‫[فلورانس، ایتالیا]
‫[پاییز سال 2000]
‫اسلون؟
‫من ایمی هستم.
‫اوه!
‫اهل کجایی؟
‫تگزاس.
‫معجزه ست که حالا اینجام.
‫تا هستم، می خوام همه چی رو ببینم؛ مجسمه داوود رو.
‫کلیسای جامع دومو، گالری اوفیتزی، پونته وکیو.
‫خیلی خب، اون وقت تو هفته دوم اقامتت می خوای چیکار کنی؟
‫فلورانس و اروپا فقط اون چیزی که تو ‫کتابچه راهنماها نوشته شده نیستن.
‫پایه‌ی هر چی مجانی باشه هستم.
‫عاشق شو. هم خوش می گذره. هم مفتیه.
‫رسیدیم. آپارتمانت اینجاست.
‫مرسی.
‫اون یکی شماره ام تو رستوران.
‫یه توصیه برات دارم.
‫نزدیک آمریکایی‌ها نشو. اگه باهاشون بپری ‫هیچ وقت نمی تونی از فلورانس لذت ببری.
‫باشه.
‫آمریکایی ممنوع.
‫اوه. می‌دونستم یه نفر سومی هم داریم.
‫- من کرولاین هستم. ‫- ایمی.
‫از بچه های دانشگاه اموری هستم و از نسل سوم انجمن آلفا فی
‫لیسانس دانشگاه براون. حقوق جورج تاون.
‫من لینزی هستم. از دانشگاه مونت هولیوک.
‫ایمی.
‫آه، دیر به اتاق رسیدی! اتاقت اون پشته.
‫هنرمندها از شدت زیبایی می زد به سرشون.
‫از زیبایی شدید و قدرتمند.
‫و فکر می کردن چون دیگه ،نمی تونن چیزی به اون قشنگی بسازن
‫برای همین مهمه که تا وقتی اینجایید، هنر خودتون رو پیدا کنید
‫من به اصالت علاقمندم.
‫به بصیرت واقعی.
‫وقتی آخر برنامه چند تا دانشجو انتخاب می کنیم که کار استودیوییشون رو
‫تو گالری به نمایش بذارن، دنبال همچین چیزی هستیم.
‫بهترین اثرتون رو ثبت کنید. شجاع باشید.
‫- الو. ‫- سلام، زورا، منم.
‫همه اونجان؟
‫[هیوستون، تگزاس] ‫امروز روز کاره که بابا توش کباب می زنه. همه محل ریختن اینجا.
‫هنوز عصبانی هستن؟
‫سعی می کنن حمایتت کنن،
‫اما می دونی که اینجا هیچ کس درک نمی کنه آدم بیاد برای یادگیری هنر پول بده
‫پس عصبانی هستن.
‫عصبانی نه. انگار بیشتر ترسیدن.
‫بابا، ایمی از ایتالیاست!
‫اگه پول خواست، بگو نه.
‫بهش بگو کلاً 6هفته ست.
‫دانشکده حقوق ترم بعد هم سر جاشه.
‫بر می گردم.
‫ازشون پول هم نمی خوام.
‫خودم پولش رو می دم.
‫این ها رو بهشون نمی گم که خودت روی کارت پستال بنویسی
‫دوستت دارم.
‫خدانگهدار.
‫مطمئنی این کار رو می خوای؟
‫فقط اینطوری می‌تونم هزینه فلورانس رو دربیارم.
‫فقط به کسی نگو، خب؟ ‫هیچکس.
‫پلیس فلورانس مثل بچه‌ی اف‌بی‌آی و اداره کل مالیات ‫می‌مونه.
‫اینجا رو می بندن.
‫عاشق اینن که بیفتن دنبال کارهای مشکوک.
‫کار مشکوک؟
‫محض رضای خدا بگو معنیش ...اینه که آدم یواشکی کار کنه یا
‫یعنی به صورت غیر قانونی کار کنی.
‫- اوه. باشه. ‫- بیا بریم یه ذره هوا بخور.
‫به هرحال یه مقدار دیگه نوشیدنی می خواییم. ‫می تونیم از کلوپ دوستم موریزیو قرض بگیریم.
‫بگو ببینم به توصیه ام گوش دادی یا نه.
‫اوه!
‫خیلی از این پسرها دوست دارن دخترهای آمریکایی رو هدیه بارون کنن
‫من دارم خوش می گذرونم، اسلون. بهم اعتماد ‫کن. می دونم چه طوری باید مواظب خودم باشم.
‫وقتی می شه کیف کرد، چرا باید کار کرد؟ ‫دیگه نیاز نیست توالت تمیز کنی.
‫مطمئنم نیومدی فلورانس حمالی...
‫منظورم این بود می تونی یکی رو پیدا کنی که...
‫من اومدم هنر رو ببینم و تجربه کنم.
‫کارهایی رو امتحان کنم که شاید دیگه ‫فرصت انجامش تو زندگی گیرم نیاد.
‫اومدم...
‫رنسانس خودم رو تجربه کنم.
‫نیومدم دنبال پسر.
‫باور کن، آخرین چیزی که می خوام ‫اینه که وقتی اینجام عشق پیدا کنم.
‫حالا کی حرف عشق رو زد؟
‫اوه!
‫سلام.
‫آره.
‫آه...
‫آه، نظرم راجع به خودم چیه؟
‫- می گه نظرت راجع به فلورانس چیه؟ ‫- صحیح. البته.
‫ام...
‫چی گفتم؟
‫آه...
‫یه چیزی در مورد خیابون ها گفتی.
‫- و کلیساها و اتوبوس. ‫- آره.
‫بعدش گفتی آدم خوبی نیستی.
‫اوه، واو!
‫خیلی خب. بهت خوش می گذره ادای کسانی رو ‫در میاری که بلد نیستن انگلیسی حرف بزنن؟
‫چه کفش های خوشگلی.
‫خدانگهدار.
‫مرسی.
‫و آره، فقط منم.
‫باید برم. شی باتر بفرست.
‫اگه چشم پنجره‌ی روحه،
‫امروز می‌خوام روحتون رو ببینم.
‫نمی‌خوام میکل آنژ باشین. ‫خودتون باشین.
‫نون وولیو فاری سسو یعنی ‫نمی‌خوام همراهت بیام.
‫چطوری میشه گفت فقط نوکش؟
‫یه کاپوچینو لطفاً.
‫بفرمایید. نه، پرداخت شده.
‫بله؟
‫اون پرداختش کرده. اون.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- جیانکارلو.
‫- خوشبختم. ‫- ایمی.
‫- آمریکایی هستی؟ ‫- بله.
‫یعنی...
‫بله.
‫اومدی هنر بخونی؟
‫مگه همه آمریکایی‌ها واسه همین نمیان؟
‫شاید، ولی...
‫همه‌شون به زیبایی تو نیستن.
‫خب، ایمی، بگو ببینم.
‫هنرمند ایتالیایی مورد علاقه‌ت کیه؟
‫خب، اه... مایکل...
‫یعنی میکل آنژ.
‫و...
‫چندتای دیگه...
‫صحبتش که شد، گوش کن، خانواده ‫من یه گالری دارن.
‫همین نزدیکیه. یه روز بیا.
‫هوم؟
‫باشه.
‫- ممنون که دعوتم کردی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫واو.
‫عجب تکنیکی داره، می‌دونی،
‫نقاشی سیاه قلم، ‫رقص با تاریکی و روشنایی.
‫آره، آفرین.
‫می‌دونی، ایمی. یه دوست دارم که توی ‫اولین استودیوی کاراواجو زندگی می‌کنه.
‫وقتی نور اونجا رو ببینی
‫می‌فهمی چرا اونطوری نقاشی می‌کرده.
‫میشه ببینمش؟
‫همین نور بود که الهام بخش خیلی ‫از آثارش بود.
‫- این... ‫- چیزیه که تعداد کمی از افراد می‌تونن ببینن.
‫سرآشپز.
‫- لینو، آره. ‫- ایمی.
‫چطور میشه یادم بره؟
‫می‌بینم که کفش‌هات رو عوض کردی.
‫ازشون خسته شدم.
‫آره، من نمی‌خورم.
‫برای دوستمه.
‫اوه. آره، می‌دونم. ‫آره، من فقط اومدم حقوقم رو بگیرم.
‫ام، اسلون.
‫یه بار دیگه بگو چرا تو روز نمی‌تونم ‫حقوق بگیرم.
‫واسه اینکه من شب‌ها پول نقد ‫تو رستوران نمی‌ذارم.
‫تو ایتالیا ما میگیم،
‫«دزد از فرصت به وجود میاد.»
‫پس یعنی منی که با پول نقد میرم خونه ‫میشم هدف دزدها.
‫پس بذار ببردت خونه.
‫- ها؟ ‫- بذار ببردت خونه.
‫باعث افتخارمه همراهیت کنم.
‫این کارها رو می‌کنی که خندیدنت بهم تو ‫دیدار اولمون رو جبران کنی؟
‫خیلی خب، بذار از نو شروع کنم.
‫چیِ ایتالیا رو بیشتر از همه دوست داری؟
‫- سرآشپزها اینطوری سر صحبت رو وا می‌کنن؟ ‫- اوهوم.
‫من عاشق کروسانم.
‫ای بابا، اونکه یه دوناته.
‫تو... می‌دونی توی کشوری هستی که به داشتن بهترین ‫غذای دنیا معروفه دیگه.
‫فکر می‌کردم فرانسه به بهترین غذا معروفه.
‫بهتره پاستاهای فرانسوی‌ها رو نخوری.
‫همه چی با کره و سیب زمینی شروع و تموم میشه.
‫اگه یه روز برسم پاریس، شاید ‫باهات مخالفت کنم.
‫پس یه بار بری پاریس میشی منتقد غذا؟
‫واو.
‫- آمریکایی‌ها مشکلشون همینه. ‫- همیشه اینقدر جذابی؟
‫قبل پاریس، باید غذای فلورانس رو ‫امتحان کنی.
‫تا حالا رفتی پاریس؟
‫نه. راستش تا حالا از ایتالیا بیرون نرفتم.
‫- پس همه چی رو بلدی؟ ‫- درباره ایتالیا آره.
‫- خیلی خب، این چیه؟ ‫- اوه.
‫خب، تیزبینی.
‫گفته میشه دانته بئاتریس رو اینجا دیده بوده. ‫عشق زندگیش رو.
‫یکی از زیباترین داستان‌های عاشقانه دنیا.
‫واقعاً؟
‫گفتم، «اینطور میگن.»
‫- خیلی وقت پیش بوده. من از کجا بدونم؟ ‫- چرا اینقدر خوب انگلیسی حرف میزنی؟
‫- درس مترجمی خوندم. ‫- مترجمی کتاب؟
‫فقط اینطوری می‌تونستم از شهر کوچیکم بزنم بیرون.
‫آخرش، فقط یه بهونه بود که راهم رو ‫به آشپزخونه پیدا کنم.
‫پس رفتی دانشگاه که مترجم کتاب بشی، ‫ولی الان سرآشپزی.
‫ولی بابام...
‫همچین چیزی رو برام نمی‌خواست.
‫- هوم. می‌فهمم. ‫- آره.
‫بیشتر از اونی که فکرش رو بکنی.
‫مامانم بود که من رو عاشق پختن کرد.
‫بچه بودم بهم یاد داد.
‫هوم.
‫نمی‌دونی فلورانس با جایی که من بزرگ ‫شدم چقدر فرق داره.
‫تگزاس.
‫آره.
‫سرزمین لایتنین هاپکینز و فردی کینگ.
‫خیلی خب، آقای «من از آمریکایی‌ها ‫خوشم نمیاد.»
‫هی، دست بردار، آهنگ بلوزه ها.
‫- سلام، دولای. ‫- سلام، لینو.
‫حداقل آمریکایی‌ها یه چیزشون خوب بود.
‫یا دوتا چیزشون.
‫اه...
‫ممنون.
‫- بوسه. ‫- چی؟
‫باچی یعنی بوسه.
‫نه، ممنون.
‫و اسمت.
‫آمی.
‫به ایتالیایی، یعنی فراخوندن عشق.
‫اسمم ایمیه.
‫کوتاه آماشه‌ست.
‫که زولو از آفریقای جنوبیه و معنیش ‫زیباست.
‫آره.
‫خیلی خب.
‫- خب... ‫- هی...
‫- ولی... ‫- اون...
‫باید اعتراف کنم، خیلی بیشتر از با اتوبوس ‫اومدن خوش گذشت.
‫ممنون، لینو.
‫خواهش می‌کنم.
‫اوه، بفرما.
‫من دیگه برم.
‫شب بخیر.
‫خداحافظ.
‫سلام.
‫اه، شرمنده. سعی کردم زنگ بزنم.
‫اوه، کار نمی‌کنه.
‫تادا!
‫دیگه نیاز نیست با اتوبوس بری.
‫- نمی‌تونم قبولش کنم. ‫- نه، هدیه‌ست.
‫- انگار جدیده. ‫- نه.
‫نه، راستش،
‫پیداش کردم.
‫- فلورانسی‌ها اینطوری هستن. ‫- یعنی هم سرآشپزی هم دزد دوچرخه؟
‫اون یکی از فیلم‌های مورد علاقمه.
‫نمی‌دونم چطوری تشکر کنم.
‫اجازه بده توی رستورانم برات آشپزی کنم.
‫من با کسی هستم، لینو.
‫خب، فکرش رو نمی‌کردم یه خانمی مثل ‫تو با کسی نباشه.
‫ولی لطفاً، مهمون من باش.
‫خب؟
‫دوستات هم اگه بخوان می‌تونن بیان.
‫بله.
‫عالیه!
‫تو اون خوشگله هستی.
‫اه، لینو درباره‌تون برام گفت. ‫آمریکایی هستین؟
‫- بله. ‫- بله.
‫بیاین دوستان. خواهش می‌کنم.
‫ممنون.
‫هی، چه جای خفنیه.
‫خیلی.
‫اه، آب؟ آب گازدار؟
‫- اوهوم. آره. ‫- بله. ممنون.
‫- میشه لطفاً منو رو ببینیم؟ ‫- اه، نه.
‫اه، قراره منو رو بخورید.
‫کلش رو.
‫فکر کنم میگه قراره همه چی رو ‫امتحان کنیم.
‫- آفرین، آره... ‫- ممنون!
‫خیلی خب، درستش گراتزیه.
‫- یه کلمه به ایتالیایی یاد گرفتی؟ ‫- وایسا ببینم، با این هم میری بیرون؟
‫وای خدا، لینزی.
‫فقط با جان فلانی قرار می‌ذاره.
‫- جیانکارلو. ‫- اوهوم.
‫- لینو دوستمه. ‫- صحیح.
‫دوستی که هم برات دوچرخه می‌گیره هم ‫یه میز درجه یک؟
‫آره.
‫- هوم. ‫- وای خدا.
‫هوم!
‫واو.
‫اوه، واقعاً؟
‫من که واسه ماه عسلم برمی‌گردم اینجا.
‫فقط دوست هستید؟
‫چون...
‫- میشه بیشتر از دوست عادی باشید؟ ‫- فکر کنم.
‫- اگه هی بیای اینجا. ‫- وای خدا.
‫فکر نکنم تا به حال هیچکدوممون اینقدر ‫غذاهای خوبی خورده باشیم.
‫من که نخورده بودم.
‫ممنون.
‫ایمی!
‫- سلام! سلام! ‫- هی!
‫اوه، هیچی نشده ساعت دهه.
‫سلام نمیدی؟
‫- اوه، خیلی خب. ‫- آره.
‫- ها؟ ‫- خب دیگه.
‫خداحافظ.
‫نصف برنامه گذشته، و خواستم بدونم...
‫وضع من چطوره؟
‫خب، ممنون که پرسیدی،
‫ولی این سوالیه که فقط خودت می‌تونی جوابش رو بدی.
‫فقط می‌خوام بدونم...
‫اگه شما فکر می‌کنید هیچکدوم از کارهام ‫برای نمایش خوب هست یا نه.
‫یا اینکه...
‫اگه روشی هست بتونم فرم کارم رو ‫بهتر کنم یا...
‫الو. ‫[پرونتو]
‫دختر جون، پرونتو شبیه اسم یه سس گوجه ‫قلابیه که تو کروگر می‌فروشن.
‫زی!
‫- جابجاییت به لس‌آنجلس چطور بود؟ ‫- زی، عزیزم.
‫- موزیک فولکت کجاست؟ ‫- وایسا.
‫- اون...؟ ‫- مامانته؟ آره.
‫دیشب اومد لس‌آنجلس.
‫- از رون جدا شده. ‫- اوه.
‫تو یه آشرام توی توپانگا واسه خودش نوبت ‫سکوت درمانی گرفته،
‫که من تشویقش کردم زودتر شروعش کنه.
‫- بخش ساکت موندنش رو. ‫- اوه، اوه، اوه!
‫من حالم خوبه، آماشه.
‫دیگه از اون وضع راحت شدم.
‫بالاخره از عقده عشق صنعتی
‫که به زن‌ها میگه باید بیشتر از خودشون روی
‫ازدواجشون تمرکز کنن خلاص شدم.
‫مامان، میشه گوشی رو بدی زورا؟
‫و... و عزیزم،
‫می‌دونم می‌خواستی تو اون اروپای ‫پر سفیدپوست هنر بخونی،
‫برخلاف دختر مری، ‫که با بورس رفته کنیا.
‫ولی گوش بده.
‫نری عاشق یه شاهزاده دیزنی بشی.
‫شنیدی؟
‫آخه دختر مری داره با یه دکتری تو ‫نیروبی قرار می‌ذاره.
‫اون شد یه چیزی. اگه...
‫حرفم تموم نشد. دارم حرف میزنم. ‫کجا... خیلی خب، بریم تو حالت زِن.
‫اگه مامان تو یه تماس حرف خودش رو
‫نقض نکنه مامان نیست که.
‫باز جدا شده؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- خوب میشه.
‫تمرین داشته.
‫وای خدا، امیدوارم ما انتخابات بهتری ‫از پدر و مادرمون داشته باشیم.
‫همین که الان نصف یه شیشه نوشیدنی رو ‫تموم نکرده خودش شروع خوبیه.
‫- اجرای جدید چطوره؟ ‫- خوبه.
‫الان باید برنامه تمرینی رو تموم کنم، ‫ولی می‌دونی...
‫می‌دونی که بچه‌های دستینی
‫دوست دارن مردم اینقدر گیرشون نباشن. خب؟
‫حالا هر چی.
‫از تو چه خبر، دختر؟
‫اینجا باعث شد واسه‌م سوال بشه اصلاً ‫استعداد دارم یا نه.
‫همه‌مون می‌دونیم بلدی نقاشی بکشی، ایمی.
‫همونطور که من می‌تونم قطعه‌ی ‫باد زیر بال‌هایم رو بنوازم.
‫موضوع همینه. ‫تو دیگه پیانو نمیزنی.
‫منم نمی‌خوام هنر چیزی باشه که بعد ‫یه مدت بیخیالش بشم.
‫بهتره قطع کنی.
‫ای وای، مامان آلبوم شاکا خانم رو پیدا کرد.
‫باید برگردم سر قضیه طلاقشون.
‫اوه، بابا و ماکسین بلیط گرفتن بیان دیدنت.
‫داره سعی می‌کنه ببینه چقدر سس کباب ‫می‌تونه تو چمدونش جا بده.
‫قبل اینکه ببینیش بوش رو حس می‌کنی.
‫دوستت دارم. خداحافظ.
‫مامان.
‫- میشه اینقدر به وسایلم دست نزنی؟ ‫- نه.
‫بعد یکی از اجراهای نینا چری اون لباس رو ‫پوشیدم و همراهش رفتم بیرون.
‫دعوتم کرد باهاش برم تور.
‫درباره لینو چی می‌دونی؟
‫اه، بذار فکر کنم.
‫تقریباً همزمان اومدیم فلورانس،
‫پس میشه شش سال که واسه کار اومده سیسیل.
‫فکر می‌کردم اومده درس بخونه.
‫یادم نیست. شاید.
‫شاید. اگه اومده بود، فکر نکنم ‫براش آسون بوده باشه.
‫براشون سخته.
‫برای کی؟
‫سیسیلی‌ها.
‫سیسیل شبیه بقیه ایتالیا نمی‌مونه. ‫به خاطر شمالی و جنوبی بودنه.
‫و ایتالیای جنوبی خیلی با اینجا ‫فرق داره.
‫انگار کلاً یه فرهنگ دیگه دارن.
‫- به چشم بیگانه بهشون نگاه میشه. ‫- هوم.
‫- خوب درک می‌کنم. ‫- چرا درباره لینو می‌پرسی؟
‫سلام!
‫پاتریتزیا میگه میشه...
‫یه شیشه نوشیدنی قرض بگیریم یا نه.
‫یه شیشه؟
‫همه‌ش تو فکر اون شامم.
‫خیلی...
‫هنری بود.
‫من خودم رو از طریق غذا ابراز می‌کنم.
‫نمی‌خواستم اون شب عجله کنم.
‫فقط... جیانکارلو...
‫خب، من و اون...
‫ما تو ایتالیا میگیم،
‫«عشق قانون نداره.»
‫پس چی. بذار حدس بزنم.
‫حتماً یه بخشی از سرود ملیتونه.
‫پس دوستیم دیگه؟
‫یه چیزی هستیم.
‫و رفقا می‌تونن فلورانس رو به رفقای ‫دیگه‌شون نشون بدن.
‫آره.
‫- و اگه عاشق من نشی... ‫- اوه!
‫حداقلش عاشق فلورانس میشی.
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫باشه.
‫ممنون.
‫نمی‌خوای بخریش؟
‫نمی‌دونم.
‫باید یکی از آثارم رو بفرستم تو اون نمایش.
‫بعدش شاید بابام من رو به چشم یه ‫هنرمند ببینه.
‫چیه؟
‫واو.
‫این یکی.
‫عاشق این یکی هستم.
‫از شبیه که با هم گذروندیم؟
‫چرا هیچوقت درباره سیسیل حرف نمیزنی؟
‫خب، سیسیل مثل یه معما می‌مونه.
‫این جواب سوال من نبود.
‫خیلی خب، بذار بگم ما چی میگیم،
‫«وقتی خدا سیسیل رو خلق کرد، بهشت رو ساخت.»
‫«بعدش برای توازن، سیسیلی‌ها رو ساخت.»
‫خب، بیا بخوریم.
‫تو آمریکا، معمولاً اول سالاد می‌خوریم.
‫هوم. عجب ابداعی.
‫چیه؟
‫چقدر سرکه ریختی؟
‫از بالزامیک کهنه استفاده کردم.
‫خب، حداقلش فقط تو سالاد ریختی.
‫خیلی خب. نگران نباش.
‫وقتی با منی، همیشه غذای خوب می‌خوری.
‫پاستا و سیر داری؟
‫- یه چیز جدید درست می‌کنم. ‫- خیلی خب.
‫این یکی رو دارم با پاستا فوسیلی.
‫و... سیر هم اینجاست.
‫باشه. ممنون.
‫فقط دو هفته دیگه فلورانس هستم.
‫باورم نمیشه نزدیک بود جای اینجا...
‫برگردم دانشکده حقوق.
‫مامان و بابام.
‫خب، بابام که این هفته میاد،
‫خیلی براش مهمه مدرک و شغل ‫درست و حسابی داشته باشم.
‫گمونم یعنی هم امنیت دارم، ‫هم بیمه.
‫می‌دونی چرا فلورانس بهترین آثار هنری رو داره؟
‫فلورانس وسط یه دره‌ست،
‫واسه همین نسبت به حمله آسیب پذیره.
‫قرن‌های گذشته که ارتشی در کار نبود.
‫ولی بعدش فکر کردن،
‫اگه زیباترین ساختمون‌ها رو بسازیم و ‫بهترین آثار هنری رو،
‫مردم فکر می‌کنن ما پولداریم.
‫و هیچوقت به شهری حمله نمی‌کنن که ‫یه ارتش بزرگ داره.
‫پس زیبایی می‌تونه تامین کننده امنیت باشه.
‫نوش جان، بابایی.
‫کامپاریه و سودا. ‫یه جور نوشیدنی قبل غذاست.
‫نوشیدنی قبل شامه که آدم اشتهاش باز بشه.
‫کِی لازم بوده من اشتهام وا بشه؟
‫فقط امتحانش کن، بابایی.
‫هوم!
‫خیلی خب.
‫درباره دانشگاهت، آماشه.
‫باید یه برنامه ریزی درست و حسابی داشته باشی.
‫می‌دونی، ایمی، به نظرم این برنامه ‫برات خوبه.
‫آخه همیشه هر کاری خودت خواستی کردی، ‫ولی نمی‌دونم.
‫انگار پیشرفت کردی. ‫حتی انگار خوشحالی.
‫اینا باعث شدن فکر کنی داوینچی بعدی هستی؟
‫بابا، می‌دونی داوینچی تنها هنرمند ‫ایتالیا نیست دیگه؟
‫تو هم از سوال من شونه خالی کردی.
‫برنامه‌هات برای ترم بعدی چیه، آماشه؟
‫گفتی جورج‌تاون برات یه جا نگه داشته.
‫- می‌تونی برگردی از همونجایی که ول کردی... ‫- باید الان درباره‌ش صحبت کنیم؟
‫اینجا؟ یا کلاً؟
‫من دارم از فلورانس لذت می‌برم، بابا.
‫من اینجا دارم کشف می‌کنم و زندگی می‌کنم ‫و یاد می‌گیرم.
‫چی رو داری ازم قایم می‌کنی، ایمی؟
‫چرا نمی‌خوای درباره برگشتنت به دانشگاه ‫حقوق صحبت کنیم؟
‫چون با یکی آشنا شدم.
‫کی؟
‫اسمش...
‫اسمش جیانکارلوئه.
‫هوم. جوون.
‫یه چیز قوی‌تر از این برام بیار.
‫- بابا. ‫- نوشیدنی دارین؟
‫بابا، به من نگاه کن.
‫اونقدرا هم جدی نیست.
‫من می‌خوام باهاش آشنا بشم.
‫حتماً.
‫اتفاقاً گزینه خوبیه که بعد شام شهر ‫رو نشونتون بده.
‫هوم. خوب به نظر میاد.
‫خب، امیدوارم یه جای خوب بشناسی،
‫چون واسه این سفر خیلی وزن کم کردم.
‫یه جایی رو می‌شناسم.
‫قشنگه.
‫- از این طرف، بابا. این طرف. ‫- اینور؟
‫همین رو بگو.
‫انگار از فیلم اومده بیرون.
‫اوه!
‫وای خدا.
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫- آره! ‫- اوهوم!
‫اوه، آره.
‫- بابا، این رو. ‫- واو. این شد یه چیزی.
‫مطمئنم زودی میاد.
‫- عیبی نداره. ‫- غذای خوبیه.
‫- آره. ‫- بهترین غذا رو تو فلورانس دارن.
‫- سلام. خیلی خوشمزه بود. ‫- سلام.
‫اوه،پس شما آشپز اینجایی؟
‫- سرآشپزه، بابا. ‫- خب، غذا که عالیه.
‫- مشتاق دیدار، جناب. ‫- بله... هی!
‫من تازه باهات آشنا شدم، پسر.
‫خوشبختم.
‫- خب، ایمی گفت شما وکیلی. ‫- هوم.
‫و برای حقوق مدنی کار می‌کنید.
‫اوه، و حتی یه بار آقای مارتین لوتر کینگ ‫رو هم دیدید.
‫کتاب «نامه‌ای از زندان بیرمینگام» رو خوندم.
‫البته به زبون ایتالیایی.
‫- عاشقش بودم. آقای کینگ چطور بود؟ ‫- دکتر کینگ.
‫من نوجوون بودم.
‫اوه. روی انتخاب کارتون تاثیر گذاشت؟
‫خب، روی همه تاثیر گذاشت، پسرم.
‫بابایی...
‫اه، بگو ببینم...
‫چطوری شد تو آشپزخونه کار کردی، پسرم؟
‫دانشگاهی چیزی؟
‫- بابا. ‫- مدرک نداری؟
‫اه، دانشگاهی چیزی؟
‫میگه دانشگاه رفتی یا نه.
‫اوه. بله. دانشگاه رفتم.
‫شعر و ترجمه خوندم. بله.
‫ولی متاسفانه تمومش نکردم.
‫شعر خوندی.
‫تموم نکردی.
‫لینو، تو فلورانس بزرگ شدی؟
‫اه، نه. ‫من اهل یه شهر کوچیک توی سیسیل هستم.
‫ایمی. شرمنده.
‫- شرمنده. سلام. ‫- نه، نه.
‫آب گازدار، لطفاً.
‫- جیانکارلو. مشتاق دیدار. ‫- سلام.
‫- جیانکارلو، خوشبختم. ‫- حال...
‫باشه.
‫شرمنده.
‫- تو گالری معطل شدم. ‫- نه، عیبی نداره.
‫بابات شبیه یه گاوچرون تگزاسی به تمام ‫معناست، نه؟
‫اسب و گاو هم دارید؟
‫من دکتری حقوق الهی دارم.
‫خیلی خب.
‫نمی دونم دیشب چی شد.
‫اون شیک و پیکه دیر اومد، دائم هم گنده گویی می کرد.
‫اون یکی، سرآشپز بویاردی...
‫لینو دوست عادیمه، بابا.
‫که معلومه ازت خوشش میاد.
‫و در پاسخ به سئوالت.
‫- از هیچ کدومشون خوشم نمیاد. ‫- عالی شد.
‫بذار یه توصیه بهت بدم.
‫می تونی خیلی ها رو توی زندگی دوست داشته باشی،
‫اما مهم اینه که بتونی یکی رو پیدا کنی که ‫عاشقش باشی و باهاش یه زندگی آروم رو بگذرونی.
‫و...
‫گمون نکنم بتونی همچین چیزی رو
‫اون طرف دنیا پیش مردهایی پیدا ‫کنی که هیچیشون شبیه تو نیست.
‫گمون نکنم این حرفت درست باشه، بابا.
‫مهم نیست چون به زودی قراره بیای خونه دیگه؟
‫من این همه پول خرج نکردم که دنیا گردی کنی.
‫- سعی کنی خودت رو پیدا کنی. ‫- راستش، پول اینجا رو خودم دادم.
‫کار خودم بود.
‫بالآخره به خودم فرصت دادم با بخشی که از وجودم
‫که خیلی وقت بود نادیده اش می گرفتم، ارتباط برقرار کنم
‫منظورت چیه؟
‫من می خوام یه هنرمند باشم، بابا.
‫زیبایی رو توی زندگیم می خوام.
‫می تونی تو وقت آزادت کارهای هنری بکنی. کسی جلوت رو نمی گیره
‫من بر نمی گردم دانشگاه حقوق.
‫می خوام برم لس‌آنجلس.
‫می خوام هنرمند باشم.
‫خوب گذاشتی این ها روت تأثیر بذارن.
‫اسموکی رابینسون راست می گفت.
‫«سفر کردن بهشت احمق هاست.»
‫- بابا، این رو امرسون گفته. ‫- خب، هر کی گفته خوب گفته.
‫یه نگاه به اطرافت بنداز.
‫این زندگی تو نیست، ایمی.
‫سلام.
‫ببین، ام...
‫می دونم دیشب...
‫برات این دفترچه رو گرفتم. همونی که از بازار کهنه فروش ها خوشت اومد
‫فکر کردم دلت می خواد خانواده ا‌ت باهام آشنا بشن.
‫اما جیانکارلو رو آوردی به رستوران من، ایمی.
‫- می دونم. اون فقط یه حواس پرتی بود... ‫- و من؟ من کی هستم؟
‫نه، جدی می گم، بگو من برات چی هستم. ‫چون الآن خودم هم نمی دونم.
‫یا از من خجالت می کشی...
‫- نه! ‫- یا به قدر کافی برات خوب نیستم.
‫من گالری هنری ندارم.
‫سواد ندارم. آشپزی می کنم. من همینم.
‫و آشپزی می کنم؛
‫چون این کار خوشحالم می کنه.
‫و سر کیفم میاره.
‫اون از غذای من خورد.
‫توی رستوران من کنار خانواده تو.
‫واقعاً متأسفم.
‫ایمی، من ازت خوشم میاد.
‫و به نظرم تو هم از من خوشت میاد.
‫به خاطر همین دیشب اومدی رستوران.
‫من... حس می کنم یه چیزی بینمون هست.
‫تا به حال همچین حسی نداشتم.
‫به نظرم می تونیم یه زوج بی نظیری باشیم.
‫خیلی خب.
‫متوجه ام.
‫آه...
‫به نظرم دیگه نباید با هم وقت بگذرونیم.
‫برای من...
‫راحت تره.
‫لینو.
‫لطفاً این رو بگیر.
‫خواهش می کنم.
‫زورا، دیشب باهاش بهم زدم.
‫اوه، لینو چی؟
‫من درست و حسابی نمی شناسمش. ‫اصلاً.
‫خب، گفتی وقتی به دیگه ندیدنش فکر می کنی اذیت می شی
‫هیچ کس یهویی تو خیابون یه کشور غریبه
‫نیمه گم شده‌ش رو نمی بینه.
‫مگر اینکه خدا بخواد باهات یه شوخی کثیف بکنه.
‫- آه، همین طوره. ‫- برنامه تموم شد.
‫من هم دو2 روز دیگه میام.
‫بیخیال، زورا.
‫هردومون می دونیم نشدنیه.
‫عشق قصه های پریون.
‫همچین داستان هایی برای دخترهایی مثل ما نیست.
‫خب، اگه داستان نباشه چی، ایمی؟
‫اگه زندگیت باشه چی؟
‫باریکلا، ایمی.
‫حرف نداره، ایم.
‫ایمز، تو بیشتر از همه ماها توی این برنامه موفق بودی.
‫یه لحظه اجازه می دید بچه ها؟
‫لینو.
‫لینو، وایستا!
‫می خواستی بری؟
‫چرا نیومدی جلو؟
‫نخواستم شب مهمت رو خراب کنم.
‫ببین، تموم کردن همه چی...
‫ام...
‫فقط خوشحالم که تونستم یه بار دیگه ببینمت.
‫که تونستم درست و حسابی خداحافظی کنم.
‫لطفاً امشب بعد کارت بیا آپارتمان.
‫پیش پنجره می شینم که در رو برا‌ت باز کنم.
‫ایمی، می خوام به چند نفر معرفیت کنم.
‫منتظر هستن.
‫باشه.
‫لطفاً بیا.