‫این کلیده رو تو آخرین شبی که سگ‌ واقعی بودیم پیدا کردیم.
‫خانم میپلز وقتی تو آینه غیب شد انداختش.
‫اگه مادربزرگم اینو اینجا گذاشته،
‫یعنی...
‫این اولین سرنخ‌ این معماست.
‫همه چی رو برامون تعریف کنید.
‫ما 3تا سگ ولگرد بودیم که دنبال غذا می گشتیم.
‫دنبال کسی که باهامون توپ بازی کنه.
‫و شکممون رو ناز کنه.
‫یواشکی رفتیم تو یه خونه و ،آدم های تو خونه سرشون شلوغ بود
‫پس از خودمون پذیرایی کردیم.
‫قبل از اینکه بدونیم قضیه چیه، اوضاع...
‫- تو دادلی نیستی. ‫- خیلی خیلی...
‫حلقه رو به هم نزنید.
‫عجیب شد!
‫چه...
‫- اتفاقی... ‫- داره می افته؟
‫خانم میپلز با یه نیروی تاریک به داخل آینه کشیده شد،
‫و اون موقع بود که کلید رو انداخت.
‫بعدش گریم ظاهر شد.
‫چه طوری روح شدین؟
‫اون گولمون زد.
‫شاید بتونیم با هم معامله کنیم.
‫دلتون می خواد پرواز کنید،
‫از دیوارها رد بشید،
‫یا هر چی دلتون بخواد بخورید بدون اینکه سیر بشید؟
‫خیلی خوبه که. قبول می کنیم.
‫معرکه ست.
‫نه، صبر کن!
‫قبل از اینکه بدونیم چی شد...
‫یهویی روح شدین؟
‫بهمون بگید شبح، چون ما 3تا هاپو هستیم که جسم نداریم
‫سعی کردیم فرار کنیم،
‫اما تو این خونه گیر افتادیم.
‫30سال گذشته، و هنوزم اینجاییم.
‫همون لحظه که دیدمت می دونستم، فردی.
‫این... این دست تقدیره.
‫اگه خانواده ات خونه رو نمی خریدن، حتماً خرابش می کردن.
‫صبر کن. اگه این خونه خراب بشه، ما هم باهاش از بین می ریم
‫به خاطر همین وقتشه یه بار برای همیشه این معما رو حل کنیم.
‫و این اولین سرنخمونه.
‫روح پیدا کردیم.
‫- باشه. ‫- وای خدای من! بیا بریم.
‫یه کم می ترسم.
‫من باز می کنم!
‫منتظر کسی بودی؟
‫نه.
‫لحظه شماری می کنم اولین آدمی باشم که یه روح واقعی می گیره
‫2نفر لباس آبی اومدن می گن می خوان روح بگیرن.
‫چی؟
‫- بریم. ‫- میمی، نه! در رو باز نکن!
‫سلام!
‫شهر اشباح، گشت حوادث فرا طبیعی.
‫- میمی! در رو باز نکن! میمی! ‫- این کار رو نکن!
‫- میمی، نه، باز نکن! ‫- میمی، وایستا! نه، باز نکن!
‫کاری داشتید؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ما از شهر اشباح هستیم، از گشت حوادث فراطبیعی.
‫یه گزارش به دستمون رسیده که...
‫مأورایی یعنی چی؟
‫مأورایی یعنی روح، لولو و دیو.
‫می دونی طبیعی یعنی...
‫- ماورا... ‫- بسه دیگه!
‫ما گول این ها رو نمی خوریم، .میمی، اونی که می گن نیستن
‫اومدن روح بگیرن.
‫روح گیرن؟
‫آخ!
‫چه بی نزاکت!
‫چرا روح می گیرن؟
‫همه مردم آرزو دارن روح بگیرن. مثل پاگُنده می مونه.
‫ممکنه اولین ارواحی باشید که می گیرنشون.
‫- باید مخفی بشیم. ‫- حالت شبحی!
‫آهای؟
‫در رو باز نمی کنن. چراغ ها رو خاموش کردن.
‫بجنب!
‫تا روح نگیریم از اینجا نمی ریم.
‫ما خوبیم. مشکلی نیست. همه چی خوبه.
‫حالاست که مامان و بابا بیان.
‫نگران نباشید.
‫مدرسه راهنمایی اشباح یه عالمه برنامه داره که ‫به بچه های تازه وارد کمک می کنه وفق پیدا کنن.
‫کلاس های فوق برنامه، مسابقات سالیانه ریاضی،
‫برنامه پاکسازی داوطلبانه خیابون، ‫ورزش های بین مدرسه ای، کلوپ شطرنج...
‫اگه دنبال روح هستن باید هر چی زودتر ‫اون ها رو به سگ های واقعی تبدیل کنیم.
‫شما شبح هستید.
‫اون ها رو بترسونید، معطلشون کنید تا ما یه راه‌حلی پیدا کنیم
‫من بلدم بترسونم.
‫یه در ورودی پیدا کردیم.
‫- در پشتی. ‫- ایول.
‫صبر کن، صبر کن!
‫همه جا استخوون ریخته. می دونی که من از اسکلت می ترسم.
‫آروم باش، پسر.
‫پس از اسکلت می ترسی.
‫- چیز مهمی نیست. ‫- مهم نیست؟ خب برو.
‫- برو. ‫- می بینی؟
‫استخوون سگه.
‫برای بعضی ها استخوون سگه. ‫برای بقیه استخوون اسباب بازی کامواییه!
‫خیزش اسباب بازی های جونده. عاشقشم.
‫- فکر کنم گمش کردیم. ‫- پسر. اون چی بود دیگه؟
‫نمی دونم. تو گفتی بی‌خطره.
‫آره، وقتی شبح باشی ‫به جیغ زدن آدما عادت می کنی.
‫من بودم و دو تا آدم،
‫ولی حسابی به خدمت‌شون رسیدم.
‫مُشت شبحی.
‫ایولا!
‫- حالا چی کار کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫من یه فکری دارم.
‫چه فکری؟
‫پنجره رو بشکونیم.
‫مطمئنی باید این کار رو بکنیم؟ ‫آخه کار بدیه.
‫آره.
‫باشه، راضیم کردی. ‫بریم.
‫این آخرین فرصتتونه در رو باز کنید!
‫باز نمی‌کنید؟
‫باشه، هر جور دوست دارید. ‫الان در رو می‌شکونیم!
‫اوضاع زیادی جدّی شده. ‫چی کار کنیم؟
‫باید بفهمیم این کلید برای کجاست.
‫باشه، نترسید.
‫تا وقتی نیومدن توی خونه، ‫ما در امانیم.
‫یک...
‫دو...
‫سه!
‫آره! می‌تونم برم تو.
‫بسیار خب!
‫نه.
‫زیادم مخروبه نیست. ‫اینو نگه داره، کلئو.
‫باشه.
‫پام رفت توی توالت!
‫کی می‌دونست اینجا توالته؟
‫آخه کی تو حمام توالت کار می‌ذاره؟
‫- باشه، صبر کن. شاید بهتره... ‫- زود باش.
‫نه!
‫یه لحظه صبر کن.
‫ببینید رو کلید چی نوشته.
‫اتاق اسرار احضار روح؟
‫خودشه!
‫اتاق جلسه احضار روح مامان بزرگ رو پیدا می‌کنیم،
‫قبل از اینکه این کلّه‌پوکا هاپوها رو بگیرن ‫اونا رو به سگای واقعی تیدل می‌کنیم.
‫راه‌حلش همینه، درسته؟
‫باشه، شماها 200 سال سگی اینجا زندگی کردید.
‫در یا ورودی عجیبی به ذهنتون نمی‌رسه؟
‫آره، مثلاً این کلید مال کجاست؟
‫ما از در استفاده نمی‌کنیم. ‫ما شبح هستیم.
‫راست میگه.
‫می‌دونیم اتاق مخفی مامان بزرگ کجاست،
‫ولی نمی‌دونیم درش کجاست.
‫- زود باش. ‫- حالم به هم خورد.
‫باشه، بیا از اینجا شروع کنیم.
‫خب، زمان بیشتری لازم داریم ‫اینو حل کنیم.
‫لوئی نوبت توئه. ‫برو بترسونشون.
‫باشه، زود باشید بریم.
‫حله.
‫یه راه‌حل واسه بچه‌های تازه‌وارد دارم.
‫ورزش‌های تیمی.
‫هیچی مثل رفاقت تو بسکتبال نمی‌تونه ‫بچه‌ها رو با هم آشنا ‌کنه.
‫عالیه. ‫فردی عاشق بسکتباله.
‫خوبه. خیلی زود از همه امتحان می‌گیریم.
‫مطمئنم فردی یه بازیکن حرفه‌ای میشه.
‫اتاق رو جارو کن. ‫چیزی رو نشکونی.
‫- روح کوچولو، می‌دونیم اینجایی. ‫- روح.
‫روح کوچولو موچولو.
‫بیا بیرون.
‫زود باشید. روح‌های فسقلی.
‫قایم شدن بسه، خب؟ ‫بازی تموم شد.
‫پِخ!
‫وای!
‫خوب ترسوندمشون!
‫زود باش بریم.
‫نه. فایده نداشت.
‫یعنی کجان؟
‫- نمی‌دونم. ‫- بوئی بالاست. دنبالم بیا.
‫اینجا چقدر خوفناکه.
‫آره.
‫برای ارواح یه جای عالیه.
‫- بچه‌ها؟ ‫- بچه‌ها؟
‫- بچه‌ها... ‫- ارواح!
‫باشه، با دقت این در رو باز کنید.
‫کلکسیون توپ بوئی به کمک‌تون میاد!
‫سریع ببندش!
‫- میمی، بهشون بگو روح‌ها این بالان. ‫- فهمیدم!
‫روح‌ها این بالان.
‫وقتی گفتم پخ در رو باز کن.
‫یک... دو... پخ!
‫فکر می‌کردم روح‌ها باید ساکت باشن.
‫زودتر یه کاری کنید. ‫استخر توپ تا ابد جلوشون رو نمی‌گیره.
‫زو باشید، بریم.
‫- ببینید، بچه‌ها. ‫- هیس.
‫اتاق زیر پله‌هاست، ‫ولی در نداره.
‫می‌بینید؟
‫شاید بشه از داخل بازش کرد.
‫ما بریم ببینیم.
‫- زود باشید. ‫- سریع تر، بچه ها. عجله کنید.
‫مادربزرگ، به کمکت نیاز دارم. این کلید برای کجاست؟
‫هی، بچه ها.
‫بلند شو.
‫چی...
‫وای!
‫گرفتمت! زود باش.
‫- زود باشید بریم. ‫- آره، بریم.
‫اون گولمون زد!
‫بجنب!
‫به نظر میاد معمای کلید حل شد.
‫همه چی اینجا اتفاق افتاد.
‫اینجا بودیم که به شبح تبدیل شدیم.
‫این باید وسایل احضار روح مادربزرگ باشه.
‫بلد بود چه طور با ارواح ارتباط بر قرار کنه.
‫منظورت آدم هاییه که...
‫آدم هاییه که فوت کردن، اما هنوز کار ناتموم دارن.
‫لوئی، بوئی، چویی؟ ‫شما فوت کردید؟
‫نه، نکردیم.
‫فقط بدنمون رو از دست دادیم.
‫برای همین شبح هستیم نه روح.
‫خیلی وقته سعی داریم به زندگی عادی برگردیم.
‫بالآخره یه نفر اومد که می تونه کمکمون کنه.
‫این چیه؟
‫همون آینه.
‫مخفی بشید.
‫فقط یه آینه ساده ست.
‫یه آینه معمولی نیست.
‫اون سگ روحی وحشتناک از داخل همین اومد بیرون.
‫باید کمک‌شون کنیم.
‫چیکار می تونیم بکنیم؟
‫شاید این کتاب بتونه کمک کنه.
‫اون شب که این اتفاق افتاد داشتن از روی این کتاب می خوندن
‫ببینید!
‫حتماً کتاب مادربزرگم بوده.
‫اگه قرار باشه این هاپوها رو ،به سگ های واقعی تبدیل کنیم
‫جای خوبی برای شروعه.
‫مکنده روح رو روشن کن، ادوین.
‫- جدّی؟ باشه. ‫- کلئو مهربون رفت خونه اشون.
‫- وقتشه این خرابکاری رو تمیز کنیم! ‫- آره.
‫مطمئنی کار می کنه؟
‫بیخودی که نساختمش!
‫همه چی رو می کشه داخل، مخصوصاً ارواح رو.
‫هی، هی، هی!
‫بین خودمون باشه، من یه جورهایی نابغه مکنده روح هستم.
‫صدای چی میاد؟
‫کمک! دارم می رم تو جارو برقی.
‫- نه! ‫-تحمل کن، لوئی. گرفتیمت.
‫نه!
‫روح گرفتیم!
‫- نه. کمکمون کنید. یکی کمک کنه. ‫- وقت جشن گرفتنه.
‫اوضاع بده.
‫ادوین، پاشو، پاشو!
‫زود باشید. روح گرفتن.
‫بریم.
‫خیلی پولدار می شیم.
‫اون ها رو بهمون پس بدید.
‫♪ خیلی پولدار می شیم. ♪ ‫♪ پولدارِ، پولدار. ♪
‫وای!
‫تو کوچه بمونید!
‫چی شد؟
‫بچه ها، کمک کنید!
‫مرسی.
‫چرا روح گیرا الآن اومدن
‫حالا که با کسانی دوست شدیم ‫که می تونن کمکمون کنن؟
‫پس وقتی سعی کنید از اینجا برید این اتفاق می افته.
‫بیایید از شرش خلاص بشیم.
‫عجله کنید!
‫گرفتمش.
‫این ماسماسک رو با خودتون ببرید!
‫برو بیارش.
‫باشه.
‫باید فوری اینجا رو تمیز کنیم.
‫آوردمش!
‫- غصه نخور. ‫- اومدن. مخفی شو!
‫صبر کن، پایپر کجاست؟
‫مربی بسکتبال چی؟
‫- 115 تا شوت رو گل نکرد. ‫- زود باش، از اینجا بریم بیرون.
‫- فرار کن! ‫- بجنب ادوین، قبل از اینکه کسی ما رو ببینه.
‫عجله کن، الآنه که مامان و بابا بیان.
‫اومدن!
‫اینجا چی شده؟
‫می خوای بگی
‫دو ساعت ما رفتیم بیرون،
‫تو این فاصله، شما 2نفر زدید خونه رو نابود کردید؟
‫کار ما نبود! روح گیرها کردن.
‫باشه، اول روح، و حالا هم روح گیر.
‫می فهمیم. شماها نمی خوایید اینجا زندگی کنید.
‫من می خوام.
‫خونه رو تمیز کنید.
‫«این کتاب به خانم میپلز تعلق داره.»
‫«در خونه من به روی تمام ارواح بازه.»
‫چی...
‫الآن چی شد؟
‫وای!
‫چی؟ محاله!
‫یکی داره به هاپوها کمک می کنه؟
‫بعد از این همه سال، اما...
‫به نظرم وقتشه کارشون رو بسازم.
‫عمارت میپل کرست، من اومدم.