‫نه!
‫درخت می میره.
‫ما گرفتار سرنوشتی...
‫غیر قابل تصور می شیم. حتی بدتر از مرگ.
‫بدون شجاع،
‫همه چی از دست رفته ست.
‫کی اونجاست؟
‫چیه؟
‫چی به سرت اومده؟
‫کجا بودی؟
‫توی جهنم بودم، داداش.
‫شنیدم این موقع سال اونجا یه کم گرمه.
‫هر کسی اطرافم بود، مرد.
‫حتی نتونستم ازشون محافظت کنم.
‫می فهمم چی می گی.
‫اما چه طوره تفنگ رو بذاری کنار؟
‫فونکا مرده.
‫وله مرده.
‫نتسیکی هم احتمالا مرده.
‫کبو می خواد بدونه معامله امون برقراره یا نه.
‫سیفو، الآن نمی تونم صحبت کنم.
‫ببین، نیازی نیست بهت بگم ‫این قضیه چقدر برامون حیاتیه.
‫توی این مورد بهت نیاز دارم.
‫معامله هنوز برقراره اما پسرم داره می میره، مرد.
‫چیکار باید بکنیم؟
‫اون بر می گرده.
‫شجاع توی سرزمین مردگانه.
‫نتسیکی.
‫- حالم خیلی خوب نیست. ‫- چی شده؟
‫یعنی چی؟
‫سیا. سیا!
‫سیا.
‫سیا، این کار رو با من نکن.
‫سیا، نه.
‫سیا، بلندشو. سیا.
‫سیا! سیا، پاشو، این کار رو با من نکن.
‫نتسیکی.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫متأسفم. متأسفم.
‫نباید اون دستبند رو برمی داشتم. نباید.
‫- من تو رو به کشتن دادم. ‫- نه.
‫نه، تقصیر تو نیست.
‫اگه اون کار رو نکرده بودم، تو نمی اومدی بیرون دنبالم که ببینی حالم خوبه
‫تو خواهرمی.
‫ما هم خون نیستیم، می دونستی؟
‫هم خون یا نه...
‫ما خواهریم.
‫خیلی خب.
‫من می تونم همه مون رو برگردونم خونه!
‫نتسیکی؟ نتسیکی،
‫من در آرامشم.
‫من اینجا منتظرت بودم.
‫ما اینجا منتظرت بودیم.
‫ما اینجاییم تا کمکت کنیم...
‫خود واقعیت رو بپذیری.
‫عشقم.
‫عزیزم؟
‫عزیزم، هی!
‫اون دیگه جزء زنده ها نیست.
‫چی؟ نه، من اون رو اینجا ول نمی کنم.
‫تاندازا.
‫کجایی؟
‫تاندازا.
‫بابا هم مرده؟
‫بابا حالا پیش منه،
‫از بالا مواظب تو و مادره.
‫دستبندش اون رو دوباره به اینجا فرا می خونه.
‫و برمی گرده تا دوباره قدرت کاملش رو به دست بیاره.
‫شجاع که برگرده، باید با کلی مسائل مواجه بشی.
‫برام سئواله کدوم یکی از بچه هات رو انتخاب می کنی.
‫من فقط یه بچه دارم.
‫نه، تو 3تا بچه داری.
‫2تاشون زنده هستن.
‫اونی که نجات دادی، همونیه که دنبالشی.
‫نتسیکی گاسا؟
‫ها! اون یه گاسا نیست. ابدا.
‫چشم هات رو ببند.
‫قلبت رو حس کن.
‫شجاعان از هیچی نمی ترسن.
‫چرا که اون ها درست خدمت ‫می کنن، و در ریشه کن کردن پلیدی...
‫مصمم هستن.
‫تو باید به مردم ایلانگا امید بدی.
‫ببین، امید حکم یه ستاره ای رو داره که هیچ ‫ابر تیره ای نمی تونه نورش رو کمرنگ کنه.
‫و اگه اون ستاره توی قلبت بمونه،
‫ما شکست ناپذیر باقی می مونیم.
‫برو خونه،
‫و مردم ایلانگا رو نجات بده.
‫قدرت و جادوی درخت توی دستبند‌هات ذخیره شده.
‫اون ها رو پس بگیر، و قدرت واقعیت رو پس بگیر.
‫باز هم در آینده می بینیمت.
‫اما مردم حالا بهت نیاز دارن.
‫مامان، کجایی؟
‫نتسیکی.
‫تو اینجایی.
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫قرار نبود این اتفاق بیفته.
‫اما حالا افتاده.
‫من مسئول مرگ پدرت هستم.
‫متاسفم.
‫خواهش می‌کنم فقط گوش کن.
‫حرف بزن!
‫بیش از ۲۰ سال پیش...
‫مادرم...
‫و خواهرم بهم گفتن که دخترم...
‫خاصه.
‫اون شجاعی بود ‫که مردم منتظرش بودن.
‫و اینکه اون باید بمیره...
‫تا دنیا جای بهتری بشه.
‫من قبول نکردم.
‫مادرم رو کشتم...
‫تا دخترم رو نجات بدم.
‫ولی وقتی فرار کردم...
‫مجبورم شدم دخترم رو ول کنم برم.
‫بهم توصیه کردن ترکت کنم.
‫تو مادرمی؟
‫بعد از اینکه ترکم کردی...
‫اصلا سعی کردی پیدام کنی؟
‫من دنبالت گشتم، عزیزم. دنبالت گشتم.
‫تو همه چیز منی.
‫تا الان نمی‌دونستم کی هستی.
‫چون نجاتت دادم...
‫روح مادرم‌...
‫بچه‌هام رو نفرین کرد.
‫من پسر اولم رو از دست دادم.
‫اون یکی دیگه...
‫لیندانی...
‫برادرت...
‫اون فردا...
‫روز تولدش می‌میره.
‫فقط تو می‌تونی نجاتش بدی، ‫و می‌تونی نفرین مادرم رو خنثی کنی.
‫خواهش می‌کنم.
‫پدرم مرد خوبی بود.
‫- تو حق نداشتی جونش رو بگیری. ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم، عزیزم.
‫من لیاقت زنده بودن رو ندارم، می‌دونم.
‫ولی پسرم بی گناهه، خواهش می‌کنم.
‫التماست می‌کنم.
‫التماست می‌کنم تو رو خدا پسرم رو نجات بده.
‫التماست می‌کنم.
‫نتسیکی.
‫نتسیکی چی شده؟
‫نتسیکی!
‫نه!
‫من شجاعم.
‫وله...
‫عیبی نداره.
‫من دیدمش.
‫تو دیدیش؟
‫مامان چطوره؟
‫به سختی داره با ماجرا کنار میاد.
‫کجاست؟
‫دیشب توی سردخونه ترکش کردم.
‫مردم ایلانگا، خوب به حرف‌هام گوش کنین.
‫مردم ایلانگا،
‫مشاوران فاسد اینجا جایی ندارن.
‫نکمو و خانواده‌اش اینجا جایی ندارن.
‫اونا باید برن!
‫تاجران پولدار نمی‌تونن همینجوری ‫بیان اینجا و زمین ما رو بگیرن!
‫- بله! ‫- هرگز!
‫ما از قبل قوی‌تریم.
‫آره.
‫- ما خورشیدی هستیم که هرگز قدرتش رو از دست نمیده. ‫- بله.
‫ایلانگا!
‫برخیز!
‫- برخیز! ‫- ایلانگا!
‫بالاخره اون آماده‌ست.
‫♪مشاور نکمو، برو بهشون بگو♪
‫حالا باید آماده بشیم.
‫♪مشاور نکمو♪
‫♪برو بهشون بگو ما از جامون تکون نمی‌خوریم!♪
‫کارگرها حسابی ترسیدن.
‫اونا میگن دیگه برنمی‌گردن.
‫حتی گروه سرکوب قرمزپوش هم دیگه برنمی‌گردن.
‫و سرمایه گذاران؟
‫اونا هم کشیدن کنار.
‫میگن فضای سیاسی بیش از حد بی ثباته.
‫می‌دونی، همون چیزهایی که معمولا میگن.
‫خیلی خب، این یعنی کارمون تمومه.
‫فردا صبح بانکدارها می‌ریزن سرمون.
‫از آخرین روزهای پولدار بودن لذت ببر.
‫ما کارهای بد زیادی کردیم.
‫می‌خوایم پسرمون رو نجات بدیم.
‫منظورم تمام اون بدی‌هاییه ‫که در حق مردم ایلانگا کردیم.
‫فقط واسه اینکه پولدارتر بشیم.
‫خب، همه چی به باد رفته.
‫سیفو الان بهم زنگ زد.
‫از دستش دادیم.
‫خوبه.
‫لیاقتش رو نداشتیم.
‫خب این یعنی چی؟
‫همینجوری تسلیم میشیم؟
‫یه حرکت دیگه هست که می‌تونیم بزنیم.
‫بالاخره!
‫چیزی که میگن حقیقت داره.
‫اوه دختره گاسا واقعا ساحره‌ست.
‫اون برگشته ‫و داره در مورد خانواده‌ات چرت و پرت میگه.
‫مردم عصبانی هستن. ‫اونا جاده‌ها رو بستن.
‫امکان نداره، فیلیپ. امکان نداره!
‫من اونو با دست‌های خودم کشتم.
‫چه موجودی می‌تونه ‫از اونجا جون سالم به در ببره؟
‫رفیق، اینجا جات امن نیست. ‫باید از اینجا بری.
‫برادر.
‫- سلام، مرد. ‫- برنامه چیه؟
‫چه برنامه‌ای؟
‫نمی‌دونم، مرد. ما الان اینجاییم.
‫- حالا که به نظر میاد ایلانگا سالم می‌مونه... ‫- خب؟
‫داشتم فکر می‌کردم شاید...
‫بشه واسه مشاور شدن کاندید بشم.
‫- اوه، جدی؟ ‫- گرفتی چی میگم؟
‫- گرفتم، رفیق. ‫- آره.
‫اوه، مرد.
‫می‌دونی، داداش...
‫خوبه که می‌بینم دوباره سر پا شدی.
‫آره.
‫ممنون، داداش.
‫ممنون.
‫در این صورت، یه نوشیدنی سرد چطوره؟ ‫نظرت چیه؟
‫خواهش می‌کنم، به خاطر قدیم‌ها.
‫- خواهش می‌کنم، پسر. ‫- باشه.
‫آره.
‫رفیق.
‫این توسط اولین خردمند ساخته شد.
‫سالیان سال پیش.
‫اولین از نژاد ما.
‫خوبی؟
‫فقط سرم گیج رفت.
‫مطمئنی؟
‫آره، خوبم.
‫هی!
‫پیاده شو!
‫برو دنبالش، مرد!
‫- تو فونکا رو کشتی. ‫- ها؟
‫تو؟
‫خب که چی، ها؟
‫اگه اون همه باری که سعی کردیم ‫بهش هشدار بدیم، به حرف گوش می‌کرد،
‫شاید...
‫هنوز زنده بود.
‫راستش در حقت لطف کردم.
‫اون دختر عوضی می‌خواست تو رو ول کنه...
‫هی.
‫مامان.
‫نتسیکی.
‫خدا رو شکر که سالمی. ‫من خیلی نگران بودم.
‫بابت بابا متاسفم.
‫پدرت مرد خوبی بود، نتسیکی.
‫روزی که اون با تو اومد خونه گفت،
‫"خانم،
‫این بچه‌ی کوچولو رو پیدا کردم.
‫اون هیچ کس رو نداره."
‫اون موقع تازه به من گفته بودن ‫که نمی‌تونم دیگه بچه‌دار بشم.
‫بابات گفت...
‫تو حتما موهبتی از طرف خدایی.
‫من نتونستم قبول کنم.
‫من نتونستم قبول کنم که...
‫که من بچه‌ات نبودم.
‫ولی تو بچه‌امی.
‫تو بچه‌امی، نتسیکی.
‫پدرت در مورد تو درست می‌گفت.
‫نتسیکی، متاسفم که اینقدر طول کشید تا قبولت کنم.
‫متاسفم.
‫ما خانواده‌ایم، نتسیکی.
‫حالا فقط همدیگه رو داریم.
‫من این دنیا رو جای بهتری می‌کنم،
‫درست مثل گذشته.
‫مادرت راهی پیدا می‌کنه، پسرم.
‫اون راهی پیدا می‌کنه که حالت رو بهتر کنه.
‫مادر،
‫لطفا ندای من...
‫و نور رو دریاب، مامان.
‫لطفا ندای من...
‫و نور رو دریاب، مامان.
‫ندای منو دریاب.
‫مادر.
‫می‌خوای ببینی که جون بچه‌ات رو می‌گیرم؟
‫به جاش جون منو بگیر. ‫به جاش جون منو بگیر، مامان.
‫واسه همین احضارت کردم.
‫می‌دونم من آدم خوبی نیستم.
‫ولی پسرم...
‫بذار اون آینده‌ای داشته باشه.
‫تو می‌میری. تو می‌میری!
‫ولی اون زنده می‌مونه.
‫حالا دستت رو بده من.
‫یالا!
‫عجب دختر احمقی هستی.
‫من جسمت رو می‌گیرم.
‫و علاوه بر این، بچه‌ات رو هم می‌کشم.
‫آیاندا.
‫آیاندا!
‫چه خبره؟
‫برادرم کجاست؟
‫روح مادر آیاندا بدن آیاندا رو تسخیر کرده.
‫می‌خواد لیندانی بکشه.
‫خواهش می‌کنم نجاتش بده.
‫مادرت...
‫با چشم‌های من تماشا می‌کنه.
‫مادرت بالاخره در حالی که تو داری می‌میری...
‫درد منو درک می‌کنه.
‫مامان‌بزرگ!
‫برو.
‫از بدنش برو بیرون!
‫پاشو، آیاندا.
‫- هی، هی. ‫- نتسیکی.
‫پاشو، یالا.
‫خوبی؟
‫تو اومدی.
‫ممنون.
‫اومدم جون اون پسر رو نجات بدم،
‫نه جون تو رو.
‫من همیشه دوستت داشتم.
‫هر روز برات دعا می‌کردم.
‫همش خواب اینکه ‫چطور از من دزدیده شدی رو می‌دیدم.
‫شوتی.
‫اسم اصلیت اینه.
‫ما شاید هم‌خون باشیم،
‫ولی کارهایی که تو کردی،
‫اون کارها باعث مرگ خواهرم،
‫و پدرم شد.
‫اونا خانواده‌ی واقعی من بودن.
‫حواست به نوسیسا باشه.
‫اون کسیه که راهنماییت می‌کرده، آموزشت می‌داده؟
‫بگو که اشتباه می‌کنم.
‫مادرم...
‫و اون،
‫اونا بودن که می‌خواستن ‫توی بچگی تو رو قربانی کنن.
‫و قدرت‌هات رو ازت بدزدن.
‫دروغ میگی!
‫به جون لیندانی قسم.
‫دارم حقیقت رو میگم.
‫نتسیکی.
‫مامان.
‫اوه، پسرم، به نظر خوشحالی.
‫من خوبم.
‫آهای؟
‫آهای!
‫بذارین بیام بیرون!
‫بذارین بیام بیرون! باز کنین!
‫در رو باز کنین!
‫شجاع.
‫می‌بینم خودتی.
‫و من می‌بینم تو خودت نیستی.
‫- متوجه نمیشم. ‫- با مامان‌بزرگم صحبت کردم.
‫خوبه.
‫پس می‌دونی کار خردمند اینه که...
‫از درخت محافظت کنه،
‫به هر قیمتی که شده.
‫حالا هر اتفاقی که می‌خواد بیفته.
‫من اینجام،
‫همین امنیت درخت رو تضمین می‌کنه.
‫تو اینجایی...
‫که از مردم محافظت کنی.
‫و مشکل دقیقا همینه.
‫چون تا زمانی که تو از مردم محافظت کنی،
‫درخت تا ابد در خطره.
‫این تصمیمش با تو نیست.
‫می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
‫وقتش رسیده خردمندان پا پیش بذارن ‫و به مردم خدمت کنن.
‫تو فقط یه دختر احمقی.
‫من هرگز یه دختر احمق...
‫سه تا عالم داریم.
‫عالم زندگان.
‫عالم کسانی که هنوز متولد نشدن،
‫و در نهایت عالم مردگان.
‫حالا من تمام قدرتت رو تصاحب می‌کنم...
‫و ازش استفاده می‌کنم تا عالمی...
‫باب میل خودم بسازم.
‫رهبر خردمندان...
‫از ریشه‌های درخت استفاده کرد...
‫تا موجودات نامیرا، محافظان درخت رو خلق کنه.
‫و بنابراین، شجاعان متولد شدن.
‫نه!
‫درخت می‌میره.
‫ما گرفتار سرنوشتی...
‫غیر قابل تصور می شیم. ‫حتی بدتر از مرگ.
‫بدون شجاع،
‫همه چی از دست رفته‌ست.
‫کی اونجاست؟
‫چیه؟
‫چی به سرت اومده؟
‫کجا بودی؟
‫توی جهنم بودم، داداش.
‫شنیدم این موقع سال اونجا یه خرده گرمه.
‫هر کسی دور و برم بود مرد.
‫حتی نتونستم ازشون محافظت کنم.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫ولی چطوره تفنگ رو بذاری کنار؟
‫فونکا مرده.
‫وله مرده.
‫نتسیکی هم احتمالا مرده.
‫کبو می‌خواد بدونه معامله‌مون برقراره یا نه.
‫سیفو، الان نمی‌تونم صحبت کنم.
‫ببین، لازم نیست بهت بگم ‫این قضیه چقدر برامون حیاتیه.
‫توی این مورد بهت نیاز دارم.
‫معامله هنوز برقراره ‫ولی پسرم داره می‌میره، مرد.
‫دایی، شجاع مرده.
‫چیکار باید بکنیم؟
‫اون برمی‌گرده.
‫شجاع توی سرزمین مردگانه.
‫ولی این هنوزم به این معنا نیست که مرده.
‫نتسیکی.
‫- حالم خیلی خوب نیست. ‫- چی شده؟
‫یعنی چی؟
‫سیا. سیا!
‫سیا.
‫سیا، این کار رو با من نکن.
‫سیا، نه.
‫سیا، پاشو. سیا.
‫سیا! سیا، پاشو، این کار رو با من نکن.
‫نتسیکی.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫متاسفم. متاسفم.
‫نباید اون دستبند رو برمی‌داشتم. نباید.
‫- من تو رو به کشتن دادم. ‫- نه.
‫نه، تقصیر تو نیست.
‫اگه اون کار رو نکرده بودم، ‫تو نمیومدی بیرون دنبالم که ببینی حالم خوبه.
‫تو خواهرمی.
‫ما هم‌خون نیستیم، می‌دونستی؟
‫هم‌خون یا نه...
‫ما خواهریم.
‫خیلی خب.
‫من می‌تونم همه‌مون رو برگردونم خونه!
‫نتسیکی؟ نتسیکی،
‫من در آرامشم.
‫من اینجا منتظرت بودم.
‫ما اینجا منتظرت بودیم.
‫ما اینجاییم تا کمکت کنیم...
‫خود واقعیت رو بپذیری.
‫عشقم.
‫عزیزم؟
‫عزیزم، هی.
‫اون دیگه جزء زنده‌ها نیست.
‫چی؟ نه، من اونو اینجا ول نمی‌کنم.
‫هی.
‫من خوبم.
‫می‌خوام بدونی من همیشه دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، سیا.
‫تاندازا.
‫کجایی؟
‫تاندازا.
‫بابا هم مرده؟
‫بابا الان پیش منه،
‫از بالا مراقب تو و مامانه.
‫دستبندش اونو دوباره به اینجا فرا می‌خونه.
‫و برمی‌گرده تا دوباره ‫قدرت کاملش رو به دست بیاره.
‫شجاع که برگرده باید با کلی مسائل رو به رو بشی.
‫برام سواله کدوم یکی از بچه‌هات رو انتخاب می‌کنی.
‫من فقط یه بچه دارم.
‫نه، تو سه بچه داری.
‫دو تاشون زنده هستن.
‫اونی که نجات دادی، ‫همونیه که دنبالشی.
‫نتسیکی گاسا؟
‫ها! اون یه گاسا نیست. ابدا.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫قلبت رو حس کن.
‫شجاعان از هیچی نمی‌ترسن.
‫چرا که اونا درست خدمت می‌کنن، ‫و در ریشه کن کردن پلیدی...
‫مصمم هستن.
‫تو باید به مردم ایلانگا امید بدی.
‫ببین، امید حکم یه ستاره‌ای رو داره ‫که هیچ ابر تیره‌ای نمی‌تونه نورش رو کمرنگ کنه.
‫و اگه اون ستاره توی قلبت بمونه،
‫ما شکست ناپذیر باقی می‌مونیم.
‫برو خونه،
‫و مردم ایلانگا رو نجات بده.
‫قدرت و جادوی درخت ‫توی دستبند‌هات ذخیره شده.
‫اونا رو پس بگیر، ‫و قدرت حقیقیت رو پس بگیر.
‫دوباره در آینده می‌بینیمت.
‫ولی مردم الان بهت نیاز دارن.
‫مامان، کجایی؟
‫نتسیکی.
‫تو اینجایی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫قرار نبود این اتفاق بیفته.
‫ولی حالا افتاده.
‫من مسئول مرگ باباتم.
‫متاسفم.
‫خواهش می‌کنم فقط گوش کن.
‫حرف بزن!
‫بیش از ۲۰ سال پیش...
‫مادرم...
‫و خواهرم بهم گفتن که دخترم...
‫خاصه.
‫اون شجاعی بود ‫که مردم منتظرش بودن.
‫و اینکه اون باید بمیره...
‫تا دنیا جای بهتری بشه.
‫من قبول نکردم.
‫مادرم رو کشتم...
‫تا دخترم رو نجات بدم.
‫ولی وقتی فرار کردم...
‫مجبورم شدم دخترم رو ول کنم برم.
‫بهم توصیه کردن ترکت کنم.
‫تو مادرمی؟
‫بعد از اینکه ترکم کردی...
‫اصلا سعی کردی پیدام کنی؟
‫من دنبالت گشتم، عزیزم. دنبالت گشتم.
‫تو همه چیز منی.
‫تا الان نمی‌دونستم کی هستی.
‫چون نجاتت دادم...
‫روح مادرم‌...
‫بچه‌هام رو نفرین کرد.
‫من پسر اولم رو از دست دادم.
‫اون یکی دیگه...
‫لیندانی...
‫برادرت...
‫اون فردا...
‫روز تولدش می‌میره.
‫فقط تو می‌تونی نجاتش بدی، ‫و می‌تونی نفرین مادرم رو خنثی کنی.
‫خواهش می‌کنم.
‫پدرم مرد خوبی بود.
‫- تو حق نداشتی جونش رو بگیری. ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم، عزیزم.
‫من لیاقت زنده بودن رو ندارم، می‌دونم.
‫ولی پسرم بی گناهه، خواهش می‌کنم.
‫التماست می‌کنم.
‫التماست می‌کنم تو رو خدا پسرم رو نجات بده.
‫التماست می‌کنم.
‫نتسیکی.
‫نتسیکی چی شده؟
‫نتسیکی!
‫نه!
‫من شجاعم.
‫نتسیکی.
‫من نتونستم کاری کنم. سعیم رو کردم.
‫وله...
‫عیبی نداره.
‫من دیدمش.
‫تو دیدیش؟
‫مامان چطوره؟
‫به سختی داره با ماجرا کنار میاد.
‫کجاست؟
‫دیشب توی سردخونه ترکش کردم.
‫مردم ایلانگا، خوب به حرف‌هام گوش کنین.
‫مردم ایلانگا،
‫مشاوران فاسد اینجا جایی ندارن.
‫نکمو و خانواده‌اش اینجا جایی ندارن.
‫اونا باید برن!
‫تاجران پولدار نمی‌تونن همینجوری ‫بیان اینجا و زمین ما رو بگیرن!
‫- بله! ‫- هرگز!
‫ما از قبل قوی‌تریم.
‫آره.
‫- ما خورشیدی هستیم که هرگز قدرتش رو از دست نمیده. ‫- بله.
‫ایلانگا!
‫برخیز!
‫- برخیز! ‫- ایلانگا!
‫بالاخره اون آماده‌ست.
‫♪مشاور نکمو، برو بهشون بگو♪
‫حالا باید آماده بشیم.
‫- ♪ما از جامون تکون نمی‌خوریم!♪ ‫- ♪مشاور نکمو♪
‫♪مشاور نکمو♪
‫♪برو بهشون بگو ما از جامون تکون نمی‌خوریم!♪
‫کارگرها حسابی ترسیدن.
‫اونا میگن دیگه برنمی‌گردن.
‫حتی گروه سرکوب قرمزپوش هم دیگه برنمی‌گردن.
‫و سرمایه گذاران؟
‫اونا هم کشیدن کنار.
‫میگن فضای سیاسی بیش از حد بی ثباته.
‫می‌دونی، همون چیزهایی که معمولا میگن.
‫خیلی خب، این یعنی کارمون تمومه.
‫فردا صبح بانکدارها می‌ریزن سرمون.
‫از آخرین روزهای پولدار بودن لذت ببر.
‫ما کارهای بد زیادی کردیم.
‫می‌خوایم پسرمون رو نجات بدیم.
‫منظورم تمام اون بدی‌هاییه ‫که در حق مردم ایلانگا کردیم.
‫فقط واسه اینکه پولدارتر بشیم.
‫خب، همه چی به باد رفته.
‫سیفو الان بهم زنگ زد.
‫از دستش دادیم.
‫خوبه.
‫لیاقتش رو نداشتیم.
‫خب این یعنی چی؟
‫همینجوری تسلیم میشیم؟
‫یه حرکت دیگه هست که می‌تونیم بزنیم.
‫بالاخره!
‫چیزی که میگن حقیقت داره.
‫اوه دختره گاسا واقعا ساحره‌ست.
‫اون برگشته ‫و داره در مورد خانواده‌ات چرت و پرت میگه.
‫مردم عصبانی هستن. ‫اونا جاده‌ها رو بستن.
‫امکان نداره، فیلیپ. امکان نداره!
‫من اونو با دست‌های خودم کشتم.
‫چه موجودی می‌تونه ‫از اونجا جون سالم به در ببره؟
‫رفیق، اینجا جات امن نیست. ‫باید از اینجا بری.
‫برادر.
‫- سلام، مرد. ‫- برنامه چیه؟
‫چه برنامه‌ای؟
‫نمی‌دونم، مرد. ما الان اینجاییم.
‫- حالا که به نظر میاد ایلانگا سالم می‌مونه... ‫- خب؟
‫داشتم فکر می‌کردم شاید...
‫بشه واسه مشاور شدن کاندید بشم.
‫- اوه، جدی؟ ‫- گرفتی چی میگم؟
‫- گرفتم، رفیق. ‫- آره.
‫اوه، مرد.
‫می‌دونی، داداش...
‫خوبه که می‌بینم دوباره سر پا شدی.
‫آره.
‫ممنون، داداش.
‫ممنون.
‫در این صورت، یه نوشیدنی سرد چطوره؟ ‫نظرت چیه؟
‫خواهش می‌کنم، به خاطر قدیم‌ها.
‫- خواهش می‌کنم، پسر. ‫- باشه.
‫آره.
‫رفیق.
‫این توسط اولین خردمند ساخته شد.
‫سالیان سال پیش.
‫اولین از نژاد ما.
‫خوبی؟
‫فقط سرم گیج رفت.
‫مطمئنی؟
‫آره، خوبم.
‫هی!
‫پیاده شو!
‫برو دنبالش، مرد!
‫- تو فونکا رو کشتی. ‫- ها؟
‫تو؟
‫خب که چی، ها؟
‫اگه اون همه باری که سعی کردیم ‫بهش هشدار بدیم، به حرف گوش می‌کرد،
‫شاید...
‫هنوز زنده بود.
‫راستش در حقت لطف کردم.
‫اون دختر عوضی می‌خواست تو رو ول کنه...
‫هی.
‫مامان.
‫نتسیکی.
‫خدا رو شکر که سالمی. ‫من خیلی نگران بودم.
‫بابت بابا متاسفم.
‫پدرت مرد خوبی بود، نتسیکی.
‫روزی که اون با تو اومد خونه گفت،
‫"خانم،
‫این بچه‌ی کوچولو رو پیدا کردم.
‫اون هیچ کس رو نداره."
‫اون موقع تازه به من گفته بودن ‫که نمی‌تونم دیگه بچه‌دار بشم.
‫بابات گفت...
‫تو حتما موهبتی از طرف خدایی.
‫من نتونستم قبول کنم.
‫من نتونستم قبول کنم که...
‫که من بچه‌ات نبودم.
‫ولی تو بچه‌امی.
‫تو بچه‌امی، نتسیکی.
‫پدرت در مورد تو درست می‌گفت.
‫نتسیکی، متاسفم که اینقدر طول کشید تا قبولت کنم.
‫متاسفم.
‫ما خانواده‌ایم، نتسیکی.
‫حالا فقط همدیگه رو داریم.
‫من این دنیا رو جای بهتری می‌کنم،
‫درست مثل گذشته.
‫مادرت راهی پیدا می‌کنه، پسرم.
‫اون راهی پیدا می‌کنه که حالت رو بهتر کنه.
‫مادر،
‫لطفا ندای من...
‫و نور رو دریاب، مامان.
‫لطفا ندای من...
‫و نور رو دریاب، مامان.
‫ندای منو دریاب.
‫مادر.
‫می‌خوای ببینی که جون بچه‌ات رو می‌گیرم؟
‫به جاش جون من رو بگیر. ‫به جاش جون من رو بگیر، مامان.
‫به خاطر همین احضارت کردم.
‫می دونم من آدم خوبی نیستم.
‫اما پسرم...
‫بذار اون آینده ای داشته باشه.
‫تو می میری. تو می میری!
‫اما اون زنده می مونه.
‫حالا دستت رو بده من.
‫یالا!
‫عجب دختر کودنی هستی!
‫من جسمت رو می گیرم.
‫و علاوه بر این، بچه ات رو هم می کشم.
‫آیاندا.
‫آیاندا!
‫چه خبره؟
‫برادرم کجاست؟
‫روح مادر آیاندا بدن آیاندا رو تسخیر کرده.
‫می خواد لیندانی بکشه.
‫خواهش می کنم نجاتش بده.
‫مادرت...
‫با چشم های من تماشا می کنه.
‫مادرت بالآخره در حالی که تو داری می میری...
‫درد من رو درک می کنه.
‫مادر‌بزرگ!
‫برو.
‫گفتم برو!
‫از بدنش برو بیرون!
‫آیاندا.
‫پاشو، آیاندا.
‫- هی، هی! ‫- نتسیکی.
‫پاشو، بجنب!
‫خوبی؟
‫تو اومدی.
‫مرسی.
‫اومدم جون اون پسر رو نجات بدم،
‫نه جون تو رو.
‫من همیشه دوستت داشتم.
‫هر روز برات دعا می‌کردم.
‫همش خواب اینکه چه طور از من دزدیده شدی رو می دیدم
‫شوتی.
‫اسم اصلیت اینه.
‫ما شاید هم خون باشیم،
‫اما کارهایی که تو کردی،
‫اون کارها باعث مرگ خواهرم،
‫و پدرم شد.
‫اون ها خانواده واقعی من بودن.
‫حواست به نوسیسا باشه.
‫اون کسیه که راهنماییت می کرده، آموزشت می داده؟
‫بگو که اشتباه می کنم.
‫مادرم...
‫و اون،
‫اون ها بودن که می خواستن ‫توی بچگی تو رو قربانی کنن.
‫و قدرت هات رو ازت بدزدن.
‫دروغ می گی!
‫به جون لیندانی قسم.
‫دارم واقعیت رو می گم.
‫نتسیکی.
‫مامان.
‫اوه، پسرم، به نظر خوشحالی.
‫من خوبم.
‫آهای؟
‫آهای!
‫بذارید بیام بیرون!
‫بذارید بیام بیرون! باز کنید!
‫در رو باز کنید!
‫شجاع.
‫می بینم خودتی.
‫و من می بینم تو خودت نیستی.
‫- متوجه نمی شم. ‫- با مادر‌بزرگم حرف زدم.
‫اوه!
‫خوبه.
‫پس می دونی کار خردمند اینه که...
‫از درخت محافظت کنه،
‫به هر قیمتی که شده.
‫حالا هر اتفاقی که می خواد بیفته.
‫من اینجام،
‫همین امنیت درخت رو تضمین می کنه.
‫تو اینجایی...
‫که از مردم محافظت کنی.
‫و مشکل دقیقا همینه.
‫چون تا زمانی که تو از مردم محافظت کنی،
‫درخت تا ابد در خطره.
‫این تصمیمش با تو نیست.
‫می دونی من چی فکر می کنم؟
‫وقتش رسیده خردمندان پا پیش بذارن و به مردم خدمت کنن
‫تو فقط یه دختر احمقی!
‫من هرگز یه دختر احمق...
‫3تا عالم داریم.
‫عالم زندگان.
‫عالم کسانی که هنوز متولد نشدن،
‫و در نهایت عالم مردگان.
‫حالا من تمام قدرتت رو تصاحب می کنم...
‫و ازش استفاده می کنم تا عالمی...
‫باب میل خودم بسازم.
‫رهبر خردمندان...
‫از ریشه های درخت استفاده کرد...
‫تا موجودات نامیرا، محافظان درخت رو خلق کنه.
‫و بنابراین، شجاعان متولد شدن.