‫می؟
‫[بر یکدیگر تکیه کردن]
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره. حتما خواب موندم.
‫خب، شنبه ست. اجازه داری این کار رو بکنی.
‫یه مطالعه سبک کوچولو داشتی، هان؟
‫[فرقه فرقه ها:]
‫[یک مطالعه روان شناختی از یک پدیده آمریکایی]
‫خب، دنی نظرش در مورد کیک تولد وانیلی عوض شد.
‫الآن کیک نقلی می خواد، که ظاهراً این مدلی هم هست.
‫فهمیدم، نقلی.
‫داره دنبال ربان های باله‌ صورتیش می گرده، اگه دیدی بگو
‫تمرینش چی شد؟
‫هلن رسوندش.
‫جولز برای فردا باید چند تا عکس بگیره، که ‫فکر می کنم به خاطرش خیلی اضطراب داره.
‫هر چند جمله یه بار از اسم سباستین استفاده می کنه.
‫- می چه طور؟ ‫- فکر می کنم هنوز خوابیده.
‫- امشب می بینمت. ‫- من هم امشب می بینمت.
‫[سباستین: امشب بیام عکس های بخش ستون روزنامه رو ببرم؟]
‫[مگه تا فردا مهلت نیست؟]
‫[می خوام اول از صفحه بندیش شروع کنم]
‫[باشه بعداً می بینمت]
‫جولز و هلن و دنی و سوزان و پیتر هستن.
‫و من هم اتاق شخصی خودم رو دارم، و همه اینجا خیلی مهربونن
‫فکر می کنم اینجا جاییه که باید باشم.
‫می! باید اون عکس ها رو بگیریم!
‫دکتر متیس.
‫اوه، هی. امروز صبح مرسی که بهم خبر دادی.
‫یادم رفته بود این شیفت رو توی تقویمم یادداشت کنم.
‫- یکی طلبت. ‫- حالا 2تا طلب دارم.
‫خانم کلارکسون باید روزی یه بار ‫داروی ریسپریدون مصرف کنه، درسته؟
‫نه روزی 2بار که حتما تصادفی نوشتی.
‫بله، روزی یه بار. ببخشید.
‫اخیراً توی ذهنم خیلی مشغله دارم.
‫خیلی خب. دوستت دارم. خدانگهدار.
‫- سلام. من دکتر ‌هاوکینز هستم که در جواب شما تماس گرفتم-
‫ممنون که تماس گرفتید.
‫گفتی یه بیمار با جای بریدگی ستاره 5پر وارونه داری؟
‫بله، بله... اما راستش دیگه بیمار من نیست.
‫- من قیمش هستم. ‫- می دونید چه طور ایجاد شده؟
‫از یه چیز که معتقدم یه فرقه جدا افتاده بوده، فرار کرده.
‫یه جایی به اسم ایمون تاون.
‫اوه، نه، متأسفم. نمی تونم پای تلفن در این باره حرف بزنم.
‫- من باید برگردم شیفت کاریم. ‫- اوه، روز شنبه؟
‫خب، این روزها جامعه علمی همینه. موفق باشید.
‫می شه یه وقت دیگه کنار بذاریم... اوه.
‫[نوشته دکتر پاملا هاوکینز]
‫[استاد جامعه شناسی در دانشگاه کلیولند ]
‫این ها خیلی خفنن. باید بهم یاد بدی چه طوری درستشون کنم
‫- از خدامه. ‫- واقعا که بیش از اندازه نون تست دوست داری.
‫بیا از کلیدها عکس بگیریم. بابت این ها مطمئنی؟
‫اولین هام هستن. فقط بزرگ‌ت ها از این ها داشتن.
‫اوه، آره. نور رو خیلی خوب به خودش گرفته.
‫این ها تخم های شنبلیله هستن. ببین. بوی شیره افرا می دن.
‫اوه، خدای من، آره واقعا.
‫فقط بذار از بین انگشت هات بریزه.
‫- این طوری؟ ‫- آره، عالیه.
‫خیلی عالی به نظر میاد. خیلی خب، یکی دیگه.
‫مادرت خیلی لطف کرد که این رو بهم داد. حتی تولدی چیزیم هم نبود
‫عالیه.
‫می خوام سعی کنم با عروسک ‫پوست بلالی یه کار دیگه بکنم.
‫باشه، خیلی خب.
‫اگه تو بودی 5 شی‌ءت رو چی انتخاب می کردی؟
‫قطعا دوربینم.
‫و شاید تیشرت
‫کنسرت پینک فلوید که با مادرم رفتم،
‫هرچند هیچ‌جا پیداش نمی‌کنم.
‫هی، می.
‫ببخشید. فقط تصویر خیلی خفنیه.
‫تا حالا ازت عکاسی نشده؟
‫جدی می گی؟ خیلی خب، باهام بیا.
‫بیا بریم سر کمد لباس مامان.
‫بجنب.
‫لعنتی!
‫- خب، تمرین چه طور بود؟ ‫- من تنها کسی بودم که دیالوگ هام رو بلد بودم.
‫می شه دم «کلومپیز» وایستیم؟
‫می دونی چیه؟ داشتم فکر می کردم بریم یه مسافرت جاده ای
‫- توی کلیولند باید یه کاری انجام بدم. ‫- باشه، اما فقط به شرط اینکه بریم اربسک.
‫کفش انگشتی نیاز دارم.
‫- به خاطر تولدم. خواهش می کنم. ‫- اوه، باشه. چشم، دنی خرسه.
‫می هم جشن تولدم میاد؟
‫آره. عیبی که نداره؟
‫مدت زیادی رو باهاش وقت گذروندی.
‫گاهی اوقات آدم‌ ها یه مقدار به توجه بیشتر نیاز دارن.
‫- خیلی خب، برو. ‫- خوبه؟ خیلی خب.
‫عالیه. برو بریم. دامنت رو نگه دار.
‫همینه. خیلی خب. آره، این جواب می ده.
‫خیلی خب.
‫بگیر، این رو نگه دار.
‫نه؟ باشه، عیب نداره.
‫برو بالای پله. یه عکس از اونجا برات می گیرم.
‫در حالی که داری از دوشت نگاه می کنی ‫صورتت رو به من کن. عالیه. خیلی خب.
‫همینه. عالیه. خیلی خب، همین رو نگه دار.
‫اینجا چطوره؟
‫از روی دوشت، همین طور که می خواستیم...
‫لباس رو نگه دار، تا پولک هاش بیفته. همینه.
‫خیلی قشنگه.
‫این توسعه‌دهنده ست. یه جورایی ‫چیزیه که به عکس زندگی می‌بخشه.
‫خیلی باحاله.
‫اینو اینجا می‌ذاریم.
‫تو همه‌چی رو زیباتر می‌کنی.
‫همینجا بمون، زیاد طولش نمیدم. ‫باشه، عزیزم؟
‫باشه.
‫سلام. دکتر سوزان متیس هستم. ‫تلفنی صحبت کردیم
‫- درباره‌ی دختری که اهلِ... ‫- ایمون‌تاون.
‫زیاد وقتت رو نمی‌گیرم.
‫فقط گفتم اگه حضوری ‫حرف بزنیم راحت‌تره.
‫امن‌تره. آدم هیچ‌وقت ‫نمی‌‌دونه اون آدما چه‌شونه.
‫بگیر بشین.
‫خب، سعی کردم هرچی می‌تونم ‫درباره‌ی ایمون‌تاون پیدا کنم.
‫همه‌چی به‌نظر میاد ‫فقط یه افسانه‌ی شهری باشه.
‫در عجبم ممکنه ‫یه فرقه‌ی فراری باشه یا نه.
‫خب، ایمون‌تاون می‌تونه یه مثال ‫عالی از یه فرقه‌ی فراری باشه،
‫البته اگه کسی می‌تونست به اندازه‌ی ‫کافی اطلاعات پیدا کنه تا منتشر کنه.
‫یه قرنه که اونا ‫خودشونو منزوی کردن.
‫درباره‌ی این جامعه ‫اطلاعات خیلی کمی موجوده.
‫توی دهه‌ی 1960، یه محقق فولکلور ‫ادعا کرد که با یکی از اعضاش مصاحبه کرده،
‫تا اینکه بزرگ‌ترهای فرقه متوجه ‫شدن و مدارک رو از بین بردن.
‫اون محقق گفت اسم خودشونو رو ‫گذاشته بودن: «شیلوک ان دیابهایل.»
‫- معنی‌ش چیه؟ ‫- به زبان اسکاتلندیه.
‫یعنی «همخون شیطان.»
‫«همخون شیطان»؟
‫با یه چیزی به اسم ‫«کتاب میثاق‌ها» سازمان‌دهی شدن.
‫هیچ‌کس تاحالا اونجا رو ترک نکرده، ‫بجز دختر شما.
‫کسی که با توجه به علامت روی ‫بدنش براشون یه عضو حیاتیه.
‫فکر می‌کنی چه کارهایی ‫از دست‌شون برمیاد؟
‫همین حقیقت که به‌زوری ‫چیزی راجع‌بهشون می‌دونم
‫دلیلیه که پیش‌بینی می‌کنم ‫سعی می‌کنن دخترت رو پس بگیرن.
‫و اگه قرار باشه پسش بگیرن، ‫مخفیانه این‌کارو می‌کنن.
‫اگه جلب توجه می‌کردن ‫این‌قدر دووم نمی‌آوردن.
‫و به‌نظرت چطور می‌تونم ‫کمکش کنم برنگرده؟
‫بهترین شانس‌تون ‫یه راهنمایی خالصانه ست.
‫باید یکی رو پیدا کنید که اونم ‫از اون فرقه فرار کرده باشه.
‫حداقل بهش یاد میده به‌دور از ‫فرقه هم میشه زندگی داشت.
‫تا اون‌موقع، مستعد اینه که ‫یه سری چیزهای مخفی تحریکش کنن،
‫چیزهایی توی اعماق ذهنش جاسازی ‫شدن که مجبورش می‌کنن برگرده.
‫عتیقه‌جات مذهبی، ‫وسایل مراسمی، نمادها.
‫به‌زودی قراره قرص کامل ماه تشکیل بشه.
‫همه‌ی این چیزها ممکنه ‫به‌شدت تحریکش کنن.
‫شاید به‌صورت فیزیکی ‫از فرقه اومده باشه بیرون،
‫ولی ایدئولوژی اونا ‫هنوز توی سرشه.
‫باید یه نفر دیگه رو ‫پیدا کنم که اونم فرار کرده باشه.
‫عجب چیز ترسناکیه.
‫بروکز بودی، مگه نه؟
‫از بخش فنی پلیس هستم. ‫ولی تمریناتم رو تموم کردم،
‫فقط منتظر هستم تا ‫یه موقعیت شغلی افسری پیدا بشه.
‫تو همونی هستی که اون کلوچه‌ها رو ‫آورد که من خیلی ازشون خوردم.
‫مچمو گرفتی.
‫به‌نظرت یعنی چی؟
‫علائم رمزی هستن. ‫نمادهای فرقه‌ای مراسمی.
‫ستاره ‌ی پنج‌پر وارونه ‫بیان‌گره شیطانه.
‫اینی که اینجاست، «چنور،» ‫برآورده‌کننده‌ی آرزوئه.
‫فکر کنم از خدا ‫چندتا چیز می‌خوان.
‫- هی، فکر می‌کنی می‌تونی کمکم کنی؟ ‫- آره، البته.
‫نزدیک جایی که پیدا شد ‫یه دامداری خوک بود.
‫یه ون رو اونجا تعقیب کردم ‫که رفت به یه مجتمع یا انجمن.
‫- ون‌های یکسان که کارگر ازشون پیاده می‌شد. ‫- توی اون محدوده اردوگاه‌های مهاجری هست.
‫- برای مزرعه‌ی صنعتی کار می‌کنن. ‫- اینا کارگرهای مهاجر نبودن.
‫ازت می‌خوام از پنج تا مزرعه‌ی ‫ایمون کانتی هرچی می‌تونی پیدا کنی.
‫مالکیت، تماس‌های تلفنی، شکایت‌ها...
‫هرچی که کمک کنه ته‌وتوی اتفاقی که ‫برای اون دختر افتاده رو دربیاریم.
‫[پدر: مالاکی داد]
‫[مادر: ابیگیل داد]
‫به شما یاد داده میشه دنیای بیرون ‫هیچ‌وقت شما رو نمی‌پذیره.
‫و بدون یه شغل، تحصیلات ‫یا حمایت خانوادگی،
‫آدم چطوری باید به‌دور از ‫یه فرقه جون سالم به‌در ببره؟
‫و رهبرهای فرقه دروغ میگن ‫تا روایت ماجرا رو کنترل کنن.
‫کسی که ترک‌شون کرده رو بدنام می‌کنن، ‫میگن اونا معتقد واقعی نبودن.
‫رهبرهای مختلف شیوه‌های ‫ترسوندن مختلفی دارن.
‫- ترس از بیرون... ‫- مامان!
‫ببخشید، ببخشید، عزیزدلم.
‫چیزی به خونه نمونده.
‫...از ترسی که اونا دارن برای امیت، ‫برای بهشت تجربه می‌کنن.
‫بابا، مامان برای تولدم برام ‫از اربسک کفش انگشتی خرید.
‫اوه، عجب هدیه‌ی بزرگی.
‫گویا دنی قراره جشن تولدی ‫خوبی داشته باشه. نوشیدنیه؟
‫آره، اون نیست.
‫فیسک از وندیمر جا زد.
‫چی؟ نه، قرار بود چند ‫هفته پیش قرارداد ببندید.
‫- می‌دونم. ‫- چی؟ چطور تونستی چیزی بهم نگی؟
‫متأسفم. نمی‌خواستم ‫نگرانت کنم، پس فقط...
‫بخاطر همین با شریل ملاقات کردی.
‫آره، چندتا علاقه‌مند جور کرده. ‫قراره که بازدید آزاد داشته باشیم، پس...
‫کاش بهم می‌گفتی، تا می‌تونستیم ‫درباره‌اش باهم صحبت کنیم.
‫آره، فقط حالم بد بود.
‫ولی درست نبود که بهت نگم. ‫متأسفم.
‫متوجه‌ام.
‫اوه. آره، ممنون. می‌دونی، شریل ترتیبش رو ‫میده... یه نفر رو پیدا می‌کنیم.
‫منظورم اینه، یه نفر رو پیدا می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫هی، اون فروشگاه لوازم رقص ‫که رفتی مگه توی کلیولند نیست؟
‫آره، دنی می‌خواست بره.
‫این خیلی عکس خوبیه. چقدر بد که ‫نمی‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫چرا؟ اینطوری همه می‌تونن ‫ببینن که تو چه عکاس محشری هستی.
‫اون یکی از شی‌ءهات نیست.
‫می؟ اوه، سلام، جولز.
‫اوه، سلام، مامان.
‫جولز، فکر کنم کتری رو ‫طبقه پایین ول کردم.
‫اشکال نداره بری خاموشش کنی؟
‫ممنون.
‫ببخشید که شام نیومدیم. ‫من و دنی رفتیم برای تولدش یه خریدی کردیم.
‫- هی، کلاس‌هات چطور پیش میرن؟ ‫- خوبه.
‫می‌دونی، من وقتی همسن تو بودم ‫توی یه مدرسه‌ی جدید درس‌خوندنم رو شروع کردم.
‫خونه‌مون رو ترک کردم و رفتم با ‫مامان‌بزرگ هلنم زندگی کنم.
‫چرا؟
‫خونه برام جای امنی نبود.
‫می، کسی دیگه‌ای رو می‌شناسی ‫که از ایمون‌تاون بیرون اومده باشه؟
‫یه پسره بود. ایناک.
‫اون سعی کرد بیرون بره، پس ‫لوسیفر مجازاتش کرد و از بین بردش.
‫اینو خودت دیدی؟
‫کِی اتفاق افتاد؟
‫برج ثور، موقعی که ‫ستاره‌ها از آسمون سقوط می‌کنن.
‫اوه، بارش شهابی.
‫اون‌موقع چند سالت بود؟
‫هفت سال. ولی ‫اون پسره بزرگ‌تر بود.
‫نوجوون بود؟
‫پس بهت گفتن که ایناک ‫سعی کرده بره بیرون،
‫و مُرده.
‫اون زنجیر رو پاره کرد.
‫برای ایناک مراسم ختم هم گرفتن؟
‫نه، زمین‌مون رو با جسد اون ‫بی‌حرمت نمی‌کردن.
‫فکر می‌کنی ایناک از میون برداشته شد ‫داشت مجازات می‌شد؟
‫دیگه نمی‌دونم.
‫من باز می‌کنم.
‫- هی. ‫- جی مت. چطوری؟
‫خوبم. نمایش فیلم‌تون چطور بود؟
‫«همشهری کین» خیلی ‫فیلم ساختارشکنی بود.
‫ببینی عاشقش میشی. ‫باید دفعه‌ی بعد باهام بیای.
‫آره، از خدامه.
‫پس، توضیحاتی که باید همراه با ‫عکس اشیاء باشه رو برات ایمیل کردم.
‫- می‌تونم برم عکس‌هاشو بیارم. ‫- باشه.
‫- سلام، سباستین. ‫- سلام.
‫- اینا عکسا هستن. ‫- اوه، آره.
‫- جولز کارش فوق‌العاده بود. ‫- اون یه عکاس فوق‌العاده ست.
‫ممنون.
‫- واقعا ازت خوشش میاد. ‫- خفه شو. نه، خوشش نمیاد.
‫چرا همه این‌قدر عکس می‌گیرن؟
‫تا ناپدید نشیم.
‫حس می‌کنی قراره ناپدید بشی؟
‫همیشه. مگه تو ‫اینطوری نیستی؟
‫وقتی خونه بودم نه. ‫با کارهای خونه سرم شلوغ بود.
‫عاشق مراقبت از باغچه بودم، ‫چیدن گیا‌ه‌ها.
‫ولی زنجیر رو پاره کردم.
‫ما «به همدیگه تکیه می‌کردیم.»
‫اگه کسی زنجیر رو پاره می‌کرد...
‫همه زجر می‌کِشن.
‫خب، مطمئنم بدون تو ‫هم وضع‌شون خوبه.
‫پس بخاطر همینه این‌قدر راجع‌به گیاهان ‫اطلاعات داری، بخاطر کار کردن توی باغچه؟
‫عاشق‌شونم. ‫هر کدوم‌شون کارهای مختلفی می‌کنن،
‫مثلا می‌تونی با میخک قرمز ‫و گل نیل لباس‌هات رو بنفش کنی.
‫- واقعا؟ ‫- آره،
‫یا اگه یه عالمه علف بخوری، ‫تو رو بیرونِ خودت میاره.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫یه دختره بود به اسم ایوری،
‫یه حرف خصوصیِ منو ‫رفت به همه گفت...
‫...پس یه مقدار ریشه رو ‫همراه ادویه براش کوبیدم.
‫و... همه فکر کردن داره ‫به یه زبون دیگه حرف می‌زنه.
‫یادم بنداز عصبانیت نکنم.
‫تو هیچ‌وقت کاری نمی‌کنی ‫که منو عصبی بشم.
‫خب... ‫...احتمالا بهتره دیگه برم بخوابم.
‫واقعا راجع‌به ستون‌مون ‫استرس دارم.
‫می‌تونی همینجا بخوابی.
‫واقعا؟
‫می‌دونی، وقتی بچه بودم،
‫عادت داشتم کفِ زمین ‫اتاق هلن بخوابم،
‫و بعد وقتی می‌ترسیدم ‫اون دستم رو می‌گرفت.
‫به همدیگه تکیه می‌کنیم.
‫می گفت اسم پسره ایناک بود.
‫9 سال پیش حین بارشِ ‫شهابی ثوری فرار کرده.
‫شروع خوبیه. دیگه چیا می‌دونیم؟
‫بزرگ‌ترها به همه گفت که مُرده، ‫ولی می گفت براش مراسم ختم نگرفتن.
‫پس جسدی درکار نیست.
‫به‌‌نظرم ممکنه هنوز زنده باشه.
‫فامیلی‌شو می‌دونیم؟ ‫تاریخ تولدش؟
‫نه، نه، ولی بارش شهابی ثوری ‫تقریبا دو ماه دووم آورد،
‫پس تاریخ داریم، و می گفت ‫«از میون برداشته شد.»
‫شاید بتونم پرونده‌های حمله، ‫تصادف‌های ماشین رو نگاه کنم...
‫اگه بتونیم ایناک رو پیدا کنیم.
‫...شاید بتونه توی پرونده‌ی می ‫کمک‌مون کنه.
‫خیلی پرونده هست ‫که باید گشته بشه.
‫منم میام کمک می‌کنم.
‫آره، کاش می‌تونستی، ولی اینا ‫منحصراً برای مجری‌های قانون هستن.
‫ممنون بابت سرنخ‌ها. ‫درباره‌شون تحقیق می‌کنم.
‫- ممنون، الکس. ‫- خیلی‌خب.
‫اگه کسی خوشش نمیاد، ‫پس برمی‌گردم سراغ عادی بودن
‫چون که به هر حال هیچ‌کس ‫براش مهم نیست من کی‌ام.
‫نه، وقتی کاری رو می‌کنی دیگه ‫بعدش نباید درباره‌اش فکر کنی،
‫ولی پشیمونی پیرت رو درمیاره.
‫اوه، خدای من. ‫نمی‌تونم نگاه کنم.
‫- خودشه؟ ‫- بذار ببینم.
‫نگاهش کنید. خودشه.
‫نمی‌دونم اون عکس ‫چطوری رفت این‌تو.
‫منم همینطور.
‫[با می آشنا شوید]
‫حتما اشتباهاً توی ‫پاکت گذاشتمش.
‫جای زخم توش هست. ‫هی، خیلی معذرت می‌خوام.
‫قصد نداشتم اطلاعات خصوصیت رو ‫به اشتراک بذارم.
‫پشتت چی شده؟
‫سلام، ویکتوریا.
‫داره چه اتفاقی‌ می‌افته؟
‫خانواده‌ام سختگیر بود.
‫چطور فرار کردی؟
‫زنجیر رو پاره کردم.
‫خیلی شجاعی. ‫اون ستون روزنامه عالی شده.
‫همه‌ش کارِ جولز بود. ‫اون عکس‌ها رو گرفته.
‫شاید بتونی برای منم چندتا عکس کمپین ‫نمایندگی شورای دانش‌آموزی بگیری.
‫مگه اینکه آیزاک بهت اجازه نده.
‫انجامش میدم.
‫- می‌تونم عکس‌هات رو بگیرم. ‫- سر ناهار بیا پیدامون کن.
‫- اوه، خدای من. باورم نمیشه ‫واقعا داره این اتفاق می‌افته.
‫تو لایقش هستی، جولز.
‫- عجب ملک زیباییه. ‫- ممنون.
‫سلام. حالت چطوره؟
‫سقف‌های فرورفته کار رو قشنگ کرده.
‫اکثریت فقط تیرچه می‌ذاشتن. ‫کار تحسین‌برانگیزه.
‫ممنونم.
‫آره، دو سال خون و عرق و اشک ‫منو درآورد ولی به سرانجام رسید.
‫«کسی که شب تاریک رو دووم میاره، ‫طلوع خورشید رو می‌بینه.»
‫- آفرین. ‫- ممنون.
‫مالوری و تیم والدروپ ‫خیلی علاقه‌مند شدن.
‫اوه، خب، خیلی علاقه ‫دارم که باهاشون حرف بزنم.
‫- بیا بریم یه سلامی کنیم. ‫- جدی به‌نظر میاد.
‫آخرین باری که یه غذای ‫خونگی خوردم رو یادم نمیاد.
‫- مطمئنی هیچی نمی‌خوای؟ ‫- نیازی ندارم.
‫- همه‌ش می‌خورما. ‫- باید برای کیک جا نگه دارم.
‫- تولد بچه‌ی کوچیکمه امروز. ‫- اوه.
‫آره.
‫تو بچه داری؟
‫نه، نه. منظورم اینه نه هنوز. ‫یه روزی.
‫فعلا فقط من و سگم کلارک هستیم.
‫اون بهترینه.
‫تنها بدی‌ش اینه که باید به‌طور مشترک ‫با نامزد سابقم ازش سرپرستی کنم.
‫توی شیکاگوئه؟
‫- عجب، یادت مونده. ‫- عادت بدیه. چرا از اونجا رفتی؟
‫روی یه باند قاچاق انسان انسان کار می‌کردم، ‫داشتم پیشرفت می‌کردم،
‫بعدش یهویی مدارکم ‫کم‌کم ناپدید شدن.
‫وقتی به رئیسم گفتم حتما یه نفر ‫افسرهای اداره رشوه داده،
‫- بهم گفت پرونده رو ول کنم. ‫- و نتونستی این‌کارو بکنی؟
‫یعنی می‌تونستم، ولی نکردم.
‫پس... الان اینجام.
‫- یه شروع تازه زیادم بد نیست، هان؟ ‫- نه.
‫بازم قهوه می‌‌خوای؟
‫اوه، نیازی ندارم. ممنون.
‫ببخشید. دارم تبدیل میشم به مادرم.
‫اون زن بدجور قهوه‌خور بود، ‫بذار در این حد بگم.
‫کل دوران بچگیم فکر نکنم یه بار ‫هم دیده باشمش که خوابیده باشه.
‫- توی شیکاگو بزرگ شدی؟ ‫- آره، اکثرش رو.
‫پنج سالگیم از ال سالوادور ‫مهاجرت کردیم.
‫اولش بابام اومد مهاجرت کرد، ‫بعد من و مامانمم اومدیم.
‫توی یه کارخونه شیفت شب کار می‌کرد ‫تا بتونه روزها مواظب من بشه.
‫همیشه دلت می‌خواست ‫یه کارگاه بشی؟
‫آره، ولی مامانم دلش می‌خواست ‫من کشیش بشم.
‫سعی کنم مردم رو نجات ‫بدم و اینجور چیزا.
‫به نظرم همین الان داری ‫این‎کارو به‌خوبی می‌کنی.
‫تو هم همینطور.
‫اوه، خدای من. از زمان دبستانم ‫تا حالا این‌قدر قهوه نخورده بودم.
‫من که این‌قدر برام ‫حکم یه فنجون رو داره.
‫می‌دونم.
‫- دور و بر پلیس‌ها زیاد وقت می‌گذرونی؟ ‫- خب، ناپدریم یه پلیس بود.
‫نه بابا. کجا؟
‫قدیما توی پنسیلوانیا.
‫احتمالا الان بازنشسته شده. ‫دیگه باهاش حرف نمی‌زنم.
‫مامانت چطور؟
‫اوه، نه.
‫من بهتره دیگه برم.
‫باشه.
‫- خیلی ممنون بابت این‌کار. ‫- اوه، نه. ممنون از تو
‫این فقط یه سوزن تو انبار کاهه.
‫اگه چیزی پیدا کردم ‫بهت خبر میدم.
‫این... این چیه؟
‫این؟ یه ونه که از ‫مزرعه‌ی ایمون کانتی
‫توی مسیر 917 تعقیبش کردم و ‫مشخص شد آخر جاده خاکی، کیلومتر 102،
‫جای نه چندان دورتر از ‫اونجا که می پیدا شده بود.
‫جاده خاکی مستقیم می‌رفت به...
‫- ایمون‌تاون؟ ‫- ایمون‌تاون، آره.
‫فکر می‌کنم از ون‌ها استفاده می‌کنن ‫تا کارگرها رو به مزرعه‌های محلی جابجا کنن.
‫ولی، هی، اونا باب‌ترین وسیله‌های ‫نقلیه‌ای هستن که وجود دارن،
‫که بخاطر همین خلافکارها عاشقشن.
‫- توی اینستاگرام فالوت کردم. ‫- ممنون، منم فالوت می‌کنم.
‫- اوه، آیدی دوستت می چیه؟ ‫- اون شبکه‌های اجتماعی نداره.
‫- اوه. ‫- ایناهاش.
‫- سلام! ‫- ترکوندیم!
‫راستش قصد نداشتم ‫اون عکسش رو بذارم.
‫پشتش جای زخمش هست.
‫نبوغ‌آمیزه.
‫هنرمندهای بزرگ همیشه ‫حد و مرزها رو جابجا می‌کنن.
‫بعداً یه سر بیا دفتر ریگال ‫تا سنجاق عضویتت رو بدم.
‫- اوهوم. ‫- کارت عالی بود، متیس.
‫- ستون روزنامه‌ت رو تبریک میگم. ‫- اوه، ممنون. باحال نیست؟
‫- آره، امیدوارم همه‌ی چیزهایی که می‌خواستی باشه. ‫- همینه راستش.
‫خیلی‌خب، مامانم امشب ‫برای جشن تولد دنی
‫توی «گلکسی کاریوکی» ‫یه اتاق گرفته.
‫- خیلی زورم کنی یه اجرای دو نفره می‌کنم. ‫- عالیه.
‫باید یه چیز هم پیدا کنیم که می بلد باشه. ‫نمی‌خوام احساس کنه جدا افتاده.
‫می‌دونی مشکلت چیه؟
‫همیشه اهمیت میدی ‫دیگران چی فکر می‌کنن.
‫آیزاک، اون بلاهای زیادی رو ‫پشت‌سر گذاشته.
‫خیلی‌خب، پس من کاریوکی رو نمیام. ‫پس با می خوش بگذره.
‫- بی‌خیال، فقط داری حسادت می‌کنی. ‫- می‌دونی چیه؟
‫آره، حسودیم شده، ‫ولی این ربطی به حرفم نداره.
‫تنها چیزی که میگم اینه که تو خیلی ‫سخت کار کردی تا عکاسیت رو توسعه بدی،
‫ولی به یه نحوی 15 دقیقه‌ ی تو ‫خیلی شبیه مال می‌ـه.
‫پایان بزرگ، برو بریم.
‫- دست‌های هیجان‌زده. ‫- خوب بود.
‫- خانواده‌ی متیس روال کارش اینطوریه. ‫- فوق‌العاده بود، دنی خرسه.
‫دنی، زدی تو خال. ‫بابا، تو هم بدک نبودی.
‫- خب، من متعهد بودم. ‫- جدی، اجرات...
‫- سعی کردم متعهد باشم. ‫- اجرات عالی بود.
‫ممنون.
‫هی، پدر و مادرم می‌خوان ‫شما و خانم متیس رو برای شام...
‫- دکتیر متیس. ‫- آه...
‫دکتر متیس رو یه وقتی توی ‫باشگاه برای شام دعوت کنن.
‫- حتما، آره. البته. ‫- اوه، خوبه.
‫خوب به‌نظر میاد. الان برمی‌گردم.
‫چیزی نیست.
‫آهنگ سه نفره‌ی ‫«خواهران اسکایلر» چطوره؟
‫- ما نیازی نداریم. ‫- اصلا و ابدا.
‫- من می‌تونم بخونم. شما خواننده پشتیبان باشید. ‫- تدی، میای یه عکسی با ما بگیری؟
‫آره. آره... عالی به نظر میاد. بریم تو کارش.
‫- خیلی خب. این طوری. ‫- بگیر.
‫این رو خیلی خوب می خونی. باید همین رو اجرا کنی.
‫باورم نمی شه چقدر داره لایک می کنه.
‫همه ازش خوششون اومد به غیر از آیزاک.
‫اگه مامان می ذاشت شبکه های اجتماعی ‫بسازی، الآن یه میلیون فالوئر داشتی.
‫ویکتوریا این آخر هفته ما رو ‫دعوت کرده به یه «دادن حق الزحمه.»
‫حتما می ریم.
‫داریم به چی نگاه می کنیم؟
‫اوه، جولز ازم یه عکس گرفت که توی ‫«ریگال» چاپ شد و حالا پستش کردن.
‫- جای زخمت معلومه. ‫- می دونم.
‫جولز، متوجه هستی این ممکنه چقدر می رو لو بده؟
‫آره، من اصلا نداده بودمش به سباستین.
‫- پس چه طوری سر از اینترنت در آورده؟ ‫- نمی دونم.
‫- حتی توی پاکت هم نذاشته بودمش. ‫- من گذاشتمش.
‫جولز خیلی عکس خوبی گرفته بود و دلم می خواست همه ببیننش.
‫خیلی عذر می خوام، سوزان.
‫عیب نداره، می. عیب نداره.
‫زنگ می زنم به مدیر می گم این رو از روی اینترنت برداره
‫جولز همین حالا این رو پاکش کن!
‫هی، چیزی نمی شه، می. عیبی نداره.
‫هی، می دونی چیه؟ فکر می کنم می خوام اتاق رو تسویه کنم
‫اوه، همه چی حساب شده، به علاوه 1ساعت اضافه تر.
‫زنم پول داد یا...
‫نه، یه مرده اومد حساب کرد. اسمش رو نگفت.
‫خب، باشه. گمونم 1ساعت دیگه هم می مونیم پس.
‫مرسی.
‫هی!
‫دیدم سر می چه اتفاقی افتاد.
‫تو هم می خوای من رو متهم کنی که آدم افتضاحی هستم؟
‫برعکس.
‫اوه!
‫مرسی.
‫جولز، فکر نمی کنم می دوستی باشه که داری دنبالش می گردی
‫- شوخیت گرفته، نه؟ ‫- بهت دروغ گفت. تازه، مامان هم گول زد.
‫فقط دارم می گم مواظب باش.
‫برای اولین بار توی زندگیم، بیشتر از یه دونه دوست دارم،
‫- اون وقت تو داری سعی می کنی گند بزنی بهش. ‫- من دارم سعی می کنم کمکت کنم.
‫اگه سعی می کردی کمکم کنی، ‫وجودیت من رو به رسمیت می شناختی.
‫از وقتی شروع کردی به پلیکدن با تدی، دیگه از من خجالت می کشی
‫طوری رفتار می کنی انگار من یه راز کثیفم، ‫درحالی که در حقیقت خواهرت هستم.
‫اگه چیزی لازم داشتی، فقط در اتاقم رو بزن.
‫- باشه؟ ‫- مرسی، سوزان.
‫ببخشید خودمون رو توی دردسر انداختم.
‫فقط می خواستم همه ببینن تو چقدر آدم خاصی هستی.
‫فقط کاش بهم می گفتی.
‫هیچ وقت تاحالا دوستی مثل تو نداشتم.
‫من هم همین طور.
‫میای بالا؟
‫می خوام کمی این پایین مطالعه کنم.
‫باشه. خب، اگه چیزی نیاز داشتی، فقط بهم پیام بده.
‫به همدیگه تکیه می کنیم.
‫فکر نکنم آهنگ «بلک هول سان» رو مثل سابق بشنوم.
‫می دونم. داشتم فکر می کردم یه گروه موسیقی تشکیل بدیم.
‫اوه! بازدید آزاد خونه چه طور پیش رفت؟
‫اوه، عالی بود. شریل می گه حتما به ‫زودی چند تا پیشنهاد بهمون می شه.
‫عالیه. با یکی از دوست هام توی ‫دانشگاه پزشکی تماس گرفتم که
‫- شاید دنبال... ‫- سوزان، خودم ترتیبش رو می دم.
‫عذر می خوام، فقط...
‫بهت گفتم دارم روش کار می کنم. و...
‫می دونم. فقط دارم سعی می کنم کمک کنم.
‫من خودمون رو توی این گرفتاری انداختم. خودم خودمون رو بیرون میارم
‫باشه.
‫- اگه چیزی لازم داشتی، من اینجام. ‫- می دونم که هستی.
‫اوه، به مدیر گفتم عکس صورت میا رو از توی
‫اینترنت برداره.
‫لطفت رو می رسونه.
‫فقط دارم سعی می کنم در امان نگهش دارم.
‫این 5مزرعه توی ایمون کانتی،
‫هر کدوم مالکشون یه شرکت جداگونه ست.
‫که هیچ دارایی دیگه ای نداره.
‫املاک شرکتی.
‫و همشون یه شماره تماس اصلی یکسان دارن.
‫ویلیام آنترمایر، اسکویر.
‫اون وکیل مالاكی داده. بذار حدس بزنم.
‫مالاكی مالک اکثریت هر کدوم از شرکت هاست؟
‫زدی تو خال.
‫و از زمانی که اون شهر توی سال 1922 دایر شد
‫روی تمام زمین های ایمون تاون اسم داد بوده.
‫بعدش بقیه بخش رو خریدن و در ‫سال 1954 به هم پیوندشون دادن.
‫حوزه قضایی مختص به خودشون رو دارن.
‫دوستت کلانتر هنری ویلکینز
‫اداره کلانتری کلِ بخش ایمونه.
‫می داد فقط یه دختر نیست که از یه فرقه فرار کرده.
‫دخترِ رهبرشونه.
‫زنجیر پاره نخواهد شد.
‫می!
‫زنجیر پاره نخواهد شد.
‫- زنجیر پاره نخواهد شد. ‫- می! می!
‫- زنجیر...
‫نمی خوام برگردم.
‫نیازی نیست بری.
‫اما من خاصم.
‫من خاصم.
‫من اونجا آدم خاصی هستم. نمی تونم زنجیر رو پاره کنم.
‫نیازی نیست اونجا آدم خاصی باشی. ‫می تونی اینجا آدم خاصی باشی.
‫زود باش. بیا برگردیم تو.