‫خب، اگر کتاب مادر‌بزرگم می تونه ‫هاپو‌ها رو از خونه آزاد کنه،
‫پس اینجا حتما باید یه چیزی باشه که ‫اون ها رو به هاپو‌ها واقعی تبدیل کنه.
‫این چیه؟
‫اون چیه؟
‫دستور آماده سازی عطر؟
‫گمون نمی کنم.
‫شبیه به چیز خاصیه که ‫مادربزرگم روش کار می کرد.
‫عصاره شبح؟
‫دوبار اسپری کنید و روح های گمشده ‫واقعی می شن و می شه حس و لم‌شون کرد.
‫واقعی شدن روح ها!
‫وای، وای، وای! گوشی روحی رو بذار زمین.
‫واقعا؟!
‫این عصاره شبح باید یه جایی باشه.
‫بیا پیداش کنیم!
‫همه دنبال اون عصاره بگردن!
‫- همه جا رو بگردید. ‫- زیر و بم همه جا رو بگردید.
‫این بالا نه.
‫- پشت کریستال ها رو چک کنید! ‫- همینه؟
‫پشت اون کتاب ها چیه؟
‫- کسی تونسته پیداش کنه؟ ‫- صفر! هیچی! نوچ!
‫هیچی، هیچی. لعنتی!
‫پیداش کردم، پیداش کردم!
‫هزار آفرین برای می می!
‫خودشه! این همون کفه!
‫اسپریش کن!
‫نه، می می، وایستا!
‫فقط باید دوبار اسپری بزنی!
‫چیکار کردی؟
‫چیه؟
‫بالآخره اتفاق افتاد! ‫واقعی شدیم!
‫واقعی شدیم!
‫امروز بهترین روزه زندگیمه!
‫برای چی نمی تونن حرفمون رو بفهمن؟
‫کس دیگه ای هست که ‫صدای پارس کردن بشنوه؟
‫شاید برای این باشه که حالا دیگه سگ های واقعی شدن.
‫نمی تونن حرف بزنن.
‫فقط می تونن صدای پارس بوئی رو بشنون!
‫خب، الآن این چیزی نیست که ‫بخوایم خودمون رو نگرانش کنیم.
‫حالا که واقعی شدیم،
‫وقتش رسیده هر چی که روی فهرست وارونه آرزوهامون بوده رو بندازیم
‫آره!
‫می شه دوباره بهم یادآوری کنی که ‫فهرست وارونه آرزوها چیه؟
‫فهرست کارهاییه که می خواستیم انجام بدیم
‫اگر که یه زمانی تونستیم دوباره هاپو‌های واقعی بشیم.
‫کلی کار هست که می تونیم انجام بدیم و یه عالمه توپ برای گرفتن
‫و کلی چیز برای دیدن و توپ برای گرفتن
‫و چیزهای زیادی برای خوردن و توپ برای گرفتن
‫و چیزهایی که بدوئیم و بهشون برسیم و توپ برای گرفتن.
‫خب منتظر چی هستیم؟
‫لحظه رو دریابید هاپو‌ها!
‫بوئی از اینجا رفت.
‫فهرست وارونه آرزوها، داریم می آییم!
‫و من قراره همه چیز رو بخورم!
‫بچه ها، بچه ها! هیس! برگردید!
‫بچه ها، بیایید!
‫برید، برید.
‫هیس! بچه ها، بچه ها، هاپو‌ها.
‫خیلی خب هاپو‌ها. شما اینجا پنهان بشید وقتی ما می ریم مدرسه
‫دیوونه شده؟
‫هنوز هم می تونی حرف هام رو بفهمی مگه نه؟
‫برای آره گفتن یه بار پارس کن.
‫خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب. فقط لوئی. فقط لوئی.
‫اگر هنوز حرفمون رو متوجه می شی، یه بار پارس کن.
‫خیلی خب، خوبه، چون پدر و مادرم نباید شما رو اینجا پیدا کنن
‫به من و می می اجازه نمی دن که 3تا ‫سگ ولگرد رو تو زیرشیروانی نگه داریم.
‫همین بالا بمونید. وقتی برگشتیم یه ‫راهی پیدا می کنیم که چیکار کنیم.
‫چی؟ شوخیش گرفته؟
‫متوجه نیست؟
‫ما بیشتر از سنش شبح بودیم.
‫و حالا دوباره واقعی شدیم و ‫می خوان ما رو اینجا زندانی کنن؟
‫فکر کردی چه طور می توینم این بالا بمونیم
‫وقتی یه دنیا پر از نواش شکم اون بیرون هست؟
‫یا توپ برای جویدن. دنبال سنجاب ‫رفتن. یا عروسک برای تیکه تیکه کردن!
‫- یه لحظه وایستا. ‫- چیه؟
‫بیا. یه کم خوراکی بخور.
‫قبوله؟
‫محاله! نمی تونی بهمون رشوه بدی.
‫خوراکی! غذا!
‫الآن 30سالی می شه که غذای واقعی نخوردم.
‫شاید فقط یه ذره کوچولو.
‫زود باش.
‫خوشمزه خوشمزه خوشمزه.
‫خیلی خب، خدانگهدار بچه ها!
‫روز خوبی داشته باشید! خدانگهدار!
‫مشکلی برای هاپوها پیش نمیاد، درسته؟
‫تا زمانی که کسی اون ها رو پیدا نکنه.
‫این بهترین اولین روز برای هاپو واقعی شدن نیست، اما
‫جبرانش می کنیم.
‫در این بین، باید مطالعات جدی ای انجام بدیم.
‫برای چی این قدر بزرگه؟
‫آخیش.
‫خیلی خب.
‫چیپس ها تموم شدن. ‫حالا چی؟
‫هی!
‫واقعا حقه سختی برای پرت کردن ‫هواس هاپوها و بستن در بود.
‫غیر ممکنه که اولین روزم به عنوان یه
‫هاپوی واقعی رو، تو زیرشیروانی زندانی بشم.
‫وایستا! صدای چیزی رو شنیدی؟
‫گفتن که نذاریم پدر و مادرشون ما رو ببینن.
‫یکی داره میاد. سریع! قایم شو!
‫آره.
‫سلام؟
‫آخیش. خیلی نزدیک بود.
‫لوئی، چویی! ‫در زیرشیروانی رو باز گذاشته!
‫این شانس ماست که بالاخره ‫فهرست وارونه‌ی آرزوهامون رو کامل کنیم.
‫بنظرم باید از این موقعیت استفاده کنیم.
‫ما الان هاپوی واقعی هستیم.
‫باید لحظه رو دریابیم.
‫جادو!
‫زندگی مثل بوفه می‌مونه، و بنظرم
‫باید پر از چیزهایی ‫باشه که می‌تونی بخوری.
‫شاید اگر از هم جدا بشیم ‫متوجه ما نشن.
‫- بیرون می‌بینم‌تون! ‫- پخش بشین و فتح کنید!
‫دوباره می‌تونم کفش‌ها رو بجوم.
‫- اتاق توپ، وایسا که اومدم! ‫- وای!
‫یه ساندویچ بخورم!
‫هممم، ساندویچ!
‫عالیه. حالا موش داریم.
‫چه ساندویچ خوبی.
‫وای نه!
‫کفش خوشگلام!
‫چی شد؟
‫اوه.
‫این دیگه صدای چیه؟
‫هان؟
‫این توپ‌ها از کجا اومدن؟
‫فکر کنم باید یه شرکت حشره‌کش خبر کنیم.
‫حشره‌کش؟
‫خاک کردن گنج همراه بهترین دوستم؟ تیک.
‫هممم!
‫بکن بکنِ، توپ رو غایم کن. ‫بکن بکنِ، توپ رو غایم کن.
‫بهشت.
‫و حالا وقتش رسیده که این جشن هاپویی رو ‫یه مرحله ارتقاعش بدیم!
‫منظورت که پارک نیست؟
‫چرا!
‫ولی مگه بچه‌ها بهمون نگفتن ‫که اینجا بمونیم؟
‫بهمون گفتن نذاریم مامان و باباشون ‫ما رو ببینن،
‫و اگر اینجا نباشیم نمی‌تونن ‫ما رو ببینن، درسته؟
‫درسته. بیایین این چیزا رو ‫خاک کنیم و راه بیفتیم!
‫نمی‌دونم. شاید ‫واقعا به درد روح گیری نمی‌خوریم.
‫داداش ما که روح رو پیدا کردیم.
‫باشه؟ بخش سختش تموم شده.
‫امروز دیگه روح می‌گیریم.
‫باشه.
‫اوه نگاه کن! اوه!
‫هاپو دارن؟
‫حسودی‌ام شد. منم یکی می‌خوام.
‫چقدر اینا... نازن.
‫- فکر می‌کنی از کجا اومدن. ‫- مغازه هاپو فروشی؟ نمی‌دونم.
‫مغازه هاپو؟
‫ولی مهم نیست از کجا اومدن،
‫چون
‫چون قراره سگ‌ربائی‌شون کنیم.
‫برای چی باید... خیلی وحشتناکه. چرا؟
‫چون
‫اگر اون بچه‌ها به اندازه‌ی بچه‌های دیگه
‫عاشق هاپوهاشون باشن،
‫هر کاری می‌کنن که انا رو پس بگیرن.
‫می‌گیریم‌شون و در ازای اونا ‫درخواست یه چیزی می‌کنیم
‫نگو که
‫بگو.
‫روح!
‫- بریم! منتظر چی هستیم؟ ‫- باید یه راهی به داخل پیدا کنیم.
‫درسته.
‫سلام
‫ببخشید قربان. آم
‫خیلی خب طبیعی رفتار کن. ‫سعی کن مثل بقیه بشی.
‫گرفتم. مشکلی نیست. ‫خیلی معمولی طی می‌کنم.
‫سلام هاپوها!
‫- کجایی؟ بیا و بازی کن! ‫- یه جایی همین جاها هستن.
‫هاپوها!
‫- منظورم، اونا رو دیدی درسته؟ ‫- خب، جای کنده کاری شده می‌بینم.
‫آره، نمی‌تونن خیلی دور شده باشن. ‫خب، همین خوب پیش رفت.
‫- همین جا بودن! ‫- هیچ سگی اینجا نیست!
‫به اون دو چشم‌ها اعتماد ندارم.
‫اینا همون روح گیران!
‫- فرار کنید! ‫- بنظر میاد دارم چی کار می‌کنم؟
‫- فرار کن! ‫- ما فقط می‌خوایم یه چیزی بهتون بگیم!
‫دارین کجا میرین؟
‫موش‌ها تو خونه‌ان.
‫چی شده؟ ‫ من تازه اونا رو کاشته بودم.
‫موش.
‫فکر کنم گمشون کردیم. فعلا.
‫خوبه. پس بیایین این ‫جشن هاپویی رو ادامه بدیم.
‫وایسا. بوئی یه شیر آتش‌نشانی دید.
‫30 سالی هست این کار رو نکردم.
‫فهرست وارونه‌ی آرزوها، تیک.
‫دست بجنبون بوئی!
‫می‌بینی‌شون؟ از اون طرف برو!
‫واقعا موندم که چطور ‫این عصاره شبح هنوز کار می‌کنه.
‫فکر کنم یه 30 باشه که ‫اونجا داره خاک می‌خوره.
‫وای نه.
‫چیه؟
‫تا اینجا، فقط تونستم
‫عصاره شبحی درست کنم که ‫فقط تا طلوع ماه دووم میاره.
‫بنظر میاد اون‌هایی که در اون دنیا گم شدن ‫بازگردوندن‌شون به این سادگی‌ها نیست.
‫و نور ماه اون‌ها رو برمی‌گردونه.
‫دوباره قراره شبح بشن. ‫فقط یک روز برای واقعی بودن وقت دارن.
‫وای نه، اونا رو توی ‫زیرشیروانی تنها گذاشتیم.
‫باید بریم خونه.
‫هیزل. اینجایی.
‫داری کتاب می‌خونی؟
‫خوشم اومد. ‫ذهن قوی، جسم قوی. رفتار خوب.
‫ولی وقتشه بریم یه خرده ‫بسکتبال بازی کنیم.
‫چون تیم داشتن فقط مهارت نیست. ‫بلکه باید متعهد هم باشی.
‫- ولی... ‫- حالا باید چی کار کنم؟
‫شرمنده!
‫بیایین بازی رو شروع کنیم.
‫اینجا!
‫و اینم از بوئی که یهو از ناکجاآباد ‫میاد و جلودار میشه.
‫بوئی جاخالی میده، بوئی تاب می‌خوره، ‫و بوئی از اینجا میره!
‫این شد زندگی.
‫وایسا وایسا!
‫جشن پیتزا!
‫خیلی خب، یه تیکه دیگه!
‫سرویس بغل، مشتری دارین.
‫- امیدوارم حال هاپوها خوب باشه. ‫- آره.
‫درست می‌گفتی لوئی. ‫خیلی جشنش مزه میده.
‫نوبت منه، نوبت منه، نوبت منه.
‫چویی شماره یکه؟ ‫هیچ وقت این اتفاق نیفتاده.
‫وایسین بچه‌ها!
‫نفسم بند اومد!
‫بوئی تا الان این قدر بهش خوش نگذشته بود!
‫مهمونی ادامه داره هاپوها!
‫تقصیر من که نیست!
‫اینجا! حالا تو باید دنبال‌مون بیایی!
‫چی؟
‫- هی، هی، هی. ‫- کجا رفتن؟
‫چـ... همینجا بودن!
‫چطور...؟
‫سه تا هاپو هست، ‫نمی‌تونیم یکی‌شون رو بگیریم؟
‫فقط یه مورد از فهرست وارونه‌ی آرزوهامون ‫مونده قبل از اینکه بریم خونه.
‫سرسرـه پیچی!
‫شنیدی؟ ‫این صدا از کجا داره میاد؟
‫همینجان!
‫آماده، بی‌حرکت
‫پیداشون کردیم!
‫- دارن میان پایین! ‫- ای وای، اینا همون روح گیرهان!
‫وای نه، برگرد!
‫لیزه!
‫زود باشین، هاپو کوچولوها!
‫وای، وایسا. چیه؟
‫گرفتمت!
‫دوباره اینا نه!
‫- زود باش! ‫- گرفتیم‌شون!
‫- این یکی خیلی نازه. ‫- سلام! اوه!
‫- نظرت چیه؟ ‫- دارن چی کار می‌کنن؟
‫اینم از این!
‫هاپوهاتون دست ماست، ‫با روح عوض‌شون می‌کنیم.
‫سر ساعت 6 حاضر باشین.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫سلام هاپو کوچولوها! ‫اینو می‌بینین؟
‫بوئی نمی‌تونه بخونه.
‫منبع درآمد ما شدین.
‫این چیه؟
‫هاپوهاتون دست ماست.
‫با روج عوض‌شون می‌کنیم. ‫سر ساعت 6 حاضر باشین؟
‫- این یعنی چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫احتمالا کار روح گیرها باشه.
‫خب، می‌خوام ما رو عوض کنن ‫هاپو به جای روح،
‫ولی هاپوها همون روح‌هان.
‫که یعنی
‫ما فقط دو ساعت وقت داریم که ‫یه روح پیدا کنیم و هاپوها رو پس بگیریم.
‫دقیقا. نظری داری؟
‫فردی! پایپر! برگشتین خونه!
‫می‌خواین باهام رنگ‌آمیزی کنید؟
‫خودشه! می‌می، واقعا باهوشی!
‫خیلی خب، سبد هنری‌ات رو برداری و ‫بیا بالا تو زیرشیروانی، باشه؟
‫دقیقا یک ساعت دیگه قراره برای همیشه ‫از زیرزمین مامان بیاییم بیرون!
‫وای!
‫آماده‌اید هاپوها؟
‫- خیلی از اون خال خالیه خوشم اومده. ‫- می‌دونم.
‫کاغذ.
‫ابزار.
‫سبد هنر!
‫خیلی خب، همه چی اینجا هست.
‫واقعا نمی دونید چقدر سخت بود که ‫این چیزه رو از پله ها بیارم بالا.
‫یه کم سیم.
‫چشم عروسکی!
‫هالووین مبارک!
‫خیلی خب. حاضر، فردی.
‫هاپوها رو آزاد کنید.
‫در برابر،
‫ما روح ها رو می فرستیم.
‫قبول نیست.
‫باید سندی ببینیم که باور کنیم.
‫آره.
‫پایپر! می می!
‫انجامش بدیم.
‫سند می خواستید؟
‫بالا رو ببینید!
‫خیلی خب، برو که رفتیم.
‫روح!
‫روح واقعیه!
‫گمونم داره جواب می ده.
‫من هم همین طور!
‫وای خدا، قشنگه!
‫یه کم اون چیزی که قبلا دیدیم فرق داره، اما
‫خیلی خب، روح ها رو بهمون بدید و ما ‫هاپوها رو از ونمون آزاد می کنیم!
‫- برعکسشه، کله پوک ها! ‫- اوه!
‫باشه! پس هاپوها رو نگه می داریم.
‫خدانگهدار!
‫اما ما که روح ها رو نگرفتیم!
‫داریم ادا در میاریم. تابلوئه.
‫آره، ما رو نگاه کنید! داریم می ریم!
‫باشه! همون کاری که شما می گید.
‫باشه.
‫پایپر! می می!
‫- روح ها رو بیارید پایین تر. ‫- دریافت شد.
‫اوه آره!
‫بیاییید بغل مامان!
‫راضی شدین؟
‫حالا هاپوها رو آزاد کنید!
‫نه تا زمانی که روح هامون رو نگرفتیم! ادوین!
‫دارمش!
‫خیلی خب. بیاییید بغل بابا!
‫برید تو! وارد مکنده بشید!
‫بجنبید!
‫عجله کنید!
‫چی؟
‫- این که ملافه‌ست! ‫- این آشغاله!
‫همش بیخودی بوده!
‫هی! ببین!
‫داره فرار می کنه!
‫دیگه هیچ وقت اون هاپوها رو نخواهی دید!
‫چویی! لوئی! بوئی!
‫- فردی! ‫- فردی، ما اینجاییم!
‫ای وای!
‫- حالا دیگه خیلی عصبانیمون کردی. ‫- گولمون زدی!
‫بهت اعتماد کرده بودیم!
‫حالا تو موندی و ندیدن هاپوهات برای همیشه!
‫نه!
‫حالا چی؟
‫خب، ممکنه روح نداشته باشیم، ‫اما حداقل هاپوها رو داریم.
‫به نظرم این پیروزی می طلبه بریم یخ در بخش بخویم.
‫آره!
‫هیچ وقت فکر نمی کردم این رو بگم، ‫اما ای کاش امروز خونه می موندیم.
‫همم.
‫یه لحظه وایستا.
‫تا اینجا فقط تونستیم عصاره شبح رو به وجود بیاریم
‫که تا طلوع ماه دووم میاره.
‫و نور ماه اون ها رو بر می گردونه.
‫اثر عصاره از بین رفت؟
‫بیایید از اینجا بریم قبل از این که کسی ما رو ببینه!
‫فردی! پایپر! می می!
‫عصاره اثرش ازبین رفت!
‫برگشتین خونه!
‫شانس آوردیم که ونشون عایق روح نبود،
‫دوباره برگشتیم به حالت قبلی و خیلی راحت معلق شدیم از اونجا خارج شدیم
‫بیایید قبل از اینکه متوجه اش بشن بریم تو.
‫به نظرم هر جشنی باید تموم بشه،
‫ولی چه جشنی بود.
‫بوئی نمی تونه باور کنه که بهترین روز بوئی تموم شده!
‫اما مادربزرگم می‌تونه عصاره شبح درست کنه.
‫مطمئنم تو کتابش یه چیزی داره که ‫بهمون بگه چه طور می تونیم کمکتون کنیم.
‫فقط باید به حل کردن معما ادامه بدیم.
‫می دونی چیه؟
‫این که دوباره هاپو شدم خوبه،
‫اما این که برگشتیم خونه هم خیلی خوبه،
‫همراه با رفقامون.
‫دوستان. از کلمه اش خوشم اومد.
‫بهترین رفقای بوئی.
‫دوستان.
‫اون 2تا روح گیر، حتما حالا حسابی عصبانی شدن.
‫آره!
‫وایستا. برای چی هاپوها این قدر ساکت هستن؟
‫خب
‫این اولین نکته خوبیه که این هفته بهش اشاره کردی.
‫چی... چه طور؟
‫ما که این قدر سخت کار کردیم.
‫ادوین.
‫گمونم وقتش رسیده که به یه متخصص زنگ بزنیم.
‫جینکس جونز ‫کوچه ریل وی 42