‫- حاضری، دلیا؟ ‫- خب، بریم.
‫1، 2، 1، 2، 3، 4.
‫- خب، تو امتحان کن. ‫- آره، باشه.
‫قزل‌آلا حاضره..
‫تو بپزش.
‫فقط بندازش تو روغن. کاری نداره.
‫آره، ولی دستورش چی؟
‫فقط روغن رو بریز تو ماهیتابه و اون ماهی رو بپز، لوئیس.
‫ولی تو گفتی خودت می پزی.
‫نظرم عوض شد.
‫گاهی اوقات یه چیزهایی تغییر می کنه، لوئیس.
‫خب، من دوست دارم همه چی مثل قبل بمونه.
‫امتحان کن. بالآخره یه وقتی باید یاد بگیری دیگه.
‫می خوام قبل از این که بریم مرکز شهر، بخورم ها.
‫ماهی پختنی فقط از روغن استفاده می کنم.
‫لوئیس، می شه بیخیال شی؟
‫خب اون چیکار کرد؟
‫فقط حقیقت رو بهم بگو.
‫باشه، باشه.
‫وقتی بابا مرد، من رو کشید نزدیکش.
‫تو بیرون داشتی به پرنده هات ‫یا پرنده های دیگه می رسیدی.
‫اون گفت چندین سال 2تا خانواده داشته.
‫گفت وقتی 19 سالش بود، زده به یه بچه و در رفته.
‫دائم داشت اعتراف می کرد، اما من بهش گفتم...
‫گفتم زودتر بمیر.
‫من رازهام رو با خودم به گور می برم.
‫حقیقت برای پرنده هاست. (یعنی حقیقت بی فایده ست.)
‫کلاغ های سیاه می تونن بهتر از طوطی‌ ها ازمون تقلید کنن
‫کلاغ های سیاه مطمئنا باهوشن.
‫واقعا؟
‫همینجا کنار داروخونه نگه دار، لوئیس.
‫5دقیقه دیگه بر می گردم پیشت، خب؟
‫- 5دقیقه. ‫- خوبه.
‫اون رو می خوای چیکار، دلیا؟
‫بعضی چیزها رو فقط با تفنگ می شه گرفت.
‫این درست نیست.
‫دنیا هیچیش درست نیست.
‫ولی باید توش زندگی کنیم، نه؟
‫دیشب مسابقه رو دیدی؟
‫نه، داشتم فوتبال باکایز رو می دیدم.
‫داربی تو دورآخر پاهاش به هم گیر کرد...
‫و صدمه دید.
‫دیگه به اون اسب اعتماد نکن.
‫من همیشه تو مسابقه می بازم،
‫زیاد اهل اسب‌ و این ها نیستم.
‫آره، می بازی.
‫چند تا مخروط بردار، می خوام ببینم بر و بچ...
‫ لوله کشی آب رو چیکار کردن.
‫باشه.
‫وقتی این جوری گل آلوده که نمی شه خورد.
‫یه مقدار املاح معدنی هم برات خوبه.
‫- سلام فرانک. ‫- عصر بخیر، کلانتر.
‫"یه مقدار املاح معدنی هم برات خوبه"؟
‫پس دستگاه تصفیه برای چیه؟
‫وظیفه بدنمونه.
‫این روزها خیلی ها حساسیت دارن.
‫ببخشید، لوئیس.
‫باید وانتت رو جابجا کنی.
‫زیادی به اون شیر آتش نشانی نزدیکی، لوئیس!
‫بله، آقا. زیادی نزدیکم.
‫می دونم دارم زیادی گیر می دم،
‫ولی اگه یه متر این ها بری عقب، خیلی آقایی.
‫من چه رنگی هستم؟
‫فقط وانتت رو جابه‌جا کن لوئیس، مرسی.
‫وانتت رو جابجا کن. وانتت رو جابجا کن.
‫اصلا اینجا چیکار می کنی؟
‫منتظر دلیام.
‫روز خوش، رفیق.
‫روز خوش.
‫برو.
‫حرکت کن!
‫بر می گردیم خونه.
‫نباید دزدی کنی.
‫دیگه هیچ کس پولش نمی رسه دارو بخره.
‫توی قفسه هم کلی دارو بود...
‫آره، ولی نباید دزدی کنی، دلیا.
‫ولی این ها برای توئه، لوئیس.
‫تو آدم مهربونی هستی، لوئیس.
‫می دونی که چه قدر دوستت دارم؟
‫مردم همیشه می بینن که تو متفاوتی، ولی اشکالی نداره.
‫چون از اون ها بهتری.
‫این واقعیت محضه.
‫پس عصبانی نشو، خب؟
‫من بیکار شدم.
‫ولی نزدیک شهر تولیدو بهم پیشنهاد یه کار دادن.
‫می خوام برم اونجا.
‫واقعا متأسفم، لوئیس.
‫نباید بری سمت غرب.
‫چاره ای ندارم. باید کار کنم، لوئیس.
‫ولی تو اینجا با من زندگی می کنی.
‫من برای 6ماهت قرص جور کردم.
‫تو مغازه ابزارفروشی هم که کار تمام وقت داری.
‫می تونی تنهایی از پس زندگی بر بیای.
‫نمی خوام.
‫اون 2هفته ای که با موراگ رفتم شکار، تونستی.
‫ببین، متأسفم.
‫لوئیس، متأسفم.
‫بیا بریم کافه یه نوشیدنی بزنیم،
‫اونجا درباره اش حرف می زنیم.
‫نه، نه، من ساعت 9:30 می‌خوابم.
‫- می‌دونم... ‫- من نوشیدنی نمی‌خورم.
‫می‌دونم ولی یه نوشیدنی که نمی‌کشتت.
‫من نوشیدنی نمی‌خورم، چون بدخلق میشم.
‫دیگه بابا نیست، لو. ‫می‌تونی هر کاری خواستی بکنی.
‫امشب باهام بیا بریم بیرون، ‫خوش می‌گذره!
‫من ساعت 9:30 می‌خوابم!
‫آخ! آخ!
‫ولم کن لوئیس! ‫دردم میاد.
‫آروم باش لوئیس. ‫داری بهم صدمه می‌زنی.
‫نباید بری، دلیا.
‫خیلی خب. باشه. باشه.
‫امشب همینجا نوشیدنی می‌‌خورم، خب؟
‫تو هم می‌تونی ساعت 9:30...
‫بخوابی.
‫توی یخچال نوشیدنی دارم.
‫آروم باش. آروم باش.
‫فردا صبح حلش می‌کنیم، قول میدم.
‫من فقط... میرم نوشیدنیم رو بیارم، خب؟
‫دلیا؟
‫آره، همینجاست دیگه.
‫دلیا؟
‫دلیا، بیدار شو.
‫لوئیس؟
‫لوئیس، خونه‌ای رفیق؟
‫وای نه...
‫دلیا، هستی؟
‫وای نه...
‫سلام، لوئیس، من... ‫حالت خوبه، رفیق؟
‫دستات خونیه.
‫از داروخونه دزدی شده،
‫باید با دلیا صحبت کنیم.
‫دلیا مرده.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫دلیا مرده و نمی‌دونم چه اتفاقی افتاده.
‫رفیق، فقط می‌خوایم...
‫می‌خوایم یه نگاه بندازیم، لوئیس.
‫میشه بری عقب؟
‫می‌خوایم یه نگاه به داخل بندازیم.
‫کس دیگه‌ای... ‫ای وای!
‫دلیا؟ خدای من.
‫لعنتی.
‫چی شده لوئیس؟
‫- یه آمبولانس برام بفرستید. ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم، من داشتم...
‫دیشب داشتم نوشیدنی می‌خوردم.
‫همه‌ی اینا کار توئه؟
‫آره، آره.
‫تو به خواهرت صدمه زدی؟
‫اوهوم. اوهوم.
‫- من این کار رو کردم. من گرفتمش. ‫- چرا گرفتیش؟
‫دیشب گرفتمش چون گفت می‌خواد بره.
‫گفت می‌خواد از اینجا بره.
‫ولی تو نمی‌خواستی بره؟
‫نه، منم می‌تونستم باهاش برم.
‫اما بهش گفتم هرشب ساعت 9:30 می‌خوابم.
‫هر شب ساعت 9:30! ‫من خیلی احمقم!
‫- خیلی خب، با ما بیا. ‫- خیلی احمقم!
‫آروم برو، لوئیس.
‫خیلی خب رفیق. ‫می‌خوام یه کاری کنی.
‫می‌خوام بری بیرون.
‫آروم بیا بیرون. ‫خیلی خب، لوئیس.
‫از در رفتی بیرون، ‫برو سمت چپ، به طرف ماشین.
‫ما همه چی رو ردیف می‌کنیم.
‫خب، رفیق.
‫میشه لطفا متهم از جاش بلند شه؟
‫آقای هالینز، می‌خواید اعترافی بکنید...
‫که قبل از صدور حکم ملاحظه کنم؟
‫من داشتم فکر می‌کردم...
‫ایشون حرفی ندارن، جناب قاضی.
‫آقای وکیل، اجازه بدید.
‫آیا متوجهید که شما به قتل عمد...
‫اعتراف کردین؟
‫خب، من می‌دونم که خواهرم رو کشتم،
‫خداوند میگه هر کسی جون انسانی رو بگیره،
‫سزاش مرگه.
‫پس منم سزاوارشم.
‫پشیمانی شما ملاحظه شد.
‫لوئیس هالینز، بدین وسیله شما رو ‫به پنج سال حبس...
‫در ندامتگاه ایالت اوهایو محکوم می‌کنم.
‫لوئیس!
‫[7 سال بعد]
‫خیلی خب، تام. ‫از این طرف.
‫خب، دوستان روز قشنگیه.
‫بیاین بریم یه کم ورزش کنیم. ‫جن، حالت خوبه؟
‫همونجا. سمت راست وایستید.
‫از نرده‌ها بگیرین. ‫لوئیس،
‫داریم میریم لب دریاچه یه کم ورزش کنیم.
‫تو هم باهامون بیا.
‫اونجا هم کلی پرنده هست.
‫بیا بریم.
‫من رو نگاه کن.
‫لری بهم گفت که توی رودخونه ‫اون کار رو کردی.
‫کم مونده بود توی رودخونه‌ی ‫بیرون خونه‌مون غرق بشم.
‫می‌دونم.
‫همین باعث ضربه‌مغزی شده.
‫دیگه چی یادته؟
‫بعدش مامان رو بردن بیمارستان.
‫از اون موقع هم دلیا مراقبم بود.
‫همیشه می‌گفت مامان زندگیش رو ازش گرفت.
‫اما نمی‌دونم چه جوری میشه ‫ زندگی کسی رو گرفت.
‫این یه اصطلاحه، لوئیس.
‫آسیب مغزیت اغلب همون علائمی رو ‫نشون میده،
‫که توی اوتیسم هم هست.
‫یادت میاد هر حرفی که می‌زنیم ‫دقیقا همون معنی رو نمیده؟
‫مثل تشبیه، شوخی.
‫مامان هیچ وقت شوخی نمی‌کرد.
‫دلیا چطور؟
‫تا حالا خندوندتت؟
‫ببین، اگه در موردش حرف بزنی،
‫می‌تونه کمکمون کنه به لوئیس سابق برسیم.
‫شنیدم آواز هم می‌خوندی.
‫موسیقی موردعلاقه‌ت چیه؟
‫"زنگ‌های طلایی رو براشون بزن."
‫میشه یه کم برام بخونی؟
‫احمقانه‌ست.
‫قهوه‌ای، شاید لجبازباشه. کبوتر چاهی...
‫پرنده‌های کمی به انسان زیاد نزدیک شدن،
‫مثل کبوتر چاهی...
‫ملاقاتی داری.
‫بیا، لوئیس. ‫اولین ملاقاتیته،
‫هیجان‌انگیزه!
‫می‌تونی یه چند ساعتی بری بیرون،
‫بذاری یه نفسی بکشم.
‫نمی‌تونم از اینجا برم. ‫من اینجا زندگی می‌کنم.
‫یه چیزی بگم؟ ‫تو برو تو اتاق ببینش،
‫منم امروز ناهار برات ماکارونی می‌گیرم.
‫سلام.
‫حتما لوئیس رو می‌شناسی؟
‫- سلام لوئیس. ‫- همه چی حله؟
‫خیلی خب.
‫من رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫خب، منم مثل تو...
‫اهل لدینگم.
‫حتی الان هم که نگاهت می‌کنم، ‫اون بچه‌ی عجیب و غریبی رو...
‫یادم میاد که توی خیابونا پرسه می‌زد.
‫اون هم پابرهنه.
‫یا یه چوب روی زمین می‌کشیدی ‫یا اون ماشین بازی رو.
‫من با بیلی دایسون نوشیدنی می‌خوردم.
‫خب، اون هیچوقت زیاد نمی‌خورد، ‫برای همین من می‌خوردم...
‫و کلی تفریح می‌کردیم.
‫اون شبی که خواهرت دلیا اومد، ‫من و اون...
‫داشتیم توی کافه تی‌جی ‫ بیلیارد بازی می‌کردیم،
‫[مسافرخانه]
‫راستش تازه اون کافه‌ی قدیمی رو خریده بودم.
‫الان دارم بازسازیش می‌کنم. ‫می‌خوام یه حال و هوای تازه بهش بدم.
‫می‌خوام کافه صبحونه باشه.
‫یه جایی که بشه بعد از کلیسا ‫خانواده‌ت رو ببری.
‫تو... اون شب دلیا رو دیدی؟
‫آره.
‫اما از اون موقع به بعد ‫سعی کردم توبه کنم.
‫یه آدم دیگه شدم، پاک شدم. ‫عضو معتادان گم‌نام شدم و اینا.
‫دخترم رزی رو بزرگ کردم.
‫بیلی دایسون هم سعی کرد ‫مسیر زندگیش رو عوض کنه.
‫آدم باخدایی بشه.
‫الان توی «داونی» واسه خودش کلیسا داره.
‫ آدما رو دونه دونه رستگار می‌کنه.
‫لعنتی، فکر کنم بشه گفت ‫که حتی من رو هم رستگار کرد.
‫چرا اینا رو به من میگی؟
‫چون حقیقت اینه، ‫که نمی‌دونم چه قدر....
‫از اون شب یادت میاد...
‫حقیقت واسه پرنده‌هاست.
‫تو سرطان داری؟
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫کسی چه می‌دونه؟
‫بابای من سرطان داشت.
‫اما دلیا رازهاش رو با خودش ‫به گور برد.
‫لوئیس.
‫تو تمام حقیقت رو نمی‌دونی. ‫نمی‌دونی چه جوری مرد.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫همه چی مرتبه؟
‫آره، مشکلی نیست. چیزی نیست. ‫ببخشید، ممنونم.
‫بگو چی می‌دونی! ‫بگو چی می‌دونی!
‫کافیه، لوئیس!
‫- عیبی نداره، چیزی نیست. ‫- عقب وایستا. باشه؟
‫- آروم باش، رفیق. ‫- چه خبر شده؟
‫می‌فهمی چی میگم، لوئیس؟
‫لوئیس فقط یه کم زیادی هیجانی شد.
‫ما کارمون تموم نشده.
‫- باشه. ‫- تو دیگه برو.
‫- با من بیاین، آقا. ‫- باشه، خیلی خب!
‫- دیگه برو. ‫- گفتم با من بیاین.
‫باشه، خیلی خب! دارم میرم.
‫باشه.
‫من دوست دارم در مورد تموم موجودات بدونم.
‫توی هند، سه نفر یه فیل مادر رو...
‫از بچه‌ش جدا کردن، اون بچه رو ازش گرفتن.
‫بعد از چند سال، ‫مامانش اونا رو پیدا کرد؛
‫فیل‌ها هم مثل من حافظه‌ی خوبی دارن.
‫اون فقط می‌خواست بدونه ‫چه بلایی سر خانواده‌ش اومد.
‫یعنی چی؟ خانواده کیه؟
‫دلیا تنها خانواده‌ی منه.
‫گوش کن، امروز به خاطر پرخاشگریت،
‫تنهایی غذا می‌خوری.
‫اسم اون مرده چی بود؟
‫کی؟ کسی که اومد ملاقاتت؟
‫لجر گفت، اسمش استکر کوله.
‫بیلی دایسون توی داونی زندگی می‌کنه. ‫استکر کول توی کافه‌ست.
‫بیلی دایسون توی داونی زندگی می‌کنه.
‫استکر کول توی کافه‌ست.
‫فکر کنم خواهرت رو می‌شناخت.
‫چی؟
‫لوئیس، اینجوری نگاهم نکن.
‫هر چی که گفته رو فراموش کن.
‫متاسفم، لری.
‫سلام لوئیس.
‫صبح بخیر.
‫میری هوا بخوری، لوئیس؟
‫لوئیس؟
‫لوئیس؟ کجا میری؟
‫لوئیس؟
‫بله، می‌شنوم خانوم جیمز.
‫لوئیس رو می‌شناسم، باشه. ‫استکر رو هم همینطور.
‫آره، عجیبه. ‫ترتیبش رو درمیارم.
‫فعلا خداحافظ.
‫کارآگاه کول.
‫سلام فرن. ‫بو والستون صحبت می‌کنه.
‫کلانتر بو والستون. ‫چه خبرها؟
‫هیچی، الان در مورد یه حمله بهم خبر دادن.
‫تو تیمارستان دیرهاست اتفاق افتاده.
‫کار لوئیس بوده.
‫آره، بعد از این که داداشت رفته پیشش،
‫غیبش زده. یه کمی عجیبه، نه؟
‫نه بابا؟
‫آره، نمی‌دونم جریان چیه،
‫الان می‌خوام یه سر برم اونجا.
‫فرنی؟
‫بیلی دایسون تو داونی زندگی می‌کنه.
‫استکر کول توی کافه‌ست.
‫بیلی دایسون تو داونی زندگی می‌کنه.
‫استکر کول توی کافه‌ست.
‫دقیقا همینجا همدیگه رو دیدن.
‫بعدش همین که دیدم بحثشون شد،
‫- جداشون کردم. ‫- می‌خواید شکایت کنید؟
‫خب، این حق رو دارم، اما نیازی نیست.
‫نه، منظورم این نبود نمی‌تونید،
‫فقط هر وقت بخواین می‌تونیم...
‫نیازی نبود بیای.
‫اثری از لوئیس نیست؟
‫نه. داریم درمورد همین حرف می‌زنیم.
‫ایشون کارآگاه پلیس ایالتیه، ‫فرانسین کول.
‫قبلا همکار بودیم.
‫فکر کنم اومده ببینه چرا داداشش...
‫این ور و اون ور میره و شیطنت می‌کنه.
‫الان می‌خواستم از این دوستان بپرسم...
‫که تا حالا لوئیس تو اینجا ‫رفتار خشونت‌آمیزی داشته؟
‫نه، نه.
‫خیلی خب.
‫گفتی وقتی همدیگه رو ‌دیدن ‫یه کمی پریشون شد؟
‫نه،
‫آقای کول یه چیزی بهش گفت ‫و بعدش لوئیس داد زد،
‫- " چی شده؟" ‫- یه سوال.
‫چه جوری تونست از اینجا بره؟
‫حکمش تموم شده بود.
‫اینجا می‌تونن داوطلبانه بمونن.
‫رفت و آمدشون آزاده.
‫باید جواب بدم، ببخشید.
‫شاید رفته یه دوری بزنه؟
‫نه، نه. حتی فکرِ ‫ تغییر دادن کارهای روزمره،
‫اون رو هراسون می‌کنه.
‫فکر نکنم رفته باشه یه دوری بزنه.
‫آره، حتما داداشتون چیزی گفته...
‫که اونجوری به همش ریخته.
‫آره، ممنون ایان.
‫آره، درست حدس زدیم، ‫پسرِ بن پترسون...
‫دیده که لوئیس ‫از خونه‌ی قدیمیشون رفته بیرون،
‫خدا می‌دونه چی کار می‌کنه.
‫تا گمش نکردیم، میرم دنبالش.
‫- منم باهات میام. ‫- خودم ردیفش می‌کنم.
‫- عمراً. ‫- خیلی خب، با هم ردیفش می‌کنیم
‫- من رانندگی می‌کنم. ‫- خودم رانندگی می‌کنم.
‫واقعا خانوم نازنینیه. ‫خیلی ممنون.
‫متشکرم.
‫یه کارت بردار، هر کارتی، دلیا.
‫باشه.
‫نذارم ببینی یا نشونت بدم؟
‫- برداشتم. ‫- یادت نمیره؟
‫- نه، یادم می‌مونه. ‫- باشه.
‫خب، کارتت چی بود، دلیا؟
‫شیشِ پیک.
‫نه!
‫بیلی دایسون تو داونی زندگی می‌کنه.
‫استکر کول توی کافه‌ست.
‫بیلی دایسون تو داونی زندگی می‌کنه. ‫استکر کول توی کافه‌ست.
‫"بعضی چیزها رو فقط با اسلحه میشه گرفت."
‫آره، خوبه.
‫نه، ممنون که زنگ زدی، ایان.
‫خیلی خب، خداحافظ.
‫خب، لوئیس رو دیدن که از خونه زده بیرون ‫و به سمت شرق رفته.
‫- چطوره بریم سر راهش... ‫- جاده‌ی پردن.
‫- آره، آره. ‫- جاده‌ی پردن.
‫آره، درسته.
‫این ماشین مثل خوک‌دونیه.
‫آلیسون دیگه اینجا رو تمیز نمی‌کنه؟
‫بعد ازرفتنت رفته مرخصی.
‫فکر کردی من دلم واسه ‫اون کلانتری مزخرف تنگ شده؟
‫من بی‌نظمی رو ترجیح میدم.
‫- چی؟ ‫- یه بی‌نظمی زیبا.
‫می‌دونی، میگن آدمای خلاق...
‫توی محیط‌های نامرتب زندگی می‌کنن. ‫تا حالا شنیدی؟
‫انیشتین هم اتاقش نامرتب بود. ‫یه همچین چیزی.
‫اون لوئیسه، خیلی خب.
‫آروم، رفیق!
‫خب، لوئیس نیست.
‫شاید دور زده رفته میپل هیل؟
‫ممکنه از جاده‌ی کلز رفته باشه؟ ‫نظرت چیه؟
‫به نظرت کجا داره میره؟
‫نمی‌دونم.
‫وقتی بازنشسته بشم، شاید ‫یکی از این مزرعه‌های کوچیک بخرم.
‫چندتا جوجه داشته باشم.
‫با یکی دو تا بز.
‫گاو نه، گاو رو بیخیال.
‫اما بز رو بیخیال نمیشی؟
‫وقتی تو مزرعه‌ی شوهر سابقم زندگی میکردم...
‫خدا روحش رو لعنت کنه.
‫یه روز وقتی روی مبل پذیرایی نشسته بودیم،
‫یه لحظه از جاش بلند شد ‫و چشماش از حدقه زد بیرون،
‫من گفتم چه‌ت شده؟
‫همینجوری زل زده بود به پنجره.
‫بلند شدم، دیدم یکی از ‫ بزهای کله‌شق و پیرش،
‫روی کاپوتِ...
‫وانت شورلت جدیدش وایستاده.
‫داشت آنتنش رو می‌جویید!
‫انقدر جویید تا کنده شد. ‫همینجوری زل زدم بهش،
‫انگار با نگاهم می‌گفتم ‫"گندت بزنن که ماشین داج نخریدی."
‫می‌خواستی اذیتش کنی.
‫خلق و خوی حیوونای اهلیه دیگه...
‫کنترل کردنشون سخته.
‫بریم استکر رو ببینیم.
‫استکر کول اینجاست؟
‫چیزی گفتی؟
‫گفتم استکر کول اینجاست؟
‫نه، رفته دنبال دخترش.
‫برای دیوار کاذب اومدی؟
‫باید در مورد خواهرم ‫با استکر کول حرف بزنم.
‫بیلی دایسون تو داونی زندگی می‌کنه.
‫استکر کول تو کافه‌ست.
‫خب، نظرت چیه؟
‫به نظرم اخیرا ‫کارهای خنده‌دار می‌کنی، بابا.
‫فقط ذهنم خیلی درگیره، همین.
‫سلام.
‫سلام. تو کی هستی؟
‫وای، چشمات چه قدر درشته.
‫چشمای شترمرغ‌ها از مغزشون گنده‌تره.
‫می‌تونن شکارچی رو ‫از سه کیلومتری ببینن.
‫اون گوشی آیفونه؟
‫توش گوگل داری؟
‫آره، چطور؟
‫خب، می‌خواستم دنبال آدرس بیلی دایسون ‫توی داونی بگردم.
‫ما نباید با غریبه‌ها حرف بزنیم،
‫تو هم عجیب و غریبی.
‫همینجا صبر کنید.
‫- اون بادبادکه؟ ‫- فکر کنم.
‫بابام این رو واسه‌م درست کرده بود.
‫نیاز دارم یه چیزی رو تو گوشیت ببینم. ‫معامله می‌کنی؟
‫اسمش چی بود؟
‫نمی‌تونم اسمم رو بگم.
‫احتمالا الانا دارن دنبالم می‌گردن.
‫نه، کسی که دنبالشی رو میگم.
‫- بیلی دایسون. ‫- کی دنبالت می‌گرده؟
‫- طوسی خیلی کسل‌کننده‌ست، بابا. ‫- خودت کسل‌کننده‌ای.
‫- خودتی. ‫- تویی.
‫- تویی! ‫- تویی!
‫- یه رنگ رو انتخاب کن دیگه! ‫- نه، کسل‌کننده‌ست.
‫زیادی طوسیه.
‫سلام استک.
‫سلام بوگی.
‫- چطوری خانوم کوچولو؟ ‫- خوبم.
‫سلام عمه فرنی.
‫سلام دخترجون.
‫باید در مورد دیدارت با لوئیس ‫حرف بزنیم.
‫چطوره این رنگا رو برداری...
‫و بری اونی رو که دوست داری، ‫انتخاب کنی؟
‫اما صورتی نباشه.
‫چی شده؟
‫هیچی، فقط لوئیس به یه پرستار آقا ‫حمله‌ور شده...
‫و غیبش زده.
‫کجا رفته؟
‫گفتیم شاید تو بتونی بهمون بگی.
‫چرا رفتی دیدنش؟
‫تا حقیقت رو بهش بگم.
‫حقیقت رو بهش بگی؟ ‫چه حقیقتی؟
‫چی گفتی؟
‫بهش گفتم که اون شب ‫با خواهرش نوشیدنی خوردم.
‫- در مورد دلیا حرف زدی؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، ما می‌دونیم که دلیا ‫قبل از مرگش...
‫آخرین بار اینجا دیده شده.
‫چیز دیگه‌ای هم هست که باید بدونیم؟
‫نه.
‫- پس هیچی نیست؟ ‫- نه.
‫حرف دیگه‌ای داری، بو؟
‫نه، الان نه. ‫چیزی به ذهنم نمی‌رسه.
‫باشه، اگه خبری از لوئیس شد، بهمون بگو.
‫شماره‌مون هنوز همونه.
‫جدی؟ مال منم همینطور.
‫- خدافظ رزی. ‫- خدافظ عمه فرنی.
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫امیدوارم بدونی داری با اینجا ‫ چی کار می‌کنی، استکر.
‫همه عاشق پنکیکن، کلانتر.
‫حالا دیگه اون کلانتره.
‫درسته، یادت نره.
‫چی شده، بابا؟
‫هیچی، هیچی، هیچی.
‫دیوونه‌ بازی‌های همیشگی عمه فرنیته دیگه!
‫بیا بشین. ‫نشونم بده ببینم چی برداشتی.
‫کدو تنبل تند و سیب‌زمینی شیرین.
‫اینا رو باید به منو اضافه کنیم،
‫نه دیوار.
‫امکان نداره، یکی دیگه انتخاب کن.
‫این درسته که برای خاکستر کردن،
‫جسم رو می‌سوزونن؟
‫این حرفا رو کی گفته؟
‫من نمی‌خوام بسوزوننم. ‫تو چی؟
‫راستش بهش فکر نکردم.
‫نه. این چطوره؟
‫دلیا هالینز رو خاکستر کردن؟
‫فالگوش وایستاده بودی؟
‫آخه...
‫اگه من می‌دونستم قراره بمیرم، می‌ترسیدم.
‫همه از مرگ می‌ترسن.
‫تو گفتی مامان نمی‌ترسید.
‫که با ماشین اون تابلوی ایست رو رد کرد.
‫خب، اون فرصتی نداشت.
‫عزیزم.
‫شاید همین به صلاح بوده.
‫بیا پیشم
‫سلام.
‫اینجا خونه‌ی بیلی دایسونه؟
‫آره.
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫بفرما تو.
‫یه نفر اومده ببینتت، بیل!
‫سلام.
‫شما کشیش دایسونی؟
‫درسته.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫من رو می‌شناسی؟
‫چهره‌ت آشناست.
‫این خانومم هلناست.
‫الان همدیگه رو دیدیم.
‫پسر بزرگه‌تون رو ندیدم.
‫اون هم مودبه؟
‫گرگوری...
‫اون اینجا نیست.
‫کجاست؟
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫اون رو هم مثل خواهرم دلیا کشتن؟
‫می‌شناسیش؟
‫گرگی رو به سرپرستی گرفته بودن.
‫نمی‌خوای بری اتاقت، رفیق؟
‫می‌خوام اینجا بازی کنم.
‫چه بلایی سر دلیا اومد؟
‫نمی‌دونم، لوئیس.
‫تو لوئیس هالینزی؟
‫برو تو اتاقت!
‫استکر کول گفت شب مرگش، ‫با استکر بودی.
‫من باید یه خطبه رو تموم کنم،
‫پس...
‫ادامه‌ی حرفامون رو تو راه بزنیم، ‫باشه لوئیس؟
‫جریان چیه، بیل؟
‫فعلا.
‫بیل؟
‫متاسفم که این رو میگم ‫اما فکر می‌کنم که داداشت...
‫داره یه چیزی رو قایم می‌کنه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫فکر کنم وقتی امشب رفتم خونه،
‫باید یه نگاهی به پرونده‌ی دلیا بندازم.
‫زندگی متاهلی چطوره، بو؟
‫عالیه، آره.
‫من که دلتنگش نمیشم.
‫چه بلایی سر دلیا اومد؟
‫خواهش می‌کنم، لوئیس.
‫امروز شنبه‌ست.
‫الان باید بری خونه و استراحت کنی.
‫من دیگه رسم سبت رو دنبال نمی‌کنم.
‫تو از کجا می‌دونی من سبت انجام میدم؟
‫بابات گفته بود.
‫فعلا خداحافظ.
‫تو بابام رو از کجا می‌شناسی؟
‫اون خیلی آقا بود.
‫مثل خودت.
‫برو استراحت کن.
‫باید دوباره ایمانت رو تقویت کنی.
‫مگه تو کشکیش ادونتیست روز هفتمی؟
‫نه.
‫بابا می‌گفت روحمون تا روز قیامت خوابه.
‫اما نمی‌دونم کی برای دلیا این اتفاق میفته.
‫خب، بعضیا احساس می‌کنن ‫که اگه بعد مرگ،
‫روحمون مستقیم بره بهشت، ‫پس رستاخیز واسه چیه؟
‫حتما وقتی بچه بودی، ‫بابات برات از کتابای «مارتین لوتر» خونده؟
‫"همین که چشماتون بسته بشه، بیدار میشید."
‫"هزار سال مثل این می‌مونه...
‫که نیم ساعت خوابیدم."
‫حافظه‌ی خوبی داری، لوئیس.
‫دلیا میگه حافظه‌م مثل فیله.
‫اما فکر کنم فقط یه تشبیهه.
‫آره، درسته.
‫شاهین بحری می‌تونه با سرعتِ ‫320 کیلومتر در ساعت پرواز کنه.
‫واقعا؟
‫تا اوج آسمون پرواز می‌کنه،
‫بعدش واسه شکار سریع میاد پایین.
‫به حیات وحش علاقه داری؟
‫پرنده‌ها و فیل‌ها رو دوست دارم.
‫من باید برگردم سرکارم.
‫باید بری خونه.
‫دوباره میگم، سبت خوبی داشته باشی.
‫تا وقتی که نفهمم چی به سر دلیا اومده،
‫آب خوش از گلوم پایین نمیره.
‫اون رو بذار کنار، لوئیس.
‫می‌دونی که کار درستی نیست.
‫این دنیا هیچیش درست نیست، ‫اما به هر حال باید توش زندگی کنیم.
‫بیا دفترم.
‫حقیقت رو بهت میگم.
‫بشین.
‫داداش استکر در مورد من باهات حرف زد؟
‫استکر کول بهم نگفته بود داداشین.
‫ای خدا، لوئیس.
‫تو هم برادرمی.
‫خانواده‌ی من فقط دلیا بود.
‫اونشب با دلیا نوشیدنی خوردی؟
‫آره، پیش استکر و لایل بودم.
‫لایل کیه؟
‫پسرعموم، لایل.
‫پسرعموت لایل کیه؟
‫لایل دایسون.
‫داشتیم نوشیدنی می‌خوردیم و خوش بودیم.
‫اون دلیا رو کشت؟
‫داری به پسرعموت زنگ می‌زنی؟
‫دارم به پلیس زنگ می‌زنم، لوئیس.
‫آخه چرا؟
‫به خاطر خودت.
‫اگه الان بری، یه کلمه هم حرف نمی‌زنم.
‫بلند شو.
‫لایل دایسون کجا زندگی می‌کنه؟
‫نمی‌تونم! نمی‌تونم این کار رو بکنم!
‫این پازل سختیه، لوئیس.
‫ماهیگیر رو می‌بینی، دلیا؟
‫آره.
‫ممکنه بیفته توی اون آبشار.
‫دنبال قزل‌آلا می‌گرده.
‫واقعا دنبال قزل‌آلاست؟
‫خیلی خب.
‫شما با استکر کول تماس گرفتید. ‫پیغام بذارید.
‫3-35 در فصل آخر،
‫21-17 نبراسکا...
‫سلام.
‫سلام، امشب سرنخی پیدا کردی؟
‫چیز به دردبخوری تو پرونده‌ی دلیا بود؟
‫سلام.
‫نه. هیچی.
‫چطور؟ چیزی شنیدی؟
‫چندتا حدس دارم که دارم روش فکر می‌کنم.
‫خونه‌م.
‫حالا منظورت چیه؟
‫ما که بررسیش کردیم، یادت میاد؟
‫چرا یه تکونی به هیکلت نمیدی بیای اینجا؟
‫چطوره فردا صبح،
‫یه سر بیای کلانتری؟
‫خداحافظ.
‫حقیقت مال پرنده‌هاست.
‫[لایل دایسون]
‫لایل دایسون توی حفاری انحصاری هیوئه.
‫وقتی لوئیس در مورد خواهرش دلیا حرف زد،
‫دیدم که بیل رنگش پرید.
‫نباید می‌ذاشتم با اون مرد دیوونه بره.
‫تقصیر تو نیست.
‫معلومه که نیست!
‫شبایی که تا دیروقت کار می‌کنه ‫همونجا می‌مونه،
‫اما باید شک می‌کردم.
‫بذارید این رو ازتون بپرسم.
‫چون بیلی کشیش بوده،
‫خیلیا بهش اعتماد داشتن.
‫به نظرتون بیلی درمورد دلیا...
‫یه چیزی می‌دونسته؟ ‫مثلا در مورد مرگش؟
‫ما همه‌مون می‌دونیم ‫که بیلی و لایل و استکر،
‫اون شب با دلیا نوشیدنی می‌خوردن.
‫من نمی‌دونستم.
‫بهتون نگفته بود؟
‫کدوم طرفی بپیچم؟
‫ماشین دوم رو روشن کن!
‫ببخشید. لایل دایسون کدومه؟
‫چی؟
‫لایل دایسون کدومه؟
‫من آدم منحرف توی تیمم راه نمیدم.
‫اخراجش کردم رفت.
‫اینجا باید کلاه ایمنی بذاری.
‫برو، برگرد.
‫ببخشید. لایل دایسون کجا زندگی می‌کنه؟
‫بیا بریم!
‫می‌بینی چه قدر گوشتیه؟ ‫مثل میلک‌شیکه.
‫طعمه‌ی جهنده‌ست؟
‫نه، داداش. گول‌زنکه. ‫من از طعمه‌ی شناور استفاده می‌کنم.
‫یه دونه دارم بنفشه و شکمش نارنجیه.
‫من قبلا گول‌زنک درست می‌کردم.
‫جدی؟
‫آره. طعمه‌های پردارن و شبیه زالو وخرچنگن.
‫تو اینجا کار می‌کنی؟ ‫کارت چیه؟
‫دنبال لایل دایسونم.
‫لایل دایسون؟
‫اگه بیدار باشه، داره نوشیدنی می‌خوره.
‫خب، معمولا کجا نوشیدنی می‌خوره؟
‫تو چی کار داری که لایل ‫ کجا نوشیدنی می‌خوره؟
‫باید در مورد خواهرم دلیا، ‫چند تا سوال ازش بپرسم.
‫اون یه آدم عوضی و مریضه.
‫آره، احتمالا تو کافه شفی باشه.
‫شفی رو می‌شناسی؟
‫یه کافه سر نبش فولسام و خیابون نهمه.
‫فولسام و خیابون نهم. ‫فولسام و خیابون نهم.
‫داری اشتباه می‌زنی.
‫این ربطی به مرگ دلیا نداره.
‫خب، فکر کنم این که استکر داداشته،
‫کورت کرده، فرنی.
‫هیچ ربطی نداره.
‫توی داونی قتل شده.
‫یه دیوونه داره واسه خودش می‌چرخه.
‫داری خیلی بیشتر از درآمدت زحمت می‌کشی.
‫خب، لوئیس توی لدینگ ‫به یه پرستار حمله کرد، پس عملاً...
‫رسیدگی به این قتل وظیفه‌ی تو نیست، بو.
‫اما فرن، اگه قضیه...
‫می‌خوای باهام دربیفتی؟
‫من فقط می‌خوام کارمون رو بکنیم.
‫دوباره بهت نمیگم.
‫آره، خب، منم یه کلانترم. پس باید...
‫هنوز اینجایی چاقالو؟
‫واقعا تومخی شدی.
‫پرونده‌ی قتل دلیا هم ‫هنوز تحت اختیار منه،
‫خودت هم می‌دونی.
‫[یه سربه شفی بزنید ‫و نوشیدنی خنک بنوشید.]
‫[مسابقه‌ی اسب‌دوانی]
‫بده بهش، دنیلز! بده بهش!
‫برو احمق.
‫تو لایلی؟
‫چی؟
‫نه. اون لایله.
‫تو لایل دایسونی؟
‫من لوئیس هالینزم.
‫دلیا هالینز هم خواهرم بود.
‫لوئیس هالینز.
‫الان توی تلویزیون دیدمت.
‫چه بلایی سر دلیا اومد؟
‫بگو!
‫برو به درک.
‫داری تعقیبم می‌کنی؟
‫آره، دارم تعقیبت می‌کنم.
‫کشیش دایسون گفت که تقصیر تو بوده.
‫تو دلیا رو کشتی؟
‫بیلی قبل از این که بکشیش ‫چی بهت گفت؟
‫بگو چه بلایی سر خواهرم اومد.
‫آروم باش.
‫باهاش نوشیدنی خوردیم و بعد رفت خونه.
‫و جنابعالی کشتیش.
‫دیگه نمی‌خوام اسم دلیا هالینز رو بشنوم.
‫یک، دو، یک، دو، سه، چهار...
‫باید ادامه بدی، دلیا.
‫باشه.
‫لایل دایسون کجا زندگی می‌کنه؟
‫وقت استراحته.
‫توی دو روز دوبار اومدی.
‫اخبار رو دیدی؟
‫لوئیس بیلی دایسون لعنتی رو کشته.
‫زده بود تو سرش و خونش ‫پخش شده بود کف کلیسا.
‫چیه؟ به نظرت مقصر منم؟
‫چرا تو کارش دخالت کردی؟ ‫چرا اینجا رو خریدی؟
‫چون می‌خوام یه کار مفید کنم.
‫بیشتر از چیزی که تو فکر می‌کنی مفیدی.
‫من کاری جز مواظبت از تو نکردم.
‫واقعا؟ باشه. پس رزی چی؟
‫مثل مادرش بودی ‫اما بعد از اون شب،
‫دیگه نیومدی دیدنش.
‫وقتی انقدر طرفدار مسیحیت شدی، ‫دیگه همه چی واسه من تموم شد.
‫متاسفم که از خودت متنفر شدی.
‫یه اتفاق بد حتما نباید ‫منجر به یه اتفاق بد دیگه بشه.
‫همچین اتفاقی افتاده؟
‫دقیقا این اتفاق افتاده.
‫دچار اعتیاد شدی. ‫بعدش کارت رو از دست دادی.
‫- من ارتقا گرفتم. ‫- باشه.
‫پس اون تیراندازی اشتباه و مرخصی...
‫و کش رفتن پول چی؟
‫خودت فرشته‌ای؟
‫می‌دونی چون تنها کلانتر زن بودم، ‫چه قدر اذیت شدم؟
‫چه بهونه‌ی بزرگی.
‫چرا الان نمیری؟
‫برو رشوه‌ت رو بگیر و هر کاری می‌خوای بکن.
‫میرم سراغ لایل دایسون.
‫اون پست‌فطرت‌ترین آدم زمینه،
‫اما کار من همینه.
‫من از مردم مراقبت می‌کنم.
‫لایل دایسون، اونجایی؟
‫کی اونجاست؟
‫من لوئیس هالینزم.
‫دنبال لایل دایسون می‌گردم.
‫ندیدینش؟
‫من شبیه اونم؟
‫اون اینجا نیست.
‫تو پسر لوسیندا هالینز احمقی؟
‫دورین میگه نباید این کلمه رو بگیم.
‫لعنتی، توی این روستا ‫همه همدیگه رو قشنگ صدا می‌کنن.
‫یادشون میره حقیقت رو بگن.
‫مادرت همیشه دنبال حقیقت بود.
‫تو مامانم رو می‌شناختی؟
‫اینجا همه همدیگه رو می‌شناسن.
‫اون عضو «کانتی اورایون» بود.
‫یه گروه ازغیب‌گوها بودیم ‫که با مرده‌ها حرف می‌زدیم.
‫این رو تو وجود تو هم حس می‌کنم، پسر.
‫بیا اینجا.
‫بیا اینجا، کف دستت رو نشونم بده.
‫تو لایل رو از کجا می‌شناسی؟
‫اون برادر عزیزمه.
‫دکترها میگن وضعش خیلی خرابه.
‫اما من میگم درکش نکردن.
‫فکر کنم درست مثل تو، لوئیس.
‫من و لایل هیچ شباهتی به هم نداریم.
‫من کل روز هیچی نخوردم.
‫میشه یه کم...
‫دست به بال من نزن!
‫اون اسلحه رو هم بذار کنار، پسر.
‫خب، اگه کوری، از کجا می‌دونی...
‫می‌تونم بشنوم و بوش رو حس کنم.
‫تو پسر شیطونی هستی، لوئیس.
‫بقیه رو هم مثل خواهرت کشتی،
‫و می‌خوای باز هم آدم بکشی.
‫نه، من هیچوقت دلیا رو نکشتم.
‫این خط رو می‌بینی؟
‫یعنی مستقیم میری جهنم.
‫نه!
‫من گرفتمش، لایل!
‫لایل؟
‫لایل!
‫تو یه بزدلی، لایل دایسون.
‫داداشم رو کشتی، لوئیس.
‫نه، خودکشی کرد.
‫من ویکی دایسونم! ‫وصل کنید به پلیس.
‫لوئیس هالینز همین الان داداشم رو کشت!
‫سلام فرنی. حدس بزن اول به کی زنگ زدن؟
‫برو پی سیب سوخاریت.
‫نه، من جایی نمیرم.
‫خوبش هم میری.
‫اون لایل من رو کشت!
‫می‌بینی؟ ‫لایل خودکشی کرده.
‫- اون داداشم رو کشت! ‫- برات یه کپی ازش می‌گیرم.
‫اون خواهر دیوونه‌شه. ‫بهتره داخل نری.
‫باشه، برو گمشو.
‫نه دیگه!
‫نه دیگه. گم نمیشم.
‫از رفتار گندت خسته شدم.
‫وای.
‫بو نترس شده!
‫مجبورم نکن کارهای خودت رو نبش قبر کنم.
‫شرط می‌بندم اگه بگردم،
‫یه گند و کثافتایی پیدا می‌کنم، نه؟
‫می‌دونم یه دخلی به همه‌ی اینا داری.
‫این اولین تهدید درخوریه ‫که ازت می‌شنوم، بو.
‫هنوز مونده تا کلانتر بشی.
‫هرچند...
‫اول باید واقعا به کسی شلیک کنی،
‫یا حداقل روش اسلحه بکشی.
‫تا حالا به آدمیزاد شلیک کردی؟
‫خوشبختانه، نه. ‫نه، شلیک نکردم.
‫نمی‌دونم با این چرندیاتت،
‫چی رو می‌خوای ثابت کنی.
‫اگه نیاز باشه من اولین نفر ‫اسلحه می‌کشم.
‫من میرم تحقیقات محلی کنم.
‫می‌خوام ببینم کسی لوئیس رو ندیده؟
‫تو اینجا بیکار منتظر بمون.
‫نه، من از منتظر موندن خسته شدم.
‫بو!
‫من تحقیقات محلی می‌کنم. تو منتظر بمون.
‫- من که... ‫- بو!
‫حیوون خونگی کوفتیت نیستم!
‫لعنتی. ای بابا.
‫به خونه‌ی کول زنگ زدین.
‫شما خانوم کول هستین؟
‫من با استکر کول کار دارم.
‫نه، من دخترشم، رز.
‫اون دیگه پیشمون نیست.
‫صدای زنگ خطره.
‫این یعنی یه حیوون درنده داره تقلا می‌کنه.
‫چرخ‌ریسک‌ها ترسیدن. ‫صداشون رو نمی‌شنوی؟
‫چرخ‌ریسک‌ها خیلی نازن.
‫تو چند سالته؟
‫دوازده.
‫برادر یا خواهر بزرگ‌تر نداری...
‫که مراقبت باشه؟
‫نه، تک بچه ‌م.
‫شما؟
‫منم از وقتی خواهرم مرد، تنها شدم.
‫واقعا نباید تنها باشی، خیلی کوچیکی.
‫یه نفر دیگه داره زنگ می‌زنه.
‫میشه با پدرت صحبت کنم؟
‫اون کافه‌ست.
‫شما؟
‫مراقب خودت باش.
‫الو؟
‫سلام رزی! بابات خونه‌ست؟
‫نه.
‫چیزی شده، عمه فرنی؟
‫گوشیش رو جواب نمیده.
‫حتما توی کافه‌ست.
‫همین الان یه آقای عجیب و غریبی ‫زنگ زده بود.
‫اون هم می‌خواست بدونه بابا کجاست.
‫خیلی به پرنده‌ها علاقه داشت.
‫کی بود؟ ‫لوئیس هالینز؟
‫- لوئیس بود؟ ‫- چی بهش گفتی؟
‫راستش رو گفتم.
‫باشه. معلومه عزیزم.
‫با استکر کول تماس گرفتید. ‫پیغام بذارید.
‫گوشی رو جواب بده!
‫استکر کول؟
‫بهم بگو کی دلیا رو کشت.
‫برام سوال بود کی میای اینجا.
‫بگو اون شب بعد از رفتنت ‫چه اتفاقی افتاد.
‫من خیلی خماربودم.
‫حتی نمی‌تونستم وایستم.
‫اما یه جوری تا انبار رفتیم.
‫یعنی چی؟ چه انباری؟
‫دوره.
‫توی جنگله.
‫نشونم بده.
‫نباید بری بیرون...
‫همین حالا نشونم بده!
‫باشه.
‫واقعا نباید...
‫برو! برو!
‫اینجاست؟
‫اونجاست.
‫نشونم بده.
‫آره، اون شبیه وانت لوئیسه.
‫الآن تو راهم. مرسی، آلیسون.
‫همینه.
‫اونجا بشین.
‫بیلی چیا بهت گفت؟
هیچ کس نباید از گناهاش فرار کنه.
‫لوئیس.
‫اسحله رو بنداز، لوئیس.
‫نمی تونم.
‫یه چیزهایی رو فقط با اسلحه می شه گرفت.
‫بندازش! می خوای بمیری؟
‫چیزی نیست. فقط می خواد حرف بزنه!
‫تفنگ رو بنداز، فرنی!
‫بندازش!
‫باشه، لوئیس. باشه.
‫می ذارمش زمین.
‫بیا اینجا تا ببینمت.
‫آروم.
‫آروم میام، باشه؟
‫فقط منم، لوئیس.
‫خب؟
‫زیاد نزدیک نیا.
‫فقط می خوام چشمم بهت باشه، خب؟
‫بگو چه اتفاقی افتاد.
‫ادامه بده!
‫همون طور که گفتم، یادم نیست ‫چه جوری اومدیم اینجا، اما...
‫من اینجا نشسته بودم.
‫لایل و دلیا اونجا بودن،
‫داشتن برای اولین بار با هم درست رفتار می کردن
‫بعدش یه لحظه...
‫لایل از خود بی خود شد.
‫بعدش چی؟
‫سعی کردم جلوش رو بگیرم،
‫ولی اوضاعم خیلی خراب بود،
‫حتی نتونستم درست حرف بزنم. نتونستم کمک کنم.
‫خب.
‫اون به من خندید و به کارش ادامه داد،
‫بعدش دلیا هلش داد.
‫اون رفت دنبالش و از پیرهنش گرفت،
‫هلش داد و بیلی...
‫- کافیه. ‫- نه، کافی نیست!
‫اون موقع بود که بهش حمله کرد.
‫دلیا مقاومت می کرد، ولی زورش نمی رسید.
‫وقتی پرخاشگریش تموم شد...
‫فکر کنم بیلی بهش حمله کرد، چون تنها چیزی که یادمه،
دیدم که می خواد بره
‫چه جوری مرد؟
‫فکر کنم اون بین سرش رو به جایی کوبید.
‫بی حرکت شده بود.
‫اون موقع بود که تونستم به خواهربزرگه ام زنگ بزنم.
‫کلانتر فرنی.
‫تو خبر داشتی؟
‫وقتی رسیدم اینجا، لایل و بیلی رفته بودن.
‫اون نشسته بود کنارش و تو حال خودش نبود.
‫دلیا چه جوری اومد خونه؟
‫اون آوردش خونه اتون.
‫گذاشتش روی زمین،
‫تا تو مقصر بشی.
‫تا تو رو نجات بدم.
‫کارت خیلی فاجعه بود.
‫می دونم.
‫واقعا متأسفم.
‫حالا کاری رو می کنیم که خیلی وقت پیش باید می کردیم.
‫اعتراف می کنیم.
‫ما بی گناهیت رو ثابت می کنیم، لوئیس.
‫بعدش مردم،
‫با دید دیگه ای بهت نگاه می کنن.
‫نه.
‫برام اهمیتی نداره راجع بهم چی فکر می کنن.
‫من فقط می خواستم حقیقت رو بدونم.
‫حقیقت فقط برای پرنده ها نیست.
‫این فقط یه اصطلاحه.
‫حالا دیگه می دونم.
‫لوئیس!
‫پلیس اینجاست! دیگه تموم شد، رفیق.
‫اون اسلحه داره، بو. دست نگهدار.
‫دست ها بالا و آروم بیا بیرون.
‫همه چی تحت کنترله، بو.
‫الان من کلانترم، لعنتی!
‫به خاطر این کارت دستگیر می شی، فرن!
‫لوئیس، اسلحه رو بنداز!
‫لوئیس!
‫لعنتی.
‫لوئیس.
‫اسلحه اش رو گرفته بود سمتم.
‫لعنتی!
‫چیزی نیست.
‫- می خوام برم خونه. ‫- می ری.
‫آلیسون، یه آمبولانس بفرست.
‫رزی باید مواظب حیوون های درنده باشه.
‫آره، آره، مراقبه.
‫هنوز برای تنها موندن خیلی بچه ست.
‫چرخ ریسک ها پرنده های قشنگی هستن.
‫بیا پرنده زیبا.
‫خدانگهدار دلیا.