‫یه کودک سرشار از کنجکاوی
‫و حس ماجراجویی.
‫اون لحظه...
‫کوچیک و شاد.
‫این بهترین هدیه برای مادرش بود
‫اما همون قدر که قشنگ بود...
‫ترسناک هم بود.
‫و افسانه غم انگیز...
‫در درونش پنهان بود.
‫گردنبند نفرین شده،
‫یک بار دیگه...
‫درستی افسانه اش رو ثابت کرد
‫و ناپدید شد.
‫همراه اون...
‫شادی خانواده امون هم ناپدید شد.
‫[ناپدیدشدن گردنبند...]
‫[تحقیقات مستمر، حقیقت کجاست؟]
‫و 20 سال بعد...
‫گردنبند گمشده مادرم
‫اشک های ملکه
‫در جایی از دنیا دوباره ظاهر شد.
‫آخرین قطعه امروز ما
‫اشک های ملکه است که توسط ژیزل بیر، ‫طراح جواهرات معروف جهان،
‫ساخته شده.
‫این قطعه در برابر شما قرار داره.
‫رئیس فقید گروه یونکانگ، یون جائه سئونگ،
‫این رو به صورت سفارشی برای همسرش، یون سونگ هی ساخته بود
‫و پس از 20سال دوباره ظاهر شده.
‫با بالاترین سفارش شروع می کنیم.
‫1 میلیارد وان.
‫1.05 میلیارد وان.
‫1.1 میلیارد وان.
‫بله، 1.15 میلیارد وان.
‫1.2 میلیارد. 1.3 میلیارد وان داریم.
‫ببخشید!
‫نباید بیایید اینجا.
‫چی گفتی؟
‫گفتم نباید بیایید اینجا!
‫برای دستشویی رفتن باید از تو اجازه بگیرم، گستاخ؟
‫دستشویی اون سمته.
‫اینجا ورود ممنوعه و مدیر عامل...
‫مدیر عاملی که ازش حرف می زنی، کجاست؟
‫چرا این سئوال رو می پرسی؟
‫وقتی سئوال می پرسم، باید فوراً جواب بدی!
‫جوون بی شرف...
‫ببخشید. ببخشید!
‫هشدار مزاحم...
‫چی؟ گیر افتادی؟
‫باید بیشتر مراقب می بودی.
‫پس بهتره خودت بیای.
‫خدای من، یه عالمه...
‫لعنتی...
‫[مزایده اِس]
‫بذار ببینیم...
‫[مزایده اِس]
‫خب دفترت رو کجا گذاشتی؟
‫هیچ داده ای وجود نداره که نشون بده گردنبند از کجا اومده
‫عجب...
‫می بینم که وقتی من بیرون از ‫دفتر بودم، یه روح سر زده اینجا.
‫خواهش می کنم منو یه لحظه ببخشید، مدیر عامل.
‫تونستی تا اینجا بیای...
‫باید خیلی ماهر باشی.
‫به نظر نمی رسه از اون آدم ایی !باشی که برای کسی کار کنه
‫درسته؟
‫کارت اینجا چیه؟
‫طبق انتظارم.
‫تیزهوش هستی و همون جور که از یه ‫مدیر عامل انتظار می ره، تیزبین هستی.
‫این معنیش این نیست که...
‫لازم باشه من تمام جزئیات شخصیم رو بهت بگم.
‫بی اجازه اومدم اینجا تا دنبال ‫چیزی به قیمت اعتماد شما بگردم،
‫پس بیایید بریم سر اصل مطلب.
‫باشه؟
‫چقدر خنده دار!
‫تنهایی و بدون اجازه وارد چنین جای وحشتناکی شدی،
‫از معرفی خودت صرف نظر می کنی
‫و فقط می ری سر اصل مطلب؟
‫بیا بشنویم.
‫کارت چیه؟
‫اگه ترتیب کار من رو بدی
‫لطفت رو به هر قیمتی که باشه، جبران می کنم.
‫در ارتباط با گردنبند الماسی که 20سال پیش ناپدید شد خبر داری، درسته؟
‫راجع به اونه؟
‫اشک های ملکه بی همتا در دنیا؟
‫زدی تو خال!
‫کیه؟ همونی که گذاشتش برای فروش.
‫راجع به کسی که برای فروش گذاشتش کنجکاو بودی
‫به خاطر همین تغییر قیافه دادی و ‫آدم های من رو ناکار کردی؟
‫هرچی بیشتر گوش می دم، ‫کمتر دلم می خواد جوابت رو بدم.
‫چرا خودت ته و توش رو در نمیاری؟
‫گمونم فقط زور داری و مغز نداری.
‫درباره اش فکر می کردم
‫و سرقت از یه خونه خالی چندان کار درستی نمی اومد.
‫اما حالا که صاحبش برگشته و من هم به قدر کافی توضیح دادم
‫می تونم فرض رو بر این بذارم که ازتون اجازه گرفتم؟
‫دیگه بهتره تمومش کنی.
‫دادن اجازه یا جواب به تو
‫کار مشکلی خواهد بود.
‫وای، ترسوندی من رو!
‫اینجا جمهوری کره ست.
‫اسلحه چه نیازیه؟
‫واو، فکرشم نمی‌کردم اینجوری باشی
‫ولی الان بدون رحم بهم شلیک کردی!
‫متأسفم، ولی...
‫بهتره فرض کنیم...
‫خودم جواب رو پیدا کردم.
‫بهت گفتم منبع گردنبند رو پیدا کن، ‫نه اینکه سگ رو همراهت بیاری.
‫ولی خیلی بامزه‌ست.
‫فقط بامزه‌ست؟
‫دوست‌داشتنی هم هست.
‫این توله‌سگ کلید ماست.
‫کلید؟
‫مواظب باش.
‫مأموریت انجام شد.
‫[درخواست‌های تحویل]
‫اینو قبول می‌کنم.
‫الان میام.
‫بسیارخب.
‫ایول.
‫[کانگ چون گیل، مظنون تحت تعقیب سرقت و جراحت]
‫مدیرعامل، تحویل اقلام رو تموم کردیم.
‫حالا باید بریم...
‫زود باشید بازش کنید!
‫اون پست‌فطرت رو بگیرید!
‫اون پست‌فطرتی که الی منو برد بگیرید!
‫فهمیدیم.
‫هی هی، سان وو، صبر کن. ‫محوطه پارکینگ مسدود شده.
‫پس ماشینم چی؟
‫ماشین الان کمترین مشکل توئه. صبر کن.
‫سه چهار نفر پشت سرتن.
‫پنج نفر شمال غربی توان.
‫هی شش نفر...
‫اوه نه اشتباه شد. یه گروه کاملن!
‫یه گروه کامل؟
‫دارن میان.
‫مستقیم برو سمت راستت.
‫کجا میری؟ گفتم سمت راستت!
‫خفه شو! کجا باید برم؟
‫صبر کن. برو سمت مغازه‌های توی ساختمون اِی.
‫می‌دونستم این اتفاق میفته
‫و یه پلن دوم آماده کردم.
‫منتظرش باش رئیس.
‫بگیرش!
‫وایسا!
‫ماشین رو کجا گذاشت؟
‫صبر کن، می‌خوای سوار اون بشم؟
‫معرکه‌ست، آره؟ شوکه شدی؟
‫خدایا...
‫تو منو دیوونه می‌کنی...
‫احتمالاً زبونت بند اومده.
‫سواری امنی داشته باشی.
‫هی، هی! دارن میرسن!
‫هی! فلنگ رو ببند!
‫لعنتی.
‫چی؟
‫صبر کن، موتورکم!
‫اون مال منه!
‫هی دزد!
‫- ماشین بیار. ‫- هی یه ماشین بگیر! یه ماشین!
‫همونجا وایسا!
‫هی!
‫گندت بزنن.
‫حس مسابقه‌دادن با باد معرکه نیست؟
‫می‌خوای مشتم با سرعت بیاد سمت صورتت؟
‫اینقدر خوبه؟ منم دلم میخواد برونمش.
‫شوخیت گرفته؟ ‫دویدن سرعتش از این بیشتره.
‫ای بابا خیلی روی مخی، مردک.
‫فقط به وی‌روم من اعتماد کن و گازشو بگیر.
‫نیازی نیست خیلی زور بزنی، ‫با یه لمس تا 150 کیلومتر در ساعت میره.
‫وایسا! وایسا پست فطرت!
‫واو...
‫با تمام زورم دارم گاز میدم
‫و بازم پهلو به پهلوی این بی‌شرف‌ها دارم میرم.
‫اگه دستم بهت برسه، کارت ساخته‌ست بی‌شرف!
‫با محبت توی چشماشون دارن بهم نگاه می‌کنن.
‫هی!
‫وایسا.
‫یانگ جین مو.
‫اینو می‌بینی؟
‫صورتی گرفتی؟
‫هی...
‫فکر می‌کنی فرار با سرعت 50 کیلومتر در ساعت ‫با یه موتورک، منطقیه؟
‫- منظورت چیه از موتورک؟ ‫- بیا بیرون.
‫صبر کن...
‫این اسباب بازی دیگه چیه؟
‫وی‌روم من کجاست؟
‫وی‌روم چیه؟
‫وی‌روم من کدوم گوریه؟
‫فکر می‌کنی من می‌دونم؟
‫عجبا!
‫هیچ کلمه‌ای واسه بیان حسم کافی نیست.
‫کوری؟
‫وقتی از ورودی اومدی بیرون
‫فقط باید سوار چیزی بشی که اونجاست ‫و برونی بیای اینجا
‫ولی چطوری تونستی نبینیش ‫و سوار این موتور باورنکردنی بشی...
‫هی.
‫هی، هی، هی! این کلاه ایمنی رو ببین.
‫این اصلاً با عقل جور درمیاد؟ آخه این چیه؟
‫فکر می‌کنی رنگ صورتی با استانداردهای من می‌خونه؟
‫یه بار دیگه دهنت رو باز کنی...
‫ساکت باش و موتورک رو برگردون.
‫فقط همین یه‌بار برش می‌گردونم.
‫بسیارخب.
‫کلاه ایمنی...
‫گندت بزنن، کلاه ایمنی رو جا گذاشتم.
‫لعنتی.
‫وای خدا، سان وو، چطوری اینو تشخیص ندادی؟
‫بین پلنگ صورتی...
‫خدای من، وی‌روم عزیزم. خیلی منتظر موندی؟
‫خدایا، خدایا.
‫صبر کن.
‫می‌برمت خونه.
‫موتورکم!
‫چرا اینجاست؟
‫این چیه؟
‫[JQQNJ]
‫JQQNJ
‫این نیست؟
‫- خدای من. ‫- هی.
‫رمز سزاره؟
‫سزار؟
‫برو اونور ببینم.
‫خدای من.
‫ببین، درسته. JQQNJ میشه.
‫این یه رمز عبور در سطح ابتداییه که در اون ‫هر حرف با حرف دیگه‌ای جایگزین میشه
‫با یه فاصله‌ی ثابت در الفبا.
‫وکیل یانگ!
‫جونگسودانگ.
‫یه جای خیلی محبوب توی گانگنام ‫واسه معامله‌ی کالاهای سرقتیه.
‫مطمئناً یکی از بازدیدکنندگان اخیره.
‫تا فردا ته‌توش رو دربیار.
‫ازم میخوای یه لطف در حقت کنم؟
‫البته.
‫نزدیک بود سوء‌تفاهم واسم پیش بیاد.
‫جونگسودانگ...
‫[یونکانگ]
‫[گروه یونکانگ]
‫همیشه یه قدم از من جلوتری.
‫صبح بخیر.
‫- بریم. ‫- اول شما.
‫هربار که میای سر کار دو صف آدم جلوتن...
‫کلافه‌ات نمیکنه؟
‫رئیس، تو آواتار خودتو
‫واسه بالابردن وجهه‌ی گروه‌مون ایجاد کردی.
‫کی اهمیت میده که چهار صف آدم باشه ‫یا یه دسته نظامی؟
‫اگه معذبتون میکنه، دستور میدم اینکارو نکنن.
‫این قانونیه که تمام این مدت اجرا میشده.
‫پس واسه چی بیخیال اومدن به اداره نمیشی؟
‫پس بعد از اینکه من مدل گروه یونکانگ شدم،
‫شنیدم که این گروه در رده‌ی شرکت‌های برتری ‫که مردم می‌خوان توش کار کنن، بالا رفته.
‫یونکانگ از قبل اولین شرکتی بود که
‫فروش سالانه این صنعت رو به 100 تریلیون رسوند.
‫مدتی هست که ما تبدیل به شرکت رویایی ‫با بالاترین حقوق شدیم.
‫نیازی به گفتن نداره.
‫شرکت رویایی؟
‫مدیر ارشد کانگ، تو اول باید ‫از رویای خودت بیدار بشی.
‫بی‌صبرانه منتظر ارائه‌ی امروزت هستم.
‫زمان زیادی نمونده که سوا از پرورشگاه بیاد بیرون.
‫حتی با ارائه خدمات، پیک،
‫پاداش دریافتی از گزارش و کازینوی پاره وقت،
‫تا زمانی که بتونم ودیعه پرداخت کنم ‫راه زیادی در پیش دارم.
‫بازم نگران نباش.
‫این آبجی بزرگه حسابی هواتو داره.
‫تسلیم نشو دون سِرا.
‫شخصیتی که ترکیبی از بازیگر زن "اوهارا" ‫و یک اینفلوئنسر مجازیه.
‫میـا.
‫ما قصد داریم فعالیت هوش مصنوعی میا رو ‫در حین تبلیغ شرکت‌مون نشون بدیم.
‫من فکر کردم موضوع جلسه امروز ما ‫در مورد مدل مجازی گروه یونکانگ نیست،
‫بلکه در مورد ارائه استراتژیک آینده ‫برای عصر وب3 هست.
‫اینطور نیست؟
‫بذارید یه سوال ازتون بپرسم.
‫یک سال قبل
‫پیشنهاد تجاری‌ای که توی ‫مراسم تحلیف خودم ارائه کردم...
‫اصلاً یادت میاد که چی بود؟
‫بله، متاورس...
‫ان‌اف‌تی؟
‫انگار که یادت نمیاد.
‫بذار یه سوال دیگه ازت بپرسم.
‫پس از راه‌اندازی پلتفرم متاورس، گروه رقیب اچ
‫به دنبال یه میلیون مشترک جدیده.
‫ولی به‌جز مدل مجازی،
‫هیچ پیشرفتی نداشتیم.
‫واسه چی؟
‫تمامش...
‫فقط یه توهمه که بیگ‌تکس ایجاد کرده.
‫توهم؟
‫میگی توهم؟
‫چقدر خنده‌دار.
‫مدیر ارشد کانگ
‫حدس می‌زنم شما هم همین نظر رو ‫در مورد ان‌اف‌تی‌ها دارید؟
‫آیا اونا هم شبیه کوین‌های رمزارز نیستن ‫که ساختار محکمی ندارن؟
‫اینجا حرف از چیزای بدون ساختار محکم می‌زنید...
‫آینده‌ی گروه یونکانگ به این بستگی داره
‫که تصمیم می‌گیریم چی رو دنبال کنیم.
‫توی یک سال
‫امیدوارم نیاز نباشه همون توضیحی که امروز دادم رو
‫تکرار کنم.
‫موقعیت هدف پیدا شد.
‫مدیر کیم؟
‫لطفاً از این پس مستقیماً به دفتر رئیس گزارش بدید.
‫اون عوضی مغرور الان چی گفت؟
‫مستقیماً از مدیر کیم گزارش دریافت کنی؟
‫مواظب حرف زدنت باش!
‫اینجا محیط کاره!
‫پدر، چرا فقط طرف اونو می‌گیری؟
‫راه‌اندازی پلتفرم‌مون رو سرعت بده!
‫- رئیس هونگ. ‫- بله.
‫بیاید تمام جلسات بی‌هدف رو متوقف کنیم،
‫مگه اینکه دیدگاهی نوآورانه برای گروه داشته باشیم.
‫مشکلی هست؟
‫اگه اون ارائه پروژه رو شنیدی، پس باید بدونی.
‫بازم میرید توی اتاق تفکر؟
‫- خب کیه؟ ‫- کانگ چون گیل.
‫یه جستجو کردم بین تمام کسایی که ‫اخیراً از جونگسودانگ دیدن کردن
‫و این بی‌شرف نظرم رو جلب کرد.
‫کانگ چون گیل؟
‫کانگ چون گیل، ها؟
‫خب درحال حاضر موقعیت کانگ چون گیل کجاست؟
‫یه کازینو. سه روزه اونجا ساکن شده.
‫که یعنی پول رو یک‌جا گرفته.
‫اگه فقط اونو بگیریم، خواهیم فهمید که ‫چطوری اون گردنبند دوباره ظاهر شد.
‫[بازار یونگنام]
‫فهمیدم.
‫خب...
‫کانگ چون گیل توی کدوم کازینوئه؟
‫باید بهتر لباس بپوشی.
‫به اندازه کافی تغییر قیافه دادی؟
‫ای بابا!
‫- بیخیال، بیا مثل یه زن لباس بپوش. ‫- هی، هی!
‫کدوم گوریه؟ چرا اینقدر ایراد می‌گیری؟
‫کازینوی هتل تو.
‫چی؟
‫این روزا مشتری‌های مشکل‌ساز زیاد هستن.
‫سرم رو درد میارن.
‫خدای من، چقدر بد.
‫من ترتیب اوضاع رو میدم، پس جای نگرانی نیست.
‫اگه اوضاع امروز خوب پیش بره، ‫مطمئن میشم که واسه هرکدوم
‫بهت یه جایزه ویژه داده بشه.
‫عجب، پس اگه اینجوره...
‫باشه، سخت‌تر کار می‌کنم.
‫بهت اعتماد می‌کنم.
‫باشه، فهمیدم!
‫امروز هم تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫چکار کنم؟
‫امروز قراره روز شانسم باشه!
‫زن باکارا، میز 3، صندلی 2.
‫ظرف کناریش چیپس‌ـه؟
‫یه چیپس به ته لیوان نوشیدنیش چسبیده.
‫میز 4.
‫دوتاشون دارن به همدیگه علامت میدن.
‫بلک‌جک، میز یک، مرد سمت چپ.
‫احتمالاً فکر می‌کنه دستاش سریع‌تر از چشماش هستن
‫ولی ما چکار می‌کنیم؟
‫حریف من نمیشه.
‫حتی یه بی‌بی دل توی آستینش قایم کرده.
‫لطفاً منو ببخشید جناب.
‫چی شده؟
‫لطفاً اجازه بدید به اون سمت همراهی‌تون کنم.
‫واو...
‫زیاده‌روی کردم؟
‫طبق انتظارم، سِرا!
‫هربار هیچی از دستت در نمیره.
‫سرا، واقعاً قصد نداری هر روز اینجا کار کنی؟
‫منم دوست دارم اینکارو کنم
‫ولی شرایط اجتناب‌ناپذیری دارم.
‫خداروشکر که حتی هفته‌ای یک‌بار میام سرکار.
‫خب رازت چیه؟
‫غیبگو که نیستی.
‫چطوری می‌تونی مشتریای مشکل‌دار رو پیدا کنی...
‫تک به تک؟
‫راز؟
‫خب...
‫رازی نیست.
‫بهتره فقط بگیم توی خونمه.
‫حتی اگه بهت بگم باورت نمیشه.
‫حتماً.
‫پس لطفاً منو ببخش.
‫روز خوش.
‫من یه راز دارم که منو از بقیه متمایز می‌کنه.
‫من با بینایی عقاب به دنیا اومدم.
‫واسه دقیق‌تر بودن
‫یه بینایی فوق‌العاده دارم که ‫چندبرابر بهتر از عقابه.
‫نه تنها از فواصل دور
‫بلکه می‌تونم حتی اشیای نزدیک رو ‫به وضوح ببینم، مثل تاب خوردن ریز
‫موها روی صورت.
‫پس حرفم اینه که
‫هیچکس نمی‌تونه از چشمای من فرار کنه.
‫واو...
‫ولی تنها مشکل اینه که...
‫نباید زیاده‌روی کنم.
‫گندت بزنن...
‫باختم.
‫خدا لعنتت کنه.
‫خدای من!
‫چون گیل.
‫واو، تو واقعاً چون گیل هستی.
‫ممکنه انگشتت زخمی شده باشه ‫ولی هنوز باید آبروت رو حفظ کنی.
‫دزدیدن چیپس یکم حقیرانه نیست؟
‫ستاره‌ی درحال ظهور، کانگ چون گیل؟
‫تو کی هستی؟
‫به تو مربوط نیست.
‫می‌خوای بی‌سروصدا با من بیای ‫یا هوس کتک کردی؟
‫همدستشه؟
‫تیم 3، باکارا، میز 1، عجله کنید.
‫شما دوتا حتما یه استراتژی خوب چیدین. ‫خیلی متأسفم که مزاحم میشم.
‫خب... شرمنده...
‫من بلد نیستم کُره‌ای صحبت کنم.
‫همه چیز رو دیدم. به خیالت کجا داری میری؟
‫درک می‌کنم که داری یه صحنه‌ی ‫باورنکردنی رو تصور می‌کنی
‫ولی لطفاً بس کن.
‫اگه اینقدر بیگناهی، واسه چی آروم صحبت کردی؟
‫گفتم که، سوء تفاهم شده.
‫بیا بریم و ببینیم آیا این موقعیت ‫سوء تفاهمه یا نه.
‫آخ، لعنتی.
‫لعنتی!
‫آخ...
‫[کانگ چون گیل، مظنون تحت تعقیب سرقت و جراحت]
‫کانگ چون گیل دزد؟
‫[پنج میلیون وان]
‫ایول!
‫رویال کازینو با مهمون‌هاش اینجوری رفتار می‌کنه؟
‫با مهمون‌هامون اینجوری رفتار نمی‌کنیم.
‫ولی شما دزدین.
‫دزد؟
‫اوه خدا.
‫کدوم بخش من دزده؟
‫صبر کن، کدوم بخش منم دزده؟
‫تو می‌تونی بفرمایی خفه شی.
‫"کدوم بخش من؟"
‫فرض بگیریم عینک واسه تیپ باشه.
‫و فرض کنیم اون سبیل تقلبی عجیب ‫فقط یه طرز فکر باشه.
‫- و این! ‫- چکار داری می‌کنی؟
‫اینو واسه گرما پوشیدی دزد؟
‫چی؟
‫شانست واسه گول زدن یه روح، بهتر از منه.
‫پلیس‌ها دارن میان، پس جُم نخورید.
‫اووف!
‫صبر کن. صبر کن.
‫پاداش واسه هرکدوم‌شون 5 میلیون وانـه، پس...
‫10 میلیون وان.
‫ایول.
‫باورم نمیشه روزی بیاد که بتونم ‫کل روز رو صرف شمردن پول کنم!
‫[پلیس] ‫بسیارخب.
‫دون سِرا!
‫بله؟
‫برو همکف و به کارت‌پخش‌کن بلک‌جک ‫میز دو بگو که بیاد منو ببینه.
‫باشه، الان؟
‫همین الان!
‫باشه فهمیدم.
‫گمون نکنم تو پلیس باشی...
‫کی هستی؟
‫به تو مربوط نیست.
‫تو...
‫این گردنبند رو می‌شناسی، درسته؟
‫نمیشناسم.
‫اوه، نمیشناسی؟
‫اون زن رو که دیدی، درسته؟
‫اون می‌دونه که تو یه آدم تحت تعقیب هستی.
‫یعنی اینکه احتمالاً بی درنگ ‫گزارشت رو به پلیس داده.
‫پس خیلی زود...
‫پلیس میاد اینجا.
‫چون گیل.
‫نیومدم اینجا که بگیرمت.
‫اگه همکاری کنی، می‌تونم فوراً آزادت کنم.
‫چطوری؟
‫خب، چطوریش که کارمه.
‫می‌خوای چکار کنی؟
‫خب که چی؟
‫چی می‌خوای؟
‫الان ازت پرسیدم.
‫این گردنبند رو از کجا دزدیدی؟
‫دزدیدم؟
‫من بی‌گناهم.
‫به خوبی ازت سوال کردم، و هنوز هم نمی‌شناسی؟
‫فایده نداره. با پلیس خوش بگذره.
‫صبر کن!
‫بعدش...
‫اگه بهت بگم
‫آزادم می‌کنی؟
‫حتماً.
‫پس...
‫بیا اول از اینجا بریم بیرون.
‫آره منم.
‫هی، اونجا خیلی باحال بودی.
‫اون زن چطوری تمام اینارو می‌دونست؟
‫اون تغییر چهره رو خیلی دقیق انجام دادم.
‫اوه، خفه شو. پلن دوم.
‫پلن دوم؟
‫بسیارخب.
‫مشکل چیه؟
‫واقعاً نمی‌دونم!
‫چه کار اشتباهی کردم؟
‫چرا...
‫ولم کن!
‫حالتون خوبه؟
‫- آخ! ‫- آقا...
‫عجب.
‫هی.
‫دزد حرفه‌ای گاوصندوق، نمی‌تونی در رو باز کنی؟
‫من...
‫مهارتم توی چرخوندن چیزاست. درها...
‫واو، با همون یه مهارت خرج زندگیت درمیاد؟
‫برو کنار. برو کنار.
‫ولم کن! گفتم ولم کن!
‫ولم کن!
‫لطفا آروم باشید آقا!
‫ولم کن!
‫- کسی اونجا نیست. ‫- ولم کن!
‫ولم کن!
‫لطفاً آروم باشید آقا. کسی اونجا نیست.
‫پی39، یه مرد دیوونه اینجاست.
‫لطفاً نیروی کمکی بفرستید.
‫آقا!
‫- گفتم برو پی کارت! ‫- لطفاً آروم باشید آقا.
‫لطفاً برو پی کارت.
‫آقا!
‫آقا.
‫آقا؟
‫آقا!
‫آقا، دماغتون...
‫لطفاً منو ببخشید.
‫آقا.
‫هی! همونجا وایسید!
‫- گندت بزنن. ‫- فرار کن!
‫[جامعه عادلانه برای ملت و مردم]
‫بله، اینجا ایستگاه پلیس یونگنام، ‫بخش جرایم خشونت آمیز 1، هان گوانگ کی.
‫ببخشید؟
‫کجاست؟
‫آره فهمیدم.
‫هی، کانگ چون گیل توی رویال کازینو دیده شده.
‫- کانگ چون گیل دزد؟ ‫- آره.
‫بریم.
‫ولی رویال کازینو همونجا نیست ‫که سِرا پاره‌وقت کار می‌کنه؟
‫لعنتی!
‫بدو!
‫هی، چون گیل!
‫هی، کانگ چون گیل!
‫هی چون گیل!
‫نیاید. نیاید، نیاید!
‫نـه!
‫اونجاست!
‫لعنتی، به درک.
‫اوه نه.
‫لعنتی.
‫نیاید بی‌شرفا.
‫لعنتی!
‫- واو. ‫- کانگ چون گیل!
‫صبر کن! اونجا نه، اونجا نه، اونجا نه.
‫یه‌جای دیگه. یه‌جای دیگه.
‫بیا، عجله کن!
‫گندت بزنن!
‫هی کانگ چون گیل!
‫ولم کن!
‫نیاید بالا! نیاید بالا! نیاید بالا!
‫شرمنده.
‫شرمنده! کانگ چون گیل!
‫کجا رفت؟
‫ای بی‌شرف!
‫هی!
‫شرمنده.
‫خیلی شرمندم...
‫هی چون گیل.
‫بیا دیگه ندوییم.
‫گندت بزنن!
‫نجاتت میدم و تو فرار می‌کنی؟
‫بیا بیرون و 10 تا کتک بخور.
‫خودم بگیرمت هر یک دقیقه ‫یکی از مفصل‌هات خُرد میشه.
‫شخصاً توصیه می‌کنم خودتو نشون بدی، خب؟
‫هی، فکر کردی...
‫تو!
‫دعوا معمولا بیشتر روانیه تا قدرتی.
‫اونی هم که توی دستته همینطوره.
‫از نظر آماری، احتمال برنده شدن شخصی ‫با سلاح 51 درصده.
‫پس احتمال اینکه یه‌نفر با سلاح ‫شکست بخوره چقدره؟
‫درد گرفت!
‫ای وای!
‫49 درصد.
‫مردم خیلی ساده‌‌ان، درسته؟
‫فکر می‌کنن اینکه یه چیزی توی دستشون ‫نگه دارن، شانسشون رو بیشتر میکنه،
‫ولی چیزی که مهم‌تره صرفاً یه سلاح نیست.
‫جدی میگم!
‫چرا اینکارو با من می‌کنی؟
‫چندبار باید بهت بگم؟ فقط درمورد یه چیز کنجکاوم.
‫اون گردنبند. از کجا دزدیدیش؟
‫دیر یا زود پلیس میرسه اینجا
‫و از اونجا که روی سرت جایزه‌ست، ‫بازم مجازات شاملت میشه.
‫اگه این بار بری داخل
‫احتمالاً تولد 60 سالگیت رو اونجا می‌گیری.
‫چطوره؟ می‌خوای تولد 60 سالگیت رو ‫توی زندان بگیری یا...
‫می‌خوای کنجکاوی منو برطرف کنی و آزاد بشی؟
‫فایده نداره.
‫بذار چندتا کتک بزنمت.
‫وایسا، وایسا! باشه، باشه.
‫من خیلی چیزا دزدیدم، پس یادآوریش سخته.
‫یادت نمیاد؟
‫- بیا اینجا. ‫- باشه! باشه!
‫جایی که دزدیدمش...
‫[اوهارا]
‫[رمز عبور شکسته شد]
‫[970809] ‫[بسته]
‫[950809] ‫[کد درست است]
‫[باز]
‫اوهارا.
‫از بازیگر مورد علاقه‌ی همه انتظار می‌رفت، ‫گاوصندوقش پر از جواهرات بود.
‫از خونه‌ی اوهارا دزدیدیش؟
‫دون سِرا.
‫10 میلیون وان...
‫من می‌تونم.
‫درسته، چون گیل. باید زودتر می‌گفتی.
‫درست میگم یا نه؟
‫فکر فرار به سرتون نزنه، دزدها.
‫همیشه اینقدر سمجی؟
‫چندبار بهت گفتم که من دزد نیستم؟
‫من فقط به چشمام اعتماد می‌کنم.
‫اگه بی‌شرفی که پا به پای یه دزد ‫فرار می‌کنه دزد نیست، پس چیه؟
‫من اونی که فکر می‌کنی نیستم.
‫وقتی بریم اداره پلیس می‌فهمیم ‫که یه آقا هستی یا یه بی‌شرف.
‫با اون می‌خوای منو بگیری؟
‫تنهایی؟
‫چرا حالا تسلیم نمیشید؟
‫از تسلیم شدن خوشم نمیاد.
‫چکار داری می‌کنی؟
‫می‌خوای چکار کنی؟
‫- چی؟ ‫- بدو.
‫- چی؟ ‫- واو!
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫دیوونه...
‫آشغال!
‫دون سِرا!
‫اونجا چکار می‌کنی؟
‫یه موتورک کافی نبود؟ حالا کامیون آشغالی؟
‫چرا تمام پلن‌های دومت اینجوری‌ان؟
‫صبر کن، منظورت از "اینجوری" چیه؟
‫پلن دوم فقط زمانی جواب میده که ‫کاری کنی که هیچکس ازت انتظار نداشته باشه.
‫هی ببین، این عالیه.
‫پس تمام پلن‌های دومت از الان به بعد ‫قراره منو تحقیر کنن؟
‫هی، منظورت از تحقیر چیه؟
‫خیلی ناراحت میشم که این مدلی ‫با ناجیت رفتار میکنی.
‫اگه بخاطر من نبود، میخوردی زمین و داغون میشدی!
‫من اونقدر چابکم که به جلو میفتم و همچنان ‫با دستام پشتم بلند می‌شم.
‫از جلو میفتی و دستات که پشتت باشن بلند میشی؟
‫عروسک بادکنکی هستی یا چی؟
‫عجب.
‫ولی این بوی چیه؟
‫بوش جوریه که انگار کود...
‫بیا اینجا، بیا اینجا.
‫بیا اینجا، بیا اینجا!
‫بوی گند میدی!
‫پیاده برگرد.
‫یانگ جین مو...
‫یانگ جین مو!
‫بگیر.
‫چی؟ رئیس حراست تماس گرفت؟
‫صبر کن، پس پاداش من چی میشه؟
‫الان پاداشت مهمه؟
‫بهت گفتم توی کازینو کار نکن، نگفتم؟
‫ولی تو میای توی این کازینو ‫میفتی دنبال یه شخص تحت تعقیب؟
‫متأسفم.
‫گفتم از اون قابلیت استفاده نکن.
‫- اگه گوش ندی و بیهوش شی بخاطر استفاده... ‫- باشه باشه.
‫متأسفم. تمام تلاشمو می‌کنم ازش استفاده نکنم.
‫باشه؟
‫و دیگه هم اینکارو نکن که به‌خاطر پاداش ‫دنبال مجرم‌ها بگردی.
‫گفتم باشه، داداش بزرگه‌ی دلواپس.
‫برگرد داخل.
‫من ترتیب ودیعه رو میدم، پس نگرانش نباش.
‫کانگ چون گیل رو پیدا کردیم.
‫برو و ازش بازجویی کن.
‫نمیشه فقط یه شغل عادی داشته باشی؟
‫[تحقیقات مستمر، حقیقت کجاست؟]
‫♪ تولدت مبارک! ♪
‫♪ تولدت مبارک مامان عزیز! ♪
‫♪ تولدت مبارک! ♪
‫مامان!
‫[ناپدیدشدن گردنبند، تحقیقات مستمر، حقیقت کجاست؟]
‫سوا، چرا نگران پول هستی؟
‫نگران نباش.
‫وقتی از پرورشگاه بیای بیرون، ‫یه اتاق پیدا می‌کنم.
‫داداش گوانگ کی هم هست.
‫آره. حتما خوب غذا بخور.
‫همون چیزی بود که واسه ودیعه نیاز داشتم.
‫شریک جرم رو از دست دادم ‫و پول پاداش رو هم به باد دادم.
‫زندگی چقدر کشمکش داره.
‫من اومدم.
‫گفتی یه شغل پاره وقت کازینوئه.
‫به‌نظر خیلی خسته میای.
‫حتی حرفش رو هم نزن.
‫روز رنگارنگی بود.
‫یه گاز زدم فکر کردم یه نون پر از مرباست
‫ولی فقط یه نون خالی بود.
‫پس توی وضعیت عذاب‌آوری بودی، ها؟
‫درسته.
‫دنبالشون کردم و درنهایت جلوی چشمام بودن
‫ولی اون بی‌شرف یهو از پشت بوم پرید پایین.
‫بعدش؟
‫مُرد؟
‫نه. فرار کرد.
‫ای خدا.
‫می‌دونم بخاطر سوا داری حسابی تلاش می‌کنی
‫ولی اگه مشکلی پیش بیاد، ‫دار فانی رو وداع میگی!
‫می‌میری دختر!
‫باشه، مراقبم.
‫واقعاً خودت تنهایی حسابی ‫مشغول آماده‌سازی واسه افتتاحیه بودی؟
‫از بس یه‌بند کار کردم ‫فکر کردم دستام الانه که کنده شن.
‫ای بابا، متأسفم.
‫معلومه که متأسفی!
‫عوضش، یه چیزی هست که باید ‫واسم ترتیبش رو بدی.
‫هووم؟
‫پس کانگ چون گیل گردنبند رو از ‫خونه‌ی اون بازیگره اوهارا دزدیده.
‫جریان چیه؟
‫باید اینو اتفاقی بدونیم؟
‫هی سان وو.
‫می‌دونی اوهارا مدل انحصاری شرکت شماست؟
‫ولی چرا این گردنبند توی خونه‌ی اوهاراست؟
‫وقتی خودمون دیدیم متوجه میشیم. آماده شو.
‫آماده واسه چی؟
‫می‌دونیم گردنبند از کجا اومده.
‫باید خودمون بریم ببینیم.
‫همین الان؟
‫امروز خیلی خسته‌کننده بود.
‫خون توی دستام نیست.
‫این گردنبندیه که بعد از 20 سال پیداش کردیم.
‫ای بابا، هی!
‫می‌دونم. می‌دونم، ولی
‫به جای یواشکی رفتن اونجا
‫اگه یه قرار ملاقات رسمی ترتیب بدی ‫و به عنوان رئیس یون سان وو ببینیش،
‫واسه تو و واسه من خوب میشه...
‫گردنبند ازش سرقت شده و حتی گزارشش نکرده.
‫اگه یه قرار ملاقات ترتیب بدیم و ازش بپرسیم
‫فکر می‌کنی صادقانه میاد میگه، ‫"آره رئیس، راستشو بخوای..."؟
‫واسه من سریع‌تره که یواشکی داخل شم ‫و تحقیقات خودمو انجام بدم.
‫عجله کن و آماده شو!
‫عجب!
‫من همه چیزو دیدم. به خیالت کجا داری میری؟
‫آقا!
‫هی، اون زن چطوری اومده اینجا؟
‫احیاناً تعقیبمون کردن؟
‫می‌خوای چکار کنی؟
‫فقط جم نخور.
‫فعلاً همینجا بشین.
‫عجله کن.
‫بسیارخب، آماده باش.
‫سلام، ما شیرینی‌پزی ارگانیک دست ساز
‫تازه افتتاح شده بنگ بنگ سانا هی هستیم.
‫چندتا از کیک‌هایی که پختم رو آوردم.
‫باید سرتون شلوغ باشه، ولی می‌تونید ‫یه لحظه بیاید بیرون و...
‫مارو ببینید و آشنا شیم؟
‫لطفاً بذاریدش همونجا.
‫باید سرتون شلوغ بشه جناب وکیل.
‫ولی خیلی خوب میشه اگه بتونیم ‫بعنوان همسایه با همدیگه آشنا شیم.
‫پس لطفاً اینجوری نباشید و خیلی مختصر...
‫خیلی مختصر بیاید بیرون و اینو ببرید داخل.
‫تا الان می‌تونست بیاد بیرون و برگرده داخل.
‫دقیقاً.
‫چرا اون زن اینقدر سیریشه؟
‫بخاطر یه کیک مزخرف اونم وقتی که ‫من حتی کیک دوست ندارم.
‫گفتم فقط بذارش همونجا!
‫می‌بینم که شما خیلی
‫خیلی خیلی سرتون الان شلوغه.
‫بسیارخب.
‫پس این کیک مزخرف رو میذارم همینجا روی زمین.
‫لطفاً هر غلطی دلت خواست بکن.
‫غلط؟
‫به‌نظر خیلی سرش شلوغ باشه.
‫بیا فقط بذاریمش و بریم طبقه سوم.
‫پس شیرینی‌فروشی طبقه اول داره افتتاح میشه
‫و صاحبش و اون زنه با هم رفیقن؟
‫در آینده، حتی اگه یه وقتی همدیگه‌رو ملاقات کنیم،
‫فکر می‌کنی مارو بشناسه؟
‫تو تغییر قیافه انجام دادی
‫و منم مثل دیوونه‌ها رفتار کردم.
‫این چیه؟
‫چرا اینقدر بزرگه؟
‫واسه وکیل طبقه دومه.
‫هی، هی، داری چکار می‌کنی؟
‫بیا ببریمش پیشش.
‫وکیل گفت سرش خیلی شلوغه.
‫هی، ولش کن.
‫لوس.
‫بی‌ادبی بین همسایه‌ها هیچ فایده‌ای واست نداره.
‫زود باش. اینورش رو بگیر.
‫بیا اینو امتحان کنیم.
‫- باشه. ‫- یک، دو، سه!
‫زانوهات رو صاف کن!
‫صبر کن، صبر کن.
‫[بسته با ارزشت تحویل داده شد]
‫همیشه تحویل گرفتن بسته ها هیجان انگیزه.
‫صبر کن، چه کوفتیه؟
‫چرا زن های طبقه اول دارن بسته من رو جابجا می کنن؟
‫هی هی هی! کجا داری می ری؟
‫الان نمی تونی بری بیرون.
‫دارن چیکار می کنن؟
‫لعنتی! اسپیکرم.
‫- 1، 2، 3! ‫- بلند کن.
‫دیگه چیزی نمونده.
‫- بسیار خب. ‫- خیلی سنگینه!
‫1، 2، 3!
‫صبر کن، وایستا!
‫وایستا!
‫- صبر کن، صبر کن... ‫- آروم باش. آروم باش.
‫- هی، هی، هی! ‫- نه! نه!
‫نه!
‫هی! هی، هی!
‫یانگ جین مو!
‫خدای من!
‫صبر کن.
‫ناهی! هی!
‫حالت خوبه؟
‫گمون کردم زانوهام دارن کم میارن.
‫- هی... ‫- من خوبم.
‫هی!
‫من رو ترسوندی. جدی.
‫اوه خدای من!
‫می دونی چقدر پولشه؟
‫گندت بزنن!
‫وکیل طبقه دوم؟
‫آره من وکیل طبقه دومم.
‫چرا باید بسته یه نفر دیگه رو بیارید؟ ها؟
‫جنون دزدی دارید؟
‫توی این اوضاع، اگه به قانون مدنی بند 750 نگاه کنی،
‫باید برای خسارت، غرامت بدی.
‫اگه شکسته باشه چی؟ چه طوری می خوای غرامتش رو بدی؟
‫بیخیال. با فروختن چند تکه نون ‫چه طوری می خوای پول اینو بدی؟
‫باید بکشمش؟
‫ناهی، خودت رو کنترل کن.
‫مشتت رو بیار پایین و بازش کن.
‫اگه می دونید متعلقات دیگران چقدر ارزشمندند،
‫باید بهتر بدونین که پا روی
‫کیکی که یه نفر براتون پخته نذارید.
‫باید یه کم تماس چشمی برقرار کنم.
‫بیخیال این می شم.
‫- بفرمائید. ‫- چی داری می گی؟ داریم حرف می زنیم.
‫گفتم بذار صورتت رو ببینم!
‫هی، هی!
‫داری چیکار می کنی...
‫به من دست نزن!
‫این کارِت...
‫هی! سوار شو!
‫قضیه چیه؟
‫حس می کنم با یه کله پوک باورنکردنی آشنا شدم.
‫اما اون کلاه ایمنی که پوشیده بود
‫یه‌جورایی آشناست.
‫مگه نگفتی وقتی موتورکت رو پس گرفتی کلاه ایمنیت رو گم کردی؟
‫آره.
‫وایستا!
‫وایستا! موتورکم!
‫هی!
‫مال منه!
‫دیوانه...
‫درسته!
‫همون دزدان!
‫هی. هی، بگیرشون!
‫سرا!
‫[44N0194]
‫می تونی فرار کنی، اما نمی تونی ‫از چشم های من پنهان بشی.
‫پس اینجا بودی.
‫چی؟
‫چه طوری این قدر عادی از ‫دیوار خونه یه نفر می ره بالا!؟
‫واقعاً یه دزد بود؟
‫این بار بدون شک می‌گیرمش...
‫پلیس؟
‫اون چیه؟
‫خون؟
‫جین مو.
‫اینجا حمامِ خونه.
‫چی؟
‫لعنتی، یه خرده دلشوره گرفتم.
‫از اونجا بیا بیرون.
‫نباید اونجا باشی. همین حالا بیا بیرون.
‫تکون نخور!
‫دست ها بالا!
‫[پس از تیتراژ ادامه دارد...]
‫ایول!
‫دزد همون رئیس بود؟
‫اون روز یکی رو جلوی خونه اوهارا دیدم.
‫با عقل جور در میاد؟ ‫تو تلسکوپ انسانی هستی؟
‫برای اینکه ببینی آیا فردی که ،این رو دیده با اون شخص یکیه
‫- می تونی بگی دیدیش یا نه؟ ‫- معلومه.
‫100 درصد می‌شناسمش. 1000درصد.
‫این کیه؟ این طرف ها ندیدمش.
‫فکر می کردم فقط می دونی که چه طوری خودت رو توی دردسر بندازی
‫اما به نظرم تسلط خوبی روی واقعیت هم داری.
‫تکون نخور. خطرناکه!