‫متشکرم.
‫[شهردار سئول، نامزد چو جی هون]
‫- چو جی هون! ‫- چو جی هون!
‫بریم.
‫- چو جی هون! ‫- چو جی هون!
‫- بله، متشکرم ‫- چو جی هون!
‫- چو جی هون!
‫متشکرم.
‫سپاسگزارم.
‫موفق باشی چو جی هون!
‫- چو جی هون! ‫- چو جی هون!
‫خداحافظ
‫- چو جی هون! ‫- چو جی هون!
‫1ساعت دیگه با وزیر امور سیاسی جلسه دارید.
‫یه راست شما رو به محل جلسه می برم.
‫این هم هست.
‫این ها سئوالات مصاحبه فرداست.
‫از اول می دونستی، و حتی حالا هم داری ازش مواظبت می کنی
‫فهمیدی؟
‫از قصد صبر کردیم تا نظرات منفی به اوج خودش برسه
‫می تونی یه کم گریه کنی.
‫اگه نمی تونی خودت رو به گریه بندازی، عیبی نداره.
‫نامزدها به تبلیغات ‫هیجان انگیزشون ادامه می دن.
‫از موقعی که خبرهای پسرش پخش ‫شده نظرات بد بیشتری دریافت کرده...
‫ولی حامیانش بیشتر شده.
‫هدفش شهردار شدن نیست.
‫الآن داره برای انتخابات ریاست جمهوری آماده می شه.
‫ای کاش انتخابات زود تموم می شد.
‫ای کاش. یه عالمه آدم دارن قربانی می شن...
‫تا اون به این مقام برسه.
‫فکر می کنی واقعا خودش این قدر محبوبیت به دست آورده؟
‫اگه توی اینترنت رو بگردی، مردم فقط از آنا حرف می زنن
‫درسته، تو فردا با آنا مصاحبه داری، درسته؟
‫- چی؟ ‫- درسته.
‫بالآخره می تونم از نزدیک ببینمش
‫الآن رژ لب آنا هم مد شده.
‫ایپ لورن... چی هست؟
‫خیلی جالبه.
‫می دونم. براق لب.
‫- برق ‫- برق
‫ترتیبی دادن که بیشترین جلب توجه رو بکنن.
‫هر موقع آنا لباسش رو عوض می کنه، یکی یه مقاله می نویسه
‫3میلیون طرفدار اینستاگرام داره.
‫منم یکیشون هستم.
‫هی. همیشه این قدر باوقاره؟
‫آره. چه طور تو هیچ وقت از آنا ننوشتی؟
‫احمقی؟
‫چون می شناسمش.
‫نه بابا؟
‫چقدر حرفه ای هستی.
‫اخلاق کاری خیلی بالایی داره.
‫- دوباره شروع کردن؟ ‫- راست می گی.
‫به خاطر همین باید تحسینت کنیم؟
‫وزیر امور سیاسی 20دقیقه دیر میاد.
‫باشه.
‫باید فکر کنی هیچی نمی دونم...
‫چون خودم رو به نادونی زدم.
‫نه، می دونم هنرپیشه خوبی هستی.
‫در روز عروسیمون...
‫با برادرزاده ات به اسم چو مین جای یه عکس گرفتیم.
‫بله. حالا که بهش فکر می کنم...
‫واقعا خیلی عجیب بود!
‫و تازه...
‫ایم سو یون هم اثری ازش نیست.
‫هی!
‫خانم لی یو می، دختر خیاط لال باکماست.
‫یهو کنجکاو شدی واقعیت رو بدونی؟
‫ایم سو یون آدم مهربونی بود...
‫که خودش رو سال ها برای تو قربانی می کرد.
‫درست بعد از زایمان به ظاهر...
‫به جزیره ججو رفته و سقوط کرده و جسدش رو پیدا کردن.
‫چه طور این اتفاق افتاده؟
‫واقعا یه تصادف بوده؟
‫نباید از چیزی بترسی...
‫چون حالا لی هیون جو از بین رفته.
‫این طور به نظر میاد؟
‫خوشحالم متوجه شدی.
‫می دونی به خاطر هیون جو چقدر خسته می شدم؟
‫تنها چیزی که ازش می خواستی این بود که ناپدید بشه.
‫و این کار رو برات کردم.
‫ولی باز هم، چه طور تونستی این بلا رو سر یه آدم بیاری؟
‫حتی اسمت رو عوش کردی تا مثل اون زندگی کنی.
‫چرا شکایت می کنی؟
‫که این طور.
‫پس می گی شکایت می کنم؟
‫نمی خواستی اون زن بمیره؟
‫به هر حال شریک جرمی.
‫بیا داخل.
‫وزیر لی چانگ یونگ اومدن.
‫خدایا، دیر کردم.
‫عذر می خوام. یهو بخش ویژه بهم زنگ زدن.
‫عیبی نداره، قربان. ما هم تازه رسیدیم.
‫واقعا؟
‫عزیزم، بیا سلام کن.
‫از دیدن شما خوشحالم.
‫لطفا بفرمایین.
‫چه حسی دارین که انتخابات ‫اینقدر نزدیک شده؟
‫[چو جی هون فریاد سئول قدرتمندتر را می‌زند] ‫[وعده ساخت شهری شاد را می‌دهد]
‫[نامزد چو جی هون و همسرش لی آنا] ‫[تمام تلاش‌شون رو برای انتخابات می‌کنن]
‫چی؟
‫شایعه در مورد یه نویسنده مخفی که ‫تز منو می‌نویسه برام مهم نیست.
‫فکر کنم برخی از مردم ‫می‌خوان حقیقت داشته باشه...
‫اما دلیلی نداره بیش ‫از این خودمو توضیح بدم.
‫می‌تونم از پس ‫چنین شایعاتی بربیام.
‫اما...
‫با داشتن یه بچه مریض...
‫تحملش سخته این ‫جار و جنجال رو تحمل کنم.
‫شوهرم و من...
‫نمیذاریم حدس و گمان و شایعات ‫در مورد مادر اصلی ما رو آزار بده...
‫و هیچ اقدام قانونی...
‫علیه هانبیت دیلی هم انجام نمیدیم.
‫باور داریم که رای‌دهنده‌ها ‫می‌تونن صداقت خونواده ما رو ببینن.
‫تموم شد؟
‫بله.
‫از وقتی که گذاشتین ممنونم.
‫- آقای چو ‫- بله؟
‫انگار پرفسور لی یکم پول قبول کرده.
‫از طرف کی؟
‫این چیه؟
‫لی سو هیون، لی بو رام، هان جی های...
‫همه‌ش چقدر میشه؟
‫تونستیم بفهمیم در ‫مجموع 2.7 میلیارد وون میشه.
‫یعنی میگی شاید بیشتر هم باشه؟
‫بله.
‫سعی داره یه حقه‌ای سوار کنه.
‫داره برای جنگیدن با من آماده میشه؟
‫- بزن کنار. ‫- چشم، قربان.
‫برو بیرون.
‫[دکتر لی جای یول]
‫سلام، دکتر لی.
‫خوب هستین؟
‫بله.
‫البته همه چی نگران‌کننده‌س.
‫چیز زیادی نیست...
‫اما همسرم این روزها ‫از لحاظ عاطفی متزلزل شده.
‫بله، بله.
‫روی زندگی روزانه‌ش تاثیر میذاره.
‫فصل انتخاباته...
‫پس بیاین تا بعدش صبر کنیم.
‫می‌خوام در یه جای ساکت استراحت کنه.
‫بستری شدنش هم خوب میشه.
‫[آینده سئول رو با هم بسازیم، به عهده] ‫[چو جی هون بذارینش]
‫از این خوشم میاد. تو چی؟
‫منم اینو دوست دارم.
‫انتخابش سخته چون ‫عکسهات خیلی خوبن.
‫خیلی لطف دارین. ‫به خاطر زیبایی شماست.
‫شنیدم به خبرنگار هان بسیار نزدیک هستین.
‫اونقدرها نزدیک نیستیم.
‫حالش خوبه؟
‫بله. نمی‌دونم مشغول چیه ‫اما این روزها سرش شلوغه.
‫واقعا؟
‫مدتی میشه که ندیدمش.
‫نمی‌دونستی پرفسور لی ‫می‌خواد چی کار کنه؟
‫وقتی همراهیش می‌کردم...
‫آدمهای زیادی رو ندید.
‫وقتی با خانم لی سو هیون ملاقات داشت...
‫فکر کردم یکم عجیبه اما ‫اصلا خبر نداشتم.
‫اگه به نظرت عجیب بوده ‫باید گزارشش رو می‌دادی.
‫راستشو بخواین، نمی‌تونم کاری بکنم...
‫اگه بدون گفتن به من بره بیرون.
‫چرا نمی‌تونی کاری بکنی؟
‫می‌فهمی چی میگی؟
‫یه خدمتکار مردمی که هر ‫چی بهت گفتن رو انجام میدی؟
‫برای همین نباید یه زن ‫رو برای تیم‌مون انتخاب می‌کردیم.
‫خیلی خوب می‌دونه...
‫آقای چو بهم دستور ‫داده تا مراقبش باشم.
‫هرگز جلوی من کاری ‫نمی‌کنه که توجهم جلب بشه.
‫لعنتی. دهنتو ببند.
‫تو مسئول این کاری.
‫یه عذرخواهی کتبی بنویس...
‫و از تلفنش یه کپی بگیر.
‫تازه...
‫امروز دو تا تماس داشتیم که ‫می‌پرسیدن لی آنا اسم واقعیشه یا نه.
‫بررسی‌شون کن.
‫[عشق مخفی لی آنا]
‫- جریان این مقاله چیه؟ ‫- احمقانه نیست؟
‫بیارش پایین.
‫چقدر مهربانانه.
‫مردم می‌تونن خیلی ساده باشن.
‫به نظرت اون مصاحبه صادقانه بود؟
‫خیلی خشکی.
‫مهم نیست تا وقتی که ‫مردم باهاش ارتباط برقرار کنن.
‫از نزدیک به نظرت خوشگل بود؟
‫بله.
‫متوجهم چرا مردم اینقدر دوستش دارن.
‫بهم خندید و ‫قلبم به تپش افتاد.
‫- جدی؟ ‫- بله.
‫عجله کن و به کلوب طرفدارهاش ملحق شو.
‫باید بشم.
‫می‌خواستم با اوردن اسم ‫تو بهش نزدیک بشم...
‫اما بهم گفت زیاد تو رو نمی‌شناسه.
‫می‌بینی؟
‫بهت گفتم زیاد نزدیک نیستیم.
‫من میرم.
‫خداحافظ.
‫به مقصدتون رسیدین.
‫مامان.
‫دخترم در آمریکاست.
‫میشه بهم کمک کنی ‫یه نامه براش بنویسم؟
‫نمی‌تونم حرف بزنم...
‫برای همین نمی‌تونم بهش زنگ بزنم.
‫دوست داری چی بنویسم؟
‫که مامانش...
‫دلش برای یو می تنگ میشه.
‫کار درستیه؟ ‫چیزی هست که بتونم از پسش بربیام؟
‫کیه؟
‫جی وان
‫منم، یو می
‫یو می.
‫ببخشید که اینقدر زود اومدم.
‫اشکالی نداره.
‫بیا تو.
‫خیلی مسخره‌س.
‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫شاید همینطوری لی یو می شده آنا؟
‫پس همه چیزو می‌دونی.
‫اولش خیلی گیج شدم...
‫اما تونستم همه چیزو کنار هم بذارم.
‫وقتی فکرشو کردم، ‫حتی یه چیز هم نبود...
‫که ازت خبر داشته باشم.
‫متاسفم.
‫چرا اون کار رو کردی؟
‫توضیحش سخته.
‫هر کسی که بچگی سختی داشته ‫مثل تو زندگی نمی‌کنه.
‫تمام تلاشمو کردم...
‫اما فایده نداشت.
‫همین؟
‫به لی هیون جو...
‫غبطه خوردم.
‫چون لی آنا یه آدم ‫تاثیرگذار در جامعه‌ی ماست...
‫تصمیم گرفتم به دنیا در مورد تو بگم.
‫قبلش می‌ترسیدم...
‫که لو برم.
‫اما الان دیگه نه.
‫می‌خوام در موردم بنویسی...
‫و به دادستانی هم خبر بدی.
‫این چیه؟
‫داستان...
‫لی آنا و چو جی هون
‫لی هیون جو خودکشی نکرد.
‫همسر سابق جی هون، ایم سو یون ‫هم به مرگ تصادفی نمرده.
‫دستکاری سهام، اختلاس ‫و فرار از مالیات.
‫[قربانی، شاهد]
‫یه لیست از رشوه‌هایی که ‫لی آنا هم قبول کرده هست.
‫وقتی بازش کنی غافلگیر میشی.
‫پسر چو جی هون...
‫و نویسنده خیالی لی آنا...
‫سعی کردم خودم دست‌شونو رو کنم...
‫اما جلوم گرفته شد.
‫کار تو بود؟
‫بله.
‫فکر کنم عالی میشه ‫بعد از انتخابات ازش استفاده کنی...
‫اما قبل از اینکه کارشو شروع کنه، ‫وقتی که حالت دفاعی نداره.
‫چرا اینو بهم میدی؟
‫چون...
‫تنها کسی هستی ‫که منو یو می صدا کرد...
‫و نگرانم بود.
‫این عذرخواهی من از تو و هیون جوست.
‫همه چیزو از دست میدی. ‫تحملش سخت میشه.
‫من...
‫الان براش آماده‌م.
‫فکر کنم تا اینجا اومدم...
‫پس می‌تونم اینطوری از هم بپاشم.
‫ممکنه حتی برات حبس ببرن.
‫نگران نباش.
‫به تنهایی زنده می‌مونم.
‫اگه اتفاقی برام افتاد...
‫میشه از طرف من مراقب اون بیمار باشی؟
‫منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫سعی می‌کنم بهش فکر نکنم.
‫میگن آدمها چون ‫تخیل دارن بزدل میشن.
‫بله، خانم.
‫نباید جلوی پدر و مادرت هم رام بشی.
‫وقتی دیگه احساس ‫گناه نکنی که...
‫پدر و مادرتو ناامید کردی، مستقل میشی.
‫بیشتر از همه از همین پشیمونم.
‫انتظار زیادی نداشتم...
‫اما ایده خیلی معرکه و جذاب بود.
‫پرفسور یون خیلی ‫چیزها رو تحمل کرد.
‫خیلی غافلگیر شدم.
‫خوشحالم که متوجه شدی.
‫دقیقا. اون نمایشگاه یه ‫اثر معروف هم نداشت...
‫اما در عرض یه ماه 9 ‫هزار نفر رو کشوندی. خیلی کار بزرگیه.
‫به لطف آثار هنری خوب بوده.
‫در این دوران رکود موفقیت بزرگیه.
‫راستشو بخوای، ما از ‫شهرت پرفسور لی سود کردیم.
‫اصلا.
‫انتخابات نزدیکه.
‫حتما سرتون با نمایشگاه و ‫تبلیغات شلوغه.
‫سرم شلوغه...
‫اما خیلی‌ها کمکم می‌کنن، ‫پس زیاد سخت نیست.
‫هفت نفر در نمایشگاه بهش کمک می‌کنن.
‫که اینطور.
‫شنیدم آثار کیم جونگ هوی رو ‫برای موز ساریم آماده می‌کنین.
‫واقعا؟
‫من دو بار رد کردم، ‫ولی اونها بهم التماس کردن.
‫که این طور.
‫- مشتاقانه منتظرشم. ‫- این عالیه.
‫آفرین.
‫سلام، پروفسور لی.
‫این توصیه‌نامه‌ی ییل هست که می‌خواستید.
‫خدایا!
‫وقتی به پروفسور "جوسف" بدین، ‫خودش می‌فهمه از طرف کیه.
‫براش یه پیام هم می‌فرستم.
‫پروفسور لی، ‫خیلی ازتون ممنونم.
‫واقعا بهتون مدیونم.
‫خدایا، خیلی خوشحالم.
‫توصیه‌نامه فقط یه چیز اضافه‌ست.
‫به اون تکیه نکن و ‫به بهترین شکل خودت رو آماده کن.
‫- باید ازشون تشکر کنی. ‫- خیلی ممنون.
‫ممنون.
‫حالا، همراه با همسرم که همیشه ‫در کنارمه و ازم حمایت می‌کنه،
‫همراه هم با شما خداحافظی می‌کنیم.
‫امیدواریم که دوباره همه شما رو ‫همینجا ملاقات کنیم.
‫عاشقتونیم. ‫ممنونیم.
‫- چو جی هون! ‫- چو جی هون!
‫نامزد انتخابات چو جی هون و ‫همسرشون لی آنا
‫امروز صبح از یکی از شعبه‌های اخذ رأی ‫بازدید کردند تا
‫رأی خودشون رو به صندوق بندازن و ‫به سایر رأی دهندگان سلام کنن.
‫آره، مدیریت کمپین تبلیغاتی سخت بود،
‫ولی اصلا پشیمون نیستم ‫چون تمام تلاشم رو کردم.
‫از حمایت‌تون ممنونم...
‫هی، هان جی وان.
‫- بله؟ ‫- یه لحظه بیا اینجا.
‫ممنون.
‫[چو جی هون و همسرش لی آنا ‫در کنار هم رأی می‌دهند]
‫چیزی اذیت‌تون می‌کنه؟
‫احساس بدی دارم.
‫ببخشید؟
‫از امروز، تو اخراجی.
‫چی؟ ‫منظورتون چیه؟
‫حتما می‌دونستی که
‫کاری که داری می‌کنی...
‫بالاخره یه روز تموم میشه.
‫راستش رو بگم، ‫اول بهت اعتماد نداشتم.
‫ممنون که سر قولت موندی.
‫اول درک نمی‌کردم،
‫ولی فکر می‌کنم کاری که داری می‌کنی درسته.
‫فردا بعدازظهر، ‫دادستانی من رو می‌بره.
‫اون وقت...
‫تو توی موقعیت ناراحتی قرار می‌گیری.
‫من تا آخرش بهتون خدمت می‌کنم.
‫فرقی نمی‌کنه کی باشین، ‫باز هم رئیس من هستین.
‫از این کار پشیمون میشی.
‫با اینکه آدم ضعیفی هستم،
‫می‌خوام وفادار باشم.
‫وفادار؟
‫من هیچ وقت...
‫به کسی وفادار نبودم.
‫در ادامه، خواهیم دید که ‫در شمارش استانی، چه کسانی اول و دوم شدن.
در استان گیونگ‌گی، ‫چو یئون دوک، با اختلاف کمی جلو هست.
‫بعدی، جیونگنام.
‫- تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫[خانه سالمندان مامان]
‫"اولسان"
‫هان دوک سو از حزب دموکرات...
‫بله؟
‫خانم یون هونگ جو می‌خوان ‫شما رو ببینن، خانم یو می.
‫فکر نمی‌کنم زمان زیادی داشته باشن.
‫نسل جدید سئول، ‫چو جی هون!
‫- نسل جدید سئول، چو جی هون! ‫- نسل جدید سئول، چو جی هون!
‫- شهردار سئول. ‫- نسل جدید سئول، چو جی هون!
‫ما برنده شدیم!
‫- تبریک میگم. ‫- تبریک میگم.
‫- چو جی هون! ‫- چو جی هون!
‫تبریک میگم!
‫شهروندان عزیز و محترم سئول.
‫از حمایت پرشورتون ممنونم.
‫می‌خوام از همه کسانی که ‫سخت کار کردن تا
‫تا آخر از من حمایت کنن، ‫تشکر کنم.
‫علاوه بر کسانی که ‫از من حمایت کردن،
‫من همچنین کسانی رو که ‫از من حمایت نکردن تا
‫نسل جدید سئولی رو بسازیم که
‫پر از فرصت برای همه‌ست، ‫به خاطر می‌سپارم.
‫- هی، جی وان. ‫- بله؟
‫فردا صبح توی فرودگاه آماده باشی.
‫- پرواز صبح زوده. ‫- باشه.
‫شهردار چو جی هون حرف جالبی زدن...
‫چرا یکم استراحت نمی‌کنه؟ ‫اون "چو جی هون" هیچ وقت خسته نمیشه.
‫به خاطر انتخابات من وقت نداشتم که ‫با پسرم وقت بگذرونم،
‫پس ما می‌خوایم بریم که بیاریمش.
‫[یو می: فردا صبح وقتی جی هون ‫سوار هواپیمای آمریکا میشه،]
‫[می‌تونه تنها فرصت‌مون باشه]
‫اول، استان گیونگ‌گی.
‫با رأی‌های شمرده شده تا الان، 72.3 درصد.
‫چو یئون دوک از حزب دموکرات،
‫12.3 درصد از نامزد کیم هان جون جلو هست.
‫احتمال برنده شدن این نامزد از همه بیشتره.
‫بعدی، شهردارِ اینچئون هست.
‫شمارش آراء به پایان رسیده.
‫کیم هیون سو از حزبِ ‫دموکرات-جمهوری خواه
‫با 57.2 درصد، برنده انتخابات شد.
‫بعدی، "بوسان".
‫با 59.5% آراء...
‫بله؟
‫شما دادستان "لی دوک چان" هستید؟
‫کارتون عالی بود.
‫خدایا.
‫می‌تونید 2 ساعت دیگه برید فرودگاه.
‫چرا این‌قدر زود؟
‫مگه ساعت پرواز 7 صبح نیست؟
‫انتظار میره خبرنگارهای زیادی ‫در فرودگاه باشن،
‫پس بهتره زودتر برید.
‫می‌تونی هماهنگ کنی که ‫برای پروازِ برگشت، راننده داشته بشم؟
‫سر و کله زدن با خبرنگارها خسته کننده‌ست.
‫جایی که مین جی هست، ‫از سن فرانسیسکو خیلی دوره.
‫خسته کننده میشه اگر خودتون رانندگی کنید...
‫فاصله‌اش مثل از اینجا تا "بوسان"ـه، ‫درسته؟
‫اشکال نداره. ‫من قبلا توی آمریکا سفر رفتم.
‫تو می‌تونی بری.
‫شهردار، تبریک میگم!
‫ممنونم.
‫تبریک میگم، پروفسور لی.
‫- برو، زود باش. ‫- چشم.
‫برو استراحت کن، برو.
‫چقدر خسته کننده.
‫بابت رسیدن به چیزی که می‌خواستی ‫تبریک میگم.
‫ولی...
‫من الان باید برم.
‫کجا؟
‫مامانم توی اوضاع بدیه.
‫مامانت توی انگلستانه.
‫عوضی.
‫شوخی می‌کنم.
‫ولی می‌دونی، ‫الان وقت خوبی نیست.
‫صبر کن.
‫خدایا.
‫پارکینگ طبقه اول
‫در باز می‌شود
‫آقای یونگ.
‫همین الان یه نفر رو بفرست به ‫خانه سالمندان هانا در گانگوون.
‫بله.
‫خانم چو رو بفرست.
‫باشه.
‫طبقه بیست و سه
‫از سر راه برید کنار!
‫برید عقب!
‫داره میاد بیرون!
‫لطفا چند کلمه صحبت کنید!
‫- برید کنار! ‫- کی برمی‌گردید؟
‫هل ندید!
‫ازدحام ایجاد نکنید ‫خطرناکه!
‫لطفا بذارید رد بشن.
‫خبرنگارها، لطفا راه بدید.
‫دارن رد میشن.
‫کله‌ت رو ببر اون ور! ای بابا.
‫دارن رد میشن.
‫خطرناکه، لطفا برید کنار.
‫هواپیما برای پرواز آماده‌ست
‫لطفا کمربندهاتون رو ببندید
‫و وسایل الکترونیکی‌تون رو ‫روی حالت پرواز قرار بدید.
‫[خانم چو]
‫بله؟
‫پروفسور لی.
‫خانم یون هونگ جو که ‫در 70 سالگی خودشون بودن...
‫امروز صبح فوت شدن.
‫ساعت 6:54 صبح.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫به زودی بلند میشیم.
‫عزیزم، پاسپورتت رو بده بهم.
‫چرا؟
‫برای بیمه بهش نیاز دارن.
‫بیا بریم.
‫[جی وان: دادستان آماده‌ست ‫ولی یکی از بالا داره جلومون رو می‌گیره.]
‫[من 14 ساعته که اینجام ‫ولی اونها نمی‌ذارن ببینمش]
‫خسته‌ای؟
‫یکم بهش فکر کردم،
‫و فکر می‌کنم خیلی خوبه که تو ‫یکم استراحت کنی.
‫برنامه‌ام حسابی پر بود، ‫ولی خیلی‌ها رو عقب انداختم تا جورش کنم.
‫ما نیومدیم اینجا که ‫مین جی رو بیاریم، درسته؟
‫دفعه قبل که خبرهایی ازش پخش شد،
‫فرستادمش استرالیا.
‫ماشین رو نگه دار و پاسپورتم رو بده.
‫یه جای نوسازه،
‫امکاناتش خوبه و منظره‌ش هم زیباست.
‫کجا؟
‫می‌دونی،
‫وقتی یه نفر خیلی رویِ ‫خودش تمرکز کنه،
‫می‌تونه افسرده بشه.
‫باید بری یه جایی با آب و هوای خوب
‫و همزمان که فکر می‌کنی، ‫استراحت کنی.
‫قبلا هیچ وقت آمریکا نرفتی درسته؟
‫[دادستان لی دوک چان]
‫لعنتی!
‫لعنت.
‫هی!
‫هی، بیا اینجا این رو بگیر.
‫لی آنا.
‫لعنت.
‫گندش بزنن!
‫[یو می، فکر نمی کنم دادستانی کمک کنه]
‫[قبل از اینکه دیر بشه یه راه دیگه پیدا می کنم]
‫لعنتی!
‫هی!
‫آنا، داری چیکار می کنی؟
‫برگرد اینجا!
‫مردم این جوری هستن که...
‫حتی توی دفترچه خاطراتی که ‫هیچ کس نمی خونه هم دروغ می گن.
‫هی!
‫اما حقیقت ساده ست
‫و دروغ پیچیده ست.
‫کسی که علت زندگی کردنش رو بدونه،
‫می تونه هر موقعیتی رو تحمل کنه.
‫خطرناکه. بیا پایین!
‫خطرناکه!
‫لعنتی!
‫هی! هی!
‫لعنت!
‫[سوپ استخوانِ خوک سو می]
‫لی یو می!
‫اگر بتونی تحمل کنی،
‫فرصتت بالآخره سر می رسه.
‫همیشه همین جوری بوده.
‫من همیشه هر کاری که
‫روش تمرکز می‌کنم رو انجام می دم.
‫هی!
‫هی، تو!
‫لعنتی!
‫برید عقب!
‫در ساعت 6:10 صبح به وقت محلی
‫در جاده 50 کالیفرنیا،
‫شهردار سئول، چو جی هون، مرده پیدا شد.
‫ماشین اجاره ای که چو در اون قرار داشت، کاملا سوخته بود
‫جستجو برای همسر ایشون، لی آنا،
‫که گفته شده ایشون رو همراهی ‫می کرده، هنوز ادامه داره.
‫[شهردار سئول چو جی هون ‫مرده پیدا شد، همسرش لی آنا گمشده]
‫چی؟
‫و؟
‫[محراب یادبود شهردار چو جی هون]
‫این چیه؟
‫هیچ کس براش عزادار نیست.
‫به غیر از ما همه خبرنگارن
‫با اینکه خانواده تقریبا 1ماه صبر کرد ‫تا خاکسپاری این مرد رو برگزار کنه.
‫کسانی که باهاش در ارتباط بودن حتما ترسیدن.
‫حتی دادستان عموم هم اخراج شد. کی جرأت داره بیاد اینجا؟
‫درسته.
‫شرط می بندم لی آنا کشتش.
‫- اون واقعا یه چیزیش هست. ‫- محاله!
‫من از نزدیک دیدمش، پس من می دونم. ‫محاله چنین کاری کرده باشه.
‫خیلی دل و جرأت داره.
‫عقلش رو از دست داده!
‫درسته، یه زن دیوانه دیگه اضافه شد.
‫می دونی، خبرنگار کله شق بوکوک، هان جی وان.
‫شنیدم که الآن می خواد برای یه ایستگاه خبری بزرگ کار کنه
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫اما شنیدم اون دیوانه ست.
‫اوه! یادم افتاد.
‫اون خیلی به لی آنا نزدیک بود.
‫خدایا.
‫این روزها زن ها چقدر وحشتناک شدن.
‫خیلی کینه توزن.
‫چه زن کینه توزی!
‫مسخره ست!
‫خب، خونه جدیدت چطوره؟
‫خب...
‫خیلی نورگیره.
‫تهویه‌شم خوبه، ‫و فشار آبش هم خوبه.
‫آها. سیستم گرمایشی هم کاملا جدیده.
‫جدید خوبه.
‫سیستم گرمایشی...
‫خوشحالی؟
‫مسئله اینه که این ها حداقل چیزهای ممکنه که
‫یه نفر برای زندگی نیاز داره.
‫- درسته. ‫- به خاطر همین...
‫نمی دونم چرا این قدر براش ذوق دارم.
‫پول داشتن خیلی خوبه.
‫پول عالیه.
‫3مرحله حقوقی رو رد کردی.
‫حالا 2برابر پول می گیری. که باید معرکه باشه.
‫آره، واقعا بی نظیره
‫اما هنوز پشیمونی که پیشنهاد یه ایستگاه بزرگ رو رد کردی، نه؟
‫خیلی وقت پیش،
‫یه نفر بهم گفت که اگر کارها رو ‫با روش خودم انجام بدم، دوام نمیارم.
‫اما من تحمل می کنم و با پوست کلفتی می گذرونم.
‫همچنان خبرهای جنجالی می‌نویسم و پز میدم.
‫این می ره روی اعصاب. همه ازت بیزار میشن.
‫خب، فرقی با زمانی نمی کنه که ‫با پارتی بازی استخدام شدم.
‫فقط تحمل می کنم.
‫آره، طاقت بیار.
‫- من خوب انجامش می دم. ‫- آره.
‫بعد از 4 سال تحقیق و بررسی،
‫جستجو برای هواپیمای 370 ‫مالزی، این ماه متوقف می شه.
‫"ام اچ 370" اولین بار در ‫8 مارچِ 2014 در ساعت 10 صبح گم شد...
‫فکر می‌کنی لی آنا هنوز زنده ست؟
‫در حالی که به سمت بیجینگ چین در پرواز بود،
‫چرخش تندی به طرف جنوب غرب داشت
‫پیش از اینکه هواپیما از رادارها ناپدید بشه.
‫حالت خوبه؟
‫چرا اومدی اینجا؟!
‫خرس می خورتت ها!