‫دزدکی نوشیدنی خوردن نوجوون ها کار خیلی بدیه. ‫[بعضی از این اتفاق ها واقعا افتادن]
‫هی، اما من کارت شناسایی قلابی دارم. ‫[ولی از لحاظ قانونی، جریان رو از خودمون در آوردیم]
‫پلیس! کسی تکون نخوره!
‫رو به دیوار!
‫آره، همون قدر که به نظر میاد ‫اوضاع خرابه...
‫و باور کنید که بدترم می شه.
‫همه این ها حقیقت دارن.
‫خب بیشترش، اسامی و مکان هایی که باید عوض می کردم...
‫تا از یکی محافظت می کردم که خیلی هم بیگناه نیست.
‫این داستان اینه که چه طور من و رفیق فابریکم...
‫به طور اتفاقی یکی از بزرگترین ‫تجارت های کارت شناسایی قلابی...
‫در آمریکای شمالی رو به وجود آوردیم و از دست دادیم ‫که آخرش پلیس فدرال همه چی رو مصادره کرد.
‫18 سالمون بود.
‫[قبل از اینکه اوضاع خراب بشه]
‫[زویی]
‫این هم از کارت دانش آموزیم.
‫مرسی.
‫اوه، سلام آبجی.
‫نمی دونستم خونه ای.
‫آره. تا یه مدت کم هستم.
‫کی اومدی؟
‫همین حالا.
‫هی، نمی تونی به این کارت ادامه بدی.
‫طوری نیست. طوریم نمی شه...
‫ای خدا، باید برم خب؟
‫جیسون، لطفا؟
‫روبراهی؟
‫چی؟
‫اون پول تو نیست.
‫خدانگهدار، آبجی.
‫لعنتی! چیه؟
‫زویی! وسیله لازم دارم.
‫من از 6 سالگی ربکا رو می شناسم.
‫مثل خواهر خودم دوستش دارم...
‫و یه بار دندون خودم رو کشیدم...
‫تا اون به خاطر از دست دادن...
‫دندون شیریش خجالت نکشه.
‫اون گاهی اوقات تولدم رو فراموش می کنه.
‫یه بار بود، اما مشکلی نیست.
‫بکا، فکر نکنم من...
‫♪ خارج از دسترس ♪
‫♪ عاشق مردهایی هستم که در دسترس نیستن ♪
‫چرا داری صدات رو این طوری می کنی؟
‫می دونی چیه؟ بزن کنار!
‫چی؟
‫اوه، گندش بزنن!
‫بزن کنار!
‫وای، خدا!
‫زویی.
‫تو هم باید می اومدی.
‫والا دعوت نشده بودم.
‫من دعوتت کردم!
‫آره، اما خونه تو که نیست.
‫وای، خدای من!
‫اون ها پشمالوترین سگ دنیا رو دارن.
‫آره، شاید دفعه بعد اومدم.
‫اوه، کلم سلام رسوند.
‫واقعا؟
‫لعنتی!
‫فقط...
‫من خوبم.
‫می خوای راه بیفتی یا؟
‫1دقیقه وایستا.
‫چرا؟ من که حالم...
‫هی. هی، این چیه؟
‫صبر کن، این رو از کجا پیدا کردی؟
‫تو جالیوانی بود.
‫قلابیه!
‫من مال خودم رو گم کردم. آشنات کیه؟
‫اوه. نه، نه، نه. اون طوری ها نیست.
‫چه طوری ها نیست؟
‫یه کارت دانش آموزیه که درست کردم.
‫تو این رو درست کردی؟
‫آره. تا بتونم تو کتابخونه درس بخونم.
‫این زویی ترین چیزیه که تا حالا شنیدم.
‫حداکثر 7 از 10 زویی وار باشه.
‫اوه، دوستت دارم، زو.
‫من هم دوستت دارم.
‫می شه برای من هم یکی درست کنی؟
‫یه کارت دانش آموزی یو.پی.اس؟
‫نه بابا، خنگول.
‫یه کارت شناسایی قلابی.
‫گمون نکنم.
‫کل جریان ایده اون بود.
‫چیکار می کنی؟
‫هیس. فقط بشمر!
‫1، در ازای 400دلار چه طوره؟
‫بکا، نه...
‫فقط بهش فکر کن.
‫باشه، بکا، بکا!
‫فقط...
‫خیلی خب، دارم رانندگی می کنم، باشه.
‫خوبه، زو.
‫اوه، اوه، اوه، اوه!
‫خیلی خب.
‫برو گمشو، عوضی!
‫برو خانواده یکی دیگه رو خراب کن!
‫بیا.
‫خیلی‎خب.
‫اوه.
‫بیا.
‫خوب و راحت.
‫خوبه.
‫اسباب بازی.
‫خیلی‎‏خب. ‫شب بخیر، بکا.
‫هی، بی؟
‫هوم.
‫بی؟
‫چی می‎خوای؟
‫مطمئنی که می‎تونم اینو بردارم؟
‫حالا هرچی. مشکلی نیست.
‫همه‎چی روبراهه.
‫جیسون.
‫- سلام، بچه‎جون. ‫- سلام.
‫تا دیروقت بیداری.
‫آره، فقط پا شدم یه خوراکی بخورم.
‫همه‎چی روبراهه؟
‫آره.
‫مطمئنی؟
‫باشه.
‫یه دست بازی کنیم؟
‫حتما، چرا که نه.
‫باریکلا به دختر خودم.
‫یه بار دیگه میگم، و به شدت هم روش تاکید دارم.
‫کل جریان ایده اون بود.
‫من فقط می‏خواستم ببینم که ‫چقدر کار سختیه.
‫[قالب‌های فتوشاپ کارت شناسایی نوین]
‫حالت چطوره؟
‫بدجور سردرد گرفتم.
‫از این چیزا نخور، زو.
‫پاک بمون.
‫اون دیگه چیه؟
‫چیزی نیست. ‫یه خونه پرنده‎ست.
‫نمی‎خواد نگرانش باشی.
‫حالا هرچی. ‫ببین، تو دیشب اومدی خونه‎ من؟
‫یادم نمیاد.
‫آره دیگه، خنگول.
‫بیا.
‫- میشه خونه پرنده منو نگه داری؟ ‫- من خونه پرنده‌‎ات رو نمی‎‏خوام.
‫- خونه پرنده‌ام رو نگه دار. ‫- من خونه پرنده‌‎ات رو نمی‎‏خوام.
‫بگیرش گفتم!
‫بفرما.
‫من کارت شناسایی قلابیم رو دیشب گم کردم.
‫آره، بهم گفتی.
‫پشتش خالیه.
‫آره، یه نمونه اولیه‎ست.
‫صبر کن، تو اینو درست کردی؟
‫تو بهم پول دادی.
‫نه بابا، جدی؟ ‫چقدر بهت دادم؟
‫400 دلاری بهم پول دادی.
‫مهم نیست.
‫- زو! باید یادم بدی. ‫- هیس!
‫نمی‏تونم، کلاس ریاضی دارم. ‫الانم کلاسش شروع شد.
‫زویی!
‫نه، کلاس ریاضی دارم.
‫تو رو خدا!
‫شوت کن، شوت کن!
‫شما چطورین؟
‫خوبیم. اون خیلی خوش قیافه‌ست.
‫آخر سال می‏خوام رفاقتم رو باهاش بهم بزنم، ولی...
‫صبر کن، چی؟
‫عالیه. خب حالا بهم بگو. ‫اون کاره رو یادم بده.
‫کاره؟
‫جون من، زو.
‫اینجا؟ امکان نداره.
‫هیچکس اهمیت نمیده.
‫می‎دونم، ولی بازم.
‫من بهت پول دادم. ‫غیر از اینه؟
‫باشه، ولی من حرفه ‎ای نیستم.
‫در بهترین حالت یه تازه‎کار بلندپروازم.
‫تو اینو درست کردی.
‫تو به معنای واقعی اینو ساختی.
‫آره، ولی یه بچه پنج ساله...
‫هم می‏تونه اینو تو اینترنت یاد بگیره.
‫[یه بچه پنج ساله]
‫فرضا میگم،
‫اول تور رو دانلود کن ‫تا ردت رو بپوشونه.
‫بعد، قالب واسه کارت‌های شناسایی پیدا می‎کنی.
‫هرچی که به کارت شناسایی قلابی مربوط باشه ‫مسدود یا کلا حذف شده.
‫بنابراین به کلمه کلیدی "نوین" نیاز داری.
‫بعد از اینکه قالب‌ها رو گیر آوردی، ‫تو فتوشاپ بازشون کن.
‫بعدش دیگه فقط باید روی خطوط کلیک کنی،
‫جاهای خالی رو پر کنی و سلفی موردعلاقه‎ات ‫رو توش قرار بدی.
‫صبر کن، داری یادداشت‎شون می‎‏کنی؟
‫نه؟
‫صدات بلند و کشیده شد.
‫خیلی‎خب، باشه. ‫داشتم یادداشت می‎کردم.
‫آره، شاید بهتره یادداشت نکنی.
‫چرا آخه؟
‫چه می‎دونم، یعنی ممکنه...
‫اگه بخوای یه مدرک کتبی بدی دست پلیس.
‫هیچکس اهمیت نمیده.
‫اینجا ونکوور غربیه. ‫ما تو دبیرستانیم.
‫آره، ولی بازم خب.
‫بترکون کلم!
‫باشه.
‫خیلی‌خب. ‫بعدش یه چابگر قدیمی نیاز داری.
‫بیشتر چابگرهای عکس جواب میدن،
‫پارامترهای پی‌پی‌آی مهمن.
‫پی‌پی‌آی؟
‫میزان پیکسل‌ها در هر اینچ.
‫همه اینا رو دیشب یاد گرفتی؟
‫کم و بیش.
‫بعد یه قالب چاپ پی‌وی‌سی‌ـه سی‎آر30 ‫و کارت سفید پی‌وی‌سی لازم داری.
‫تو اینا رو داشتی؟
‫کارت دانش آموزیم رو باهاشون درست کرده بودم دیگه... ‫آره.
‫قالب چاپش تو آمازون کمتر از 20 دلاره.
‫کارت‎های پی‌وی‌سی هم تو وبسایت علی‌بابا ‫چندرغاز بیشتر نیستن.
‫بعدش دیگه فقط باید دکمه چاپ رو بزنی.
‫شوخیت گرفته؟
‫خودم می‏تونستم همه اینا رو بفهمم.
‫فکر می‎کردم کارهایی باشه که ‫آدمای باهوش می‎کنن.
‫دوستت دارم عزیزم!
‫آره، من اینطوری کارت تو رو درست کردم.
‫یعنی، کم و بیش همینطوری بود.
‫خب، باید امشب یکی بسازیم.
‫نه، فکر نکنم...
‫می‎دونی، تو بهترین رفیق منی.
‫منم بهترین رفیقتم؟
‫آره، می‎دونم.
‫راستش رو بخوای، بعضی وقت‎ها نمی‎دونم ‫بدون تو باید چیکار کنم.
‫آره، احتمالا تو...
‫دوستت دارم، زو.
‫منم دوستت دارم.
‫بترکون کلم!
‫- صبر کن، بازی تموم شد؟ ‫- به گمونم.
‫اوه، خوش گذشت.
‫نمی‏دونستم که بدجور داشتیم می‎باختیم.
‫آره. پیش میاد.
‫به نظر به تو و بکا خوش می‎‏گذشت.
‫آره.
‫داشتیم سعی می‎‏کردیم شما رو تشویق کنیم...
‫هی، صبر کن!
‫هی زی، بعداً بیکاری یا چی؟
‫آره، فکر کنم.
‫می‏خوای بیای خونه ما...
‫و رو پروژه‎‏ای که درموردش حرف می‌زدیم ‫کار کنیم؟
‫مطمئن نیستم.
‫- حول و حوش ساعت هفت بیا، باشه؟ ‫- باشه.
‫- اون موقع می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫خدافظ.
‫بله؟
‫لعنتی. خیلی‎خب، خیلی‎خب. ‫آره، دارم میام، دارم میام.
‫چش شده؟
‫نمی‎دونم.
‫خراب شده؟
‫مطمئن نیستم.
‫پاپ تارت می‏خوری؟
‫این دیگه چیه؟
‫فکر کنم الان چاپگر رو خراب کردم.
‫- اوه! ‫- بمیر، بمیر!
‫بس کن!
‫این هفته سر مراسم رُز ‫مچ پنج‌تا پسر رو گرفتن.
‫بریم.
‫فعلا یکمش رو تعریف نمی‎‏کنم ‫ولی بعداً منطقی از آب در میاد.
‫چطور شده؟
‫به نظرم خوبه.
‫بذار ببینم.
‫بدون شک باید بخریش.
‫راستش، گمون نکنم از پشتش خوشم میاد.
‫دور بزن.
‫تو یه کودنی!
‫نه، نمی خواد.
‫بذار من برات بخرمش.
‫- نه. ‫- مثل قدیم ها می شه.
‫باشه، لطف می کنی.
‫ممنون، بکا.
‫اوهوم.
‫ایول. ایولا.
‫تریست هستم با "ت" 2نقطه.
‫بزن قدش.
‫این هم از این.
‫پس تو هم یه سلبریتی اینترنتی بلند پروازی، زِد؟
‫خفه شو!
‫اسمم زویی‌ـه، ولی اشکال نداره.
‫اوه! نه، اشکال داره.
‫متاسفم،
‫خیلی زیاد هم متأسفم چون اسم ما، هویت ماست...
‫و با خودمون حملش می کنیم اما بعد به دیگران می دیمش،
‫بنابراین دیگه این اشتباه رو تکرار نمی‎کنم.
‫زویی.
‫اوهوم.
‫اشکالی نداره.
‫داشتی می‎گفتی؟
‫اوه، نه، هیچی.
‫من یه سلبریتی اینترنتی بلند پرواز یا چیزه دیگه ای نیستم.
‫خفه شو!
‫در واقع دارم سعی می کنم وارد عرصه فیزیک بشم.
‫اوه، من عاشق کوارک هام.
‫تریست. یه چیزی برات داریم.
‫واقعا؟
‫هی! این منم.
‫از کجا پیداش کردید؟
‫ما درستش کردیم.
‫اوه، ایول بابا.
‫به نظرت می‏تونی آبشون کنی؟
‫به نظر که خیلی خوبه.
‫هنوز امتحانش نکردید؟
‫آلاسکا، ها؟
‫آره.
‫خیابون بابانوئل پلاک 123؟
‫آره.
‫باید این ها رو از مصادره کنم.
‫فرار کن!
‫- ببخشید! ‫- هی!
‫فکر کنم دیگه در امانیم.
‫فکر کنم همین جا بمیرم.
‫کِیف داد.
‫مسخره بود!
‫با این حال...
‫آره، اما خیابون بابانوئل آخه؟
‫من هیچ وقت به آلاسکا نرفتم.
‫آره، اما اونجا قطب شماله،
‫بابانوئل که باید کانادایی باشه.
‫فکر نمی کردم اون قسمتش رو بخونن.
‫خوشحالم که این کار رو کردیم.
‫منم.
‫صبر کن، جریان تریست چیه؟
‫اون کسی رو نداره؟
‫اوه. واقعا تعجب کردم!
‫نه، منظورم اینه که چرا تو...؟
‫اون فقط یه پسره که آشنا ماشنا داره.
‫من فقط دارم احتمالات رو بررسی می کنم. تو فکرش نباش، باشه؟
‫باشه.
‫تو زویی هستی، درسته؟
‫سلام، کِن.
‫قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫الآن کمدهامون دقیقا 5ساله...
‫که کنار همدیگه ست.
‫فقط اسمت رو شنیدم.
‫باشه، حله، حله.
‫آم...
‫شنیدم که داری کارت شناسایی قلابی می فروشی؟
‫و هفته آینده دارم یه مهمونی برپا می کنم...
‫از دیدنت خوشحال شدم، زویی!
‫وای، خدای من...
‫زویی!
‫من خوبم. همه چی روبراهه.
‫سلام!
‫بیا اینجا.
‫زنگ چهارمه.
‫مگه 12 سالته؟ این زنگ رو نمی ریم سر کلاس.
‫یه بار تو زندگیت قانون شکنی کن.
‫خب، فکر می‎ کردید ماجرا چه طوری تموم می شه؟
‫فرار می کنم و باحال ترین آلبوم سال رو منتشر می کنم؟
‫آره، نه.
‫معلوم شد که زندان همون زندانه.
‫مثل سریال "نارنجی مُد جدیده" نیست.
‫اما، محض اینکه در جریان باشید،
‫من اصلا اون سریال رو ندیدم.
‫همه اینجا بدجور تو نخ سریالن.
‫چه می دونم.
‫کمی از سلیقه من به دوره.
‫بگذریم، این طوری سر از اینجا در آوردم.
‫و بکا...
‫صبر کن، برو بابا. زر مفت می زنه!
‫اتفاقی که افتاد در واقع این طوری بود.
‫اولا که اون کسی بود...