‫3 عالم وجود داره:
‫عالم زندگان.
‫عالم متولد نشده ها...
‫و در آخر، عالم مردگان.
‫چیزی که این 3عالم رو به هم متصل می کنه،
‫درخت زندگیه.
‫از اون درخت جادو میاد.
‫اوایل، جادو فراوان بود.
‫کل جهان خوب بود.
‫سپس، طمع...
‫قلب‌‌ مردم رو تسخیر کرد.
‫همه می دونستن.
‫اون هایی که از درخت نگهداری می کردن،
‫خردمندان بودن،
‫که توی جادو کردن، خیلی قوی بودن.
‫بنابراین سعی کردن، به زور
‫درخت رو تصاحب کنن.
‫اما یکی از بزرگترین رهبران خردمندان،
‫از تیکه های ریشه این درخت استفاده کرد.
‫ازش برای خلق محافظان درخت استفاده کرد.
‫ازش برای خلق شجاعان استفاده کرد.
‫سلام، چطوری، ما دلامینی.
‫سلام، از دیدنت خوشحالم، چه خبر؟
‫دوباره دارن مردم رو بیرون می کنن، آره؟
‫- هان؟ ‫- تک تک کسانی که...
‫نمی خوان رشوه اشون رو قبول کنن رو بیرون می کنن.
‫- صبر کن ببینم، مطمئنی؟ ‫- آره.
‫اگه مقابله به مثل نکنید، به حرفتون گوش نمی دن.
‫منظورت چیه نتسیکی؟
‫منظورم اینه که ما واقعا باید جلوشون وایستیم.
‫- دخترم، ‫- بله، پدر.
‫خشونت مشکلات زیادی به وجود میاره.
‫اما کار اون ها هم خشونته، مگه نه؟
‫آره، اما اگه می خوای حرفی بزنی، تو جلسات شرکت کن.
‫من کل ماه رو 2شیفت کار می کنم.
‫ما که ندیدیم یه سنت هم پول داشته باشی!
‫ولش کن، حداقل داره تلاش می کنه.
‫نتسیکی،
‫دیرت می شه، دخترم.
‫راست می گی بابا.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫باشه!
‫صبح بخیر!
‫سلام، داماد!
‫می بینم که آماده ای دنیا رو نجات بدی، آره؟
‫- مجبورم انجام بدم. ‫- باشه!
‫- من مجبورم. ‫- موفق باشی.
‫- مرسی، مواظب خودت باش. ‫- باشه. خدانگهدار رفیق.
‫عزیزم زود باش، بریم.
‫این بچه همیشه دنبال دردسره، می دونید؟
‫نه، مامان. اون داره تلاش می کنه.
‫- چه تلاشی، فونکا؟ ‫- سلام!
‫- بریم به این مردم نشون بدیم. ‫- بریم تو کارش.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫هی، کاسمو، وایستا!
‫بکشش بالا.
‫اون ها می دونستن خردمندان،
‫از درخت محافظت می کنن.
‫می دونستن که اونا قدرت جادوی زیادی دارن.
‫می دونستن که جادوشون، خیلی پرقدرته.
‫نتسیکی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم، دختر.
‫یه ذره سرم گیج می ره، همین.
‫تعجبی نداره. به خاطر اضافه کاری هاییه که می مونی.
‫آره، خب،
‫نقشه های بزرگ، پول زیاد می خواد، رفیق.
‫- نقشه های بزرگ؟ ‫- آره.
‫یادته وقتی کوچیک بودیم از اون خونه رد می شدیم؟
‫نه،رفیق. اما نوسیسا بی آزاره.
‫- هیس! ‫- چیه؟
‫نمی تونی همین جوری اسمش رو بگی.
‫- اگه تبدیل به قورباغه بشیم چی؟ ‫- خرگوش!
‫نه.
‫بیخیال!
‫- تو دیوونه ای رفیق! ‫- خرگوش.
‫نتسیکی.
‫چرا جواب پیام هام رو نمی دی؟
‫بهت گفتم، من دیگه اون کار رو نمی کنم!
‫خودت هم خوب می دونی که خیلی کارت خوبه.
‫این به اصطلاح کارت...
‫دووم نمیاره.
‫چه خبر؟
‫و این ماشین کیه؟
‫می دونی، ماشین کایاست.
‫گفتم یه کم خوش بگذرونم.
‫اما ببین،
‫اگه باهام مهربون باشی، شاید برسونمت سرکار. نظرت چیه؟
‫سوار شو.
‫حتما مجردی برات سخته، نه؟
‫وای!
‫حالا بگو ببینم، کی گفت کار رو متوقف کنی؟
‫روند کار همینه. شاید یه جور قبر باشه.
‫چرا بازرس زمین همچین چیزی نگفت؟
‫نمی دونم چی بگم، اما این چیزها انگار عتیقه هستن.
‫بفرستشون اینجا تا بتونم به نگاهی بندازم. و گوش کن...
‫کارگرها رو بفرست خونه.
‫- باشه. ‫- خیلی خب.
‫این اطلاعیه های تخلیه، غیر قانونیه.
‫بعضی هاتون نسل اندر نسل اینجا بودید.
‫مشاور نکومو ‫باید ازمون حمایت کنه.
‫نه اون کازینو سازها!
‫مشاور نکومو کجاست؟
‫- کجاست؟ ‫- ها؟
‫اگه مردم پول ناچیزی ‫که بهشون میدن رو قبول کنن که هیچ.
‫ولی اگه رد کنیم، نمی‌تونن ‫ما رو بیرون کنن.
‫نه.
‫ایلانگا خونه‌ی ماست!
‫- ایلانگا! ‫- قیام کنین!
‫عزیزم،..
‫- یادم رفت بهت بگم. ‫- چی؟
‫بالاخره از گالری بهم زنگ زدن.
‫- چی؟ ‫- گفتن می‌خوان کارهای من رو ببینن.
‫- این خیلی خبر خوبیه! ‫- آره عزیزم.
‫میریم لندن، آره؟
‫میریم لندن.
‫ولی هنوز واسه اقامتگاه و ‫پرواز و اینجور چیزا...
‫پول لازم داریم.
‫بیخیال عزیزم. ‫باشه، دو شیفت کار می‌کنم.
‫اگه مجبور باشم سه شیفت هم ‫ توی این جای کوفتی کار می‌کنم.
‫- التماست می‌کنم. ‫- نتسیکی عزیزم.
‫بیا بریم اون زندگی که می‌خواستیم رو ‫بسازیم. خواهش می‌کنم عزیزم.
‫ولی صبر کن عزیزم. فقط صبر کن...
‫خانواده‌ات چی؟
‫بهشون گفتی؟
‫خانواده‌ام....
‫وقتش برسه بهشون خبر میدم، باشه؟
‫ولی فعلا. میریم لندن.
‫- باشه؟ ‫- میریم لندن.
‫- میریم لندن، آره؟ ‫- بیا اینجا.
‫این دستبندها خیلی قشنگن!
‫به نظر قدیمی هم میان.
‫این چیزی نیست که لازم داریم.
‫ولی جالبه. اگه ارزشمند باشن، ‫تعجب نمی‌کنم.
‫اگه اینجوری باشه، باید ‫یکی رو بفرستیم بررسی کنه.
‫یه نگاهی بندازه ‫ببینه بازم هست.
‫این سرمایه‌گذارها کارشون تمومه.
‫لازم نیست به مردم بگیم ‫که اینا رو کجا پیدا کردیم.
‫اگه ارزش داشته باشن، ‫می‌تونه کمکمون کنه.
‫چجوری رفیق؟
‫اگه دولت راضی باشه، شاید بتونیم ‫ به عنوان مبادله ازشون استفاده کنیم.
‫از شر آشغال‌های ایلانگا خلاص میشن.
‫واقعا می‌تونی این کار رو کنی؟
‫هیچکس به آدمای فقیر ‫اهمیت نمیده.
‫این کازینو رو می‌بینی؟
‫مردم عاشق پولن.
‫ولی اول بذار ببینیم ‫که این چیزها ارزشی دارن یا نه.
‫باشه؟
‫اون چی می‌خواد؟
‫یه ساعت بعد، ‫ماه گرفتگی رخ میده،
‫اصطلاحا بهش میگن ماه خونین، ‫چون به یکباره ماه...
‫دستبندها قیمتی‌ان. اهدا میشن به موزه‌ی ملی. ‫سر و صدای زیادی می‌کنه...
‫و کارمون توی ایلانگا رو ‫آسون‌تر میکنه.
‫می‌خواستم واست قهوه بیارم.
‫لیندانی خیلی آشفته‌ست.
‫دوباره یه زن سفید پوش دیده.
‫یه زن سفیدپوش؟
‫همون چیزیه که ‫میلونگیسی قبل از مرگش...
‫- می‌دید. ‫- عزیزم، تو که قطعی نمی‌دونی.
‫گوش کن، من یه کم تحقیق کردم.
‫یه متخصص اطفال خوب ‫توی لندن پیدا کردم.
‫ولی ما اینجاییم عزیزم.
‫یادته،
‫میلونگیسی هم ‫کلی دکتر خوب تو دنیا رفت.
‫بیا امیدمون‌ رو از دست ندیم.
‫- سلام. سلام ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫خوبه. چی واست بیارم؟
‫- چی گفتین، ترایپ‌اند‌پات؟ ‫- آره.
‫بچه‌ها، متاسفانه ترایپ‌اند‌پایپ ‫فقط واسه زمان ناهاره.
‫آره.
‫نه، اشکالی نداره.
‫- ممنون، خواهرم. ‫- نه...
‫نه، نرین...
‫بذارین با آشپز حرف بزنم. ‫مطمئنم می‌تونم یه کاری واستون بکنم.
‫این کار رو می‌کنی؟
‫- آره، مشکلی نداره. ‫- ممنون.
‫خیلی خب، باشه. بشینین.
‫ببخشید این مال شماست. ‫بفرمایید.
‫به "گریل اند وست" خوش اومدین.
‫لذت ببرین.
‫چیه؟
‫هی، بچه‌ها. ‫مشارکت خوب نبود نه؟
‫این مردم ترسیدن.
‫چی، ترسیدن؟ نه، بچه‌ها.
‫ما باید به جامعه نشون بدیم ‫که اگه در کنار هم باشیم...
‫- آره. ‫- از اینا قوی‌تریم.
‫امشب، به تموم خونه‌ها میریم.
‫باشه؟ بیاین از هم جدا بشیم.
‫- آره، بچه‌ها. ‫- ممنون، بچه‌ها.
‫آره.
‫ولی گوش کن، عزیزم...
‫می‌خوام ازت تشکر کنم.
‫ممنون بابت همه چیز.
‫حمایتت، یه دنیا واسم ارزش داره.
‫واقعا ازت ممنونم.
‫دوستت دارم.
‫من هم دوستت دارم.
‫- بعدا ببینمت؟ ‫- باشه.
‫- باشه.
‫لطفا انعام یادت نره.
‫ولی من این رو واست گذاشتم.
‫من کاری کردم تو و دوستات، ‫ترایپ بخورین،
‫و تو واسه من این رو گذاشتی؟
‫آروم باش.
‫فقط بهم بگو چقدر می‌خوای؟
‫تو بگو چقدر می‌ارزم.
‫ظرفای انعام پشت سرته. ‫واسه من آبیه.
‫دختر، روشت رو به من هم یاد بده.
‫هیچ روشی ندارم، دختر! ‫می‌دونی که، مگه نه؟
‫- وای! ‫- آره!
‫- آره، ملکه. آره. ‫- البته.
‫می‌خواست 20 راند بذاره.
‫- تصور کن! ‫- تصور کن، وای!
‫هی، خانوم جوان.
‫مشاور نکومو، ‫کسی رو نداری رشوه بده؟
‫سوار شو. باید حرف بزنیم.
‫بگو ببینم...
‫این جنگ و دعواها برای چیه؟
‫می‌دونی اون سازنده‌ها،
‫دارن پولی رو میارن اینجا ‫که مردم تا حالا ندیدن؟
‫هیچوقت!
‫تو مثل بچه‌ها فکر می‌کنی.
‫- من اینجا نمی‌شینم... ‫- فقط همه چی رو...
‫- و به چرندیاتت گوش نمیدم. ‫- خراب می‌کنی.
‫- همه می‌دونیم که تو فاسدی. ‫- آهای.
‫آهای‌.
‫می‌دونی چیه؟
‫هیچ بچه‌ای نمی‌تونه ‫اسم من رو بد جلوه بده.
‫- من رو نترسون. ‫- و آبروم رو ببره، شنیدی چی گفتم؟
‫ما هیچ جایی نمیریم.
‫آدمات باید بفهمن که ما ‫از اینجا جم نمی‌خوریم.
‫اینجوری مشکل حل نمیشه، قربان.
‫کی اونجاست؟
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- خیلی خب، صبر کن.
‫- چیزی نیست. ‫- نه، اتفاقا هست رفیق.
‫هر وقت شروع کرد...
‫این مزخرفات رو دوباره گفت، ‫بزن لهش کن، باشه؟
‫- انعامم رو بده عوضی. ‫- هی.
‫تو هیچی نمی‌گیری. ‫تو امشب یه سنت هم ازم نمی‌گیری.
‫- نتسیکی! نتسیکی! ‫- نه، بس کن! حراست!
‫- زود باشین بیاین! ‫- من حقم رو می‌گیرم.
‫رفیق، چت شده؟
‫نتسیکی؟
‫ایول.
‫چرا انقدر بی‌فکری عزیزم؟
‫نگران نباش، یه کار دیگه پیدا می‌کنم.
‫آره، ولی می‌دونی که ‫خیلی طول می‌کشه تا پیدا کنی.
‫یه کار دیگه پیدا می‌کنم. ‫مشکلی نیست. خودم حلش می‌کنم.
‫- شاید بتونی اینا رو بفروشی. ‫- نه!
‫من اینا رو واسه نمایشگاه لازم دارم.
‫می‌دونی چیه، ‫شاید بهتره که لندن رو فراموش کنیم.
‫ولی عزیزم...
‫بیخیال، اینجوری نباش عزیزم.
‫خدایا.
‫نمی‌دونم چرا هر روز ‫اینجوری غر میزنی.
‫این پول انعاماته؟
‫- عزیزم؟ ‫- بله.
‫مهم نبود چه اتفاقی ‫واسشون میفتاد.
‫مهم نبود چقدر سخت بود.
‫شجاعان هیچوقت، ‫شکست نمی‌خوردن.
‫و تو، شیر کوچولوی من...
‫تو هم مثل شجاعان، شجاعی‌.
‫شجاعان واقعی هستن؟
‫خب، همه قصه‌ها ‫یه واقعیتی پشتشونه،
‫چون بهمون یاد میدن.
‫یادمون میدن، آدم‌های متفاوت ‫ چجوری زندگی می‌کنن.
‫و چجوری از سختی‌هاشون، ‫عبور می‌کنن.
‫هیس.
‫آیاندا.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫خوش اومدی.
‫ممنون، عمو جان.
‫با فوت مادرت، ما واقعا ‫با هم غریبه شدیم.
‫خب، چی تو رو کشونده اینجا؟
‫بچه‌ام داره می‌میره عموجان، ‫درست مثل برادرش.
‫به کمکتون احتیاج دارم.
‫نه!
‫داری از طلسم سختی حرف می‌زنی.
‫و بگو ببینم، ‫پیش خواهرت بودی؟
‫نه، عمو جان.
‫خب، کاملا واضحه. ‫این که خردمندان...
‫دیگه با هم تفاهم ندارن.
‫باید یه کاری باشه ‫که بتونیم انجام بدیم.
‫در حال حاضر، فقط خون شجاع ‫می‌تونه بچه‌ات رو نجات بده.
‫می‌خوام عموم رو ببینم، دیبو.
‫به کمکش واسه لیندانی ‫احتیاج دارم، عشقم.
‫ولی عزیزم، ما درباره‌ش حرف زدیم.
‫باید یه کاری بکنم.
‫بچه‌مون داره می‌میره، ‫فقط اون می‌تونه کمکمون کنه.
‫این خون رو چجوری گیر بیارم عمو؟
‫سوال سختیه.
‫اول باید شجاع برگرده.
‫خیلی وقته منتظریم.
‫یه سریا هستن که میگن،
‫اون هیچوقت برنمی‌گرده.
‫ولی هنوزم امیدی هست، ‫درسته عمو جان؟
‫آره، حتما هست.
‫ولی خیلی چیزا هست که
‫باید درست همسو بشن‌.
‫و درخت زندگی باید در خطر باشه
‫تا شجاع برگرده.
‫- درخت زندگی؟ ‫- آره.
‫واقعیه. وقتی بچه بودم دیدمش.
‫و این درخت کجاست؟
‫راستش، فقط اونایی که ‫اعتقاد دارن می‌تونن ببیننش.
‫ولی یه راهی هست.
‫می‌دونی اگه ایلانگا تو خطر باشه،
‫درخت هم تو خطره.
‫افلاک باید همسو بشن.
‫یکشنبه ماه سرخ پدیدار میشه.
‫نمی‌تونی بفهمی ‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫آیاندا، باورم نمیشه.
‫شجاع باید متولد بشه...
‫ولی تنها از طریق مرگ ‫میشه بهش دست پیدا کرد.
‫تمام جادوها و قدرت‌های باستانی‌اش،
‫باید به طور کامل ‫بهش برگرده.
‫این قدرت کجا نگه‌داری میشه؟
‫داخل سلاح‌هاش.
‫و از کجا می‌تونم این سلاح‌ها رو ‫پیدا کنم، عمو جان؟
‫اگه می‌دونستم که خودم پیداش می‌کردم.
‫سلاح‌هاش به وقتشون، آشکار میشن.
‫سلاح‌ها؟
‫انگار داری درمورد ‫فیلم‌های علمی‌تخیلی...
‫- حرف می‌زنی، باورم نمیشه. ‫- خیلی خب، باشه لوتاندو.
‫خب خودمم هنوز قسمت ‫سلاحش رو نفهمیدم، خب؟
‫ولی لوتاندو، اگه نمی‌خوای ببینی که...
‫این تنها راه نجات بچته....
‫گوش کن، عزیزم. ‫نمی‌تونم قبول کنم.
‫فهمیدی؟
‫میرم بخوابم.
‫لوتاندو!
‫شب بخیر.
‫مامان.
‫می‌دونی به یه رویداد بزرگ
‫توی موزه‌ی ملی دعوت شدم.
‫خیلی خوبه، نه؟
‫آره، مال خانوم مباتاست.
‫چند وقت پیش، قرار بود ‫مربی چند نفر از ما باشه، ولی...
‫هیچوقت نتونستم ببینمش.
‫اون زن یکی از این ‫سازند‌ه‌هاست، می‌دونی.
‫ولی به نظرم این یه جور فریبه ‫که خودشون رو خوب نشون بدن.
‫تکون نخور لطفا. ‫تکون نخور.
‫خب، میری؟
‫من؟
‫آره میرم. اونا فکر می‌کنن می‌تونن ‫ از من استفاده کنن.
‫در اصل، من می‌خوام ‫ازشون استفاده کنم.
‫می‌خوام این رو بفهمن که ‫من با هر شخص مهمی که...
‫بخواد حرفام رو درمورد ‫ایلانگا گوش بده، حرف می‌زنم.
‫خب... نظرت چیه؟
‫قشنگه.
‫تق تق‌.
‫چطورین؟
‫خوبیم.
‫- نتسیکی خونه‌ست؟ ‫- آره.
‫آره، بالا تو اتاقشه، هلولی.
‫نمی‌دونیم چرا قایم شده.
‫باشه.
‫تق تق.
‫- سلام رفیق. ‫- چطوری؟
‫- من خوبم تو چی؟ ‫- گوش کن رفیق، بابت دیروز متاسفم.
‫نگران نباش، ‫اون یه عوضیه.
‫بگذریم، ‫خبرای خوب دارم.
‫خیلی خب، بگو ببینم.
‫خب، توی رویداد موزه یه کار ‫ بهم پیشنهاد شد، که نمی‌تونم شرکت کنم،
‫واسه همین اسم تو رو دادم.
‫همیشگی نیست، ‫ولی از هیچی بهتره، نه؟
‫رفیق، جدی میگی؟ ‫تو واقعا...
‫فرشته نجاتی.
‫- خدایا... ‫- خیلی خب، خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- داری دوستت رو تنها می‌ذاری؟
‫آره، خاله جون.
‫بریم بیرون. ‫باید زیر نور خورشید خوب ببینمش.
‫خدایا! تو چت شده؟
‫نمیری سرکار؟
‫دیگه اونجایی که کار می‌کردم، نمیرم.
‫ولی مهم نیست.
‫یه جای دیگه کار پیدا کردم.
‫قراره برم توی...
‫جشن موزه ملی کار کنم.
‫- نه بابا! ‫- چیه؟
‫من هم اونجا دعوت شدم.
‫نه بابا!
‫نه! یعنی قراره پیش غذا و...
‫- خوراکی اینا واست بیارم؟ ‫- دقیقا عزیزم.
‫- ملکه‌ی من‌. ‫- هی، باور کن!
‫سلام خانوم مباتا‌.
‫من فونکا گاسا هستم.
‫من با زنان ایلانگایی هستم.
‫- میشه لطفا درباره‌ی ... ‫- ببخشید مزاحمتون شدم...
‫ولی میشه لطفا یه عکس تبلیغاتی ‫از شما و لوتاندو بگیریم؟
‫ایشون فونکا گاسا هستن.
‫- سلام. ‫- از دیدنتون خوشحالم.
‫شهردار الاناست که برسه‌.
‫- ملاقاتشون می‌کنین، درسته؟ ‫- بله، حتما‌.
‫عذر میخوام آقای شهردار.
‫شما آدمای پولدار،
‫جوری رفتار می‌کنین که انگار ‫آدم‌های فقیر واستون مهمن. ولی همش دروغه
‫ما از اینجا نمیریم.
‫گفتم ما از اینجا نمیریم.
‫ما از اینجا نمیریم!
‫ما از اینجا... هی!
‫ما از اینجا نمیریم! ‫ما از اینجا نمیریم!
‫هی، ولم کن.
‫- یه نوشیدنی می‌خوام. ‫- بله، خانوم.
‫محققان حدس می‌زنن ‫که این دستبندها ممکنه حتی...
‫متعلق به تمدن‌های بزرگ ماپونگوبوه ‫و زیمبابوه بزرگ باشه‌.
‫پس حتما می‌تونین تصور کنین ‫که چقدر از داشتنشون هیجان‌زده‌ایم.
‫و حالا امیدوارم،
‫بتونیم خیرین بخشنده‌‌مون،
‫آقا و خانوم موباتا رو ‫راضی کنیم تا افتخار رونمایی بدن.
‫سلاح‌هاش به وقتشون ‫خودشون رو آشکار می‌کنن.
‫و درخت زندگی باید در خطر باشه.
‫محققان میگن که، به احتمال زیاد...
‫این دستنبندها...
‫این همون سلاح‌هاییه ‫که عمو درموردشون می‌گفت‌.
‫باید یه راهی پیدا کنیم ‫برشون گردونیم.
‫الان وقتش نیست، عشقم.
‫- لطفا لوتاندو. ‫- ...توسط موزه و...
‫- آیاندا، خواهش می‌کنم بس کن. ‫- تحت جدیدترین روش‌های امنیتی نگهداری میشه.
‫یه بار دیگه از خانوم و آقای ‫فوق‌العاده‌ی مباتا تشکر می‌کنم.
‫هی، نتسیکی!
‫ببخشید ترسوندمت، من...
‫من رفتم رستوران، ‫گفتن تو رفتی‌...
‫- آره، می‌دونی چیه.... ‫- صبر کنین!
‫دستبندای رئیس رو دزدیدن، پس...
‫- داریم تک به تک همه رو می‌گردیم. ‫- به من دست نزن.
‫نه، هی.
‫تو نباید اون‌ رو بگردی.
‫برو بگو یه خانوم بیاد کمکت ‫که اون خانوم ایشون رو بگرده
‫و تو من رو بگردی.
‫همینجا صبر کنین، برمی‌گردم.
‫واقعا می‌خوای صبر کنی تا برگرده؟
‫یا از در پشتی باهام میای؟
‫و واسمون نوشیدنی می‌گیری؟
‫نمی‌تونم. ‫باشه برای بعدا.
‫متوجهم.
‫میشه لطفا...
‫شماره‌ات رو بهم بدی؟
‫نمی‌خوام همش یواشکی ‫دنبالت راه بیفتم...
‫و هی بترسونمت.
‫حتما‌.
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫- باید بریم. ‫- باشه.
‫باید مردم ایلانگا رو ‫از اونجا بیرون کنیم.
‫درخت رو توی خطر بندازیم.
‫اگه این کار رو کنیم، ‫شجاع بیدار میشه.
‫و باید این کار رو ‫فردا انجام بدیم.
‫می‌دونی فردا یکشنبه‌ست.
‫سرمایه‌گذارات نمی‌خوان که عجله کنی؟
‫ولی می‌دونی که این دیوونگیه.
‫خب این کازینو...
‫واسه کیه لوتاندو؟
‫اگه پسرت محکوم به مرگ باشه، ‫جاودانگی تو چی میشه؟
‫چی شده؟
‫می‌خوایم که دوباره ‫روند تخلیه‌ی شهروندا رو شروع کنی.
‫می‌دونی، اوضاع اونجوری که ‫امیدوار بودیم، پیش نمیره.
‫مردم اینجا عصبانی شدن.
‫کم بهت پول دادیم؟
‫یادت باشه، انتخابات نزدیکه.
‫باید خیلی احتیاط کنم.
‫واقعا باید خیلی احتیاط کنی.
‫یا اینکه می خوای...
‫مردم اینجا بفهمن که...
‫از سازنده ها داری دستور می گیری؟
‫دقیقا چی می خوای؟ چی می خوای؟
‫می خوام که تخلیه رو ادامه بدی!
‫- تو روز یکشنبه؟ ‫- آره، یکشنبه.
‫خب مخالف ها چی؟
‫- اون ها با من مخالفت می کنن! ‫- باهاشون معامله کن!
‫آقای ماباتا چی،
‫در این باره چیزی می دونه؟
‫به من بی احترامی نکن، نکومو!
‫به من بی احترامی نکن!
‫شنیدی چی گفتم؟
‫حالا گورت رو از ماشینم گم کن!
‫یا خدا!
‫- آره. ‫- زود باش بگو چرا؟
‫ارتباط عاطفی خیلی سخته، آبجی.
‫عزیزم، متأسفم.
‫گریه نکن! هی!
‫سرت رو می گیری بالا!
‫گریه نمی کنی، باشه؟
‫بریم داخل.
‫♪ کار من ♪
‫♪ دیروز بود. ♪
‫تق تق.
‫- بله؟ ‫- تق تق.
‫سلام.
‫سلام، بابا.
‫امیدوارم گرسنه اتون باشه. چون چیزی که دارم می پزم...
‫- خیلی خوبه‌... ‫- ما یه کم می خواییم.
‫هی!
‫- وای خدای من! ‫- هی، بیا اینجا.
‫هی، ساکت شو!
‫به خاطر تو نیومدیم. اومدیم دنبال این دزد!
‫اومدیم دنبال این دزد!
‫دستبند کجاست؟
‫نتسیکی!
‫گفتم دستبند کجاست؟
‫اون دستبند رو بده من!
‫دستبند رو تحویل بده.
‫انکاسی!
‫- ولش کن. ‫- انکاسی!
‫ولش کن!
‫از اینجا برو! برو بیرون!
‫برو بیرون!
‫انکاسی!
‫تو دزدیدی، نتسیکی؟
‫هان؟ تو دزدیدی؟
‫اشتباه کردم، مامان.
‫نتسیکی.
‫برش می گردونم. قول می دم مامان‌.
‫نتسیکی!
‫نتسیکی! وایستا، نتسیکی!
‫به خاطر یه پسر احمق نبود، نتسیکی!
‫- چرا تو و مامان همش سرزنشم می کنید؟ ‫- هی!
‫به خاطر اون دستبندا نزدیک بود بمیریم.
‫گفتم برش می گردونم. مشکلت چیه؟
‫هی،
‫نتسیکی،
‫خودت رو بذار جای مامان، باشه؟
‫تو قول دادی
‫که بیخیال اون زندگی می شی.
‫شدم‌. واقعا شدم.
‫فقط‌...
‫همه اعتمادم رو روی یکی گذاشتم...
‫که یه ذره هم بهم اهمیت نمی داد.
‫اون گفت می خواد دنیا رو بهم نشون بده، آبجی.
‫می دونم گند زدم.
‫می دونم.
‫- خیلی خب. ‫- آره، می دونم آبجی.
‫خیلی خب‌.
‫- می دونم. ‫- باشه. خیلی خب، دختر کوچولو.
‫گوش بده، ما دستبند رو بر می گردونیم...
‫و یه راهی پیدا می کنیم که اوضاعت با مامان
‫و بابا رو درست کنیم، باشه؟
‫بهت قول می دم.
‫قول می دم این کار رو بکنم.
‫- خیلی متأسفم، آبجی‌. ‫- باشه.
‫چیزی نیست.
‫چی بود؟
‫بگیرینش.
‫بگیرینش!
‫صدای طبل رو می شنوی؟
‫نتسیکی اون ها دنبال من هستن.
‫نتسیکی!
‫نتسیکی.
‫بیا.
‫باز آفرینی رهبر خردمندان،
‫باید با بریدن ریشه درخت باشه.
‫و استفاده از اون برای خلق محافظان درخت باشه.
‫شجاعان این جوری خلق شدن.
‫نه‌.
‫فونکا‌.
‫فونکا پاشو.
‫فونکا، فونکا! نه، خواهر!
‫فونکا، نه!
‫فونکا، نه. فونکا
‫انقدر سر به سرم نذار!
‫فونکا، پاشو.
‫فونکا!