‫[تمامی مکان ها، کاراکترها، سازمان ها و وقایعی
‫که در این مجموعه به تصویر کشیده شده اند، کاملا ساختگی است.]
‫نماد گروه هه سونگ.
‫یه پیکان با نوک الماس.
‫می خوام آداماس رو بدزدم.
‫تو روانی ای! چه جوری؟
‫شاید یکی هست که کمکم می‌کنه.
‫یه نفر...
‫من رو به این عمارت دعوت کرد.
‫به نظرت کی پیشنهاد داده که من ‫سایه نویس شرح حال رئیس کوان بشم؟
‫اون نفر از موضوع من خبر داره؟
‫احتمالا نه.
‫هنوز همدیگه رو ندیدیم.
‫پس گمونم اگه دهن تو رو ببندم، خطری تهدیدم نکنه.
‫برای به دست آوردن اعتمادشون ‫مجبور شدم خوب بودن رو بذارم کنار.
‫باید دست هام رو آلوده می کردم.
‫می خوای بهم شلیک کنی؟
‫اگه لازم باشه.
‫موقع شکار این اتفاقات پیش میاد.
‫شاهد عینی رو چیکار می کنی؟
‫شما اونجا چیکار می کنید؟
‫اوه، سلام.
‫یه مقدار گیج کننده ست، مگه نه؟
‫بله، خیلی.
‫به نظرم باید این موضوع رو گزارش بدیم.
‫آقای چویی؟
‫به طرف آقای ها تفنگ گرفته بود؟
‫به رفتار مشکوکی برخوردم.
‫موقع شکار حضور یه نفر رو حس کردم،
‫و وقتی بررسی کردم دیدم یه غریبه داره اطراف رو نگاه می کنه
‫انگار...
‫که دنبال یه نفر می گشت.
‫من هم برای شناساییش تفنگ رو گرفتم طرفش.
‫و از قرار معلوم آقای ها بود.
‫خانم اون ما رو دید و اشتباه برداشت کرد گویا.
‫انگار دنبال یه نفر می گشت؟
‫در نظر من، بله.
‫نظر تو چیه هه سو؟
‫حتما یه چیزی دیدی.
‫مطمئن نیستم.
‫من دیدم که...
‫ایشون تفنگ رو گرفته بود سمت آقای ها.
‫قبل و بعدش رو ندیدم.
‫اما آقای چویی،
‫به نظر من اصلا مشکوک نبود.
‫مگه چیکار می کرده؟
‫اون هم تو اون فضای باز، تو روز روشن.
‫- این... ‫- چیکار کنیم؟
‫2نفر دارن یه موقعیت رو
‫2جور مختلف تعریف می کنن.
‫پس حتما یکیتون داره دروغ می گه.
‫به نظر من آقای چویی اشتباه کرده بودن.
‫اشتباه؟
‫آقای چویی کسی نیست که به خاطر یه سوءتفاهم
‫تفنگش رو طرف کسی بگیره.
‫عذر می خوام که یه دفعه دخالت کردم.
‫نه، عیبی نداره. بگو نظر تو رو هم بدونم.
‫پس بهتون می گم.
‫دلم می خواد بدونم چرا تو جنگل بودن.
‫آقای چویی رفته شکار. شما چه طور خانم هه سو؟
‫رفتم برای باغ سوسن کوهی بچینم.
‫اینا.
‫شما چه طور آقای ها؟
‫اگه آقای چویی اشتباه می گه و دنبال ‫کسی نمی گشتی چرا اونجا بودی؟
‫چرا هیچی نمی گی؟
‫آقای ها.
‫داری داستان آقای چویی ‫رو پذیرفتنی تر می کنی.
‫آقا، نباید به راحتی از این موضوع بگذرید.
‫باید ته و توش رو دربیاریم...
‫بهتون می گم.
‫آقا، می شه اول خصوصی باهاتون حرف بزنم؟
‫شاید یه نفرمون با حرف من ناراحت بشه.
‫خانم هه سو.
‫به اون نویسنده نزدیک نشو.
‫حس می کنم یه ریگی تو کفششه، و نگران شما هستم.
‫نگران منی؟
‫چه عجیب!
‫شاید وقتشه از این دنیا بری.
‫عفریته بی نزاکت...
‫چی شد؟
‫همونی شد که به رئیس گفتم. یه نفر برام مشکوک بود،
‫- و اون نفر... ‫- خب چیش مشکوک بود؟
‫چرا حتما باید همه چیز رو بگم؟
‫داشت اطراف رو برانداز می کرد، من هم گفتم...
‫شاید دنبال کسی می گرده.
‫دنبال کی؟ کی؟
‫خانم کوان، شاید زود قضاوت کرده باشم.
‫الآن که نمی تونی حرفت رو عوض کنی!
‫در هر صورت، مشکوک به نظر می رسید.
‫از همون اول اون چشم هاش ‫یه حس عجیبی بهم می داد.
‫واقعا چرا اومده هه سونگ؟
‫می دونید چرا. برای سایه نویسی...
‫نه، اون نیست.
‫پول امثال اون رو وسوسه نمی کنه.
‫من خیلی خوب اون فرومایه هایی رو ‫که برای پول همه کار می کنن می شناسم.
‫یه جای کار می لنگه.
‫حتما دلیل محکمی دارید که ،همچین فکری به ذهنتون رسیده
‫اما رئیس هر کسی رو داخل هه سونگ راه نمی ده.
‫اگرم مشکلی داشت،
‫رئیس بهش علاقمند نمیشد.
‫علاقمند؟
‫اگه پول یا چیز دیگه‌ای از ارباب می‌خواست
‫اول سعی می‌کرد دل من رو به دست بیاره.
‫چون من راه ورود به دل اربابم!
‫همه این کارو کردن. حتی اعضای مجلس ‫و دادستان کل کشور.
‫ولی اون روباه از من رد شد.
‫خانم، نگران نباشین.
‫من حواسم بهش هست.
‫می‌دونم یه هدف دیگه داره.
‫الان که همه رفتن، ‫می‌تونی باهام صحبت کنی.
‫بنظرم علت تفاوت روایت‌ها ‫نحوه تفسیرشونه.
‫نحوه تفسیر؟
‫بله، آقای چویی قضاوت اشتباه کردن.
‫به همه‌چی شک می‌کنه ‫چون کارش همینه.
‫همینم احتمالا روی تفسیرش ‫از موضوع تأثیر گذاشته.
‫آدم‌ها با توجه به شغلشون، ‫خاطراتشون رو...
‫به شیوه‌های مختلف بیان می‌کنن.
‫بنابراین، به جای حقایق،
‫احساسات اون موقع رو ‫به عنوان خاطره بیان کرد.
‫فرض کنیم اینطور باشه.
‫تو چرا رفتی تو جنگل؟
‫قدم بزنه؟
‫تنهایی رفته قدم بزنه؟ ‫شما هم باور می‌کنین؟
‫چرا باور نکنم؟
‫منم هرازگاهی این کارو می‌کنم.
‫ولی ارباب، آقای چویی...
‫آقای چویی.
‫این آخرین امتحانت باشه.
‫- چه امتحانی؟ ‫- اینکه هویتت رو فاش می‌کنم یا نه.
‫برای امتحانش خیلی قضیه رو بزرگ کردی.
‫خوشم میاد تیزی.
‫انگار امتحان رو قبول شدی.
‫ولی خیلی زیاده‌روی نکن. ‫دفعه دیگه تحمل نمی‌کنم.
‫خودت رو بذار جای من.
‫اونقدر بهت اعتماد نداشتم ‫که بهت آسون بگیرم.
‫به قولم عمل کردم.
‫از الان من رو از نظارت سیستم امنیتی خارج کن.
‫من هیچوقت بهت قول ندادم.
‫خارج کردنت هم انقدر راحت نیست.
‫به جاش می‌تونم یه توصیه بهت بکنم.
‫- توصیه؟ ‫- حواست به خانم کوان باشه.
‫مثل سگ نگهبانه.
‫راحت مشکوک میشه به بقیه.
‫بعلاوه، عادت بدی هم داره.
‫می‌دونی که یکی از پیشخدمت‌ها رو ‫بی‌هوش بردن بیمارستان.
‫تو جسدش فلوکومافن پیدا کردن.
‫همون مرگ موش.
‫این سومین بار بود.
‫موفق باشی.
‫تو مشکلی نداری که هویتت فاش بشه؟
‫که چی؟ فکر کردی می‌شینم تا فاش بشه؟
‫منم می‌تونم فاش کنم که ‫یه دزد دنبال آداماس‌ـه.
‫و یه همدست هم داره.
‫نقطه ضعف من رو می‌دونی؟
‫منم نقطه ضعف تو رو می‌دونم.
‫می‌دونی چیه؟
‫کنترل نیمه‌خودآگاه دست و پاها سخته.
‫ولی تو این شرایط بد، ‫دستات تو جیبته.
‫یعنی اضطراب داری.
‫مطمئنی که آداماس تو این خونه‌ست؟
‫اینجاست.
‫چون صاحبش اینجاست.
‫[آداماس]
‫نمی‌دونم چجوری برای ارباب چرب‌زبونی کرده
‫ولی نمی‌تونه من رو گول بزنه.
‫می‌خوای این کارو ادامه بدی؟ ‫من همه‌چی رو می‌دونم.
‫در مورد چی؟
‫اینکه چرا اومدی اینجا.
‫می‌دونم هدف واقعیت چیه.
‫منظورت چیه؟
‫دیوونه نیستی که برای کسی سایه‌نویسی کنی.
‫می‌خوای به چی برسی؟
‫داری برای کتاب بعدیت آماده میشی ‫که در مورد شرکت‌های خوشه‌ایه.
‫برای تحقیق اومدی اینجا. ‫با همدیگه هم‌مسیریم.
‫جاسوس لعنتی.
‫اصلاحش کن.
‫جان؟
‫مقاله رو اصلاح کن.
‫چرا؟
‫این یه اثر هنری بی‌نقصه ‫که از اصل پنج پرسش هم پیروی می‌کنه.
‫تمام مهارتم رو برای نوشتن ‫این مقاله به کار گرفتم.
‫ببین، من که نمی‌تونم به گوینده اخبارمون ‫بگم از کاندیدا هوانگ انتقاد کنه.
‫چرا نمی‌تونی؟
‫ازش نخواستم پاشه بهش حمله کنه که.
‫اگه نمی‌تونه این چند کلمه رو بخونه ‫جمع کنه بره از اخبار.
‫- جمع می‌کنه میره. ‫- چی؟
‫برای سخنگو شدن نامزد شده.
‫سر راه ارشدت قرار نگیر.
‫شوخیت گرفته؟
‫خیلی مسخره‌این شماها.
‫لعنتیا.
‫عجیب وضعیتیه.
‫دادستان سونگ سوهیون.
‫الو؟
‫[نحوه برخورد جنجالی فرماندار هوانگ ‫با ریزش کوه گیونگون.]
‫خبرنگار کیم سوهی.
‫چیه؟
‫برای درک یه آدم، ‫باید اول به گذشته‌ش رجوع کنی.
‫اینا مقاله‌های قبلی‌ته.
‫چندین بار کاندیدا هوانگ رو کوبیدی.
‫رک حرفت رو بزن.
‫جالب نیست هی از اصل مطلب فرار می‌کنی.
‫حس عدالت‌خواهیت باعث شده ‫پرونده پدر من رو پوشش بدی؟
‫نه، فقط خیلی فضولم.
‫یا اینکه داری ضد کاندیدا هوانگ کار می‌کنی.
‫می‌خوای نرخ رضایت مردم ازش بالا نره.
‫لی چانگ‌وو باید بی‌گناه باشه
‫تا کاندیدا هوانگ اعتماد مردم رو ‫بابت حمایت از سیستم اعدام از دست بده.
‫با استفاده از زندانی اعدامی می‌خوای ‫توجه‌ها رو جلب کنی
‫و هوانگ رو کله پا کنی.
‫پس الان از گم شدن آلت قتاله مطمئن شدی؟
‫اقرار می‌کنم. ولی بازم عجیبه.
‫کی آلت قتاله رو برداشته؟
‫تو شاید فکر کنی مجرم واقعی کس دیگه‌ایه.
‫ولی مدارک محکمی خلافش رو نشون میدن.
‫شاهد عینی. ای بابا.
‫حتی تو دادگاه شهادت داده.
‫اون شب دو تاشون رو دیدم ‫که وارد خونه شدن.
‫مقتول عصبانی بود.
‫به لی گفت بدهیش رو بده.
‫جناب قاضی، مقتول لی چانگ‌وو ‫رو در خونه‌ش ملاقات کرده
‫که حقوقش رو طلب کنه.
‫بعد از بحث و جدل کشته شده.
‫بازم فکر می‌کنی برای لی چانگ‌وو پاپوش دوختن؟
‫اگه شاهد شهادت دروغ داده باشه چی؟
‫بر چه اساس؟
‫شاهد حتی لباس لی چانگ‌وو رو ‫هم توصیف کرد.
‫این ژاکت رو قبلا دیدین، درسته؟
‫بله.
‫تن لی چانگ‌وو بود.
‫متهم این ژاکت تنش بوده
‫وقتی سر صحنه جرم بوده.
‫بعنوان مدرک تقدیمش می‌کنم.
‫اون شاهد کوررنگی سبز و قرمز داشت.
‫نگو که تو شب می‌تونسته ‫قرمز و سبز رو تشخیص بده.
‫باید توی تحقیقات به این ‫موضوع توجه کرده باشن.
‫گواهینامه رانندگی داشته.
‫یعنی کوررنگی نداره، ‫پس شاید خبر نداشتن.
‫تو از کجا فهمیدی؟
‫دیدمش.
‫بریم.
‫کجاست؟
‫اتاقی که کسی توش رفت و آمد نداره.
‫در مورد کار الانت هم ‫باید اشتباه برداشت کنم؟
‫محو طراحی داخلی خاص اینجا شده بودم.
‫خواستم یواشکی یه نگاه بندازم ‫ولی مچم رو گرفتین.
‫بذارید عذرخواهی کنم. ببخشید.
‫مثل اتفاقی که با آقای چویی افتاد،
‫خودت داری سوءتفاهم ایجاد می‌کنی.
‫از حالا بیشتر دقت می‌کنم.
‫عجیبه. فکر کردم خاموشش کردم.
‫این یه فلزیاب قابل‌حمله.
‫بخاطر این سنجاق فلزیه.
‫بچه که بودم انگشتم رو جراحی کردم.
‫که اینطور.
‫عجیبه که همچین چیزی ‫همراهتون هست.
‫وقتی به باغ رسیدگی می‌کنم ‫خیلی انگشترم گم میشه.
‫امروز هفتمین بار بود.
‫آهان. حتما انگشتر ارزشمندیه براتون.
‫خیلی خاص بنظر نمیاد،
‫ولی هر بار که گم می‌کنین ‫دنبالش می‌گردین.
‫از حد گذروندم؟
‫بله، دلخور شدم.
‫اوه. بذارید دوباره عذرخواهی کنم.
‫لطفا اینو یه عادت کاری در نظر بگیرید.
‫موضوع اینه که روانشناس‌ها ‫توجه‌شون به آدم‌ها جلب میشه...
‫دستپاچه شدی.
‫جان؟
‫نیازی به توضیح نیست. ‫عذرخواهیت رو قبول می‌کنم.
‫صحیح، دستپاچه شدم زیاد حرف زدم.
‫اون تنها اتاقی بود که قفل بود.
‫یعنی داخلش چیه؟
‫- اون چیه؟ ‫- آلارم.
‫وقت خوردن قرص‌هامه. ‫آلارم گذاشتم که یادم نره.
‫چه قرصی؟ مکمل غذایی؟
‫این روزا خیلی به حفظ سلامتیم اهمیت میدم.
‫اصلا می‌دونی برای چی هستن؟
‫معلومه.
‫امگا3، خار مریم،
‫و ویتامین کا.
‫اگه قرصت رو با بقیه تقسیم کنی، ‫دیگه اثرش میره.
‫من نمی‌خورم.
‫نه اینکه نخوام باهات تقسیم کنم.
‫الان به اندازه کافی سالم هستی...
‫و خوردن اینا ممکنه عمرت ‫رو به طرز غیرضروری‌ای طولانی کنه.
‫الان که فکر می‌کنم ‫رئیسمون هیچوقت اشتباه نمی‌کنه.
‫خانم یو؟ چی گفته؟
‫اینکه حرف می‌زنی آدم می‌خواد بزندت.
‫خب، یه جورایی درسته.
‫- یه چیزی رو می‌دونستی؟ ‫- بیخیال.
‫یه گنج تو این عمارت هست.
‫آداماس.
‫تو خبر داشتی پیرمرد؟
‫انگار تاکسی‌مون یکی بوده. ‫به منم همین رو گفت.
‫- ممکنه واقعی باشه؟ ‫- خب باشه.
‫باید مال کسی بشه که پیداش می‌کنه.
‫من از بچگی تو شکار گنج حرفه‌ای بودم.
‫مهارتم اینه که جنگل رو می‌بینم، نه درخت‌ها.
‫از دور نگاه می‌کنم...
‫همین الان یه خوشگلش رو شناسایی کردم.
‫کجا میری؟ ‫اتاق کار اینوره.
‫باز داره می‌پیچونه؟
‫لی دونگ‌ریم میگه ‫«جنگل رو نگاه کن، نه درخت‌ها».
‫خود خونه نسبت به سه طبقه بودنش ‫خیلی بلنده.
‫تازه،
‫بهش اضافه هم کردن.
‫جز اون تیکه.
‫اسم واقعیش سونگ ووشین‌ـه.
‫اسم نویسندگیش ها ووشین‌ـه ‫با فامیلی مادرش.
‫پس تهدیدت کرد؟
‫بله قربان.
‫عادی بنظر میاد،
‫کار موجه‌ای هم داره، ‫اما از خطر لذت می‌بره.
‫چی می‌خواد؟
‫می‌خواد آداماس رو بدزده.
‫پیکان الماسی.
‫[گران‌قیمت‌ترین پیکان الماسی دنیا، آداماس]
‫با دل و جرئت هم هست. ‫خیلی قیمتیه.
‫ولی بازم،
‫یه مأمور پلیس رو تهدید کرده ‫که بتونه اونو بدزده.
‫از یه دزد عادی فراتره.
‫ته‌سونگ، این قضیه راحت نیست.
‫اگه بخوایم کاری در مورد اون بکنیم
‫ممکنه هویتت افشا بشه.
‫قربان، الان وقت حساب و کتاب نیست.
‫بی‌پروایی اون نویسنده
‫می‌تونه همه‌مون رو نابود کنه.
‫می‌خواین پروژه‌مون رو سر ‫یه دزد ساده به خطر بندازین؟
‫معلومه که نه.
‫ها ووشین یا هر چی که اسمش هست... ‫هر جور شده ازش خلاص شو.
‫اینجوری می‌تونیم ازش اعتراف بگیریم ‫که اطلاعاتت رو از کجا آورده.
‫این عوضی چطور جرئت کرده ‫برای ما خط و نشون بکشه؟
‫کسی خونه‌ست؟
‫شما؟
‫من سونگ سوهیون هستم.
‫خب؟
‫پسر سونگ سون‌هو هستم.
‫پس یادته.
‫عذر می‌خوام که سرزده اومدم.
‫حتما جا خوردین.
‫انکار نمی‌کنم.
‫ولی چی شما رو به اینجا آورده؟
‫ببین،
‫من دادستانم.
‫دوباره پرونده پدرم رو بررسی کردم ‫و چند تا سوال برام پیش اومد.
‫چه سوالی؟ ‫حکم که داده شده رفته.
‫بذار یه سوالی ازت بپرسم.
‫شهادت دادی که اون شب ‫لی چانگ‌وو و پدرم رو دیدی.
‫لی چانگ‌وو رو توصیف هم کردی.
‫بله، درسته.
‫چرا دروغ گفتی؟
‫دروغ؟ چی داری میگی؟
‫مدرک دارم.
‫یه نسخه از سوابق تحقیقاته.
‫اونجاهایی که با قرمز زیرش خط کشیدم رو بخون.
‫«شاهد شهادت داد که مقتول...
‫- به خانه متهم رفته بود...» ‫- نه.
‫اون جایی که با قرمز زیر خط کشیدم.
‫این یکی سبزه.
‫این یکی قرمزه.
‫[مدرک شماره سه ژاکتی‌ست که ‫متهم هنگام دستگیری تنش بوده.]
‫خب، گفتی زیرش خط کشیده...
‫می‌دونم سبز و قرمز رو تشخیص نمیدی.
‫با این حال ژاکت سبز با خط‌های ‫قرمز رو دیدی
‫که لی چانگ‌وو پوشیده بود؟
‫- این... ‫- ببین.
‫آقا.
‫حقیقت رو بهم بگو.
‫تا وقتی جوابم رو بدی اینجا می‌شینم.
‫اشتباه کردم.
‫کاراگاه‌ها عکس رو نشونم دادن ‫و گفتن لی چانگ‌وو اون ژاکت تنش بوده.
‫ازم پرسیدن دیدمش یا نه.
‫منم گفتم دیدم.
‫درسته که کوررنگی دارم،
‫ولی واقعا دیدمشون.
‫به وضوح دیدم که وارد خونه شدن.
‫ماشینم رو اون طرف جاده پارک کردم
‫و منتظر زنم بودم.
‫زنم برای تأمین خانواده‌
‫شب‌ها تا آخر وقت تو یه کارخونه ‫خیاطی کار می‌کرد.
‫خانواده‌ای با این شرایط...
‫بعد از اون شهادت یهو اومد تو این آپارتمان.
‫منظورت چیه؟
‫این خونه رو از خسارت تصادف زنم گرفتیم.
‫خسارت؟
‫ای خدا! ‫فرض کنیم کل قضیه رو دروغ گفته باشم.
‫لی چانگ‌وو چی؟
‫خودش اعتراف کرد که پدرت رو کشته.
‫پرونده‌ای که مال ‌22 سال پیشه ‫رو چیکار میشه کرد؟
‫تو دادستانی، خودت باید بهتر بدونی.
‫دیگه هم اینجا نیا. ‫من دیگه حرفی ندارم.
‫می‌دونستی زنش تصادف کرده؟
‫پنج روز قبل از شهادت تصادف کرده.
‫یه پول گنده بابت خسارت بهشون دادن.
‫همزمان هم تهدید شدن ‫هم خسارت گرفتن؟
‫پس هیچ چاره‌ای نداشته جز اینکه قبول کنه.
‫برای محافظت از خانواده‌ش.
‫مثل این سریال آبکی‌ها.
‫خانم کیم.
‫این پرونده مال 22 سال پیشه. ‫مشمول مرور زمانه.
‫حتی اگه مجرم دستگیر بشه ‫محاکمه‌ش نمی‌کنن.
‫با این حال، برام مهمه چون پسر مقتولم.
‫ولی تو چرا گیر دادی به این پرونده؟
‫نمی‌تونم بذارم لی چانگ‌وو ‫تو زندان بمیره.
‫چرا؟
‫می‌دونم بی‌گناهه.
‫چی؟ یواشکی کجا رفت؟
‫اتاق آقای مین‌جو؟
‫بله، ولی خانم هه‌سو ‫همون موقع پیداش شد.
‫خب؟
‫اونم گفت فقط داره خونه رو نگاه می‌کنه.
‫اونم باور کرد؟
‫چیز خاصی نگفت.
‫چه آزاردهنده.
‫یه دلشوره‌ای داره به جونم میفته.
‫بذارین به عهده من. ‫همیشه حواسم بهش هست.
‫یکیش رو برگردون.
‫یه مشت اطلاعات پوچ بهم دادی.
‫یکم وجدان داشته باش.
‫بله خانم.
‫آهان، نمی‌دونم این به دردتون می‌خوره یا نه.
‫زودباش بگو.
‫خانم هه‌سو وقتی باغبانی می‌کنه ‫انگشترش رو گم می‌کنه.
‫برای همین یه فلزیاب همراه ‫برای خودش گرفته.
‫فلزیاب هم تو دست چپش ‫فلز شناسایی کرد.
‫آهان، سنجاق فلزیه.
‫تو انگشتش سنجاق فلزی داره.
‫که چی؟
‫وقتی یه کارمند جدید به خونه میاد، ‫تمام سوابق پزشکیش چک میشه
‫که یه وقت برای رئیس خطری نداشته باشه.
‫ولی چیزی از جراحی آقای ها نشنیدم.
‫هوم.
‫اگه جراحی کرده بود، ‫من خبردار میشدم.
‫تمام سوابق پزشکی به من گزارش میشه.
‫دقیقا.
‫چون بطور مستقیم با سلامت رئیس در ارتباطه.
‫عجب آدمی.
‫ساختمون ساختار مدرن و پیچیده‌ای داره.
‫باید شبیه طبقه اول باشه.
‫می‌مونه طبقه سوم.
‫چرا اینجا رو همینجوری ول کردن؟
‫اتاق قفل طبقه سوم.
‫این اتاق نقاشی.
‫و...
‫اگه فضای مخفی‌ای اینجا باشه...
‫کف کاذب.
‫ممکنه یه چیزی زیر فرش باشه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫پرسیدم اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مصاحبه داریم.
‫مصاحبه؟
‫دیروز گفتین همین موقع‌ها ‫مصاحبه داشته باشیم.
‫آهان، درسته. گفتم.
‫پیری حافظه‌ام رو ضعیف کرده.
‫آغاز هه‌سونگ...
‫نمی‌تونم اون آدم رو جا بندازم.
‫منظورتون پدربزرگتونه؟ موسس اینجا؟
‫ذاتا تاجر بود.
‫هنوز سی سال نداشت که ‫تو ژاپن یه کارخونه مهمات تأسیس کرد.
‫لوگوی پیکان‌سری که الان داریم
‫از اول بوده.
‫که اینطور.
‫هه‌سونگ به بحران هم خورد؟
‫امسال سالگرد 80ام هه‌سونگه.
‫البته که تمام این سالها راحت نبوده.
‫خیلی‌ها به گروه انتقاد کردن
‫بابت طرفدار ژاپن بودنش.
‫بله، اون تحریم رو تا حدی یادمه.
‫حتی برای هه‌سونگ هم سخت بود.
‫برای همین...
‫یه برگ برنده رو کردم.
‫با الهام از لوگو،
‫آداماس رو درست کردم
‫و اعلام کردم که این نماد هه‌سونگ‌ـه.
‫چه حرکتی.
‫[مراسم رونمایی از آداماس، نماد هه‌سونگ]
‫آداماس.
‫این اسم رو از یک کلمه یونانی گرفتم
‫که با الماس هم‌ریشه‌ست.
‫یعنی «تسخیرناپذیر».
‫این پیکان الماسی...
‫نماد هه‌سونگ خواهد بود.
‫گرون‌ترین پیکان دنیا
‫خیلی سریع مرکز توجه‌ها شد.
‫ورق رو برگردوند.
‫دیگه تحریم براشون جالب نبود.
‫خود پیکان‌سر یه الماس 300 قیراطیه ‫که ده‌ها میلیارد وان می‌ارزه.
‫طبیعتاً توجه‌ها رو جلب کرد.
‫نمی‌دونستم همچین داستانی پشت آداماس هست.
‫بعد از اون دیگه نشونش ندادین. ‫کِی می‌خواین دوباره نشونش بدین؟
‫وقتی زمان من تموم شه...
‫روز بازنشستگیم، ‫تحویلش میدم به پسرم.
‫مثل تاج؟
‫باید نماد هه‌سونگ رو به ارث ببره
‫که بتونه صاحب حقیقی اینجا باشه.
‫آها، فهمیدم.
‫می‌خواستم برای نوشتن کتاب ببینمش.
‫می‌خوای ببینیش؟
‫جان؟
‫نظرت چیه؟
‫باشکوه و برازنده‌ست، نه؟
‫درسته.
‫خیلی دلم می‌خواد از نزدیک ببینمش. ‫همین عکسش هم آدم رو محو خودش می‌کنه.
‫خب، ببینیم چی میشه.
‫شاید دفعه دیگه فرصت شد.
‫دفعه دیگه؟ ‫غیرمستقیم گفت نه دیگه.
‫- خانم اوه. ‫- بله؟
‫یه چیز عجیبی رو متوجه شدم.
‫منظورتون چیه؟
‫امروز اطراف عمارت رو نگاه کردم.
‫مجسمه‌ی طبقه سوم ‫واقعا خارق‌العاده‌ست.
‫مجسمه‌ساز ایتالیایی، کازاس، رو می‌شناسید؟
‫اثر ایشونه.
‫آها، پس برای اینه.
‫دفتر اونجا بر خلاف بقیه ‫بسط داده نشده.
‫چون ارزشش رو داره که به همون ‫شکل حفظ بشه.
‫ساختمون از دور و اطراف خونه بسط داده شده
‫و خود خونه دست نخورده باقی مونده.
‫اثر هنریه.
‫برای رئیس هم خیلی عزیزه.
‫آهان.
‫با اجازه.
‫راستی...
‫موضوع عجیب دیگه‌ای هم هست؟
‫بله.
‫داری تعقیبم می‌کنی.
‫من؟ فکر کنم اشتباه می‌کنین.
‫می‌تونی همینو به رئیس هم بگی؟
‫خانم کوان بهت گفته؟
‫عذر می‌خوام.
‫یادت هست، خانم اوه؟
‫اون ابله دست و پا چلفتی ‫که نمی‌تونست کارش رو انجام بده.
‫ببخشید. لطفا من رو ببخشید.
‫فلوکومافن تو جسدش پیدا شده. ‫همون مرگ موش.
‫حرفی داری؟
‫- نمی‌فهمم. ‫- چی رو نمی‌فهمی؟
‫اینکه چرا رو من زوم کردین.
‫فقط دارم کارم رو می‌کنم. اگه چیزی ‫برای قایم کردن نداری مشکلت چیه؟
‫- خانم کوان. ‫- آقای چویی گفت
‫توی جنگل رفتار مشکوکی داشتی.
‫نمی‌تونستم بشینم سر جام که.
‫با رئیس در این مورد صحبت کردم.
‫اوه، نه.
‫شاید اون رو خام کرده باشی، ‫ولی من رو نمی‌تونی.
‫من دوست دارم همه رو محک بزنم.
‫خانم کوان.
‫ببینین،
‫من می‌خوام با شما رابطه خوبی داشته باشم.
‫- ولی... ‫- ولی؟
‫اگه ناراحتم کنین، ‫منم همین اندازه می‌تونم پرخاشگر باشم.
‫تهدید می‌کنی؟
‫معلومه که نه. ‫دارم ازتون درخواست می‌کنم.
‫توجه‌تون به من...
‫اذیتم می‌کنه.
‫عوضی متکبر.
‫خانم کوان، من...
‫خانم یون رو بیار.
‫بله خانم.
‫جایی میری؟
‫داره تنهایی بدون رئیس میره بیرون.
‫حتما خانم کوان دستور داده.
‫آخر این هفته قراره یه تجمع گروهی
‫برای حمایت از حکم اعدام شکل بگیره.
‫عزادارها هماهنگ شدن ‫و دوربین‌های تلوزیونی هم قراره بیان.
‫باشه، گزارش قشنگی میشه.
‫بگو هوانگ هم سخنرانی کنه.
‫پاشون هنوز کاملا...
‫هی.
‫باید تحمل کنه.
‫مفت مفت که نمی‌تونی رئیس‌جمهور بشه.
‫مفهومه قربان.
‫قربان.
‫بپا نخوری زمین. چیه؟
‫- از بیرون باهامون تماس گرفتن. ‫- تماس؟
‫تماس از بیرون فقط یه معنا داره.
‫شماره پرونده چیه؟
‫قبلا بهم گفتین...
‫که اگه در آینده اتفاقی افتاد
‫باید با شماره ثبت اسکانم تماس بگیرم...
‫و همیشه می‌تونم باهاتون تماس بگیرم.
‫بگید چه کمکی نیاز دارید.
‫پسر مقتول دیروز اومد خونه‌ام.
‫من خودم رو زدم به اون راه ‫و اونم چیز خاصی نگفت و رفت، ولی...
‫درخواست شما ثبت شد. ‫به خانه بروید و منتظر بمانید.
‫وایسا، من کار اشتباهی نکردم.
‫فکر نمی‌کردم بعد این همه مدت ‫سر و کله‌ش پیدا شه.
‫لطفا... لطفا دیگه مزاحم من یا خانواده‌ام نشین.
‫الو؟ الو؟
‫الو؟ الو!
‫لطفا...
‫خانواده‌ام رو اذیت نکنین...
‫شاهدها همیشه دردسرن.
‫کیم وون‌جونگ، شاهد پرونده لی چانگ‌وو.
‫زنش خیلی خوشگل بود.
‫یه سناریو براش ترتیب بدیم؟
‫باید طبق پروتکل جلو بریم.
‫- باشه. ‫- جون‌هو.
‫- بله؟ ‫- کراواتت رو قرض بده من.
‫اوه.
‫پسر مقتول رفته دیدنش.
‫چه پسر وفاداری.
‫به این در اون در میزنه ‫که ببینه کی پشت قتل پدرش بوده.
‫ولی اینجوری ممکنه اونم مثل پدرش ‫جوون‌مرگ شه.
‫درسته؟
‫ای خدا! ‫فرض کنیم که من کل قضیه رو دروغ گفتم.
‫خود لی چانگ‌وو چی؟
‫خودش اعتراف کرد که پدرت رو کشته!
‫هر چی بیشتر تحقیق می‌کنم بیشتر گندش درمیاد.
‫اگه برای پاپوش دوختن، چرا اعتراف کرده؟
‫چرا؟
‫- سلام. ‫- یا خدا.
‫چشممون به جمال آقای ‫سونگ سوهیون روشن شد.
‫به اندازه کافی کار کردی، ‫سربه‌سر من نذار.
‫فقط ممنونم.
‫بابت چی؟
‫مرسی. پرونده رو دادن به من ‫چون تو قبولش نکردی.
‫پرونده کانگ‌چون رو.
‫وای، تبریک.
‫به لطف تو می‌تونم برم تو تیم برنده انتخابات.
‫تو این عید چوسوک که داره میاد ‫یه جعبه پول بهم میدن؟
‫از طرف کاندیدا هوانگ؟
‫بیخیال، پول رو مسئول مالی می‌فرسته.
‫مسئول مالی؟
‫می‌دونی که کی پشتشه.
‫- هه‌سونگ؟ ‫- بله.
‫آه، به همچین چیز کثیفی ‫چقدر هم افتخار می‌کنی.
‫عوضی بی‌ادب.
‫[جشن تقدیر از کارمندان برتر گروه هه‌سونگ]
‫دوستان...
‫اصطلاح دام شرکتی به گوشتون خورده؟
‫به حیوانات اهلی میگن دام.
‫به کارمند‌های اداری هم میگن دام شرکتی
‫چون تو یه شرکت بزرگ میشن.
‫من با این اصطلاح موافق نیستم.
‫شما هرگز دام شرکتی نیستید.
‫پس هویتتون چیه؟
‫شما مهمانید.
‫مهمانانی که لایق یک میزبان مهمان‌نوازند.
‫می‌خوام از این فرصت استفاده کنم ‫و یک چیز رو روشن کنم.
‫اونهایی که مجبورتون می‌کنن وفادار باشید
‫و حس مالکیت کنید همه شیادن.
‫مالک شرکت شما نیستید، ‫پس چطور میشه؟
‫همه اون حرف‌ها رو بریزید تو آشغالی.
‫فقط باید به اندازه حقوق ماهانه‌تون کار کنید.
‫این یعنی همون اندازه که کار می‌کنید ‫باید پول بگیرید
‫و اگه راضی نبودید
‫می‌تونید شرکت رو دور بندازید.
‫شما برای هه‌سونگ کار می‌کنید،
‫و وظیفه مسئولان شرکت
‫اینه که اسباب...
‫راحتی در کار رو براتون فراهم کنن.
‫لطفا تا مدت زیادی با هه‌سونگ همراه بمونید.
‫به شما مثل مهمانانی لایق خدمت می‌کنم.
‫وای.
‫سرش رو کرده تو پرونده قتل پدرش ‫که مال 22 سال پیشه!
‫حتی سریال‌های تلوزیون هم اگه ‫داستانشون این باشه مسخره میشن.
‫خیلی تخیلیه.
‫دقیقا.
‫پس پسره رفته سراغ شاهد؟
‫چرا انقدر رقت‌انگیزن؟
‫گیر دادن به گذشته، ‫نمی‌تونن فراموش کنن.
‫برای همین بدبختن دیگه.
‫اون شَمن هوک‌سوک‌دونگ ‫بهم گفت مراقب باشم.
‫قضیه همین بود.
‫سناریو داری؟
‫حاضره.
‫[سناروی ناپدید شدن ‫کیم وون‌جونگ، ایم جی‌سوک]
‫چه پدر رقت‌انگیزی.
‫همچین چیزی رو برای ‫بچه‌ش هم به ارث گذاشت.
‫بد نیست.
‫پس با همین روال جلو بریم؟
‫بیخیال.
‫الان اگه بگم باشه،
‫یعنی دارم تو قتل شریک جرم میشم.
‫صرفا بر اساس تصمیم خودت...
‫حلش کن.
‫بله قربان.
‫آقای جونگ، به گوش باش. ‫امشب حرکت رو شروع می‌کنیم.
‫جمع شید. یه دستور بهمون رسیده.
‫روتین هدف چیه؟
‫هر روز ساعت سه بعدظهر قدم می‌زنن.
‫اون موقع هوا روشن نیست؟
‫تو مسیر یه جای پرت هست.
‫یه نقطه کوره بدون هیچ دوربینی.
‫آهان، اینجا ساعت 3:40.
‫از اونجا تا کوه اون نزدیکی.
‫آقای کانگ الان داره محوطه رو بررسی می‌کنه.
‫تیم تمیزکاری چی؟
‫اونا هم سروقت آماده هستن.
‫خیلی‌خب، باید درست انجامش بدیم.
‫بله قربان.
‫چرا بعد از فرستادن نامه ‫خودش رو بهم نشون نمیده؟
‫امروز یه خانوم خوشگل دیدم.
‫شنیدم منشی رئیسه. ‫همونیه که من می‌خوام.
‫استایل اوسانی داره.
‫می‌دونی، مامانم زن ایده‌آل منه، ‫اونم اهل اوسان‌ـه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫آقای ها، چیکار می‌کنی؟
‫مأموریته.
‫آهان.
‫منم برم سر مأموریت خودم.
‫یعنی کی می‌تونه باشه؟
‫شب بخیر.
‫اوه، اون خانمه.
‫خانوم اوسانیه.
‫خیلی تند راه میره.
‫ببخشید.
‫ترسوندمتون؟ ببخشید.
‫نمی‌خواستم بترسونمتون.
‫صداتون زدم ولی جواب ندادین.
‫من لی دونگ‌ریم هستم.
‫شاگرد نویسنده کتاب شرح حال.
‫به زودی خودم هم کتاب می‌نویسم.
‫امیدوارم ارتباط خوبی داشته باشیم.
‫اون یه ملکه یخیه. چه خفن.
‫[مرکز پزشکی اون‌کوک]
‫ممنون. از تو خواستم ‫چون بهت اعتماد دارم.
‫الان دیگه شکم برطرف میشه.
‫اگه جراحی کرده، ‫من باید خبر داشته باشم.
‫اگرم دروغ گفته، به چه دلیلی...
‫- خانم کوان. ‫- بعداً کارت رو بگو.
‫نام: سونگ ووشین.
‫[شکستگی باز در دست چپ]
‫چی...
‫رئیس می‌خواد ببیندتون.
‫- ارباب؟ ‫- بله، همین الان.
‫الان؟ چرا؟
‫مطمئن نیستم.
‫اگه ناراحتم کنین، ‫منم می‌تونم همین اندازه پرخاشگر باشم.
‫مرتیکه...
‫چطور تونستی؟
‫بهم پیشنهاد رابطه دوستانه دادی ‫که از پشت بهم خنجر بزنی!
‫- از پشت خنجر بزنم؟ ‫- چغلی من رو به ارباب کردی!
‫نمی‌دونم موضوع چیه، ‫و برام مهم هم نیست. کار من نیست.
‫انقدر بی‌خود بهم شک نکن.
‫اگه شک کنم چیکار می‌کنی؟
‫تا الان از روی ادب صبوری کردم، ‫اما بیشتر از این انتظار نداشته باش.
‫صبور نباش.
‫بیا دعوا کنیم ببینم ‫چقدر می‌تونی زیر دست و پام دووم بیاری.
‫شایدم اونی که کتک می‌خوره تو باشی.
‫تو حریف من نمیشی.
‫چون ارباب ازت خوشش میاد ‫به خودت غره شدی؟
‫ازم خوشش میاد؟ نمی‌دونستم.
‫خودت رو گول نزن.
‫به خودت علاقه‌ای نداره.
‫فقط اون رو یاد آقای مین‌جو میندازی!
‫آقای مین‌جو؟
‫به تو ربطی نداره.
‫همونی که تو تصادف هلی‌کوپتر مرده.
‫بهش شبیه‌ام؟
‫اون لبخند.
‫اون لبخند حال‌بهم‌زن. ‫انگار که زل زدی به روحم.
‫با توجه به اینکه ازم متنفری، ‫گمونم نمی‌...
‫پوزخند نزن. تو هیچی نمی‌دونی!
‫فقط توجه‌ام رو جلب کرده.
‫حالا که شبیه‌اش هستم حتی بیشتر.
‫فقط توجه‌ام رو جلب کرده.
‫حالا که شبیه‌اش هستم حتی بیشتر.
‫بیشتر؟
‫مرکز پزشکی او‌ن‌کوک؟
‫کار تو بوده؟
‫خانم کوان سابقه جراحی من رو چک کرده.
‫من در واقع هیچ جراحی‌ای نکردم.
‫یکی این سابقه رو جعل کرده.
‫مدیر «اون کیونگ‌گو» از مرکز پزشکی اون‌کوک.
‫تو تنها دخترشی، خانم اون هه‌سو.
‫علتش رو می‌تونم تصور کنم.
‫اگه بفهمن دروغ گفتم، ‫می‌فهمن تو دست چپم چی دارم.
‫اونوقت هدف واقعیم از اومدن به اینجا رو می‌فهمن.
‫ممکنه تو هم به خطر بیفتی.
‫چون اون نامه رو تو برام فرستادی.
‫وگرنه چرا باید کمکم کنی؟
‫درسته. کار من بود.
‫مأموریت من بالاخره تموم شد.
‫امروز خانم یون رو فرستادی ‫برات یه کاری انجام بده.
‫به اون نگاه نکن.
‫معلومه که متوجه غیبت منشی‌ام میشم.
‫عذر‌خواهی می‌کنم. ‫یه کار ضروری داشتم.
‫حدست اشتباه از آب دراومد.
‫آقای ها رو به حال خودش بذار.
‫آقا، نباید بذارین فریبتون بده.
‫فکر می‌کنی من فریب می‌خورم؟
‫منظورم این نبود.
‫آقای چویی گفت اون نویسنده ‫انگار دنبال کسی می‌گشته.
‫من فقط خواستم بفهمم کی...
‫آقای ها...
‫برای من کار می‌کنه.
‫پس چرا رفتی تو جنگل؟
‫رفتم دنبال عروستون.
‫هه سو؟
‫گفتم بهتره تصادفاً باهاش برخورد کنم که باهاش آشنا بشم
‫منظورت چیه؟
‫پیشنهادتون رو قبول می کنم.
‫دیروز، گفتید می خوایید بدونید چی تو ذهنش می گذره
‫و ازم خواستید تمام حرف هاش رو بذارم کف دست شما
‫جریان از این قرار بوده، پس دخالت نکن!
‫ارباب.
!گفتم بس کن
‫خسته شدم از تو و شک کردن هات!
‫قضیه این نیست.
‫می دونم خیلی دارید باهاش کنار می آیید.
‫گمونم می دونم چرا خواستید اون سرگذشتتون رو بنویسه
‫لبخندش دقیقا مثل آقای مین جوئه...
‫ببخشید.
‫نمی خواستم اسم ایشون رو بیارم.
‫پیر شدی.
‫به این زودی یادت رفته؟
‫هر چی بیشتر حرف بزنی،
‫کمتر عمر میکنی.
‫ها ووشین...
‫حالا بذار بپرسم.
‫چیزی که تو اون نامه نوشتی رو، از کجا می دونستی؟
‫لی چانگ وو قاتل واقعی نیست.
‫سلاح قتلی که مفقود شده، همون نماد هه سونگ است.
‫پیکان الماسی،
‫آداماس.
‫خانم اون هه سو؟
‫شنیده بودم.
‫از کی؟
‫شوهرم.
‫یعنی آقای کوان هیون‌جو؟
‫پشت خطه قربان.
‫سلام آقای لی.
‫درباره سناریوی امروز زنگ زدم.
‫چه طوره به جای سربه نیست شدن ‫سناریوی خودکشی رو ببریم جلو؟
‫شاید طبیعی تر به نظر بیاد.
‫آقای کوان بهت گفت؟
‫بیشتر از دهنش پرید.
‫اون گل ها مال اونه.
‫بهت گفتم.
‫پدرم...
‫یکی رو با آداماس کشت.
‫این رو شنیدم و نامه رو برات فرستادم.
‫چرا؟
‫ربطی به تو نداره.
‫حالا اون مهم نیست.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫جواب بده!
‫می خوام آداماس رو بدزدم.
‫برای افشای اینکه آلت قتاله بوده
‫نتیجه کالبد شکافی و آداماس باید هم سنجی بشن.
‫هه سونگ همکاری می کنه؟
‫نه، هرگز.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- باید کمکم کنی.
‫- چرا؟ ‫- تو من رو آوردی اینجا.
‫مدت کوتاهی بعد از اینکه نامه بهم رسید،
‫بهم پیشنهاد شد سرگذشت رئیس رو سایه نویسی کنم.
‫تصادفیه؟
‫ظاهرا، یکی به شدت من رو پیشنهاد کرده.
‫- از اون جایی که نامه رو تو... ‫- کار من نبود.
‫من پیشنهادت نکردم.
‫- پس کی... ‫- مشکل همینه.
‫اینجا هیچ اتفاقی تصادفی نیست.
‫نرخ کاندیدا نو 40/5 درصد...
‫و نرخ کاندیدا هوانگ 38.2 درصد است.
‫ادامه اخبار.
‫یک زوج 50 و اندی ساله
‫امشب در اونپیونگ گوی سئول از ‫بالای آپارتمانی سقوط و فوت کردند.
‫گمان می رود شوهر از پرستاری
‫از همسرش خسته شده و او را به قتل رسانده.
‫برای جزئیات بیشتر با خبرنگارمون ‫سو یون جین همراه می شیم.
‫همسر کیم، ایم، در جولای سال 2000
‫تصادف سختی کرد و آسیب های جدی برداشت.
‫بدون کمک دیگران نمی توانست به زندگی ادامه دهد.
‫پلیس گمان می کند کیم از پرستاری کردن
‫از همسرش خسته شده و در نهایت
‫او را کشته و خود از آپارتمانشان
‫- به پایین پریده. ‫- خودش رو کشته؟
‫پس از آن تصادف، کیم بیش از ‌21 سال
‫از همسرش پرستاری کرد.
‫پلیس احتمال بالایی می دهد که این شرایط
‫- موجب این اتفاق شده باشد. ‫- محاله!
‫پلیس با مصاحبه با عزاداران و شاهدان
‫در حال بررسی جزئیات بیشتر است.
‫اتفاق خیلی وحشتناکیه.
‫تو کی هستی؟
‫می خوام از این خونه بری.
‫جای تو، آدم های اطرافت صدمه می بینن.
‫هیچ کس تا حالا زنده نمونده.
‫از اول هم نباید میومدم سراغت.
‫حالا نوبت منه.
‫هر طور شده، می گیرمشون.
‫خوشحالم دوباره می بینمت.
‫به کمکت نیاز دارم آقای لی.
‫«نامه ای که برام فرستادی؟»
‫اگه می خوای دهنم رو بسته !نگه داری، دست از سر سوهیون بردار
‫اگه می خوای تهدیدم کنی، درست تهدید کن.
‫باید یه چیزی رو بهتون بگم آقا.
‫هنوز تو فکر اینم که باهات چیکار کنم.