‫[2011]
‫سلام یو می!
‫سلام، سان وو.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫آره، خیلی وقت گذشته.
‫این قدر خجالت نکش.
‫بقیه رو نمی دونم، اما من درک می کنم.
‫می دونستی، مگه نه؟
‫در مورد چی؟
‫پاسپورت مدیر کوچک.
‫باید خودش شخصا می رفت سفارت از ‫اون جایی که پاسپورت آمریکایی می خواست.
‫درسته...
‫این طرف شهر چیکار می کنی؟
‫فکر می کنی چرا باید تو ساعت های کاری اینجا باشم؟
‫مدیر بزرگ من رو فرستاده که براش پنیر بخرم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- مثل همیشه هستم.
‫بعد از این که رفتی اوضاع بهم ریخت.
‫به خانم کیم خبر رسید،
‫اما زمانی که تاریخ عروسی مدیر کوچک معلوم شد،
‫همه چی بهتر شد.
‫هفته بعد وقتی که مدیر کوچک عروسی کنه،
‫با شوهرش یه راست می رن آمریکا.
‫به خاطر عروسی خیلی بیقرار شده.
‫احتمالا امروز می خواستی یه جایی بری.
‫یه جلسه مهم دارم.
‫آنا،
‫پس زمینه آکادمیکت خیلی قویه.
‫معمولا آدم هایی مثل تو برای مراکز آموزشی فعالیت نمی کنن
‫از زمانی که از آمریکا
‫به کره اومدم، خیلی نگذشته.
‫حس می کنم باید یه کاری انجام بدم،
‫اما همچنان بهش عادت نکردم و فعلا دارم خودم رو وفق می دم
‫آره، آز جی‌ وان شنیدم.
‫خیلی تجربه ندارم...
‫تو هم تو نظری خوبی هم عملی. حتی ارشد هم گرفتی.
‫پیشینه تحصیلیت بیشتر از کافیه.
‫صادقانه بگم، پیش زمینه استاد کارهای آکادمیک، خیلی مهمه
‫الآن خیلی ها هستن که خارج درس خوندن، برای همین آدم خاصی نیستم
‫بیشتر از هر چیزی،
‫به کسی که جی وان معرفی کرده اعتماد دارم.
‫این روزها دیگه آدم های روراست و درست کم پیدا می شن.
‫از کی می تونی شروع کنی؟
‫[دلال محموله های لوکس]
‫سلام.
‫خیلی زود برگشتی.
‫لباس ها رو تمیز نگه داشتی.
‫لطفا باز هم بیا. بهت قیمت مناسب می دم.
‫باشه.
‫ببخشید.
‫فکر می کنید بتونم این رو بفروشم. 1ساعته.
‫وینسنت اند کو؟
‫چی شده؟
‫خودت خریدیش؟
‫نه، این رو هدیه گرفتم.
‫راستش،
‫4 یا 5 سال پیش تو اخبار به عنوان کلاهبرداری ازش یاد شده بود
‫نمی دونستی؟
‫از خود سوئیس شنیدم، و 8میلیون وون ارزش داره.
‫حتی ضمانت هم دارم.
‫تو چین درست شده، اما تو سوئیس بهش یه پیچ اضافه کردن
‫تا بتونن بگن که اونجا درست شده.
‫ارزشش 100,000 وونه، اما به قیمت 8 یا 10 میلیون وون فروخته شد
‫کلاهبرداریه.
‫همین چند ماه پیش به دستم رسید.
‫اگر اخیرا بهت دادنش که اون آدم واقعا بدی بوده.
‫مطمئنم در موردش خبر داشتن.
‫به چی نگاه می کنی؟
‫[دادگاه خانوادگی سئول]
‫[به یو می اجازه داده می شه که اسمش رو به آنا تغییر بده]
‫تو همونی هستی که امروز زنگ زدی؟
‫برای جوانم داره برای خارج ،درس خوندن برنامه ریزی می کنه
‫برای همین دارم تحقیق می کنم.
‫مدارس خارج متفاوتن. مسئله این نیست که کی بهتره...
‫به جاش، مهم اینه که کی آماده درس خوندنه.
‫خود پُرتفُلیو 20 درصده.
‫کار هنری و مقاله، چیزهایی هستن ‫که مورد بررسی قرار می گیرن.
‫این که چقدر خوب یکی نقاشی می کنه یا طرح می زنه
‫برای پذیرش داخلی مهمه.
‫امکانش هست که تو یه کلاس شرکت کنه؟
‫البته.
‫ممکنه به نظر نیاد کلاس خاصیه،
‫اما پروسه ای که بهشون کمک کنه فعالانه فکر کنن و کشف کنن
‫از زمانی که هنرهای مفهومی پا به میدون ‫بازی گذاشتن، این موضوع مطرح شد.
‫تکنیک اصلا ارزشی نداره.
‫- نوشته هات و هنرت... ‫- باید احساسات رو بیان کنن.
‫این رو در نظر می گیرن که همه...
‫راه های متفاوتی رو می رن.
‫چیزی که چیزی که از مدت طولانی کار کردن مهم تره...
‫اینه که خودت یه بینش جدید پیدا کنی.
‫این چیزیه که دانشگاه می خواد.
‫چیزی که استادها می خوان، اینه که ‫داستان پشت این کار هنری رو بشنون.
‫درک می کنم،
‫اما نمی فهمم چه طور می تونم یه بینش جدید پیدا کنم.
‫مشکلی نیست. نیازی به عجله نیست.
‫نمره انگلیسیم تو 1سال همچنان پیشرفتی نداشته.
‫گا یون بعد از 6ماه تمرین وارد کال آرتز شده.
‫می خوای ازش جلو بزنی؟
‫صادقانه بگم، شانس آورد.
‫نمیگم با استعداد نیست.
‫آماده شدن شما برای ‫مدارس آمریکا چقدر طول کشید؟
‫نا را.
‫زمانی که شخصی احساس ناخوشی می‌کنه،
‫در این زمان بیشتر به بقیه توجه می‌کنن،
‫منم قبلا به بخاطر بقیه ناراحت بودم.
‫حالا، داشتن شانس‌هام رو امتحان می‌کنم.
‫دیگه به شانس اعتقادی ندارم.
‫به آدمای دیگه کاری نداشته باش.
‫فقط به فکر خودت باش.
‫تو آزمون سطحت خیلی نمره‌ی بالایی گرفتی.
‫تا حالا کلاس‌های انگلیسی رفتی؟
‫نه، این اولین باریه که ‫دارم کلاس زبان برمی‌دارم.
‫من آزمون "تویک" رو دادم و ‫نمره‌ام تقریبا 900 شد.
‫نمره‌ی خیلی خوبیه.
‫افرادی که به درس خوندن عادت دارن ‫معمولا سریع خودشون رو می‌رسونن.
‫دوست دارم از کسی که برای خود بریتانیاست ‫انگلیسی حرف زدن رو یاد بگیرم.
‫- انگلیسی بریتانیایی؟ ‫- بله.
‫زمانی که جوان بودم ‫انگلیسی بریتانیایی رو یاد گرفتم.
‫عجب. که این طور.
‫من اپلیکیشن‌ها رو آماده می‌کنم. ‫لطفا منتظر بمونید.
‫یو می، همسایه‌ات از رستوران تانجیبم.
‫سلام. اتفاقی افتاده؟
‫مشکل خاصی نیست، ‫ولی باید یه سر بیای اینجا.
‫دارم بخش بازار رو توسعه مجدد میدن.
‫فروشگاه پدرت باید غرامت بگیره.
‫توسعه‌ی مجدد؟
‫خیلی گرسنه‌ام. خیلی زیاد گرسنه‌ام.
‫ممنون.
‫ساعت 3:00 بعد از ظهره.
‫چرا تا الان هیچی نخوردی؟
‫نذار شروع کنم.
‫اول صبح رفتم اداره پلیس ‫و تازه درومدم.
‫دارن اون مظنون رو که پشت پرونده‌ی ‫قتل نورابانگه رو امروز منتقل می‌کنن.
‫مگه تو اداره پلیس نیستی؟
‫نه، هنوز نه.
‫آدمایی که مثل من سابقه کاری کمی دارن ‫باید هر کاری که بهشون گفته میشه رو انجام بدن.
‫باید سخت باشه.
‫مشکلی نیست. به زودی منم یکی از اونا میشم.
‫تو چطور؟ ‫فرهنگستان چطوره؟
‫آقای پارک حرفای خوبی درباره‌ات گفته.
‫به من لطف داره. ‫بچه‌ها هم خیلی عالی‌ان.
‫راستی، تو دوتا اسم داری؟
‫اون؟ اسمیه که تو آمریکا استفاده می‌کردم.
‫اسمم رو عوض کردم برای اینکه زمانی که مدرکم ‫رو می‌گیرم با تابعیت یکی دربیاد.
‫واقعا؟ نمی‌دونستم.
‫آنا؟
‫آنا. لی آنا.
‫لی یو می. آنا. نمی‌تونم بهش عادت کنم.
‫خب.
‫این یه هدیه‌ست برای تو.
‫باید زودتر بهتر میدادمش. ‫یه مقدار دیر کردم.
‫دیونه‌ شدی؟ ‫واقعا دیوانه‌ای!
‫تو ماه این قدر درآمد نداری ‫که این رو برای من بخری.
‫چیز زیادی نیست.
‫ای خدا. جدی میگی؟
‫هیچ وقت چیزی مثل این رو نگرفته بودم.
‫خیلی زیباست. لعنتی.
‫ممنون. خوب ازش استفاده می‌کنم.
‫بیا تو.
‫شرمنده، نمی‌دونستم مهمون داری.
‫ایشون پروفسور یون سو یانگ.
‫نمی‌شناختیش؟ ‫سال بالایی توئه.
‫ببخشید؟
‫ایشون همون استادیه که ‫درباره‌اش حرف می‌زدم.
‫احتمالا من رو نمی‌شناسه
‫چون همون سالی که ایشون دانشگاه رو ‫شروع کرد، من فارق ‌التحصیل شدم.
‫که این طور.
‫متاسفم که شما رو بجا نیاوردم.
‫نیازی به عذرخواهی نیست. بشین.
‫لطفا بشین.
‫کلاس دارم.
‫گفتمان خوبی داشته باشین.
‫امیدوارم دوباره همدیگه رو ببینیم...
‫به امید دیدار.
‫اولین باریه که حضوری دیدمش.
‫بین دانشجوهای کره‌ای یه شایعه‌ای ازش بود.
‫شایعه؟
‫خیلی معروف بود.
‫پیونگچانگ دونگ بود یا سئونگبوک دونگ؟
‫یکی از شایعه‌ها این بود که ‫خیلی تو املاک پولدار شده.
‫از لباس‌هاش فهمیدم که ‫از یه خانواده‌ی معمولی نبوده.
‫با کمک و روابط پذیرفته شد و ‫تا فارق ‌التحصیلی همین طوری پیش رفت.
‫به عنوان یه دختر شلوغ معروف بود.
‫باورم نمیشه.
‫واقعا این قدر پولداره؟
‫برای همین خیلی از همسال‌هاش ‫اون رو نمی‌شناسن.
‫به دیدار مجدد در کره هم نیومد.
‫واقعا؟
‫اسم مستعارش...
‫تک‌شاخ بود.
‫یه گروه‌ خاص داشت ‫که با اونا می‌چرخید.
‫ولی تو کار که خیلی سخت کوشه.
‫واقعا کارش خوبه.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫هم پول داره هم تحصیلات، ‫پس برای چی اینجاست؟
‫سلام، اومدی.
‫این قیمتش فقط 90,000 وونه.
‫از اونجایی که مشتری ثابت ما هستی ‫بهت تخفیف هم میدم.
‫از محصولات امسال شنل چیزی دارین؟
‫- چهارخونه‌های ضخیم؟ ‫- بله.
‫هنوز نتونستیم وارد کنیم.
‫هفته‌ی بعدی برامون میاد.
‫ولی دامن دیور رو داریم.
‫خیلی زیباست. نگاه کن.
‫زیبا نیست؟
‫برات عالیه.
‫- برش می‌دارم. ‫- باشه.
‫- خانوم لی! ‫- بله، نا را.
‫خانوم لی، قبول شدم!
‫تونستم وارد یاله بشم!
‫امروز ایمیلش برام اومد.
‫واقعا؟
‫حالا دیگه میشم سال‌ پایینی شما.
‫بله.
‫عالیه. تبریک میگم، "نا را".
‫باید چی کار کنم؟
‫این قدر خوشحالم که نمی‌تونم نفس بکشم.
‫با مامانم میام فرهنگستان.
‫باشه.
‫یاله؟
‫داستان مقاله‌هاست.
‫بیشتر از این که ‫درباره‌ی افتخاراتت بنویسی،
‫مقاله‌های بی‌حوصله‌ای که ‫یه شخص با استعداد نوشته خیلی باحالن.
‫ولی اگر بخوای اینا رو انتخاب کنی ‫تا مثل اونا باشی،
‫نوشته‌هات از مسیر اصلی خارج میشه.
‫داری خیلی تلاش می‌کنی ‫که عالی باشی،
‫و این باعث بی‌دقت و ‫مبهم بودن نوشته‌هات میشه.
‫خانوم لی، خیلی سخته.
‫زمانی که تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم ‫شما میگین که حوصله سربره.
‫درست میگه.
‫خیلی سخته؟
‫نیازی نیست که لذت بخش باشه.
‫همه بفهمن چی می‌خوای بگی.
‫برای مقاله‌ی تو که ‫فقط ترتیب رو عوض کردم.
‫نظرت درباره‌اش چیه؟ ‫الان پیامش رو قوی‌تر می‌تونه برسونه.
‫بله.
‫خانوم لی، ‫میشه بعد از کلاس بریم یه چیزی بخوریم؟
‫خانوم لی، برامون پیتزا بگیر.
‫پیتزا! پیتزا!
‫امروز نمی‌تونم. برنامه دارم.
‫چه برنامه‌ای؟
‫بله، قراره کجا برین؟
‫[خیاطی باکما]
‫[رستوران تانجیب]
‫سلام! من اینجام.
‫مامان!
‫اینجایی.
‫شرمنده که این قدر دیر کردم.
‫نه اصلا. تو ترافیک گیر کردی؟
‫نه. حالت خوبه؟
‫مامان، من اینجام.
‫هونگ یو، یو می اینجاست. یو می.
‫این روزها نمی‌تونه خوب بشنوه. ‫خاطراتش هم داره محو میشه.
‫مامان. مامان.
‫دلت برام تنگ نشده؟
‫حداقل 30 دقیقه طول می‌کشه ‫که تو رو بشناسه.
‫برای یه مدتی همه‌اش از خودش ‫می‌پرسه تو کی هستی.
‫پس دارن اینجا رو تبدیل ‫به ایستگاه قطار می‌کنن؟
‫آره. یادته قبلا ‫یه ایستگاه نقل و انتقال داشتیم؟
‫بجاش اینجا یکی درست و حسابی می‌سازن.
‫خوبیش اینه که ‫اون زمان مغازه رو نفروختی.
‫درست میگی.
‫اسناد رو از نماینده‌ی اتحادیه گرفتم.
‫درباره‌ی پیشنهادی که دادم فکر کردی؟
‫بله.
‫بنظرم مثل همون چیزی که گفتی ‫بهترین راه اینه که ببریمش خانه سالمندان.
‫آره، نظر خوبی بود.
‫یه لحظه حواس پرتی ‫می‌تونه دردسر زیادی درست کنه.
‫منم باید به کارم برسم.
‫متاسفم که نمی‌تونم مراقبش باشم.
‫نه، اینو نگو.
‫کلی هم کار کردی.
‫غرامت یک ماه بعد از امضا زدن ‫برات واریز میشه.
‫به یه سری‌ها پول دادن.
‫با پولی که می‌گیری،
‫می‌تونی یه خونه‌ی خوب ‫تو سئول برای خودت اجاره کنی.
‫موافق نیستی؟
‫درست میگی.
‫چه صورتت برق می‌زنه.
‫مثل اون زمانی شدی که ‫تو دانشگاه بودی.
‫خوشت میاد؟
‫بله.
‫این یکی رو هم بردار.
‫چرا نه؟ خیلی خوشگله.
‫لی یو می.
‫منم، بو را.
‫کی؟
‫یونگ بو را. ‫تو راهنمایی کلاس داشتیم با هم.
‫درسته! بله، بو را.
‫ای خدا. حالا منو یادت اومد؟
‫ای خدا، چطوری همون شکلی موندی؟ ‫اصلا سنت زیاد نشده.
‫تو هم مثل قبلی.
‫امکان نداره. الان سه تا پسر دارم.
‫سلام، خانوم.
‫ازدواج کردی؟
‫بله. اینجا توسط خانواده‌ی ‫شوهرم گردونده میشه.
‫احتمالا تو سئول به جاه و مقامی رسیدی.
‫تحسینت می‌کنم.
‫نه.
‫دروغ نگو. تابلوئه اصلا.
‫از غذات لذت ببر.
‫نانگمیونگ رو مهمون منی.
‫از غذات لذت ببر خانوم.
‫ممنون.
‫عصر بخیر.
‫بعد از این که به همه‌ی ما
‫8,760 ساعت در 365 روز 2011 دادن، ‫داره بالاخره به پایان می‌رسه.
‫با برنامه‌ی زنده‌ی ویژه‌ی وای‌تی‌ان ‫سال گذشته و سال جدید،
‫همراه با بینندگان‌مون سال 2011 رو می‌بندیم
‫و به 2012 خوش‌آمد می‌گیم.
‫باید لباس‌های جدید به تن کنید و ‫قدیمی‌ها رو بذارید کنار.
‫بیایین حساب‌های قدیمی‌مون رو ببندیم
‫و به سال 2012 جدید خوش آمد بگیم.
‫[جی سو: امسال که گذشت، تو کلاس ‫شما خیلی ساعت خوبی رو گذروندم، خانوم لی.]
‫[نا را: خانوم لی ‫می‌دونید که دوست‌تون دارم درسته؟]
‫زود اومدی.
‫تازه رسیدم.
‫همیشه یه نوشیدنی می‌گیرم.
‫می‌خوای همون رو امتحان کنی؟
‫- بله. ‫- باشه.
‫شوکه شدی وقتی که یهو ‫برای دیدن همدیگه بهت زنگ زدم؟
‫آره، یه خرده.
‫از کجا باید شروع کنم؟
‫مدرسه ما چیزی داره به اسم ‫موسسه‌ی آموزش مادام‌العمر.
‫یه موسسه‌ست برای افراد معمولی.
‫بله، می‌دونم. ‫موسسه‌ی آموزش مادام‌العمر.
‫پس درباره‌اش خبر داری.
‫جای خالی برای یک رشته ‌ی دلخواه داریم.
‫چیز سختی نیست.
‫یهو یاد تو افتادم.
‫من؟
‫خانوم پارک خیلی ازت تعریف کرده،
‫و صادقانه بگم، به افراد بیشتری ‫تو مدرسه نیاز دارم.
‫متاسفانه باید بگم که ‫خیلی من رو دست بالا گرفتین.
‫چطور چنین آدم زیبایی ‫می‌تونه این قدر فروتن باشه؟
‫میگن اگر زیادی هم فروتن باشید ‫یعنی انسان مغروری هستین.
‫می‌دونی زمانی که در آمریکا بودم
‫شهرت خوبی نداشتم.
‫کی به گذشته اهمیت میده؟ ‫چیزی که مهمه، الانه.
‫و این که، من دنبال یه شخص ‫فوق‌العاده با استعداد نیستم.
‫خانواده‌ات وضعیت مالی خوبی دارن درسته؟
‫ببخشید؟
‫اصلا دنیا دیده نیستی درسته؟
‫احتمالا باید بدونی، ‫خیلی‌ها دنبال این موقعیت هستن.
‫منظورم اینه که مجانی نیست.
‫که این طور.
‫می‌دونی که این کشور از روابطی که ‫با دانشگاه‌هاش داره کارمند انتخاب می‌کنه
‫و سیاست رو براساس اونجایی که ‫تو اومدی، تنظیم می‌کنه.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫مگه به خاطر اینکه کسی هوات رو نداره
‫شروع به آموزگاری تو فرهنگستان نکردی؟
‫این یکی بهترین منظره‌ها رو ‫تو واحد‌های این اندازه داره.
‫همچنان منظره‌ی گیونگبوکگونگ پلس رو دارین.
‫واحد‌های بالاتر از اون ‫ساختمون‌های خیلی بزرگ‌تری دارن.
‫اینجا به ندرت اجاره داده میشه. ‫خیلی خوش شانسی.
‫راحت وقت بذار رو ‫اینجا رو ببین.
‫برای چی مدرکی که از آمریکا ‫گرفتی رو داری تلف می‌کنی؟
‫بخشی از ما بودن ‫یه حس تعلق خاطر ایجاد می‌کنه.
‫که حمایت اجتماعی مهمه.
‫بالاخره به یه دانشگاه رفتیم.
‫میشه ماهانه پول اجاره رو بدم؟
‫پیدا کردن اجاره‌نامه‌ ‫با سپرده‌های سالانه سخته،
‫برای همین خیلی حیف میشه...
‫در هر صورت از صاحب خونه می‌پرسم.
‫لطفا یه لحظه صبر کن.
‫هی، به این میگن خبر خوب.
‫در هر صورت کاری که تو ‫فرهنگستان داشتم موقتی بود.
‫حتی با داشتن بالاترین مدرک هم ‫مدرس شدن سخته.
‫از اونجایی که دفعه‌ ی اولمه نگرانم.
‫می‌دونم که خوب کارت رو انجام میدی. ‫الکی شلوغ نکن.
‫دارم به شانگهای منتقل میشم.
‫به چین؟
‫چین شده نقل و نبات روزنامه‌ها.
‫تمام رقابامون دارن این کار رو می‌کنن،
‫برای همین ما هم باید ‫همین کار رو بکنیم.
‫برای همین، افرادی مثل من که ‫هیچ کسی رو اینجا ندارن، می‌فرستن اون طرف.
‫ولی قول دادن که منو خبرنگار سیاسی می‌کنن.
‫ببینم تا حالا کاری بوده که
‫بخوای انجام بدی و نتونسته باشی؟
‫من؟
‫این رو ازت پرسیدم ‫چوون خانوم پارک ازم پرسید.
‫چی ازت پرسید؟
‫از قبل می‌دونستم،
‫ولی ازم پرسید که آیا ‫اون قدر پولدار هستی یا نه.
‫که این طور.
‫ما اون قدر پولدار نیستیم.
‫راستش، همیشه بهت ‫حسودی‌ام میشد.
‫همیشه چیزای خوشگل می‌پوشیدی
‫و کیف‌های خوشگل داشتی.
‫بدون اینکه نگران پول باشی ‫برای تحصیل از کشور خارج شدی.
‫خیلی به این حسودی‌ام شد.
‫هر چی سریع‌تر بفهمی که ‫اونقدرها آدم بزرگی نیستی،
‫زندگی کردن برات ساده‌تر میشه.
‫ولی اعتراف کردنش برام سخته.
‫مسئله همینه.
‫همیشه با همه خوب و مهربونی.
‫چطور می‌تونه یه آدم این طوری باشه؟
‫ببینم اصلا عصبانی میشی؟
‫اصلا خشمی درونت وجود نداره؟ ‫عجیبه.
‫تا الان این رو پنج بار گفتی.
‫پنج یا ده، مهم نیست.
‫باید شروع کنی به یادداشت کردن.
‫بیا تو، بیا تو. من رسیدم خونه!
‫کسی خونه هست؟
‫بیا تو، یو می.
‫این اتاق منه.
‫عوض شده درسته؟
‫ای خدا، خیلی خسته‌ام.
‫واقعا سخت کار کردم.
‫ولی،
‫هنوزم دارم قسط‌های بابام رو سر پنج‌ سال پیش ‫که سرش کلاه گذاشتن میدم.
‫ای خدا.
‫هیچ تضمینی نیست
‫منم باید بهای سخت کوشی‌ام رو بدم.
‫ولی اگر تنبلی کنم،
‫حتما باید بهاش رو بدم.
‫همیشه باید حواسم جمع باشه.
‫زود باش و بخواب. ‫فردا کار داری.
‫درست میگی. فردا کار دارم.
‫فردا کار دارم.
‫یو می، همینجا بخواب.
‫باشه؟ ‫همینجا بخواب.
‫همیشه تو موسسه‌مون ‫دانش‌آموزان هنری کم داریم.
‫برای همین یک شخص جوان و زیبا آوردم ‫که به ما ملحق بشه.
‫لطفا با مسئولیت، سخت تلاش کن.
‫اگر این کار رو نکنی، سال بعد ‫همه‌مون تو دردسر می‌افتیم.
‫باشه.
‫این روزها، مدرس‌های پیر ‫دیگه اصلا محبوب نیستن.
‫هر از گاهی سوار مترو میشم ‫و می‌تونم این رو حس کنم.
‫مردم از آدمای پیر متنفرن.
‫سرشون شلوغه،
‫برای همین فکر می‌کنن که ‫افراد پیر سر راه‌شون قرار می‌گیرن.
‫برای همین وقتی پیر میشی ‫باید موقعیت اجتماعی داشته باشی.
‫پروفسور، دکتر، وکیل...
‫زمانی که بزرگ‌تر بشی می‌فهمی
‫برای چی این عناوین مهمن.
‫رئیس، باید با ماشین‌تون برین.
‫برای چی سوار مترو شدین؟
‫اگر می‌خوای بعد از اینکه پیر شدی ‫مثل آدم باهات رفتار کنن،
‫یا نیاز به پول داری یا جایگاه.
‫برای همین، همه تو این کشور دارن ‫سهام و املاک می‌خرن.
‫ولی زمانی که تو موسسه‌ی ما درس بدی،
‫بهت عنوان پروفسور رو میدن. ‫اصلا بد نیست.
‫که این طور.
‫بفرما.
‫سلام.
‫این ترم من مدرس کلاس نقد و بررسی ‫کارهای کلاسیک هستم.
‫بنده لی آنا هستم.
‫مشتاقم بهتون آموزش بدم.
‫[تاریخ هنر معاصر]
‫[مطالعه بر نقاش کیم هونگ دو]
‫[خطاط کیم جئونگ هیو]
‫[فلسفه هنر کیم جئونگ هیو]
‫خیلی زیباست.
‫زمانی که خارج رفتم، ‫این رو می‌خرم.
‫اگر بخوای مالیات بدی همون ‫قیمت با احتساب گمرک برات می‌افته.
‫زمانی که می‌خوای باید اون رو بخری.
‫دفعه‌ی بعدی.
‫شرمنده که برای خرید بهت زنگ زدم.
‫میشه این رو به عنوان هدیه برات بخرم؟
‫واقعا؟
‫جدی میگی؟
‫این یکی رو دوست داری؟
‫آره.
‫وایسا.
‫اون یکی چطور؟
‫میشه اون یکی رو بخرم؟
‫ببخشید.
‫میشه بهمون زنگ بزنید؟
‫اون بزرگه که اونجاست رو برمیداریم.
‫همین الان کامل پولش رو میدم.
‫منم شما رو به ناهار دعوت می‌کنم.
‫خطاط کیم جئونگ هیو ‫متوجه شد که چقدر عذاب آوره
‫تا کاری رو نگاه کنه ‫به استاندارهاش نمیرسه.
‫زبان مهربانی نداشت ‫و همیشه انتقاد‌های سرسختانه‌ای میکرد.
‫براش چیزهای زیبا خیلی مهم بودن.
‫وقتی می‌خواست از کاری که ‫دوست نداره بد بگه،
‫اون رو به عنوان شکست یاد می‌کرد
‫یا اینکه بوی زباله میده.
‫زمانی که از زباله یاد می‌کرد، ‫منظورش این بود که بسیار بی‌کیفیته.
‫همچنان از شکست ‫این روزها خیلی یاد می‌کنیم درسته؟
‫- بله. ‫- راستش، اون اولین نفری بود که
‫از کلمه‌ی شکست ‫به این روش استفاده کرد.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫کار امروزت تموم شد؟
‫نه.
‫یه کلاس نقد دارم.
‫احتمالا ترم بعدی مجبور بشم ‫تعداد کلاس‌هات رو بیشتر کنم.
‫معروفی. همه تو رو می‌شناسن.
‫مطمئنم که حقیقت نداره.
‫همچنان نسبت به پروفسورهای دیگه ‫خیلی راه طولانی‌ای دارم.
‫همچنان تو کلاس‌ها می‌شینی؟
‫بله.
‫وقتی که می‌خوام تو کلاس‌های جدید مثل
‫کلاس نقد و کلاس تئوری درس بدم ‫خیلی اعتماد به نفس ندارم.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫خانوم لی، خانواده‌تون ‫شما رو مجبور به ازدواج نمی‌کنن؟
‫خب...
‫شاید من بتونم نقش ‫پیدا کردن همسر رو براتون بازی کنم.
‫واقعیت الان آمادگی ندارم...
‫اون یه مقدار سنش بیشتره،
‫ولی مطمئنم که پشیمون نمی‌شین.
‫از آی‌تی سالید که شنیدین درسته؟
‫خیلی تو اخبار میاد. آی‌تی سالید.
‫بعد از اینکه روشون سرمایه‌گذاری شد ‫ارزش سهام‌شون رفت بالا.
‫[چو جی هون]
‫مدیرعاملش، تونگیئونگ، هم محله‌ای ما بوده.
‫دنبال شخصی می‌گرده ‫که باهاش ازدواج کنه.
‫[مدیرعامل چو جی هون از آی‌تی سالید ‫از استعداد‌های جوان حمایت می‌کنه]
‫سلام.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫پروفسور کیم خیلی ازت تعریف کرده.
‫قبل از اینکه بهم بگه، ‫نمی‌دونستم اینقدر معروفی.
‫نه، نه.
‫حس می‌کنم این روزها رسانه ‫داره خیلی بهم علاقه نشون میده.
‫شنیدم که دنبال اینی که ازدواج کنی.
‫بله. ولی می‌دونم
‫ازدواج چیزی نیست که ‫بتونی زورکی بدستش بیاری.
‫راستش، این قدر که ‫سرم با کارهای کارخونه‌ام شلوغ بوده
‫اصلا ازدواج به ذهنم خطور هم نکرد.
‫ولی اون ازدواج‌های سیاسی ‫بین دوتا شرکت
‫اصلا مورد علاقه‌ی من نیستن.
‫که این طور.
‫شنیدم تو آمریکا درس خوندی؟
‫بله.
‫زمانی که شروع به ساختن شرکتمون کردیم،
‫این سالنی که حالا توش نشستید،
‫جایی بود که کلی توش زحمت کشیدم.
‫اگر اطرافتون رو نگاه کنید، کل وسایل
‫تک به تک توسط خودم انتخاب شدن.
‫نظرتون چیه؟
‫سلیقه ام چه طوره؟
‫لطفا از منظر و دید یک متخصص اون رو ارزیابی کنید.
‫وای خدا، خیلی شرمنده شدم.
‫مطمئن نیستم.
‫نمی شه به این راحتی متوجه خوبی سلیقه اتون بشید
‫یا اینکه یک شخص مناسب برای قضاوت پیدا کنید.
‫اما زمانی که پیدا کردید، نمی تونید انتظار کمی داشته باشید.
‫درسته.
‫برای چی صندلی ها اینجان
‫همه‌ از روی تقلیده؟
‫از کجا فهمیدید؟
‫یه چیزهایی...
‫در مورد مبلمان می دونم.
‫ای خدا!
‫اگر بخوام روراست بگم،
‫اصلا عجله ای برای ازدواج ندارم.
‫پس...
‫فقط باید 3بار همدیگه رو ببینیم؟
‫بعد از اون، هر تصمیمی که بگیرید، من از اون پیروی می کنم.
‫مطمئن نیستم.
‫می خواستم براتون چیزی بخرم، اما ‫با خودم گفتم که شما همه چیز دارین.
‫متأسفم که چیز خیلی کوچیکیه.
‫اصلا این طور نیست. من عاشق عطرم.
‫رایحه خیلی خوبی داره. متشکرم
‫درسته.
‫این چیزیه که از چین خریدم.
‫یه مجسمه بودایی تبتیه.
‫و می گن که 2000سال قدمت داره.
‫چی؟
‫این رو می خوای؟
2000سال؟
‫خیلی سر از عتیقه در نمیارم، اما...
‫اما...
‫اما 2000سال پیش...
‫قبل از زمانی بود که بودا در تبت وارد شد.
‫چی؟
‫من تنها کسی نیستم که اون رو خریده.
‫همه همکارانم هم اون رو خریدن.
‫ای خدا، چه کلاهی رفت سرمون.
‫برای همینه که آدم باید تحصیل کرده باشه.
‫خیلی ساده ای.
‫نه. معمولا، به این طور چیزها علاقه ای ندارم.
‫اما زمانی که حرف هایی یه چینی رو شنیدم کاملا گول خوردم
‫زمانی که به حرف هاشون گوش دادم و بهش نگاه کردم
‫به نظر واقعی می رسید.
‫باید فردا برم این رو به مدیر واحد‌مون بفروشم.
‫درسته. جی وان.
‫بله؟
‫تو چو جی هون رو از آی تی‌ سالید می شناسید؟
‫مشخصه. خیلی مشهوره.
‫یک رهبر خودساخته.
‫یه یکی از افرادی که خوب تونست ‫استراتژی بازایابی رو پیاده کنه.
‫پارسال تو چند تا برنامه اومد و ارزش سهامش رفت بالا.
‫برای چی پرسیدی؟
‫به سهام علاقه پیدا کردی؟
‫واقعا آدم بی نظیریه،
‫اما افرادی که در آی تی ثروتمند شدن ممکنه خطرناک باشن
‫من که بودم یه کم بیشتر به تصمیمم فکر می‌کردم.
‫در گذشته فقیر بوده.
‫شایعه ها می گن که کاملا از فرهنگستان پس زمینه اش آگاهی داره
‫اسمش چی بود؟ مؤسسه آموزش مادام‌العمر؟
‫داره دوره های سطح بالا رو می گذرونه.
‫- خوبه. ‫- خیلی سریعه!
‫خیلی سریعه!
‫یاد گرفتی.
‫همینه، حالا دور بزن.
‫یاد گرفتی. بیا این سمت.
‫اون سمت؟
‫اون ور؟
‫بیا یه استراحتی بکنیم.
‫خیلی گرمه.
‫دیر وقته. برای چی همچنان بیداری؟
‫به خاطر خوابی که دیدم بیدار شدم.
‫این رو بخور و بعد برو بخواب.
‫دوباره داری می ری جایی؟
‫منظورت چیه؟
‫اگر این رو بخورم می ری آمریکا.
‫نه، نمی رم.
‫تو خوابم دیدمت.
‫خواب؟ چه خوابی؟
‫من یه آهو بودم و تو رو از دور دیدم.
‫یو می، برای چی ناراحت بودی؟
‫ناراحت بودم؟
‫بله. گریه کردی. خیلی گریه کردی.
‫بیا.
‫شمارش معکوس شروع شده.
‫من هیچ جایی نمی رم.
‫اما مامان،
‫دارم ازدواج می کنم.
‫حالا، 2015، سال بره آبی
‫شروع شد.
‫برای همه سال خوبی رو آرزو می کنیم.