‫وقت ناهار میای توی کتابخونه پیش من؟
‫کتاب رو اونجا پنهان کردم. قطعاً یه نقشه جدید لازمه.
‫پایپر، پایپر، امروز پیتزا میدن. پیتزا میدن.
‫مجبورم نکن انتخاب کنم.
‫بیخیال.
‫می دونم «عصاره شبح» موفقیت آمیز نبود اما داریم پیشرفت خوبی می کنیم
‫جدی؟
‫فِرِدی پرنده! توی تمرین عالی بودی.
‫ناهار؟ پیتزا؟
‫پایه ای؟
‫آره، معلومه! عمراً اگه نیام داداش!
‫می بینمت.
‫- می‌بینمتون. ‫- فردی پرنده!
‫«عمراً اگه نیام داداش»؟
‫ببین پایپر، اون خونه جایی نمی‌ره که.
‫اون روح گیرها خیلی ناشی هستن.
‫راستش، ما هم همین طوریم.
‫شاید بهتر باشه از یکی کمک بگیریم،
‫مثلاً از یه نجواگرِ واقعی ارواح.
‫مثل تو، اما حرفه ای تر!
‫فکرش رو بکن. بعداً دوباره صحبت می کنیم.
‫یه بُرِش پیتزا برات نگه می دارم.
‫فعلاً.
‫باید خودم یه فکری براش بکنم.
‫اون یه اسطوره اینترنتیه. یه بار نزدیک بود یه روح رو بگیره
‫- دقیقاً همون چیزیه که ما لازم داریم. ‫- آره، اما...
‫کی این تابلوی مزخرف رو گذاشته اینجا؟
‫جینکس جونز!
‫موفق شدیم!
‫- دقیقاً همین رو لازم داشتیم. ‫- موفق شدیم.
‫شاید دقیقاً همین رو لازم نداشتیم اما... ‫[نوشته: تعطیل است]
‫پیداش کردیم.
‫تعطیل است؟
‫حالا چی؟
‫چه طور این روح ها رو بگیریم؟
‫مثل روز اولش شد.
‫به لطف ما این بازرسی خونه ‫مثل آب خوردن انجام می شه.
‫- باریکلا به ما! ‫- آره.
‫بازرسی خونه دیگه چیه؟
‫فکر کنم یه جور امتحان باشه ‫که می‌بینن خونه قبول می شه یا نه.
‫چی رو قبول می شه؟
‫بازرسی رو!
‫چه طور خونه می تونه امتحان بده؟ خونه ست!
‫می دونی چیه؟
‫کم کم دارم به این فکر می افتم که ‫شاید به خوبی و خوشی تموم بشه.
‫هلن.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫به لطف ما، این خونه سفت و سخته.
‫اوه!
‫آخ آخ!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آقای جینکس.
‫می بخشید!
‫- باید اونجا باشه. ‫- آهای!
‫بیا بیرون. آهای. آهای! دارم می بینمت.
‫- چی؟ ‫- آهای، داریم دستت رو می بینیم.
‫تا وقتی باهامون حرف نزنی هیچ جا نمی ریم.
‫- می‌بخشید! ‫- بیخیال بابا. ‫[نوشته: برید رد کارِتون]
‫من انگلیسی صحبت نمی کنم، خب؟ حالا برید گمشید.
‫انگلیسی صحبت نمی کنه. بد شد.
‫باز کن دیگه!
‫چیه؟
‫می ریم تو!
‫- می ریم تو. ‫- بده من.
‫خیلی خب. حله.
‫خیلی خب.
‫«خانم میپلز، واسط برجسته روحانی شهر اشباح بود...
‫و نسل اندر نسلِ او پیشگو، «طالع بین و نجواگر ارواح بودند
‫«در احضار روح سالیانه هالووینش ‫به طرز اسرار آمیزی ناپدید شد.»
‫«طبق حرف های شاهدین،
‫خانم میپلز، یک روح وحشی را «در درونِ شهر اشباح رها کرده
‫همونیه که هاپوها گفتن.
‫سخنگوی ارواح. شاید این کمکمون کنه.
‫فردی، خیلی بدم میاد که حق با تو بود.
‫واقعاً یه آدم حرفه ای لازم داریم.
‫خانم میپلز رو لازم داریم.
‫- خیلی خب... ‫- اگه جای تو بودم این کار رو نمی کردم.
‫یا خدای بزرگ!
‫وای پروردگارا!
‫عیبی نداره. من هم همین جوری درس عبرت گرفتم.
‫خیلی خب.
‫واقعاً واقعاً امیدوارم اون گِل باشه.
‫می خوایید فردا خونه من تمرین کنیم؟
‫چی بگم پسر.
‫بهت برنخوره
‫اما خونه شما خیلی وحشتناکه.
‫آره، به خاطر اینکه روح‌زده ست.
‫نه، روح زده نیست. فقط اینکه...
‫فردی، فهمیدم! از یه تخته احضار روح...
‫توی میپل کرست استفاده می کنیم تا شبحِ ‫مادربزرگم رو احضار کنیم و بهمون کمک کنه.
‫الآن میام.
‫نقشه خوبی نیست؟
‫چرا، چرا، نقشه خوبیه. اما دیگه نباید این جوری بکنی.
‫درباره مسائل مربوط به ارواج، !بلند بلند حرف نزن، لطفاً
‫حق با تو بود. یه حرفه ای لازم داریم. خانم میپلز رو لازم داریم
‫برو کنار.
‫یالا.
‫وقتی می گم «برید رد کارِتون» چرا حالیتون نمی شه؟
‫آقای جینکس. ‫جالبه که شما رو اینجا می‌بینیم.
‫کلئو، چی شد که سر از اینجا در آوردیم؟
‫یعنی چی شده؟
‫این حرفا رو باور نمی‌کنه.
‫ببین، جینکس جونز. به کمکت نیاز داریم.
‫یه خونۀ روح‌زده هست و به کمکت نیاز داریم...
‫تابلو رو نخوندید؟
‫نوشته تعطیل است!
‫اونم برای همیشه!
‫ما تفاهم داریم. ‫ما هم مثل تو شکارچی روح هستیم.
‫آره، دقیقاً مثل شما، ‫فقط اینکه یه جورایی مزخرفه.
‫ممنونم، ادوین.
‫عالیه! همینو کم داشتم. ‫چند تا ناشیِ دیگه.
‫ببینید، فقط... فقط برید خونه. ‫اینکه بازی ویدئویی نیست. خب؟ منم...
‫دیگه ارواح رو تعقیب نمی‌کنم.
‫- دست کشیدم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫چی؟
‫خودمون روح‌ها رو پیدا کردیم.
‫فقط برای گرفتن‌شون به کمک نیاز داریم.
‫- درسته. ‫- این یارو خیلی دست و پا چلفتی‌ـه.
‫- مغز نداره. ‫- خب، بیراه نمیگه.
‫خیلی خب، ولی نمیشه که لباس سرهمی بپوشی ‫و همین‌جوری بری روح شکار کنی.
‫می‌دونید چقدر خطرناکه؟ احمقانه‌ست. ‫نمیشه این کار رو بکنیم.
‫می‌دونی چیه؟ التماست نمی‌کنیم. ‫این‌قدر حقیر نیستیم، مگه نه؟
‫لطفاً، لطفاً، لطفاً، لطفاً...
‫خیلی هم حقیریم.
‫- لطفاً، لطفاً، لطفاً... ‫- بس کنید!
‫اگه به شما دوتا کمک کنم
‫میشه بعدش دست از سرم بردارید؟
‫آره، هر کمکی! ممنون.
‫خب، مامان‌بزرگ روحت رو احضار کنیم
‫که بهمون بگه چی‌کار کنیم؟
‫آره. بازم ممنون که برای هاپوها کمکم می‌کنی، ‫آقای بسکتبالیست!
‫- یه سری حرکات بلدم ها! ‫- هاپوها هم حرکت بلدن.
‫می‌خوای حرکاتم رو ببینی؟ نشونت میدم. ‫بیا بریم.
‫فقط بذار گرم کنم.
‫بدترین و وحشتناک‌ترین و ‫نامرغوب‌ترین خبر ممکن رو دارم.
‫خونه داره از هم می‌پاشه.
‫یه بازرسی ساده‌ست. ‫مامان و بابا می‌دونن دارن چی‌کار می‌کنن.
‫در ضمن، خبر خیلی خوبی داریم. فکر کنم بدونیم ‫چطور می‌تونیم به هاپوها کمک کنیم.
‫یعنی می‌دونم چطور با کسی ارتباط برقرار کنم ‫که می‌دونه چطور به هاپوها کمک کنیم.
‫البته اگه بتونیم ‫تختۀ احضار روح رو پیدا کنیم.
‫بدون هاپوها نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫هاپوها برای خوشگلی‌ان. ‫توی بسکتبال، اصول حرف اول رو می‌زنه.
‫آره...
‫اصول!
‫می‌خوای هاپوها رو برات بیارم؟
‫این دفعه اول اصول ایمنی!
‫اون کوره هیچ‌وقت راه نمی‌افته.
‫الان ۳۰ سالی میشه که اینجا گاز نداشتیم.
‫گاز؟ من به اندازۀ کافی برای همه گاز دارم.
‫- نه، چویی! ‫- وایستا!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫عقب وایستید، هاپوها. ‫سرنوشت داره صدام می‌زنه.
‫چویی، نکن!
‫وایستا!
‫یالا، چویی. تو از پسش برمیای.
‫وای! نمی‌دونستم توی قوطی کنسرو ‫این همه گاز هست.
‫وای خدا.
‫چی شده؟ همه چی روبه‌راهه؟
‫نه.
‫فردی، واقعاً شرمنده، ولی...
‫فکر نمی‌کنم این بازرسیِ خونه ‫بر وفق مراد ما پیش بره، پس...
‫ظاهراً زودتر از اونی که انتظارش رو داشتیم ‫از شهر اشباح می‌ریم.
‫چی... نه، نمیشه بریم.
‫شرمنده بچه‌ها. ‫فکر کنم این یکی لقمۀ بزرگ‌تر از دهنمون باشه.
‫بیا بریم هنک. ‫آقای استرن تا چند دقیقه دیگه می‌رسه.
‫باید خودمون رو تر و تمیز کنیم.
‫از این زاویه بهش نگاه کن، فردی. ‫حق با تو بود.
‫باید خراب بشه.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫از من نپرس.
‫پدر و مادرت سر این بازرسی خونه ‫یا هر چی که هست...
‫دارن خونه رو بدجوری درب و داغون می‌کنن.
‫آره، زدی تو خال. ولی اونا می‌خوان ‫درستش کنن، نه اینکه خرابش کنن.
‫اگه این بازرسی خونه بد پیش بره،
‫اون‌وقت همه‌مون باید بریم.
‫نباید برید. تازه اومدید اینجا.
‫کی باهامون بازی کنه؟
‫صبر کن. فردی...
‫تو خوب از این‌جور چیزا سر در میاری، نه؟
‫ما زیر و روی این خونه رو بلدیم.
‫ما می‌دونیم چیزای داغون کجا هستن
‫و تو بلدی چیزا رو درست کنی.
‫تیم خیلی خوبی هستیم.
‫باشه. باشه، هاپوها گوش کنید.
‫شاید یه نجواگر ناشیِ ارواح باشم
‫ولی توی نوسازیِ خونه حرفه‌ای هستم.
‫می‌دونم باید چی‌کار کنیم.
‫باشه؟ جمع شید.
‫زنده باد تیم میپل‌کرست!
‫می‌خواید شکارچی روح بشید، آره؟
‫خیلی خب.
‫ببینم چی تو چنته دارید.
‫روح‌ها باید توی محیط‌های بستۀ به‌خصوص ‫نگه‌داری بشن،
‫دقیقاً مثل زباله‌ها که باید توی ‫کیسه‌های زباله نگه‌داری بشن.
‫- خیلی خب. ‫- حله.
‫حرکات دایره‌ای. ‫از ماهیچه‌های بازوهاتون استفاده کنید.
‫می‌خوایم با ارواح بجنگیم، نه مادربزرگ‌هاتون! ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- سلام! ‫- سلام.
‫به عمارت میپل‌کرست خوش اومدی.
‫سلام، هیزل‌ها.
‫بازم ممنون که وقت گذاشتید بیاید اینجا.
‫خب، کلی جا هستن که باید بررسی بشن ‫پس فکر کنم بهتر باشه شروع کنیم.
‫- بفرما تو. ‫- به خونه‌مون خوش اومدی.
‫اه!
‫اینجا واقعاً همون‌طور که میگن ترسناکه.
‫برای گرفتنِ یه روح باید...
‫مثل یه روح حرکت کنید. خب؟
‫روح‌ها بال می‌زنن.
‫پس الان ازتون می‌خوام بال بزنید.
‫الان بال بزنید. شروع کنید! ‫مثل روح‌ها بال بزنید.
‫آره، ولی با دست‌هاتون، این‌جوری...
‫اوهوم. عالیه. خیلی قشنگه.
‫حالت عالی‌ای دارید.
‫چند تا سکۀ دیگه ‫بندازید توی ماشین لباس‌شویی‌تون، خب؟
‫خیلی خب، یادت باشه، به آقای استرن ‫یه کاپ‌کیک بده و لبخند قشنگ بزن.
‫آقای استرن،
‫من فردی هیزل هستم و ‫این خواهر کوچولوم می‌می ـه.
‫سلام.
‫می‌خواستیم ازتون بی‌نهایت تشکر کنیم ‫که به خونه‌مون اومدید.
‫تخصص شما برامون یه دنیا ارزشمنده.
‫آقای استرن،
‫یه کاپ‌کیک میل می‌کنید؟
‫عه.
‫خب، ممنون.
‫بچه‌هاتون خیلی مؤدبن.
‫بله، همین‌طوره.
‫امیدوارم شما دوتا ‫تو فکر رشوه‌دادن بهم نباشید،
‫چون اون‌جوری باید دوتا سینی کاپ‌کیک بدین!
‫نه بابا، آقای استرن، مطمئن باشید...
‫که خونۀ فوق‌العاده‌مون ‫در وضعیت کاملاً رضایت‌بخشی قرار داره.
‫بریم نشون‌تون بدیم؟
‫از این‌طرف لطفاً.
‫خیلی خب، هاپوها.
‫حالا طبق نقشه پیش برید.
‫آروم، چویی. ‫این‌دفعه آروم و دقیق بده بیرون.
‫باد معده‌ام رو کنترل می‌کنم.
‫بهش اجازه میدم از درونم رد بشه.
‫هوم...
‫هر بار روشن میشه.
‫کار می‌کنه!
‫خب؟
‫تحسین‌برانگیزه.
‫ایول!
‫خیلی خب، بریم سراغ پنلِ برق.
‫اگه بتونید موش بگیرید، ‫روح هم می‌تونید بگیرید.
‫فرار کن، رمی.
‫فرار کن.
‫ازشون دور شو، رمی. برو!
‫از... از پات استفاده کن.
‫نه، نه.
‫خیلی خب، بوئی.
‫نوبت توئه.
‫- عه... ‫- عه.
‫خب.
‫اوه...
‫- تیک زده شد. ‫- ایول.
‫نمی‌فهمم... ‫عجب!
‫خیلی خب، بریم. بریم.
‫اوه... اه!
‫بدرود، سوراخ! اینجا چیزی برای دیدن نیست.
‫خسته نباشی، هاپو. ‫یه تیکه دیگه مونده.
‫زود باش، دارن میان! برو، پایپر.
‫برو، برو، برو.
‫و این راهروی بالایی‌مونه.
‫به‌به، عجب کاغذ دیواریِ قشنگی.
‫- کِی این کار رو کردی؟ ‫- من؟
‫- یعنی تو نکردی؟ ‫- نه.
‫بدک نبود، ناشی‌ها! بدک نبود.
‫- ممنون. ‫- ولی...
‫اگه واقعاً می‌خواید روح بگیرید، ‫یه چیزی لازم‌تون میشه:
‫این!
‫خیلی خب.
‫از صبح تا حالا سرِ کارمون گذاشتی، مگه نه؟
‫معلومه که نه. ‫من یه حرفه‌ای هستم.
‫چی... چی؟
‫نه، سرِ کارمون نذاشته.
‫مگه نه، جینکس؟ سرِ کارمون نذاشتی.
‫نه، ولی یه لکه توی دستشویی جا انداخته بود. ‫یه جورایی منظم کار نکرده بود.
‫- از دست تو! ‫- بیخیال.
‫فقط...
‫خیلی نامنظمه.
‫از پسش برمیای، لوئی.
‫آره. این یکی کارِ خودته.
‫آره. واقعاً ممنونم!
‫آره! اوه! مزۀ خوبی میده، بوی خوبی میده.
‫تمیزه. آب تمیزیه.
‫خط لوله... تیک خورد.
‫ایول! عالیه. عالیه.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم چطور ممکنه ولی عالی بود. ‫خیلی خوشحالم.
‫قطعاً گِل نیست.
‫کم پیش میاد که توی حیطه کاری من غافلگیر بشم...
‫اما شما هیزل ها واقعاً معجزه می کنید.
‫پس...
‫- این نتیجه بازرسیه. ‫- وای!
‫- شکلک خوشحاله! ‫- آره.
‫تبریک می گم.
‫- یه شکلک خوشحال کشید. ‫- قبول شدین.
‫- موفق شدیم. موفق شدیم! ‫- ایول.
‫موفق شدیم.
‫موفق شدیم، موفق شدیم، موفق شدیم.
‫- حالا باید چیکار کنیم؟ ‫- خب...
‫شکارچی روح!
‫می شه خفه خون بگیری؟ دارم فکر می کنم!
‫دارم فکر می کنم.
‫به این زودی تسلیم شدین، آره؟
‫ناشی ها!
‫آره، ناشی هستیم دیگه.
‫تو هم هیچی بهمون یاد نمی دی، به غیر از اینکه چه طور دفتر تعطیلت رو تمیز کنیم
‫آره.
‫اصلاً خودت بلدی روح بگیری؟
‫هوم؟ می دونستم.
‫بریم، ادوین. بیا برگردیم میپل کرست.
‫میپل کرست؟
‫شماها گفتید توی میپل کرست روح دیدید؟
‫- چی؟ آره. آره. ‫- اوهوم.
‫چرا نگفتید جریان اینه؟
‫یعنی می گی تو هم توی اون خونه ترسناک، روح دیدی؟
‫اگه این جوریه ما مثل برادرهای روحی هستیم.
‫آره یه روح اونجا دیدم.
‫خیلی خوفناک! شبح سطح 5
‫آدم های بیگناه رو ترسوند، استادم رو از سر راه برداشت و فرار کرد
‫سال ها سعی کردم پیداش کنم.
‫نزدیک بود بگیرمش، اما خیلی ترسیده بودم.
‫آمادگیش رو نداشتم.
‫قسم خوردم هیچ وقت دست از شکارِ اون شبح برندارم...
‫اما همیشه چند قدم جلوتر از من بود.
‫چندین سال از آخرین باری که ‫اون شبح رو دیدم می گذره.
‫فکر می کردم دیگه خیلی وقته که رفته.
‫و من...
‫تو چی؟
‫تسلیم شده بود.
‫آخی.
‫- حالا مطمئنید اونجا روح دیدید؟ ‫- 100درصد.
‫یه روح سگی بود؟
‫آره! همینه. وای، با یه رمّال طرفیم.
‫محشره.
‫گریم! باید خودش باشه.
‫اگه شما 2تا دلقک بهم دروغ گفته باشید...
‫دارید راستش رو می گید. به جینکس دروغ نمی گید.
‫وای خدا، خیلی خب. نباید وقت رو تلف کنیم. ‫آماده شید! تا 5دقیقه دیگه می‌ریم.
‫بیا.
‫- خدانگهدار ‫- جلوی پات رو بپا.
‫خدانگهدار.
‫مثل شکنجه بود!
‫عجب!
‫فردی، می می، پایپر.
‫متشکریم!
‫به نظرم همون موقع که کمک لازم داشتیم ‫باید ازتون تقاضای کمک می کردیم.
‫نمی دونم چیکار کردید،
‫اما گمون می کنم عمارت میپل کرست پا برجا می مونه
‫فکر کنم برگشتیم سر خونه اول.
‫آخ، سنگینه.
‫چقدر بد!
‫مامانی و بابایی به نظر خسته میان.
‫بهتره عجله کنیم و اون تخته احضار روح رو پیدا کنیم...
‫چون پدر و مادرم دیگه انرژی ندارن.
‫لوئی، بوئی، چویی، توی اتاق احضار روح می بینیمتون.
‫برای گرفتنِ یه روح...
‫یه تعداد وسایل لازم داریم.
‫[شکارچی روح]
‫- وسایل! ‫- اینجا دستگاه ردیابی ارواح رو داریم.
‫ضربان سنجِ ارواح.
‫ترازوی ارواحی.
‫عینک ارواحی. این یکی که اینجاست برای وایفایه.
‫- خیلی خفنن. ‫- آره.
‫هیچ وقت بهت شک نداشتم، جینکس جونز.
‫- یه جورایی بهش شک داشتی. ‫- ادوین.
‫این رو نگاه کنید، این، اون، این...
‫خب، وقتشه راه بیفتیم؟
‫ایستگاه بعدی، عمارت میپل کرست!
‫همین جوری بگردید. پیداش می کنیم.
‫طبقه بالا رو چک کردم.
‫توی اتاق زیرشیروونی هم نیست.
‫همه جا رو 2بار گشتیم.
‫نمی شه که هیچ جا نباشه.
‫هوم...
‫یه لحظه صبر کنید.
‫بچه ها، فکر کنم روش وایستاده باشم.
‫«سخنـ...گـوی...ارواح»
‫معما ادامه داره!
‫یه دکمه؟
‫- این چیه؟ ‫- یه لحظه صبر کنید.
‫چیه؟
‫یه چیزی...
‫وای!
‫بازم هست، ببینید!
‫اینجا رو نگاه کنید.
‫کاربردش چیه؟
‫بلدی از این ها استفاده کنی؟
‫اصلاً و ابداً نمی دونم.