
‫به عنوان یک پلیس و مهمتر از همه، به عنوان یک انسان.
‫همین طور مطمئنم که اگه امروز اینجا بود،
‫حتماً خیلی افتخار می کرد،
‫نه فقط به من، بلکه...
‫به خانم مارینا.
‫خانم مارینا کروگا یکی از جسورترین خانم هاییه که تا حالا دیدم
‫و این که امروز این مدال رو گرفتم،
‫به لطف اونه.
‫بدون تو، هیچ کدوم از این ها ممکن نبودن.
‫این مدال ما تو هم هست.
‫باریکلا!
‫آره، ما هممون مارینا رو می شناسیم، ‫می دونیم دوست داره تو همه چیز سرک بکشه.
‫تو خوش شانسی هکتور.
‫مراسم من به نظرش خیلی جالب نبود.
‫امیدوارم تو بتونی اون عکس خانوادگی ای ‫که من نتونستم بگیرم رو بگیری.
‫حالا، آقایون...
‫از سخنان قشنگت متشکرم هکتور.
‫ممنون که بیشتر از همیشه زیبا بودی مارینا.
‫- رامون؟ رامون کجاست؟ ‫- اینجا.
‫نذار فرار کنه و دوباره بره خرید.
‫حالا، خانم ها آقایان،
‫بیاید نوشیدنی هامون رو بخوریم، ‫چون دوباره شهرمون امن شده.
‫اون خیلی بی ادبه.
‫نذار ببینه که ناراحت شدی.
‫- جلوی همه من رو تحقیر کرد. ‫- سعیش رو کرد.
‫یکی از این روزها، می رم بیرون،
‫و یه چیزهایی در موردش رو به همه می گم.
‫خب، پس حتماً یه کاری کن که باشم که تشویقت کنم.
‫متشکرم.
‫خیلی به بهترین دوستم افتخار می کنم.
‫اجازه هست؟
‫کجاست؟
‫همین جا بمون. من می رم ببینم چه خبره.
‫کی مواظب کاندیدو اکسپوزیتو بوده؟
‫- فکر می کنم موقع تعویض نگهبان‌ها بوده. ‫- فکر می کنی؟
‫زندانی زندان بغلی یه چیزهایی دیده.
‫- ازش بازجویی کردید؟ ‫- منتظر شما بودیم.
‫خودم این کار رو می کنم.
‫شما بمونید. هیچ حرفی نزنید.
‫جشنمون باید ادامه پیدا کنه. کابانیاس، بیا.
‫چیزی نیاز دارید خانم؟
‫امروز چقدر برازنده شدین کارآگاه.
‫اون ها اجازه نمی دن ما هیچ کاری بکنیم. منظورم ما شهروندهاست
‫درسته.
‫می خوام بدونم که برادرم چرا این قدر با عجله رفت.
‫فکر کنم نمی تونی بهم بگی.
‫خب، راستش، ما امروز در حال انجام وظیفه نیستیم،
‫اما اگه می خوای،
‫می تونیم برای رقصیدن ازتون دعوت کنیم خانم کروگا.
‫از جسارتت خوشم میاد کارآگاه. ‫اما من از امثال تو خوشم نمیاد.
‫مارینا!
‫بهتره به مادرم خبر بدم که برادرم نیست.
‫درسته. توی دستشوییه، مگه نه؟
‫بسیار خب. شما بهم مدیونید، ‫من هم می خوام بیشتر بشناسمتون.
‫چی باعث شد با این عجله بره؟
‫مارینا، چیکار می کنی؟
‫دارم میام مادر!
‫قبل از این که برم، یه عنوان می خوام.
‫مارینا!
‫سلام؟
‫کاستانیو!
‫سلام؟
‫سلام!
‫می خوای از ترس سکته ام بدی؟
‫ببخشید، اما بهتره کنار هم دیده نشیم.
‫درسته. می دونم به چی معروفی.
‫کارگاه زارکو هم...
‫نذار اون بفهمه.
‫می بینم که تیمی کار می کنید.
‫من واقعاً از این مراسم های اجتماعی متنفرم!
‫یه عالمه مرد هستن که می خوان تأییدشون کنن.
‫توی اداره پلیس بدتره.
‫اونجا غذاها و نوشیدنی های اینجا هم نیستن.
‫خب؟
‫باعث تأسفه که آرتورو پیشنهادم رو قبول نکرد که مدال رو به تو بده
‫همچین پیشنهادی دادی؟
‫حتی یه آدم نابینا هم می تونست ببینه حق توئه.
‫درسته. خیلی بد شد که خانمم، مگه نه؟
‫خب، نه.
‫این دقیقاً همون چیزیه که باعث می شه بی نظیر باشی.
‫همین طور شهرت و شجاعتت.
‫از من چی می خوای؟
‫دوست دارم بریم سر اصل مطلب.
‫من تنها چیزی که ازت می‌خوام اینه که بفهمم ‫برادرم چرا انقدر باعجله رفت.
‫چقدر حیف.
‫فهمیدن که کاندیدو اکسپوزیتو خودش رو توی ‫سلولش دار زده.
‫چی؟
‫- خودکشی کرد؟ ‫- نه، من این حرف رو نزدم.
‫یه شاهد داریم که دیده یه نفر قبل از ‫این اتفاق رفته اونجا.
‫پس کُشته شده؟
‫اون دوربینش رو می‌کنم توی حلقش.
‫نه، نرو! من باید بیشتر بدونم.
‫باید بریم یه جای خصوصی‌تر.
‫- کجا؟ ‫- خونه‌ام، ساعت ده شب.
‫تلاش خوبی بود.
‫بهت اطمینان میدم که هیچ قصد بدی ندارم.
‫ولی چیزی که می‌خوام بهت بگم رو، ‫هیچکس نباید بشنوه.
‫یه سرنخ بهم بده.
‫- آنخلا، ولکانو، اون... ‫- می‌دونم کیه.
‫ده ساعت بعد از دستگیری کاندیدو،
‫جسد یه زن توی یه ساحل توی فیسترا پیدا شد.
‫گلوش رو بریده بودن و یه گل زنبق هم ‫روی سینه‌اش حکاکی کرده بودن.
‫خونه‌ام، ساعت ده شب.
‫[باشگاه دریایی]
‫میشه بدونم کجا داریم می‌ریم.
‫به زودی می‌بینی.
‫قراره کاستانیو رو توی خونه‌اش ببینم. ‫داره بهم سرنخ‌های جدید میده.
‫اول باید بفهمم که بهم دروغ نمیگه.
‫اون پیچ!
‫اون اون آدم عیاشیه و خطرناکه.
‫نباید بری خونه‌اش.
‫این یه ملاقات اجتماعی نیست. ‫راجع به قاتل گل زنبقیه.
‫ولی اون پرونده دیگه حل شده. ‫مدالم، یادته؟
‫برادرم توی دادن اون مدال به تو ‫عجله کرد.
‫کاندیدو خودش رو کشته.
‫پیچ!
‫منظورت چیه که خودش رو کشته؟
‫آنخلا رو هم توی ساحل پیدا کردن،
‫که گلوش رو بریده بودن و یه گل زنبق ‫روی سینه‌اش بود.
‫ولی این غیرممکنه. ‫ما قاتل رو گرفتیم.
‫داشتم همین رو می‌گفتم.
‫یا کاندیدو تنها کسی که پشت این قضیه‌ست ‫نیست،
‫یا آنخلا اون زنی که مُرده نیست.
‫ترمز کن!
‫قراره این قضیه رو بفهمیم.
‫من حالم بد شده.
‫آروم رانندگی کن.
‫سلام.
‫مارینا؟
‫نباید اینجا باشی.
‫اگه هربار که این رو می‌شنیدیم، ‫20 پزوتا بهمون می‌دادن،
‫تا الان میلیونر شده بودیم.
‫- این همون دختره‌ست؟ ‫- از این موضوع چی می‌دونی؟
‫مارینا، شوخی ندارم.
‫- باید بری. ‫- ریکاردو،
‫پدرم هیچوقت رازی نداشت.
‫من همیشه کنارش بودم. ‫من منتظرش می‌موندم.
‫- چی الان فرق کرده؟ ‫- اون کُمیسر بود.
‫خودشه.
‫میشه بیام تو؟
‫مارینا...
‫آدم اولین پرونده‌ی شکست خورده‌اش رو ‫همیشه یادش می‌مونه.
‫پدرت این حرف رو می‌زد.
‫ما هرکاری می‌تونستیم کردیم.
‫نه.
‫هرکاری نه.
‫باید بریم خونه‌ی کاستانیو.
‫قاتل هنوز آزاده.
‫کاندیدو قبل از این که توی بندر ما رو ببینه ‫اون رو کُشته.
‫نه، وقتش رو نداشته.
‫جسد رو توی فیسترا پیدا کردن.
‫فکر می‌کنم کاندیدو یه قاتل استخدامی بوده.
‫- منظورت چیه؟ ‫- استخدامش کردن که حواس همه‌مون رو پرت کنه.
‫پلیس حتماً قاتل واقعی رو گیر انداخته،
‫بعد دنبال یه آدم‌کش گشته.
‫- آدم‌کشی که... ‫- نه.
‫ما نمی‌ریم خونه‌ی کاستانیو.
‫چی؟
‫باید از عقلمون استفاده کنیم.
‫قبل از این که بریم توی دهن شیر، ‫باید همه‌ی شواهد رو دوباره تحلیل کنیم.
‫مسئله مدالته؟
‫چی؟
‫غرورت راضی شده. ‫دیگه برات مهم نیست.
‫چطور همچین حرفی می‌زنی؟
‫اصلاً حرفت منصفانه نیست.
‫هکتور، یه زنی هست، که هنوز زنده‌ست.
‫من این کار رو متوقف نمی‌کنم.
‫اگه اشکال نداره، می‌خوام لباسم رو عوض کنم.
‫ببخشید.
‫سلام؟
‫ببخشید.
‫اینجا یه ملک خصوصیه.
‫با کارآگاه قرار ملاقات دارم.
‫خانم کروگا.
‫بله.
‫دنبال من بیاید.
‫- عاشق سر وقت بودنم. ‫- عاشق اینم که بریم سر اصل مطلب.
‫انتظار شام نداشتم.
‫واسه من، کار با لذت تضاد نداره.
‫معمولاً هم این ساعت شام می‌خورم.
‫می‌خوای بهم ملحق بشی؟
‫نمی‌دونستم توی یه قصر زندگی می‌کنی.
‫ممنون، مال من نیست، مال زنمه.
‫- ازدواج کردی؟ ‫- نه، فوت شده.
‫- متاسفم. ‫- من نیستم.
‫اون ازدواج از اولش هم اشتباه بود.
‫بیاید یه چیزی بخوریم، چطوره؟ ‫ممنون سایمون.
‫فکر کنم فهمیدی که چیزی که راجع به ‫کاندیدو بهت گفتم درسته.
‫فرضیه‌ی تو چیه؟
‫فرضیه‌ی من اینه که ‫کاندیدو واسه یه نفر کار می‌کرده،
‫اون شخص هم تصمیم گرفته از ترس لو رفتن ‫بکشتش.
‫یه نفر که به سلول‌ها و اداره‌ی پلیس ‫دسترسی داره.
‫دقیقاً.
‫احتمالاً یه پلیس.
‫احتمالاً آره.
‫بعد این تشریفات برای چیه؟
‫واسه منه که برنامه‌هام رو بهت بگم.
‫می‌خوام یه مهمونی توی خونه‌ ام بگیرم، ‫یه مهمونی خاص.
‫مثل اونایی که توی خونه ‌ی آب برگزار میشه.
‫واسه چی؟
‫برای برگشتن تنها زن فاسدیه که از دست قاتل ‫فرار کرده.
‫- مارگو؟ ‫- مارگو، آره.
‫می‌شناسیش؟
‫آره، می‌شناسمش، ولی نمی‌دونم ‫کجا می‌تونم پیداش کنم.
‫واسه همین بهت نیاز دارم.
‫یه خانم استثنایی که تونسته یه قاتل ‫استثنایی رو دستگیر کنه.
‫تو به من واسه توانایی‌های کارآگاهی نیازی ‫نداری، می‌خوای خودم رو به جای اون جا بزنم.
‫دختر باهوش.
‫- اصلاً کار منطقی‌ای نیست. ‫- رنگ پوستتون یکیه.
‫اون لاغره، خوشگله...
‫مراقب باش داری چی میگی.
‫بهت گفتم، واسه من کار با لذت بردن ‫تناقض نداره.
‫فقط باید برات یه کلاه‌گیس پیدا کنیم،
‫یکی از لباس‌هاش رو و ماسک پرنده‌ی بهشتیش،
‫همون که توی مهمونی‌های بزرگ می‌زنه.
‫نظر برادرم چیه؟
‫برادرت خبر نداره و از این قضیه هم ‫خبردار نمیشه.
‫اون خیلی مغرورتر از اینه که بپذیره ‫اشتباه کرده.
‫که به یه شهروند مدال داده وقتی هنوز ‫نصف پرونده رو حل کرده.
‫چرا توی مهمونی‌ها ماسک می‌زدن؟
‫که حریم خصوصی مهمون‌ها حفظ بشه.
‫فقط وقتی ازشون بخوان ماسکشون رو ‫در میارن.
‫مسئله اینه که، تو یه پلیسی و همیشه ‫هم به خونه‌ی آب میری.
‫شاید مارگو از دستت فرار کرده و ‫حالا می‌خوای من رو به جای اون جا بزنی،
‫و توی ذهن کثیفت، برنامه‌ات رو تکمیل کنی.
‫اعتراف می‌کنم که این فکر خوبیه،
‫اگه من قاتل بودم، حتماً.
‫به نظر میاد ترسیدی.
‫من هیچوقت از مردها نمی‌ترسم.
‫فکر می‌کنی از این طرفه؟
‫همه‌ی این عمارت‌ها یه در پشتی دارن.
‫مریم مقدس.
‫اونا مریم مقدسن.
‫یه پلیس به شدت کاتولیک که می‌خواد ‫به گناه انسان‌ها پایان بده.
‫- این گل زنبق رو هم توضیح میده. ‫- آره.
‫اون قبل از کشتن قربانی‌هاش ‫گناهانشون رو پاک می‌کرده.
‫دنبال چیز به خصوصی می‌گردید؟
‫آره، در خروج.
‫ولی، ببین، استانداردهای اخلاقیت رو هم ‫پیدا کردیم.
‫حیف شد که از مقاومتم در مقابل ‫مواد افیونی خبر نداشتی.
‫چی بود؟ به خاطر اون رژ لب بود؟
‫نمی‌دونم. شاید هم یه معجزه از طرف ‫مریم مقدس کوه کرمل بوده.
‫اگه با هم کار نکنیم، قاتل رو پیدا نمی‌کنیم.
‫به حرفش گوش نکن، داره دروغ میگه.
‫نه، دروغ نمیگم. ‫من فقط می‌خوام این مسائل رو تموم کنم،
‫و این که جلوشون رو بگیرم که دیگه ‫زن‌ها رو نکشن.
‫می‌خواد من رو جای مارگو جا بزنه ‫که قاتل رو فریب بده.
‫- چی؟ ‫- فقط اگه تظاهر کنه مارگوئه...
‫می‌تونیم توجهش رو جلب کنیم.
‫ولی این به خطر می‌اندازتش.
‫من و تو واسه همین اینجاییم. ‫که ازش محافظت کنیم.
‫دارم بهش فرصت این رو میدم که ‫یه پلیس مخفی باشه.
‫این رویای هر پلیس خوبیه.
‫نه.
‫بهش فکر کن.
‫قبوله.
‫اما می خوام تمام جزئیات نقشه رو بدونم،
‫و افراد بیشتری ازم محافظت کنن.
‫ببین.
‫چیه؟
‫صبح بخیر!
‫خیلی بی حیایی عزیزم.
‫چی؟ فقط گفتم صبح بخیر.
‫ببین این چقدر ناراحت کننده ست.
‫آیا مارینا کروگا عاشق شده؟
‫یعنی، ببخشید؟
‫بیخیال! فقط داشتیم صحبت می کردیم.
‫صحبت می کردید؟ حتی خاله ادلمیرا ،هم که هیچی گوشش نمی شنوه
‫انقدر به یه نفر نزدیک نمی شه که ببینه چی داره می گه.
‫اون وقت برادرت یه آدم شناخته ‌شده ست.
‫حالا می دونیم برای آوردن این زباله توی خونه باید از کی تشکر کنیم
‫مادرت حق داره بدونه.
‫ببین مامان. این خبرنگار همه چیز رو گنده می کنه.
‫کاستیانو و من داشتیم در مورد ‫مسائل محرمانه ای با هم حرف می زدیم،
‫نمی خواستیم داد بزنیم که!
‫حالا هم اگه اجازه بدید، دارم می رم خرید.
‫- می تونم این کار رو بکنم درسته مامان؟ ‫- آره عزیزم.
‫هنوز عصبانی هستی؟
‫کودن بودم. نمی دونم چه طور تونستم همچین مزخرفاتی بگم.
‫خیلی معذرت می خوام هکتور.
‫اعتراف می کنم که دلم می خواست جفتمون مدال رو بگیریم.
‫این هم درسته که، اگه به خاطر من نبود،
‫اون قاتل از این قضیه فرار می کرد.
‫یه خرده غرور داشتن خیلی بهت میاد.
‫بالاخره داری لبخند می‌زنی.
‫دیگه بهت اجازه نمی دم باهام این طوری حرف بزنی!
‫نگران نباش، این اتفاق دوباره نمی افته. مدال بعدی مال خودمه
‫باورنکردنی ای.
‫همین جاست.
‫یه لحظه، اومدم، اومدم.
‫وقتی گفت شیطان خفه اش کرده، یه منظوری داشت.
‫فکر می کنم اون زندانی می دونه داره چی می گه.
‫- می دونی داری چیکار می کنی؟ ‫- چی؟
‫همه دارن راجع به مارینا حرف می زنن.
‫دوست دارم راجع به یه خانم وقتی اینجا نیست حرف بزنم.
‫می دونی که آدم محترمی هستم.
‫من نیستم، پس بهتره مراقب باشی.
‫اگه نیاز باشه اقدام جدی ‌تری بکنم، می کنم.
‫حتی اگه روی کارت تأثیر بذاره.
‫- داری تهدیدم می کنی؟ ‫- نه.
‫دارم محترمانه ازت می خوام از مارینا فاصله بگیری.
‫کابانیاس، آزمایشگاه.
‫زارکو. سلام.
‫کارآگاه زارکو هستم. چه کمکی می تونم بکنم.
‫پابلو، ماریناست.
‫- خانم کروگا. ‫- یه لطفی می خواستم.
‫گزارش هات رو بررسی کن، ببین چیزی بر علیه کاستیانو هست یا نه
‫چرا
‫امشب همدیگه رو می بینیم.
‫- برای چی؟ ‫- پابلو، لطفاً تمرکز کن.
‫باید بفهمم کارش اون قدری که می گه بی نقض هست یا نه.
‫بسیار خب.
‫اگه چیزی پیدا کردم چی؟
‫اون وقت ساعت 10 بیا خونه اش ‫کت و شلوار و ماسک هم بپوش.
‫توی خونه اش می خواد یه مهمونی ‫مثل مهمونی های خانه آب بگیره.
‫چی؟ دیوونه شدی؟
‫باید برم پابلو.
‫نه، مارینا! مارینا، گوش کن...
‫[آیا مارینا کروگا عاشق شده؟]
‫ببین چقدر زیباست.
‫من ماسک ها رو میارم.
‫همه چیز خوبه؟
‫بهت یاد ندادن چه طور در بزنی؟
‫می شه انقدر غر نزنی و دستت رو بدی بهم؟
‫بعد گفت که شیطان بوده که خفه اش کرده.
‫یعنی داری م یگی قاتل شاخ و دم داره؟
‫نه.
‫دارم می گم هر کسی که این کار رو کرده، حتماً یه هیولای واقعیه
‫حاضری؟
‫من توی راه پله منتظرتم.
‫حالت خوبه؟
‫چی؟ آره.
‫می شه لباس رو بدی؟
‫اگه احساس امنیت نمی کنی این کار رو نکن.
‫بابا هیچ وقت توی این نقطه تسلیم نمی شد.
‫خانم، شما چزی برای ثابت کردن نداری.
‫اما خودم می خوام.
‫نقشه رو یادته؟
‫من حاضرم.
‫با پیشنهاد 10هزار پوزتا شروع می کنیم.
‫- بریم. ‫- آخرین شب مارگو.
‫دلچسب ترین پیشنهاد موجود!
‫10هزار تا!
‫18هزار تا؟ 19هزار تا؟
‫21هزار پزوتا!
‫برای آخرین شب حضور مارگو. 23هزار تا شنیدم؟
‫24هزار تا؟ 26هزار پزوتا؟ ‫اون آقایی که اون پشتن، بسیار خب.
‫27هزار تا!
‫فوری!
‫اینجا! نگاه کن!
‫من یکی از افراذ کاستیانو هستم.
‫خانم!
‫مارینا!