‫مک، عزیز دلم.
‫دیگه نمی خوای با بقیه بچه‌ها بازی کنی؟
‫نه. همشون خیلی تند می رونن!
‫من خوشم نمیاد این قدر سریع برم.
‫من هم همین طور بچه. منم همین طور.
‫زندگی خودش به قدر کافی سریع هست.
‫برش داشتم. این خودشه. این خودشه. دوستش داری؟
‫- دوستش دارم! ‫- دوستش داری.
‫اوه شما خوشگل ها می شه برای این پیردختر
‫یه خرده جا باز کنید؟
‫ها؟
‫ همیشه با این حس بزرگ شدم ‫ که یه زن مسن تر هستم
‫ که توی بدن یه دختر کوچیک گیر افتادم.
‫ گمونم برای همین به لغت ‫ "پیردختر" علاقه داشتم.
‫ مادربزرگم منو بزرگ کرد.
‫ و اون خفن ترین پیردختری بود
‫که توی عمرم می شناختم.
‫ هر وقت این رو بهش می گفتم، اون می گفت...
‫خب، به خاطر اینه که من پیرم.
‫وقت کمتری برای زندگی دارم. برای همین حرص و جوشم هم کمتره
‫ تنها چیزی که می خواستم این بود ‫ که شبیه مادربزرگ مارتین بشم.
‫ اما مثل هر بچه دیگه، باید خودم رو وفق می دادم.
‫ با گذر زمان...
‫ توی پنهان کردن چیزهایی که...
‫ خودم فکر می کردم خفنن
‫ و علاقه نشون دادن به چیزهایی که ‫ رفقام فکر می کردن خفنه، بهتر شدم.
‫ و می دونید چیه؟ خیلی خوب هم جواب داد.
‫ یه کتاب نوشتم...
‫ و مردم دوستش داشتن.
‫ و از دعوت شدن به جشن خوشم می اومد.
‫ و باوجود اینکه همیشه نمی دونستم
‫ با خودم باید چیکار کنم
‫ اطرافم رو پر کردم از آدم هایی که می دونستن.
‫ و تمام سعیم رو کردم
‫ تا پیردختر درونم رو برای خودم نگه دارم.
‫ الو، به من گوش می دی؟
‫ گفتم شاید بهتر باشه یه داستان کوتاه
‫ درباره زمانی که یه استفراغ موشکی
‫ توی کاسه آجیل هندی موقع ‫ رقص دبیرستان زدم بنویسی.
‫ به نظرم داستان خوبیه.
‫آره، درباره اش فکر می کنم.
‫در واقع زنگ زدم که ببینم
‫لیتل براون راجع به طرح پیشنهادیم چی گفت؟
‫ ردش کردن، که خیلی بی انصافیه.
‫اوه! باشه.
‫ گوش کن، نمی تونم الآن پیشرفتی
‫درباره کتاب برات جور کنم، و نمی دونم...
‫ چرا می خوای وقتت رو برای ‫ نوشتن یه کتاب حروم کنی، خب؟
‫ کسی دیگه
‫ مطالعه نمی کنه.
‫ مگه هر کتابفروشی بارنز اند نوبل
‫ تبدیل به رستوران های ییتالی نشده؟
‫ کاری که می تونم بکنه اینه ‫ که چند تا تماس بگیرم
‫ و چند تا فرصت برندسازی ریز برات جور کنم
‫ تا دیگه هر بار که توی جشن ها
‫ یکی ازت پرسید که که کارت ‫ چیه و تو گفتی نویسنده،
‫ احساس تظاهر بهت دست نده.
‫خب ممنون بابت سرمایه گذاری روی استعداد من.
‫ این الآن کنایه بود؟
‫ مک، فقط یادت باشه
‫ اگه بابت یه کار دستمزد نگیری، ‫ اون کار فقط سرگرمی محسوب می شه.
‫ و سرگرمی ها حال‌بهم زن هستن!
‫فهمیدم.
‫ دوستت دارم عزیزم، خدانگهدار.
‫[پست آی.جی جوراب بمباس]
‫خیلی خب.
‫[بی صبرانه منتظر...]
‫[بی صبرانه منتظر... این پتوها هستم.] ‫پتوها.
‫- صبح بخیر دخترا. ‫- سلام خانم کولتی.
‫اومدید از شارونز وین یارد یه کم خرید کنید؟
‫بله. و همون طور که بهتون گفتم
‫این جوک زمانی بامزه می شه که اسمت مارتا باشه.
‫خب به نظرم جواب می ده.
‫هر چی دوست دارید، بردارید.
‫مرسی. دوستت دارم.
‫من می تونستم این خرید رو انجام بدم.
‫این مهمونی آخرین شب مجردی توئه.
‫اما وقتی تو رو مسئول خرید تولد 21 سالگیم کردم
‫در نهایت با یه میز پر
‫از طعم های مختلف دلستر مواجه شدم.
‫حالا هر چی. میز رنگین خیلی باحالی بود.
‫بسیار خب.
‫- چی شده؟ ‫- اوه! هیچی.
‫فقط برای جوراب ها پست می ذارم چون کارم فعلا همینه.
‫امروز صبح یه گفتگوی خیلی آگاهی بخش
‫با مدیر برنامه ام داشتم که به طور کاملاً مشخص بهم گفت که
‫من اساساً دیگه یه نویسنده نیستم.
‫پس، از این قراره.
‫اینستاگرام تو رو نمی شناسونه. ‫اینستاگرام فقط پول قبض هات رو می ده.
‫- خب؟ ‫- می دونم. می دونم.
‫فقط باید یه کتاب بنویسیم. یه کتاب دیگه.
‫- یه کتاب دیگه می نویسم. ‫- باید بنویسی.
‫مامان، ما داریم می ریم.
‫خوش باشید دخترها. از خونه لذت ببرید.
‫نمی دونید مجبور شدم بتی رو
‫به چند تا کاموا فروشی ببرم تا اجازه ‫بده شما دخترها از خونه استفاده کنید.
‫کاموا فروشی؟
‫یکشنبه برای پاتختی اینجا می بینمتون.
‫- ممنون خانم سی. ‫- بدون شک.
‫مک
‫- اون مو رو از روی صورتت بردار. ‫- اوه.
‫چطوری اینکارو می‌کنه؟
‫واو، این آخر هفته برنامه‌های باحالی داری؟
‫آره!
‫مهمونی آخرین شب مجردی بهترین دوستم
‫توی پام اسپرینگزه. ‫خب قراره حسابی بترکون باشه.
‫باحاله، باحال، باحال، باحال.
‫خب اگه دنبال یه چیز
‫یکم بی‌سروصداتر بودی، ‫من دوست دارم که گهگاهی
‫برم با تخته اسکیت
‫یه دور توی محله بزنم
‫و اگه خواستی شاید بتونی یه وقتا باهام بیای.
‫شاید.
‫خب!
‫گمونم همین بود دیگه.
‫- عالیه. ‫- ممنون جک.
‫خواهش می‌کنم، مک.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫بسیارخب. به امید دیدار چیزی.
‫حرفم رو پس می‌گیرم.
‫خیلی‌خب، شرط می‌بندم که بتی جون ‫اینجا جشن و مهمونی می‌گیره.
‫- شرط می‌بندم گرفته. ‫- اوه شک نکن.
‫اوه لعنتی! همه‌ش رو
‫ریختیم روی فرش بتی.
‫نه، دست بهش نزن
‫و لیوان شکسته رو بذار کنار.
‫اوه خدای من.
‫خب بزنید بریم. بیرون می‌بینمتون.
‫اوه خدای من.
‫چقدر خوشکلن.
‫همه‌شون...
‫خیلی خوشکلن.
‫سلام.
‫بذار ببینم.
‫اینم از این.
‫مک، کدوم گوری هستی؟
‫- ما رفتیم دم کافه ‫- هیچی. هیچ‌کجا.
‫اوه.
‫- نه. ‫- تو...
‫خیلی‌خب، محض اطلاعت
‫الان چاشت مهمونی مجردی بهترین دوستمونه
‫و بهتره سر و وضعت درست باشه.
‫و درحال حاضر تو اصلاً درست نیستی.
‫اوه خب هنوز کامل آماده نشدم.
‫داشتم می‌گفتم، شماها آماده‌این؟
‫من که میگم یک، دو، سه
‫- آره، آماده‌ایم. ‫- مشکلی نیست.
‫- باشه. ‫- باشه. عالیه.
‫برو یه چیزی از چمدون من بردار.
‫باشه.
‫چرا اونجا نیستیم؟
‫- کجا؟ ‫- اونجا.
‫آخه نگاهشون کن. اون خانم‌ها ‫فهمیدن باید چکار کنن،
‫می‌دونی، نون تُست می‌خورن
‫و می‌خندن.
‫می‌خوام مثل اون باشم.
‫فقط بیکار بشینم و خوابم ببره
‫تا وقتی یه نفر بیاد و تکونم بده ‫و بیدارم کنه و بهم بگه
‫وقتشه بری یه جای دیگه بخوابی.
‫باید بدونیم. باید بدونیم.
‫ولی ما کاری رو که تو بخوای انجام میدیم.
‫هرچی که بخوای.
‫واسه این آخر هفته واقعاً هیجانزده‌ام.
‫یه استراحت کنیم.
‫و دراز بکشیم.
‫و یه بازگشت به زندگی گذشته داشته باشیم!
‫- چی؟ ‫- آره.
‫می‌تونه مثل یکی از کارهای مهمونی مجردی باشه.
‫قبلاً یکی از اینارو انجام دادم.
‫راستش، واقعا زندگی رو دگرگون می‌کنه.
‫چیزای زیادی دیدم، ولی...
‫بد بانی توی یخچال.
‫نه این خب دیوونگیه. می‌دونید، من...
‫فقط داشتم فکر می‌کردم که یه حرکت
‫بازگشت به زندگی گذشته انجام بدم
‫و الان یه تابلو ازش اونجاست
‫و یجورایی مثل یه نشونه می‌مونه.
‫- آره. ‫- آره.
‫باید بری انجامش بدی.
‫می‌دونم تو با این حال نمی‌کنی. ‫مشکلی نیست. دوستت دارم.
‫ممنونم.
‫توی خونه همدیگه‌رو می‌بینیم.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫خوش بگذره.
‫بازگشت کن و خوشبخت باش. ‫بازگشت کن و خوشبخت باش.
‫بازگشت کن.
‫[برگرد و خوشبخت باش.] ‫[بازگشت به زندگی گذشته با لوکا.]
‫چرا نمی‌تونم مثل بقیه
‫از یه اجرای احمقانه توی یه یخچال لذت ببرم؟
‫اگه من بودم توی یخچال دراز می‌کشیدم.
‫سلام؟
‫بسیارخب. الان وارد یه آینه شدم؟
‫این چیه؟
‫سلام؟
‫کسی اینجاست؟
‫سلام.
‫خوش اومدید.
‫سلام، من اومدم واسه... برگشت.
‫اوه چقدر عالی. وقت ملاقات دارید؟
‫- ندارم، نه، اما... ‫- اوه نه! صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫خواهش می‌کنم دست نزن. ‫این یه دستگاه خیلی گرون
‫از اروپاست. ممنونم.
‫بله ولی روی تابلو نوشته بود ‫با دراز کشیدن.
‫آره درسته، درسته.
‫فقط بذارید برنامه رو یه چک کنم ‫خب؟ ما خیلی سرمون شلوغه.
‫خب!
‫خـب! اوه!
‫امروز روز شانسته، فرزند ماه.
‫عطارد باید توی گیتورید باشه. ‫من معمولاً وقتم پره
‫ولی یه جایی واست باز شده، پس...
‫- پس میتونم دراز بکشم؟ ‫- بله. بله.
‫- باشه. خوبه. ‫- اوه ولی درخواست دارم
‫که قبل از شروع برگشت، ‫مبلغ رو پرداخت کنید.
‫بعد از مشاهده‌ی زندگی‌های دیگه‌تون
‫ممکنه احساس سردرگمی بهتون دست بده.
‫پی‌پال قبول میکنم، پول نقد، ‫ویزا کارت، مسترکارت،
‫ممنون. بفرمایید داخل.
‫واقعا باید دراز بکشم، واسه همین...
‫اوه خواهش می‌کنم. دراز بکش فرزند ماه.
‫بله، بفرمایید.
‫- اوه آره. اوه خدا! ‫- آها آره.
‫- برو داخل. بسیارخب. ‫- متأسفم.
‫یه نفس عمیق بکش، آروم باش و نفس بکش.
‫بسیارخب، وقتی آروم شدی
‫می‌خوام به این فکر کنی که کی هستی.
‫کی بودی، و می‌خوای کی باشی.
‫هدف امروز برقراری ارتباط ‫با شخصیه که یه زمانی بودی.
‫زندگی می‌تونه شما رو ‫در مسیر پر پیچ و خمی قرار بده
‫که معمولاً از هردو جهت حرکت داره.
‫یادآوری این نکته مهمه که ‫زمان صرفاً یه مفهومه.
‫اینکه کی هستی، کی بودی، ‫کی میخوای باشی.
‫تمامش در این لحظه درون توئه.
‫میدونی چیه؟ من...
‫نیازی به این همه چرب زبونی ندارم.
‫اگه فقط بتونی بذاری اینجا دراز بکشم ‫خیلی خوب میشه.
‫باشه، میخوای کی باشی؟
‫- چی؟ ‫- میخوای کی باشی؟
‫من میخوام کی باشم؟
‫میخوام یه آدمی باشم که، میدونی،
‫حس نمی‌کنه باید هر کار کوچیکی رو ‫درست انجام بده.
‫می‌دونی دلم می‌خواد بتونم ‫هروقت که میخوام دراز بکشم
‫مجبور نباشم این چکمه‌های بلند رو بپوشم
‫و مثل یه زرافه باهاشون اینور اونور برم.
‫و نمی‌خوام مجبور باشم ‫روی هرعکسی فیلتر بذارم
‫تا هرکسی که می‌بینمش پیشش جذاب باشم.
‫و من... نمی‌خوام مجبور باشم
‫که تظاهر کنم از چای کامبوجا خوشم میاد.
‫نمی‌خوام. حال‌بهم‌زنه.
‫و می‌خوام بتونم هرجایی که دلم میخواد بشینم
‫هرجایی دلم می‌خواد دراز بکشم
‫و فقط بخوام توی خونه بمونم
‫و کسی بابت گوشه‌نشینیم
‫قضاوتم نکنه.
‫فقط می‌خوام مادربزرگم باشم. ‫می‌خوام مادربزرگ مارتین باشم.
‫میخوام آزاد باشم که هرچی دلم میخواد بگم.
‫میخوام اون خانم‌های
‫توی رستوران باشم که پنکیک می‌خورن!
‫تو کی هستی؟
‫نمی‌دونم! نمی‌دونم.
‫فقط...
‫توی اعماق وجودت کی هستی؟ ‫تو کی هستی؟
‫من یه پیرزن 70 ساله هستم
‫که توی بدن یه دختر 30 ساله گیر افتادم
‫که واقعا نیاز داره یه دقیقه استراحت کنه!
‫سلام؟ سلام؟
‫بسیارخب.
‫اوه. اوه.
‫اوه.
‫آه.
‫اوه، خدا. آخ!
‫اوه.
‫اسم اون یارو چی بود؟
‫لوکا؟ اوه خدای من!
‫اوه! اوه خدای من! نه، نه. صبر کن.
‫این چیه؟ این...
‫اوه خدای من، نه.
‫اوه. اوه خدای من. نه.
‫نه، نه. اون یارو کجاست؟ لوکا!
‫بیا اینجا، اینو درست کن!
‫لوکا! لوکا!
‫لوکا! یه نفر نیست بهم کمک کنه؟
‫این من نیستم! من... کجام؟
‫لوکا! این من نیستم. این من نیستم.
‫پیر شدم. واقعا حالم خوب نیست. ‫نمی‌دونم باید چکار کنم!
‫اوه خدا.
‫اوه، این چکمه‌های مسخره.
‫اوه، آخ.
‫اوه. اوه خدای من. ‫خواهش میکنم.
‫آه! نه! بیخیال.
‫اوه نه.
‫اوه خدای من.
‫چی؟
‫نباید اینجا باشید. خیلی عذر می‌خوام.
‫اگه چیزی زدی، ما اینجا چیزی نداریم.
‫چی؟ نه، نه.
‫من چیزی نزدم، کارلا. منم.
‫- خانم، من جدی میگم. ‫- باشه، خواهش میکنم.
‫گوش کن. گوش کن.
‫یه حرکت اضافی کنی ‫چشمات رو فلفلی می‌کنم.
‫- میسوزه. باور کن. ‫- اون خالیه.
‫نه، نیست.
‫اوه، می‌دونم که خالیه
‫چون از زمان دانشگاه اونو داشتی.
‫تو از کجا میدونی؟
‫چون با همدیگه اون اسپری‌هارو خریدیم
‫و روی همدیگه تست‌شون کردیم
‫که مطمئن شیم واقعاً کار میکنن. و...
‫نه، نه، ولی جدی میگم!
‫تو یه روحی. ‫خواهش می‌کنم روح. برو پی کارت، روح!
‫- کارلا! ‫- برو پی کارت. برو پی کارت روح.
‫کارلا، من روح نیستم.
‫منم! مک!
‫- چی؟ ‫- نمی‌دونم چکار کنم.
‫یه اتفاق واقعا عجیب توی اون ‫دستگاه بازگشت واسم افتاد
‫و دیگه حتی شبیه خودم نیستم.
‫ولی خودمم، خب؟ ‫خب، ببین، ببین، می‌بینی؟
‫اون جواهرات مک‌ـه. باهاش چکار کردی؟
‫منظورت چیه؟ ‫خودت این دستبند رو بهم دادی.
‫چون گفتی بقیه‌ی جواهراتم همه‌شون
‫جوری‌ان اکه انگار توی حراجی ‫قاضی جودی خریدمشون.
‫که من گفتم چیز خوبیه چون...
‫قاضی جودی مثل سگ پولداره.
‫چه خبر شده!؟
‫نمی‌دونم چه بلایی سرم اومده.
‫تو بهترین دوست منی.
‫- خیلی دوستت دارم. ‫- باشه، باشه، باشه.
‫منم دوستت دارم.
‫- کارلا؟ ‫- کارلا؟
‫- اوه خدا. ‫- اوه خدای من.
‫بعدش "روح" شنیدم و بعدش...
‫سلام.
‫باشه. باید یه نوشیدنی بخورم.
‫آره. آها. آره.
‫انگار... انگار که منم، ولی من نیستم.
‫یعنی این بالا خودمم، ولی اینجاها
‫مثل اونایی که داشتم نیستن.
‫مال من اوضاعشون بهتر بود. ‫خیلی وحشتناکه.
‫بسیارخب، درمورد چی فکر می‌کردی
‫وقتی ازت پرسید که می‌خوای کی باشی؟
‫خب، داشتم درمورد مادربزرگ مارتین فکر می‌کردم
‫و درمورد اینکه چقدر از مزخرفاتی که ‫هستم حالم بهم میخوره. و...
‫باشه، پس داشتی درمورد ‫چیزای پیرزن‌گونه فکر می‌کردی
‫- و تبدیل شدی به یه پیرزن. ‫- آها.
‫پس اون باید بتونه دوباره برگردونت به خودت.
‫اوه خدا، واقعا یه کابوسه.
‫موهام فرق کرده. انگار واقعاً عجیب شده.
‫نگاهش کن.
‫حس می‌کنم مثل سیم روکش‌دار ‫یا همچین چیزی شده.
‫این مو نیست.
‫مک، درستش می‌کنیم.
‫واقعا خسته شدم
‫و توان ندارم و باید استراحت کنم.
‫نمی‌دونم چطوری بهت توضیحش بدم.
‫ولی می‌دونی چی رو می‌تونم حس کنم؟ ‫می‌تونم استخون‌هام رو حس کنم.
‫یه فکری واسش می‌کنیم.
‫آره و اگه نکنیم، می‌دونی،
‫دوستام و حامی‌هام رو از دست میدم
‫- و مفلس و بی‌پول میشم. ‫- نه.
‫و یکی از اون آدمای پیر میشم که، میدونی،
‫توی آپارتمانشون می‌میرن و ‫تبدیل میشن به سوپ گوشت
‫چون هیچکس تا چندهفته پیداشون نمی‌کنه.
‫بسیارخب، من نمی‌ذارم تبدیل به ‫سوپ گوشت بشی.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫به مامانم زنگ می‌زنم
‫و ازش می‌پرسم ببینم می‌تونیم چند روز ‫دیگه هم از خونه‌ی بتی استفاده کنیم یا نه.
‫ولی یه دقیقه صبر کن. واو! ‫پس پاتختیت چی میشه؟
‫کنسلش می‌کنم. این یکم مهم‌تره.
‫نه، نه، نه، متأسفم. ‫نه، نباید هیچی رو اصلاً
‫کنسل کنی.
‫یه فکری دارم. اینکارو می‌کنیم.
‫دخترها رو برمی‌گردونی لس‌آنجلس
‫و بهشون میگی که، نمی‌دونم،
‫یه‌جور بحث کاری پیش اومده.
‫بهرحال، من برمی‌گردم به شهر
‫و ببینم می‌تونم پیداش کنم یا نه
‫و واسه پاتختیت سرموقع می‌رسم به لس‌آنجلس.
‫نمی‌خوای همراهت بیام؟
‫نه.
‫فقط گمونم نیاز دارم که الان تنها باشم.
‫این... خیلی‌چیزارو باید هضم کنم.
‫و مطمئنی که هیچ کاری از دست من برنمیاد؟
‫می‌تونی منو برسونی یه‌جا ‫که یه ماشین کرایه کنم؟
‫- یه فکر بهتر دارم. ‫- هووم؟
‫امشب یکم استراحت کن. هواتو دارم.
‫بسیارخب. به‌نظر معرکه میای.
‫خیلی‌خب، واسه پاتختی می‌بینمت.
‫- آره، واسم دعا کن. ‫- تو می‌تونی.
‫بسیارخب.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫نــه! کجا رفت؟
‫کجا رفت؟
‫درست میشه.
‫شاید... نمی‌دونم، چیه
‫یه‌جور خوابه؟ فقط یه رویای
‫واقعی و وحشتناک.
‫آره خب، ولی بازم با این اوصاف یه خوابه.
‫بیا فقط ازش بیدار شیم، خب؟
‫گندت بزنن! نمی‌دونم باید چکار کنم.
‫- واو. ‫- رسیدیم رفیق.
‫اوه.
‫کمکی ازم برمیاد؟
‫خب سلام. من...
‫من...
‫می‌دونی، من مامان مک نیستم.
‫من خاله‌ی مکس هستم.
‫و خاله ریتاش هستم. این...
‫البته درمورد من بهت نگفته، چون
‫می‌دونه که من خاله‌اش هستم.
‫بهرحال، کاری که می‌کنیم...
‫معاوضه آپارتمانه.
‫و مک از خونه‌ی من به عنوان ‫یه خلوتگاه‌ نویسنده استفاده می‌کنه
‫توی اسکاتس‌دیل یا... آره همون اسکاتس‌دیله.
‫- آره. ‫- اوه خوبه.
‫نمی‌دونستم باز هم نویسندگی میکنه.
‫واقعا کتاب اولش رو دوست داشتم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫اگه بدونه خیلی خوشحال میشه.
‫ولی بهرحال، کی اهمیت میده، ها؟ و...
‫خب واسه چه مدت اینجا می‌مونی؟
‫من؟ اوه.
‫فقط اینکه من واقعاً...
‫نمی‌دونم. درحال حاضر کاملاً مطمئن نیستم.
‫ولی می‌دونی، یه مدت شاید طول بکشه.
‫باشه، بسیارخب.
‫- اوه من جک هستم. ‫- هی.
‫به ساختمون خوش اومدید.
‫من معمولاً مراقب چیز هستم
‫وقتایی که مک بیرون شهر باشه.
‫اوه شرمنده. اون معمولاً ‫یکم بامزه‌تر از اینه.
‫نه، اون خیلی بامزه‌ست
‫ولی یه وقتا...
‫نمی‌دونم چرا. به‌نظر از من خوشش نمیاد.
‫شاید فقط بخاطر اینه که "ریتا و چیز"
‫همون حلقه‌ی "مک و چیز" رو نداره.
‫- "مک و چیز". ‫- درسته؟ این "مک و چیز"ـه.
‫خیلی بامزه‌ست.
‫این... خیلی مسخره‌ست ولی بامزه‌ست.
‫بسیارخب، نمی‌دونم. گمونم خیلی بانمکه.
‫- آره. ‫- آره.
‫پس مک اسمی از من نیاورد؟
‫اشاره‌ای به یه محافظ سگ نکرد. نه.
‫اوه اوه، بسیارخب. ‫خب، من... منظورم اینه
‫- یه آدم خیلی خوب هم هستم. ‫- و تو...
‫- و متواضع، ها؟ ‫- آره. خب از آشناییت خوشبختم.
‫خب من آپارتمان کناری‌ام
‫اگه چیزی نیاز داشتی
‫کمکی واسه سگ، یا هرچی.
‫- اوه. ‫- من جک هستم.
‫- تو جک هستی. پسر خوب. ‫- تا بعد چیز.
‫راستی ممنونم. حله.
‫- هووم. ‫- اوه خدا.
‫واو.
‫صبر کن.
‫چی؟ این جواب نمیده. مسخره‌ست.
‫فراموشش کن.
‫بسیارخب.
‫آره.
‫اوه خدا. عاشقشم.
‫این چی؟ با این، بسیارخب.
‫اوه خدا. اوه.
‫خب؟ هووم.
‫بسیارخب. من اینو... من اینو درستش می‌کنم.
‫اوه.
‫- موهاتو اصلاح کردی. ‫- اوه می‌دونم. مجبور بودم.
‫احساس عجیبی داشت.
‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- این خیلی عجیبه
‫ولی تو عالی شدی.
‫- نه، بیخیال. ‫- بسیارخب، انجامش میدیم.
‫- بسیارخب. ‫- آره. خانوما.
‫اوه.
‫این خاله‌ی مک، ریتاست.
‫- اوه سلام. ‫- و...
‫اینا خانوم‌های باشگاه مامانم هستن.
‫- اوه. ‫- کارول.
‫- از آشناییت خوشبختم. ‫- بتی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- سلام بتی. ‫- آنجلا.
‫- عالیه. همه‌ش. ‫- اوه، اوه.
‫بنظر بامزه نیست؟ ‫و اون مامان منه، شارون.
‫- بامزه‌ست. ‫- اوه، از آشناییت خوشبختم ریتا.
‫مک کجاست؟
‫توی اسکاتس‌دیل واسه نویسندگی خلوت کرده.
‫- ما... بهت که گفتم. ‫- اوه. اوهوم.
‫اوه، زمانبندی عجیبیه.
‫ولی خوشحالم که دوباره داره می‌نویسه.
‫- اوهوم. ‫- بله. ممنون.
‫خاله ریتا. میشه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫- می‌خوام یه چیزی نشونت بدم. ‫- البته.
‫فقط می‌خوام... می‌خوام یه چیزی نشونش بدم.
‫- بله. نشونم بده. ‫- زود برمی‌گردیم.
‫ما اینجاییم. اوه من عاشق اون لباسم...
‫انگار که اصلاً اونجا نبوده.
‫پیداش می‌کنیم. ما...
‫درحقیقت تو باید روی
‫عروسیت تمرکز کنی کارلا.
‫خواهش می‌کنم، دختر.
‫انگار که اون میذاره درمورد عروسی ‫هرکاری دلم می‌خواد انجام بدم.
‫و این واسه منه.
‫چطوری قراره توی ریویرای فرانسه پیر بشیم
‫اگه تو 50 سال از من جلوتر باشی؟
‫خانوما، میشه بیاید و بشینید؟
‫بازکردن کادوها رو شروع کردیم.
‫من باز کردم. من...
‫- خوشم نمیاد صبر کنم. ‫- اوه.
‫شرمنده از این بابت. بتی عجله داره.
‫اونقدر پیره که هر لحظه واسش مهمه.
‫اوه اونجا چی داری بتی؟
‫اونجا چی داریم؟
‫صبر کن تا ببینی.
‫خب ریتا، دوست داری چی بنوشی؟
‫دلستر؟ تلخ یا طعم‌دار؟
‫- اوه طعم‌دار با یخ. ‫- اوه، پاسخ عالی.
‫می‌دونی، عاشق زنی هستم ‫که بدونه از چی خوشش میاد.
‫یه زن
‫که بدونه از چی خوشش میاد.
‫خب فقط کنجکاوم که هر چندوقت
‫شما خانوما واسه کلوپ همدیگه رو می‌بینید؟
‫هر روز.
‫- اوه حداقل. ‫- و همینطور شب‌ها.
‫- اوه. ‫- یه عالمه.
‫گاهی وقتا آخر هفته با هم هستیم.
‫اوه بفرما.
‫- اوه ممنون. ‫- اوه بفرما.
‫خب اگه قراره یه مدت توی شهر باشی
‫باید توام بیای پیش ما.
‫منظورم اینه، واقعاً نیاز به یه نفر داریم ‫که کمکمون کنه
‫تا سرداب نوشیدنی‌هایی که دوست سابقم ‫قبل از مرگش واسم به‌جا گذاشت رو
‫تموم کنیم.
‫به ماما تینا نگو دوست سابق.
‫خب تو گفتی بهش نگم دوست خدابیامرز.
‫و بهش نگو ماما تینا.
‫حس می‌کنم با یه سس اسپاگتی دوست شده بودم.
‫بذار صداش بزنه ماما تینا.
‫- نه، از این خبرا نیست. ‫- اوه.
‫ببین ریتا. اینجا خونه‌ی منه، و قانون من.
‫هرچی بخوام میگم و هرکاری بخوام می‌کنم.
‫و کسایی که باهاش حال نمی‌کنن ‫در خروج رو بلدن.
‫حتی یه در پشتی هم دارم.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خدای من.
‫بسیارخب. تو اونجا چی داری بتی؟
‫- کارلا. ‫- من یکی دیگه میخورم.
‫کارلا، من این یکی رو نگه می‌دارم.
‫مال میز عسلی توئه.
‫[بازگشت زندگی گذشته]
‫[لوکا مرد محفظه‌ای]
‫هیچی اونجا نیست.
‫نه، هیچی اونجا نیست.
‫نگاه کن و ببین. باهام هم‌عقیده میشی.
‫[این بدن من نیست!!!!!!]
‫لعنتی.
‫انجامش میدیم.
‫ازت می‌خوام که مثبت فکر کنی.
‫تجسم می‌کنی چروک پوستت رفع شده
‫موهات نرم‌تر شده، ‫از کلمه "استراحت" استفاده نمی‌کنی.
‫کارلا، باید منو از این بیاری بیرون.
‫دارم یخ میزنم!
‫کجایی؟
‫تو کجایی؟ تو کجایی؟
‫جواب داد؟ جواب داد؟
‫بسیارخب. بیا ادامه‌ش بدیم.
‫- منظورت چیه، یه بار دیگه؟ ‫- ادامه بدیم؟
‫این گزینه همیشگی من واسه تنظیم مجدد بدنه.
‫اوه بسیارخب. ممنون...
‫نه! نه، نه. نه.
‫- خانم‌ها باید به خاطر سپرده شن... ‫- لوکا.
‫- می‌دونم، من... ‫- اوهوم.
‫سلام عذر میخوام. کسی رو ‫به اسم لوکا می‌شناسید؟
‫از اینجا برو بیرون.
‫- اوه، عمراً پیداش نمی‌کنیم. ‫- چرا می‌کنیم.
‫ موثرترین
‫ درمان ضد پیری...
‫می‌دونم اونجایی. ‫شنیدم یه صدای ترس درآوردی.
‫دارم میام. دارم میام.
‫ - مریض شدی؟ ‫- نه.
‫ عجیبه. صدات عجیب شده. ‫ صدات انگار خشک‌تر شده یا...
‫اوه آره. خب آره. من خیلی تشنمه.
‫پس احتمالا واسه همینه. آره.
‫بگذریم، چی می‌خوای؟
‫ بسیارخب، زنگ زدم که تاییدت رو
‫ واسه پیلاتس کل بدن بگیرم.
‫نمی‌دونم. چی چی؟
‫ تو چت شده؟
‫ برنامه ریخته بودی که رخداد ‫ پیلاتس رو امروز پوشش بدی.
‫ یه شغل، که باید یادآوری کنم ‫ که یه هدیه‌ست واست.
‫ قابلت رو نداره.
‫ - فقط یادت باشه، عکس‌هارو پست کن. ‫ - عکسارو پست کنم.
‫ اگه مردم تو رو توی جشن ببینن، ‫ فکر می‌کنن که تو بامزه‌ای.
‫ لزومی نداره عکس خودت باشه ‫ فقط عکس پست کن
‫ از لباس‌هاشون و حرکاتشون و اینا.
‫ واسم مهم نیست.
‫ فقط مطمئن شو که هشتگ "تمام بدن‌ها ‫ می‌تونن پیلاتس انجام بدن" رو بزنی
‫ - روی پست. ‫- پیلاتس! فهمیدم.
‫ خب؟ خداحافظ.
‫ به عنوان ایمپلنت لیفت صورت ‫ بدون عوارض جانبی.
‫ قبل از اینکه شروع کنید...
‫باورم نمیشه.
‫آخ. اوه، نه.
‫نه، نه. اونو پست کردم؟
‫نه، نه، نه.
‫- سلام ریتا. ‫- اوه سلام.
‫اوضاع چطوره؟ صورتت...؟
‫آه، اوه آره. این...
‫پیلاتس تمرین می‌کردم، واسه همین...
‫- ایول. من هم پیلاتس کار می‌کردم. ‫- هووم. پیلاتس کار می‌کردی؟
‫آره، خب این ورزش رو
‫وقتی که سعی می‌کردم مادرم رو ‫تشویق به فعالیت کنم انجام می‌دادم.
‫واسه همین بهش گفتم که همراهش میرم
‫ولی بعدش اون جا زد و من
‫دیگه خودم تنها رفتم...
‫تا یک سال کامل
‫چون یه اشتراک سالانه واسش خریده بودم
‫و متنفرم از هردردادن پول.
‫این مهربونیت رو میرسونه، میدونی،
‫که روی سلامتی مادرت ‫سرمایه‌گذاری می‌کنی. این...
‫- آره، گمونم. سعیمو می‌کنم. ‫- آره.
‫- تو چی؟ خودت رو ببین. ‫- من چی؟
‫- تو حسابی فعالی، درسته؟ ‫- من؟
‫منظورم اینه نه اینکه فعال نباشی بخاطر...
‫نه اینکه بگم پیر هستی.
‫نه خب باید اینو پذیرفت. من پیرم.
‫منظورم اینه که توهین نیست. ‫فقط جاییه که من هستم. من پیرم.
‫آره، خیلی باحاله. ‫از این نگرش خیلی خوشم اومد.
‫تو دیوونه‌ای.
‫هی، من می‌خوام برم روی پشت بوم
‫چون دارن یکی از اون دورهمی‌های ‫وسط ماه رو برگزار می‌کنن.
‫- توام میخوای بیای؟ ‫- نه.
‫نه، اون چیزا همیشه پر از آدماییه
‫که می‌خوان ارتباط برقرار کنن، و می‌خوان
‫درمورد لینکدین صحبت کنن
‫- و میدونی... ‫- آره، زدی توی خال.
‫یه عالمه آدمن که مسخره می‌کنن
‫که احتمالاً نصف باحالیش به همینه.
‫ولی میگو هم هست.
‫اوه یه لحظه صبر کن. منظورت میگوی بزرگه؟
‫اوه آره، میگوی جامبو
‫مثل میگوهای دستکاری شده ژنتیکی.
‫- بسیارخب. ‫- آره؟
‫- آره. ‫- آره. بسیارخب. بریم.
‫باشه، بزن بریم.
‫خب، میدونی، من تا حالا این بالا نبودم.
‫هرگز.
‫جدی؟ من شاید هرشب
‫میام این بالا. آره و این کاریه که
‫- دوست دارم انجام بدم. ‫- بسیارخب.
‫به تمام چراغ‌های شهر نگاه می‌کنم
‫و سعی می‌کنم تخمین بزنم که ‫ساخت زیرساخت‌های الکتریکی
‫هر ساختمون چقدر هزینه داره.
‫بعدش، حدس می‌زنم اگه فناوری ‫مدرن‌تری رو پیاده‌سازی کنن،
‫چقدر توی هزینه صرفه‌جویی میشه.
‫واو، عجب آدم خوش‌گذرونی هستی.
‫آره، منظورم اینه، ‫راستشو بخوای قبلاً بودم.
‫- قبلاً بودم. ‫- جدی؟
‫عادت داشتم خیلی برم بیرون.
‫ولی متنفر بودم از اینکه تظاهر کنم ‫ازش خوشم میاد، واسه همین دست کشیدم.
‫و درنتیجه، با خودم خیلی وقت می‌گذرونم.
‫- آره. ‫- ولی اشکالی نداره.
‫دوست دارم با خودم وقت بگذرونم.
‫فقط کنجکاوم. این اخلاقاش چطوره؟
‫- هیچوقت خوب نیست. ‫- نه، منظورم اینه...
‫ولی نه، حس می‌کنم...
‫حس می‌کنم تو درکش می‌کنی، درسته؟
‫خب، می‌دونی، واضحه که
‫من یه زن توی یه سن خاص هستم. ‫توجه کردی؟
‫می‌دونی، که دارای طیف کاملی ‫از تجربیات زندگیه
‫و چند سال تجربه
‫- درسته. خب، به افتخار تظاهر نکردن. ‫- آره، اوه هی، نوش جان.
‫اوه!
‫واو. واو. واو.
‫نه، نه، اوکی نیست.
‫- آره. ‫- نه، نه.
‫خیلی متأسفم. واسه من شرم‌آوره.
‫میرم یکم میگوی بیشتر بیارم.
‫- میگوی بیشتر. ‫- میگو.
‫میگوی بیشتر مشکل رو حل می‌کنه.
‫شک نکن. میگوی جامبو همه‌چیز رو حل می‌کنه.
‫- بسیارخب. ‫- اوه، خب. میگوی بیشتر.
‫- آره، آره. ‫- میگوی بیشتر.
‫میتونم واسه دعوت تشکر کنم، شارون؟
‫خیلی خوبه.
‫- اوه خواهش می‌کنم. ‫- اوه، این...
‫نیاز نیست تمام روز توی ‫آپارتمان کوچیک مک بشینی
‫وقتی که ما رو داری.
‫و عزیزم، همیشه می‌تونیم ‫از آدم جدید توی این گروه
‫- استفاده کنیم. ‫- درسته.
‫خب ریتا، شوهر داری؟
‫- اوه. ‫- ها؟
‫باید بتی رو ببخشی.
‫فیلترش رو از دست داده.
‫- اوه. ‫- من هیچی از دست ندادم.
‫- اوه جدی؟ ‫- فقط ترجیح میدم
‫- بیخیال صحبت‌های کوچیک بشم. ‫- درسته.
‫خب می‌دونی، مک یه همسایه داره.
‫- اوه. ‫- حالا شد یه چیزی.
‫اوه! کارش چیه؟
‫خب، نمی‌دونم. زیاد نمی‌دونم.
‫گمونم شاید مشاور املاک یا همچین چیزی باشه.
‫یا شاید پدر و مادرش هنوز ‫پول همه‌چیزو بدن.
‫- یکم عجیبه. ‫- خب، کی اهمیت میده که کارش چیه؟
‫قرار نیست با این سن دنبال کسی بگردی
‫که بقیه عمرت رو باهاش بگذرونی.
‫خب، بدون شک تو اینطور نیستی.
‫بقیه‌ی عمر تو میتونه به اندازه‌ی
‫یه قسمت از برنامه "الن" باشه.
‫خیلی بدجنسیه.
‫من بدجنسم. بدجنسم. بدجنسم.
‫- خب، ریتا؟ ‫- ها؟
‫این... آقایی که میگی
‫خوشتیپه؟
‫منظورت...؟ منظورت چیه؟
‫اوهو! اوه!
‫اینجوری نگاهم نکن.
‫اوه، اون نگاه رو می‌شناسم. ‫پای یه آقای خوشتیپ وسطه، دختر.
‫خب، میدونی، اون ممکنه...
‫اون ممکنه یکم زیادی خوشتیپ باشه.
‫اوه بیخیال. آره.
‫چه موقع یه مرد خیلی خوشتیپ بوده؟
‫فهمیدم. فهمیدم.
‫گاهی اوقات آرزو می‌کنم که کاش هارولد ‫کمتر خوشتیپ بود
‫تا مجبور نباشم این دروغ رو ادامه بدم ‫که من فقط 91 سالمه.
‫خب، این یارو جوونه.
‫اون جوونه. اون جوونه.
‫- اوه خدا. ‫- منظورت اینه 60 سالشه؟
‫اوه خدای من. گمونم جوون‌تره.
‫- موزمار. ‫- بس کنید! باید بس کنید.
‫من این بازی رو انجام نمیدم. ‫من علاقه‌ای بهش ندارم.
‫- 50؟ ‫- 50؟
‫اوه بیخیال.
‫زود باش، برو برو. ‫برو برو برو سراغش.
‫بدترین اتفاقی که ممکنه واست بیفته ‫اینه که تبخال بگیری.
‫- اوه خدای من! ‫- اوه خدا!
‫ولی وقتی رفتی خونه سالمندان
‫بهرحال تبخال می‌گیری.
‫شماها دیگه دارین زیاده‌روی می‌کنین.
‫بسیارخب، من نوبت دکتر چشم دارم.
‫و ریتا، میشه منو برسونی؟
‫بله، با کمال میل.
‫- بسیارخب. ‫- اوه محبتت رو می‌رسونه.
‫خیلی‌خب، مرسی.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫- آره، برگرد. ‫- ممنون. اوه، خدای من.
‫- خیلی‌خب، برو بریم. ‫- کمربندهاتون رو محکم ببندید، دخترا.
‫- باشه. خداحافظ. ‫- باشه، حتما.
‫آخیش.
‫می‌دونی، قرار نیست ‫بریم دکتر چشمم.
‫ولی یه دقیقه وایسا ببینم، ‫مگه وقت نگرفتیم؟
‫آره، ولی مثلا می‌خوان ‫چیکارمون کنن؟
‫اوه، خدایا. می‌بینی، من عاشق این‌کارم. ‫هیچ‌وقت نمی‌تونم این‌کارو بکنم.
‫آره که می‌تونی، ریتا. ‫همین‌ الان هم می‌تونی این‌کارو بکنی.
‫ولی اول، بیا کاری که ‫من می‌خوام رو بکنیم.
‫ولی فکر کردم نباید هرکاری ‫مردم بهم میگن بکنم.
‫من استثناء هستم.
‫چون که همیشه حق با منه.
‫عجب.
‫مک اینجا زندگی می‌کنه؟
‫اینجا محله‌ی داغونیه.
‫آره، خب، اینجا پشتِ ساختمونه.
‫آهان. خب، باشه. ‫بیا این جعبه‌ها رو برداریم.
‫- صبر کن، داری چیکار می‌کنی؟ ‫- پنجره‌اش اونه؟
‫- فکر کنم... چی؟ ‫- بله، ولی...
‫خیلی‌خب، پس بیا ‫بریم تو کارش، دختر.
‫نه. وایسا یه لحظه. ‫این‌کارو نکن.
‫فقط کمکم کن جابجاش کنم. ‫خودم تنهایی می‌کنم.
‫شارون، فکر می‌کنم این ‫فراتر از ندای وظیفه ست.
‫ریتا، ریتا...
‫کجا باید بذارمش زمین؟
‫- فقط بذارش اینجا. ‫- دارم هرکاری تو میگی...
‫- چی؟ وایسا. ‫- اوه، گند زدم به کیف قشنگم.
‫- ما فقط می‌خوایم بریم بالا. ‫- مطمئن نیستم. نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫اوه، خدایا. فکر کنم ‫کمرم رو به‌فنا دادم.
‫نه، کمرت رو به‌فنا نده.
‫- بیا بریم تو کارش. ‫- خیلی‌خب.
‫فقط می‌خوایم بریم این بالا.
‫ریتا، باید ببینی داره ‫اون‌بالا چیکار می‌کنه.
‫من یه نگاهی می‌کنم.
‫نه، نه، نه. نه، ‫من نگاه نمی‌کنم.
‫- مثل همیشه. متأهله. ‫- شارون. چی؟ متأهله؟
‫آهان! آهان!
‫می‌دونستم توجه‌ت جلب شده.
‫- بهت گفتم. ‫- چی؟ بذار ببینم.
‫- اوه، اوناهاش. نگاه کن. ‫- خیلی‌خب، دیگه بسه.
‫این‌کارو نکن. نکن.
‫- گردن کلفته. ‫- اوه، نه. اوه، نه!
‫هی، گوگل، چطوری میشه
‫به ژاپنی گفت «برو اونور، چیز»؟
‫به ژاپنی میشه: «چیژو، کورو.»
‫دیگه چی رو ترجمه کنم؟
‫فهمیدم منظورت چی بود که ‫می‌گفتی خیلی خوشتیپه.
‫ولی اگر نظر منو بخوای، ‫میگم به اندازه‌ی کافی خوشتیپه!
‫خیلی‌خب، دیگه بسه.
‫اینجا بیشتر از یه ‫زنگ هشدار هست.
‫و اون تخته‌اسکیت مسخره چیه؟ ‫منظورم اینه، خیلی بچگونه ست.
‫چی؟ مگه چیه؟
‫داره سعی می‌کنه جوونی‌ کنه،
‫- درست مثل خودمون. ‫- خیلی‌خب.
‫و بهم نگو از چیزی که ‫داری می‌بینی خوشت نمیاد.
‫چی؟
‫چون اون یکی از بهترین مردهای ‫50 ساله‌ایه که تاحالا دیدم.
‫نگاهش کن.
‫بس کن!
‫نه! راجع‌بهش مطمئن ‫نیستم، کارلا، واقعا میگم.
‫همیشه هدف از مصرف قارچ‌ اینه که ‫قبل از اینکه بری سراغ‌شون
‫توی فضای ذهنی مناسبی باشی، ‫می‌دونی؟
‫پس فقط فکر کن: «30 سالته.»
‫ولی من تاحالا قارچ مصرف نکردم.
‫مگه قارچ باعث نمیشه مردم ‫دیوونه و خل و چل بشن؟
‫فقط اون چای رو بخور.
‫به رفتن به گذشته فکر کن.
‫و فقط فکر کن: 30 سالته.
‫من 30 سالمه. ‫اهل حرف زدن هستیم.
‫کثیف نیستیم. ‫ما 30 سالمونه.
‫کی 30 سالشه؟
‫- سی. ‫- تو 30 سالته.
‫- سی. ‫- من 30 سالمه.
‫- ما 30 سالمونه. ‫- سی.
‫سی، هومم.
‫سی...
‫اوه... فکر می‌کنم. ‫اوه، نه، نه. فکر می‌کنم این...
‫آره. شاید داره اثر می‌کنه.
‫اوه.
‫آره، فکر کنم داره اثر می‌کنه.
‫اوه، آره.
‫نازی، نازی، نازی.
‫نازی، اوه، ‫پوستت خیلی نرمه.
‫گوگولی، گوگولی مگولی.
‫عجب، اوه، عجب.
‫ایول! واقعا این اتفاق داره می‌افته؟
‫گوگولی، گوگولی مگولی.
‫من 30 سالمه.
‫اوه، این خیلی شیکه.
‫بیشتر برام در این باره بگو.
‫من 30 سالمه.
‫سی.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫سنی چیزی بجز ‫یه عدد نیست، می‌دونی.
‫توی دختری مثل تو همه‌چی ‫برمی‌گرده به درون آدم.
‫توی درونت چی داری؟
‫من به یه طریق جدیدی ‫توی درونم 30 سالمه.
‫انگار که دارم دنیا رو می‌بینم، ‫مثل دنیای 30 ساله‌ها.
‫دوستت دارم. خیلی شیکه.
‫حالا یه جایزه می‌خوام.
‫من بی‌دلیل دروغ نمیگم.
‫من 30 سالمه. ‫درون من.
‫زیر پوستم.
‫خب، خیلی خوش گذشت.
‫ولی حدس بزن چی؟ ‫هنوزم هم ریتام. بهم زنگ بزن.
‫ثابت‌شده به‌صورت بالینی
‫و گارانتی مادام‌العمر.
‫وقتشه به‌صورت جوان‌تر در بهترین ظاهر ‫خود قرار بگیرید، سرزنده‌تر،
‫با پوستی زیباتر.
‫آره، نه، ولی من دو هفته پیش
‫مقاله رو فرستادم.
‫و میشه خواهشاً ‫اون چک رو برام پیدا کنی؟
‫چرا این‌قدر پرادعا شدی؟
‫اوه، خدای من، حتما به ‫ساینتولوژی ملحق شدی.
‫داری درباره‌ی چی... نه!
‫حالا هرچی، اشکالی نداره. ‫من ملحق شدم.
‫چون که سر صبحونه ‫به تام کروز فحش دادم
‫منو انداختن بیرون، ‫و منم معذرت‌خواهی کردم،
‫پس الان یه جورایی ‫منتظرم بهم خبر بدن
‫منو دوباره راه میدن یا نه.
‫بگذریم، فقط خواهش می‌کنم
‫بیشتر از «مامان‌بزرگ جونم»
‫توی اینستاگرامت پست بذار. ‫مردم دارن براش له‌له می‌زنن.
‫خب، می‌تونم ‫سعیم رو بکنم، باشه؟
‫دوستم شلی میگه
‫ریتا استخوون‌بندی مناسب ‫برای موی چتری داره.
دیگه تا تهش برو.
‫خوشحالم که براش له‌له می‌زنن، ‫و اونم عالیه. اعتراف می‌کنم.
‫ولی چی... ‫الان چی گفتی؟
‫فقط بیشتر از اون ‫مامان‌بزرگ پست بذار، باشه؟
‫مردم دارن حرف می‌زنن. ‫قیل‌وقال «اسکاز» میاره.
‫خودم این جمله رو ساختم، ‫«اسکاز» یعنی پول،
‫و فکر می‌کنم «مامان‌بزرگ» ‫هم خودم ساختم.
‫یعنی مامان‌بزرگ جذاب.
‫اوه.
‫- چطوری؟ ‫- هان؟
‫- چطور این‌کارو کردی؟ ‫- اوه.
‫اصلا اینجا چیه؟
‫پنج‌ تا لباس دارن،
‫همه‌شون برای ساقدوش‌های ‫خیلی متفاوتم خوبن.
‫- ممنون. ‫- می‌دونی،
‫تاحالا اینو بهت نگفتم،
‫ولی مامان‌بزرگ مارتین ‫از وقتی 7، 8 سالم بود
‫شروع کرد منو اینجا آوردن.
‫- چی؟ واقعا؟ ‫- آره.
‫- آره، این‌کارو کرد. ‫- تاحالا اینو بهم نگفته بودی.
‫همیشه فکر می‌کردم خودت ‫می‌رفتی سر کمد لباس‌های مامان‌بزرگ.
‫نه. نه، فقط... نمی‌دونم.
‫فقط یه جورایی خجالت می‌کِشیدم
‫درباره‌ی اینجا چیزی بهت بگم ‫چون فکر کردم شاید
‫فکر کنی: ‫«خیلی خب، چقدر ضایع ست»
‫یا همچین چیزی.
‫از کِی تاحالا تو برات مهم شده ‫که از نظرم باحال به‌نظر بیای؟
‫اینجا برعکس ضایع ست.
‫- آخه این چیزها رو نگاه کن. ‫- اوه، می‌دونم.
‫فقط یه لحظه به حرفم گوش کن.
‫فقط خواهش می‌کنم به هیچ‌کس ‫درباره‌ی اینجا حرفی نزن، باشه،
‫چون که نمی‌خوام ‫یه آدم عوضی بیاد اینجا
‫چیزهای خوب رو ‫برای خودش برداره.
‫- دهنم قرصه. ‫- خیلی‌خب.
‫ممنون، مکرون.
‫- مک، دوستت دارم. ‫- آره.
‫- رفیق واقعیم. ‫- آره.
‫رفیق ابدیم. خیلی‌خب.
‫- اوه. اوه، البته، ‫- بیا آبی‌شو برداریم.
‫- آره. خیلی‌خب. ‫- نمی‌دونم. ممکنه
‫- یه‌کم... ‫- هومم.
‫اوه.
‫- اوه. ‫- هان؟
‫به کت‌وشلوار سفید ‫نیازی نداریم.
‫خب، ما نیاز نداریم، ولی خاله ریتا. ‫خاله ریتا، قطعا بهش نیاز داره.
‫اوه، عاشقِ این صدف‌ها شدم.
‫اِ جدی؟
‫مال مامان‌بزرگمه، قدیما می‌ذاشت ‫هر سال توی تعطیلات تابستونی
‫یه صدف بیارم خونه. ‫راستش، می‌دونی چیه؟
‫زیاد احمقانه نیست.
‫عاشق این بودم که وقتی رسیدیم خونه ‫سعی کنم صدای اقیانوس رو ازش بشنوم.
‫ولی، می‌دونی، ‫راستش رو بگم،
‫فکر نمی‌کنم تاحالا تونسته باشم ‫صداشو بشنوم. تو می‌تونی؟
‫نه، نمی‌تونم. ‫صدای اقیانوس نمی‌شنوم.
‫قطعا بوی اقیانوس رو می‌تونم ‫حس کنم، ولی صداش رو نه.
‫نمی‌دونم مردم چرا میگن ‫میشه صداشو شنید.
‫چرا مردم همیشه ‫این حرف رو می‌زنن؟
‫هی، خب، نظرت برای ‫ناهار چیه؟
‫اوه.
‫عجب. خوشگل شدی، خاله ریتا.
‫خیلی ممنون.
‫حالا گوش کن، دقیقا ‫می‌دونم باید چیکار کنیم.
‫اوه، مرد، واقعا می‌تونم ‫بهش عادت کنم.
‫منظورم... ‫البته که منظورم بازنشستگیه.
‫آره. آره. منم از یه لحاظی همینطور.
‫اصلا نمی‌دونستم که ‫تو کار می‌کردی.
‫چی؟ پس فکر کردی...
‫تمام روز می‌شستم خونه و ‫هیچ‌کاری نمی‌کردم؟
‫- وایسا، چی؟ ‫- نه، منظورم اینه...
‫راستش؟ محض اطلاعت برسونم
‫که من یه مدیر سرمایه‌ی ‫خصوصی خیلی پر خواهانم.
‫- اوه. ‫- آره.
‫وایسا، پس فکر کردی که ‫من هیچ‌کاری نمی‌کنم؟
‫خب، آخه... هیچ‌وقت ‫درباره‌اش حرف نمی‌زنی.
‫پس چی رو باید باور می‌کردم؟
‫آره، آخه گمونم...
‫یه جورایی شغل حوصله‌سربریه.
‫می‌دونی؟ ‫و تو اصلا حوصله‌سربر نیستی،
‫پس نمی‌خواستم حوصله‌ات رو سر ببرم ‫که من چقدر حوصله‌سربرم.
‫- آماده‌ی سفارش‌دادن هستید؟ ‫- اوه.
‫اوه، آره. نه، گوش کن... ‫وقت نکردم منو رو بخونم.
‫فقط اینجا رو خیلی دوست دارم و ‫تاحالا اینجا نیومده بودم
‫اصلا نمی‌دونم چرا.
‫آره، منم همینطور.
‫خیلی‌خب، می‌دونم چی می‌خوام.
‫خب، یه دونه فتوچینی ‫با خامه‌ی سیر بیارید لطفا،
‫و بیکن هم اضافه کنید.
‫عجب، متوجه نشده بودم ‫اینجا با یه حرفه‌ای
‫سر و کار دارم.
‫برای من پیتزای مرغ کبابی ‫توی منو رو بیارید لطفا.
‫عالیه. سریع‌ براتون ‫آماده‌اش می‌کنم.
‫اوه، لعنتی. اوه، گندش بزنن.
‫- وایسا یه لحظه. ‫- چیه؟
‫یادم رفت... نه، ‫بی‌خیال. چیزی نیست.
‫چیه؟ نه. ‫موضوع چیه؟ فقط بگو.
‫نه، نه، نه، نه. ‫چیزی نیست.
‫ببین، حقیقت اینه.
‫حقیقت اینه که بیکن باید ‫خیلی خیلی ترد باشه.
‫آره، عجب. منم خیلی ‫با این موضوع موافقم.
‫الان میرم... الان میرم... ‫ترتیبش رو میدم.
‫- نه، تو همینجا بشین. ‫- اوه. اوه، نه، بشین...
‫بذار ببینم چه جادویی ‫می‌تونم سوار کنم.
‫کجا هستی؟
‫سر ناهار هستم، استفانی،
‫و راستش، الان زیاد ‫نمی‌تونم صحبت کنم، باشه؟
‫گوش کن، فقط می‌خواستم
‫بگم که برای ریتا داریم ‫پیشنهادات خیلی جالبی می‌گیریم.
‫- واقعا؟ ‫- اکثرشون...
‫شرکت‌های پوشاک ‫زنانه‌ی بزرگسال بودن...
‫- آخه... ‫- ...ولی دارن پول واقعی
‫پیشنهاد میدن.
‫می‌تونه خیلی پول دربیاره، مگه نه؟
‫منظورم اینه، اون‌قدری که ‫واقعا بتونه، مثلا...
‫حالا هرچی! نیاز ندارم همه‌ی ‫سفر زندگیش رو بشنوم، مک.
‫خیلی‌خب، فقط خاطرجمع شو که ‫عکس‌های بیشتری پست کنه.
‫- خیلی‌خب. ‫- و براش
‫یه اکانت جداگانه بساز. ‫اون زن وقار داره.
‫وقار!
‫عجب.
‫سلام، ببخشید مزاحم شدم.
مراحمی. ‫اصلا و ابدا. نه...
‫ببخشید. من اونجا نشسته بودم،
‫و به‌نظر می‌اومد به شما ‫بچه‌ها خیلی داره خوش می‌گذره.
‫مشخصه که تو خیلی بامزه‌ای.
‫اوه، اینو مطمئن نیستم. ‫جدی؟ فکر نمی...
‫پسرت هم حتما به خودت رفته. ‫اونم به‌نظر میاد خیلی بامزه‌ ست.
‫من عاشق بامزگی‌ام. اون مجرده؟ ‫هست؟ مجرده؟
‫نه، نه، نه.
‫می‌دونی، راستش اون پسرم نیست.
‫اوه. اوه!
‫- اوه. آ باریکلا. خیلی‌خب. ‫- آره.
‫باریکلا. خیلی‌خب.
‫- می‌بینمت. ‫- ما فقط...
‫دوستیم. ما فقط دوستیم. ‫فقط دوست.
‫خب، خب، خب.
‫جادوگریم جواب داد.
‫طبق درخواست آقا.
‫اوه، بدک نیست، نه؟
‫آره. آم...
‫- بله. ‫- یه مسئله فوری،
‫اون... اون مال منه.
‫پس باید، آره... ‫باید باهم جابجا کنیم.
‫اوه، اوه. البته. آخه ‫نمی‌دونم چی پیش خودم فکر کردم.
‫آره.
‫- اوه. ‫- خیلی‌خب.
‫- آره. ‫- بفرمایید.
‫بازم ممنون.
‫آره.
‫نوش جان.
‫- می‌خوای اون بیکن رو بخوری؟ ‫- آره، من؟
‫- بذار یه تیکه ازش بردارم... ‫- آره، برو سراغش.
‫اوه، خدای من.
‫اوه، باید طعم اینو بچشید، خانم‌ها.
‫خودم درستش کردم.
‫- اوه، عجله کردی؟ (بازیکن حمله فوتبال بودی؟) ‫- نه، با خیال راحت کار کردم.
‫نه، نه، منظورم اینه...
‫ببخشید. منظورم تی‌شرتته.
‫اوه.
‫مال نوه‌امه.
‫اوه، چه قشنگ.
‫نمی‌خواستش، و منم هیچ‌وقت ‫به یه تی‌شرت مجانی دست رد نمی‌زنم.
‫هی، اسم نوه‌ات چیه؟
‫سیندی کارپنتر.
‫- سیندی کارپنتر. ‫- اوهوم.
‫- آهان. ‫- داره چیکار می‌کنه؟
‫بوم.
‫- می‌بینی؟ ‫- اوه، آره، آره.
‫- خودشه. خودشه. ‫- خودشه؟
‫- آره، درسته. ‫- درسته؟
‫ایناهاش، همینجاست.
‫- بذار ببینم. ‫- خیلی‌خب.
‫- اوه، آره. آره، ببین. ‫- اوه.
‫- چه چهره‌ی قشنگی داره! قشنگه. ‫- آره.
‫می‌دونید چیه، تا شما دارید
‫با آلبوم عکس کامپیوتر جیبی‌تون ‫حال می‌کنید...
‫اوهوم.
‫می‌تونیم تصمیم بگیریم ‫کی باید بره
‫و بطری نوشیدنی بعدی رو بگیره.
‫می‌دونی، آلبوم‌های عکس کامپیوتر جیبی‌
‫راستش این روزا شغلم هستن.
‫- چی؟ ‫- بهم پول میدن تا عکس پست کنم.
‫نه. این... ‫نه، این شغل نیست.
‫منم یه بند توی ‫اینستاگرام از نوه‌ام
‫- عکس پست می‌کنم. ‫- یه بند.
‫فقط دارم میگم هیچ‌کس ‫به من پول نمیده.
‫خب، می‌دونی، الان یه جورایی ‫یه شغل حساب میشه.
‫- اوه. ‫- چون که بعضی وقت‌ها
‫یه شرکت به آدم پول میده ‫تا فقط
‫عکس‌های خودشو پست کنه که داره از ‫محصولات‌شون لذت می‌بره.
‫اوه، اوه، این قلب‌ها ‫بخاطر همین هستن؟
‫نه، نه. اونا لایک‌های ‫من هستن. می‌بینید؟
‫- اوه، آره، خیلی‌خب. ‫- این آدم‌ها کی هستن؟
‫آره، خب، بیشرشون غریبه هستن.
‫غریبه‌ها تو رو فالو کردن؟
‫- ترسناکه. ‫- می‌دونید چیه؟
‫من همینِ شبکه‌های اجتماعی رو ‫درک نمی‌کنم.
‫چرا اصلا اهمیت میدن که ‫تو داری چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. گمونم اگه ‫فقط یه چیز پست کنید که
‫به دل یه نفر بشینه، ‫یا مثلا 500 نفر،
‫یا اگه توی این چند هفته‌ی اخیر ‫جای من بودید...
‫- راستش رو بگم؟ ‫- آره.
‫- دوهزار نفر. ‫- چی؟
‫چی، چی، چی، چی، چی؟
‫آره، دوهزار نفر لایکم می‌کنن.
‫- خیلی‌خب. ‫- ولمون کن بابا.
‫اوه!
‫احمقانه ست که بهش ‫بگیم یه شغل واقعی.
‫نه، نه، نه، نه. آخه اگه تونستی...
‫اگه تونستی همچین شغل گیری بیاری، ‫باید بگم آفرین، دختر.
‫- ولش نکن. ‫- اوهوم.
‫می‌دونید، یه ایده‌ای دارم.
‫بیاید همگی جمع شیم ‫یه عکس بگیریم. بجنبید.
‫همه‌مون با همدیگه. ‫خیلی‌خب، برو بریم.
‫- بذار چندتا فالوئر بگیرم. ‫- چندتا فالوئر گیر میاریم.
‫- بیارش بالا. ‫- اوه، میارمش بالا. میارمش بالا!
‫به‌نظرت یه‌کم کجش کنی ‫بهتر نیست؟ اگه...
‫حالا چهره‌تون رو جذاب کنید.
‫خیلی‌خب، همینه. برو.
‫آره.
‫نه، نه. فکر کنم...
‫اوه، چی‌چی؟
‫ببین. اوه، عزیزم.
‫- اینا... ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ ‫من انصراف میدم. تو بُردی.
‫مال توئه. بگیر. برش دار.
‫- سوشی. ‫- وای!
‫عمرا! نه، شوخی نمی‌کنم!
‫این‌کارو نکن. بس کن.
‫- اوه! اوه، خدای من. ‫- وای! آخ!
‫نه، نه. اوه، متأسفم. ‫اوه، خدای من. نه، نه.
‫شرکت «نیکس» بهم پیام داد.
‫عکسم مهمونی پیلاتِس‌ام رو دیدن،
‫و خدای من، می‌خوام من ‫تبلیغات‌کننده‌ی برندشون باشم.
‫آره، نوشتن: «ما در جستجوی...
‫«... یک زن باکلاس و مشتاق هستیم
‫تا شبکه‌ی اجتماعی‌شون رو بترکونه!»
‫اوه، خیلی خفن به‌نظر میاد.
آره. خیلی خفنه! مرد!
‫اوه، خدای من. اوه، خدای من. ‫اوه، یه دقیقه وایسا.
‫ببین چی گرفتم... ‫اوه، اوه، وایسا یه لحظه.
‫دارن 100،000 دلار پیشنهاد میدن...
‫دستمزد تعهد انحصاری.
‫- وای، 100،000 دلار؟ ‫- اوه، خدای من.
‫می‌تونی نصف اون پول رو برداری و ‫بذاری توی یه حساب پس‌انداز بازنشستگی
‫و بقیه‌اش هم بذاری توی یه ‫صندوق سرمایه‌گذاری سهام شاخص ساده،
‫- و اون‌وقت نونت تو روغنه. ‫- وای!
‫توصیه‌ی به‌شدت خوبیه
‫اونم از مردی که توی ساعت کاری ‫شلوار گرمکن پوشیده.
‫خیلی‌خب. من مردی هستم
‫که زندگیش به‌طرز استراتژیکی ‫بهش اجازه میده توی ساعت کاری
‫- شلوار گرمکن بپوشه. ممنون. ‫- اوه.
‫حالا لطفا بهش جواب بده.
‫خب، البته. لازم نبود بگی.
‫این خیلی باحاله، ریتا.
‫خیلی باحاله. ‫اوه، خدای من. اوه، خدای من.
‫بگذریم، هنوز دلت می‌خواد ‫غذا سفارش بدی یا...؟
‫- آره... آره. اوهوم. ‫- آره، ایده‌ی خوبیه.
‫آره، آره. من فقط میرم ‫لپتاپم رو بیارم...
‫تا با همدیگه نگاه کنیم. ‫الان برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب، آره. ‫ایده‌ی هوشمندانه‌ایه.
‫هوشمندانه. آره.
‫آم...
‫- راستش، می‌تونیم توی ماشین... ‫- چی؟
‫- ...بخوریم. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫عمرا. نه، ‫فقط نگاه کن و یاد بگیر.
‫اوه، ببخشید. متأسفم.
‫ولی اشکال نداره بخاطر ‫یه پیر دختر یه ذره
‫برید اون‌ورتر؟
‫اوه، خیلی لطف کردید.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫اوه، خدای من.
‫اوه.
‫خیلی‌خب.
‫من جک رو بوسیدم.
‫از اون بوس‌های واقعی...
‫- چی؟ ‫- اوه، خدای من.
‫کارلا، یهویی اتفاق افتاد.
‫یه بوس واقعیِ حسابی...
‫...رمانتیک علاقمندانه‌.
‫بس کن! کارلا، یه جورایی فقط ‫به خودم گفتم: «برو تو کارش،»
‫چون من آخه کِی تاحالا ‫این‌کارو کردم؟
‫نفر اول بوسیدن؟ ‫مثل یه اولین بوسه؟
‫من اصلا از این‌کارا نمی‌کنم.
‫خیلی ‌خب. تو فقط نیستی ‫که سورپرایز داری.
‫منظورت چیه؟
‫رفیقت قراره ‫این آخرهفته بیاد مرکزشهر،
‫- یه کوچولو پیداش بشه. ‫- آهان.
‫بازگشت کن و خوشبخت باش.
‫حالت خوبه؟
‫خب، آره، یعنی، ‫خیلی حالم خوبه.
‫منظورم اینه، مشخصه که دیوانه‌واره ‫آدم به زندگی این شکلی ادامه بده.
‫آره، مک.
‫هر اتفاقی که الان داره برات می‌افته
‫بخاطر اینه که داری به دنیا نشون ‫میدی تو کی هستی، باشه؟
‫اوه، گندش بزنن. اوه، خدایا.
‫اوه، آره. استفانی‌ـه.
‫باید اینو جواب بدم. ‫الان برمی‌گردم.
‫هی، گوش کن، الان یه جورایی ‫وسط یه کاری هستم،
‫پس می‌تونم بعداً بهت زنگ بزنم؟
‫نیکس می‌خواد ریتا
‫بره جلسه‌ی قدرت «مری کلیر.»
‫مسئله‌ی بزرگیه. ‫ساحل سانتا مونیکا بغل اسکله.
‫جمعه. می‌خوان از همین ‫امروز تأیید کنم.
‫اوه، عجب، یعنی خیلی باحاله.
‫- ولی اصلا چی هست؟ ‫- اوه، خدای من،
‫فقط یه رویداد خیلی مهم برای ‫تجلیل از قدرت زنانه
‫که توسط نشریه‌ای که ‫حاضری براش جون بدی
‫تا آثار مسخره‌ات رو ‫بدی بهشون، برگزار میشه؟
‫- اوه. ‫- نیکس
‫یه اسپانسر بالارده ست،
‫و می‌خوان مساعدت ریتا هم ‫همراه‌شون باشه.
‫واقعا نمی‌تونم. من...
‫آخه اون روز شبِ ‫مهمانیِ شامِ تمرینی کارلاست.
‫آره، فکر نمی‌کنم خیلی ‫براشون مهم باشه
‫که تو اونجا باشی.
‫منظورم اینه اگر می‌خوای ‫یه جعبه هدیه از
‫از چیزهای مجانی ‫بگیری می‌تونی بری،
‫ولی نیکس خیلی شفاف گفت
‫که رویداد برای ریتا اجباری‌ـه.
‫پس خواهشاً ‫خاطرجمع شو که میاد.
‫- هی. ‫- چه ردای باحالی.
‫ممنون. از اسپا تا خونه پوشیدمش.
‫واقعا متوجه نمیشم چطور کسی
‫این‌قدر خوشتیپ، ممنون، ‫می‌تونه این‌قدر عجیب باشه.
‫خب، من...
‫تا حدود 17 سالگیم
‫- به دهک وزنی پنجمم رسیدم، پس... ‫- اوه.
‫شخصیتم قبل از ظاهرم شکل گرفته.
‫پس این همه‌چی رو توضیح میده.
‫- آره. اجازه هست؟ ‫- آره.
‫اوه، آره. اوه، آره.
‫- خب، روزت چطور بود؟ ‫- خب...
‫چه خبره؟ حالت خوبه؟
‫- روز سختی داشتی یا چی؟ ‫- اوه، آره، فقط...
‫اوه، خدایا، باید ‫یه تصمیم‌گیری بزرگ بکنم
‫و از تصمیم‌گیری بزرگ ‫خیلی متنفرم.
‫این خیلی عجیبه، چون ‫من عاشقِ تصمیم‌گیری‌های بزرگم
‫- بگو ببینم. ‫- خیلی‌خب.
‫خب، شریک شرکت ‫«نیکس» یه رویداد بزرگ گذاشته
‫توی همون روزی که ‫مهمانیِ شامِ تمرینی کارلا هست.
‫خب، مهمانیِ شامِ تمرینی رو نرو.
‫خب، جک، آخه این خیلی ‫چیز بزرگیه که آدم نره.
‫من تاحالا قبلا ازدواج ‫نکردم ولی اگه کرده بودم،
‫فکر نمی‌کنم اون‌قدر ‫اهمیت می‌دادم
‫اگر خاله‌ی بهترین ‫دوستم اونجا نبود.
‫- نمی‌تونم از دستش بدم. ‫- خیلی‌خب.
‫خب، پس رویداد رو نرو.
‫نه، ولی می‌دونی، اونطوری ‫قراردادم رو از دست میدم.
‫اون 100،000 دلار رو از دست میدم.
‫خیلی‌خب. قرارداد الان پیشته؟
‫می‌تونم مدارکش رو ببینم؟
‫- آره، نه... ‫- توی گوشیته؟
‫اوه، لازم نیست این‌کارو بکنی.
‫نه، من خیلی توی ‫این‌جور کارها ماهرم.
‫- بهم اعتماد کن. ‫‫- اوه، آره، نه. باشه.
‫- آره. ‫- حتما. البته.
‫خیلی‌خب. ایناهاش.
‫- خیلی‌خب. ‫- ببین، درست همینجاست. خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب، پس... ‫- چیه؟
‫اینجا فقط نوشته که ‫باید توی رویداد شرکت کنی،
‫ولی درباره‌ی اینکه باید ‫چه مدتی اونجا بمونی
‫- چیزی ننوشته. ‫- اوه، واقعا؟
‫خب، پس چطوره که ‫فقط بری مراسم،
‫و بعد زود بیای بیرون،
‫و اون‌وقت برای مهمانیِ ‫شامِ تمرینی به‌موقع می‌رسی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫این خیلی ایده‌ی محشریه.
‫- البته! ‫- به‌نظر میاد غافلگیر شدی.
‫خب، غافلگیر نشدم.
‫منظورم اینه، تو... ‫تو خیلی باهوشی.
‫- من باهوشم. ‫- بله که هستی.
‫آره. دیدی، چه عجب روراست بودی.
‫دست خودم نیست. ‫متأسفم.
‫- اوه، پسر. یه‌کم نوشیدنی می‌خوام. ‫- آره.
‫اوه، ببخشید، ولی می‌دونید، ‫من باید زود برم.
‫ولی مشکلی نیست.
‫سلام، سلام‌علیکم.
‫ریتا مارتین هستم. ‫این اسم منه. آره.
‫اون ریتا مارتینه؟
‫اینجا رو نگاه کن، ریتا.
‫- کارم تمومه. ‫- وای! ببخشید!
‫- خاله ریتا واقعی. تو... ‫- بله.
‫- خیلی واقعی هستی. ‫- اوه!
‫من و دوست‌هام ‫طرفدارهای بزرگت هستیم.
‫- خب، خیلی ممنون. ‫- من سم هستم.
‫من مدیر بازاریابی ‫شرکت «نیکس» هستم.
‫- اوه! ‫- نمی‌خوام فخر بفروشم،
‫ولی من بودم که به رئیس‌هام گفتم
‫باید باهات تماس بگیرن.
‫خب، ممنون. واقعا؟
‫واقعا خیلی ممنونم.
‫- باید بیای... ‫- کجا؟
‫...برای «اورث» قسمت وی‌آی‌پی.
‫اوه، اوه، خب. اِرث(=زمین)؟
‫اورث. امروز قراره ‫سمینار تنفس جمعی
‫که اختتامیه‌ی امروزه رو برگزار کنه.
‫اوه، نه. می‌دونی، واقعا ‫صادقانه نمی‌تونم توش شرکت کنم.
‫- خیلی ممنون. ‫- منو خندوندی.
‫- بجنب. بجنب. ‫- آره، اوه، منظورت چیه؟
‫بعد از اینکه کامنت داد پلیورت ‫خیلی گشاده، آنفالو کردم.
‫- اون چی بود؟ ‫- اوه.
‫اوه، نمی‌دونم. می‌دونی، ‫اون دیوانه‌ی منه.
‫- راستش یه جورایی عجیبه. ‫- خب، منم همینطوری‌ام.
‫خب، بگذریم، فقط از رویداد ‫لذت ببر، و منم فقط می‌خوام
‫یه ویدیو ازت بگیرم که توی ‫زیستگاه طبیعیت هستی.
‫- باشه؟ ‫- باشه، ولی صبر کن، صبر کن.
‫البته که می‌خوام از بابت ‫این پیشهاد ازت تشکر کنم...
‫- آره، قربونت. ‫- ...ولی فقط یه مسئله‌ی سریع.
‫- هومم؟ ‫- امشب مراسم شام تمرینی
‫بهترین دوستمه. ‫پس راستش...
‫مجبورم دیگه الان برم.
‫- واقعا متوجه‌ام چی میگی... ‫- پس، به هرحال...
‫...ولی اگه می‌تونی فقط
‫یه چند دقیقه دیگه بمون، باشه؟
‫قراره رویداد رو به‌صورت زنده ‫توی اینستاگرام پخش کنیم،
‫و می‌خوام خاطرجمع بشم که تو ‫جلو و مرکز توجه باشی.
‫آره، اوه. اوه، ولی می‌دونی
‫این برعکسِ کاریه که گفتم ‫می‌خوام انجام بدم.
‫- هومم. آره. ‫- آهان.
‫ولی فقط باید خاطرجمع بشیم که ‫شریک‌های جدیدمون
‫با فالوئرهامون آشنا هستن.
‫- که اینطور... ‫- روال کار اینطوریه.
‫شریک‌های فوق‌العاده‌ای رو ‫دیدم که فقط بخاطر اینکه...
‫- آره، ولی... ‫- طرفدارها اونا رو به‌عنوان دوست‌شون
‫نمی‌دیدن قراردادهاشون رو ‫از دست دادن.
‫پس فشاری نیست، می‌دونی، ‫ولی طبیعی باش، می‌دونی؟
‫تجربه‌ی خودت رو داشته باش و...
‫و اینجا دنبال این هستیم ‫که چندتا لحظه خلق کنیم.
‫- پس انرژیت بالا باشه. لبخندهای بزرگ بزن. ‫- خب، صبر کن، چی؟
‫هیجان داشته باش! آره.
‫خیلی‌خب، جنگجویان من.
‫کی آماده ست که نورش رو پیدا کنه؟
‫اوه، جنگجویان من.
‫ازتون می‌خوام بعد از من تکرار کنید.
‫بخاطر خودمون!
‫خیلی‌خب. بخاطر خودمون!
‫بخاطر شما! بخاطر من!
‫داد بزنید بشنوم!
‫بخاطر خودمون!
‫بخاطر شما!
‫بخاطر من!
‫بخاطر خودمون!
‫بخاطر شما!
‫- آره. ‫- بخاطر من! اوه، آره.
‫صدای شما غذای ‫روح منو سیراب می‌کنه.
‫ما اینجا نیستیم که
‫عضله‌های شکم‌مون یا ‫پاهامون رو تمرین بدیم. نه.
‫ما اینجاییم که ‫روی روح‌مون کار کنیم.
‫ما اینجا نیومدیم که ‫بدن‌هامون رو تمرین بدیم.
‫نه.
‫ما اینجا اومدیم که ‫شیاطین‌مون رو پیدا کنیم!
‫- بخاطر من! ‫- داد بزنید بشنوم!
‫بخاطر خودمون! بخاطر شما!
‫بخاطر من!
‫اوه، آره! احساسش می‌کنم.
‫احساسش می‌کنم، ‫شما قدرتمند هستید. اوه!
‫اون یه جنگجوئه که اونجاست!
‫آره. بیا اینجا بالا.
‫- واقعا؟ ‫- بجنب. بجنب، آره!
‫بیا این بالا! ‫آره، جنگجو!
‫آره! اوه! آره!
‫من یه جنگجو هستم!
‫آره! آره!
‫چمباتمه بزنید و حسش کنید، آره!
‫نه!
‫- آتیش گرفتی! ‫- آتیش!
‫همگی بیاید هول نشیم. ‫بیاید فقط بچسبیم به یه دوست.
‫همگی آروم باشید!
‫آره. از این جهت برید.
‫حالتون خوبه؟ خیلی متأسفم.
‫فکر می‌کنم باید...
‫کمک!
‫کارلا، کارلا، منم. ‫چیزی نمونده برسم.
‫راستش رو میگم، کاملا ‫صادقانه چیزی نمونده.
‫واقعا میگم. منظورم اینه...
‫کارلا. اوه!
‫- حالت خوبه؟ ‫- من...
‫فقط توی اون رویدادِ ‫«مری کلیر» گیر کردم،
‫و می‌دونی، یه جور وضعیتی بود
‫که آدم فقط نمی‌دونست ‫به کدوم‌شون بگه نه
‫و کدوم‌شونو نمی‌تونه انجام بده.
‫و خودم رو آتیش زدم. ‫می‌دونم. دیوانه‌واره.
‫نمی‌خوام دروغ بگم، مک.
‫خیلی خیلی ضدّحال خوردم ‫که به امشب نرسیدی.
‫بخاطر یه رویداد فضای مجازی ‫مهمونی شام تمرینی منو از دست دادی؟
‫- تو ساقدوشم هستی. ‫- می‌دونم. من...
‫تو توی تمام زندگیم ‫بهترین دوستم بودی.
‫و تک‌تک نسخه‌های ‫مختلفت رو دوست داشتم.
‫ولی الان، مک، ریتا، حالا هرچی،
‫آدمی که جلوم وایساده رو نمی‌شناسم.
‫و هیچ ربطی به ظاهرت نداره.
‫من... من خیلی متأسفم، کارلا.
‫ولی تنها کاری که همیشه برای همدیگه می‌کنیم ‫اینه که در کنار همدیگه باشیم.
‫و تو امشب این‌کارو نکردی. ‫و واقعا منو ناراحت می‌کنه.
‫اوه، خدایا.
‫نصف مواقع نمی‌دونم ‫دارم چیکار می‌کنم.
‫هی، گفتما این بالا پیدات می‌کنم.
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- اوه.
‫آره.
‫- هی. ‫- چیه؟
‫ریتا، منو نگاه کن.
‫- خواهش می‌کنم، جک. ‫- وایسا، وایسا.
‫هی، هی، هی. ‫نه. چیزی نیست. چیزی نیست.
‫ببین، لازم نیست جلوی من ‫خجالت‌زده بشی.
‫- نه. ‫- بگیر، بگیر.
‫ممنون. متأسفم.
‫فقط الان سر اینکه ‫کی هستم کلافه‌ام.
‫آخه می‌دونی، چون که من ‫همیشه اینطوری نبودم، جک.
‫می‌دونی، فکر کردم اگر ‫توی یه جایگاه متفاوت باشم،
‫می‌دونی، بهم کمک می‌کنه ‫حالم بهتر بشه.
‫می‌دونی، بهم کمک می‌کنه ‫انسان بهتری باشم.
‫ولی امروز، بدتر بودم، فقط... ‫یه دوست بد بودم.
‫فقط به‌نظر میاد روز ‫خیلی بدی داشتی،
‫ولی این باعث نمیشه ‫آدم بدی باشی.
‫- جک... ‫- نه، تو یکی از
‫بهترین آدم‌هایی هستی ‫که تاحالا باهاش آشنا شدم.
‫چرا؟ چرا این‌قدر باهام مهربونی؟
‫چرا؟ هان؟
‫- این‌کارو نکن. ‫- چون ازت خوشم میاد.
‫اصلا تو چه‌ته؟ هان؟
‫می‌خوای یه لیست کامل ارائه بدم؟
‫نه، نه، واقعا جدی هستم.
‫تو یه ماه اخیر رو صرف این ‫کردی که با یه پیر زن بپلکی
‫انگار که دوستته یا چیزیه.
‫داری سعی می‌کنی ‫از چی دوری کنی، جک؟
‫هیچی.
‫گوش کن، می‌دونم که زندگیم
‫چیزی نیست که از زندگی ‫یه آدم 40 ساله انتظار داری،
‫ولی من دوستش دارم.
‫و اون‌قدری روانشناسی رفتم که ‫بدونم از خودم خوشم میاد.
‫و وقتی با تو آشنا شدم، ‫کسی رو دیدم که
‫با شخصیت واقعیش راحت بود. ‫و می‌دونم که...
‫می‌دونی، تو قرار نیست ‫تا ابد اینجا باشی.
‫زندگی خودت رو داری ‫که برگردی سراغش.
‫دقیقا. من یه زندگی دارم، جک.
‫و دیگه شخصیت واقعیم رو ‫فراموش کردم.
‫متوجه هستی منظورم چیه؟
‫منظورم اینه، واقعا ‫نمی‌تونم اینجا بمونم.
‫دیگه نمی‌تونم اینجا بمونم، جک. ‫دیگه نمی‌تونم این‌کارو بکنم.
‫می‌خوای بهمون بگی جریان چیه...
‫مک؟
‫خب، من باید یه لیوان دیگه بخورم. ‫کسی دیگه هم می‌خواد؟
‫آره. اگه چیزی که الان گفتی ‫حقیقت داشته باشه،
‫هیچ‌جوره نمی‌تونم بگم حرفات ‫چقدر احمقانه به‌نظر میاد.
‫- هیچ‌کس دلش نمی‌خواد پیر باشه. ‫- نه، نه. قطعا کسی دلش نمی‌خواد.
‫آره.
‫مامان‌بزرگم همیشه می‌گفت که
‫وقتی آدم پیره بهترین ‫صندلی میز رو بهت میدن.
‫اوه، بخاطر این بهترین ‫صندلی میز رو بهت میدن،
‫چون مردم می‌دونن که ‫استخوان‌هات درد می‌کنه.
‫بخاطر این بهترین ‫صندلی میز گیرت میاد
‫چون متوجه میشی ‫چی می‌خوای و چی نمی‌خوای.
‫و شاید وقتی 30 سالت باشه
‫بهترین صندلی میز ‫توی اون‌یکی اتاق لعنتی باشه.
‫درسته.
‫ریتا، یعنی مک. ‫می‌دونی، اون 30 سالی که
‫رد کردی تا شاید بتونی
‫کمربند کِشی یا ‫حالا هرچی بپوشی چی بود؟
‫اونا سال‌های خوب زندگی‌ان. ‫اونا سال‌های تو هستن.
‫و واقعا نباید اون ‫سال‌ها رو رد کنی.
‫- نه. ‫- اون 30 سال بعدش هم
‫خوب هستن ها. ولی، اوه، ‫امان از اون سال‌های میانی...
‫اوه، مرد. ماچ بهش!
‫جادو نیست، عزیزم.
‫- فقط کاره. ‫- اوه.
‫تو؟ تو مجبور شدی ‫روی خودت کار کنی؟
‫اوه.
‫با یه مردی به اسم ‫استیو ازدواج کرده بودم.
‫و بعد میان‌سالیم رو صرف این ‫کردم تا با یه نفر
‫به اسم تینا خونه بسازم، پس...
‫- تینا. ‫- اوهوم.
‫آره، چه کارهایی کردم. ‫مک، عزیزدلم،
‫تو دلت نمی‌خواست پیر بشی. چیزی که ‫دلت می‌خواست این بود که خودت بشی.
‫اوهوم.
‫- من باید برم، باشه؟ ‫- باید بری.
‫- بجنب برو، دختر. ‫- آره.
‫شما دخترها رفتنی ‫در رو قفل کنید، باشه؟
‫و اون مو رو از روی صورتت بردار.
‫سعیم رو می‌کنم.
‫- خیلی‌خب، الان یه‌کم بیشتر می‌خوام. ‫- اوه، آره، جیگر.
‫اوه، آره، درسته. ‫خیلی‌خب. عجب.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، ‫به درک. خیلی‌خب.
‫لوکا! لوکا!
‫- وقت گرفتی؟ ‫- نه. نه، لوکا.
‫وقت نگرفتم، لوکا.
‫خیلی‌خب، با انرژی زیادی اومدی.
‫- ما زیاد اینجا اینطوری نیستیم. ‫- آهان. واقعا؟
‫تو منو به این وضع ننداختی؟
‫بر حسب اتفاق من ‫یه زن 30 ساله‌ام...
‫- صدات رو بیار پایین. ‫- ...و این چهره‌ی من نیست!
‫- هومم. ‫- و این موی من نیست.
‫و حدس بزن چی؟ ‫این بدن من نیست!
‫خیلی‌خب، ببین، ببین. ‫نمی‌دونم الان چه موادمخدری
‫- مصرف کردی... ‫- تو این بلا رو سرم آوردی!
‫ولی این یه تختِ ‫خراب برنزه کردنه
‫که از کریگزلیست گرفتم. ‫هیچ‌کاری نمی‌کنه، باشه؟
‫ولی یه لحظه صبر کن، آقا.
‫توی پام اسپرینگز، ‫من توی اون محفظه دراز کشیدم
‫وقتی بیرون اومدم، ‫توی این بدن بودم.
‫خیلی‌خب، من میرم برات ‫یه لیوان آب بیارم. شاید...
‫نه، نه، نه! جرأت نداری!
‫همین الان بیا اینجا
‫و در اون قوطی حلبی رو باز کن.
‫- باشه. ‫- آره!
‫باشه. این‌قدر ‫سرم داد نزن. خدایا.
‫چی؟
‫- فقط برو توش. ‫- اوه. اوه، خدای من.
‫برو.
‫خیلی‌خب.
‫متأسفم که سرت داد زدم، خانم.
‫باعث شد زیاد پیروی ‫مکتب «زِن» به‌نظر نیام.
‫بجنب. کار کن، باشه؟ ‫کار کن!
‫چیزی نیست. فقط آروم باش.
‫ریلکس باش. نفس بکش.
‫اون چرب‌ زبونی‌هات رو نمیگی.
‫لطفا بگو.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- به این فکر کن کی هستی.
‫بجنب.
‫- به این فکر کن می‌خوای چه کسی بشی. ‫- کار کن، لعنتی! کار کن.
‫بجنب.
‫زندگی می‌تونه تو رو ‫به مسیر پر پیچ و خمی ببره
‫که اغلب در هر دو جهت ‫حرکت می‌کنه.
‫بجنب!
‫به یاد داشتن این نکته مهمه که...
‫- خیلی‌خب. ‫- ...زمان فقط یه مفهومه.
‫بجنب، بجنب، ‫بجنب، بجنب.
‫اینکه تو کی هستی...
‫...کی بودی...
‫کی قراره بشی...
‫همه‌ش در همین ‫لحظه توی وجودته.
‫اوه، خدای من. هان!
‫این ماسماسک...
‫ایول!
‫اوه، خدای من.
‫من برگشتم. من برگشتم.
‫من باید برم. باید برم.
‫ممنون!
‫قابلت رو نداشت.
‫کارلا!
‫- اوه! ‫- اوه!
‫گریه نکن.
‫چقدر خوشحاله.
‫- خب... ‫- الان گریه می‌کنم.
‫گریه نکن. داری ازدواج می‌کنی.
‫اوه، خدای من! خیلی خوشگل شدی.
‫- اوه، خدای من! ‫- یه جورایی دلم برای اون موی خاکستریت تنگ شد.
‫می دونم. منم همین طور.
‫اوه، خیلی از
‫دیدت خوشحالم، عزیز دلم.
‫سلام!
‫فکر می کردم تو مردی!
‫دهنت رو ببند، عسلم.
‫از پسش بر اومدیم.
‫اوه! هی!
‫ببخشید. سلام به تو.
‫ببخشید. اینکه حالا
‫اینجا هستم عجیبه!
‫این رو متوجه هستم.
‫فقط نمی دونستم ریتا رفته یا نه.
‫اوه، آره. دوباره جامون رو عوض کردیم.
‫منظورم آپارتمانمونه، که از همین اول با هم عوضش کرده بودیم
‫پس آره، اون رفت اسکاتزدیل.
‫جدی؟ حتی نذاشت باهاش خداحافظی کنم!
‫آره، وقتی اون اینجا بود
‫ما یه جورایی باهم می پلکیدیم.
‫اوه؟ می پلکیدید؟
‫خب، هردومون هیچ کاری برای انجام دادن نداشتیم،
‫پس با همدیگه بیکار می موندیم.
‫اون واقعا مثل هیچ کسی که تا حالا باهاش آشنا شدم نیست.
‫خب... چه مهم باشه چه نه،
‫بهم گفت تو هم خیلی خفنی.
‫شاید یه ذره سنت بیشتر از اون باشه که تخته اسکیت بازی کنی
‫اون گفت؟
‫منظورم، اون جمله اوله، که خفن هستم؟
‫چون که از قبل می دونستم نظرش ‫در مورد تخته اسکیتم چی بود.
‫آره. خودش گفت.
‫چه خفن!
‫فکر می کنی بازم برگرده؟
‫شاید یه روزی.
‫ولی تا مدت خیلی خیلی زیادی نه.
‫خیلی خب.
‫اگر باهاش حرف زدی، لطفا سلامم رو بهش برسون.
‫حتما.
‫اوه، خدایا. ببخشید. عذر می خوام، من...
‫خیلی میگو خوردم. اما از اون گنده هاش بودن.
‫میگوهای جامبو، مثل، میگوهای ‫دستکاری شده‌ ژنتیکی قطعی؟
‫میگوهای دستکاری شده‌ ژنتیکی قطعی.
‫آره.
‫خیلی خب.
‫کتاب جدیدت مبارک.
‫می دونی، آدم های زیادی رو دیدم
‫که توی ساحل کتاب رو گذاشتن ‫روی پاشون و عکسش رو پست کردن
‫- و اسمش رو گذاشتن هات داگ پزی. ‫- اوه، خیلی خفنه!
‫باید صادق باشم، یه جورایی دلم برای ریتا تنگ شده.
‫رفتن بدون خداحافظیش از ‫شبکه های اجتماعی یکی از جذاب ترین
‫چیزهایی بود که دیدم، و تازه من فیلم های اکشن هم دیدم.
‫اوهوم.
‫راستی، خیلی ممنون که اون ‫اینستاگرامی ها رو بهم معرفی کردی.
‫اون که داره نوشیدنی می خوره ‫بیشتر از 500،000 فالوئر داره
‫و فقط دلم می خواد من هم مثل این باشم:
‫«تو تا حالا برام چیکار کردی؟»
‫اوه، آره. اون ها... اون ها بی نظیرند.
‫اوه، صبر کن. آره. متوجه شدم.
‫خیلی خب.
‫سلام!
‫خیلی ممنون که اومدید.
‫سلام، عزیزم. خیلی بهت افتخار می کنم.
‫خیلی خب، همگی بیایید برای این کتابخوانی
‫هیجان زده بشیم.
‫- آره. ‫- برو، دختر.
‫خب این منم، درسته؟
‫سلام، از همتون ممنونم که اومدید.
‫من واقعا... می خواستم این کتاب رو
‫با کسانی توی زندگیم به اشتراک ‫بذارم که برام بیشترین ارزش رو دارن.
‫اولین کتابم مجموعه ای از ‫مقاله ها راجع به مادربزرگم بود.
‫و تا همین اواخر،
‫توی زندگیم اون تنها کسی بود که
‫باعث می شد حس کنم مثلا، مجوز دارم که خودم باشم.
‫و وقتی اون فوت کرد،
‫فکر کردم که این رو از دست دادم.
‫من...
‫دوران خیلی سختی داشتم که ‫حس می کردم دیگه زندگیم کافیه.
‫و می دونید، خیلی نگرانِ
‫همه چیزهایی بودم که من رو من می کردن.
‫اینکه اون ها خیلی عجیبن، خیلی متفاوتن،
‫و جالب نیستن، خفن نیستن.
‫و برام به قیمت...
‫یه تجربه نزدیک به مرگ آب خورد
‫تا متوجه بشم این صحت نداره.
‫متوجه شدم آدم های توی زندگیم که دوستشون دارم...
‫اون ها هم عاشق این ها همین چیزهای من هستن.
‫و باور کردنِ این نکته بهم اعتماد به نفس داد
‫تا به آدم های جدید می دونید، خودم رو نشون بدم.
‫و تا بالآخره یه کتاب جدید بنویسم، پس...
‫‏پس بدون اتلاف وقت...
‫خیلی خب.
‫برو بریم. خیلی خب، بذار ببینیم.
‫«همیشه با این حس بزرگ شدم که یه زن مسن تر هستم
‫که توی بدن یه دختر کوچیک گیر افتادم.»
‫«فکر کنم برای همین به لغت "پیردختر" علاقه داشتم.»
‫«مادربزرگم من رو بزرگ کرد.»
‫«و اون خفن ترین پیردختری بود که توی عمرم می شناختم.»
‫«تنها چیزی که می خواستم این بود ‫که شبیه مادربزرگ مارتین بشم.»
‫«ولی مثل هر بچه دیگه، باید خودم ‫رو هم رنگ جماعت می کردم.»